background image

pa

ź

dziernik 1999

POLSKA NORMA

Numer: PN-EN ISO 6946:1999

Tytuł: Komponenty budowlane i elementy budynku - Opór

cieplny i współczynnik przenikania ciepła - Metoda
obliczania

Grupa ICS: 91.120.10

EN ISO 6946:1996, IDT

This national document is identical with EN-ISO 6946:1996 and is published
with the permission of CEN; rue de Stassart, 36; B-1050 Bruxelles; Belgium.
Niniejsza Polska Norma jest identyczna z EN-ISO 6946:1996 i jest publikowana
za zgod

ą

 CEN; rue de Stassart 36; B-1050 Bruksela; Belgia.

PRZEDMOWA KRAJOWA

Niniejsza  norma stanowi  nowelizacj

ę

  PN-EN ISO  6946:1998,  która jest  tłumaczeniem  angielskiej wersji normy EN

ISO 6946:1996.
PN-EN ISO 6946:1998 została ustanowiona uchwał

ą

 nr 9/98-o z dnia 26-02-98 r., jednak w tek

ś

cie znaleziono liczne

drobne bł

ę

dy, głównie w tłumaczeniu. W zwi

ą

zku z tym podj

ę

to decyzj

ę

 o wstrzymaniu druku i nowelizacji normy.

Obliczanie oporu cieplnego i współczynnika przenikania ciepła przegród budowlanych było dotychczas fragmentem
PN o szerszym zakresie, obejmuj

ą

cym:

- wymagania ochrony cieplnej budynków,
-  metod

ę

  obliczania  oporu  cieplnego  i  współczynnika  przenikania  ciepła  przegród  budowlanych,  w  tym  z

uwzgl

ę

dnieniem mostków cieplnych i wymiany ciepła przez grunt,

- warto

ś

ci obliczeniowe wła

ś

ciwo

ś

ci fizycznych materiałów budowlanych.

Zgodnie  z  rozporz

ą

dzeniem  MSWiA  z  dnia  30  wrze

ś

nia  1997  r.  (DzU  nr  132  poz.  878),  zmieniaj

ą

cym

rozporz

ą

dzenie  MGPiB  z  dnia  14  grudnia  1994  r.  (DzU  nr  10  poz.  46),  wymagania  dotycz

ą

ce  ochrony  cieplnej

budynków  przeniesiono  z  PN  do  Rozporz

ą

dze

ń

  w  sprawie  warunków  technicznych,  jakim  powinny  odpowiada

ć

budynki i ich usytuowanie.
Zakres EN ISO 6946:1996 obejmuje jedynie obliczanie oporu cieplnego i współczynnika przenikania ciepła przegród
oddzielaj

ą

cych 

ś

rodowisko  wewn

ę

trzne  budynku  od  powietrza  zewn

ę

trznego;  innymi  EN  lub  ich  projektami  uj

ę

to

wymian

ę

 ciepła z gruntem, liniowe mostki cieplne i dane do oblicze

ń

.

Po  wycofaniu  PN-91/B-02020  zaistniała  wi

ę

c  potrzeba  uzupełnienia  PN-EN  ISO  6946  zał

ą

cznikami  krajowymi,  w

których uwzgl

ę

dniono:

- mostki cieplne liniowe (zał

ą

cznik krajowy NA);

- wymian

ę

 ciepła przez przegrody stykaj

ą

ce si

ę

 z gruntem (zał

ą

cznik krajowy NB);

- warto

ś

ci obliczeniowe współczynnika przewodzenia ciepła materiałów budowlanych (zał

ą

cznik krajowy NC);

- warto

ś

ci obliczeniowe współczynnika przenikania ciepła okien, 

ś

wietlików, wrót i drzwi (zał

ą

cznik krajowy ND).

Oznacza  to, 

Ŝ

e  współczynnik  przenikania  ciepła  przegród  pełnych  nale

Ŝ

y  oblicza

ć

  według  niniejszej  normy,

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 1

background image

przyjmuj

ą

c do  oblicze

ń

 warto

ś

ci obliczeniowe współczynnika przewodzenia  ciepła  materiałów budowlanych według

zał

ą

cznika krajowego NC i modyfikuj

ą

c wynik - w miar

ę

 potrzeby - zgodnie z zał

ą

cznikami krajowymi NA lub NB. Tak

zmodyfikowany współczynnik przenikania ciepła słu

Ŝ

y do sprawdzenia wymaga

ń

 polskich przepisów prawnych.

Warto

ś

ci  obliczeniowe  współczynnika  przenikania  ciepła  okien, 

ś

wietlików,  wrót  i  drzwi  (podane  w  zał

ą

czniku

krajowym ND), słu

Ŝą

 bezpo

ś

rednio do sprawdzenia spełniania wymaga

ń

 przepisów prawnych.

Z wy

Ŝ

ej wymienionych wzgl

ę

dów zał

ą

czniki krajowe NA, NB, NC i ND s

ą

 normatywne. W miar

ę

 wdra

Ŝ

ania kolejnych

EN do zbioru PN b

ę

d

ą

 one zast

ę

powane odr

ę

bnymi normami.

W normie s

ą

 stosowane odsyłacze krajowe oznaczone od 

N1)

 do 

N5)

.

NORMA EUROPEJSKA
EUROPEAN STANDARD
NORME EUROPÉENNE
EUROPÄISCHE NORM

EN ISO 9646

sierpie

ń

 1996

ICS 91.120.10
Deskryptory: izolacja cieplna, budynki, elementy składowe, elementy budynku, wła

ś

ciwo

ś

ci cieplne, wymiana ciepła,

oznaczanie, opór cieplny, zasady obliczania, współczynnik przenikania ciepła.

Wersja polska

Komponenty budowlane i elementy budynku -

Opór cieplny i współczynnik przenikania ciepła -

Metoda obliczania (ISO 6946:1996)

Building components and building
elements - Thermal resistance and
thermal transmittance - Calculation
method (ISO 6946:1996)

Composant et parois de bâtiments -
Résistance thermique et coefficient
de transmission thermique -
Méthode de calcul (ISO 6946:1996)

Bauteile -
Wärmedurchlaßwiderstand und
Wärmedurchgangkoeffizient -
Berechnungsverfahren (ISO
6946:1996)

Niniejsza norma jest polsk

ą

 wersj

ą

 normy mi

ę

dzynarodowej EN ISO 6946:1996. Została ona przetłumaczona przez

Polski Komitet Normalizacyjny i ma ten sam status co wersje oficjalne.
Norma  europejska  została  przyj

ę

ta  przez CEN  1995-05-24.  Zgodnie  z  wewn

ę

trznymi  przepisami  CEN/CENELEC,

członkowie  CEN  s

ą

  zobowi

ą

zani  do  nadania  normie  europejskiej  statusu  normy  krajowej  bez  wprowadzania

jakichkolwiek zmian.
Aktualne  wykazy  norm  krajowych  (powstałych  w  wyniku  nadania  normie  europejskiej  statusu  normy  krajowej),
ł

ą

cznie  z  ich  danymi  bibliograficznymi,  mo

Ŝ

na  otrzyma

ć

  w  Sekretariacie  Centralnym  CEN  lub  w  krajowych

jednostkach normalizacyjnych b

ę

d

ą

cych członkami CEN.

Norma  europejska  została  opracowana  w  trzech  oficjalnych  wersjach  j

ę

zykowych  (angielskiej,  francuskiej  i

niemieckiej).  Wersja  w  ka

Ŝ

dym  innym  j

ę

zyku,  przetłumaczona  na  odpowiedzialno

ść

  danego  członka  CEN  i

zarejestrowana w Sekretariacie Centralnym CEN, ma ten sam status co wersje oficjalne.
Członkami CEN s

ą

 krajowe  jednostki  normalizacyjne nast

ę

puj

ą

cych pa

ń

stw: Austrii,  Belgii, Danii, Finlandii, Francji,

Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, Islandii, Luksemburga, Niemiec, Norwegii, Portugalii, Szwajcarii, Szwecji, Włoch i
Zjednoczonego Królestwa.

CEN

Europejski Komitet Normalizacyjny

European Committee for Standardization

Comité Européen de Normalisation

Europäisches Komitee für Normung

SPIS TRE

Ś

CI

Przedmowa

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 2

background image

Wprowadzenie
1 Zakres normy
2 Normy powołane
3 Definicje i symbole
4 Zasady
5 Opory cieplne
6 Całkowity opór cieplny
7 Współczynnik przenikania ciepła
Zał

ą

cznik A (normatywny) Opór przejmowania ciepła

Zał

ą

cznik B (normatywny) Opór cieplny niewentylowanych przestrzeni powietrznych

Zał

ą

cznik  C  (normatywny)  Obliczanie  współczynnika  przenikania  ciepła  komponentów  z  warstwami  o  zmiennej

grubo

ś

ci

Zał

ą

cznik D (normatywny) Poprawki do współczynnika przenikania ciepła

Zał

ą

cznik E (informacyjny) Przykłady poprawek z uwagi na nieszczelno

ś

ci

Przedmowa

Tekst  normy  EN  ISO  6946:1996  został  opracowany  przez  Komitet  Techniczny  CEN/TC  89  "Wła

ś

ciwo

ś

ci  cieplne

budynków  i  komponentów  budowlanych"

 

N1)

,  którego  sekretariat  jest  prowadzony  przez  SIS,  we  współpracy  z

Komitetem Technicznym ISO/TC 163 "Izolacja cieplna" 

N2)

.

Niniejsza norma europejska  powinna  uzyska

ć

 status normy krajowej, przez opublikowanie identycznego  tekstu lub

uznanie, najpó

ź

niej do lutego 1997 r., a normy  krajowe sprzeczne z dan

ą

 norm

ą

 powinny by

ć

 wycofane najpó

ź

niej

do grudnia 1997 r.
UWAGA:  Normy  i  dokumenty  powołane  w  normie  mi

ę

dzynarodowej  i  ich  odpowiedniki  europejskie  s

ą

  podane  w

zał

ą

czniku ZA (normatywnym).

Zgodnie  z  przepisami  wewn

ę

trznymi  CEN/CENELEC  do  wprowadzenia  niniejszej  normy  europejskiej  s

ą

zobowi

ą

zane  nast

ę

puj

ą

ce  kraje  członkowskie:  Austria,  Belgia,  Dania,  Finlandia,  Francja,  Grecja,  Hiszpania,

Holandia,  Irlandia,  Islandia,  Luksemburg,  Niemcy,  Norwegia,  Portugalia,  Szwajcaria,  Szwecja,  Włochy  i
Zjednoczone Królestwo.

Wprowadzenie

Współczynnik przenikania ciepła obliczony zgodnie z niniejsz

ą

 norm

ą

 stosuje si

ę

 do okre

ś

lania strumienia cieplnego

przenikaj

ą

cego przez komponenty budowlane uj

ę

te zakresem niniejszej normy.

W wi

ę

kszo

ś

ci przypadków strumienie cieplne mog

ą

 by

ć

 obliczane przy nast

ę

puj

ą

cych temperaturach:

- wewn

ę

trznej: temperaturze wynikowej suchego termometru;

- zewn

ę

trznej: temperaturze powietrza.

1 Zakres normy

W  normie  podano  metod

ę

  obliczania  oporu  cieplnego  i  współczynnika  przenikania  ciepła  komponentów

budowlanych i elementów budynku, z wyj

ą

tkiem drzwi, okien i innych komponentów szklonych, komponentów, przez

które odbywa si

ę

 wymiana ciepła z gruntem oraz komponentów, przez które przewiduje si

ę

 nawiew powietrza.

W  obliczeniach  wykorzystuje  si

ę

  obliczeniowe  warto

ś

ci  współczynnika  przewodzenia  ciepła  lub  oporu  cieplnego

materiałów i wyrobów

 

N3)

.

Metod

ę

  stosuje  si

ę

  do  komponentów i elementów składaj

ą

cych si

ę

 z  jednorodnych  cieplnie warstw (w tym  warstw

powietrza).
W normie podano tak

Ŝ

e przybli

Ŝ

on

ą

 metod

ę

 przeznaczon

ą

 do zastosowania w przypadku warstw niejednorodnych,

z wyj

ą

tkiem przypadków, gdy warstw

ę

 izolacyjn

ą

 przenikaj

ą

 metalowe mostki cieplne.

