background image

 

IX Dolnośląski Konkurs Matematyczny 

ETAP FINAŁOWY 

„zDolny Ślązak Gimnazjalista” 2008/2009 

 

Schemat punktowania 

 
 

1

1

1

.

.

.

 

 

 

Zakładamy, Ŝe  x 

 0, y 

 0 i x 

 y. MnoŜąc obie strony równania przez xy(x – y

otrzymujemy:   y(x – y) – x(x – y) = xy, czyli xy – y

2

 – x

2

 + xy = xy czyli x

2

 + y

2

 = xy

MnoŜąc obie strony przez 2 otrzymujemy: 
2x

2

 + 2y

2

 = 2xy 

x

2

 + y

2

 + x

2

 – 2xy + y

2

 = 0 

x

2

 + y

2

 + (x – y)

2

 = 0 

Ostatnia równość jest spełniona jedynie wówczas, gdy  x = y = x – y = 0, ale to jest 
sprzeczne z wcześniej sformułowanymi załoŜeniami. Nie istnieje para liczb spełniająca to 
równanie.  
 
Punktacja 

 

(1 pkt) Zapisanie załoŜeń:  x 

 0, y 

 0 i x 

 y 

 

(1 pkt) PomnoŜenie obu stron równania przez xy(x – y) i doprowadzenie do postaci :   
y(x – y) – x(x – y) = xy 

 

(1 pkt) Doprowadzenie do postaci x

2

 + y

2

 = xy 

 

(1 pkt) Przekształcenie do postaci x

2

 + y

2

 + (x – y)

2

 = 0 

 

(1 pkt) Analiza otrzymanej równości (jest spełniona jedynie wówczas, gdy  x = y = x 
– y
 = 0) 

 

(1 pkt) Porównanie z załoŜeniami i wniosek, Ŝe nie istnieje para liczb spełniająca to 
równanie.  

 

 
 

2

2

2

.

.

.

 

 

 

Rozwiązanie przeprowadźmy w kilku krokach: 
>

 

n

30

 jest liczbą 29-cyfrową, więc n < 10.  

>

 

suma cyfr liczby n

30

 jest równa 99, więc n = 3 lub n = 6 lub n = 9 

>

 

odrzucamy n = 6, bo n

30

 jest nieparzysta 

>

 

3

30

 ma w rozwinięciu dziesiętnym cyfrę jedności równą 9 

>

 

n = 9. 

 

Punktacja 

 

(1 pkt) Ustalenie, Ŝe n < 10. 

 

 (1 pkt) Obliczenie sumy cyfr liczby n

30

 

 

(1 pkt) Ustalenie, Ŝe n = 3 lub n = 6 lub n = 9 

 

(1 pkt) Odrzucenie n = 6 

 

(1 pkt) Obliczenie, Ŝe 3

30

 ma w rozwinięciu dziesiętnym cyfrę jedności równą 9 

 

(1 pkt) Odpowiedź: n = 9. 

 

 
 

background image

3

3

3

.

.

.

 

 

 

Szukana liczba ma postać:  100M + 10x + y. Zachodzi równość 

100M + 10y + x = 0,9(100M + 10x + y

100M + 10y + x = 90M + 9x + 0,9y 

10M + 9,1y – 8x = 0 

80x – 100M = 91y 

Lewa strona dzieli się przez 10, więc prawa teŜ, a to znaczy, Ŝe y = 0 

80x – 100M = 0 

4x = 5M 

Prawa strona dzieli się przez 5, więc lewa teŜ, a to oznacza, Ŝe x = 5 

5M = 20 

M = 4 

Jedyną liczbą spełniającą warunki zadania jest 450. 
 
 

Punktacja 

 

(1 pkt) Zapisanie szukanej liczby w postaci 100M + 10x + y

 

(1 pkt) Zapisanie równości 100M + 10y + x = 0,9(100M + 10x + y

 

(1 pkt) Doprowadzenie do postaci 80x – 100M = 91y 

 

(1 pkt) Analiza otrzymanej równości i stwierdzenie, Ŝe 4x = 5M 

 

(1 pkt) Ustalenie, Ŝe x = 5 i M = 4 

 

(1 pkt) Odpowiedź (Jedyną liczbą spełniającą warunki zadania jest 450). 

 
 

4

4

4

.

.

.

 

 

 

PrzedłuŜmy odcinek XP do przecięcia się z okręgiem w 
punkcie T oraz odcinek YP do przecięcia się z okręgiem 
w punkcie W. Łuki, na których opierają się kąty wpisane 
AXT i WYB wypełniają cały półokrąg i jeszcze po części 
na siebie nachodzą. Mamy więc 

AXP + 

PYB = 

AXT + 

WYB, ale 

AXT = 0,5 · 

AOT,  

WYB = 0,5 · 

WOB, więc  

AXP + 

PYB = 

= 0,5(

AOT + 

WOB) = 0,5(

AOW + 

WOT + 

WOB) = 0,5(180º + 

WOT) = 90º + 0,5 · 

WOT > 

> 90º 

 

Punktacja 

 

(1 pkt) Sporządzenie rysunku z oznaczeniami. 

 

(1 pkt) Uzupełnienie półokręgu do pełnego okręgu i poprowadzenie przedłuŜeń 
odcinków XP i YP 

 

(1 pkt) Zapisanie związków: 

AXT = 0,5 · 

AOT  i   

WYB = 0,5 · 

WOB 

 

(1 pkt) Przekształcenie do postaci: 

AXP + 

PYB = 0,5(

AOW + 

WOT + 

WOB

 

(1 pkt) Wykorzystanie faktu, Ŝe 

AOW + 

WOB = 180º 

 

(1 pkt) Wniosek, Ŝe 

AXP + 

PYB > 90º 

 
 

5

5

5

.

