plik

Największe oszustwa i proroctwa Świadków Jehowy

- Cezary Podolski, Chrześcijański Ośrodek Apologetyczny, 2001 r.

Krzyż czy pal?

Te trzy ilustracje pochodzą z książki Justusa Lipsiusa "De Cruce Libri Tres". W jego książce
znajdują  się  jeszcze  inne,  podobne  ryciny,  przedstawiające  różne  sposoby  krzyżowania
w  czasach  rzymskich.  Autor  nie  miał  jednak  wątpliwości  co  do  sposobu  ukrzyżowania
Jezusa.  Na  str.  46  stwierdza  on:  "Na  krzyżu  Pana  były  4  kawałki  drewna,  belka  pionowa,
pozioma, kawałek drewna pod stopy i napis umieszczony u góry."

Opisowi temu najbardziej

odpowiadają  ilustracje  nr  2  i  3.  Lipsius  dalej  wyjaśnia:  "Kiedy  człowiek,  z  rękoma
rozłożonymi, wielbi Boga, przypomina krzyż".

Świadkowie  Jehowy  zupełnie  nie  przejmując  się  tym,  co  napisał  autor,  dopuścili  się
oszustwa  i  w  "Strażnicy"  z  1981  roku  zamieścili  następujący  tekst:  "Na  przykład  Justus
Lipsius,  rzymskokatolicki  uczony  żyjący  również  w  XVI  w.,  zamieścił  w  swej  książce  «De
Cruce  Liber  Primus»  rycinę  przedstawiającą  Jezusa  przybitego  do  prostego  pala."

["Strażnica" 1981, nr 14, s. 21; (wyd. pol.)]

Świadkowie  Jehowy  najwidoczniej  uznali,  że  nikt  nie  będzie  dochodził  prawdy  i  sprawdzał
co  napisano  w  książce  z  XVI  wieku.  Ponadto,  przeglądając  publikacje  Świadków  Jehowy
można zauważyć, że kiedykolwiek zamieszczają oni ilustrację z książki Lipsiusa, zawsze jest
to  ilustracja  nr  1  z  postacią  umieszczoną  na  palu

. Nigdy nie wspominają o tym, że autor

ten zamieścił inne sposoby ukrzyżowania i nigdy nie informują swoich współwyznawców, co
faktycznie myślał autor o sposobie ukrzyżowania Jezusa.

Podobnie  jak  Lipsius  o  sposobie  ukrzyżowania  Jezusa  myśleli  i  pisali  Ojcowie  Kościoła.
Św.  Ireneusz  (zm.  ok.  200  r.)  twierdził,  że  krzyż  Jezusa  posiadał  5  końców:  2  pionowe,  2
poziome i piąty podtrzymujący ofiarę (“Adversus Haereses II”, 24, 4).

W "Liście Barnaby" (IX, 8) napisanym ok. 130 r. czytamy, że krzyż Jezusa był podobny do
greckiej litery Tau.

Przegląd  pozostałych  wypowiedzi  Ojców  Kościoła  o  śmierci  Jezusa  na  krzyżu  w  sposób
wyczerpujący  opisuje  Włodzimierz  Bednarski  w  swojej  publikacji  "Pismo  Święte  a  nauka
Świadków Jehowy".

Innym  fortelem,  który  stosują  Świadkowie  Jehowy  w  swojej  zawziętej  walce  z  krzyżem,
jest  powoływanie  się  na  greckie  słowo  "stauros".  W  Nowym  Testamencie  chrześcijańscy
tłumacze  oddają  je  przez  "krzyż".  Twierdzą,  że  słowo  to  oznaczało  "pal",  a  nie  "krzyż".
Owszem  słowo  "stauros"  było  desygnatem  "pala",  ale  gdy  do  niego  przymocowywano  inny
przedmiot  (np.  poziomą  belkę),  to  taki  przedmiot  nadal  nazywał  się  "stauros".  Nie  istniało
bowiem  specjalne  słowo  greckie  na  określenie  dwóch  przybitych  pod  kątem  prostym  belek
czy  pali.  W  tej  sytuacji  językowe  dociekania  nie  zdadzą  się  na  nic.  Pozostają  więc  opisy
i  świadectwa  wyglądu  narzędzia  śmierci  Jezusa,  a  te,  jak  wykazałem  wyżej,  świadczą
na  korzyść  krzyża  (Lipsius,  Ojcowie  Kościoła).  Na  tym  jednak  nie  koniec.  Doskonałym
dowodem,  świadczącym  o  śmierci  Jezusa  na  krzyżu,  jest  wypowiedź  Tomasza  w  Ewangelii
wg św. Jana 20, 25): "Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ (...) nie uwierzę."

Zwróćmy uwagę, że rysunki przedstawiane przez Świadków Jehowy ukazują Jezusa na palu,
z obiema rękami przebitymi jednym gwoździem. Tomasz mówi jednak o śladzie gwoździ, a
nie  gwoździa  na  rękach.  Ślady  gwoździ  mogły  powstać  tylko  w  wypadku  rozpostartych  rąk
na poziomej belce krzyża.

Krzyż  dla  chrześcijan  jest  symbolem  zbawienia.  Już  w  VI  w.  przed  Chrystusem  prorok
Ezechiel  zapowiedział  znak  krzyża,  gdy  prorokował  o  znaku  zbawienia  w  kształcie
hebrajskiej  litery  Taw,  która  w  starożytnym  alfabecie  hebr.  miała  kształt  krzyża

: "Przejdź

przez środek miasta, przez środek Jerozolimy i nakreśl ten znak Taw na czołach mężów,
którzy wzdychają i biadają nad wszystkimi obrzydliwościami w niej popełnianymi" (Ez 9, 4).

Walka Świadków Jehowy z krzyżem nie jest niczym dziwnym. Już św. Paweł pisał w Liście
do Filipian: "Wielu bowiem postępuje jak wrogowie krzyża Chrystusowego, o których często
wam mówiłem, a teraz mówię z płaczem" (Flp 3, 18).

- Cezary Podolski, Chrześcijański Ośrodek Apologetyczny, 2001 r.

Przypisy:

Cyt. za: B. Cetnar, "Questions for Jehovah's Witnesses who love the truth" (Pytania do

Świadków Jehowy, którzy miłują prawdę), Kunkletown 1983, s. 14.

"De Cruce Liber Primus" jest częścią składową "De Cruce Libri Tres".

Por. Chrześcijańskie Pisma Greckie w Przekładzie Nowego Świata, Brooklyn 1994, s. 418

(wyd. pol.)