dos2

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Polecenia sieciowe trybu MS DOS.

arp - informacje lub edycja tablicy translacji IP
finger - informacje o uŜytkownikach
ftp - przesyłanie plików
hostname - nazwa bieŜącego komputera
ipconfig - szczegóły konfiguracyjne TCP/IP
lpq - status kolejki drukowania
lpr - drukowanie pliku
nbtstat - statystyki protokołu i aktualne połączenia NBT
net share - tworzy, usuwa i wyświetla informacje o zasobach
net session - lista uŜytkowników aktualnie podłączonych
net use - łączenie i rozłączanie z zasobami sieciowymi
net view - wyświetla listę serwerów i zasobów
netstat - statystyki protokołu i aktualne połączenia TCP/IP
ping - weryfikacja połączenia ze zdalnym komputerem
rcp - kopiowanie zdalne plików
rexec - uruchamianie zdalnych poleceń
route - manipulacja tablicami routingu
rsh - zdalny shell
telnet - połączenie ze zdalnym komputerem
tftp - trywial FTP
tracert - trasa pakietu

Polecenie arp

Wyświetla i modyfikuje wpisy w pamięci podręcznej ARP (Address Resolution Protocol), która zawiera
jedną lub kilka tabel uŜywanych do przechowywania adresów IP i odpowiednich rozpoznanych
adresów fizycznych Ethernet lub Token Ring. Dla kaŜdej karty sieciowej Ethernet lub Token Ring
zainstalowanej na komputerze dostępna jest oddzielna tablica. Polecenie arp bez parametrów
wyświetla Pomoc.

Składnia
arp [-a [adres_intern] [-N adres_interf]] [-g [adres_intern] [-N adres_interf]] [-d adres_intern
[adres_interf]] [-s adres_intern adres_ethern [adres_interf]]

Parametry
-a [adres_intern] [-N adres_interf]
Wyświetla bieŜące tabele pamięci podręcznej ARP dla wszystkich interfejsów. Aby wyświetlić wpis
pamięci podręcznej ARP dla określonego adresu IP, naleŜy uŜyć polecenia arp -a z parametrem
adres_intern, gdzie adres_intern jest adresem IP. Aby wyświetlić tabelę pamięci podręcznej ARP dla
określonego interfejsu, naleŜy uŜyć parametru -N adres_interf, gdzie adres_interf jest adresem IP
przypisanym do interfejsu. W parametrze -N uwzględniana jest wielkość liter.
-g [adres_intern] [-N adres_interf]
Działa identycznie jak -a.
-d adres_intern [adres_interf]
Usuwa wpis z określonym adresem IP, gdzie adres_intern jest adresem IP. Aby usunąć wpis w tabeli
dla określonego interfejsu, naleŜy uŜyć parametru adres_interf, gdzie adres_interf jest adresem IP
przypisanym do interfejsu. Aby usunąć wszystkie wpisy, naleŜy uŜyć symbolu wieloznacznego gwiazdki
(*) zamiast parametru adres_intern.
-s adres_intern adres_ethern [adres_interf]
Dodaje wpis statyczny do pamięci podręcznej ARP, który rozpoznaje adres fizyczny adres_ethern na
podstawie adresu IP adres_intern. Aby dodać wpis statyczny pamięci podręcznej ARP do tabeli dla
określonego interfejsu, naleŜy uŜyć parametru adres_interf, gdzie adres_interf jest adresem IP
przypisanym do interfejsu.
/?
Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.
SpostrzeŜenia
Adresy IP dla parametrów adres_intern i adres_interf są wyraŜane w zapisie kropkowo-cyfrowym.

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Adres fizyczny dla parametru adres_ethern składa się z sześciu bajtów wyraŜonych w zapisie
szesnastkowym i rozdzielonych łącznikami (na przykład 00-AA-00-4F-2A-9C).
Wpisy dodane przy uŜyciu parametru -s są statyczne i nie są usuwane z pamięci podręcznej ARP
zgodnie z limitami czasu. Wpisy są usuwane, jeŜeli protokół TCP/IP jest zatrzymywany i uruchamiany.
Aby utworzyć trwałe wpisy statyczne pamięci podręcznej ARP, naleŜy umieścić odpowiednie polecenia
arp w pliku wsadowym i uŜyć narzędzia Zaplanowane zadania do wykonywania pliku wsadowego
podczas uruchamiania.
To polecenie jest dostępne tylko wówczas, gdy protokół internetowy (TCP/IP) jest zainstalowany jako
składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.
Przykłady
Aby wyświetlić tabele pamięci podręcznej ARP dla wszystkich interfejsów, naleŜy wpisać:

arp -a

Aby wyświetlić tabelę pamięci podręcznej ARP dla interfejsu, do którego przypisano adres IP
10.0.0.99, naleŜy wpisać:
arp -a -N 10.0.0.99

Aby dodać wpis statyczny pamięci podręcznej ARP, który rozpoznaje adres fizyczny 00-AA-00-4F-2A-
9C na podstawie adresu IP 10.0.0.80, naleŜy wpisać:

arp -s 10.0.0.80 00-AA-00-4F-2A-9C

Polecenie finger

Wyświetla informacje dotyczące uŜytkownika lub uŜytkowników określonego komputera zdalnego
(zazwyczaj komputera z systemem UNIX), na którym jest uruchomiona usługa lub demon . Komputer
zdalny określa format i sposób wyświetlania danych wyjściowych dotyczących uŜytkowników.
Polecenie finger uŜyte bez parametrów wyświetla Pomoc.

Składnia

finger [-l] [

uŜytkownik

] [@

host

] [...]

Parametry

-l

Wyświetla informacje dotyczące uŜytkowników w formacie listy długiej.

uŜytkownik

Określa uŜytkownika, którego mają dotyczyć informacje. JeŜeli pominięto parametr

uŜytkownik

polecenie finger wyświetla informacje dotyczące wszystkich uŜytkowników określonego
komputera.

host

Określa komputer zdalny, na którym jest uruchomiona usługa Finger, zawierający poszukiwane
informacje dotyczące uŜytkowników. MoŜna określić nazwę lub adres IP komputera.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

MoŜna określić wiele parametrów

uŜytkownik

host

•

Parametry polecenia finger naleŜy poprzedzać prefiksem w formie myślnika (-), a nie kreski
ułamkowej (/).

•

To polecenie jest dostępne tylko wówczas, gdy protokół internetowy (TCP/IP) jest
zainstalowany jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie

Polecenie ftp

Przesyła pliki do i z komputera, na którym jest uruchomiona usługa serwera FTP, taka jak Internetowe
usługi informacyjne. Polecenie ftp moŜe być uŜywane w trybie interaktywnym lub wsadowym,
polegającym na przetwarzaniu plików tekstowych ASCII.

Składnia

ftp [-v] [-d] [-i] [-n] [-g] [-s:

nazwa_pliku

] [-a] [-w:

rozmiar_okna

] [-A] [

komputer

]

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Parametry

-v

Pomija wyświetlanie odpowiedzi serwera FTP.

-d

UmoŜliwia debugowanie, wyświetlając wszystkie polecenia przekazywane między klientem i
serwerem FTP.

-i

Wyłącza interaktywne monitowanie podczas transferu wielu plików.

-n

Pomija moŜliwość automatycznego logowania podczas nawiązywania wstępnego połączenia.

-g

Wyłącza globbing nazw. Polecenie Glob umoŜliwia uŜywanie gwiazdki (*) i znaku zapytania (?)
jako symboli wieloznacznych w lokalnych nazwach plików i ścieŜek. Aby uzyskać więcej informacji,
zobacz Polecenie ftp: Podpolecenie glob.

-s:

nazwa_pliku

Określa plik tekstowy zawierający polecenia ftp. Te polecenia są wykonywane automatycznie po
uruchomieniu usługi ftp. Ten parametr nie zezwala na uŜywanie spacji. NaleŜy uŜywać tego
parametru zamiast przekierowania (<).

-a

Określa, Ŝe dowolny interfejs lokalny moŜe być uŜywany w przypadku powiązań połączeń FTP
słuŜących do transmisji danych.

-w:

rozmiar_okna

Określa rozmiar buforu transferu. Domyślny rozmiar okna wynosi 4096 bajty.

-A

Loguje uŜytkownika anonimowego na serwerze FTP.

komputer

Określa nazwę komputera, adres IP lub adres IPv6 serwera FTP, z którym naleŜy nawiązać
połączenie. Nazwa lub adres komputera, jeŜeli jest określany, musi być ostatnim parametrem w
wierszu.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Parametry polecenia ftp naleŜy poprzedzać prefiksem w formie łącznika (-), a nie kreski
ułamkowej (/).

•

Wielkość liter jest uwzględniana w parametrach wiersza polecenia ftp.

•

To polecenie jest dostępne tylko wówczas, gdy protokół internetowy (TCP/IP) jest
zainstalowany jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie

•

Usługa ftp moŜe być uŜywana w trybie interaktywnym. Po uruchomieniu usługa ftp tworzy
środowisko podrzędne, w którym moŜna uŜywać poleceń ftp. Aby powrócić do wiersza
polecenia, naleŜy wpisać polecenie quit. Gdy środowisko podrzędne ftp jest uruchomione,
wyświetlany jest wiersz polecenia usługi ftp >.

•

Aby uzyskać więcej informacji dotyczących podpoleceń polecenia ftp, zobacz Tematy
pokrewne.

•

Polecenie ftp obsługuje protokół IPv6, jeŜeli ten protokół jest zainstalowany. Aby uzyskać
więcej informacji, zobacz Protokół IP w wersji 6 i Aplikacje protokołu IPv6.

Przykłady

Aby zalogować się na serwerze FTP o nazwie ftp.przykład.microsoft.com, naleŜy wpisać następujące
polecenie:
ftp ftp.przykład.microsoft.com
Aby anonimowo zalogować się na serwerze FTP o nazwie ftp.przykład.microsoft.com, naleŜy wpisać
następujące polecenie:
ftp -A ftp.przykład.microsoft.com
Aby zalogować się na serwerze FTP o nazwie ftp.przykład.microsoft.com i uruchomić polecenia ftp
znajdujące się w pliku o nazwie Resynch.txt, naleŜy wpisać następujące polecenie:
ftp -s:resynch.txt ftp.przykład.microsoft.com

Polecenie hostname

Wyświetla część nazwy hosta pełnej nazwy komputera.

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Składnia

hostname

Parametry

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Aby uzyskać więcej informacji na temat określania pełnej nazwy komputera, zobacz Tematy
pokrewne.

•

To polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy zainstalowano protokół internetowy
(TCP/IP) jako składnik we właściwościach karty sieciowej okniePołączenia sieciowe.

Przykłady

Aby wyświetlić nazwę komputera, naleŜy wpisać:
hostname

Polecenie ipconfig

Wyświetla wszystkie bieŜące wartości konfiguracji sieci protokołu TCP/IP oraz odświeŜa ustawienia
protokołu dynamicznej konfiguracji hosta (DHCP, Dynamic Host Configuration Protocol) i systemu DNS
(Domain Name System). Polecenie ipconfig uŜyte bez parametrów wyświetla adres IP, maskę
podsieci i domyślną bramę wszystkich kart.

