background image

 

GOSPODARKA ELEKTRONICZNA 

Gospodarka tradycyjna 

 

Gospodarka tradycyjna ukształtowała się w XIX w (wcześniej kształtowały się tylko jej pewne elementy) 

 

Handel był praktycznie elementem decydującym (kupcy sprzedawali towar w innym miejscu po to, żeby uzyskad gdzie indziej relatywnie wyższą 
cenę) 

 

Podstawę wymiany handlowej stanowił barter, czyli wymiana towaru za towar 

 

Stopniowo wytworzyły się substytuty barteru, czyli pieniądz kruszcowy, a później pieniądz papierowy. Pieniądz stanowił w handlu pełen 
przełom. Był wygodny w obrocie a stanowił oczywistą wartośd. 

 

Była to gospodarka towarowo – pieniężna, w ramach której wytworzyły się też inne równoległe do pieniądza systemy zapłaty: kwit lombardowy, 
list kredytowy. 

 

Handel od wieków był ważną składową gospodarki. Aby możliwa była wymiana trzeba było wytwarzad. 

 

Już w epoce zbieractwa i łowiectwa handlowano nadwyżkami skóry, mięsa, prymitywnymi narzędziami z kości i kamienia. 

 

Później decydujące stało się rolnictwo, powstały nadwyżki produkcji rolnej. 

 

Rolnictwo było dziedziną, która w znacznym stopniu przyczyniła się do postępu gospodarczego. Produkcja narzędzi rolnych, sprzętu gospodarstwa 
domowego itp. była początkiem przemysłu 

 

Rękodzielczy/Chałupniczy przemysł rozwijał się w wolnym tempie z powodu braku źródeł energii. Starano się zapełnid lukę stosując inne źródła tj. 
koło wodne, wiatraki itp. 

 

Postęp technologiczny jakim było przejście do nowych rewolucyjnych maszyn, pozwolił na dalszy szybki postęp. 

 

Maszyna parowa (1763, James Watt) była epokowym wynalazkiem, który wprowadził świat w nową epokę maszynizmu. Rozpoczęcie tej epoki 
dla świata oznaczało przejście z prac ręcznych na pracę przemysłową, dzięki czemu można było wszystko przyspieszyd . Tempo życia 
gospodarczego nadawały maszyny, stale doskonalone i ulepszane.  

 

W ślad za wynalazkiem J.Watta przyszedł wynalazek Stevensona (1830 -  LOKOMOTYWA PAROWA). Umożliwiła ona szybką komunikację na 
wielką skale.  

 

W następnej kolejności przyszedł czas na energie elektryczną, telegraf, telefon itp.  

 

Powoli, ale sukcesywnie łącznośd stawała się tym czym jest dzisiaj czyli tzw. „nerwem gospodarki”, a możliwośd szybkiego przesyłania informacji – 
podstawowym atutem zarówno w gospodarce jak i polityce. 

 

XIX wiek przyniósł olbrzymie przemiany polityczne. Przykładem jest Anglia – Zjednoczone Królestwo, stosunkowo najszybciej i w największym 
zakresie skorzystało z owoców rewolucji przemysłowej (wynalazki), budując na tym XIX i XX – wieczną potęgę przemysłową i kolonialną.  

 

Zjednoczone Królestwo dysponując znaczną przewagą technologiczną i w ślad za tym militarną, dokooczyło rozpoczęty w XIV w podział świata. 

 

Wielka Brytania zdobyła olbrzymie kolonialne obszary z wielkimi zasobami surowcowymi i demograficznymi.  

 

Walka o surowce, a także rynki zbytu była jedną z podstawowych przesłanek sporów politycznych XIX i XX w.  

 

Brytyjski model kapitalizmu starały się przejąd i odbudowad inne paostwa (Francja, Włochy, USA, Holandia, Belgia). 

 

Szczególną rolę odegrały Niemcy, które po wygranej wojnie z Francją (1871) i preklamowaniu  II Rzeszy też włączyły się do walki o surowce i 
kolonie. Jednak świat był już podzielony. Żądania Niemców w zakresie nowego podziału świata zakooczyły się I wojną światową. 

 

Gdy stało się jasne, że zasoby surowcowe oraz moce energetyczne świra są ograniczone i wyczerpywane, rozpoczął się proces racjonalizacji 
wytwarzania. 

