background image

Koniec zimnej wojny 

 

Przyczyny zimnej wojny: 

 

Nieporozumienia między aliantami już w trakcie II wojny światowej (nie 
prowadziły jeszcze do otwartego konfliktu) 

 

Powojenny układ sił na świecie: powstaje sytuacja, która nie miała 
odpowiednika w dziejach ludzkości – dwubiegunowy układ światowy 

1.

 

Stany Zjednoczone (dwupartyjność, demokracja) 

2.

 

ZSRR (jednopartyjność, nacjonalizacja) 

 

  Próżnia polityczna postała w wyniku wyeliminowania państw pokonanych 

(Niemcy, Włoch, Japonia), była związana z osłabieniem formalnych 
zwycięzców (Francja, Wielka Brytania) kraje, które straciły całkowicie 
pozycję mocarstwową.  
 

Koniec zimnej wojny to przede wszystkim polityka oparta na sile wojskowej, mimo 
to w stosunkach wschód-zachód nie doszło do jej użycia. Pełniła ona rolę ostatniej 
gwarancji bezpieczeństwa. Szczególnie groźne mogły się okazać skutki użycia broni 
nuklearnej, której arsenały znajdujące się w posiadaniu USA, Wielkiej Brytanii, 
Francji i ZSRR liczyły ponad 50 tysięcy. Najbardziej „nasycona” bronią była Europa, 
gdzie oprócz wyrzutni rakiet jądrowych stacjonowały naprzeciw siebie 
wielomilionowe armie Układu Warszawskiego i NATO dysponujące niszczycielskim 
uzbrojeniem konwencjonalnym.  
Stabilizacja na głównym kierunku rywalizacji wschód-zachód popychała liderów 
rywalizujących bloków do organizowania i podsycania konfliktów lokalnych na 
ś

wiatowych peryferiach (Azja, Afryka, Ameryka Środkowa).  

Generalnie podczas zimnej wojny oba bloki rywalizujące ze sobą podporządkowały 
własne koncepcje bezpieczeństwa doktrynom koalicyjnym.  
Konsekwentnie realizowany przez R. Reagana program wyścigu zbrojeń doprowadził 
do ekonomicznego i politycznego osłabienia ZSRR, a w konsekwencji jego 
rozwiązania oraz pucz moskiewski w sierpniu 1991 , po którym odwołano trwające 
poprzez poprzednie czterdzieści lat stałe pogotowie bojowe sił strategicznych ZSRR i 
USA to główne przyczyna wygasania zimnej wojny. Punktem kulminacyjnym był 
rozpad ZSRR. 
Po zakończeniu zimnej wojny państwa powróciły do: 
- promocji własnych interesów narodowych, 
- poszukiwania wspólnot interesów na płaszczyźnie bezpieczeństwa.  
 
Pod koniec lat 80. i na początku 90. XX wieku miało miejsce wiele procesów i 
zdarzeń, które mogły świadczyć o zakończeniu zimnej wojny. Najczęściej 
wymienianym powodem załamania się systemu dwubiegunowego jest upadek 
Związku Radzieckiego 31 grudnia 1991. Natomiast, istnieje jeszcze kilka istotnych 
wydarzeń, na które należy zwrócić uwagę. Wśród nich często wymienia się 
następujące: 
     -Jesień Ludów. Rewolucje roku 1989, które obaliły ustroje komunistyczne i 
spowodowały upadek tego ustroju w krajach Europy Środkowo-Wschodniej, 
począwszy od nasilenia ruchów opozycyjnych w Polsce do rozpadu Czechosłowacji. 
    -Zjednoczenie Niemiec. Ponieważ podział Niemiec na RFN i NRD był wynikiem 
konfliktu zimnowojennego między Wschodem a Zachodem, logicznym wydaje się 
wniosek, że upadek żelaznej kurtyny i zjednoczenie obu części państw niemieckich w 
październiku 1990 roku również miały oznaczać zakończenie zimnej wojny. 

background image

    -Przyjęcie Paryskiej Karty Nowej Europy. 21 listopada 1990 w Paryżu została 
podpisana tzw. Karta Nowej Europy, proklamująca koniec trwającej niemal pół wieku 
konfrontacji dwóch bloków polityczno-wojskowych oraz początek „nowej ery 
demokracji, pokoju i jedności” 
    -Rozwiązanie Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (28 czerwca 1991) i Układu 
Warszawskiego (1 lipca 1991). W 1991 roku zostały rozwiązane dwa najważniejsze 
sojusze Związku Radzieckiego – sojusz polityczno-wojskowy (Układ Warszawski) 
oraz sojusz gospodarczy (RWPG), co oznaczało ostateczny upadek systemu 
komunistycznego. 
    -Wycofanie wojsk rosyjskich z państw byłego Układu Warszawskiego. Terytorium 
Polski wojska radzieckie zaczęły opuszczać 8 kwietnia 1991 roku. 17 września 1993 
roku została wycofana ostatnia grupa rosyjskich żołnierzy. 
 

Koniec zimnej wojny radykalnie odmienił bezpieczeństwo międzynarodowe. 

Zniknęło zagrożenie globalnym konfliktem pomiędzy dwoma ówczesnymi super 
mocarstwami, pomiędzy dwoma dominującymi na scenie międzynarodowej blokami 
państw. Zniknęło widmo nuklearnej zagłady, które było silnie obecne w myśleniu o 
bezpieczeństwie jeszcze na początku lat 80. poprzedniego stulecia.