Składnia

ipconfig [/all] [/renew [

karta

]] [/release [

karta

]] [/flushdns] [/displaydns] [/registerdns]

[/showclassid

karta

] [/setclassid

karta

[

identyfikator_klasy

]]

Parametry

/all

Wyświetla pełną konfigurację protokołu TCP/IP dla wszystkich kart. Polecenie ipconfig bez tego
parametru wyświetla tylko adres IP, maskę podsieci i domyślną bramę kaŜdej karty. Karty mogą
reprezentować interfejsy fizyczne, takie jak zainstalowane karty sieciowe lub interfejsy logiczne,
na przykład połączenia telefoniczne.

/renew [

karta

]

Odnawia konfigurację protokołu DHCP dla wszystkich kart (jeŜeli nie określono karty) lub dla
określonej karty, jeŜeli dołączono parametr

karta

. Ten parametr jest dostępny tylko na

komputerach, których karty skonfigurowano do automatycznego pozyskiwania adresów IP. Aby
określić nazwę karty, naleŜy wpisać nazwę, która pojawia się po uŜyciu polecenia ipconfig bez
parametrów.

/release [

karta

]

Wysyła komunikat DHCPRELEASE do serwera DHCP, aby zwolnić bieŜącą konfigurację protokołu
DHCP i odrzucić konfigurację adresów IP dla wszystkich kart (jeŜeli nie określono karty) lub dla
określonej karty, jeŜeli dołączono parametr

karta

. Ten parametr wyłącza obsługę protokołu

TCP/IP dla wszystkich kart skonfigurowanych do automatycznego pozyskiwania adresów IP. Aby
określić nazwę karty, naleŜy wpisać nazwę, która pojawia się po uŜyciu polecenia ipconfig bez
parametrów.

/flushdns

OpróŜnia i resetuje zawartość pamięci podręcznej programu rozpoznawania nazw klientów DNS.
Podczas rozwiązywania problemów z systemem DNS moŜna uŜywać tej procedury do odrzucania
negatywnych wpisów z pamięci podręcznej oraz innych wpisów, które zostały dodane
dynamicznie.

/displaydns

Wyświetla zawartość pamięci podręcznej programu rozpoznawania nazw klientów DNS, w której
znajdują się zarówno wpisy wstępnie załadowane z lokalnego pliku Hosts, jak i ostatnio uzyskane
rekordy zasobów dla kwerend nazw rozpoznawanych przez komputer. Usługa Klient DNS uŜywa
tych informacji do szybkiego rozpoznawania często poszukiwanych nazw przed wykonaniem
kwerendy na skonfigurowanych serwerach DNS.

/registerdns

Inicjuje ręczną dynamiczną rejestrację nazw DNS i adresów IP skonfigurowanych na komputerze.
Tego parametru moŜna uŜywać do rozwiązywania problemów z nieudaną rejestracją nazw DNS

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

lub dotyczących dynamicznej aktualizacji między klientem i serwerem DNS bez ponownego
rozruchu komputera klienckiego. Ustawienia systemu DNS w zaawansowanych właściwościach
protokołu TCP/IP określają, które nazwy są rejestrowane w systemie DNS.

/showclassid

karta

Wyświetla identyfikator klasy DHCP określonej karty. Aby obejrzeć identyfikator klasy DHCP
wszystkich kart, naleŜy uŜyć gwiazdki (*) jako symbolu wieloznacznego zamiast parametru

karta

Ten parametr jest dostępny tylko na komputerach, których karty skonfigurowano do
automatycznego pozyskiwania adresów IP.

/setclassid

karta

[

identyfikator_klasy

]

Konfiguruje identyfikator klasy DHCP określonej karty. Aby ustawić identyfikator klasy DHCP
wszystkich kart, naleŜy uŜyć gwiazdki (*) jako symbolu wieloznacznego zamiast parametru

karta

Ten parametr jest dostępny tylko na komputerach, których karty skonfigurowano do
automatycznego pozyskiwania adresów IP. JeŜeli nie określono identyfikatora klasy DHCP, bieŜący
identyfikator klasy jest usuwany.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Polecenie ipconfig to uŜywany w wierszu polecenia odpowiednik polecenia winipcfg
dostępnego w systemie Windows Millennium Edition, Windows 98 i Windows 95. System
Windows XP nie zawiera graficznego odpowiednika polecenia winipcfg, jednak w oknie
Połączenia sieciowe moŜna przeglądać i odnawiać adres IP.

•

To polecenie jest najbardziej uŜyteczne na komputerach, które skonfigurowano do
automatycznego pozyskiwania adresów IP. UŜytkownicy mogą ustalić, które wartości
konfiguracji protokołu TCP/IP zostały ustawione przy uŜyciu protokołu DHCP, funkcji APIPA
(Automatic Private IP Addressing) lub konfiguracji alternatywnej.

•

JeŜeli nazwa określona w parametrze

karta

zawiera spacje, naleŜy ująć nazwę karty w

cudzysłów (czyli "

nazwa karty

").

•

W przypadku nazw kart polecenie ipconfig obsługuje gwiazdkę (*) uŜywaną jako symbol
wieloznaczny słuŜący do określania kart, których nazwy rozpoczynają się od określonego ciągu
lub zawierają określony ciąg. Na przykład zapis Lokalne* oznacza wszystkie karty, których
nazwy rozpoczynają się od ciągu „Lokalne”, a zapis *Poł* oznacza wszystkie karty, których
nazwy zawierają ciąg „Poł”.

•

To polecenie jest dostępne tylko wówczas, gdy zainstalowano protokół internetowy
(TCP/IP) jako składnik we właściwościach karty sieciowej oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

Aby wyświetlić podstawową konfigurację protokołu TCP/IP wszystkich kart, naleŜy wpisać:
ipconfig
Aby wyświetlić pełną konfigurację protokołu TCP/IP wszystkich kart, naleŜy wpisać:
ipconfig /all
Aby odnowić konfigurację adresów IP przypisaną do protokołu DHCP tylko dla karty Połączenie
lokalne, naleŜy wpisać:
ipconfig /renew "Połączenie lokalne"
Aby opróŜnić pamięć podręczną programu rozpoznawania nazw DNS podczas rozwiązywania
problemów z rozpoznawaniem nazw DNS, naleŜy wpisać:
ipconfig /flushdns
Aby wyświetlić identyfikator klasy DHCP dla wszystkich kart, których nazwy rozpoczynają się od ciągu

Lokalne

, naleŜy wpisać:

ipconfig /showclassid Lokalne*
Aby ustawić identyfikator klasy DHCP dla karty Połączenie lokalne na

TEST

, naleŜy wpisać:

ipconfig /setclassid "Połączenie lokalne" TEST

Polecenie nbtstat

Wyświetla statystykę protokołu NetBIOS przez TCP/IP (NetBT), tabele nazw NetBIOS zarówno dla
komputera lokalnego, jak i komputerów zdalnych oraz pamięć podręczną nazw NetBIOS. Polecenie
nbtstat zezwala na odświeŜenie pamięci podręcznej nazw NetBIOS i nazw zarejestrowanych w
usłudze WINS (Windows Internet Name Service). Polecenie nbtstat uŜyte bez parametrów wyświetla
pomoc.

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Składnia

nbtstat [-a

nazwa_zdalna

] [-A

adres_IP

] [-c] [-n] [-r] [-R] [-RR] [-s] [-S] [

interwał

]

Parametry

-a

nazwa_zdalna

Wyświetla tabelę nazw NetBIOS komputera zdalnego, gdzie

nazwa_zdalna

to nazwa NetBIOS

komputera zdalnego. Tabela nazw NetBIOS jest listą nazw NetBIOS odpowiadających aplikacjom
NetBIOS uruchomionym na danym komputerze.

-A

adres_IP

Wyświetla tabelę nazw NetBIOS komputera zdalnego określonego przez adres IP (zapis kropkowo-
cyfrowy) komputera zdalnego.

-c

Wyświetla zawartość pamięci podręcznej nazw NetBIOS, tabelę nazw NetBIOS i odpowiednie
rozpoznane adresy IP.

-n

Wyświetla tabelę nazw NetBIOS komputera lokalnego. Stan zarejestrowania (registered)
oznacza, Ŝe nazwa jest zarejestrowana przez emisję lub serwer WINS.

-r

Wyświetla statystykę rozpoznawania nazw NetBIOS. Na komputerze z systemem Windows XP
skonfigurowanym do korzystania z usługi WINS ten parametr zwraca liczbę nazw, które zostały
rozpoznane i zarejestrowane przy uŜyciu emisji i usługi WINS.

-R

Przeczyszcza zawartość pamięci podręcznej nazw NetBIOS, a następnie ponownie ładuje wpisy z
tagami #PRE z pliku Lmhosts.

Zwalania, a następnie odświeŜa nazwy NetBIOS komputera lokalnego zarejestrowanego przez
serwery WINS.

-s

Wyświetla sesje klienta i serwera NetBIOS, próbując konwertować docelowy adres IP na nazwę.

-S

Wyświetla sesje klienta i serwera NetBIOS, sortując listę komputerów zdalnych tylko według
docelowego adresu IP.

interwał

Ponownie wyświetla zaznaczone statystyki, wstrzymując wyświetlanie zgodnie z liczbą sekund
określoną przez parametr

interwał

. Naciśnięcie klawiszy Ctrl+C zatrzymuje ponowne wyświetlanie

statystyk. JeŜeli pominięto ten parametr, polecenie nbtstat drukuje informacje dotyczące bieŜącej
konfiguracji tylko jeden raz.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

Polecenie net accounts

Aktualizuje bazę danych kont uŜytkowników i modyfikuje wymagania dotyczące haseł i logowania dla
wszystkich kont.

Składnia

net accounts [/forcelogoff:{

liczba_minut

| no}] [/minpwlen:

długość

] [/maxpwage:{

liczba_dni

| unlimited}] [/minpwage:

liczba_dni

] [/uniquepw:

liczba

] [/domain]

Parametry

/forcelogoff:{

liczba_minut

| no}

Ustawia liczbę minut określającą czas oczekiwania przed zakończeniem sesji uŜytkownika z
serwerem, jeśli wygasł okres waŜności konta uŜytkownika lub przekroczono dozwolony czas
logowania. Wartość domyślna no zapobiega wymuszaniu wylogowania uŜytkowników.

/minpwlen:

długość

Ustawia minimalną liczbę znaków hasła konta uŜytkownika. MoŜna korzystać z zakresu od 0 do
127 znaków, wartość domyślna to sześć znaków.

/maxpwage:{

liczba_dni

| unlimited}

Ustawia maksymalną liczbę dni, podczas których hasło konta uŜytkownika jest prawidłowe. W
przypadku wartości unlimited maksymalna liczba nie jest ustawiana. Wartość opcji wiersza
polecenia /maxpwage musi być większa od wartości parametru /minpwage. MoŜna korzystać z

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

zakresu od 1 dnia do 49 710 dni (czyli wartość unlimited odpowiada liczbie 49 710 dni), wartość
domyślna to 90 dni.

/minpwage:

liczba_dni

Ustawia minimalną liczbę dni, po upływie których uŜytkownik moŜe zmienić hasło. Wartość
domyślna, dla której minimalna liczba dni nie jest ustawiana, to zero dni. MoŜna korzystać z
zakresu od 0 do 49 710 dni.