 

Nadal dominował przemysł, którego technologie wywodziły się z XIX w albo jeszcze z wcześniejszych okresów. Zaczęto jednak racjonalizowad 
procesy technologiczne, bardziej oszczędzad energię, dbad również o środowisko itp. (utworzenie Klubu Rzymskiego) 

 

W miarę racjonalizacji zaczęło spadad zużycie energii i surowców, a tym samym zmniejszyło się zanieczyszczenie środowiska. Jednak mimo 
oczywistej racjonalizacji nie następował przemysł technologiczny – nadal dominował maszynizm. 

 

Była to gospodarka przemysłowo – industrialna, cechująca się dominacją przemysłowego cyklu technologicznego, przeróbką surowców na 
półfabrykaty i wyroby finalne.  

background image

 

 

Gospodarka tradycyjna opierała się na tradycyjnym w XX wieku transporcie towarów. 

 

Zaletą tej gospodarki jest specjalizacja i kooperacja. Zakłady przemysłowe zlokalizowane są najczęściej w pobliżu źródeł surowców, skupiska siły 
roboczej oraz linii i węzłów komunikacyjnych. 

 

Tradycyjna gospodarka zmuszała też do posługiwania się informacjami, dokumentami itp. (koniecznośd fizycznego przepływu informacji) 

 

Dwie płaszczyzny wymusiły przyspieszenie przesyłania informacji. Są to: WOJSKOWOŚD i GOSPODARKA. 

 

Obie te płaszczyzny wymagają i potrzebują rzetelnej i szybkiej informacji. W myśl zasady, że wiadomośd nierzetelna lub spóźniona to oczywista 
strata. (Organizacja Kupiecka HANZA) 

 

Dużym elementem postępu przesyłania informacji był telefon i telegraf – przyspieszyły one przesyłanie informacji. Szczególnie telegraf – mimo 
wysokich kosztów można przesład weryfikowalną informację i ustalenie.  

 

Realny postęp następował też w łączności międzynarodowej. Już nie tyko kable (czasem przeciągane pod oceanem) – warunkowały możliwości 
łącznościowe. Łącznośd satelitarna ułatwiła i polepszyła system łączności, którym były przesyłane informacje. 

 

Bariery surowcowe, energetyczne, pojemnośd systemu łączności, możliwości techniczne i transportowe postawiły warunki brzegowe dla rozwoju 
gospodarki tradycyjnej.  

 

W koocu lat 70, a już bardzo wyraźnie w latach 80 XX wieku stało się jasne, że klasyczna epoka przemysłowa osiągnęła swoje apogeum.  

 

Futurolodzy przewidzieli zakooczenie „maszynizmu” i przejście do „ery społeczeostwa postindustrialnego”. 

 

To społeczeostwo musiało się cechowad znacznie mniejszym zużyciem surowców i materiałów, natomiast decydującym elementem napędu 
postępu gospodarczego miała stad się informacja i rozwój intelektualny. 

 

Oznaki ewolucyjnego przejścia do nowej epoki były już widoczne.  

 

Podstawową przesłanką „New Age” były prace nad budową światowej sieci komputerowej i Internetu. 

 

Produkujące w e-gospodarce  Kanada, Australia, Japonia, Singapur, Korea Południowa 

 

Wejście Polski do UE wymusiło wprowadzenie instrumentów z zakresu e-systemów.  

 

Internet stał się po 20 latach istnienia pewnego rodzaju sposobem na życie a także nieodłącznym towarzyszem człowieka. 

 

Listy bez znaczków pocztowych, sklep bez sprzedawcy, wizyta u wirtualnego lekarza staje się rzeczywistością. W latach 70 XX wieku było to tylko 
wizją futurologów.  

 

Rynek elektroniczny – e-marketplace  - oferuje przede wszystkim zdolnośd przetwarzania i szybkiego przemieszczania przez Internet w skali 
globalnej dużej ilości specjalizowanych informacji. 

 

Korzystanie z Internetu ułatwia życie i pozwala na utrzymywanie kontaktów z innymi ludźmi. 

 

W Internecie kupujący może rozsyład specyfikacje produktu do setek dostawców oraz mied możliwośd przeglądania ofert uaktualnionych w 
sposób ciągły przez personalizowanych wirtualnych oferentów.  

 

E-COMMERCE jest procesem kupna towaru, jak również usługi, zainicjowanym z wykorzystaniem Internetu jako środka łączącego klienta z konkretną firmą. 
Inaczej możemy nazwad tego typu transakcję procesem kupna online.  

