background image

 

1

ANALIZA SITOWA 

1. Wprowadzenie 

 

 
Analiza sitowa
 polega na określeniu składu granulometrycznego gruntu, poprzez rozdzielenie 

poszczególnych frakcji gruntu w wyniku przesiewania próbki na zestawie znormalizowanych sit.  

 Analizę sitową należy stosować jako badanie podstawowe, dla gruntów niespoistych oraz jako 

badanie uzupełniające, dla gruntów spoistych. 

 

 

2. Przebieg badania 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Przyrządy: 
1 – komplet sit (rys.1) o wymiarach oczek  
kwadratowych: 25; 10; 2; 1; 0,5; 0,25; 0,1 
oraz 0,070 lub 0,063 [mm] 
2 – wstrząsarka 
3 – waga techniczna 

rys.1. Zestaw sit 

 
 
 

1.  Grunt przeznaczony do badania wysuszyć do stałej masy w temp. 105 ÷ 110 

o

C. Z próbki 

przeznaczonej do badania usunąć ziarna o średnicy powyżej 40 [mm].  

2.  Zważyć około 1000 [g] gruntu. 

3.  Komplet czystych i suchych sit należy zestawić w ten sposób, aby najwyżej znalazło się sito  

o największym wymiarze oczek, tj. 25 [mm], a następnie kolejne sita o coraz mniejszych oczkach. 

Spód stanowi płaskie naczynie do zebrania pozostałości przesiewanego gruntu. 

4.  Wsypać próbkę gruntu na sito górne, a następnie przykryć je szczelnym wieczkiem 

 

i przymocować uchwytami. 

5.  Uruchomić wstrząsarkę na 5 minut. 

6.  Po zakończeniu przesiewania pozostałości na poszczególnych sitach zważyć. 

7.  Wyniki zapisać w tabeli nr 1. 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

2

Schemat obliczeniowy: 
 

tabela nr 1. 

Masa próbki 

m

s

 [g] 

Średnica 

zastępcza d [mm] 

Masa gruntu na 

sicie [g] 

Masa 

skorygowana 

 m

i

 [g] 

Procentowy 

udział frakcji  

Z

i

 [%] 

Procentowy 

udział frakcji 

narastająco [%] 

25 

 

 

 

 

10 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0,5 

 

 

 

 

0,25 

 

 

 

 

0,1 

 

 

 

 

0,063 

 

 

 

 

 

pozostało 

 

 

 

 

Suma  

 

 

 

 

 
 Zawartość procentową poszczególnych frakcji (Z

i

) należy obliczyć według wzoru: 

 

Z

i

 = (m

i

 / m

s

) · 100% 

 

 gdzie: 

m

i

 – masa skorygowana frakcji gruntu pozostałej na sicie [g], 

      

           m

s

 – masa szkieletu gruntowego (całej próbki) [g]. 

 
 
 

Otrzymane wyniki należy nanieść na wykres uziarnienia gruntu (przykład rys. 2). Na podstawie 

procentowej zawartości poszczególnych frakcji ustalić nazwę gruntu (tabela nr 2 i 3). 

 

 

rys. 2. Wykresy uziarnienia 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

background image

 

3

Obliczyć wskaźnik niejednorodności uziarnienia (różnoziarnistości) U, oraz scharakteryzować 

grunt wg tego wskaźnika (tabela nr 4). 

10

60

d

d

U

=

 

gdzie: 

d

60

 - średnica ziarn (cząstek), których wraz z mniejszymi jest w gruncie 60%, 

d

10

 - średnica ziarn (cząstek), których wraz z mniejszymi jest w gruncie 10%. 

 

tabela nr 2. Podział gruntów gruboziarnistych ze względu na uziarnienie 

Nazwa gruntu 

Symbol 

Uziarnienie 

Żwir 

Ż 

f’

i

 ≤ 2 % 

Żwir gliniasty 

Żg 

f’

i

 > 2 % 

f

k

 f

ż

 > 50 % 

Pospółka 

Po 

f’

i

 ≤ 2 % 

Pospółka gliniasta 

Pog 

f’

i

 > 2 % 

50 % > f

k

 f

ż

 > 10 % 

 

 

tabela nr 3. Podział gruntów drobnoziarnistych niespoistych ze względu na uziarnienie 

 

Nazwa gruntu 

Symbol 

Uziarnienie 

Piasek gruby 

Pr 

zawartość ziaren o średnicy większej niż 
0,5 mm wynosi więcej niż 50 % 

 

(d

50

 > 0,5 mm) 

Piasek średni 

Ps 

zawartość ziaren o średnicy większej niż 
0,5 mm wynosi nie więcej niż 50 %, lecz 
zawartość ziaren o średnicy większej niż 
0,25 mm wynosi więcej niż 50 % 

 

(0,5 mm ≥ d

50

 > 0,25 mm) 

Piasek drobny 

Pd 

zawartość ziaren o średnicy mniejszej niż 
0,25 mm wynosi więcej niż 50 % 

 

(d

50

 ≤ 0,25 mm) 

Piasek pylasty 

Pπ 

f’

p

 = 68 ÷ 90 % 

f’

π

 = 10 ÷ 30 % 

f’

i

 = 0 ÷ 2 % 

 

 

tabela nr 4. Podział gruntów ze względu na wskaźnik niejednorodności uziarnienia: 

1≤ U ≤ 5 

grunt równoziarnisty 

5 < U ≤15 grunt 

różnoziarnisty 

U > 15 

grunt bardzo różnoziarnisty