/uniquepw:

liczba

Wymaga, aby uŜytkownik nie korzystał z tego samego hasła przez określoną liczbę zmian (

liczba

Parametr przyjmuje wartości z zakresu od 0 do 24 zmian hasła; wartość domyślna to pięć zmian
hasła.

/domain

Wykonuje operację na podstawowym kontrolerze bieŜącej domeny. W przeciwnym wypadku
operacja jest wykonywana na komputerze lokalnym.

net help

polecenie

Wyświetla Pomoc dotyczącą określonego polecenia net.

SpostrzeŜenia

•

Usługa Logowanie do sieci musi być uruchomiona na komputerze, na którym trzeba zmieniać
parametry konta. Polecenie net accounts uŜyte bez parametrów wyświetla bieŜące
ustawienia hasła i ograniczeń logowania oraz informacje o domenie.

•

Przez uŜyciem polecenia net accounts wykonaj następujące czynności:

•

Utwórz konta uŜytkowników. UŜyj MenedŜera uŜytkowników lub polecenia net user
do skonfigurowania kont uŜytkowników.

•

Uruchom usługę Logowanie do sieci na wszystkich serwerach weryfikujących
logowanie w domenie. Usługa Logowanie do sieci jest uruchamiana automatycznie
podczas uruchamiania systemu.

•

W przypadku uŜywania parametru /forcelogoff:

liczba_minut

przed wymuszeniem

wylogowania uŜytkowników z sieci wysyłane jest ostrzeŜenie, zgodnie z tym parametrem.
UŜytkownicy są równieŜ powiadamiani, jeŜeli jakiekolwiek pliki są otwarte. JeŜeli wartość
parametru

liczba_minut

jest mniejsza niŜ dwa, uŜytkownicy są natychmiast ostrzegani o

konieczności wylogowania z sieci.

Przykłady

Aby wyświetlić bieŜące ustawienia, wymagania dotyczące haseł i rolę serwera, naleŜy wpisać:
net accounts
Aby ustawić, Ŝe hasła kont uŜytkowników mają mieć przynajmniej siedem znaków, naleŜy wpisać:
net accounts /minpwlen:7
Aby określić, Ŝe uŜytkownicy mogą ponownie uŜyć określonego hasła dopiero po pięciu zmianach
hasła, naleŜy wpisać:
net accounts /uniquepw:5
Aby zapobiec częstszemu niŜ co siedem dni zmienianiu haseł przez uŜytkowników, wymusić na nich
zmianę haseł co 30 dni, zmusić ich do wylogowania się po upływie określonej godziny logowania i
ustawić wyświetlanie ostrzeŜenia na 5 minut przed wylogowaniem, naleŜy wpisać:
net accounts /minpwage:7 /maxpwage:30 /forcelogoff:5
Aby upewnić się, Ŝe ustawienia opisane w poprzednim przykładzie zostaną uwzględnione w domenie,
do której jest zalogowany dany komputer, naleŜy wpisać:
net accounts /minpwage:7 /maxpwage:30 /domain

Polecenie net config

Wyświetla uruchomione usługi, które moŜna konfigurować lub wyświetla i zmienia ustawienia usługi
Serwer lub Stacja robocza. Polecenie net config uŜyte bez parametrów wyświetla listę usług, które
moŜna konfigurować.

Składnia

net config [{server|workstation}]

Parametry

server

Wyświetla ustawienia usługi Serwer i zezwala na ich zmienianie, jeśli usługa jest uruchomiona.

workstation

Wyświetla ustawienia usługi Stacja robocza i zezwala na ich zmienianie, jeśli usługa jest

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

uruchomiona.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Polecenie net config server słuŜy do zmieniania konfigurowalnych ustawień usługi Serwer.
Wprowadzone zmiany są uwzględniane natychmiast i są trwałe.

•

Korzystając z polecenia net config server, nie moŜna zmieniać wszystkich ustawień usługi
Serwer. Polecenie net config server wyświetla następujące informacje, których nie moŜna
konfigurować:

•

Nazwę komputera serwera

•

Komentarz serwera

•

Wersję serwera (czyli numer wersji oprogramowania)

•

Serwer jest aktywny na (czyli opis sieci)

•

Serwer jest ukryty (czyli ustawienie /hidden)

•

Maksymalną liczbę zalogowanych uŜytkowników (czyli maksymalną liczbę
uŜytkowników mogących korzystać z udostępnionych zasobów serwera)

•

Maksymalną liczbę otwartych plików na sesję (czyli maksymalną liczbę plików
serwera, które uŜytkownicy mogą otwierać podczas sesji)

•

Czas bezczynności sesji (min)

•

Polecenie net config workstation słuŜy do zmieniania konfigurowalnych ustawień usługi
Stacja robocza.

•

Polecenie net config workstation wyświetla następujące informacje:

•

Nazwę komputera

•

Pełną nazwę komputera

•

Nazwę uŜytkownika

•

Stacja robocza jest aktywna na (czyli opis sieci)

•

Wersję oprogramowania (czyli numer wersji oprogramowania)

•

Domenę stacji roboczej

•

Nazwę DNS domeny stacji roboczej

•

Domenę logowania

•

Limit czasu otwierania portu COM (s)

•

Liczbę operacji wysyłania przez port COM (bajty)

•

Limit czasu wysyłania przez port COM (ms)

Polecenie netstat

Wyświetla aktywne połączenia protokołu TCP, porty, na których komputer nasłuchuje, statystykę sieci
Ethernet, tabelę routingu protokołu IP, statystykę protokołu IPv4 (dla protokołów IP, ICMP, TCP i
UDP) oraz statystykę protokołu IPv6 (dla protokołów IPv6, ICMPv6, TCP przez IPv6 i UDP przez IPv6).
Polecenie netstat uŜyte bez parametrów wyświetla aktywne połączenia protokołu TCP.

Składnia

netstat [-a] [-e] [-n] [-o] [-p

protokół

] [-r] [-s] [

interwał

]

Parametry

-a

Wyświetla wszystkie aktywne połączenia protokołu TCP oraz porty protokołu TCP i UDP, na
których komputer nasłuchuje.

-e

Wyświetla statystykę sieci Ethernet, taką jak liczba wysłanych i odebranych bajtów i pakietów.
Ten parametr moŜna łączyć z parametrem -s.

-n

Wyświetla aktywne połączenia protokołu TCP, ale adresy i numery portów są wyraŜane
numerycznie i nie są podejmowane próby ustalenia nazw.

-o

Wyświetla aktywne połączenia protokołu TCP i dołącza identyfikatory procesów (PID)
poszczególnych połączeń. Aplikację moŜna odnaleźć na podstawie identyfikatora PID na karcie
Procesy w MenedŜerze zadań Windows. Ten parametr moŜna łączyć z parametrami -a, -n i -p.

-p

protokół

Pokazuje połączenia protokołu określonego przez parametr

protokół

. W tym przypadku parametr

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

protokół

moŜe przyjmować wartości tcp, udp, tcpv6 lub udpv6. JeŜeli ten parametr jest

uŜywany z parametrem -s do wyświetlania statystyki poszczególnych protokołów, parametr

protokół

moŜe przyjmować wartości tcp, udp, icmp, ip, tcpv6, udpv6, icmpv6 lub ipv6.

-s

Wyświetla statystyki poszczególnych protokołów. Domyślnie pokazywane są statystki protokołów
TCP, UDP, ICMP i IP. JeŜeli protokół IPv6 systemu Windows XP jest zainstalowany, statystyki są
wyświetlane dla protokołów TCP przez IPv6, UDP przez IPv6, ICMPv6 i IPv6. Parametru -p moŜna
uŜywać do określania zestawu protokołów.

-r

Wyświetla zawartość tabeli routingu protokołu IP. Ten parametr jest odpowiednikiem polecenia
route print.

interwał

Ponownie wyświetla wybrane informacje zgodnie z liczbą sekund określoną przez parametr

interwał

. Aby zatrzymać ponowne wyświetlanie, naleŜy nacisnąć klawisze CTRL+C. JeŜeli

pominięto ten parametr, polecenie netstat wyświetla wybrane informacje tylko jeden raz.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Przed parametrami uŜywanymi w tym poleceniu naleŜy wpisywać prefiks w formie łącznika (-
), a nie kreski ułamkowej (/).

•

Polecenie netstat zapewnia statystykę dotyczącą następujących protokołów:

•

Protokół (Proto)
Nazwa protokołu (TCP lub UDP).

•

Adres lokalny (Local Address)
Adres IP komputera lokalnego i numer uŜywanego portu. Nazwa komputera lokalnego
odpowiadająca adresowi IP i nazwa portu jest wyświetlana pod warunkiem, Ŝe nie
określono parametru -n. JeŜeli port nie został jeszcze ustanowiony, jego numer jest
wyświetlany jako gwiazdka (*).

•

Adres zewnętrzny (Foreign Address)
Adres IP i numer portu komputera zdalnego, z którym dane gniazdo jest połączone.
Nazwy odpowiadające adresowi IP i portowi są wyświetlane pod warunkiem, Ŝe nie
określono parametru -n. JeŜeli port nie został jeszcze ustanowiony, jego numer jest
wyświetlany jako gwiazdka (*).

•

Stan (State)
Wskazuje stan połączenia protokołu TCP. MoŜliwe są następujące stany:
CLOSE_WAIT
CLOSED
ESTABLISHED
FIN_WAIT_1
FIN_WAIT_2
LAST_ACK
LISTEN
SYN_RECEIVED
SYN_SEND
TIMED_WAIT
Aby uzyskać więcej informacji o stanach połączenia protokołu TCP, naleŜy zapoznać
się ze specyfikacją RFC 793.

•

To polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy protokół internetowy (TCP/IP)
zainstalowano jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

Aby wyświetlić zarówno statystykę sieci Ethernet, jak i statystyki wszystkich protokołów, naleŜy wpisać
następujące polecenie:
netstat -e -s
Aby wyświetlić tylko statystyki protokołów TCP i UDP, naleŜy wpisać następujące polecenie:
netstat -s -p tcp udp
Aby wyświetlać aktywne połączenia protokołu TCP i identyfikatory procesów co 5 sekund, naleŜy
wpisać następujące polecenie:
nbtstat -o 5
Aby wyświetlić aktywne połączenia protokołu TCP i identyfikatory procesów w formacie numerycznym,

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

naleŜy wpisać następujące polecenie:
nbtstat -n -o

Polecenie ping

Weryfikuje łączność na poziomie protokołu IP z innym komputerem obsługującym protokół TCP/IP,
wysyłając komunikaty Ŝądania echa protokołu ICMP (Internet Control Message Protocol).
Potwierdzenia odpowiednich komunikatów odpowiedzi echa są wyświetlane razem z czasami
opóźnienia. Polecenie ping to podstawowe polecenie protokołu TCP/IP uŜywane do rozwiązywania
problemów z łącznością, dostępnością i rozpoznawaniem nazw. Polecenie ping uŜyte bez parametrów
wyświetla Pomoc.

