ODMIANY

  Ben Lomond          Ben Nevis        Ben Tirran                Ojebyn                        Titania

Ben Lomond

Krzew rośnie słabo lub średnio silnie, pokrój ma wzniosły, zwarty typu kompaktowego. Pędy 
jednak rozchylają się na boki pod wpływem masy owoców. Pąki są średniej wielkości, lekko 
odstające od pędów. Łuski okrywowe zewnętrzne młodych pąków zabarwione na 
jasnofioletowy kolor, starsze pąki szarobrązowe. Liście średniej wielkości i małe, 
ciemnozielone, skórzaste, z ostrymi klapami bocznymi.
Grona krótkie i średniej długości, osadzone pojedynczo lub po kilka.
Owoce duŜe i średniej wielkości, jędrne z grubą skórką błyszczące, równomiernie dojrzewają 
w gronach, nie osypują się przedwcześnie.
Pora dojrzewania odmiana śrendio wczesna, druga połowa lipca.
Przydatnośc odmiany W Wielkiej Brytanii odmiana rekomendowana od wielu lat do uprawy 
towarowej. W naszym kraju od kilku lat znalazła się w nasadzeniach produkcyjnych. Plonuje 
obficie i regularnie. Owoce o wysokiej wartości przetwórczej, szczególnie przydatne są do 
produkcji soków. Krzewy tej odmiany utraciły początkową odporność na amerykańskiego 
mączniaka agrestu, są średnio wraŜliwe na opadzinę liści i rdzę wejmutkowo-porzeczkową. 
Na plantacjach produkcyjnych rośliny wymagają jednak ochrony przed tymi chorobami. 
Cechy morfologiczne krzewu bardzo ułatwiają zbiór owoców kombajnem.

Ben Alder

Krzew rośnie średnio silnie, tworząc pokrój zwarty typu kompaktowego. Pędy wyrastające z 
szyjki korzeniowej są liczne, średniej długości, dosyć sztywne. Pąki średniej wielkości i duŜe, 
gęsto ułoŜone na pędzie, lekko odstające od pędów. Łuski zewnętrzne jasnobrązowe. Liście 
średniej wielkości, barwy jasnozielonej, boczne klapy zaznaczone, klapa środkowa 
wydłuŜona.

Grona średniej długości, osadzone po kilka.

Owoce średniej wielkości, wyrównane, dojrzewają równomiernie w gronach, mogą wisieć 
przez kilka dni po osiągnięciu dojrzałości zbiorczej.

Pora dojrzewania odmiana późna, koniec lipca, początek sierpnia.

Przydatność odmiany W Wielkiej Brytanii jest odmianą typowo produkcyjną. W latach 
dziewięćdziesiątych sadzono ją jako uzupełnienie dla odmiany Ben Lomond. Krzewy kwitną 
bardzo późno, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia kwiatów przez przymrozki wiosenne. 
Plonuje bardzo obficie i regularnie. Owoce o wysokiej wartości przetwórczej, szczególnie 
nadają się do produkcji soku. Rośliny wykazują wysoką polową odporność na 
amerykańskiego mączniaka agrestu, dość silnie poraŜane są przez rdze wejmutkowo-
porzeczkową. Odmiana nadaje się do maszynowego zbioru.

Ben Nevis

Krzew rośnie średnio silnie, silniej niŜ odmiana Ben Lomond. Ma pokrój wzniesiony, ale 
pędy wykazują tendencję do rozchylania się na boki pod masą owoców. Pąki są średniej 
wielkości, lekko odstające od pędu. Łuski zewnętrzne o jasnofioletowym zabarwieniu. Liście 
duŜe i średniej wielkości, ciemnozielone, skórzaste z ostro wciętymi klapami.

Grona średniej długości, osadzone pojedynczo lub po kilka.

Owoce duŜe i średniej wielkości, skórka błyszcząca, dosyć równomiernie dojrzewają w 
gronach, przy opóźnionym zbiorze i upalnej pogodzie mogą osypywać się z krzewów.

Pora dojrzewania odmiana średnio wczesna, druga połowa lipca.

Przydatność odmiany W Wielkiej Brytanii odmiana ta, podobnie jak Ben Lomond, polecana 
jest do uprawy na plantacjach produkcyjnych. Plonuje bardzo dobrze i regularnie, w 
doświadczeniach odmianowo-porównawczych przewyŜszała pod względem plonowania 
nawet odmianę Ben Lomond. Owoce mają wysoką jakość przetwórczą, nadają się na róŜnego 
rodzaju przetwory oraz do produkcji soku. Rośliny są wraŜliwe na amerykańskiego 
mączniaka agrestu, są średnio podatne na inne choroby grzybowe liści. Odmiana przydatna 
do maszynowego zbioru owoców.

