plik

KOLEJNOŚĆ DZIAŁAŃ PRZY PROJEKTOWANIU STATKU

(różnego typu: masowce i zbiornikowce)

1. Otrzymanie danych wejściowych tzw. zadania technicznego, które w

stoczni jest sformułowane przez armatora i projektantów, tj.:

przeznaczenie statku i ogólne wymagania,

DWT, V, zasięg pływania,

przepisy klasyfikacyjne, którym będzie podlegał np. LR, GL,

Konwencje i przepisy międzynarodowe itd.

2. Opracowanie

listy statków podobnych zgodnie z założeniami

projektowymi.

Wszystkie znalezione statki muszą mieć podobne rozwiązania projektowo-

konstrukcyjne, w przeciwnym razie nie będą one porównywalne.

Listę statków  można przygotować w arkuszu kalkulacyjnym typu Excel lub w
programie Statistica. Kompletna lista powinna zawierać następujące informacje:
–  nazwa statku,
–  rok budowy,
–  długość całkowita,
–  długość między pionami,
–  szerokość,
–  zanurzenie projektowe (nie scantling),
–  wysokość boczną,
–   nośność DWT (projektową nie scantling),
–   wyporność D (displacement),
–   moduł objętościowy LBH,
–   masa statku pustego (lightship weight),
–  prędkość projektową V,
–  współczynnik pełnotliwości podwodzia C

–  moc silnika głównego i moc zespołów prądotwórczych,
–  średnica śruby, ilość skrzydeł, prędkość obrotową,
– stosunki wymiarów głównych: L/B, B/T, H/T,
–  wielkość poszczególnych zapasów: paliwa, wody, balastu itd.

3. W celu wyznaczenia wymiarów głównych należy opracować zależności

statystyczne (programem Statistica), przy użyciu estymacji nieliniowej m.
in.:

= f(DWT)

B = f(L

), B= f(DWT)

H = f(L

BH)

T = f(H)

= f(L

BH = f(DWT) oraz

δ = f(Fn), δ = f(v),

gdzie liczba Freude`a Fn =

, v [m/s

a współczynnik pełnotliwości kadłuba δ można wyznaczyć z zależności
geometrycznej:

δ =



Zaczynamy od wyznaczenia zależności L

= f(DWT), a następnie wyznaczamy

B, H, T. Sprawdzamy czy wyznaczone L

, B i H spełnia zależność dla iloczynu

BH = f(DWT).

Do  wyznaczania  wymiarów  należy  stosować  zależności  o  najwyższym
współczynniku korelacji r. W przypadku rozbieżności należy zmienić wymiary
główne.
Po wstępnym wyznaczeniu wymiarów należy sprawdzić czy stosunki wymiarów
głównych  L/B,  B/T  i  H/T  mieszczą  się  w    średnich  przedziałach  dla  statków
podobnych.
Dokonanie ewentualnej korekty wymiarów statku.

Należ pamiętać o ograniczeniach projektowych tj. ograniczenia drogi wodnej

lub portów (Kanał Panamski, Sueski, Kiloński itd.), jak również

ograniczenia wynikające z przepisów Konwencji Międzynarodowej IMO

(MARPOL, SOLAS, LL itd.)

4. Oszacowanie masy statku pustego M

(jeśli wielkość ta jest znana ze

statków podobnych) to można sporządzić zależność: M

=f(DWT),

=f(LBH)

Po oszacowanej masie statku pustego M

i założonej nośności DWT obliczamy

wyporność statku D - można też dla sprawdzenia wykonać zależność:
D = f( DWT).

W ten sam sposób można wstępnie oszacować masę zapasów na statku lub ich
objętości: paliwa, wody balastowej, wody pitnej
P

f(DWT), P

f(DWT), bądź łącznie,

ład

= f(LBH), GT =f (LBH)

Podczas korzystania z zależności statystycznych należy mieć na uwadze fakt,

że są to wartości jedynie szacunkowe i mogą one ulec zmianie wraz z

rosnącą wiedzą o projektowanym statku.

5. Sprawdzamy równanie pływalności statku

L B T δ ρ k



DWT + M

+ Δ M

SP,

Δ M

– rezerwa masy statku pustego (ok. 2 ÷ 3%) – zależy od wielkości statku

Jeżeli nierówność jest spełniona, ale prawa strona równania jest dużo mniejsza
niż lewa można wówczas zmniejszyć współczynnik δ - to daje lepsze rozwiąza-
nie ze względu na właściwości oporowe statku.

