background image

 

 

 

 
 
 
 
 

Modelowaniu w Projektowaniu Maszyn 

Projekt 

 
 
Temat projektu: 
Modelowanie układu przenośnika wibracyjnego  
 

 

 

 metodami analitycznymi oraz przy użyciu  
 środowiska Matlab. 

 
 
 

Dominika Damian 

Gr. W-1 

 
 

background image

 

1.

 

Cel i zakres projektu. 

Celem projektu jest wyznaczenie równań ruchu przenośnika wibracyjnego oraz sporządzenie 

do tego wykresów  ruchów przy użyciu środowiska Matlab. 

 

 

Zakres projektu:  



 

schemat modelowanego przenośnika,  



 

wyprowadzenie równań ruchu przenośnika przy pomocy metody Lagrange'a, 



 

schemat i równania napięciowe oraz wzór na moment elektryczny silnika szeregowego,  



 

wyznaczenie parametrów przenośnika,  



 

kod programu Matlab zamodelowanej maszyny w której ujęte zostało: trajektoria ruchu 

materiału, prędkości liniowe i kątowe materiału oraz rury, charakterystyka mechaniczna i 

elektryczna silnika szeregowego,  

 

2.

 

Założenia i dane projektu. 

Parametry maszyny: 





 55,8      ś ę  

  2      ść ś! 
16 pakietów sprężyn po 2 sztuki (8 pakietów na stronę) o wymiarach: 

"  98    łść, 
  16     '!ść, 
(  1,2      ść. 

Masa rury: 

)

 * + ,  -.7,78 + 10

12

 6,7 + 10

12

3 + 1,8 + 7850  4,95  !  

gdzie: 

V-objętość rury

,-gęstość materiału rury. 

Współczynnik sprężystości sprężyn: 

! 

1256

"

7

 5 +  + 8

(

" 9

7

 205 + 10

:

+ 0,016 + ;

1,2 + 10

17

0,098 <

7

 6021,98  =

>

?

 

Całkowity współczynnik sprężystości: 

!

@

 16 + !  96350,4  =

>

?

 

 

background image

 

Współczynnik tłumienia: 

Można go obliczyć wykorzystując znajomość logarytmicznego dekrementu tłumienia. 

B  "

C

.DE3

C

.DEFG3





2  + H,

 

gdzie: 

C

.DE3

C

.DEFG3

 ''! ó(  J" !"K( ń 

b - współczynnik tłumienia, 

m - masa przenośnika, 

T  - okres drgań. 

Odczytanie danych z pliku zawierającego pomiar drgań (przyspieszeń) przenośnika 

wibracyjnego: 

C

.DE3

 0,2  * , 

C

.DEFG3

 0,16  * , 

  5  ! , 
H  1394 + 9,09091 + 10

1M

 0,126  ' , 

 

B  ln 8

0,2

0,169  0,22

 

 

2  + B

H 

2 + 5 + 0,22

0,126

 17,5  =

>'

 ? 

 

Siła w łożysku wibratora: 

>  

G

+  + P

Q

 0,3 + 0,03 + 237,43

Q

 507,36  > . 

Dane: 

G

 0,3  !      ' , 

Q

 5  !      ' , 

7

 5  !      ' 'J  ł, 

  0,03      łść   ś 
6



 8,24 + 10

1S

  ! + 

Q

       łś ! '"!, 

  9,81  T

'

Q

U    J'J'  '!, 

!  10

V

 =

>

?    'Jół! 'Jęż'ś,

 

 

-

3      !ą J(" 'Jęż  J ,

 

background image

 

!'  1,5  =

>'

 ?   'Jół! ł   ł,

 

Y  0,2     'Jół!   ł, 

!

G

 96350,4  =

>'

 ?    ł! 'Jół! 'Jęż'ś 'Jęż,

 

  51  =

>'

 ?    'Jół! ł ,

 

Z

[

 10  \     'K , 

Z

D

 1  \     'K !, 

]



 100  *     Ję '", 

^

[

 0,09  _     !Kś , 

^

D

 0,009 _     !Kś !, 

`

[

 0,05  _     !Kś K , 





 0,012      ś ł 

Y

Q

 0,3     'Jół! . '"!3. 

 

Założenia do projektu: 

1)

 

rurę w ruch wprawia wibrator bezwładnościowy,  

2)

 

rura porusza się ruchem prostoliniowym równolegle do podłoża a prostopadle do resorów,  

3)

 

masa ruchoma wibratora porusza się ruchem płaskim,  

4)

 

model posiada dwa stopnie swobody, gdzie współrzędnymi uogólnionymi są: 

'  a.  