Klasyczny schemat e-zakupów:  

 

 

 

 

 

 

 

Nabywca 

Centrum 
autoryzacji 

Logistyk - 
spedytor 

Bank 

Dostawca 

Zakupy online 

SKLEP 

background image

 

 

Gospodarka elektroniczna (ang. e-economy) – produkcja, reklama, sprzedaż i dystrybucja produktów poprzez sieci teleinformatyczne. 

Gospodarka oparta na wiedzy (ang. knowledge – based economy) – gospodarka, w której wiedza jest głównym czynnikiem produktywności i wzrostu 
gospodarczego (przed pracą i kapitałem, surowcami i energią), zasadniczą rolą w gospodarce opartej na wiedzy odgrywa informacja, edukacja i technologie, 
w szczególności technologie informacyjne i komunikacyjne. 

Handel elektroniczny (ang. e-commerce) – zawieranie transakcji handlowych za pośrednictwem sieci teleinformatycznych, połączone z dokonywaniem 
płatności za towary i usługi, z pominięciem bezpośredniego kontaktu między stronami. 

Informatyka (ang. computer science, informatics) – obejmuje:  

1) 

Dyscyplinę naukową i gałąź wiedzy, dotyczące przetwarzania informacji przy użyciu środków technicznych (komputerów) 

2) 

Dziedzinę działalności gospodarczej związaną z produkcją komputerów i ich oprogramowania, budową systemów informatycznych i ich 
zastosowanie w gospodarce. W perspektywie informatyka obejmowad będzie sterowanie procesami.  

Informatyzacja – zastosowanie systemów informatycznych w gospodarce. 

Infrastruktura telekomunikacyjna – podstawowe urządzenia i instytucje, niezbędne do świadczenia usług w zakresie telekomunikacji. 

Internet – informatyczna globalna sied komputerowa oparta na protokole komunikacyjnym TCP/IP – największa sied komputerowa na świecie, złożona z 
tysięcy mniejszych sieci, łączy ośrodki akademickie, instytucje edukacyjne i rządowe, laboratoria badawcze, organizacje itp.  

Intranet – wewnętrzna, wydzielona sied przedsiębiorstwa oparta na rozwiązaniach stosowanych w Internecie: tych samych standardach, protokołach i 
programach. 

Przestępstwa elektroniczne (ang. cyber-crime) – czyn zabroniony przez prawo karne, którego ściganie wymaga od powołanych do tego organów uzyskania 
dostępu do informacji przechowywanych w systemach komputerowych lub przesyłanych sieciami teleinformatycznymi. Projekt Konwencji Rady Europy 
dotyczący przestępstw w sieciach komputerowych rozróżnia cztery rodzaje przestępstw: 

1) 

Przeciwko poufności, integralności i dostępności danych i systemów komputerowych 

2) 

Związane z użyciem komputera 

3) 

Związane z naruszeniem praw autorskich i praw pokrewnych 

4) 

Związane z pornografią dziecięcą 

Społeczeostwo informacyjne (ang. information society) – nowy system społeczeostwa kształtujący się w krajach o wysokim stopniu rozwoju 
technologicznego, gdzie zarządzanie informacją, jej jakośd, szybkośd przepływu są zasadniczymi czynnikami konkurencyjności zarówno w przemyśle, jak i w 
usługach, a stopieo rozwoju wymaga stosowania nowych technik gromadzenia, przetwarzania, przekazywania i użytkowania informacji 

E-gospodarka ze względu na swą specyfikę ma zasięg światowy, istnieje nawet w krajach, które ze względów politycznych izolują się, lecz szukają 
gospodarczych kontaktów ze światem. 

Chioskie ekonomiczne otwarcie na świat nastąpiło głównie za pośrednictwem platform internetowych. 

INFORMACJA 

Wraz z ewaluacją podmiotów w kierunku organizacji wirtualnych coraz częściej większą popularnośd zdobywają sobie rozwiązania określane mianem 
electronic biznes. 

ELECTRONIC BIZNES – określa on wymianę danych i dokonywanie transakcji między kontrahentami rynkowymi z pełnym wykorzystaniem technologii 
internetowej.  