2 Normy powołane

Wymienione  ni

Ŝ

ej  normy  zawieraj

ą

  postanowienia,  które  - przez okre

ś

lone powołanie  si

ę

  w tre

ś

ci  niniejszej normy

mi

ę

dzynarodowej  -  staj

ą

  si

ę

  równie

Ŝ

  postanowieniami  niniejszej  normy.  W  momencie  publikacji  podane  ni

Ŝ

ej

wydania norm były aktualne. Poniewa

Ŝ

 jednak wszystkie normy podlegaj

ą

 nowelizacji, strony zawieraj

ą

ce umowy na

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 3

background image

podstawie  niniejszej  normy  ISO  zach

ę

ca  si

ę

  do  zbadania  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  zastosowania  najnowszego  wydania

wymienionych ni

Ŝ

ej norm. Rejestry aktualnych norm mi

ę

dzynarodowych prowadz

ą

 wszyscy członkowie ISO i IEC.

ISO/DIS  10456.2 

N4)

  Building  materials  and  products  -  Procedures  for  determining  declared  and  design  thermal

values
ISO 7345 

N5)

 Thermal insulation - Physical quantities and definitions

3 Definicje i symbole

3.1 Definicje
W niniejszej normie stosuje si

ę

 definicje podane w ISO 7345 i wymienione ni

Ŝ

ej.

3.1.1 element budynku: Główna cz

ęść

 budynku, np. 

ś

ciana, strop lub dach.

3.1.2 komponent budowlany: Element budynku lub jego cz

ęść

.

UWAGA - W niniejszej normie słowo "komponent" obejmuje zarówno element, jak i komponent.

3.1.3  obliczeniowa  warto

ść

  cieplna:  Obliczeniowa  warto

ść

  współczynnika  przewodzenia  ciepła  lub  oporu

cieplnego.
UWAGA - Do danego wyrobu mo

Ŝ

e odnosi

ć

 si

ę

 kilka warto

ś

ci obliczeniowych, dotycz

ą

cych ró

Ŝ

nych zastosowa

ń

 lub

warunków 

ś

rodowiskowych.

3.1.4  obliczeniowy  współczynnik  przewodzenia  ciepła:  Warto

ść

  współczynnika  przewodzenia  ciepła  materiału

lub wyrobu  budowlanego  w okre

ś

lonych warunkach  wewn

ę

trznych i zewn

ę

trznych, jakie mo

Ŝ

na uwa

Ŝ

a

ć

 za typowe

dla wła

ś

ciwo

ś

ci u

Ŝ

ytkowej tego wyrobu wbudowanego w komponent budowlany.

3.1.5  obliczeniowy  opór  cieplny:  Warto

ść

  oporu  cieplnego  wyrobu  budowlanego  w  okre

ś

lonych  warunkach

wewn

ę

trznych i zewn

ę

trznych, jakie mo

Ŝ

na uwa

Ŝ

a

ć

 za typowe dla wła

ś

ciwo

ś

ci u

Ŝ

ytkowej tego wyrobu wbudowanego

w komponent budowlany.

3.1.6  warstwa  jednorodna  cieplnie:  Warstwa  o  stałej  grubo

ś

ci,  o  wła

ś

ciwo

ś

ciach  cieplnych  jednorodnych  lub

takich, które mo

Ŝ

na uwa

Ŝ

a

ć

 za jednorodne.

3.2 Symbole i jednostki

Symbol

Wielko

ść

Jednostka

A

pole powierzchni

m

2

R

obliczeniowy opór cieplny

m

2

 

 K/W

R

g

opór cieplny przestrzeni powietrznej

m

2

 

 K/W

R

se

opór przejmowania ciepła na zewn

ę

trznej powierzchni

m

2

 

 K/W

R

si

opór przejmowania ciepła na wewn

ę

trznej powierzchni

m

2

 

 K/W

R

T

całkowity opór cieplny (

ś

rodowisko do 

ś

rodowiska)

m

2

 

 K/W

R'

T

kres górny całkowitego oporu cieplnego

m

2

 

 K/W

R"

T

kres dolny całkowitego oporu cieplnego

m

2

 

 K/W

R

U

efektywny opór cieplny przestrzeni nieogrzewanej

m

2

 

 K/W

U

współczynnik przenikania ciepła

W/(m

2

 

 K)

d

grubo

ść

m

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 4

background image

h

współczynnik przejmowania ciepła

W/(m

2

 

 K)

λ

obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła

W/(m 

 K)

4 Zasady

Zasada metody obliczania polega na:
a) obliczeniu oporu cieplnego ka

Ŝ

dej jednorodnej cieplnie cz

ęś

ci komponentu;

b)  zsumowaniu  tych  indywidualnych  oporów  w  celu  uzyskania  całkowitego  oporu  cieplnego  komponentu,  z
uwzgl

ę

dnieniem (w miar

ę

 potrzeby) oporów przejmowania ciepła.

Opory cieplne cz

ęś

ci składowych oblicza si

ę

 według 5.1.

W  wi

ę

kszo

ś

ci  przypadków  przyjmuje  si

ę

  warto

ś

ci  oporów  przejmowania  ciepła  podane  w  5.2.  W  zał

ą

czniku  A

podano  szczegółowe  procedury  obliczania  oporów  przejmowania  ciepła  w  przypadku  powierzchni  o  niskiej
emisyjno

ś

ci, okre

ś

lonych pr

ę

dko

ś

ci wiatru i powierzchni niepłaskich.

W  niniejszej  normie  wszystkie  warstwy  powietrza  uwa

Ŝ

a  si

ę

  za  jednorodne  cieplnie.  Warto

ś

ci  oporu  cieplnego

du

Ŝ

ych  warstw  powietrza  ograniczonych  powierzchniami  o  wysokiej  emisyjno

ś

ci  podano  w  5.3,  a  procedury

dotycz

ą

ce innych przypadków podano w zał

ą

czniku B.

Warto

ś

ci oporów poszczególnych warstw sumuje si

ę

 nast

ę

puj

ą

co:

a) w przypadku komponentów składaj

ą

cych si

ę

 z warstw jednorodnych cieplnie, całkowity opór cieplny otrzymuje si

ę

według 4.1, a współczynnik przenikania ciepła według 7;
b) w przypadku komponentów z jedn

ą

, lub wi

ę

cej, warstw

ą

 niejednorodn

ą

 cieplnie, całkowity opór cieplny otrzymuje

si

ę

 według 6.2, a współczynnik przenikania ciepła według 7;

c)  w  przypadku  komponentów  z warstw

ą

  o  zmiennej  grubo

ś

ci,  współczynnik przenikania  ciepła  lub  całkowity opór

cieplny oblicza si

ę

 według zał

ą

cznika C.

Na  koniec  uwzgl

ę

dnia  si

ę

,  w  miar

ę

  potrzeby,  poprawki  dotycz

ą

ce  współczynnika  przenikania  ciepła  zgodnie  z

zał

ą

cznikiem  D,  uwzgl

ę

dniaj

ą

ce  nieszczelno

ś

ci  w  izolacji,  ł

ą

czniki  mechaniczne  przechodz

ą

ce  przez  warstwy

izolacyjne i zawilgocenie dachów odwróconych w wyniku opadów atmosferycznych.
Tak  obliczony  współczynnik  przenikania  ciepła  ma  zastosowanie  do  obliczania  strumienia  ciepła  mi

ę

dzy

ś

rodowiskami  z  obu  stron  elementu,  np. 

ś

rodowiskiem  wewn

ę

trznym  a  zewn

ę

trznym,  dwoma 

ś

rodowiskami

wewn

ę

trznymi  -  w  przypadku 

ś

cian  działowych  wewn

ę

trznych, 

ś

rodowiskiem  wewn

ę

trznym  a  nieogrzewanym

pomieszczeniem. W 5.4 podano uproszczone procedury pozwalaj

ą

ce na potraktowanie przestrzeni nieogrzewanych

jako oporu cieplnego.

5 Opory cieplne

5.1 Opór cieplny warstw jednorodnych
Obliczeniowe  warto

ś

ci  cieplne  mog

ą

  by

ć

  podane  jako  obliczeniowy  współczynnik  przewodzenia  ciepła  lub

obliczeniowy opór cieplny. Je

Ŝ

eli dany jest współczynnik przewodzenia ciepła, to opór cieplny warstwy otrzymuje si

ę

z poni

Ŝ

szego wzoru

      (1)

w którym:
d grubo

ść

 warstwy materiału w komponencie;

λ

  obliczeniowy  współczynnik  przewodzenia  ciepła  materiału  obliczony  zgodnie  z  ISO/DIS  10456.2  lub  przyj

ę

ty  z

tablic.
UWAGA  -  Grubo

ść

  d  mo

Ŝ

e  ró

Ŝ

ni

ć

  si

ę

  od  grubo

ś

ci  nominalnej  (np.  gdy 

ś

ci

ś

liwy  materiał  wbudowuje si

ę

  w  stanie

ś

ci

ś

ni

ę

tym, d jest mniejsze ni

Ŝ

 grubo

ść

 nominalna). W  miar

ę

 potrzeby d mo

Ŝ

e uwzgl

ę

dnia

ć

 odchyłki grubo

ś

ci (np.

gdy s

ą

 ujemne).

Warto

ś

ci oporu cieplnego stosowane w obliczeniach po

ś

rednich powinny by

ć

 obliczane z dokładno

ś

ci

ą

, co najmniej,

do trzech cyfr znacz

ą

cych.

5.2 Opory przejmowania ciepła
W  przypadku  braku  dokładnych  informacji  o  warunkach  wymiany  ciepła  w  odniesieniu  do  powierzchni  płaskich

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 5

background image

stosuje  si

ę

  warto

ś

ci  oporów  przejmowania  ciepła  podane  w  tablicy  1.  Warto

ś

ci  dotycz

ą

ce  kierunku  poziomego

stosuje  si

ę

  w  przypadku  kierunków  strumienia  cieplnego,  odchylonych  o 

ą

  30°  od  poziomej  płaszczyzny.  W

przypadku powierzchni z  wyst

ę

pami lub  specjalnych  warunków brzegowych  nale

Ŝ

y stosowa

ć

  procedury podane w

zał

ą

czniku A.

Tablica 1 - Opory przejmowania ciepła (w m

2

 

⋅⋅⋅⋅

 K/W)

Kierunek strumienia cieplnego

w gór

ę

poziomy

w dół

R

si

0,10

0,13

0,17

R

se

0,04

0,04

0,04

UWAGA - Warto

ś

ci podane w  tablicy 1 s

ą

 warto

ś

ciami obliczeniowymi. Na potrzeby deklarowania oporu cieplnego

komponentów i w innych przypadkach, gdy wymagane s

ą

 warto

ś

ci niezale

Ŝ

ne od kierunku przepływu ciepła, zaleca

si

ę

 przyjmowanie warto

ś

ci dotycz

ą

cej poziomego przepływu ciepła.

5.3 Opór cieplny warstw powietrza
Podane w tym punkcie warto

ś

ci oporu cieplnego dotycz

ą

 warstwy powietrza:

- ograniczonej powierzchniami wzajemnie równoległymi, prostopadłymi do kierunku przepływu ciepła i o emisyjno

ś

ci

nie ni

Ŝ

szej ni

Ŝ

 0,8;

-  o  grubo

ś

ci  (w  kierunku  przepływu  ciepła)  mniejszej  ni

Ŝ

  0,1  ka

Ŝ

dego  z  pozostałych  wymiarów  i  nie  wi

ę

kszej  ni

Ŝ

0,3 m;
UWAGA  -  Ł

ą

cznego  współczynnika  przenikania  ciepła  nie  zaleca  si

ę

  oblicza

ć

  w  odniesieniu  do  komponentów

zawieraj

ą

cych  warstwy  powietrza  grubsze  ni

Ŝ

  0,3  m.  W  takich  przypadkach  zaleca  si

ę

  oblicza

ć

  strumie

ń

  cieplny

raczej  z bilansu  cieplnego (patrz ISO/DIS  13789  Wła

ś

ciwo

ś

ci  cieplne budynków -  Współczynnik strat ciepła przez

przenikanie - Metoda obliczania).
- nie wymieniaj

ą

cej powietrza ze 

ś

rodowiskiem wewn

ę

trznym.

Je

Ŝ

eli powy

Ŝ

sze warunki nie s

ą

 spełnione, nale

Ŝ

y u

Ŝ

y

ć

 procedur opisanych w zał

ą

czniku B.