5)

 

materiał w przenośniku przemieszcza się warstwowo,  

6)

 

przemieszczanie materiału w "poziomie" odbywa się warstwowo.  

 

3.

 

Wyprowadzenie równań ruchu przenośnika. 

Rys.1.   Schemat badanego przenośnika wibracyjnego. 

background image

 

Potencjał Lagrange`a: 

5 

1

Q

'

Q

b c 81

G

*

dG

Q

c

1

2 6

dG

a

Q

b 9 , 

gdzie: 

*

dG

 J! Ję!ść  ' 

G

Do wyznaczenia 

*

dG

potrzebne są współrzędne środka masy, po ich zróżniczkowaniu 

względem czasu otrzymamy składowe prędkości 

*

dG

C

dG

 ' .a 3 c '   'Jółę J    ' 

G

,  



dG

 ' a    'Jółę J   ' 

G

 

Różniczkujemy względem czasu: 

Cb

dG

   ab ' .a3 c '    '!ł J  Ję!ś  ' 

G

b

dG

 ab cos. a3    '!ł J Ję!ś  '

G

 

Energia kinetyczna układu: 

5 

1

Q

'b

Q

c

1

G

.'b   ab sin.a 33

Q

c

1

G

.ab ' .a3 3

Q

c

1

2 6

dG

ab

Q

   

gdzie: 

a   Jłż !ą   ' i. 

 

Energia potencjalna układu 

* 

1

2 !'

2

Q

' + '.j3 c 

G

. + ' .a c j3 c ' + ' j 33  

Praca układu: 

^  5   * 

^ 

1

Q

'

Q

b c 1

G

.'b – ab sin .a3

Q

 c

1

G

.ab cos. a33

Q

c

1

2 6

dG

ab

Q

 

        c =

1

Q

'

Q

Q

' + ' .j3 c 

G

 l' .a c j3 c ' + ' .j3m?  

 

 

 

 

 

background image

 

 

gdzie: 

`

n

    "! J(ą  '"! 

6



    łś ! '"! 

 

 

WSPÓŁRZĘDNA UOGÓLNIONA S 

WSPÓŁRZĘDNA UOGÓLNIONA

 o 

Równanie ruchu 

p^

p'b   

Q

'  c 

G

.'b   ab ' .a3 3 

p^

pab   

G

q'b – ab sin.a3 l '.a3mr c

1

G

 .

Q

ab

Q

cos

Q

. a33

s

c 6'1ab    

         

G



Q

ab – 

G

'b ' .a3 c 6'1ab 

 

Różniczka względem 

czasu 





p^

p'b    

Q

't c 

G

't   

G

 .at · sin. a3

c ab

Q

cos. a33 

 





p^

pab   

G



Q

at – 

G

't + '.a3 c q'bl'.a3m

s

r c 6

dG

at        

              

G



Q

at – 

G

.'t + ' .a3 c 'b '.a3ab 3 c 6

dG

at 

 

Różniczka względem 

drogi 

p^

p'    !' c 

Q

' .j3 c 

G

'. j3 

p^

pa  

G

.'b – ab sin .a3. ab cos.a33 c 

G

abcos.a3l ab '.a3m c 

G

l' .a c j 3mv  

G

ab'b cos.a3 – 

G

'.a c j3 

 

Ostateczne 

równanie ruchu 





p^

p'b 

p^

p'  .

G

Q

3't – 

G

 lat sin. a3

c ab

Q

' .a3m c !'   '.j3

G

Q

 





p^

pab 

p^

pa – 

G

't + '.a3 c .

G



Q

c 6



3at c 

G

'.a c j3  `

n

 

Ostateczny układ 

równań 

 

w

.

1

2

 3

'

t

 

1

a

t

'

.

a

3

1

a

b

2

'

.

a

3

c !'    ' .j3 .

1

2

– 

1

'

t

 ' .a3 c .

1



2

c 6



3

a

t

 `

"

 

1

 ' .a c j3

 

background image

 

4.

 

Model materiału poruszającego się w przenośniku. 

Rys.2.  Model przemieszczenia się materiału. 

 

Materiał porusza się warstwowo, równanie ruchu ma postać: 

G

· Ct

G

   

G

c y

EG

 

gdzie: 

y

EG

 'ł J'ł J !!  ł  ą 

Funkcja opisująca ruch po dwóch odcinkach histerezy: 

y

z{

 .C

z

 – C

{

3 ! ;1 

|

4  c

|

4  'lC

z

 C

{

m 'lC

z

   C

{

m< 

Zakładając, że układ działa w poślizgu, siła tarcia wynosi:  

H  Y · > · '.C

{

 C

z

3  

Złożenie składowej normalnej ze składową styczną da ruch materiału w rurze. 