.

.

 

 

 

W trójkącie prostokątnym o 
przyprostokątnych a i b i 
przeciwprostokątnej c mamy: 
(a – b)

2

 

 0, czyli a

2

 – 2ab + b

2

 

 0, a 

poniewaŜ a

2

 + b

2

 = c

2

, więc mamy c

2

 

 

 

background image

2ab. Wykorzystując ponownie a

2

 + b

2

 = c

2

 otrzymujemy c

2

 + c

2

 

 a

2

 + b

2

 + 2ab, czyli 2c

2

 

 (a + b)

2

, a stąd  a + b 

 c

2

Mamy więc 

ZW

YZ

XY

WX

DA

CD

BC

AB

+

+

+

+

+

+

 = 

ZW

YZ

XY

WX

ZA

DZ

YD

CY

XC

BX

WB

AW

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

 =  

(

) (

) (

) (

)

ZW

YZ

XY

WX

AW

ZA

DZ

YD

CY

XC

BX

WB

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

 

  

 

ZW

YZ

XY

WX

ZW

YZ

XY

WX

+

+

+

+

+

+

2

2

2

2

 = 

(

)

ZW

YZ

XY

WX

ZW

YZ

XY

WX

+

+

+

+

+

+

2

 = 

2

 

 

Punktacja 

 

(1 pkt) Zapisanie nierówności (a – b)

2

 

 0. 

 

(1 pkt) Doprowadzenie do nierówności c

2

 

 2ab

 

(1 pkt) Doprowadzenie do nierówności a + b 

 c

2

 

(1 pkt) Zapisanie stosunku obwodów w postaci 

(

) (

) (

) (

)

ZW

YZ

XY

WX

AW

ZA

DZ

YD

CY

XC

BX

WB

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

 

 

(1 pkt) Wykorzystanie nierówności a + b 

 c

2

 

(1 pkt) Wyłączenie 

2

 za nawias i skrócenie. 

 
 

6

6

6

.

.

.

 

 

 

Oznaczmy długość krawędzi sześcianu przez a
Rozpatrzmy dwie moŜliwości: 
1º Istnieje ściana sześcianu, do której naleŜą trzy 
wierzchołki czworościanu. 
Wówczas moŜna przyjąć, Ŝe te trzy wierzchołki 
wyznaczają podstawę ostrosłupa, której pole jest równe 

2

1

a

2

, zaś wysokość jest równa 

a, czyli objętość kaŜdego z 

takich czworościanów jest równa 

3

1

 · 

2

1

a

2

 · 

6

1

a

3

2º Nie istnieje ściana sześcianu, do której naleŜą trzy wierzchołki czworościanu. 
Przyjmujmy, Ŝe do kaŜdej ściany sześcianu naleŜy co najwyŜej jeden wierzchołek 
czworościanu. Niech 

A będzie jednym z wierzchołków czworościanu. NaleŜy on do 

trzech ścian sześcianu: 

ABCDABFEADHE. Na trzy pozostałe wierzchołki 

czworościanu pozostają tylko dwa punkty: 

G i C

Wobec tego istnieje ściana sześcianu, do której naleŜą dwa wierzchołki czworościanu. 
Niech będzie nią 

ABCD

a) Niech będą one końcami krawędzi sześcianu – np. 

A i B. Wówczas trzeci 

wierzchołek czworościanu nie moŜe być Ŝadnym z punktów 

CDEF (byłby to trzeci 

wierzchołek na jednej ścianie sześcianu). Tak więc moŜe być nim jedynie 

G, a 

czwartym – 

H, ale punkty ABGH leŜą na jednej płaszczyźnie. Ten przypadek nie 

moŜe więc zajść. 
b) Niech będą one końcami przekątnej ściany 

ABCD – np. A i C. Trzeci wierzchołek 

musi leŜeć na ścianie 

EFGH. Jeśli jest nim E lub G, to czwartym musi być H lub F i 

wówczas mamy to, co w 1º. Niech więc trzecim będzie 

H. Wówczas czwartym moŜe 

być jedynie 

F.  

background image

V

ACFH

 = 

a

3

 – 

V

ABCF

 – 

V

ADCH

 – 

V

HEFA

 – 

V

HGFC

 = 

a

3

 – 4 · 

3

1

 · 

2

1

 · 

a · a · a = a

3

 – 

3

2

a

3

 =  

3

1

a

3

.  

Największa objętość ma ten z ostrosłupów, którego dwa wierzchołki są końcami 
przekątnej jednej ściany, a dwa pozostałe – końcami przekątnej skośnej to tej i leŜącej na 
równoległej ścianie. 

 

Punktacja 

 

(1 pkt) Za kompletność rozwaŜanych przypadków. 

 

(1 pkt) Za spostrzeŜenie, Ŝe wszystkie czworościany opisane w przypadku 1º mają tę 
samą objętość i obliczenie tej objętości. 

 

(1 pkt) Za wyeliminowanie moŜliwości, Ŝe do kaŜdej ściany sześcianu naleŜy co 
najwyŜej jeden wierzchołek czworościanu. 

 

(1 pkt) Za rozpatrzenie przypadku 2º a) 

 

(1 pkt) Za rozpatrzenie przypadku 2º b) 

 

(1 pkt) Za porównanie objętości i odpowiedź