5.3.1 Niewentylowana warstwa powietrza
Niewentylowan

ą

  warstw

ą

  powietrza  jest  taka  warstwa,  w  której  nie  umo

Ŝ

liwiono  specjalnie  przepływu  powietrza.

Obliczeniowe warto

ś

ci oporu  cieplnego podano w tablicy 2. Warto

ś

ci dotycz

ą

ce kierunku poziomego  stosuje si

ę

 w

przypadku kierunków strumienia cieplnego odchylonych o 

ą

 30° od płaszczyzny poziomej.

Tablica 2 - Opór cieplny (w m

2

 

⋅⋅⋅⋅

 K/W) niewentylowanych warstw powietrza; powierzchnie o wysokiej

emisyjno

ś

ci

Grubo

ść

 warstwy

powietrza

mm

Kierunek strumienia cieplnego

w gór

ę

poziomy

w dół

0
5
7

10
15
25
50

100
300

0,00
0,11
0,13
0,15
0,16
0,16
0,16
0,16
0,16

0,00
0,11
0,13
0,15
0,17
0,18
0,18
0,18
0,18

0,00
0,11
0,13
0,15
0,17
0,19
0,21
0,22
0,23

UWAGA - Warto

ś

ci po

ś

rednie mo

Ŝ

na otrzyma

ć

 przez interpolacj

ę

 liniow

ą

.

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 6

background image

Warstw

ę

 powietrza bez izolacji cieplnej mi

ę

dzy ni

ą

 a 

ś

rodowiskiem zewn

ę

trznym, z małymi otworami do 

ś

rodowiska

zewn

ę

trznego,  te

Ŝ

  mo

Ŝ

na  uwa

Ŝ

a

ć

  za  niewentylowan

ą

,  je

Ŝ

eli  otwory  te  nie  s

ą

  przewidziane  do  stałego  przepływu

powietrza przez warstw

ę

 i pole ich powierzchni nie przekracza:

- 500 mm

2

 na m długo

ś

ci - w przypadku pionowych warstw powietrza,

- 500 mm

2

 na m

2

 powierzchni - w przypadku poziomych warstw powietrza

1)

.

UWAGA  -  Otworów drena

Ŝ

owych  (odwadniaj

ą

cych)  w  postaci  otwartych  spoin  pionowych  w zewn

ę

trznej  warstwie

muru szczelinowego nie uwa

Ŝ

a si

ę

 za otwory wentylacyjne.

5.3.2 Słabo wentylowana warstwa powietrza
Słabo wentylowan

ą

 warstw

ą

 powietrza jest taka, w której jest mo

Ŝ

liwy ograniczony przepływ powietrza zewn

ę

trznego

przez otwory o polu powierzchni zawartym w nast

ę

puj

ą

cych granicach:

- > 500 mm

2

, ale 

 1500 mm

2

 na m długo

ś

ci - w przypadku pionowych warstw powietrza,

- > 500 mm

2

, ale 

 1500 mm

2

 na m

2

 powierzchni - w przypadku poziomych warstw powietrza.

1)

Obliczeniowy  opór  cieplny  słabo  wentylowanej  warstwy  powietrza  jest  połow

ą

  odpowiedniej  warto

ś

ci  podanej  w

tablicy  2.  Je

Ŝ

eli  jednak  opór  cieplny  mi

ę

dzy  warstw

ą

  powietrza  a 

ś

rodowiskiem  zewn

ę

trznym  przekracza

0,15 m

2

 

 K/W, nale

Ŝ

y obliczon

ą

 warto

ść

 zast

ą

pi

ć

 przez 0,15 m

2

 

 K/W.

5.3.3 Dobrze wentylowana warstwa powietrza
Dobrze wentylowan

ą

 warstw

ą

  powietrza  jest taka, w której  pole  powierzchni otworów mi

ę

dzy  warstw

ą

  powietrza  a

otoczeniem zewn

ę

trznym przekracza:

- 1500 mm

2

 na m długo

ś

ci - w przypadku pionowej warstwy powietrza,

- 1500 mm

2

 na m

2

 powierzchni - w przypadku poziomej warstwy powietrza.

1)

Całkowity  opór  cieplny  komponentu  budowlanego z  dobrze wentylowan

ą

 warstw

ą

  powietrza  oblicza  si

ę

, pomijaj

ą

c

opór  cieplny  tej  warstwy  i  innych  warstw  znajduj

ą

cych  si

ę

  mi

ę

dzy  ni

ą

  a 

ś

rodowiskiem  zewn

ę

trznym  i  dodaj

ą

c

warto

ść

  zewn

ę

trznego  oporu  przejmowania  ciepła,  odpowiadaj

ą

c

ą

  nieruchomemu  powietrzu  (tj.  równ

ą

  oporowi

przejmowania ciepła na wewn

ę

trznej powierzchni tego komponentu).

5.4 Opór cieplny przestrzeni nieogrzewanych
Gdy  przegroda  zewn

ę

trzna  przestrzeni  nieogrzewanej nie  jest  izolowana,  mo

Ŝ

na  stosowa

ć

  poni

Ŝ

sze  uproszczone

procedury, uznaj

ą

c przestrze

ń

 nieogrzewan

ą

 za opór cieplny.

UWAGA - W ISO/DIS 13789 Wła

ś

ciwo

ś

ci cieplne budynków - Współczynnik strat ciepła przez przenikanie - Metoda

obliczania  podano  ogólne  i  bardziej  precyzyjne  procedury  obliczania  wymiany  ciepła  mi

ę

dzy  budynkiem  a

ś

rodowiskiem  zewn

ę

trznym  przez  przestrzenie  nieogrzewane  i  zaleca  si

ę

  je  stosowa

ć

,  gdy  wymagany  jest

dokładniejszy  wynik.  W odniesieniu  do  przestrzeni  przełazowych pod  podłogami na  legarach  patrz  ISO/DIS 13370
Wła

ś

ciwo

ś

ci cieplne budynków Wymiana ciepła przez grunt - Metoda oblicze

ń

.

5.4.1 Przestrzenie dachowe
W przypadku dachów stromych  z płaskim  izolowanym  stropem, przestrze

ń

  poddasza  mo

Ŝ

na uzna

ć

  za  jednorodn

ą

termicznie warstw

ę

 o oporze cieplnym podanym w tablicy 3.

Tablica 3 - Opór cieplny przestrzeni dachowych

Charakterystyka dachu

R

u

m

2

 

 K/W

1

Pokrycie dachówk

ą

 bez papy (folii), poszycia itp.

0,06

2

Pokrycie arkuszowe lub dachówk

ą

 z pap

ą

 (foli

ą

), poszyciem itp. pod dachówk

ą

0,2

3

Jak w 2, lecz z okładzin

ą

 aluminiow

ą

 lub inn

ą

 niskoemisyjn

ą

 powierzchni

ą

 od spodu

dachu

0,3

4

Pokrycie pap

ą

 na poszyciu

0,3

UWAGA - Warto

ś

ci podane w tablicy 3 uwzgl

ę

dniaj

ą

 opór cieplny przestrzeni wentylowanej i pokrycia. Nie

uwzgl

ę

dniaj

ą

 one oporów przejmowania ciepła (R

se

).

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 7

background image

5.4.2 Inne przestrzenie
W  przypadku  małych  nieogrzewanych  przestrzeni  przylegaj

ą

cych  do  budynku  przenikanie  ciepła  mi

ę

dzy

ś

rodowiskiem  wewn

ę

trznym  a  zewn

ę

trznym  mo

Ŝ

na  okre

ś

li

ć

,  uznaj

ą

c  nieogrzewan

ą

  przestrze

ń

  wraz  z

komponentami  wewn

ę

trznej  konstrukcji  za  dodatkow

ą

  jednorodn

ą

  warstw

ę

  o  oporze  cieplnym  R

u

  okre

ś

lonym

wzorem

      (2)

pod warunkiem, 

Ŝ

R

u

 

 0,5 m

2

 

 K/W, w którym:

A

j

  ł

ą

czna  powierzchnia  wszystkich  komponentów  mi

ę

dzy 

ś

rodowiskiem  wewn

ę

trznym  a  nieogrzewanym

pomieszczeniem;
A

e

  ł

ą

czna  powierzchnia  wszystkich  komponentów  mi

ę

dzy  nieogrzewanym  pomieszczeniem  a 

ś

rodowiskiem

zewn

ę

trznym.

UWAGI
1 Do małych nieogrzewanych przestrzeni zalicza si

ę

 na przykład gara

Ŝ

e, składziki i oran

Ŝ

erie.

2 Je

Ŝ

eli mi

ę

dzy 

ś

rodowiskiem wewn

ę

trznym a nieogrzewan

ą

 przestrzeni

ą

 jest wi

ę

cej ni

Ŝ

 jeden element, Ru mo

Ŝ

na

uwzgl

ę

dni

ć

 w obliczeniach współczynnika przenikania ciepła ka

Ŝ

dego komponentu.

6 Całkowity opór cieplny

Je

Ŝ

eli jako wynik ko

ń

cowy przedstawia si

ę

 warto

ść

  całkowitego oporu cieplnego, to nale

Ŝ

y go zaokr

ą

gli

ć

 do dwóch

cyfr znacz

ą

cych.

6.1 Całkowity opór cieplny komponentu budowlanego składaj

ą

cego si

ę

 z warstw jednorodnych

Całkowity opór cieplny R

T

 płaskiego komponentu budowlanego  składaj

ą

cego si

ę

 z termicznie jednorodnych warstw

prostopadłych do kierunku przepływu ciepła, nale

Ŝ

y oblicza

ć

 ze wzoru

      (3)

w którym:
R

si

 opór przejmowania ciepła na wewn

ę

trznej powierzchni;

R

1

R

2

....R

n

 obliczeniowe opory cieplne ka

Ŝ

dej warstwy;

R

se

 opór przejmowania ciepła na zewn

ę

trznej powierzchni.

W  przypadku  oblicze

ń

  oporu  cieplnego  wewn

ę

trznych  komponentów  budowlanych  (

ś

cian  działowych  itp.),  lub

komponentów mi

ę

dzy 

ś

rodowiskiem wewn

ę

trznym a przestrzeni

ą

 nieogrzewan

ą

R

si

 stosuje si

ę

 dla obydwu stron.

UWAGA - W równaniu (3) mo

Ŝ

na pomin

ąć

 opory przejmowania ciepła, gdy wymagany jest opór cieplny komponentu

od powierzchni do powierzchni.

6.2  Całkowity  opór  cieplny  komponentu  budowlanego  składaj

ą

cego  si

ę

  z  warstw  jednorodnych  i

niejednorodnych
W  niniejszym  podrozdziale  podano  uproszczon

ą

  metod

ę

  obliczania  oporu  cieplnego  komponentu  budowlanego

składaj

ą

cego  si

ę

  z  warstw  cieplnie  jednorodnych  i  niejednorodnych,  z  wyj

ą

tkiem  przypadków,  gdy  przez  izolacj

ę

ciepln

ą

 przechodzi metal.

UWAGI
1  Bardziej  dokładny  wynik  otrzymuje  si

ę

,  stosuj

ą

c  metod

ę

  numeryczn

ą

  zgodn

ą

  z  ISO  10211  Mostki  cieplne  w

budynkach  -  Strumie

ń

  cieplny  i  temperatura  powierzchni  -  Cz

ęść

  1:  Ogólne  metody  obliczania,  lub  Cz

ęść

  2:  (w

przygotowaniu) Obliczanie liniowych mostków cieplnych.
2  Procedura  opisana  w  6.2  nie  nadaje  si

ę

  do  oblicze

ń

  warto

ś

ci  temperatury  powierzchni  na  u

Ŝ

ytek  oceny  ryzyka

kondensacji.

6.2.1 Całkowity opór cieplny komponentu
Całkowity  opór  cieplny,  R

T

,  komponentu  składaj

ą

cego  si

ę

  z  warstw  cieplnie  jednorodnych  i  niejednorodnych

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 8

background image

równoległych  do  powierzchni  oblicza  si

ę

  jako 

ś

redni

ą

  arytmetyczn

ą

  górnego  i  dolnego  kresu  całkowitego  oporu

cieplnego według wzoru:

      (4)

w którym:
R'

T

 kres górny całkowitego oporu cieplnego, obliczony wg 6.2.2;

R''

T

 kres dolny całkowitego oporu cieplnego, obliczony wg 6.2.3.