Składnia

ping [-t] [-a] [-n

liczba

] [-l

rozmiar

] [-f] [-i

TTL

] [-v

TOS

] [-r

liczba

] [-s

liczba

] [{-j

lista_hostów

| -

lista_hostów

}] [-w

limit_czasu

] [

nazwa_obiektu_docelowego

]

Parametry

-t

Określa, Ŝe polecenie ping kontynuuje wysyłanie komunikatów Ŝądania echa do obiektu
docelowego do momentu przerwania danej operacji. Aby przerwać operację i wyświetlić
statystykę, naleŜy nacisnąć klawisze CTRL-BREAK. Aby przerwać operację i zakończyć
wykonywanie polecenia ping, naleŜy nacisnąć klawisze CTRL-C.

-a

Określa, Ŝe wsteczne rozpoznawanie nazw jest wykonywane w odniesieniu do docelowego adresu
IP. JeŜeli operacja została wykonana pomyślnie, polecenie ping wyświetla odpowiednią nazwę
hosta.

-n

liczba

Określa liczbę wysyłanych komunikatów Ŝądania echa. Wartość domyślna to 4.

-l

rozmiar

Określa w bajtach długość pola danych (Data) w wysyłanych komunikatach Ŝądania echa. Wartość
domyślna wynosi 32. Maksymalna wartość parametru

rozmiar

to 65 527.

-f

Określa, Ŝe komunikaty Ŝądania echa są wysyłane z flagą zapobiegającą fragmentacji (Don't
Fragment) w nagłówku protokołu IP ustawioną na wartość 1. Komunikat Ŝądania echa nie moŜe
być fragmentowany przez routery na ścieŜce do lokalizacji docelowej. Ten parametr jest uŜyteczny
podczas rozwiązywania problemów z maksymalną jednostką transmisji ścieŜki (PMTU, Path
Maximum Transmission Unit).

-i

TTL

Określa wartość pola czasu wygaśnięcia (TTL, Time to Live) w nagłówku protokołu IP dla
wysyłanych komunikatów Ŝądania echa. Domyślnie przyjmowana jest wartość domyślna TTL
hosta. W przypadku hostów systemu Windows XP jest to zazwyczaj wartość równa 128.
Maksymalna wartość parametru

TTL

wynosi 255.

-v

TOS

Określa wartość pola typu usługi (TOS, Type of Service) w nagłówku protokołu IP dla wysyłanych
komunikatów Ŝądania echa. Wartość domyślna jest równa 0. Parametr

TOS

jest określany jako

wartość dziesiętna z zakresu od 0 do 255.

-r

liczba

Określa, Ŝe opcja rejestracji trasy (Record Route) w nagłówku protokołu IP jest uŜywana do
rejestrowania ścieŜki pobranej przy uŜyciu komunikatu Ŝądania echa i odpowiedniego komunikatu
odpowiedzi echa. KaŜdy przeskok w ścieŜce korzysta z wpisu opcji Record Route. Jeśli to moŜliwe,
naleŜy określić parametr

liczba

nie mniejszy niŜ liczba przeskoków między lokalizacją źródłową i

docelową. Wartość parametru

liczba

musi naleŜeć do zakresu od 1 do 9.

-s

liczba

Określa, Ŝe opcja internetowych sygnatur czasowych (Internet Timestamp) w nagłówku protokołu
IP jest uŜywana do rejestrowania czasu odebrania komunikatu Ŝądania echa i odpowiedniego
komunikatu odpowiedzi echa dla kaŜdego przeskoku. Wartość parametru

liczba

musi naleŜeć do

zakresu od 1 do 4.

-j

lista_hostów

Określa, Ŝe komunikaty Ŝądania echa uŜywają opcji swobodnej trasy źródłowej (Loose Source
Route) w nagłówku protokołu IP z zestawem pośrednich lokalizacji docelowych wskazanych przez
parametr

lista_hostów

. W przypadku swobodnego routingu źródła kolejne docelowe lokalizacje

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

pośrednie mogą być oddzielone pojedynczym routerem lub kilkoma routerami. Maksymalna liczba
adresów lub nazw na liście hostów jest równa 9. Lista hostów to seria adresów IP (w zapisie
kropkowo-cyfrowym) oddzielonych spacjami.

-k

lista_hostów

Określa, Ŝe komunikaty Ŝądania echa uŜywają opcji ścisłej trasy źródłowej (Strict Route Option) w
nagłówku protokołu IP z zestawem pośrednich lokalizacji docelowych wskazanych przez parametr

lista_hostów

. W przypadku ścisłego routingu źródła następna pośrednia lokalizacja docelowa musi

być bezpośrednio dostępna (musi być sąsiadem interfejsu routera). Maksymalna liczba adresów
lub nazw na liście hostów wynosi 9. Lista hostów to seria adresów IP (w zapisie kropkowo-
cyfrowym) oddzielonych spacjami.

-w

limit_czasu

Określa w milisekundach czas oczekiwania na odebranie komunikatu odpowiedzi echa zgodnego z
danym komunikatem Ŝądania echa. JeŜeli komunikat odpowiedzi echa nie zostanie odebrany
zgodnie z limitem czasu, wyświetlany jest komunikat o błędzie „Upłynął limit czasu Ŝądania”.
Domyślny limit czasu wynosi 4000 (4 sekundy).

nazwa_obiektu_docelowego

Określa miejsce docelowe identyfikowane przez adres IP lub nazwę hosta.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Polecenia ping moŜna takŜe uŜywać do testowania nazwy i adresu IP komputera. JeŜeli
polecenie ping dotyczące adresu IP będzie wykonane pomyślnie, ale zawiedzie pingowanie
związane z nazwą komputera, być moŜe wystąpił błąd rozpoznawania nazw. W tym przypadku
naleŜy upewnić się, Ŝe moŜna rozpoznać określoną nazwę komputera, korzystając z lokalnego
pliku Hosts przy uŜyciu kwerend systemu DNS (Domain Name System) lub technik
rozpoznawania nazw NetBIOS.

•

To polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy protokół internetowy (TCP/IP)
zainstalowano jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

PoniŜszy przykład przedstawia dane wyjściowe polecenia ping:
C:\>ping przykład.microsoft.com
Polecenie ping dotyczące obiektu przykład.microsoft.com [192.168.239.132], 32 bajty danych:
Odpowiedź od 192.168.239.132: bajtów=32 czas=101ms TTL=124
Odpowiedź od 192.168.239.132: bajtów=32 czas=100ms TTL=124
Odpowiedź od 192.168.239.132: bajtów=32 czas=120ms TTL=124
Odpowiedź od 192.168.239.132: bajtów=32 czas=120ms TTL=124
Aby wykonać polecenie ping dotyczące lokalizacji docelowej 10.0.99.221 i rozpoznać nazwę hosta z
adresu 10.0.99.221, naleŜy wpisać:
ping -a 10.0.99.221
Aby wykonać polecenie ping dotyczące lokalizacji docelowej 10.0.99.221, uŜywając 10 komunikatów
Ŝądania echa zawierających pole danych o wielkości 1000 bajtów, naleŜy wpisać:
ping -n 10 -l 1000 10.0.99.221
Aby wykonać polecenie ping dotyczące lokalizacji docelowej 10.0.99.221 i zarejestrować trasę dla 4
przeskoków, naleŜy wpisać:
ping -r 4 10.0.99.221
Aby wykonać polecenie ping dotyczące lokalizacji docelowej 10.0.99.221 i określić swobodną trasę
źródłową 10.12.0.1-10.29.3.1-10.1.44.1, naleŜy wpisać:
ping -j 10.12.0.1 10.29.3.1 10.1.44.1 10.0.99.221

ping

Aby szybko uzyskać konfigurację protokołu TCP/IP danego komputera, otwórz okno wiersza

polecenia, a następnie wpisz polecenie ipconfig. W oknie polecenia ipconfig sprawdź, czy
karta sieciowa w testowanej konfiguracji TCP/IP nie ma przypisanego stanu Nośnik
odłączony.

W wierszu polecenia wpisz ping 127.0.0.1, aby zbadać adres zwrotny.
Za pomocą polecenia ping zbadaj adres IP komputera.
Za pomocą polecenia ping zbadaj adres IP bramy domyślnej.

Jeśli wykonanie polecenia ping nie powiodło się, sprawdź, czy adres IP bramy domyślnej jest
prawidłowy i czy brama (router) działa.

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Za pomocą polecenia ping zbadaj adres IP hosta zdalnego (hosta, który jest zlokalizowany w innej

podsieci).
Jeśli wykonanie polecenia ping nie powiodło się, sprawdź, czy adres IP hosta zdalnego jest
poprawny, czy host zdalny działa i czy działają wszystkie bramy (routery) między komputerem
a hostem zdalnym.

Za pomocą polecenia ping zbadaj adres IP serwera DNS.

Jeśli wykonanie polecenia ping nie powiodło się, sprawdź, czy adres IP serwera DNS jest
poprawny, czy serwer DNS działa i czy działają wszystkie bramy (routery) między komputerem
a serwerem DNS.

Polecenie rcp

Kopiuje pliki między komputerem, na którym uruchomiono system Windows XP i systemem, w którym
uruchomiono usługę rshd, czyli usługę demona powłoki zdalnej (remote shell daemon). Systemy
Windows XP i Windows 2000 nie dostarczają usługi rshd. Polecenie rcp uŜyte bez parametrów
wyświetla Pomoc.

Składnia

rcp [{-a | -b}] [-h] [-r] [

host

][.

uŜytkownik

:] [

lokalizacja_źródłowa

] [

host

][.

uŜytkownik

[

ścieŜka\lokalizacja_docelowa

]

Parametry

-a

Określa tryb transferu ASCII. W tym trybie znaki końca wiersza (EOL, End of Line) są
konwertowane na znaki powrotu karetki w przypadku systemu UNIX i znaki powrotu
karetki/wysuwu wiersza w przypadku komputerów. Jest to domyślny tryb transferu.

-b

Określa binarny tryb transferu. Nie występuje w nim konwersja znaków powrotu karetki/wysuwu
wiersza.

-h

Transferuje pliki źródłowe oznaczone za pomocą atrybutu pliku ukrytego do komputera, na którym
uruchomiono system Windows XP. W przeciwnym wypadku pliki ukryte nie są kopiowane.

-r

Cyklicznie kopiuje zawartość wszystkich podkatalogów z lokalizacji źródłowej do lokalizacji
docelowej.

host

Określa host lokalny lub zdalny. JeŜeli parametr

host

podano w postaci adresu IP lub nazwa hosta

zawiera kropki (.), naleŜy określić uŜytkownika.

uŜytkownik

Określa nazwę uŜytkownika. JeŜeli nie podano nazwy uŜytkownika, stosowana jest nazwa
aktualnie zalogowanej osoby.

lokalizacja_źródłowa

Określa pliki do skopiowania.

ścieŜka\lokalizacja_docelowa

Określa ścieŜkę względną do katalogu logowania na hoście zdalnym. MoŜna uŜywać kresek
ułamkowych odwróconych (\), cudzysłowu (") lub apostrofów (') jako znaków anulowania w
ścieŜkach zdalnych, aby korzystać z symboli wieloznacznych na hoście zdalnym. JeŜeli podano
wiele plików źródłowych, lokalizacją docelową jest katalog.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Transfery inicjowane przez stronę trzecią
Polecenie rcp dotyczące łączności moŜe być równieŜ uŜywane do transferów inicjowanych
przez stronę trzecią. Polecenie rcp moŜna wykonać z komputera z systemem Windows XP w
celu skopiowania plików między dwoma innymi komputerami, na których uruchomiono usługę
rshd. Demon usługi rshd jest dostępny na komputerach z systemem UNIX, więc komputer z
systemem Windows XP moŜe uczestniczyć w transferze tylko jako system, z którego
wykonywane jest polecenie.

