Nowoczesne metody badania ciała człowieka w ruchu

Goniometria

Obejmuje nazewnictwo dotyczące

zakresu ruchu, nazwę kierunku ruchu,
zasady procedury pomiarowej.

Analiza ruchu powinna odbywać

się w rzeczywistych warunkach
życia,

wbrew

działaniu

siły

grawitacji i bezwładności oraz
innych oporów.

Konturografia

•

Metoda

diagnostyczna

wykorzystująca

zdjęcia z przesłoniętą sylwetką osobniczą.

Cieniografia

•

Metoda

diagnostyczna

wykorzystująca

zdjęcia  wykonane  z  użyciem  silnych
świateł,  dzięki  czemu  uzyskuje  się  obraz
będący formą  pośrednią  między  fotografią

a konturem – czyli cień.

Komputerowe badanie postawy ciała

(ISIS)

•

Jest oparte na metodzie optycznej Moire‘a. System
ten  pozwala  na  całkowity  pomiar  powierzchni
grzbietu. Wyrostki kolczyste pokrywa się czarnym
markerem,  tworząc  trzy  punkty  na  badanej
powierzchni.  W  uzyskanym  obrazie  markery
wskazują linię środkową wyrostków kolczystych i
linie  przyśrodkowe  po  obu  stronach  kręgosłupa.
Badanie  to  pozwala  ocenić  kręgosłup  w  trzech
wymiarach : tylnym, bocznym i horyzontalnym.

Trójpłaszczyznowa ocena

kręgosłupa

•

Poprzez równoległe wykonanie zdjęć RTG

w płaszczyznach strzałkowej i czołowej
z użyciem urządzenia skaningowego

opracowuje się diagramy trygonometryczne,
na

podstawie

których

dokonuje

się

trójpłaszczyznowej oceny kręgosłupa.

Biostereometryczne badanie stóp

•

Wykorzystuje założenia fotopodometrii za

pomocą zestawu złożonego z podoskopu,

systemu optycznego i komputera. Na podstawie

obrysu części podeszwowej stopy program

komputerowy wylicza długość , szerokość

i powierzchnię stopy, a także wysklepienie

podłużne i poprzeczne, kąt koślawości palucha,

szpotawość palca V i kąt piętowy. Obraz stóp

pozwala ocenić sfery nośne, rozłożenie sił

nacisku i ustawienie palców.

Posturometr - S

•

Posturometr-S jest aparatem pomiarowym, które

pozwala określić położenie punktu w przestrzeni

trójwymiarowej

kartezjańskim

układzie

współrzędnych.

•

Badanie wymaga wskazania za pomocą wodzika

mechanicznego

(połączonego

systemem

drążków i przeciwwag) wszystkich punktów na

ciele pacjenta. Położenie mechanicznego ramienia

odczytywane jest przez układ elektroniczny

i przenoszone do komputera.

Metrecom System

•

Badanie za pomocą Metrecom System polega na

określeniu położenia odpowiednich punktów na

ciele badanego w stosunku do kolumny. Na

podstawie tych punktów komputer tworzy

wizerunek postawy ciała i kręgosłupa oraz

porównuje z wartościami prawidłowymi.

•

Urządzenie składa się z części głównej, jaką

stanowi kolumna wraz z odpowiednim

czujnikiem oraz aparatury komputerowej,

wyposażonej w specjalny program do badań

postawy ciała. Integralną częścią aparatury

jest czujnik trójwymiarowy i konwerter

analogowo-cyfrowy, połączony z kolumną

urządzenia za pomocą przegubowego

wysięgnika o długości 1,5 m, który pozwala

na swobodę ruchów.

Skanning laserowy

•

Jednostka pomiarowa takiego systemu
składa się z lasera, systemu optycznego

i detektorów rejestrujących położenie

płaskiej wiązki laserowej. Może być ona
przesuwana wzdłuż ciała, obracana dookoła
niego, system może też składać się z kilku
jednostek mierzących ciało równocześnie.

Systemy z zastosowaniem wzorców

świetlnych

•

Wzorzec  rzutowany  przez  projektor  pada  na
znaczną  powierzchnię  ciała,  zatem  inaczej  niż  w
przypadku  lasera,  obrazowanie  obejmuje  pewną
scenę  i  może  następować  w  znacznie  krótszym
czasie.  Wzorcami  są  zazwyczaj  linie  równoległe
lub  siatki  linii  wzajemnie  prostopadłych.  Obiekt
obrazowany  jest  zazwyczaj  za  pomocą  co
najmniej jednej jednostki, składającej się z kamery
cyfrowej i projektora.

Systemy oparte na pozycjonowaniu

fotogrametrycznym

•

Pomiar

ciała

ruchu

najczęściej

dokonywany jest za pomocą kilku
zsynchronizowanych

kamer

video.

Mierzone są markery umieszczone

w odpowiednich miejscach na ciele lub też

niezsynchronizowane punkty powierzchni.

Termografia komputerowa

•

Umożliwia

pomocą

rejestracji

aktywności

mięśni

grzbietu

kamerą

termowizyjną wykreślenie specyficznej

mapy tzw. termogramów. Poddawane są

one analizie komputerowej za pomocą

specjalnego programu matematycznego.

Metoda ta pozwala ocenić różnicę

temperatury mięśni i zmianę ich aktywności

po obu stronach kręgosłupa.

Trójwymiarowa tomografia

komputerowa (KT – 3D)

•

Stereoskopowy obraz komputerowy podlega

opracowaniu

matematycznemu,

umożliwiając szczegółową analizę zmian

ilościowych

poszczególnych

kręgów.

Kręgosłup można obrazować z dowolnej

strony,

matematyczno-komputerowa

możliwość

wymazania

obrazu

powierzchniowego pozwala na dostrzeżenie

struktur kostnych w głębi, także wewnątrz

kanału kręgowego.

Tomografia komputerowa (CT)

•

Badanie

umożliwia

ocenę

struktur

anatomicznych

ewentualnych

ich

nieprawidłowości w ciele całego człowieka

w płaszczyźnie poprzecznej i, poprzez

odpowiednie  rekonstrukcje,  także  w  innych
płaszczyznach. Główną zaletą badania w stosunku
do  innych  badań  radiologii  konwencjonalnej  jest
możliwość  odróżnienia  od  siebie  poszczególnych
frakcji tkanek miękkich ustroju.