Kres górny i dolny nale

Ŝ

y obliczy

ć

, dziel

ą

c komponent na wycinki i warstwy w sposób pokazany na rysunku 1, w taki

sposób, aby był on podzielony na mj cz

ęś

ci jednorodnych cieplnie.

Rysunek 1 - Wycinki i warstwy komponentu niejednorodnego cieplnie

Analizuje si

ę

 komponent (rysunek 1a) poci

ę

ty na wycinki (rysunek 1b) i warstwy (rysunek 1c).

Wycinek m (m = abc, ... q) prostopadły do powierzchni komponentu ma wzgl

ę

dne pole powierzchni f

m

.

Warstwa j (j = 1, 2,...n) równoległa do powierzchni ma grubo

ść

 d

j

.

Cz

ęść

 m

j

 ma współczynnik przewodzenia ciepła 1

mj

, grubo

ść

 d

j

, wzgl

ę

dne pole powierzchni f

m

 i opór cieplny R

mj

.

Wzgl

ę

dne pole powierzchni wycinka jest proporcjonalne do całkowitego pola powierzchni.

St

ą

f

a

 + f

b

 + ... + f

q

 = 1.

6.2.2 Kres górny całkowitego oporu cieplnego (R

T

)

Kres górny całkowitego oporu cieplnego okre

ś

la si

ę

 przy zało

Ŝ

eniu jednowymiarowego przepływu ciepła prostopadle

do powierzchni komponentu. Jest on wyra

Ŝ

ony wzorem

      (5)

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 9

background image

w którym:
R

Ta

R

Tb

, ..., R

Tq

 całkowite opory cieplne od 

ś

rodowiska do 

ś

rodowiska ka

Ŝ

dego wycinka, obliczone z wzoru (3),

f

a

, f

b

, ..., f

q

 wzgl

ę

dne pola powierzchni ka

Ŝ

dego wycinka.

6.2.3 Kres dolny całkowitego oporu cieplnego (R

T

)

Kres  dolny  całkowitego  oporu  cieplnego  okre

ś

la  si

ę

  zakładaj

ą

c, 

Ŝ

e  wszystkie  powierzchnie  równoległe  do

powierzchni komponentu s

ą

 izotermiczne

2)

.

Równowa

Ŝ

ny opór cieplny R

j

, ka

Ŝ

dej warstwy niejednorodnej cieplnie, oblicza si

ę

 stosuj

ą

c nast

ę

puj

ą

cy wzór

3)

      (6)

Kres dolny całkowitego oporu cieplnego okre

ś

la si

ę

 z wzoru (3), tj.

      (7)

6.2.4 Oszacowanie bł

ę

du

Niniejsz

ą

  metod

ę

  szacowania  maksymalnego  bł

ę

du  wzgl

ę

dnego  mo

Ŝ

na  stosowa

ć

  wtedy,  gdy  przy  obliczaniu

współczynnika przenikania ciepła wymagane jest uzyskanie okre

ś

lonej dokładno

ś

ci.

Maksymalny wzgl

ę

dny bł

ą

d, e, okre

ś

la si

ę

 w procentach stosuj

ą

c przybli

Ŝ

enie:

      (8)

PRZYKŁAD - Je

Ŝ

eli stosunek kresu górnego do kresu dolnego jest  równy  1,5, to maksymalny mo

Ŝ

liwy bł

ą

d wynosi

20%.

ą

d  rzeczywisty  przewa

Ŝ

nie  jest  du

Ŝ

o  mniejszy  ni

Ŝ

  maksymalny.  Bł

ą

d  ten  mo

Ŝ

na  oszacowa

ć

  oceniaj

ą

c,  czy

uzyskana dokładno

ść

, z zastosowaniem procedury opisanej w 6.2, jest akceptowalna ze wzgl

ę

du na:

- cel oblicze

ń

;

-  udział  całkowitego  strumienia  ciepła  przenikaj

ą

cego  przez  komponenty  obudowy  budynku,  których  opór  cieplny

oceniono według procedury opisanej w 6.2;
- dokładno

ść

 danych wej

ś

ciowych.

7 Współczynnik przenikania ciepła

Współczynnik przenikania ciepła wyra

Ŝ

ony jest wzorem

      (9)

W  miar

ę

  potrzeby  współczynnik  przenikania  ciepła  mo

Ŝ

na  skorygowa

ć

,  stosuj

ą

c  poprawki  według  zał

ą

cznika  D.

Je

Ŝ

eli jednak całkowita poprawka jest mniejsza ni

Ŝ

 3% warto

ś

ci U, poprawek nie trzeba stosowa

ć

.

Je

Ŝ

eli  jako  wynik  ko

ń

cowy  przedstawiony  jest  współczynnik  przenikania  ciepła,  to  nale

Ŝ

y zaokr

ą

gli

ć

  go  do  dwóch

cyfr znacz

ą

cych i poda

ć

 informacj

ę

 o danych wej

ś

ciowych do oblicze

ń

.

Zał

ą

cznik A (normatywny)

Opór przejmowania ciepła

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 10

background image

A.1 Powierzchnie płaskie
Opór przejmowania ciepła wyra

Ŝ

ony jest wzorem

4)

      (A.1)

w którym:
h

c

 współczynnik przejmowania ciepła przez konwekcj

ę

;

h

r

 współczynnik przejmowania ciepła przez promieniowanie;

i wzorami

      (A.2)

      (A.3)

w których:

ε

 emisyjno

ść

 powierzchni;

h

ro

 współczynnik  przejmowania ciepła  przez promieniowanie ciała  czarnego, wyra

Ŝ

ony  wzorem (A.3)  (patrz  tablica

A.1);

σ

 stała Stefana-Boltzmanna (5,67 × 10

-8

 W/(m

2

 

 K

4

)

;

T

m

 

ś

rednia warto

ś

ci temperatury absolutnej powierzchni i jej otoczenia.

Tablica A.1 - Warto

ś

ci współczynnika promieniowania ciała czarnego h

ro

Temperatura

°C

h

ro

W/(m

2

 

 K)

-10

0

10
20
30

4,1
4,6
5,1
5,7
6,3

W przypadku powierzchni wewn

ę

trznych h

c

 = h

ci

, gdzie

- w przypadku ruchu ciepła w gór

ę

h

ci

 = 5,0 W/(m

2

 

 K)

- w przypadku ruchu ciepła poziomo: h

ci

 = 2,5 W/(m

2

 

 K)

- w przypadku ruchu ciepła w dół: h

ci

 = 0,7 W/(m

2

 

 K).

W przypadku powierzchni zewn

ę

trznych h

c

 = h

ce

, przy czym:

      (A.4)

gdzie v jest pr

ę

dko

ś

ci

ą

 wiatru w pobli

Ŝ

u powierzchni w m/s.

Warto

ś

ci oporu przejmowania ciepła na zewn

ę

trznej powierzchni, R

se

, przy ró

Ŝ

nych pr

ę

dko

ś

ciach wiatru, podano w

tablicy A.2.
UWAGA -  Podane  w  5.2  warto

ś

ci oporu  przejmowania ciepła na wewn

ę

trznej powierzchni obliczono  przy 

ε

 = 0,9 i

przy  h

ro

  oszacowanym  w  20°C.  Podane  w  5.2  warto

ś

ci  oporu  przejmowania  ciepła  na  zewn

ę

trznej  powierzchni

obliczono przy 

ε

 = 0,9, h

ro

 oszacowanym przy 0°C i przy  v = 4 m/s.

Tablica A.2: Warto

ś

ci R

se

 przy ró

Ŝ

nych pr

ę

dko

ś

ciach wiatru

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 11

background image

Pr

ę

dko

ść

 wiatru

m/s

R

se

m

2

 

 K/W

1
2
3
4
5
7

10

0,08
0,06
0,05
0,04
0,04
0,03
0,02

A.2 Komponenty z niepłaskimi powierzchniami
Wyst

ę

py  z  elewacji,  takie  jak  słupy  konstrukcyjne,  mo

Ŝ

na  pomin

ąć

  obliczaj

ą

c  całkowity  opór  cieplny,  z  wyj

ą

tkiem

przypadku, gdy współczynnik przewodzenia ciepła materiału wyst

ę

pu jest wi

ę

kszy ni

Ŝ

 2 W/(m 

 K), a wyst

ę

p nie jest

izolowany;  opór  przejmowania  ciepła  nale

Ŝ

y  wówczas  zmodyfikowa

ć

  wykorzystuj

ą

c  stosunek  zrzutowanego  pola

powierzchni do rzeczywistego pola powierzchni wyst

ę

pu (patrz rysunek A.1) zgodnie z wzorem

      (A.5)

w którym:
R

s

 opór przejmowania ciepła dla komponentu płaskiego według A.1;

A

p

 zrzutowane pole powierzchni wyst

ę

pu,

A rzeczywiste pole powierzchni wyst

ę

pu.

Równanie (A.5) stosuje si

ę

 do oporów przejmowania ciepła na wewn

ę

trznej i zewn

ę

trznej powierzchni.

Rysunek A.1 - Rzeczywiste i zrzutowane pole powierzchni

Zał

ą

cznik B (normatywny)

Opór cieplny niewentylowanych przestrzeni powietrznych

B.1 Postanowienia ogólne
Niniejszy  zał

ą

cznik  odnosi  si

ę

  do  przestrzeni  powietrznych  w  komponentach  budowlanych  innych  ni

Ŝ

  oszklenie.

Bardziej precyzyjne podej

ś

cie konieczne jest w odniesieniu do oszklenia i ram okiennych.

Okre

ś

lenie  przestrze

ń

  powietrzna  obejmuje  zarówno  warstwy  powietrza  (z  szeroko

ś

ci

ą

  i  długo

ś

ci

ą

  10  razy

wi

ę

kszymi  ni

Ŝ

  grubo

ść

  mierzona  w  kierunku  przepływu  ciepła),  jak  i  pustki  powietrzne  (o  szeroko

ś

ci  lub  długo

ś

ci

porównywalnej z grubo

ś

ci

ą

). Je

Ŝ

eli grubo

ść

 warstwy powietrza jest zmienna, to do oblicze

ń

 oporu cieplnego nale

Ŝ

y

przyj

ąć

 jej 

ś

redni

ą

 warto

ść

.

UWAGA - Przestrzenie powietrzne mo

Ŝ

na traktowa

ć

 jako o

ś

rodki charakteryzuj

ą

ce si

ę

 oporem cieplnym, poniewa

Ŝ

radiacyjna  i  konwekcyjna  wymiana  ciepła  przez  nie  jest  w  przybli

Ŝ

eniu  proporcjonalna  do  ró

Ŝ

nicy  warto

ś

ci

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 12

background image

temperatury mi

ę

dzy ograniczaj

ą

cymi powierzchniami.

B.2 Niewentylowane przestrzenie powietrzne o długo

ś

ci i szeroko

ś

ci wi

ę

kszej ni

Ŝ

 10-krotna ich grubo

ść

Opór cieplny przestrzeni powietrznej jest wyra

Ŝ

ony wzorem

      (B.1)

w którym:
R

g

 opór cieplny przestrzeni powietrznej,

h

a

 współczynnik przejmowania ciepła przez przewodzenie/konwekcj

ę

,

h

r

 współczynnik przejmowania ciepła przez promieniowanie:

Współczynnik h

a

 oblicza si

ę

 nast

ę

puj

ą

co:

- w przypadku przepływu ciepła poziomo: h

a

 jest wi

ę

ksz

ą

 warto

ś

ci

ą

 z 1,25 W/(m

2

K) i 0,025/d W/(m

2

K),

- w przypadku przepływu ciepła w gór

ę

h

a

 jest wi

ę

ksz

ą

 warto

ś

ci

ą

 z 1,95 W/(m

2

K) i 0,025/d W/(m

2

K),

- w przypadku przepływu ciepła w dół: h

a

 jest wi

ę

ksz

ą

 warto

ś

ci

ą

 z 12 d -0,44 W/(m

2

K) i 0,025/d W/(m

2

K),

gdzie d jest grubo

ś

ci

ą

 przestrzeni powietrznej (w kierunku przepływu ciepła).