•

Korzystanie z parametru -r
Parametry

lokalizacja_źródłowa

oraz

ścieŜka\lokalizacja_docelowa

muszą wskazywać katalogi.

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

MoŜna jednak stosować parametr -r bez rekursji, jeŜeli lokalizacja źródłowa nie jest
katalogiem.

•

Korzystanie z parametrów

lokalizacja_źródłowa

ścieŜka\lokalizacja_docelowa

Nazwa pliku, która nie zaczyna się od kreski ułamkowej (/) w systemie UNIX lub kreski
ułamkowej odwróconej (\) w systemie Windows XP, jest traktowana jako nazwa określona
względem bieŜącego katalogu roboczego. W systemie Windows XP jest to katalog, z którego
wykonano polecenie. W systemie zdalnym jest to katalog logowania uŜytkownika zdalnego.
Kropka (.) wskazuje bieŜący katalog. MoŜna uŜywać kresek ułamkowych odwróconych (\),
cudzysłowu (") lub apostrofów (') jako znaków anulowania w ścieŜkach zdalnych, aby
korzystać z symboli wieloznacznych na hoście zdalnym.

•

Uprawnienia na komputerach zdalnych
Polecenie rcp nie monituje o hasła. BieŜąca lub określona nazwa uŜytkownika musi istnieć na
komputerze zdalnym i zezwalać na zdalne wykonywanie polecenia rcp.

•

Plik rhosts
Plik rhosts określa systemy zdalne lub uŜytkowników, którzy mogą uzyskać dostęp do konta
lokalnego przy uŜyciu poleceń rsh lub rcp. Ten plik (lub jego odpowiednik) jest wymagany,
aby uzyskać dostęp do systemu zdalnego za pomocą tych poleceń. Polecenia rsh i rcp
transmitują lokalną nazwę uŜytkownika do systemu zdalnego. System zdalny uŜywa tej nazwy
i adresu IP (zazwyczaj rozpoznanego jako nazwa komputera) systemu zgłaszającego Ŝądanie
w celu ustalenia, czy moŜna udzielić dostępu. Za pomocą tych poleceń nie moŜna określić
hasła dostępu do konta.
JeŜeli uŜytkownik jest zalogowany w domenie, podstawowy kontroler domeny musi być
dostępny, aby rozpoznać nazwę logowania, poniewaŜ nie jest ona buforowana na komputerze
lokalnym. Nazwa uŜytkownika jest wymagana jako część protokołu rsh, dlatego polecenie
zawiedzie, jeśli nie będzie moŜna jej uzyskać.
Plik rhosts to plik tekstowy, w którym kaŜdy wiersz jest wpisem. Wpis składa się z nazwy
komputera lokalnego, nazwy uŜytkownika lokalnego i komentarzy dotyczących wpisu. KaŜdy
wpis jest oddzielony tabulatorem lub spacją, a komentarze zaczynają się od znaku (#), na
przykład:
computer5marie #Ten komputer znajduje się w pokoju 31A
Plik rhosts musi znajdować się w katalogu macierzystym uŜytkownika na komputerze zdalnym.
Więcej informacji dotyczących implementacji określonego pliku rhosts na komputerze zdalnym
moŜna znaleźć w dokumentacji systemu zdalnego.
MoŜna takŜe dodać nazwę komputera do pliku /Etc/Hosts na komputerze zdalnym. Zezwala to
systemowi zdalnemu na uwierzytelnianie Ŝądań zdalnych komputera za pomocą narzędzi
protokołu TCP/IP systemu Windows XP.

•

Określanie komputerów (hostów)
Parametry

komputer.uŜytkownik

pozwalają korzystać z innej niŜ bieŜąca nazwy uŜytkownika.

JeŜeli parametr

komputer.uŜytkownik

jest określony z parametrem

lokalizacja_źródłowa

, plik

rhosts na komputerze zdalnym musi zawierać następujący wpis dla parametru

uŜytkownik

rcp host99.uŜytkownik7:plik1 korp7.admin:plik2
Plik rhosts na serwerze korp7 powinien zawierać wpis dla uŜytkownika określonego jako
uŜytkownik7 na komputerze host99.
JeŜeli nazwę komputera podano w postaci pełnej nazwy domeny zawierającej kropki, naleŜy
dołączyć do niej nazwę uŜytkownika, zgodnie z wcześniejszymi uwagami. Ta procedura
zapobiega błędnej interpretacji ostatniego elementu nazwy domeny jako nazwy uŜytkownika.
rcp nazwa-domeny1.user:uŜytkownik92 nazwa-domeny2.user:uŜytkownik7

•

Przetwarzanie zdalne
Przetwarzanie zdalne jest wykonywane w większości systemów UNIX przez polecenie
uruchamiane z powłoki logowania uŜytkownika. Plik profile lub cshrc uŜytkownika jest
wykonywany przed analizą nazw plików, a eksportowane zmienne powłoki mogą być uŜywane
(przy uŜyciu znaku anulowania lub cudzysłowu) w nazwach plików zdalnych.

•

Kopiowanie plików
Przy próbie kopiowania kilku plików do pliku, a nie do katalogu, kopiowany jest tylko ostatni
plik. Za pomocą polecenia rcp nie moŜna kopiować pliku do tego samego pliku (parametry
lokalizacja_źródłowa i ścieŜka/lokalizacja_docelowa nie mogą być takie same).
JeŜeli uŜytkownik loguje się do komputera z systemem Windows XP Professional przy uŜyciu
domeny innej niŜ domena lokalna, a podstawowy kontroler domeny jest niedostępny,
polecenie rcp zawiedzie, poniewaŜ nie moŜe ustalić nazwy uŜytkownika lokalnego. To samo
ograniczenie dotyczy polecenia rsh.

•

To polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy protokół internetowy (TCP/IP)

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

zainstalowano jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

Aby skopiować plik lokalny do katalogu logowania na komputerze zdalnym, naleŜy wpisać:
rcp nazwa_pliku komputer_zdalny:
Aby skopiować plik lokalny do istniejącego katalogu, uŜywając nowej nazwy pliku na komputerze
zdalnym, naleŜy wpisać:
rcp nazwa_pliku komputer_zdalny:/katalog/nowa_nazwa_pliku
Aby skopiować kilka plików lokalnych do podkatalogu katalogu logowania na komputerze zdalnym,
naleŜy wpisać:
rcp plik1 plik2 plik3 komputer_zdalny:podkatalog/katalog_plików
Aby skopiować plik ze zdalnej lokalizacji źródłowej do bieŜącego katalogu komputera lokalnego, naleŜy
wpisać:
rcp komputer_zdalny:nazwa_pliku.
Aby skopiować kilka plików z kilku zdalnych lokalizacji źródłowych do zdalnej lokalizacji docelowej,
uŜywając róŜnych nazw uŜytkowników, naleŜy wpisać:
rcp źródłowa_lokalizacja_zdalna1.uŜytkownik1:plik1
źródłowa_lokalizacja_zdalna2.uŜytkownik2:plik2
docelowa_lokalizacja_zdalna.uŜytkownik_docelowy:katalog

Polecenie rexec

Wykonuje polecenia na komputerach zdalnych przy uŜyciu usługi Rexec (demona). Polecenie rexec
uwierzytelnia nazwę uŜytkownika na komputerze zdalnym przed wykonaniem określonego polecenia.
Systemy Windows XP i Windows 2000 nie dostarczają usługi Rexec. Polecenie rexec uŜyte bez
parametrów wyświetla Pomoc.

Składnia

rexec [

host

] [-l

nazwa_uŜytkownika

] [-n] [

polecenie

]

Parametry

host

Określa host zdalny (komputer), na którym naleŜy wykonać polecenie określone przez parametr

polecenie

przy uŜyciu adresu IP lub nazwy.

-l

nazwa_uŜytkownika

Określa nazwę uŜytkownika na komputerze zdalnym. JeŜeli pominięto ten parametr, uŜywana jest
nazwa aktualnie zalogowanego uŜytkownika.

-n

Przekierowuje dane wejściowe polecenia rexec do urządzenia NUL. Zapobiega to wyświetlaniu
wyników polecenia na komputerze lokalnym.

polecenie

Określa polecenie, które naleŜy wykonać na komputerze zdalnym.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

Polecenie route

Wyświetla i modyfikuje wpisy w lokalnej tabeli routingu protokołu IP. Polecenie route uŜyte bez
parametrów wyświetla Pomoc.

Składnia

route [-f] [-p] [

polecenie

[

lokalizacja_docelowa

] [mask

maska_sieci

] [

brama

] [metric

metryka

]] [if

interfejs

]]

Parametry

-f

Czyści wszystkie wpisy w tabeli routingu inne niŜ trasy hostów (trasy z maską sieci
255.255.255.255), trasę sieciową sprzęŜenia zwrotnego (trasy z lokalizacją docelową 127.0.0.0 i
maską sieci 255.0.0.0) lub trasę multiemisji (trasy z lokalizacją docelową 224.0.0.0 i maską sieci
240.0.0.0). JeŜeli jest uŜyty w połączeniu z jednym z poleceń (takich jak add, change lub
delete), tabela jest czyszczona przed wykonaniem polecenia.

-p

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

JeŜeli ten parametr jest stosowany z poleceniem add, określona trasa jest dodawana do rejestru i
uŜywana do inicjowania tabeli routingu protokołu IP zawsze podczas uruchamiania protokołu
TCP/IP. Domyślnie, dodawane trasy nie są zachowywane podczas uruchamiania protokołu TCP/IP.
JeŜeli ten parametr jest uŜywany z poleceniem print, wyświetlana jest lista tras stałych. W
przypadku wszystkich pozostałych poleceń ten parametr jest ignorowany. Trasy stałe są
przechowywane w następującej lokalizacji w rejestrze:
HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\Tcpip\Parameters\Per
sistentRoutes.

polecenie

Określa polecenie, które naleŜy wykonać. Następująca tabela zawiera listę prawidłowych poleceń.

Polecenie

Cel

add

Dodaje trasę.

change

Modyfikuje istniejącą trasę.

delete

Usuwa trasę lub trasy.