Ewentualną modyfikację wymiarów można zacząć od nieznacznego zwiększe-
nia zanurzenia. Należy w miarę możliwości unikać zwiększania δ.

Dla masowców i zbiornikowców współczynnik δ = 0,75 ÷ 0,85

Tak należy dobrać wymiary główne , aby powyższe równanie

zostało spełnione !!!

Przede wszystkim należy pamiętać o tym, że objętość całego kadłuba V
(jego kubatura) musi być równa objętości zapotrzebowanej przez ładunek i
zapasy:

V(L, B, H,

) = V

ZAPOTRZ.

ΔV

+ V

NAD.

+ V

POKŁ

= V

+ V

ZAP

+ V

POM

+ V

SIŁ

BAL

ΔV

ΔV – zapas projektowy + przestrzenie niewykorzystane

6. Wykonanie modelu aksjomatycznego statku, czyli wykonanie rozplanowania

przestrzennego na statku wynikającego z jego potrzeb eksploatacyjnych – w
oparciu o rozwiązania statków podobnych.

Na podstawie planów statków podobnych należy dla projektowanego statku
wyznaczyć długość dziobówki L

i rufówki L

ruf

=f (Lpp), L

ruf

= f (Lpp)

7. Rozpoczęcie wykonania wstępnego kształtu kadłuba w programie Maxsurf –

wykorzystując kształty statków wzorcowych, zamieszczonych w programie

- zamodelowany

kształt kadłuba powinien posiadać: powierzchnię

wyznaczającą pokład główny równy wysokości bocznej statku, rufówkę,
pokładówkę oraz wstępnie nadbudówkę,

- wykonać wstępne obliczenia krzywych hydrostatycznych i sprawdzić

wyporność i współczynnik pełnotliwości kadłuba,

- opracować rysunek linii teoretycznych z naniesionym podziałem wręgowym,

wrężnicowym i wzdłużnicowym – export rysunku do programu A-CAD.

8. Obliczenie składowych nośności statku
9. Obliczenie wymaganej (przepisowej) wolnej burty wg Konwencji o Liniach

Ładunkowych (wymagane wielkości odczytać z rys. linii teoretycznych).

- sprawdzenie w przepisach min. wysokości dziobu itp.,

10. Wstępne obliczenia ciężarowe (masa statku pustego, środek ciężkości po

długości x

i po wysokości z

11. Obliczenie oporu kadłuba, określenie mocy i dobór silnika głównego i

wstępny dobór śruby napędowej oraz wykonanie prognozy napędowej w
programie TRIBON –HYDRO,

- na podstawie otrzymanego raportu wynikowego dobrać silnik główny z

katalogów producentów,

- wykonać bilans energetyczny i dobrać zespoły prądotwórcze,

wykonać uzupełniające obliczenia zapasów – dla dobranego SG i zespołów
prądotwórczych,

12. Wykonanie podziału przestrzennego i funkcjonalnego statku, sporządzenie

uproszczonego rysunku planu ogólnego statku (sylwetka boczna statku,
przekrój poprzeczny – widok owrężenia, przekrój wodnicowy (widok z góry
- pokazujący rozplanowanie zbiorników)

Na  podstawie  linii  teoretycznych,  obliczonych  zapasów  oraz  planów  statków
podobnych  (zgodnie  z  wymaganiami  PRS)  wrysować  dno  podwójne,  burty
podwójne,  grodzie,  pokłady,  platformy  itd.  Pozwoli  to  na  rozmieszczenie
zbiorników zgodnie z ich wymaganą objętością i położeniem.

W module Hydromax-pro zamodelować podział przestrzenny kadłuba (grodzie
wzdłużne i poprzeczne, pokłady) pozwalający na wygenerowanie wszystkich
niezbędnych zbiorników.

Wykonać obliczenia ciężarowe w celu wyznaczenia środka ciężkości statku
pustego

13. Wykonać obliczenia krzywych hydrostatycznych, pantokaren oraz
zrównoważenia wzdłużnego i stateczności poprzecznej dla założonych stanów
załadowania

- w przypadku nieprawidłowego zrównoważenia statku należy wykonać

korektę rozmieszczenia zapasów na statku,

14. Wykonać rysunek planu ogólnego w oparciu o statki podobne i wg

wymagań odpowiednich przepisów i konwencji,

15. Wykonać opis techniczny zaprojektowanego statku.

Termin oddania projektu:

10. 06. 2008 r !!!