Współczynnik h

r

 jest wyra

Ŝ

ony wzorem

      (B.2)

w którym:
E wynikowa emisyjno

ść

 układu powierzchni,

h

ro

 współczynnik przejmowania ciepła przez promieniowanie na powierzchni ciała czarnego (patrz tablica A.2);

oraz

      (B.3)

w którym: 

ε

1

ε

2

 - półprzestrzenne emisyjno

ś

ci powierzchni ograniczaj

ą

cych przestrze

ń

 powietrzn

ą

.

Warto

ś

ci obliczeniowe emisyjno

ś

ci powinny uwzgl

ę

dnia

ć

 wpływ zmatowienia z upływem czasu.

UWAGA - Warto

ś

ci w tablicy 2 obliczono z równania (B.1) przy 

ε

1

 = 0,9; 

ε

2

 = 0,9 i h

ro

 oszacowanym przy 10°C.

B.3 Małe lub przedzielone niewentylowane przestrzenie powietrzne (pustki powietrzne)

Rysunek B.1 - Wymiary małych przestrzeni powietrznych

Na rysunku B.1 przedstawiono mał

ą

 przestrze

ń

 powietrzn

ą

 o szeroko

ś

ci mniejszej ni

Ŝ

 10-krotna jej grubo

ść

.

Jej opór cieplny jest wyra

Ŝ

ony wzorem

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 13

background image

      (B.4)

w którym:
R

g

 opór cieplny przestrzeni powietrznej,

d grubo

ść

 przestrzeni powietrznej,

b szeroko

ść

 przestrzeni powietrznej,

Eh

a

 i h

ro

 obliczono jak w B.2.

5)

UWAGA  -  Równanie  (B.4)  jest  wła

ś

ciwe  do  obliczania  strumienia  cieplnego  przez  komponenty  budowlane  przy

dowolnej grubo

ś

ci pustki powietrznej i do oblicze

ń

 rozkładu temperatury w komponentach z pustkami powietrznymi o

grubo

ś

ci  d  mniejszej  lub  równej  50  mm.  W  przypadku  grubszych  pustek  powietrznych  z  równania  tego  wynika

przybli

Ŝ

ony rozkład temperatury.

W przypadku nieprostok

ą

tnej pustki powietrznej mo

Ŝ

na przyj

ąć

 jej opór cieplny za równy oporowi prostok

ą

tnej pustki

o tym samym polu powierzchni i tym samym stosunku boków.

Zał

ą

cznik C (normatywny)

Obliczanie współczynnika przenikania ciepła komponentów z warstwami o zmiennej

grubo

ś

ci

C.1 Uwagi ogólne
W  przypadku  komponentu  z  warstw

ą

  o  zmiennej  grubo

ś

ci  (np.  w  zewn

ę

trznych  warstwach  izolacji  dachu  do

wyrobienia spadku) opór cieplny zmienia si

ę

 po powierzchni komponentu.

Komponenty takie s

ą

 zbudowane w sposób przedstawiony na rysunku C.1.

UWAGA - Na temat warstw powietrza o zmiennej grubo

ś

ci patrz zał

ą

cznik B.

Rysunek C.1 - Zasada budowy komponentu

Współczynnik  przenikania  ciepła  okre

ś

la  si

ę

  przez  scałkowanie  g

ę

sto

ś

ci  strumienia  cieplnego  po  powierzchni

komponentu.
Obliczenia  nale

Ŝ

y przeprowadzi

ć

  oddzielnie  dla ka

Ŝ

dej cz

ęś

ci  (np.  dachu) z  ró

Ŝ

nym pochyleniem  i/lub kształtem  w

sposób przedstawiony na rysunku C.2.
W uzupełnieniu do symboli podanych w rozdziale 3, w tym zał

ą

czniku stosuje si

ę

 nast

ę

puj

ą

ce symbole:

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 14

background image

Symbol

Wielko

ść

Jednostka

λ

1

obliczeniowa przewodno

ść

 cieplna cz

ęś

ci o zmiennej

grubo

ś

ci (o zerowej grubo

ś

ci na jednym ko

ń

cu)

W/(m 

 K)

R

0

obliczeniowy opór cieplny pozostałej cz

ęś

ci, wraz z oporami

przejmowania ciepła,

m

2

 

 K/W

R

1

maksymalny opór cieplny warstwy o zmiennej grubo

ś

ci

m

2

 

 K/W

d

1

maksymalna grubo

ść

 warstwy

m

a ln oznacza logarytm naturalny

Rysunek C.2 - Przykłady podziału dachu na poszczególne cz

ęś

ci

C.2 Obliczenia w odniesieniu do powszechnie spotykanych kształtów
Współczynnik przenikania ciepła w odniesieniu do powszechnie spotykanych kształtów mo

Ŝ

na oblicza

ć

 z wzorów od

(C.1) do (C.3) przy nachyleniu nie przekraczaj

ą

cym 5 %.

UWAGA - Przy wi

ę

kszym pochyleniu mo

Ŝ

na stosowa

ć

 metody numeryczne.

C.2.1 Powierzchnia prostok

ą

tna

            

      (C.1)

C.2.2 Powierzchnia trójk

ą

tna o grubo

ś

ci maksymalnej przy wierzchołku

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 15

background image

      

      (C.2)

C.2.3 Powierzchnia trójk

ą

tna o grubo

ś

ci minimalnej przy wierzchołku

      

  (C.3)

C.3 Procedura oblicze

ń

Obliczenia prowadzi si

ę

 w nast

ę

puj

ą

cy sposób:

1)  oblicza  si

ę

  R

0

  jako  całkowity  opór  cieplny  komponentu  z  wył

ą

czeniem  warstwy  o  zmiennej  grubo

ś

ci,  stosuj

ą

c

równanie (3), je

Ŝ

eli wszystkie warstwy s

ą

 cieplnie jednorodne lub procedur

ę

 opisan

ą

 w 6.2, je

ś

li wyst

ę

puj

ą

 warstwy

niejednorodne;
2) dzieli si

ę

 obszar z warstwami o zmiennej grubo

ś

ci na poszczególne cz

ęś

ci w miar

ę

 potrzeby (patrz rysunek C.2);

3) oblicza si

ę

 R

1

 dla ka

Ŝ

dej warstwy, stosuj

ą

c wzór

      (C.4)

4) oblicza si

ę

 współczynnik przenikania ciepła ka

Ŝ

dej cz

ęś

ci (Uj) z wła

ś

ciwego równania w C.2;

5) oblicza si

ę

 współczynnik przenikania ciepła całego obszaru A stosuj

ą

c wzór

      (C.5)

Je

Ŝ

eli potrzebny jest całkowity opór cieplny komponentu z pochylonymi warstwami, to

      (C.6)

Zał

ą

cznik D (normatywny)

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 16

background image

Poprawki w odniesieniu do współczynnika przenikania ciepła

D.1 Postanowienia ogólne
Do  współczynnika  przenikania  ciepła  obliczonego  w wyniku  zastosowania  procedur podanych  w  niniejszej  normie
nale

Ŝ

y stosowa

ć

 poprawki z uwagi na:

- nieszczelno

ś

ci w warstwie izolacji;

- ł

ą

czniki mechaniczne przebijaj

ą

ce warstw

ę

 izolacyjn

ą

;

- opady na dach o odwróconym układzie warstw

6)

.

Skorygowany współczynnik przenikania ciepła U

c

 uzyskuje si

ę

, dodaj

ą

c człon korekcyjny 

U:

      (D.1)

Człon korekcyjny 

U okre

ś

la wzór

      (D.2)

w którym:

U

g

 poprawka z uwagi na nieszczelno

ś

ci;

U

f

 poprawka z uwagi na ł

ą

czniki mechaniczne;

U

g

 poprawka z uwagi na wpływ opadów dla dachu o odwróconym układzie warstw.

6)

D.2 Poprawka z uwagi na nieszczelno

ś

ci

Stosuje si

ę

 trzy poziomy poprawek, w zale

Ŝ

no

ś

ci od stopnia i usytuowania nieszczelno

ś

ci, jak podano w tablicy D.1.

Tablica D.1 - Poprawka z uwagi na nieszczelno

ś

ci

Poziom

∆∆∆∆

U''

W/(m

2

 

 K)

Opis nieszczelno

ś

ci

0

0,00

izolacja jest tak uło

Ŝ

ona, 

Ŝ

e nie jest mo

Ŝ

liwa cyrkulacja powietrza po

cieplejszej stronie izolacji; brak nieszczelno

ś

ci przechodz

ą

cych przez cał

ą

warstw

ę

 izolacji.

1

0,01

izolacja jest tak uło

Ŝ

ona, 

Ŝ

e nie jest mo

Ŝ

liwa cyrkulacja powietrza po

cieplejszej stronie izolacji; nieszczelno

ś

ci mog

ą

 przechodzi

ć

 przez cał

ą

warstw

ę

 izolacji.

2

0,04

wyst

ę

puje ryzyko cyrkulacji powietrza po cieplejszej stronie izolacji;

nieszczelno

ś

ci mog

ą

 przechodzi

ć

 przez cał

ą

 warstw

ę

 izolacji.

Poprawk

ę

 t

ę

 stosuje si

ę

 zgodnie z równaniem (D.3)

      (D.3)

w którym:
R

1

 opór cieplny warstwy zawieraj

ą

cej nieszczelno

ś

ci, obliczony według 5.1;

R

T

 całkowity opór cieplny komponentu, obliczony według rozdziału 6.

UWAGA - Przykłady poprawek z uwagi na nieszczelno

ś

ci podano w zał

ą

czniku E.

D.3 Poprawka z uwagi na ł

ą

czniki mechaniczne

W  przypadku, gdy warstw

ę

  izolacyjn

ą

  przebijaj

ą

  ł

ą

czniki mechaniczne,  poprawk

ę

 w odniesieniu do  współczynnika

przenikania ciepła okre

ś

la si

ę

 z wzoru

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 17

background image

      (D.4)

w którym:

α

 współczynnik (patrz tablica D.2);

λ

f

 współczynnik przewodzenia ciepła ł

ą

cznika;

n

f

 liczba ł

ą

czników na metr kwadratowy;

A

f

 pole przekroju poprzecznego jednego ł

ą

cznika.

Tablica D.2 - Warto

ś

ci współczynnika 

α

αα

α

Typ ł

ą

cznika

α

,

m

-1

Kotew mi

ę

dzy warstwami muru

6

Ł

ą

cznik do płyt dachowych

5

Poprawki nie wprowadza si

ę

 w nast

ę

puj

ą

cych przypadkach:

- kotwie 

ś

cienne przechodz

ą

 przez pust

ą

 szczelin

ę

 powietrzn

ą

,

- kotwie 

ś

cienne mi

ę

dzy warstw

ą

 muru i drewnianymi słupkami,

- gdy współczynnik przewodzenia ciepła ł

ą

cznika, lub jego cz

ęś

ci, jest mniejszy ni

Ŝ

 1 W/(m

K).

Procedura ta nie ma zastosowania, gdy obydwa ko

ń

ce ł

ą

cznika stykaj

ą

 si

ę

 z blachami metalowymi.

UWAGA  -  W  celu  wyznaczenia  poprawek  w  przypadkach,  gdy  obydwa  ko

ń

ce  ł

ą

cznika  stykaj

ą

  si

ę

  z  blachami

metalowymi,  mo

Ŝ

na  stosowa

ć

  metody  podane  w  ISO  10211-1  Mostki  cieplne  w  budynkach  -  Strumie

ń

  cieplny  i

temperatura powierzchni - Cz

ęść

 1: Ogólne metody obliczania.

Zał

ą

cznik E (informacyjny)

Przykłady poprawek z uwagi na nieszczelno

ś

ci

Niepełny wykaz mo

Ŝ

liwych układów przedstawiono od a) do h).

Poziom 0 poprawki

a) Ci

ą

gła izolacja zło

Ŝ

ona z wielu warstw, z

przestawionymi spoinami

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 18

background image

 

 

b) Ci

ą

gła izolacja jednowarstwowa ł

ą

czona na

zakład, pióro i wpust lub z uszczelnionymi spoinami

 

c) Ci

ą

gła izolacja jednowarstwowa ł

ą

czona na styk,

pod warunkiem, 

Ŝ

e tolerancje długo

ś

ci, szeroko

ś

ci i

prostok

ą

tno

ś

ci oraz stabilno

ść

 wymiarów s

ą

 takie,

Ŝ

Ŝ

adna nieszczelno

ść

 nie przekracza 5 mm.