Wyświetla trasę lub trasy.

lokalizacja_docelowa

Określa sieciową lokalizację docelową trasy. Lokalizacją docelową moŜe być sieciowy adres IP
(bity hostów w adresie sieciowym są ustawiane na wartość 0), adres IP dla trasy hosta lub 0.0.0.0
w przypadku trasy domyślnej.

mask

maska_sieci

Określa maskę sieci (nazywaną równieŜ maską podsieci) skojarzoną z sieciową lokalizacją
docelową. Maska podsieci moŜe być odpowiednią maską podsieci dla sieciowych adresów IP,
255.255.255.255 w przypadku trasy hosta lub 0.0.0.0 w przypadku trasy domyślnej. JeŜeli
pominięto ten parametr, uŜywana jest maska podsieci 255.255.255.255. Ze względu na relację
między lokalizacją docelową i maską podsieci w zakresie definiowania tras, lokalizacja docelowa
moŜe być bardziej specyficzna niŜ odpowiednia maska podsieci. Innymi słowy, w lokalizacji
docelowej nie moŜe występować bit o wartości 1, jeŜeli odpowiedni bit w masce podsieci jest
równy 0.

brama

Określa adres IP przekazywania lub następnego przeskoku, przez który moŜna uzyskać zestaw
adresów zdefiniowanych przez lokalizację docelową i maskę podsieci. W przypadku lokalnie
dołączanych tras podsieci, adres bramy to adres IP przypisany do interfejsu dołączonego do
podsieci. W przypadku tras zdalnych dostępnych na jednym lub kilku routerach, adres bramy jest
bezpośrednio dostępnym adresem IP przypisanym do sąsiedniego routera.

metric

metryka

Określa całkowitą metrykę kosztu trasy, będącą liczbą całkowitą z zakresu od 1 do 9999, uŜywaną
podczas wybierania z tabeli routingu tras najbardziej zbliŜonych do adresu docelowego
przekazywanego pakietu. Wybierana jest trasa z najniŜszą metryką. Metryka moŜe odzwierciedlać
liczbę przeskoków, szybkość, niezawodność oraz przepływność ścieŜki lub przywileje
administracyjne.

interfejs

Określa indeks interfejsu pozwalającego uzyskać dostęp do lokalizacji docelowej. Aby wyświetlić
listę interfejsów i odpowiednich indeksów interfejsów, naleŜy uŜyć polecenia route print. Dla
indeksów interfejsów noŜna uŜywać wartości dziesiętnych lub szesnastkowych. W przypadku
wartości szesnastkowych naleŜy poprzedzić liczbę szesnastkową znakami 0x. JeŜeli pominięto
parametr if, interfejs jest ustalany na podstawie adresu bramy.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

DuŜe wartości w kolumnie metric tabeli routingu są skutkiem zezwolenia na automatyczne
ustalanie metryk tras w tabeli routingu przez protokół TCP/IP na podstawie konfiguracji
adresu IP, maski podsieci i bramy domyślnej kaŜdego interfejsu LAN. Automatyczne określanie
metryki interfejsu (domyślnie włączone) polega na ustalaniu szybkości poszczególnych
interfejsów i dostosowywaniu metryk tras kaŜdego interfejsu, aby najszybszy interfejs tworzył
trasy z najniŜszą metryką. Aby usunąć duŜe metryki, naleŜy wyłączyć automatyczne ustalanie
metryk interfejsów w zaawansowanych właściwościach protokołu TCP/IP kaŜdego połączenia
LAN.

•

W parametrze

lokalizacja_docelowa

moŜna korzystać z nazw pod warunkiem, Ŝe w lokalnym

pliku Networks przechowywanym w folderze

systemowy_katalog_główny

\System32\Drivers\Etc istnieje odpowiedni wpis. Nazwy mogą być

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

stosowane w parametrze

brama

pod warunkiem, Ŝe na podstawie uŜywanych nazw moŜna

rozpoznać adres IP, korzystając ze standardowych technik rozpoznawania nazwy hostów,
takich jak kwerendy systemu DNS (Domain Name System), lokalnego pliku Hosts
przechowywanego w folderze

systemowy_katalog_główny

\system32\drivers\etc oraz

rozpoznawania nazw NetBIOS.

•

W przypadku poleceń print lub delete moŜna pominąć parametr

brama

i uŜywać symboli

wieloznacznych do określania lokalizacji docelowej i bramy. W skład wartości parametru

lokalizacja_docelowa

moŜe wchodzić symbol wieloznaczny, na przykład gwiazdka (*).

Określona lokalizacja docelowa zawierająca gwiazdkę (*) lub znak zapytania (?) jest
uznawana za wieloznaczną i wyświetlane lub usuwane są tylko zgodne z nią trasy docelowe.
Gwiazdka reprezentuje dowolny ciąg, a znak zapytania oznacza dowolny pojedynczy znak. Na
przykład 10.*.1, 192.168.*, 127.* i *224* to przykłady prawidłowego uŜycia gwiazdki jako
symbolu wieloznacznego.

•

W przypadku uŜycia nieprawidłowej kombinacji wartości lokalizacji docelowej i maski podsieci
(maski sieci) wyświetla się komunikat o błędzie „Trasa: nieprawidłowa maska sieci adresu
bramy” (Route: bad gateway address netmask). Ten komunikat o błędzie pojawia się, jeśli
lokalizacja docelowa zawiera jeden lub kilka bitów o wartości 1 w tych lokalizacjach, w których
bity odpowiedniej maski podsieci są równe 0. Aby przetestować ten warunek, naleŜy
przedstawić lokalizację docelową i maskę podsieci przy uŜyciu zapisu binarnego. Maska
podsieci w zapisie binarnym składa się z serii bitów równych 1, reprezentujących część adresu
sieciowego w lokalizacji docelowej oraz serii bitów równych 0, reprezentujących część adresu
hosta w lokalizacji docelowej . NaleŜy ustalić, czy istnieją bity równe 1 w części adresu hosta
w lokalizacji docelowej (zgodnie z definicją maski podsieci).

•

Parametr -p jest obsługiwany tylko w przypadku polecenia route systemu Windows NT 4.0,
Windows 2000, Windows Millennium Edition i Windows XP. Ten parametr nie jest obsługiwany
przez polecenie route w systemie Windows 95 lub Windows 98.

•

To polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy protokół internetowy (TCP/IP)
zainstalowano jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie

Przykłady
Aby wyświetlić całą zawartość tabeli routingu protokołu IP, naleŜy wpisać:
route print
Aby wyświetlić trasy w tabeli routingu protokołu IP rozpoczynające się od znaków

10.

, naleŜy wpisać:

route print 10.*
Aby dodać trasę domyślną z adresem bramy domyślnej 192.168.12.1, naleŜy wpisać:
route add 0.0.0.0 mask 0.0.0.0 192.168.12.1
Aby dodać trasę do lokalizacji docelowej 10.41.0.0 z maską podsieci 255.255.0.0 i adresem
następnego przeskoku 10.27.0.1, naleŜy wpisać:
route add 10.41.0.0 mask 255.255.0.0 10.27.0.1
Aby dodać trasę stałą do lokalizacji docelowej 10.41.0.0 z maską podsieci 255.255.0.0 i adresem
następnego przeskoku 10.27.0.1, naleŜy wpisać:
route -p add 10.41.0.0 mask 255.255.0.0 10.27.0.1
Aby dodać trasę do lokalizacji docelowej 10.41.0.0 z maską podsieci 255.255.0.0, adresem
następnego przeskoku 10.27.0.1 i metryką kosztu 7, naleŜy wpisać:
route add 10.41.0.0 mask 255.255.0.0 10.27.0.1 metric 7
Aby dodać trasę do lokalizacji docelowej 10.41.0.0 z maską podsieci 255.255.0.0 i adresem
następnego przeskoku 10.27.0.1, uŜywając indeksu interfejsu 0x3, naleŜy wpisać:
route add 10.41.0.0 mask 255.255.0.0 10.27.0.1 if 0x3
Aby usunąć trasę do lokalizacji docelowej 10.41.0.0 z maską podsieci 255.255.0.0, naleŜy wpisać:
route delete 10.41.0.0 mask 255.255.0.0
Aby usunąć wszystkie trasy w tabeli routingu protokołu IP rozpoczynające się od znaków

10.

, naleŜy

wpisać:
route delete 10.*
Aby zmienić adres następnego przeskoku trasy z lokalizacją docelową 10.41.0.0 i masą podsieci
255.255.0.0 z 10.27.0.1 na 10.27.0.25, naleŜy wpisać:
route change 10.41.0.0 mask 255.255.0.0 10.27.0.25

Polecenie rsh

Wykonuje polecenia na komputerach zdalnych, na których uruchomiono usługę lub demona RSH.
Systemy Windows XP i Windows 2000 nie zapewniają usługi RSH. Usługa RSH (Rshsvc.exe) jest

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

dostarczana w zestawie Windows 2000 Server Resource Kit. Polecenie rsh uŜyte bez parametrów
wyświetla Pomoc.

Składnia

rsh [

host

] [-l

nazwa_uŜytkownika

] [-n] [

polecenie

]

Parametry

host

Określa host zdalny (komputer), na którym trzeba uruchomić polecenie wskazane przez parametr

polecenie

-l

nazwa_uŜytkownika

Określa nazwę uŜytkownika, której naleŜy uŜyć na komputerze zdalnym. JeŜeli pominięto ten
parametr, uŜywana jest nazwa aktualnie zalogowanej osoby.

-n

Przekierowuje dane wejściowe polecenia rsh do urządzenia zerowego (NULL). Zapobiega to
wyświetlaniu wyników polecenia na komputerze lokalnym.

polecenie

Określa polecenie, które naleŜy wykonać.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Operacja standardowa
Polecenie rsh kopiuje standardowe dane wejściowe do polecenia zdalnego określonego przez
parametr

polecenie

, standardowe dane wyjściowe polecenia zdalnego określonego przez

parametr

polecenie

do własnych danych wyjściowych oraz standardowe komunikaty o błędach

polecenia zdalnego do własnego zestawu komunikatów o błędach. Wykonywanie polecenia
rsh zazwyczaj kończy się jednocześnie z zakończeniem wykonywania polecenia zdalnego.

•

UŜywanie symboli przekierowania
Symbole przekierowania naleŜy wpisać w cudzysłowie, aby przekierowanie wystąpiło na
komputerze zdalnym (na przykład ">>"). JeŜeli nie zastosowano cudzysłowu, przekierowanie
wystąpi na komputerze lokalnym. Na przykład następujące polecenie dołącza plik zdalny
(

plik_zdalny

) do pliku lokalnego (

plik_lokalny

rsh inny_komputer cat plik_zdalny >> plik_lokalny
Następujące polecenie dołącza plik zdalny (

plik_zdalny

) do innego pliku zdalnego

(

inny_plik_zdalny

rsh inny_komputer cat plik_zdalny ">>" inny_plik_zdalny

•

Korzystanie z polecenia rsh
W przypadku komputera z systemem Windows XP Professional zalogowanego w domenie
podstawowy kontroler domeny musi być dostępny, aby zweryfikować nazwę uŜytkownika lub
polecenie rsh zawiedzie.

•

Plik .rhosts
Plik .rhosts zazwyczaj umoŜliwia dostęp sieciowy w systemach UNIX. Plik .rhosts zawiera listę
nazw komputerów i skojarzonych z nimi nazw logowania, których moŜna uŜywać, aby uzyskać
dostęp do komputerów zdalnych. Podczas zdalnego wykonywania polecenia rcp, rexec lub
rsh z prawidłowo skonfigurowanym plikiem .rhosts nie trzeba podawać informacji dotyczących
logowania i haseł dla komputera zdalnego.
Plik .rhosts to plik tekstowy, w którym kaŜdy wiersz jest wpisem. Wpis składa się z nazwy
komputera lokalnego, nazwy uŜytkownika lokalnego i komentarzy dotyczących wpisu. KaŜdy
wpis jest oddzielony tabulatorem lub spacją, a komentarze zaczynają się od znaku #. Na
przykład:
#Ten komputer jest w sali 31A
Plik .rhosts musi być umieszczony w macierzystym katalogu uŜytkownika na komputerze
zdalnym. Więcej informacji o danej implementacji pliku .rhosts na komputerze zdalnym moŜna
znaleźć w dokumentacji systemu zdalnego.

