a)  jego fraszki 

* „ Ku muzom” ( str. 48) 
 

„ Panny, które na wielkim Parnazie mieszkacie, (…) 

 

Proszę, niech ze mną umrą raz me rymy nie giną, 

 

Ale kiedy ja umrę, ony niechaj słyną.” 

* „ Na swoje księgi” (str. 2) 
 

„ Przy fraszkach mi wżdy naleją, 

 

A to w niwecz co sie śmieją” 

b)  Miłość, kobiety 

* „ O Miłości” ( str. 45) 
 

„ Próżno uciec, próżno się przed Miłością schronić 

 

Bo jako lotny nie ma pieszego dogonić?”  

* „ O miłości” (str. 96) 

 

„ Kto naprzód począł Miłość dziecięciem malować (…) 

 

Ten widział, że to ludzie bez rozumu prawie 

 

A wielkie dobra tracą przy tej głupiej sprawie” 

* „ Do Paniej” ( str. 45) 
 

„ Imię twe, pani, które nad rad mianuję, 

 

Najdziesz w mych rymiech często pisane. 

 

A kiedy będzie do ludzi czytane 

 

Masz przed inszymi, jeśli ja co czuję” 

 

c)  Niedoskonałości ludzkie 

* „ Człowiek Boże igrzysko” (str. 152) 
 

„ On, Boga nie widziawszy, taką dumę w głowie 

 

Uprządł sobie, że Bogu podobnym się zowie. 

 

On miłością samego siebie zaślepiony 

 

Rozumie, że świat dla niego jest postawiony” 



 

„ Na heretyki” (str. 124) 

„ Po co wy, heretyki, w kościele bywacie? 
Kiedy ceremonije za śmiech sobie macie.”