Kluczowe elementy electronic biznes to: 

 

Elektroniczna wymiana danych (EDI) 

 

Poczta elektroniczna 

 

Elektroniczny transfer gotówki 

 

Przesyłanie plików 

Strukturalne obszary e-gospodarki 

 

 

 

 

E - handel 

E - biznes 

E - gospodarka 

background image

 

Przedsiębiorstwo we współczesnym cyfrowym e-świecie zmuszone jest do wykorzystywania osiągnięd teorii i praktyki w obszarze technologii m.in. w 
takich dyscyplinach jak:
 

 

Mikrotechnika 

 

Informatyka 

 

Telekomunikacja 

 

Automatyzacja i robotyzacja 

 

Elastyczne systemy produkcji 

 

Inżynieria materiałowa 

Istnienie globalnej konkurencji produktów światowych oraz permanentne skracanie cykli życia produktów wymusza ciągłe wdrażanie efektywnych innowacji 
technologicznych, ekonomicznych i organizacyjnych oraz w innowacji w metodach zarządzania. 
 

Współczesny biznes realizowany w dobie cyfrowej zmierzający w kierunku społeczeostwa informacyjnego tworząc podstawy nowej gospodarki (New 
Economy, NE) 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W gospodarce opartej na wiedzy oraz przepływie informacji pojawia się koniecznośd zarządzania informacjami. 

Rosnąca rola informacji w sprawnej realizacji coraz bardziej złożonych procesów gospodarczych. 

Informacje są zasobem traktowanym jako majątek organizacji o znaczeniu nie tylko operacyjnym czy taktycznym, umożliwiają sprawną obsługę jej bieżącej 
działalności, ale coraz częściej o znaczeniu strategicznym, umożliwiającym rozwój i sprostanie wciąż rosnącej konkurencji na rynku.  

Współczesne organizacje funkcjonują w coraz bardziej złożonym środowisku informacyjnym, w którym występuje dynamiczny rozwój sektora usług 
informacyjnych. 

Wzrasta liczba źródeł pozyskiwania informacji użytecznych m. in. w procesach efektywnego zarządzania. Systematycznie rośnie różnorodnośd dostępnych 
informacji, wzrasta intensywnośd strumieni informacyjnych. 

Informacje stanowią zasób szczególny ze względów na ich specyficzne własności ogólne tj: niematerialny charakter, podatnośd na zniekształcenie, 
zróżnicowanie funkcji i ogromną różnorodnośd. 

Ugruntowuje się i umacnia postrzeganie informacji jako czynnika produkcji. 

Następuje dynamiczny rozwój technologii informatycznych i ich zastosowania w praktycznej realizacji procesów. 

ZARZĄDZANIE INFORMACJAMI 

Głównym zadaniem kierownictwa odpowiedzialnego za zarządzanie informacjami jest stałe dostosowanie

 

ewoluujących technologii informatycznych (w 

dziedzinie sprzętu, oprogramowania, komunikacji) do dynamicznie zmieniających się potrzeb organizacji (dostosowuje się do wyzwao stawianych przez 
konkurentów i zmieniające się otoczenie). 

Zarządzanie informacjami – obszary problemowe: 

  Automatyczna indeksacja – techniki i narzędzia, których zadaniem jest prowadzenie automatycznej klasyfikacji i kategoryzacji rozmaitych 

dokumentów przetwarzanych w bazach danych organizacji.  
 

New 

Economy 

Knowledge Economy 
(Gospodarka oparta 
na wiedzy) 

Digital 
Economy 

Information 
Economy 

Virtual 
Economy 

background image

 

  Badanie potrzeb informacyjnych – proces identyfikacji i grupowania potrzeb informacyjnych kierownictwa w jednorodne zbiory przez stosowanie 

różnorodnych kryteriów np.: powtarzalnośd, stałośd odbiorców, forma i postad prezentacji formularzy i raportów, źródła danych, charakter 
informacji itp.  
 

  Dystrybucja informacji – zapewnienie, aby informacje będące efektem przetworzenia zostały dostarczone odpowiednim odbiorcom zgodnie z ich 

potrzebami wykorzystując dostępne elektroniczne formy rozpowszechniania takie jak: poczta elektroniczna, sieci komputerowe, Internet, 
Intranet. 
 

  Ekonomiczne aspekty informacji – w gospodarce opartej na wiedzy zysk można osiągnąd nie tylko dzięki produkcji czy usługą, ale także przez 

właściwe gospodarowanie zasobami informacyjnymi posiadanymi przez przedsiębiorstwo 
 

  Gromadzenie informacji – ciągły proces polegający na: 

 

Pozyskiwaniu adekwatnych informacji 

 

Określaniu sposobów ich przetwarzania (w postaci zdefiniowanych w bazach danych) 

 

Utrzymywanie informacji (zapewnienie integralności danych, bezpieczeostwa fizycznego dostępu do danych) 

 

Aktualizacja informacji (zmiany w przechowywanych zbiorach informacji zapewniają aktualnośd) 

  Metainformacja (informacja o informacjach) – pozwala odpowiedzied na pytania: 

 

Jakie dane znajdują się w zasobach? 

