Odkłócanie bardzo trudnych urządzeń
na przykładzie przetwornic do zasilania palników biksenonowych D2R
Wprowadzenie
Modelowe przetwornice oryginalnie były przeznaczone do zasilania lamp zespolonych z palnikiem
D2S przeznaczonych do samochodów na rynek amerykański, całość miała specjalną kieszeń
mieszczącą przetwornicę, zaś tył lampy był metalowy. Ze względu na inny kształt snopa świateł nie
mogłem zastosować całego kompletu lamp w moim samochodzie, zatem zmuszony byłem do
zastosowania palnika dedykowanego do właściwej osłony D2R hi/lo z elektromagnetyczną
przesłoną. Palniki posiadają mechanizm elektromagnetyczny, który zapewnia podniesienie wiązki
przy włączeniu świateł drogowych. Chociaż mój samochód posiada osobne żarówki świateł
drogowych, wolę, by snop z palników ksenonowych był podnoszony, gdyż lampy wyładowcze dają
naprawdę dużo światła i znacznie poprawiają widoczność nocą.
Stan zakłóceń
Brak metalowej obudowy i wbudowanego filtra spowodował przenikanie zakłóceń generowanych
przez pracujące impulsowo przetwornice.
Po montażu całości w samochodzie, zakłócenia w radiu CB osiągały poziom między S9+10dB a
S9+20 dB, zatem całkowicie blokowały odbiór jakichkolwiek sygnałów w normalnej eksploatacji
radiostacji CB. Zakłócenia były na tyle duże, że nie był możliwy odbiór stacji UKF ani łączności w
paśmie 145 MHz.
Działania:
1) ekranowanie kabli wysokiego napięcia – na przewód w.n. od przetwornicy do palnika został
nałożony ekran z oplotu solidnego polskiego kabla koncentrycznego 75 om. Miał akurat
taką średnicę jak trzeba. Ekran po nałożeniu na kabel został opleciony taśmą izolującą
samowulkanizującą, zaś wyprowadzony przewód został dołączony do masy
2) na przewody zasilające przetwornicę został nałożony pierścień ferrytowy
3) przylutowałem kondensatory przeciwzakłóceniowe 0,25 mikrofarada.
Te działania spowodowały obniżenie poziomu zakłóceń do rzędu S7-S9, co dyskwalifikowało
dalsze łączności redukując zasięg do około kilometra, ale umożliwiało użycie radia CB na zasadzie
– „jak cię widzę to cię słyszę”.
Dalsze działania
1) poprawiłem umasienie obudowy przetwornic
2) zakupiłem cztery pierścienie ferrytowe o średnicy ok 4 cm zewn, 3 cm wewn, wykonane z
bardzo ciemnego ferrytu.
3) Na tym rdzeniu nawinąłem bifilarnie dwa przewody o przekroju 0,75 mm
2
w izolacji, ile się
zmieściło, wyszło około 8-9 zwojów.
4) Na wejściu i na wyjściu zastosowałem dwa komplety kondensatorów: 1000µF/63V,
470µF/63V, 470nF styrofleksowy, 4n7 ceramiczny (po jednej sztuce w komplecie, wszystko
równolegle) zachowując prawidłową polaryzację elektrolitów. Całość przedstawia rysunek
poniżej. Uwaga na temperaturę pracy kondensatorów, musi być jak najwyższa.
