14 

 

Notacja wczesnobizantyjska – składały się na nią kreski, kropki. Od IX-XI wieku. Bardzo 

mało się zachowało. Nie było jeszcze znaków na kaŜdą sylabę. 

Znaki słuŜyły pomocą przede wszystkim dyrygentowi. W tej 

notacji zapisywano hymny, psalmy oraz inne śpiewy liturgicz-

ne (pieśni duchowe) 

Notacja środkowobizantyjska – od XII do XIV wieku. Niektóre znaki zmieniały swoje zna-

czenie, np. apostrophos – na Zachodzie był tylko znakiem od-

dechowym, tutaj dźwięk słabszy w środku frazy, potem dźwięk 

niŜszy o sekundę. 

(To właśnie Egon Welesz jako pierwszy daje pierwszą pełną interpretację znaków). 

 

OMÓWIENIE ZNAKÓW NOTACJI NEUMATYCZNEJ