 

Co te dane oznaczają? 

 

Gdzie są przechowywane i jak do nich dotrzed? 

 

Jakie dane mogą zostad przetworzone? 

 

Kto jest użytkownikiem danych? 

 

Kto odpowiada za ich jakośd i udostępnianie? 

 

  Potrzeby informacyjne – chęd posiadania określonego rodzaju zasobów informacyjnych dotyczących rozwiązania jakiegoś problemu decyzyjnego 

lub interpretacji konkretnych zdarzeo.

 

W społeczeostwie informacyjnym dostęp do informacji i umiejętności ich przetwarzania są traktowane jako 

towar, za który niejednokrotnie płaci się wysoką cenę. 
 

  Przetwarzanie informacji – działania polegające na zastosowaniu szeregu metod i procedur transformacji informacji zgodnie z wcześniej 

określonymi potrzebami informacyjnymi kierownictwa. 
 

  Strategie informacyjne – informacja traktowana jako kluczowy czynnik sukcesu i jeden z podstawowych elementów strategii i dlatego obszar ten 

wymaga zaangażowania (w jego realizację) osób z najwyższego kierownictwa.  
 

  System informowania kierownictwa (SIK) – system gromadzący kompleksowe dane, organizujący je i stymulujący w formie przydatnej dla 

menadżerów i dostarczający im informacji potrzebnych w pracy. SIK jest też definiowany jako system służący do automatycznego przetwarzania 
danych wspomagających zarządzanie. Podstawowy system informacji kierownictwa oparty jest na zintegrowanej bazie danych.  
 

  System obiegu informacji – służy do przetwarzania informacji przepływających przez firmę, jest zbiorem celowo ze sobą powiązanych elementów 

wyodrębnionych czasowo i przestrzennie w postaci układu (urządzenie wejściowe, procesor, urządzenie do przechowywania danych, urządzenie 
wyjściowe, system kontrolny). 
 

  Sztuczna inteligencja – jest to program komputerowy, który próbuje naśladowad procesy myślowe osób o dużym doświadczeniu w 

podejmowaniu decyzji. Inaczej są to systemy komputerowe, w których została zgromadzona wiedza rzeczowa oraz wiedza wypływająca z 
doświadczenia. Systemy te zbierają i przechowują dane, są interaktywne, pracują w systemie bezpośrednim, budują modele, diagnozują 
problemy, zalecają wariantowe rozwiązania i strategie, potrafią uzasadniad diagnozy a nawet uczyd się na podstawie poprzednich doświadczeo. 
 

  Technologiczny aspekt informacji – ogromny postęp techniczny w dziedzinach: elektroniki, informatyki i pokrewnych, zdaje się potwierdzad tzw. 

prawo More’a, które mówi, że możliwości techniczne komputerów podwajają się co 18 miesięcy. Przedsiębiorstwa stają więc przed problemem 
wymiany „starych” systemów informatycznych na nowe o nowych możliwościach i funkcjach.  
 
Główne problemy to: technologie sieciowe, nowe technologie informacyjne, gromadzenie i przechowywanie danych, bazy danych.  
 

  Użytkownik informacji – jest nim człowiek, zbiór osób, jednostka organizacyjna lub zbiór jednostek organizacyjnych o zdefiniowanych potrzebach 

informacyjnych oraz zdefiniowanych sposobach użytkowania informacji. Użytkownik informacji generuje, gromadzi, przechowuje, przekazuje, 
udostępnia, interpretuje lub wykorzystuje określone zbiory informacji. Posiada również umiejętnośd interpretacji wiadomości występujących w 
danym procesie lub systemie informacyjnym. 
 

  Rodzaje użytkowników informacji: 

 

Potencjalni – którzy z różnych powodów, zarówno obiektywnych jak i subiektywnych, nie są zainteresowani daną informacją 

 

Przypuszczalni – mający bezpośredni lub pośredni dostęp do określonej informacji 

 

Rzeczywiści – tzn. osoby posługujące się daną informacją w ramach swoich obowiązków służbowych 

 

Korzystający – czyli ci, którzy wynoszą bezpośrednią korzyśd z posiadanej informacji, z racji jej użycia w określonych celu 
 

  Wywiad gospodarczy – zespół działao polegający na poszukiwaniu (gromadzeniu), przetwarzaniu i rozpowszechnianiu w celu wykorzystania 

informacji przydatnej różnym podmiotom gospodarczym dokonywanych z zachowaniem norm prawa. W praktyce, w zarządzaniu 
przedsiębiorstwem wywiad gospodarczy traktowany jest jako głęboko przetworzona informacja. 
 