Uwa

Ŝ

a si

ę

Ŝ

e to wymaganie jest spełnione, je

Ŝ

eli

suma tolerancji długo

ś

ci lub szeroko

ś

ci i zmian

wymiarów jest mniejsza ni

Ŝ

 5 mm i odchyłki od

prostok

ą

tno

ś

ci płyt s

ą

 mniejsze ni

Ŝ

 5 mm

 

d) Izolacja dwuwarstwowa, jedna warstwa mi

ę

dzy

krokwiami, słupkami, belkami lub podobnymi
elementami, druga ci

ą

gła, przykrywaj

ą

ca pierwsz

ą

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 19

background image

 

e) Pojedyncza warstwa izolacji w przegrodzie, której
opór cieplny bez tej warstwy stanowi co najmniej
50% całkowitego oporu cieplnego (tj. R

1

 

 0,5 R

T

)

Poziom 1 poprawki

f) Izolacja całkowicie mi

ę

dzy krokwiami, słupkami,

belkami lub podobnymi elementami

 

g) Izolacja ci

ą

gła, jednowarstwowa ze zł

ą

czami na

styk, w której tolerancje długo

ś

ci, szeroko

ś

ci i

prostok

ą

tno

ś

ci oraz stabilno

ść

 wymiarów s

ą

 takie,

Ŝ

e nieszczelno

ś

ci przekraczaj

ą

 5 mm. Uwa

Ŝ

a si

ę

,

Ŝ

e to wymaganie jest spełnione, je

Ŝ

eli suma

tolerancji długo

ś

ci lub szeroko

ś

ci i zmian wymiarów

jest wi

ę

ksza ni

Ŝ

 5 mm lub odchyłki od

prostok

ą

tno

ś

ci płyt s

ą

 wi

ę

ksze ni

Ŝ

 5 mm.

Poziom 2 poprawki

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 20

background image

h) Przegroda z mo

Ŝ

liwo

ś

ci

ą

 cyrkulacji powietrza po

cieplejszej stronie izolacji w wyniku
niedostatecznego mocowania izolacji lub
uszczelnienia od góry lub dołu

Zał

ą

cznik ZA (normatywny)

Normy i dokumenty powołane w normie mi

ę

dzynarodowej i ich odpowiedniki

europejskie

Do  niniejszej  normy  europejskiej wprowadzono, drog

ą

  datowanego  lub  niedatowanego  powołania  si

ę

,  wymagania

zawarte  w  innych  publikacjach.  Powołania  te  znajduj

ą

  si

ę

  w  odpowiednich  miejscach  w  tek

ś

cie  normy,  a  wykaz

publikacji  podano  poni

Ŝ

ej.  W  przypadku  powoła

ń

  datowanych,  pó

ź

niejsze  zmiany  lub  nowelizacje  którejkolwiek  z

wymienionych  publikacji  maj

ą

  zastosowanie  do  niniejszej  normy  europejskiej  tylko  wówczas,  gdy  zostan

ą

wprowadzone  do  tej  normy  przez  jej  zmian

ę

  lub  nowelizacj

ę

.  W  przypadku  powoła

ń

  niedatowanych  stosuje  si

ę

ostatnie wydanie powołanej publikacji.

Publikacja

Tytuł

EN/HD

ISO/DIS 10456.2 Thermal insulation - Building materials and products - Determination of

declared and design thermal values

prEN ISO
10456

ISO 7345

Thermal insulation - Physical quantities and definitions

EN ISO
7345

Zał

ą

cznik krajowy NA

(normatywny)

WSPÓŁCZYNNIK PRZENIKANIA CIEPŁA U

K

 PRZEGRÓD Z MOSTKAMI CIEPLNYMI

LINIOWYMI

UWAGI
1  -  Mostki  cieplne  liniowe  spowodowane  s

ą

  nieci

ą

gło

ś

ciami  lub  pocienieniem  warstwy  izolacji  cieplnej,  np.  na

długo

ś

ci  o

ś

cie

Ŝ

y  okien  lub  drzwi  balkonowych  i  nadpro

Ŝ

y  oraz  w  obszarze  w

ę

złów  konstrukcyjnych  i  wie

ń

ców  w

ś

cianach zewn

ę

trznych.

2  -  Współczynnik  przenikania  ciepła  U

k

,  w  watach  na  metr  kwadratowy  i  kelwin,  przegród  z  mostkami  cieplnymi

liniowymi  słu

Ŝ

y  do  obliczania  mocy  grzejnej  i  sezonowego  zapotrzebowania  na  ciepło  lub  do  porównania  z

wymaganiami przepisów
Współczynnik przenikania ciepła U

k

 przegród z mostkami cieplnymi liniowymi nale

Ŝ

y oblicza

ć

 z wzoru:

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 21

background image

      (NA.1)

w którym:
U

c

 - współczynnik przenikania ciepła, w watach na metr kwadratowy i kelwin, przegrody bez  uwzgl

ę

dniania wpływu

mostków cieplnych liniowych, obliczony wg zał

ą

cznika D;

Ψ

i

 - liniowy współczynnik przenikania ciepła, w watach na metr i kelwin, mostka liniowego (rysunek NA.1) o numerze

i,
L

i

 - długo

ść

, w metrach, mostka liniowego o numerze i,

A - pole powierzchni, w metrach kwadratowych, przegrody w osiach przegród do niej prostopadłych, pomniejszone o
pole powierzchni ewentualnych okien i drzwi balkonowych, obliczone w 

ś

wietle o

ś

cie

Ŝ

y.

Warto

ś

ci  liniowego  współczynnika  przenikania  ciepła 

Ψ

  oblicza  si

ę

  z  u

Ŝ

yciem  programów  numerycznych;  mo

Ŝ

na

równie

Ŝ

 wykorzystywa

ć

 katalogi mostków cieplnych.

W projektowaniu indywidualnym dopuszcza  si

ę

 nie  wykonywa

ć

 szczegółowych oblicze

ń

 współczynnika przenikania

ciepła  przegród  z  mostkami  cieplnymi  z  uwzgl

ę

dnieniem  warto

ś

ci 

Ψ

i

,  wyznaczaj

ą

c  warto

ść

  U

k

  -  w  sposób

uproszczony - ze wzoru

      (NA.2)

w którym:
U

c

 - współczynnik przenikania ciepła przegrody, w watach na metr kwadratowy i kelwin, bez  uwzgl

ę

dniania wpływu

mostków cieplnych, obliczony według zał

ą

cznika D;

U  -  dodatek,  na  metr  kwadratowy  i  kelwin,  do  współczynnika  U

c

,  wyra

Ŝ

aj

ą

cy wpływ  mostków  cieplnych,  podany

według tablicy NA.1.

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 22

background image

A - pole powierzchni 

ś

ciany w osiach przegród do niej prostopadłych (z pomniejszeniem o pole powierzchni okna w

ś

wietle o

ś

cie

Ŝ

y)

Rysunek NA.1 - Mostki liniowe i powierzchnia przegrody w pomieszczeniu

Tablica NA.1 - Warto

ś

ci dodatku 

∆∆∆∆

U wyra

Ŝ

aj

ą

cego wpływ mostków cieplnych

Rodzaj przegrody

U, W/(m

2

 

 K)

2

3

Ś

ciany zewn

ę

trzne pełne, stropy poddasza, stropodachy, stropy nad

piwnicami

0,00

Ś

ciany zewn

ę

trzne z otworami okiennymi i drzwiowymi

0,05

Ś

ciany zewn

ę

trzne z otworami okiennymi i drzwiowymi oraz płytami

balkonów lub loggii przenikaj

ą

cymi 

ś

cian

ę

0,15

UWAGA  -  Warto

ś

ci  dodatku 

U

k

  podane  w  tablicy  NA.1  odnosz

ą

  si

ę

  do  poprawnie  rozwi

ą

zanych  detali

konstrukcyjnych  przegród  zewn

ę

trznych;  wpływ  liniowych  motków  cieplnych  w  przypadku  niepoprawnie

rozwi

ą

zanych detali mo

Ŝ

e by

ć

 znacznie wy

Ŝ

szy, ni

Ŝ

 wynika to z danych tablicy NA.1.

W  celu  sprawdzenia  warunku  unikni

ę

cia  kondensacji  powierzchniowej,  temperatur

ę

  wewn

ę

trznej  powierzchni

przegrody bez mostków cieplnych liniowych 

ϑ

i

 nale

Ŝ

y oblicza

ć

 z wzoru

      (NA.3)

w którym:
t

i

 - temperatura obliczeniowa powietrza wewn

ę

trznego, w stopniach Celsjusza;

t

e

 - temperatura obliczeniowa powietrza zewn

ę

trznego, w stopniach Celsjusza;

U

c

 - współczynnik przenikania ciepła przegrody, w watach na metr kwadratowy i kelwin;

R

i

 - opór przejmowania ciepła na wewn

ę

trznej powierzchni przegrody, w metrach kwadratowych razy kelwin na wat.

Temperatur

ę

  wewn

ę

trznej  powierzchni  przegrody  w  miejscu  mostka  cieplnego 

υ

m

  nale

Ŝ

y  okre

ś

la

ć

  na  podstawie

eksperymentów lub oblicza

ć

 z u

Ŝ

yciem programów numerycznych; mo

Ŝ

na równie

Ŝ

 wykorzystywa

ć

 katalogi mostków

cieplnych.
Przy sprawdzaniu minimalnej temperatury wewn

ę

trznej powierzchni przegród nieprzezroczystych nale

Ŝ

y przyjmowa

ć

warto

ść

 R

i

 równ

ą

 0,167 m

2

K/W, niezale

Ŝ

nie od rodzaju przegrody.

Ci

ś

nienie cz

ą

stkowe pary wodnej w pomieszczeniu nale

Ŝ

y okre

ś

la

ć

 z wzoru

      (NA.4)

w którym:

ϕ

i

  -  obliczeniowa  wilgotno

ść

  wzgl

ę

dna,  w  procentach,  powietrza  w  pomieszczeniu,  przyjmowana  według

tablicy NA.2,
p

ni

  -  ci

ś

nienie  cz

ą

stkowe,  w  hektopascalach,  pary  wodnej  nasyconej  przy  temperaturze  t  przyjmowane  według

tablicy NA.3.

Tablica NA.2 - Obliczeniowa wilgotno

ść

 wzgl

ę

dna powietrza w pomieszczeniach o ró

Ŝ

nym przeznaczeniu

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 23

background image

Rodzaj pomieszcze

ń

Wilgotno

ść

 wzgl

ę

dna

powietrza 

ϕ

i

%

2

3

Pomieszczenia w budynkach u

Ŝ

yteczno

ś

ci publicznej i produkcyjnych, w

których nie wydziela si

ę

 para wodna z otwartych zbiorników lub wskutek

procesów technologicznych i nie stosuje si

ę

 nawil

Ŝ

ania powietrza

45%

Pomieszczenia mieszkalne (w tym pokoje, kuchnie, łazienki, WC), pokoje
chorych w szpitalach i sanatoriach, pokoje dzieci

ę

ce w 

Ŝ

łobkach i

przedszkolach

55%

W innych pomieszczeniach

na podstawie zało

Ŝ

e

ń

technologicznych lub
bilansu wilgoci

Punkt  rosy  t

s

,  wyznacza  si

ę

  na  według  tablicy  NA.3  jako  temperatur

ę

  odpowiadaj

ą

c

ą

  ci

ś

nieniu  pary  wodnej

nasyconej p

n

 równemu warto

ś

ci p

i

 obliczonemu z wzoru (NA.3).