•

To polecenie jest dostępne tylko wtedy, gdy protokół internetowy (TCP/IP)
zainstalowano jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

Aby wykonać polecenie telcon na komputerze zdalnym vax1 przy uŜyciu nazwy admin1, naleŜy wpisać:
rsh vax1 -l admin1 telcon

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Polecenia protokołu Telnet

Polecenia protokołu telnet umoŜliwiają komunikowanie się z komputerem zdalnym uŜywającym
protokołu Telnet. Polecenie telnet moŜna wykonać bez parametrów w celu wejścia do kontekstu
protokołu telnet, wskazywanego przez monit usługi Telnet (telnet>). W wierszu polecenia programu
Telnet moŜna uŜywać następujących poleceń do zarządzania komputerem, na którym jest
uruchomiony klient Telnet.
Polecenia tlntadmn umoŜliwiają zarządzanie zdalne komputerem, na którym jest uruchomiony serwer
Telnet. Te polecenia są wykonywane z wiersza polecenia. Polecenie tlntadmn uŜyte bez parametrów
wyświetla ustawienia serwera lokalnego.
Aby uŜywać poleceń telnet w wierszu polecenia programu Telnet
Aby uruchomić klienta Telnet i otworzyć wiersz polecenia programu Telnet

Składnia

telnet [\\

serwer_zdalny

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, z którym ma być nawiązane połączenie.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Polecenie telnet uŜyte bez parametrów uruchamia klienta Telnet.

•

W wierszu polecenia usługi Telnet trzeba uŜywać poleceń protokołu Telnet.

Aby zatrzymać klienta Telnet

Składnia

quit

Parametry

brak

SpostrzeŜenia

•

To polecenie moŜna skrócić do litery q.

Aby połączyć klienta Telnet z komputerem zdalnym

Składnia

open [\\

serwer_zdalny

] [

port

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

port

Określa port, którego naleŜy uŜyć. JeŜeli port nie zostanie określony, polecenie dotyczy portu
domyślnego.

SpostrzeŜenia

•

To polecenie moŜna skrócić do litery o.

Przykłady

Aby połączyć serwer zdalny Redmond za pośrednictwem portu o numerze 44, naleŜy wpisać:
o redmond 44
Aby rozłączyć klienta Telnet z komputerem zdalnym

Składnia

close [\\

serwer_zdalny

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

dotyczy serwera lokalnego.

SpostrzeŜenia

•

To polecenie moŜna skrócić do litery c.

Przykłady

Aby rozłączyć klienta z serwerem zdalnym Redmond, naleŜy wpisać:
c redmond 44
Aby ustawić opcje klienta Telnet

Składnia

set [\\

serwer_zdalny

] [ntlm] [localecho] [term {ansi | vt100 | vt52 | vtnt}] [escape

znak

]

[logfile

nazwa_pliku

] [logging] [bsasdel] [crlf] [delasbs] [mode {console | stream}] [?]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

ntlm

Włącza uwierzytelnianie NTLM, jeŜeli jest dostępne na serwerze zdalnym.

localecho

Włącza echo lokalne.

term {ansi | vt100 | vt52 | vtnt}

Ustawia określony typ terminalu.

escape

znak

Ustawia znak anulowania. Znak anulowania moŜe być pojedynczym znakiem lub kombinacją
klawisza CTRL i znaku. Aby ustawić kombinację z klawiszem CTRL, naleŜy nacisnąć i przytrzymać
klawisz CTRL, wpisując znak, który ma być przypisany.

logfile

nazwa_pliku

Ustawia plik, który ma być uŜyty do rejestrowania operacji usługi Telnet. Plik dziennika musi
znajdować się na komputerze lokalnym. Rejestrowanie danych w dzienniku rozpoczyna się
automatycznie wówczas, gdy uŜytkownik ustawi tę opcję.

logging

Włącza rejestrowanie. JeŜeli nie ustawiono Ŝadnego pliku dziennika, wyświetlony zostanie
komunikat o błędzie.

bsasdel

Ustawia wysyłanie sygnału klawisza DELETE po naciśnięciu klawisza BACKSPACE.

crlf

Ustawia nowy tryb wiersza, w którym naciśnięcie klawisza ENTER powoduje wysyłanie wartości
0x0D, 0x0A.

delasbs

Ustawia wysyłanie sygnału klawisza BACKSPACE po naciśnięciu klawisza DELETE.

mode {console | stream}

Ustawia tryb działania.

UmoŜliwia przeglądanie pełnej składni tego polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Aby wyłączyć uprzednio ustawioną opcję, naleŜy w wierszu polecenia programu Telnet
wpisać:
unset [

opcja

]

•

Aby ustawić znak anulowania, naleŜy wpisać:
-e

znak

•

W wersjach programu Telnet innych niŜ wersja angielska dostępne jest polecenie codeset

opcja

. Polecenie codeset

opcja

ustawia jedną z następujących opcji zamiast bieŜącego

zestawu kodów: Shift JIS, Japanese EUC, JIS Kanji, JIS Kanji (78), DEC Kanji, NEC
Kanji. NaleŜy ustawić ten sam zestaw kodów na komputerze zdalnym.

Aby wysyłać polecenia klienta Telnet

Składnia

send [\\

serwer_zdalny

] [ao] [ayt] [esc] [ip] [synch] [?]

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

Przerywa polecenie wyjściowe.

ayt

Wysyła polecenie „Czy jesteś tam?”.

esc

Wysyła bieŜący znak anulowania.

Przerywa przetwarzanie polecenia.

synch

Wykonuje operację synchronizacji usługi Telnet.

UmoŜliwia przeglądanie pełnej składni tego polecenia.

Aby wyświetlić bieŜące ustawienia klienta Telnet

Składnia

display

Parametry

brak

SpostrzeŜenia

•

Polecenie display wyświetla listę bieŜących parametrów operacyjnych klienta Telnet. Podczas
sesji protokołu Telnet (mówiąc inaczej, po nawiązaniu połączenia z serwerem Telnet) moŜna
zakończyć sesję Telnet w celu zmodyfikowania parametrów, naciskając klawisze CTRL+]. Aby
powrócić do sesji protokołu Telnet, naleŜy nacisnąć klawisz ENTER.

Aby uŜywać poleceń tlntadmn w wierszu polecenia
Aby administrować komputerem, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] [start] [stop] [pause] [continue]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

start

Uruchamia serwer Telnet.

stop

Zatrzymuje serwer Telnet.

pause

Przerywa działanie serwera Telnet.

continue

Wznawia działanie serwera Telnet.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

MoŜna administrować zdalnie komputerem, na którym jest uruchomiony serwer Telnet, przy
uŜyciu poleceń tlntadmn, jeŜeli na obu komputerach jest uruchomiony system Windows XP.
Poleceń tlntadmn nie moŜna uŜywać do administrowania zdalnego komputerem, na którym
jest uruchomiony system Windows 2000 i serwer Telnet, z komputera, na którym jest
uruchomiony system Windows XP.

Aby administrować sesjami Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] [-s] [-k{

identyfikator_sesji

| all}] [-m {

identyfikator_sesji

| all}

komunikat

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

-s

Wyświetla aktywne sesje Telnet.

-k{

identyfikator_sesji

| all}

Kończy sesje. NaleŜy wpisać albo identyfikator sesji, aby zakończyć określoną sesję, albo parametr
all, aby zakończyć wszystkie sesje.

-m {

identyfikator_sesji

| all} "

komunikat

Wysyła komunikat do co najmniej jednej sesji. NaleŜy wpisać albo identyfikator sesji, aby wysłać
komunikat do określonej sesji, albo parametr all, aby wysłać komunikat do wszystkich sesji.
Komunikat, który ma być wysłany, naleŜy wpisać w cudzysłowach (tzn. "

komunikat

").

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Aby ustawić opcje rejestrowania na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [auditlocation={eventlog | file | both}][audit=[{+ | -

}admin][{+ | -}user][{+ | -}fail]]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

auditlocation={eventlog | file | both}

Określa, czy naleŜy wysyłać informacje dotyczące zdarzeń do Podglądu zdarzeń, do pliku czy do
obu tych lokalizacji docelowych.

audit=[{+ | -}admin][{+ | -}user][{+ | -}fail]

Określa, które zdarzenia mają być poddane inspekcji (zdarzenia logowania administracyjnego,
zdarzenia logowania uŜytkownika lub nieudane próby zalogowania). Aby dokonać inspekcji
zdarzeń określonego typu, naleŜy wpisać znak plus (+) przed tym typem zdarzenia. Aby zatrzymać
inspekcję zdarzeń określonego typu, naleŜy wpisać znak minus (-) przed tym typem zdarzenia.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

JeŜeli określono, gdzie naleŜy wysyłać informacje dotyczące zdarzeń, ale nie określono typu
lub typów informacji, które mają być poddane inspekcji, inspekcja będzie dotyczyć tylko
informacji dotyczących logowania administracyjnego, a odpowiednie informacje będą
wysyłane do określonej lokalizacji.

Przykłady

Aby wysłać informacje dotyczące zdarzeń do Podglądu zdarzeń, naleŜy wpisać:
tlntadmn config auditlocation=eventlog
Aby dokonać inspekcji zdarzeń logowania administracyjnego i nieudanych prób zalogowania, naleŜy
wpisać:
tlntadmn config audit=+admin +fail
Aby ustawić domenę domyślną na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [dom=

nazwa_domeny

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

dom=

nazwa_domeny

Określa domenę, która ma być ustawiona jako domena domyślna.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Przykłady

Aby ustawić Redmond jako domenę domyślną na serwerze lokalnym, naleŜy wpisać:
tlntadmn config dom=Redmond
Aby zamapować klawisz Alt na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [ctrlakeymap={yes | no}]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

ctrlakeymap={yes | no}

Określa, czy serwer Telnet ma interpretować kombinację klawiszy CTRL+A jako klawisz ALT. Aby
zamapować klawisz skrótu, naleŜy wpisać yes. Aby uniemoŜliwić mapowanie, naleŜy wpisać no.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Jeśli klawisz ALT nie jest mapowany, serwer Telnet nie wysyła klawisza ALT do aplikacji
zaleŜnych od tego klawisza.

Aby ustawić maksymalną liczbę połączeń na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [maxconn=

dodatnia_liczba_całkowita

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

maxconn=

dodatnia_liczba_całkowita

Ustawia maksymalną liczbę połączeń. NaleŜy określić dodatnią liczbę całkowitą mniejszą niŜ 10
milionów.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

MoŜna administrować zdalnie komputerem, na którym jest uruchomiony serwer Telnet, przy

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

uŜyciu poleceń tlntadmn, jeŜeli na obu komputerach jest uruchomiony system Windows XP.
Poleceń tlntadmn nie moŜna uŜywać do administrowania zdalnego komputerem, na którym
jest uruchomiony system Windows 2000 i serwer Telnet, z komputera, na którym jest
uruchomiony system Windows XP.