  Zarządczy aspekt informacji – w dziedzinie zarządzania przedsiębiorstwami następuje rozwój, aczkolwiek nie tak odczuwalny jak, np. postęp w 

nowych technologiach. Pojawiające się możliwości w obszarze doskonalenia funkcji zarządzania wynikają przede wszystkim z pojawiania się 
nowych narzędzi informatycznych, usprawnieo komunikacyjnych, możliwości automatyzacji wielu działao kierowniczych.  

background image

 

 
Główne problemy tego obszaru to:
 wspomaganie procesu decyzyjnego, usprawnianie działalności operacyjnej, powstawanie i zaspokajanie 
potrzeb informacyjnych, generowanie informacji, jakośd informacji, przekłamania informacyjne, aktualnośd informacji, dostępnośd informacji. 
 

  Źródła informacji – znajdują się nie tylko wewnątrz przedsiębiorstwa, ale także w jego otoczeniu bliższym i dalszym. Bardzo cennym źródłem 

informacji są pracownicy przedsiębiorstwa, często jednak informacje płynące od nich są niedoceniane przez kierownictwo najwyższego szczebla 
bądź blokowane przez kierowników liniowych.  
 
Przykładem źródeł informacji w przedsiębiorstwie są:
 sprawozdania finansowe, sprawozdawczośd rzeczowa (produkcyjna, organizacyjna, 
kadrowa), dokumentacja planistyczna, protokoły kontroli, audytów, konferencji i narad, oraz wiele innych.  

BEZPIECZEOSTWO INFORMACJI 

Podstawowe akty prawne wymuszające bezpieczeostwo przetwarzania informacji: 

 

Ustawa o ochronie danych osobowych 

 

Ustawa o ochronie informacji niejawnych 

 

Ustawa o dostępie do informacji publicznej 

 

Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych 

Wraz ze wzrostem znaczenia informacji w gospodarce opartej na wiedzy oraz z rozwojem technik przetwarzania informacji istotnym zagadnieniem jest 
zapewnienie jej bezpieczeostwa. 

Informacje będące w posiadaniu firm i urzędów mają swoją realną wartośd i mogą byd podatne na zagrożenia. 

Ryzyko utraty informacji rośnie wraz ze wzrostem ilości przetwarzanych przez instytucje danych i stosowaniem coraz bardziej skomplikowanych technologii 
informatycznych. 

Istnieje wiele sposobów na ochronę przez czyhającymi zagrożeniami oraz na dostosowanie się do wymogów prawnych. Ogólnie można je określid 
terminem „zarządzanie bezpieczeostwem informacji” 

Ochrona informacji niejawnych powinna byd realizowana w ramach jednego dobrze przemyślanego Systemy Zarządzania Bezpieczeostwem Informacji 
(SZBI). 

Działania mające na celu zapewnienie bezpieczeostwa informacji w instytucjach lub urzędach mogą byd działaniami bardzo prostymi, wyrywkowymi, ale 
tylko podejście systemowe zapewnia zabezpieczenie informacji na każdym stopniu ich wykorzystywania. 

Obecnie większośd transakcji biznesowych przebiega z użyciem sieci komputerowych. Przy swobodnym przepływie informacji i wysokiej dostępności wielu 
zasobów, osoby korzystające z sieci informatycznych muszą zrozumied możliwe zagrożenia, które stwarzają między innymi hackerzy i crackerzy. 

Hackerzy i Crackerzy włamują się do systemów z wielu powodów, najczęściej w celu: 

 

Uzyskania poufnych danych (z reguły dla korzyści materialnych) 

 

Osiągnięcia uznania w kręgu własnej społeczności 

 

Zakłócenia pracy serwera w sieci technikami DOS (Denial of Service) 

Przy próbie penetracji systemu hacker działa systematycznie, zwykle metodą kolejnych kroków: 

1) 

Rozpoznanie systemu 

2) 

Wejście do systemu 

3) 

Wykorzystanie słabych punktów systemu 

4) 

Uzyskanie dostępu do zasobów 

5) 

Opanowanie systemu lub wyprowadzenie z niego interesujących hackera informacji 

6) 