Ben Tirran

Krzew rośnie słabo lub średnio silnie, ma zwarty pokrój, typu kompaktowego. Pędy 
wyrastające z szyjki korzeniowej są liczne, średniej długości i dość sztywne. Pąki średniej 
wielkości, wydłuŜone, gęsto ułoŜone na pędzie, odstające od pędów. Łuski zewnętrzne 
jasnobrązowe. Liście są średniej wielkości i duŜe, jasnozielone, boczne klapy wyraźnie 
zaznaczone, środkowa klapa wydłuŜona.
Grona średniej długości, osadzone po kilka
Owoce średniej wielkości w miarę wyrównane, dojrzewają równomiernie w gronach, przy 
opóźnionym zbiorze część jagód moŜe się osypać z krzewów.
Pora dojrzewania odmiana bardzo późna, początek sierpnia
Przydatność odmiany W Wielkiej Brytanii i innych krajach europejskich systematycznie 
wzrasta zainteresowanie uprawą tej odmiany oraz odmiany Ben Alder. Polecana jest do 
nasadzeń na plantacje towarowe. Krzewy kwitną bardzo późno, co zmniejsza ryzyko 
uszkodzenia pąków i kwiatów przez przymrozki wiosenne. Jest odmianą plenną i regularnie 
plonującą w warunkach brytyjskich. Owoce charakteryzują się wysoką wartością 
przetwórczą, głównie wykorzystywane są do produkcji soku. Rośliny są odporne na 
amerykańskiego mączniaka agrestu, ale poraŜane są przez rdze wejmutkowo-porzeczkową. 
Późny okres dojrzewania owoców moŜe przyczynić się do wydłuŜenia kampanii zbioru. 
Owoce tej odmiany mogą być zbierane maszynowo.

Ojebyn

Krzew rośnie średnio silnie, jego pokrój zmienia się z wiekiem, od kulistowzniesionego u 
roślin młodych do rozłoŜystego u starszych. Wytwarza liczne pędy, dość grube, średnio 
sztywne. Pąki są średniej wielkości i duŜe, okrągławe, lekko odstające od pędów. Łuski 
zewnętrzne wielowarstwowe, barwy jasnobrązowej. Liście duŜe, ciemnozielone, skórzaste, z 
szerokimi klapami, w zarysie okrągłe.

Grona krótkie i średniej długości

Owoce średniej wielkości, wyrównane, jędrne, skórka gruba, 
dojrzewają równomiernie w gronach i długo utrzymują sie na krzewie

Pora dojrzewania odmiana wczesna, połowa lipca

Przydatność odmianyy Jest to typowa, wczesna odmiana produkcyjna uprawiana od wielu lat 
w naszym kraju. Rośliny kwitną wcześnie. Krzewy bardzo wytrzymałe na mróz, a pąki i 
kwiaty na przymrozki wiosenne. NaleŜy do odmian średnio plennych, regularnie plonujących. 
Owoce są słabej wartości przetwórczej, nie nadają sie do produkcji soków. Krzewy są bardzo 
odporne na amerykańskiego mączniaka agrestu, ale wraŜliwe na opadzinę liści i rdzę 
wejmutkowo-porzeczkową. Przydatna do kombajnowego zbioru owoców.

Titania

Krzew rośnie bardzo silnie, ma pokrój wzniesiony. Pędy wyrastające z szyjki korzeniowej są 
długie i sztywne. Pąki średnie i duŜe, wydłuŜone, odstające od pędów. Łuski okrywowe o 
jasnofioletowym zabarwieniu. Liście duŜe, ciemnozielone, średniej wielkości, płaskie, 
w zarysie okrągłe

Grona średnie lub długie, pojedyncze lub wyrastające po kilka

Owoce owoce duŜe i średniej wielkości, jędrne równomiernie dojrzewają w gronach, 
w upale lata zaobserwowano tendencję do osypywania się najładniejszych jagód po dojrzeniu

Pora dojrzewania odmiana średnio późna, II połowa - koniec lipca

Przydatność odmiany Odmiana od niedawna uprawiana na naszych plantacjach towarowych. 
Polecana równieŜ do uprawy amatorskiej. Krzewy wytrzymałe na mróz, a pąki i kwiaty 
wykazują pewną tolerancję na przymrozki wiosenne. Plonuje obficie i regularnie. Owoce 
charakteryzują się średnią wartością przetwórczą. Rośliny odznaczają się wysoką polową 
odpornością na amerykańskiego mączniaka agrestu i na rdzę wejmutkowo-porzeczkową oraz 
średnia podatność na opadzinę liści. Krzewy mogą być sadzone na słabszej glebie. Ze 
względu na bardzo silny wzrost krzewów odmiana w mniejszym stopniu nadaje się do zbiory 
kombajnowego.