background image

 

mgr Jolanta Sadek 
 

MECHANIZM PORODU W UŁOŻENIU POTYLICOWYM PRZEDNIM. 

HABITUS OCCIPITALIS ANTERIOR 

 

 

Mechanizm porodowy jest to szereg zwrotów, które wykonuje płód, dostosowując się do 

kształtów i warunków przestrzennych poszczególnych odcinków kanału rodnego, pokonując go 
pod wpływem działania sił porodowych. 

 

W ułożeniu fizjologicznym potylicowym przednim odbywa się 94% wszystkich porodów. 

Dane położnicze: 
1.  część przodująca 

główka 

2.  punkt prowadzący 

ciemiączko tylne (małe) 

3.  płaszczyzna miarodajna 

podpotyliczno-ciemieniowa, obwód 32cm 

4.  wymiar główki 

skośny mały 9,5 cm 

5.  punkt podparcia (obrotu) hypomochlion 

okolica podpotyliczna karku 

6.  mechanizm rodzenia 

przygięcie, a następnie odgięcie 

7.  kształt główki 

długogłowie 

8.  przedgłowie 

okolica punktu prowadzacego oraz w ust. I prawej 
kości ciemieniowej, w ust.II lewej k. ciem.

 

 

U pierwiastek na dwa tygodnie przed porodem, a u wieloródek na początku czynności 
skurczowej, główka ustala się w płaszczyźnie wchodu. Do tego momentu ułożenie główki jest 
dowolne. 
 

I. akt mechanizmu porodowego – 

wstawienie się i ustalenie główki we wchodzie

  

           I. zwrot główki – przygięcie 

Działanie sił porodowych pochodzących od skurczów macicy przenoszone jest wzdłuż 

długiej osi płodu, poprzez kręgosłup na główkę. 
Powoduje to wstawienie się główki szwem strzałkowym wymiar poprzeczny lub skośny 
płaszczyzny wchodu (zgodnie z prawem najmniejszego oporu). 
Tyłogłowie w tym czasie znajduje się odpowiednio do ustawienia:  

po lewej stronie – w ustawieniu I 
po prawej stronie – w ustawieniu II 

Główka płodu z ułożenia dowolnego przybiera ułożenie przymusowe, uwarunkowane jej 
kształtem i kształtem wchodu 

Przy zetknięciu się płaszczyzny miarodajnej główki (podpotyliczno- ciemieniowej) 

z linią graniczną (kresą łukowatą) zaczyna się dokonywać przygięcie główki do klatki 
piersiowej czyli I zwrot główki. 
Odbywa się to dzięki działaniu dźwigni powstałej z połączenia I kręgu szyjnego z czaszką. 
Szew strzałkowy przebiega najczęściej w wymiarze poprzecznym płaszczyzny wchodu, 
w równej odległości między promontorium a spojeniem łonowym czyli synklitycznie.  

background image

 

Czasami główka wstawia się nieco skośnie. 

 

Główka ustalona

 

dokonany I zwrot – płaszczyzna miarodajna główki minęła 

płaszczyznę wchodu, a punkt prowadzący znajduje się na linii międzykolcowej. 

 

II. akt mechanizmu porodowego – 

przejście główki przez kanał rodny  

                                                           (próżnię i cieśń) aż do dna miednicy

  

II. zwrot główki  – zwrot wewnętrzny 

 

Podczas przechodzenia przez kanał rodny główka wykonuje jednocześnie trzy rodzaje 
ruchów, z których – ruch postępowy i rotacyjny – składają się na ruch spiralny (śrubowy). 

1.  ruch postępowy główki i całego ciała → obniżanie się punktu prowadzącego czyli 

ciemiączka tylnego w kanale rodnym 

2.  przygięcie główki → bródka dotyka klatki piersiowej (pogłębienie przygięcia 

rozpoczętego w momencie zetknięcia się płaszczyzny miarodajnej z płaszczyzną 
wchodu) 

3.  zwrot wewnętrzny → rotacja zaczyna się od momentu ustalenia główki w płaszczyźnie 

wchodu, dokonuje się w próżni, a kończy w cieśni 

Zstępowanie dokonuje się jednocześnie z przyginaniem i obrotem – główka wykonuje 

ruch spiralny. Punkt prowadzący przekracza linię międzykolcową. 

Tyłogłowie zwraca się w kierunku spojenia łonowego → szew strzałkowy z wymiaru 

poprzecznego rotuje się przez skośny do prostego. 