Zatarcie śladów włamania i pozostawienie w systemie luki umożliwiającej ponowne włamanie 

Do czynników sprzyjających powstawaniu zagrożeo bezpieczeostwa informacji należy zaliczyd: 

 

Rozproszenie zasobów teleinformatycznych na dużym terenie 

 

Eksploatowanie nielicencjonowanego sprzętu komputerowego 

 

Eksploatowanie „pirackiego” oprogramowania (systemowego i użytkowego) 

 

Stosowanie do ochrony informacji niewłaściwych środków ochrony (mechanizmów programowych i urządzeo technicznych) 

 

Stosowanie sprzętu i oprogramowania nie sprawdzonego na obecnośd tzw. „pluskiew” programowych i sprzętowych (należy stosowad sprzęt i 
oprogramowanie od uznanych dostawców) 

Ataki na sieci informatyczne prowadzone są w różnych miejscach. Dotyczą one zarówno obszarów gromadzenia, przetwarzania, przechowywania, ale także 
przesyłania i udostępniania informacji i danych.  

SYSTEM ZARZĄDZANIA BEZPIECZEOSTWEM INFORMACJI WG NORMY PN-ISO/IEC 27001:2007 

Norma określa wymagania związane z: 

background image

 

 

Ustanowieniem 

 

Wdrożeniem 

 

Eksploatacją 

 

Monitorowaniem 

 

Przeglądem 

 

Utrzymywaniem 

 

Doskonaleniem SZBI 

Obszary mające wpływ na bezpieczeostwo informacji: 

 

Polityka bezpieczeostwa informacji 

 

Organizacja bezpieczeostwa informacji 

 

Zarządzanie aktywami 

 

Bezpieczeostwo osobowe 

 

Bezpieczeostwo fizyczne i środowiskowe 

 

Zarządzanie systemami i sieciami 

 

Kontrola dostępu 

 

Uzyskiwanie, rozwój i utrzymywanie systemów informacyjnych 

 

Zarządzanie incydentami związanymi i bezpieczeostwem informacji 

 

Zarządzanie ciągłością działania 

 

Zgodnośd 

Norma PN-ISO/IEC 27001 stosuje znany już dobrze model Deminga (PDCA) 

„Planuj – wykonaj – Sprawdzaj – Działaj”, który jest stosowany do całej struktury procesów SZBI.  

Wymagania opisane w normie PN-ISO/IEC 27001 są ogólne i przeznaczone do stosowania we wszystkich organizacjach, niezależnie od typu, rozmiaru i 
charakteru przedsięwzięd.  

Norma ta określa, że SZBI powinien zostad zaprojektowany tak, aby zapewnid adekwatne i proporcjonalne zabezpieczenia, które odpowiednio chronią 
aktywa informacyjne oraz tak, aby uzyskad zaufanie zainteresowanych stron (klienta, podwykonawców itp.) 

Zakres może obejmowad całośd informacji przetwarzanej w danej organizacji (nie tylko we wdrożonych systemach teleinformatycznych). Może również 
obejmowad tylko jeden wydzielony obszar w organizacji (np. system księgowy).  

Korzyści:  

 

Zapewnienie klientów, że ich informacje znajdują się pod właściwą ochroną 

 

Wymagania przetargowe 

 

Wiarygodnośd firmy dla klienta 

 

Zarządzanie ciągłością działania 

 

Spełnienie wymagao prawnych z zakresu bezpieczeostwa informacji obowiązujących Urząd i ustalenie polityki bezpieczeostwa informacji 

 

Oszacowanie ryzyka związanego z zarządzaniem informacją (nacisk na zapobieganie incydentom) 

 

Organizacja bezpieczeostwa fizycznego i informatycznego informacji 

 

Ustalenie w formie procedur sposobu postępowania w trakcie normalnego funkcjonowania jak i w sytuacjach kryzysowych 

MODELE BIZNESOWE W INTERNECIE 

Jako model biznesowy uznajemy metodę działalności podmiotu gospodarczego zorientowaną na uzyskanie rentowności. 

Model biznesowy jest to kluczowy czynnik lub sposób na podwyższenie wartości firmy. 

Model biznesowy musi byd wybrany po bardzo wnikliwej i rzetelnej analizie. W trakcie działania model ma zapewnid przede wszystkim przewagę 
konkurencyjną w Internecie.  