Tablica NA.3 - Ci

ś

nienie cz

ą

stkowe pary wodnej nasyconej p

n

 w powietrzu, w zale

Ŝ

no

ś

ci od temperatury

Tempe-

ratura

°C

Ci

ś

nienie pary nasyconej, hPa

,0

,1

,2

,3

,4

,5

,6

,7

,8

,9

1

2

3

4

5

6

7

8

9

10

11

30
29
28
27
26

42,44
40,06
37,81
35,66
33,62

42,69
40,30
38,03
35,88
33,82

42,94
40,53
38,26
36,09
34,03

43,19
40,77
38,48
36,31
34,23

43,44
41,01
38,71
36,52
34,43

43,69
41,24
38,94
36,74
34,63

43,94
41,48
39,16
36,95
34,84

44,19
41,72
39,39
37,17
35,04

44,45
41,96
39,61
37,39
35,25

44,69
42,19
39,84
37,59
35,44

25
24
23
22
21

31,69
29,85
28,10
26,45
24,87

31,88
30,03
28,25
26,61
25,04

32,08
30,21
28,45
26,78
25,18

32,27
30,40
28,63
26,95
25,35

32,46
30,59
28,80
27,11
25,51

32,66
30,77
28,97
27,27
25,66

32,84
30,95
29,15
27,44
25,82

33,04
31,14
29,32
27,61
25,98

33,24
31,32
29,50
27,77
26,13

33,43
31,51
29,68
27,94
26,29

20
19
18
17
16

23,40
21,97
20,65
19,37
18,18

23,54
22,12
20,79
19,50
18,30

23,69
22,27
20,91
19,63
18,41

23,84
22,41
21,05
19,76
18,54

23,99
22,54
21,19
19,88
18,66

24,13
22,68
21,32
20,01
18,78

23,28
22,83
21,45
20,14
18,89

24,43
22,97
21,58
20,27
19,01

24,57
23,10
21,72
20,39
19,14

24,73
23,24
21,85
20,52
19,26

15
14
13
12
11

17,06
15,99
14,98
14,03
13,12

17,17
16,10
15,08
14,13
13,21

17,29
16,21
15,18
14,22
13,30

17,39
16,31
15,28
14,31
13,40

17,50
16,42
15,38
14,41
13,40

17,62
16,53
15,48
14,51
13,58

17,73
16,63
15,59
14,60
13,67

17,84
16,74
15,69
14,70
13,75

17,95
16,84
15,78
14,79
13,85

18,06
16,95
15,88
14,88
13,94

10

9
8
7
6

12,28
11,48
10,73
10,02

9,35

12,37
11,56
10,81
10,08

9,42

12,45
11,63
10,88
10,16

9,49

12,54
11,71
10,96
10,23

9,55

12,62
11,79
11,03
10,30

9,61

12,70
11,87
11,10
10,38

9,68

12,79
11,95
11,17
10,45

9,75

12,87
12,03
11,25
10,52

9,82

12,96
12,11
11,33
10,59

9,88

13,04
12,18
11,40
10,66

9,95

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 24

background image

5
4
3
2
1
0

8,72
8,13
7,59
7,05
6,57
6,11

8,78
8,19
7,65
7,10
6,62
6,16

8,84
8,25
7,70
7,16
6,67
6,21

8,90
8,31
7,76
7,21
6,72
6,26

8,96
8,37
7,81
7,27
6,77
6,30

9,02
8,43
7,87
7,32
6,82
6,35

9,07
8,49
7,93
7,37
6,87
6,40

9,13
8,54
7,98
7,43
6,91
6,45

9,19
8,61
8,03
7,48
6,96
6,49

9,25
8,66
8,08
7,53
7,00
6,53

0

-1
-2
-3
-4
-5

6,11
5,62
5,17
4,76
4,37
4,01

6,05
5,57
5,14
4,72
4,33
3,98

6,00
5,52
5,09
4,68
4,30
3,95

5,95
5,47
5,05
4,64
4,26
3,91

5,92
5,43
5,01
4,61
4,23
3,88

5,87
5,38
4,96
4,56
4,19
3,85

5,82
5,34
4,92
4,52
4,15
3,82

5,77
5,31
4,89
4,48
4,12
3,79

5,72
5,27
4,84
4,44
4,08
3,75

5,67
5,22
4,80
4,40
4,05
3,72

-6
-7
-8
-9

-10

3,68
3,37
3,10
2,84
2,60

3,65
3,35
3,06
2,81
2,58

3,62
3,33
3,04
2,79
2,55

3,59
3,30
3,01
2,76
2,53

3,56
3,27
2,98
2,74
2,51

3,53
3,24
2,96
2,72
2,49

3,50
3,21
2,94
2,69
2,46

3,47
3,18
2,91
2,67
2,44

3,43
3,15
2,88
2,64
2,42

3,40
3,12
2,86
2,62
2,39

-11
-12
-13
-14
-15

2,37
2,17
1,98
1,81
1,65

2,35
2,15
1,97
1,80
1,64

2,33
2,13
1,95
1,78
1,62

2,31
2,11
1,93
1,77
1,61

2,29
2,09
1,91
1,75
1,59

2,28
2,08
1,90
1,73
1,58

2,26
2,06
1,88
1,72
1,57

2,24
2,04
1,86
1,70
1,55

2,21
2,02
1,84
1,68
1,53

2,19
2,00
1,82
1,67
1,52

-16
-17
-18
-19
-20

1,50
1,37
1,25
1,14
1,03

1,49
1,36
1,24
1,13
1,02

1,48
1,35
1,23
1,12
1,01

1,46
1,33
1,22
1,11
1,00

1,45
1,32
1,21
1,10
0,99

1,44
1,31
1,20
1,09
0,98

1,42
1,29
1,18
1,07
0,97

1,41
1,28
1,17
1,06
0,96

1,39
1,27
1,16
1,05
0,95

1,38
1,26
1,15
1,04
0,94

Zał

ą

cznik krajowy NB

(normatywny)

OPÓR CIEPLNY GRUNTU R

gr

 I WSPÓŁCZYNNIK PRZENIKANIA CIEPŁA PRZEGRÓD

PRZYLEGAJ

Ą

CYCH DO GRUNTU

Opór cieplny R

gr

, w metrach kwadratowych razy kelwin na wat, gruntu przylegaj

ą

cego do podłogi nale

Ŝ

y przyjmowa

ć

w  zale

Ŝ

no

ś

ci od  strefy podłogi.  Jako stref

ę

  pierwsz

ą

 przyjmuje  si

ę

 pas podłogi o szeroko

ś

ci 1 m przyległy do 

ś

cian

zewn

ę

trznych. Stref

ę

 drug

ą

 stanowi pozostała powierzchnia podłogi budynku.

Przy  zagł

ę

bieniu  górnej  powierzchni  podłogi  wi

ę

cej  ni

Ŝ

 1  m  poni

Ŝ

ej  powierzchni  terenu,  cał

ą

 powierzchni

ę

  terenu

traktuje si

ę

 jako stref

ę

 drug

ą

.

Warto

ś

ci oporu cieplnego gruntu R

gr

 nale

Ŝ

y przyjmowa

ć

:

- w strefie pierwszej warto

ść

 R

gr

 = 0,50 m

2

K/W,

-  w  strefie  drugiej  R

gr

  przyjmuje  si

ę

  wg  tablicy  NB.1,  lecz  nie  mo

Ŝ

e  on  przekracza

ć

  warto

ś

ci  R

gr

 

max

  obliczonej  z

wzoru (NB.1)

      (NB.1)

w którym:
Z - wysoko

ść

, w metrach, górnej powierzchni podłogi od poziomu zwierciadła wody gruntowej.

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 25

background image

Tablica NB.1 - Warto

ś

ci oporu cieplnego R

gr

 gruntu przylegaj

ą

cego do podłogi

Szeroko

ść

 strefy

drugiej

m

4

6

8

10

15

20

25

50

75

100

R

gr

, m

2

 

 K/W

0,6

0,9

1,0

1,1

1,5

1,7

2,0

3,6

5,2

5,7

UWAGA - Przy po

ś

rednich warto

ś

ciach szeroko

ś

ci strefy drugiej warto

ś

ci R

gr

 interpoluje si

ę

 liniowo.

Opór cieplny R

gr

,  w metrach kwadratowych razy  kelwin na  wat, gruntu przylegaj

ą

cego do 

ś

cian nale

Ŝ

y przyjmowa

ć

wg tablicy NB.2, w zale

Ŝ

no

ś

ci od odległo

ś

ci H mierzonej od górnej powierzchni podłogi do powierzchni terenu.

Tablica NB.2 - Warto

ś

ci oporu cieplnego R

gr

 gruntu przylegaj

ą

cego do 

ś

cian

Wysoko

ść

 H,

m

0,50

0,75

1,0

1,5

2,0

3,0

4,0

5,0

10,0

Rgr, m2×K/W

0,2

0,3

0,4

0,5

0,6

0,8

1,0

1,1

1,9

UWAGA: Przy po

ś

rednich warto

ś

ciach H warto

ś

ci R

gr

 interpoluje si

ę

 liniowo.

Współczynnik  przenikania  ciepła  U

gr

,  w  watach  na  metr  kwadratowy  i  kelwin,  podłóg  i 

ś

cian  przylegaj

ą

cych  do

gruntu nale

Ŝ

y oblicza

ć

 z wzoru (NB.2)

      (NB.2)

w którym:
R

T

 - całkowity opór cieplny przegrody obliczony według 6.1 lub 6.2,

R

gr

 - obliczeniowy opór cieplny gruntu przylegaj

ą

cego odpowiednio do podłogi lub 

ś

ciany.

Zał

ą

cznik krajowy NC

(normatywny)

WARTO

Ś

CI OBLICZENIOWE WŁA

Ś

CIWO

Ś

CI FIZYCZNYCH NIEKTÓRYCH

MATERIAŁÓW, WYROBÓW I KOMPONENTÓW BUDOWLANYCH

Warto

ś

ci  obliczeniowe  wła

ś

ciwo

ś

ci  fizycznych  materiałów,  wyrobów  i  komponentów,  nale

Ŝ

y  przyjmowa

ć

  według

tablicy NC.1.

Tablica NC.1 - Warto

ś

ci obliczeniowe wła

ś

ciwo

ś

ci fizycznych materiałów

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 26

background image

Lp.

Nazwa materiału

G

ę

sto

ść

 w

stanie suchym

(

ś

rednia)

kg/m

3

Współczynnik przewodzenia

ciepła,

λ

, W/(m

K)

Ciepło

wła

ś

ciwe w

stanie

suchym

kJ/(kg

K)

warunki

ś

redniowilgotne

warunki

wilgotne

1

2

3

4

5

6

Asfalty

1
2
3

Asfalt ponaftowy
Asfalt lany
Asfaltobeton

1 050
1 800
2 100

0,17
0,75
1,00

0,17
0,75
1,00

0,92
0,92
0,92

Beton i przegrody z betonu

4

ś

elbet

2 500

1,70

1,80

0,84

5

Beton zwykły z kruszywa kamiennego

2 400
2 200
1 900

1,70
1,30
1,00

1,80
1,50
1,10

0,84
0,84
0,84

6

Beton jamisty z kruszywa kamiennego

1 900

1,00

1,10

0,84

7

Beton z kruszywa wapiennego

1 600
1 400
1 200

0,72
0,60
0,50

0,80
0,70
0,60

0,84
0,84
0,84

8

Beton z 

Ŝ

u

Ŝ

la pumeksowego lub

granulowanego

1 800
1 600
1 400
1 200
1 000

0,70
0,58
0,50
0,40
0,33

0,80
0,68
0,58
0,47
0,40

0,84
0,84
0,84
0,84
0,84

9

Beton z 

Ŝ

u

Ŝ

la paleniskowego

1 800
1 600
1 400
1 200

0,85
0,72
0,60
0,50

0,95
0,80
0,67
0,56

0,84
0,84
0,84
0,84

10

Beton z kruszywa keramzytowego

1 600
1 400
1 300
1 200
1 100
1 000

0,90
0,72
0,62
0,54
0,46
0,39

1,00
0,80
0,68
0,60
0,51
0,43

0,84
0,84
0,84
0,84
0,84
0,84

11

Mur z betonu komórkowego na
cienkowarstwowej zaprawie klej

ą

cej

lub na zaprawie o przewodno

ś

ci

cieplnej równej przewodno

ś

ci cieplnej

betonu komórkowego

800
700
600
500
400

0,29
0,25
0,21
0,17
0,14

0,35
0,30
0,25
0,21
0,17

0,84
0,84
0,84
0,84
0,84

12

Mur z betonu komórkowego na
zaprawie cementowo-wapiennej, ze
spoinami o grubo

ś

ci nie wi

ę

kszej ni

Ŝ

1,5 cm

800
700
600
500

0,38
0,35
0,30
0,25

0,44
0,40
0,35
0,30

0,84
0,84
0,84
0,84

13

Wiórobeton i wiórotrocinobeton

1 000

900
800
700
600
500

0,30
0,26
0,22
0,19
0,17
0,15

0,35
0,30
0,25
0,22
0,20
0,18

1,46
1,46
1,46
1,46
1,46
1,46

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 27

background image

Drewno i materiały drewnopochodne

14

Sosna i 

ś

wierk

   - w poprzek włókien
   - wzdłu

Ŝ

 włókien

550

0,16
0,30

0,20
0,35

2,51
2,51

15

D

ą

b

- w poprzek włókien
- wzdłu

Ŝ

 włókien

800

 

