Praca dydaktyczna z dziedmi sześcioletnimi w zakresie nauki czytania obejmuje dwa etapy: 
wprowadzanie elementarnej nauki czytania i wyrabianie gotowości do nauki czytania. Umiejętności 
te, nabyte na etapie kształtowania gotowości do podjęcia nauki czytania są podstawą i niezbędnym 
warunkiem do podjęcia faktycznej nauki czytania. 

 

Zadania istotne dla przygotowania do podjęcia nauki czytania to:  



 

rozwijanie spostrzegawczości wzrokowej,  



 

doskonalenie mowy (szczególne zwrócenie uwagi na poprawne 
wymawianie poszczególnych głosek),  



 

rozwijanie słuchu, jako niezbędnego warunku do dokonywania 
prawidłowej analizy i syntezy słuchowej wyrazów o prostej 
budowie fonematycznej.  

Gotowość do nauki pisania 
Przygotowanie do nauki pisania jest 

procesem wieloetapowym. Obejmuje on cały okres przedszkolny i 

rozpoczyna się już w wieku 3 lat. Rozwijanie sprawności dziecka w zakresie przygotowania do przyszłej nauki 
pisania dotyczy początkowo rozwoju ruchowego i orientacji w przestrzeni. Równolegle z zabawą ruchową i 
konstrukcyjną dziecko podejmuje także działalność plastyczną, która od początku służy pośrednio przygotowaniu 
do nauki pisania. Za gotowość do nauki pisania odpowiedzialne są umysłowe, motoryczne i emocjonalne 
właściwości dziecka 6-letniego.  
Zadania wychowania przedszkolnego w zakresie przygotowania do nauki pisania obejmują:  



 

zajęcia i zabawy ruchowe mające na celu ułatwienie dziecku poznania schematu własnego ciała i 
kierunku.  



 

stwarzanie warunków do swobodnej działalności artystyczno-konstrukcyjnej:  

1. 

doskonalenie sprawności manualnych w trakcie montowania, modelowania, wydzierania i 
wycinania,  

2. 

doskonalenie swobodnych ruchów rąk, np. prowadzenie linii ciągłych łączących poszczególne 
punkty,  

3.  przetwarzanie obrazu ruchowego na obraz graficzny i odwrotnie,  
4. 

odtwarzanie i odwzorowywanie różnych form, kształtów i układów w trakcie układania, lepienia i 
konstruowania,  

5. 

wykonywanie elementów literopodobnych.  

 
Gotowość do nauki czytania i pisania można rozpatrywać w trzech aspektach:  

1. 

Gotowość psychomotoryczna warunkująca opanowanie techniki czytania i pisania,  

2. 

Gotowość słownikowo-pojęciowa dotycząca rozpoznawania znaczenia symboli graficznych lub 
dźwiękowych - warunkuje rozumienie czytanego lub pisanego tekstu,  

3. 

Gotowość emocjonalno-motywacyjna oznacza umiejętność krytycznego, twórczego czytania i pisania 
oraz rozumienie znaczenia tych umiejętności. Polega na kształtowaniu pozytywnego stosunku do 
książki, budzeniu zainteresowania słowem pisanym.  

Proces przygotowania dzieci do nauki cz

ytania i pisania w przedszkolu musi mieć charakter planowy i 

systematyczny, uwzględniający możliwości rozwojowe dzieci. Dlatego też działania dydaktyczno-
wychowawcze z dziećmi w wieku przedszkolnym w zakresie elementarnej nauki czytania i pisania 
powinny o

bejmować:  



 

działania dydaktyczno-wychowawcze ogólnorozwojowe:  



 

wzbogacanie wiedzy dziecka o otaczającym świecie,  



 

wzbogacanie słownictwa,  



 

kształtowanie poprawnej wymowy,  



 

kształtowanie umiejętności komunikatywnego wypowiadania się,  



 

rozwijanie spostrzegaw

czości wzrokowej i wrażliwości słuchowej,  



 

rozwijanie koncentracji uwagi,  



 

rozwijanie sprawności manualnej,  

1. 

wzbudzania zainteresowania książką i motywacji do nauki czytania i pisania,  

2. 

podjęcie prób globalnego odpoznawania wyrazów,  

3. 

kształtowanie umiejętności analizy i syntezy wyrazów słuchowej, słuchowo- wzrokowej i 
wzrokowej wyrazów,  

4. 

doskonalenie sprawności ręki i umiejętności odtwarzania kształtów,  

5. 

ćwiczenia kształtujące technikę czytania prostych wyrazów, zdań a następnie krótkich tekstów,  

6. 

kształtowanie umiejętności odtwarzania znaków literopodobnych,  

7. 

kształtowania umiejętności czytania ze zrozumieniem.  

 
Niektóre dzieci, mimo dobrej sprawności intelektualnej, nie mogą nauczyć się czytać i pisać za pomocą 
powszechnie stosowanych metod. Jeżeli u dziecka stwierdza się opóźnienie rozwojowe w zakresie funkcji 
percepcyjno-

motorycznych nie wynikających z wady wzroku czy słuchu, mówimy, że ma ono specyficzne 

trudności w czytaniu i pisaniu.  
 
Dla określenia specyficznych trudności w uczeniu się czytania i pisania używa się terminu dysleksja rozwojowa. 
Przyczyną dysleksji rozwojowej mogą być mikrouszkodzenia tych części kory mózgowej, które są odpowiedzialne 
za rozpoznawanie słyszanych głosek, widzianych liter oraz łączenia ich w wyrazy.  
 
Zaburzenia w rozwoju 

utrudniają dzieciom nabycie umiejętności czytania i pisania w przewidywanym przez 

program nauczania czasie. Dlatego też, konieczne jest podjęcie pracy stymulacyjno-wyrównawczej, w celu 
niwelowania tych zaburzeń jeszcze w przedszkolu.  
 

www.wychowawca.pl