Aby ustawić maksymalną liczbę nieudanych prób zalogowania na komputerze, na którym jest
uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [maxfail=

dodatnia_liczba_całkowita

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

maxfail=

dodatnia_liczba_całkowita

Ustawia maksymalną dozwoloną liczbę nieudanych prób zalogowania uŜytkownika. NaleŜy określić
dodatnią liczbę całkowitą mniejszą niŜ 100.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Aby ustawić tryb działania na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [mode={console | stream}]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

mode={console | stream}

Określa tryb działania.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Aby ustawić port Telnet na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [port=

wartość_całkowita

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

port=

wartość_całkowita

Ustawia port protokołu Telnet. NaleŜy określić port przy uŜyciu liczby całkowitej mniejszej niŜ 1
024.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

SpostrzeŜenia

•

Aby ustawić metody uwierzytelniania na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [sec=[{+ | -}ntlm][{+ | -}passwd]]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

sec=[{+ | -}ntlm][{+ | -}passwd]

Określa, czy będzie uŜywana metoda NTLM, hasło, czy teŜ obie te metody uwierzytelniania prób
logowania. Aby uŜywać określonego typu uwierzytelniania, naleŜy wpisać znak plus (+) przed tym
typem uwierzytelniania. Aby uniemoŜliwić uŜywanie określonego typu uwierzytelniania, naleŜy
wpisać znak minus (-) przed tym typem uwierzytelniania.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Protokół NTLM jest protokołem uwierzytelniania obsługującym transakcje między dwoma
komputerami, z których na co najmniej jednym jest uruchomiony system Windows NT w
wersji 4.0 lub wcześniejszej. Ponadto protokół NTLM jest protokołem uwierzytelniania
komputerów, które nie naleŜą do domeny, takich jak serwery autonomiczne i grupy robocze.

Aby ustawić limit czasu bezczynności sesji na komputerze, na którym jest uruchomiony serwer Telnet

Składnia

tlntadmn [\\

serwer_zdalny

] config [timeout=

]

Parametry

serwer_zdalny

Określa nazwę serwera, który ma być zarządzany. JeŜeli serwer nie zostanie określony, polecenie
dotyczy serwera lokalnego.

timeout=

Ustawia limit czasu w godzinach, minutach i sekundach.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

SpostrzeŜenia

•

Aby przełączyć się z klienta Telnet do trybu polecenia, naleŜy w wierszu polecenia programu
Telnet nacisnąć klawisze CTRL+ ]. Aby przełączyć się z powrotem do klienta Telnet, naleŜy
nacisnąć klawisz ENTER.

Polecenie tftp

Transferuje pliki do i z komputera zdalnego (zazwyczaj komputera z zainstalowanym systemem UNIX),

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

na którym jest uruchomiona usługa TFTP (Trivial File Transfer Protocol) lub demon. Polecenie tftp bez
parametrów wyświetla Pomoc.

Składnia

tftp [-i] [

host

] [{get | put}] [

lokalizacja_źródłowa

] [

lokalizacja_docelowa

]

Parametry

-i

Określa tryb przesyłania obrazów binarnych (zwany równieŜ trybem oktetowym). W trybie
obrazów binarnych plik jest przesyłany w jednostkach jednobajtowych. Tego trybu naleŜy uŜywać
do przesyłania plików binarnych. JeŜeli pominięto parametr -i, plik jest przesyłany w trybie ASCII.
Jest to domyślny tryb transferu. W tym trybie znaki końca wiersza są konwertowane na
odpowiedni format dla określonego komputera. Tego trybu naleŜy uŜywać do transferowania
plików tekstowych. JeŜeli pomyślnie dokonano transferu plików, wyświetlana jest prędkość
transferu danych.

host

Określa komputer lokalny lub zdalny.

put

Transferuje plik określony przez parametr

lokalizacja_docelowa

na komputerze lokalnym do pliku

określonego przez parametr

lokalizacja_źródłowa

na komputerze zdalnym. Protokół TFTP nie

obsługuje uwierzytelniania uŜytkowników, dlatego uŜytkownik musi być zalogowany na
komputerze zdalnym i musi istnieć moŜliwość zapisania plików na komputerze zdalnym.

get

Transferuje plik określony przez parametr

lokalizacja_docelowa

na komputerze zdalnym do pliku

określonego przez parametr

lokalizacja_źródłowa

na komputerze lokalnym.

lokalizacja_źródłowa

Określa plik, który naleŜy przetransferować.

lokalizacja_docelowa

Określa, gdzie naleŜy przetransferować plik. JeŜeli pominięto parametr

lokalizacja_docelowa

przyjmowana jest nazwa określona przez parametr

lokalizacja_źródłowa

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

Korzystanie z parametru get
NaleŜy określić parametr put w przypadku transferu pliku określonego przez parametr

plik_2

na komputerze lokalnym do pliku określonego przez parametr

plik_1

na komputerze zdalnym.

Parametr get naleŜy określić w przypadku transferu pliku określonego przez parametr

plik_2

na komputerze zdalnym do pliku określonego przez parametr

plik_1

na komputerze zdalnym.

•

System Windows XP lub system Windows 2000 nie zapewnia serwera TFTP ogólnego
zastosowania. System Windows 2000 zapewnia tylko usługi serwera TFTP w celu zdalnej
obsługi rozruchu komputerów klienckich systemu Windows XP i Windows 2000.

•

To polecenie jest dostępne tylko wówczas, gdy protokół internetowy (TCP/IP) jest
zainstalowany jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

Aby przetransferować plik UŜytkownicy.txt z komputera lokalnego do pliku UŜytkownicy19.txt na
komputerze zdalnym o nazwie vax1, naleŜy wpisać:
tftp vax1 put uŜytkownicy.txt uŜytkownicy19.txt

Polecenie tracert

Ustala ścieŜkę do lokalizacji docelowej, wysyłając komunikaty protokołu ICMP (Internet Control
Message Protocol) typu Echo Request do lokalizacji docelowej, stopniowo zwiększając wartości pola
czasu wygaśnięcia (TTL, Time to Live). Wyświetlana ścieŜka jest listą bliskich interfejsów routerów
znajdujących się na ścieŜce między hostem źródłowym a lokalizacją docelową. Interfejs bliski jest
interfejsem routera znajdującym się na ścieŜce najbliŜej hosta wysyłającego komunikat. Polecenie
tracert bez parametrów wyświetla Pomoc.

Składnia

tracert [-d] [-h

maksymalna_liczba_przeskoków

] [-j

lista_hostów

] [-w

limit_czasu

]

[

nazwa_obiektu_docelowego

]

Treść artykułu stanowi zawartość pomocy Windows

Parametry

-d

Zapobiega podejmowaniu przez polecenie tracert prób rozpoznania nazw routerów pośrednich z
adresów IP. MoŜe to przyczynić się do przyśpieszenia wyświetlania wyników polecenia tracert.

-h

maksymalna_liczba_przeskoków

Określa maksymalną liczbę przeskoków na ścieŜce w celu wyszukania obiektu docelowego
(lokalizacji docelowej). Wartość domyślna jest równa 30 przeskoków.

-j

lista_hostów

Określa, Ŝe komunikaty typu Echo Request uŜywają opcji swobodnej trasy źródłowej w nagłówku
protokołu IP z zestawem pośrednich lokalizacji docelowych określonych w parametrze

lista_hostów

. W przypadku swobodnego routingu źródła kolejne pośrednie lokalizacje docelowe

mogą być oddzielone pojedynczym routerem lub kilkoma routerami. Maksymalna liczba adresów
lub nazw na liście hostów jest równa 9. Parametr

lista_hostów

jest serią adresów IP (w zapisie

kropkowo-cyfrowym) oddzielonych spacjami.

-w

limit_czasu

Określa w milisekundach czas oczekiwania na odebranie komunikatu protokołu ICMP
informującego o przekroczeniu limitu czasu (Time Exceeded) lub komunikatu odpowiedzi typu
Echo Reply po wysłaniu komunikatu Ŝądania typu Echo Request. JeŜeli odpowiedź nie zostanie
odebrana zgodnie z limitem czasu, wyświetlana jest gwiazdka (*). Domyślny limit czasu jest równy
4000 (4 sekundy).

nazwa_obiektu_docelowego

Określa lokalizację docelową, identyfikowaną przez adres IP lub nazwę hosta.

Wyświetla Pomoc w wierszu polecenia.

SpostrzeŜenia

•

To narzędzie diagnostyczne ustala ścieŜkę do lokalizacji docelowej, wysyłając komunikaty
protokołu ICMP typu Echo Request ze zmiennymi wartościami czasu wygaśnięcia (TTL) do
lokalizacji docelowej. KaŜdy router wzdłuŜ ścieŜki musi zmniejszyć czas TTL w pakiecie
protokołu IP przynajmniej o 1 przed przekazaniem pakietu. Czas TTL jest więc licznikiem
maksymalnej liczby łączy. Gdy czas TTL zapisany w pakiecie jest równy 0, oczekuje się, Ŝe
router zwróci do komputera źródłowego komunikat protokołu ICMP informujący o
przekroczeniu limitu czasu (Time Exceeded). Polecenie tracert ustala ścieŜkę, wysyłając
pierwszy komunikat Ŝądania typu Echo Request z wartością czasu TTL równą 1 i zwiększając
tę wartość o jeden przy kaŜdej kolejnej transmisji aŜ do chwili, kiedy lokalizacja docelowa
odpowie lub osiągnięta zostanie maksymalna liczba przeskoków. Domyślna maksymalna liczba
przeskoków jest równa 30 i moŜe być określana przy uŜyciu parametru -h. ŚcieŜka jest
ustalana przez sprawdzanie komunikatów protokołu ICMP typu Time Exceeded zwracanych
przez routery pośrednie i komunikatu typu Echo Reply zwracanego przez lokalizację docelową.
Niektóre routery nie zwracają jednak komunikatów typu Time Exceeded dla pakietów, dla
których przekroczono czas wygaśnięcia (TTL), i są niewidoczne dla polecenia tracert. W tym
przypadku dla danego przeskoku wyświetlany jest wiersz gwiazdek (*).

•

Aby śledzić ścieŜkę i dostarczyć informacji dotyczących czasu oczekiwania w sieci i utraty
pakietów dla kaŜdego routera i łączy na ścieŜce, naleŜy uŜyć polecenia pathping.

•

To polecenie jest dostępne tylko wówczas, gdy protokół internetowy (TCP/IP) jest
zainstalowany jako składnik we właściwościach karty sieciowej w oknie Połączenia sieciowe.

Przykłady

Aby śledzić ścieŜkę do hosta o nazwie korp7.microsoft.com, naleŜy wpisać:
tracert korp7.microsoft.com
Aby śledzić ścieŜkę do hosta o nazwie korp7.microsoft.com i uniemoŜliwić rozpoznawanie nazw z
poszczególnych adresów IP, naleŜy wpisać:
tracert -d korp7.microsoft.com
Aby śledzić ścieŜkę do hosta o nazwie korp7.microsoft.com i uŜyć swobodnej trasy źródłowej
10.12.0.1-10.29.3.1-10.1.44.1, naleŜy wpisać:
tracert -j 10.12.0.1 10.29.3.1 10.1.44.1 korp7.microsoft.com

Aby śledzić ścieŜkę za pomocą polecenia tracert

•

Otwórz okno wiersza polecenia i wpisz następujące polecenie:
tracert

nazwa_hosta

lub tracert

adres_ip