Przy wyborze modelu muszą byd uwzględnione następujące elementy: 

 

Zakres oferty, cena, promocje, dystrybucja 

 

Jakośd obsługi 

 

Bezpieczeostwo 

 

Renoma 

 

Użytecznośd serwisu 

 

Społecznośd 

 

Innowacyjnośd 

Obierając konkretny model biznesowy trzeba wziąd pod uwagę także kilka czynników zewnętrznych i wewnętrznych. 

Do czynników zewnętrznych zaliczamy: 

background image

 

 

Wielkośd rynku 

 

Konkurencyjnośd 

 

Produkty i usługi substytucyjne 

 

Szacowaną skłonnośd do zakupu przez grupę docelową 

Do czynników wewnętrznych zaliczamy: 

 

Liczba użytkowników 

 

Poziom konwersji użytkowników 

 

Średni jednostkowy przychód 

Typy podmiotów na rynku: 

 

Administracja (A) 

 

Biznes (B) 

 

Konsument (C) 

Typy interakcji pomiędzy podmiotami na rynku: 

 

B2B 

 

B2C 

 

C2C 

 

B2A 

 

C2A 

 

A2A 

Model Kupca 

Założeniem tego modelu, który działa w Internecie, jest firma handlowa lub handlowiec. W ramach tego modelu kupcy – podmioty i indywidualni – sprzedają 
swoje towary i usługi za pośrednictwem sieci.  

Model brokerski 

Polega na kontaktowaniu się ze sobą sprzedającego i kupującego w celu dokonania transakcji (np. Allegro). Działalnośd biznesowa może opierad się na 
wybranych założeniach: 

 

Wyszukiwanie najlepszych ofert 

 

Wspomaganie uczestnictwa w aukcjach 

 

Pobieranie opłaty za umożliwianie przeprowadzenia transakcji 

 

Pobieranie opłaty (prowizji) za dokonane operacje 
 
Model – pośrednictwo informacyjne 

Model pośrednictwa informacyjnego to model, w którym firma generuje profity związane z agregacją i analizą szeroko pojętej „informacji” (np. 
porównywarki cenowe) 

Model dostawcy infrastruktury 

Dostawca infrastruktury jest to firma, która dostarcza infrastrukturę bądź usługi umożliwiające funkcjonowanie różnych podmiotów gospodarczych w sferze 
e-biznesu. Przykładowo mogą to byd: 

 

Połączenia sieciowe 

 

Połączenia bezprzewodowe 

 

Technologie teleinformatyczne 

 

Oprogramowanie specjalistyczne 

 

Administracja 

 

Zarządzanie usługami 

Model promocyjny 

Model promocyjny opiera się na czerpaniu zysków związanych z przestrzenią reklamową, dystrybucją materiałów promocyjnych. 

Funkcjonalnośd tego modelu jest najlepsza w przypadku posiadania dużej liczby odwiedzających serwis.  

Model producencki 

background image

 

W modelu tym producent wykorzystując sied internetową w celu dotarcia do jak największej liczby koocowych odbiorców przy wyeliminowaniu kanałów 
dystrybucyjnych i obniżonych kosztach sprzedaży produktu.  

Model dystrybucyjny 

Model dystrybucyjny polega na licencjonowanej obsłudze sprzedaży produktów, łącząc duże grupy producentów z hurtownikami i detalistami. Jest to 
udoskonalony model kupca. 

Do założeo tego modelu przyjęto, że: 

 

Dystrybutor posiada wyłącznośd lub licencje na sprzedaż produktów firmy partnerskiej 

 

Przedsiębiorstwo otrzymuje procent od sprzedaży wypłacany przez firmę partnerską albo też może to byd abonament za obsługę.  

Model wspólnoty handlowej 

Model wspólnoty handlowej polega na lojalności klientów. Opiera się na: 

 

Zapewnieniu klientom dostępu do katalogów produktów 

 

Zapewnieniu kupującym przewodników 

 

Udostępnienie list dostawców 

 

Dostęp do najnowszych wiadomości z branży 

 

Atrakcyjne programy lojalnościowe 

 

Wysokiej jakości usługi 

Model abonencki 

Model abonencki działa zasadzie wnoszenia opłat (subskrypcji) za dostęp do serwisu. Model ten może łączyd w sobie treści dostępne za darmo oraz 
dostępne po opłaceniu abonamentu.  

Model taryfowy 

Model taryfowy polega na naliczaniu opłat za użytkowanie zasobów serwisu. Sposób realizacji polega na: 

 

Logowaniu aktywności użytkownika 

 

Wystawieniu rachunku za zarejestrowaną działalnośd w danym okresie rozliczeniowym