 

 

w ustawieniu I (lewym) przez skośny I (prawy) 

 

 

w ustawieniu II (prawym) przez skośny II (lewy) 

 

II zwrot warunkuje: budowa płaszczyzny cieśni, kształt przepony miednicy i kierunek przebiegu jej 
mięśni, krzywizna kości krzyżowej. 

► 

Kiedy główka dokonuje II zwrotu barki wstawiają się wymiarem międzybarkowym do 

płaszczyzny wchodu → w wymiar poprzeczny lub skośny. 

III. akt mechanizmu porodowego – 

rodzenie się główki na zewnątrz

       III. zwrot główki – odgięcie 

W szparze sromowej ukazuje się okolica ciemiączka małego, rodzi się tyłogłowie. 

Rodząca się główka musi pokonać zagięcie osi kanału rodnego   dalszy kierunek postępu 

background image

 

główki nadany jest przez krzywiznę zagłębienia krzyżowo-biodrowego. 

Główka, okolicą podpotyliczną karku (dołek podpotyliczny, granica owłosienia), opiera 

się o łuk łonowy (dolny brzeg spojenia łonowego). Punkt podparcia (obrotu) na główce – 
hypomochlion

Od momentu oparcia się okolicy podpotylicznej karku o łuk łonowy, ruch postępowy główki ulega 
zahamowaniu i zmienia się na ruch obrotowy → odgięcie. 
Główka opiera się w momencie gdy jej płaszczyzna miarodajna przeszła płaszczyznę wychodu. 

 

Przez odgięcie zostaje pokonana krzywizna osi miednicy, ostatni opór na drodze rodzącej się 
główki. Odgięcie zmniejsza opór części miękkich dna miednicy – zabezpiecza je przed 
rozdarciem. Za pomocą odgięcia rodzi się przodogłowie, czoło, twarz, bródka. 

► 

W czasie rodzenia się główki, barki przechodzą do płaszczyzny próżni. 

 

IV akt mechanizmu porodowego =

 zwrot zewnętrzny główki oraz poród  

                                                            barków i reszty ciała płodu. 

IV zwrot główki – zwrot zewnętrzny 

Po urodzeniu się na zewnątrz główka wykonuje zwrot zewnętrzny, który polega na zwróceniu 
twarzy do lewego lub prawego uda matki: 

− 

w ustawieniu I → do prawego uda matki 

− 

w ustawieniu II → do lewego uda matki 

Zwrotem tym kierują barki, gdy przechodzą z próżni do wychodu i rotują się – wymiarem 
międzybarkowym – z wymiaru poprzecznego do prostego miednicy. 

Poród barków: spod spojenia łonowego rodzi się bark przedni do kąta pachowego =  
1/3 górna ramienia, opiera się o łuk podłonowy (punkt obrotu) i od strony zagłębienia 
krzyżowo-biodrowego, po kroczu, wytacza się ruchem półkolistym bark tylny – dzięki 
bocznemu zgięciu kręgosłupa lędźwiowego. 
Następnie rodzą się rączki, tułów, miednica, nóżki. 

Warunki do parcia 

1.  całkowite rozwarcie szyjki macicy 
2.  główka płodu na dnie miednicy 
3.  szew strzałkowy w wymiarze prostym 
4.  pęknięte błony płodowe 
5.  brak przeciwwskazań ze strony matki np. wada serca, duża krótkowzroczność  

z zagrożeniem odwarstwienia siatkówki, stan po operacji mózgu. 

6.  opróżniony pęcherz moczowy 

 
 
 
 

background image

 

Zadanie dla studenta: Błędy popełniane przy prowadzeniu porodu w ułożeniu potylicowym 
przednim: 

1.  

2.  

3.  

4.  

5.  

6.  

7.  

8.  

9.  

10.   

 

 

 

 
Literatura: 

1.  Bręborowicz G. (red): Położnictwo. Podręcznik dla położnych i pielęgniarek. PZWL, 

Warszawa 2002 

2.  Pisarski T. (red): Położnictwo i ginekologia. Podręcznik dla studentów. PZWL, Warszawa 

2001 

3.  Pschyrembel W.: Położnictwo praktyczne i operacje położnicze. PZWL, Warszawa 1997 
4.  Troszyński M.: Ćwiczenia położnicze. PZWL, Warszawa 2009