0,22
0,40

 

0,26
0,46

 

2,51
2,51

16

Sklejka

600

0,16

0,20

2,51

17

Płyty pil

ś

niowe porowate

300

0,06

0,07

2,51

18

Płyty pil

ś

niowe twarde

1 000

0,18

0,21

2,51

Wyroby gipsowe zabezpieczone przed zawilgoceniem

19

Płyty i bloki z gipsu

1 000

900

0,35
0,30

0,40
0,35

0,84
0,84

20

Gipsobeton piaskowy

1 300
1 200

0,52
0,45

0,62
0,52

0,84
0,84

21

Gazogips

500

0,19

0,28

0,84

22

Płyty gipsowo-kartonowe

1 000

0,23

0,29

1,00

23

Jastrych gipsowy czysty

1 800
1 300

1,00
0,52

1,10
0,60

0,84
0,84

24

Jastrych gipsowy z piaskiem

1 900

1,20

1,30

0,84

Kamienie naturalne

25

Marmur, granit

2 800

3,50

3,70

0,92

26

Piaskowiec

2 400

2,20

2,40

0,92

27

Wapie

ń

 zwarty

2 000

1,15

1,40

0,92

28

Wapie

ń

 porowaty

1 700
1 400

0,92
0,64

1,15
0,76

0,92
0,92

29

Mur z kamienia łamanego z
zawarto

ś

ci

ą

 zaprawy 35 %

obj

ę

to

ś

ciowo przy g

ę

sto

ś

ci kamienia

2 800 kg/m

3

2 400

2,50

2,80

0,92

Mur z cegły (na zaprawie cementowo-wapiennej, przy grubo

ś

ci spoin do 1,5 cm)

30

Mur z cegły ceramicznej pełnej

1 800

0,77

0,91

0,88

31

Mur z cegły dziurawki

1 400

0,62

0,70

0,88

32

Mur z cegły kratówki

1 300

0,56

0,62

0,88

33

Mur z cegły silikatowej pełnej

1 900

0,90

1,00

0,88

34

Mur z cegły silikatowej dr

ąŜ

onej i

bloków dr

ąŜ

onych

1 600
1 500

0,80
0,75

0,90
0,85

0,88
0,88

35

Mur z cegły klinkierowej

1 900

1,05

1,15

0,88

Materiały termoizolacyjne

36

Płyty korkowe ekspandowane

150

0,045

0,050

2,06

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 28

background image

37

Płyty korkowe asfaltowane

250

0,070

0,075

1,38

38

Płyty ze słomy

300

0,080

0,10

1,46

39

Płyty z trzciny

250

0,070

0,10

1,46

40

Płyty z pa

ź

dzierzy lnianych na

lepiszczu syntetycznym

700
500
300

0,13
0,10

0,075

0,15
0,12

0,090

1,46
1,46
1,46

41

Płyty wiórkowo-cementowe

600
450

0,15
0,14

0,19
0,16

2,09
2,09

42

Płyty wiórowe na lepiszczu
syntetycznym

700
300

0,13

0,070

0,15
0,09

2,09
2,09

43

Szkło piankowe "białe"

300

0,12

0,13

0,84

44

Szkło piankowe "czarne"

180

0,07

0,07

0,84

45

Maty z włókna szklanego

od 60 do 100

0,045

0,050

0,84

46

Wełna mineralna granulowana

od 40 do 80

0,050

0,050

0,75

47

Filce, maty i płyty z wełny mineralnej

od 40 do 80

od 100 do160

0,045
0,042

0,045
0,042

0,75
0,75

48

Styropian

10
12

od 15 do 40

0,045
0,043
0,040

0,045
0,043
0,040

1,46
1,46
1,46

49

Pianka poliuretanowa
- w szczelnej osłonie
- w pozostałych przypadkach

 

od 30 do 50
od 30 do 50

od 50 do 150

 

0,025
0,035
0,045

 

0,025
0,040
0,050

 

1,46
1,46
1,46

Tynki

50

Tynk lub gład

ź

 cementowa

2 000

1,00

1,10

0,84

51

Tynk lub gład

ź

 cementowo-wapienna

1 850

0,82

0,90

0,84

52

Tynk wapienny

1 700

0,70

0,80

0,84

Zasypki

53

ś

u

Ŝ

el paleniskowy

1 000

700

0,28
0,22

0,35
0,28

0,75
0,75

54

ś

u

Ŝ

el wielkopiecowy granulowany,

keramzyt

900
700
500

0,26
0,20
0,16

0,29
0,24
0,19

0,75
0,75
0,75

55

Popioły lotne (ubijane)

1 000

0,30

0,37

0,75

56

Proszek hydrofobowy

1 000

0,28

0,33

0,75

57

Trociny drzewne luzem

250

0,090

0,12

2,51

58

Wióry drzewne ubijane

300

0,090

0,12

2,51

59

Wióry drzewne luzem

150

0,070

0,080

2,50

60

M

ą

czka torfowa

200

0,090

0,12

1,67

61

Ś

rut gumowy

300

0,090

0,10

1,26

Wybrane materiały ró

Ŝ

ne

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 29

background image

62

Filc izolacyjny

300

0,060

0,080

1,67

63

Wojłok

500

0,12

0,15

1,67

64

Płyty okładzinowe ceramiczne, terakota

2 000

1,05

1,05

0,92

65

Wykładzina podłogowa PCW

1 300

0,20

0,20

1,46

66

Tektura

900

0,14

0,17

1,46

67

Papa (asfaltowa)

1 000

0,18

0,18

1,46

68

Papier

1 000

0,25

0,30

1,46

69

Szkło okienne

2 500

0,80

0,80

0,84

70

Szkło zbrojone

2 700

1,15

1,15

0,80

71

Szkło organiczne (pleksiglas)

1 200

0,19

0,19

1,26

72

Guma w płytach

1 200

0,20

0,20

1,26

73

1 800

0,75

0,75

0,84

74

Glina

1 800

0,85

0,85

0,84

75

Glina piaszczysta

1 800

0,70

0,70

0,84

76

Piasek pylasty

1 800

0,55

0,55

0,84

77

Piasek 

ś

redni

1 650

0,40

0,40

0,84

78

ś

wir

1 800

0,90

0,90

0,84

79

Grunt ro

ś

linny

1 800

0,90

0,90

1,26

80

Stopy aluminium

2 700

200

200

0,87

81

Mied

ź

8 800

370

370

0,38

82

Stal budowlana

7 800

58

58

0,44

83

ś

eliwo

7 200

50

50

0,44

84

Cynk

7 100

110

110

0,39

UWAGI
1 - W celu uwzgl

ę

dnienia zawilgocenia materiałów, przy obliczaniu oporu cieplnego przegród warto

ś

ci

obliczeniowe współczynnika 1 przyjmuje si

ę

 według nast

ę

puj

ą

cych zasad:

- pomieszczenia o obliczeniowej wilgotno

ś

ci powietrza ni

Ŝ

szej ni

Ŝ

 75 % - z kol.4 (warunki 

ś

redniowilgotne),

- pomieszczenia o obliczeniowej wilgotno

ś

ci powietrza równej lub wy

Ŝ

szej ni

Ŝ

 75% - z kol.5 (warunki wilgotne).

2 - W przypadku materiałów termoizolacyjnych wbudowywanych w stanie powietrzno-suchym i
zabezpieczonych przed zawilgoceniem całkowicie szczelnymi osłonami przyjmuje si

ę

 współczynnik 1 z kol. 4.

3 - W przypadku, gdy g

ę

sto

ść

 materiału ró

Ŝ

ni si

ę

 od warto

ś

ci podanych w kol. 3, warto

ść

 1 przyjmuje si

ę

przez interpolacj

ę

 lub na podstawie bada

ń

.

4 - Podanych warto

ś

ci obliczeniowych 1 nie stosuje si

ę

 do oblicze

ń

 cieplnych izolacji przemysłowych

pracuj

ą

cych w podwy

Ŝ

szonych temperaturach.

5 - Ciepło wła

ś

ciwe c

w

, w kilod

Ŝ

ulach na kilogram na kelwin, materiałów o znanej wilgotno

ś

ci w temperaturze

wy

Ŝ

szej ni

Ŝ

 0°C oblicza si

ę

 z zale

Ŝ

no

ś

ci:

c

w

 = c + 0,04 19 w

M

w której:
c - ciepło wła

ś

ciwe materiału w stanie suchym z kol. 6,

w

M

 - wilgotno

ść

 materiału w stosunku do masy, w procentach.

Tablica NC.2 - Obliczeniowy współczynnik przewodzenia ciepła 

λλλλ

, W/(m 

⋅⋅⋅⋅

 K), murów z pustaków

ceramicznych w warunkach 

ś

redniowilgotnych

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 30

background image

Lp.

Nazwa materiału

G

ę

sto

ść

 w stanie

suchym, kg/m

3

Współczynnik przewodzenia

ciepła

λ

, W/(m

K)

1

2

3

4

1

Mur z pustaków ceramicznych dr

ąŜ

onych

szczelinowych, na zaprawie cementowo-
wapiennej

poni

Ŝ

ej 800

poni

Ŝ

ej 900

poni

Ŝ

ej 1 000

poni

Ŝ

ej 1 110

poni

Ŝ

ej 1 200

0,30
0,33
0,36
0,40
0,45

2

Mur z pustaków ceramicznych dr

ąŜ

onych

szczelinowych, na zaprawie
ciepłochronnej

poni

Ŝ

ej 800

poni

Ŝ

ej 900

poni

Ŝ

ej 1 000

poni

Ŝ

ej 1 100

poni

Ŝ

ej 1 200

0,25
0,28
0,32
0,36
0,42

Zał

ą

cznik krajowy ND

(normatywny)

WARTO

Ś

CI OBLICZENIOWE WSPÓŁCZYNNIKA PRZENIKANIA CIEPŁA OKIEN,

Ś

WIETLIKÓW, WRÓT I DRZWI

Warto

ś

ci  obliczeniowe  współczynnika  przenikania  ciepła  okien, 

ś

wietlików,  wrót  i  drzwi,  o  ile  nie  s

ą

  okre

ś

lone

odpowiednimi dokumentami w odniesieniu do konkretnego wyrobu, nale

Ŝ

y przyjmowa

ć

 według tablicy ND.1.

Tablica ND.1 - Warto

ś

ci obliczeniowe współczynnika przenikania ciepła okien, 

ś

wietlików, wrót i drzwi

Lp.

Rodzaj

komponentu

Rodzaj ram i oszklenia

Grubo

ść

 warstw

powietrznych, mm

U,

W/(m

2

K)

1

2

3

4

5

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 31

background image

1

Okna, drzwi
balkonowe lub

ś

wietliki

krosnowe oszklone pojedynczo
a) drewniane lub z tworzyw sztucznych
b) metalowe

-

5,1
5,6

2

jednoramowe drewniane, oszklone szyb

ą

zespolon

ą

a) jednokomorow

ą

b) dwukomorow

ą

 
 

16

min. 2 × 7

min. 2 × 12

 
 

2,6
2,3
2,0

3

drewniane skrzynkowe lub o

ś

cie

Ŝ

nicowe

a) oszklone podwójnie
b) oszklone potrójnie

70-120

60

2,6
2,0

4

zespolone drewniane oszklone
a) podwójnie
b) potrójnie (szyba zespolona jednokomorowa i
pojedyncza)

40-50

 

12 i 30-50

2,6

 

2,0

5

trójkomorowe, jednoramowe z PCW, oszklone
szyb

ą

 zespolon

ą

 jednokomorow

ą

16

2,6

6

Drzwi

nieocieplone, oszklone pojedynczo
a) drewniane lub z tworzyw sztucznych
b) metalowe

-

5,1
5,6

UWAGA - Warto

ś

ci współczynnika przenikania ciepła U odnosz

ą

 si

ę

 do szyb zwykłych (bez specjalnych

powłok niskoemisyjnych i gazów wypełniaj

ą

cych innych ni

Ŝ

 powietrze) oraz do powierzchni obliczonych w

wymiarze zewn

ę

trznym o

ś

cie

Ŝ

nic.

PN-EN ISO 6946:1999

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 32