 

background image

 

5.

 

Schemat układu elektrycznego, równanie napięciowe oraz wzór na moment 

elektryczny silnika szeregowego. 

Rys. 3. Schemat układu szeregowego silnika. 

 

Równanie napięciowe (wykorzystanie II prawa Kirchhoffa): 

Z

} + 

c ^

}

·



 c Z



·  c ^

 +



 c ~ · P  ]



 

gdzie: 

Z

[

  'K , 

Z

D

  'K !, 

]



  Ję '", 

^

[

  !Kś , 

^

D

  !Kś !, 

 

Miarą 

sprzężenia 

magnetycznego 

pomiędzy 

dwoma 

obwodami 

elektrycznymi 

wytwarzającymi  wzajemnie  przenikające  się  pola  magnetyczne  jest  indukcyjność  wzajemna 

cewek. 

 

Zależność między momentem elektrycznym a indukcyjnością wzajemną: 

`

n

 `

[

+ 

Q

 

Moment tarcia: 

`



 H +





2   , 

gdzie: 

H  Y

Q

+ > 

background image

 





 ś J, 

>  

G

+  + P

Q

 'ł '!  łż'!. 

 

Ostateczny moment elektryczny: 

`

n

 `

[

+ 

Q

 Y

Q

G

+  + P

Q

+





2

 

 

Macierz układu: 

 

 

 

 

 

 

 

€













‚

G

Q

G

'.a3

0

0

0

0

0

0

0

G

'.a3

G



Q

c 6



0

0

0

0

0

0

0

0

0

1

0

0

0

0

0

0

     

0

0

0

1

0

0

0

0

0

   

0

0

0

0

  

7

0

0

0

0

   

0

0

0

0

0

1

0

0

0

   

0

0

0

0

0

0

7

0

0

   

0

0

0

0

0

0

0

1

0

    

0

0

1

0

0

0

0

0

^

[

c ^

D

ƒ

„

„

„

„

„

„

…

+





€













‚

†

P

'

a

†

G

'

G

†

Q

'

Q



 

ƒ

„

„

„

„

„

„

…



€

















‚

G

P

Q

cos.a3   !

G

'   †   '.j3.

G

Q

3

G

'.a c j3 c `

[



Q

 8





2 9 Y

Q

G

P

Q

†

P

7

 c y

*

G

y

D

*

Q

]



 Z

[

   Z

D

   P`

[



ƒ

„

„

„

„

„

„

„

„

…

 

 

 

background image

10 

 

6.

 

Model przenośnika wibracyjnego w Matlabie oraz wykresy przemieszczeń, sił oraz 

współrzędnych uogólnionych. 

 

 

 
Rys. 4.   Skan z programu Matlab przedstawiający wprowadzone zmienne oraz dane przenośnika 
              wibracyjnego. 

 

 

 

background image

11 

 

Rys. 4.   Skan z programu Matlab przedstawiający macierz układu, gdzie M-macierz mas, Q- macierz  

sił. 

 

Przy tak zamodelowanym przenośniku wibracyjnym otrzymujemy następujące wykresy: 

 

1)

 

prędkości oraz przemieszczenia rury w czasie: 

 

background image

12 

 

 

 

2)

 

prędkości oraz przemieszczenia materiału w czasie: 

 

 

 

3)

 

zmianę natężenia w czasie: 

 

 

 

 

 

 

background image

13 

 

4)

 

przemieszczenie środka ciężkości materiału oraz masy w czasie: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5)

 

trajektoria ruchu materiału: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

14 

 

6)

 

siła nacisku na łożysko w czasie: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

7.

 

 Wnioski. 

Celem  projektu  było  wyznaczenie  amplitudy  drgań  w  stanie  ustalonym  przenośnika 

wibracyjnego.  Do  wyznaczania  równań  ruchu  metodą  analityczną  wykorzystano  równania 

Lagrange`a  II  rodzaju.  Rozwiązanie  równań  ruchu  w  postaci  graficznej  uzyskano  przy  pomocy 

programu Matlab, co pozwala na sprawdzenie czy zamodelowany układ nie uległ awarii lub nie 

utknął w rezonansie.

 By rynna przenośnika nie wpadła w rezonans,  jej częstotliwość drgań 

własnych musi być większa od częstotliwości drgań wibratora.