background image

 

1

 T1:DYNAMIKA ZBIOROWO

Ś

CI. ZACHOWANIE VERSUS DZIAŁANIE ZBIOROWE. 

 
 
 

Edmunt Wnuk-Lipi

ń

ski „Socjologia 

Ŝ

ycia publicznego” 

 

Ka

Ŝ

de działanie zbiorowe zachodzi w pewnej przestrzeni społecznej( metafora przestrzeni jako areny) 

 

5  aren,  których  istnienie  jest  niezb

ę

dne  dla  skonsolidowanego  systemu  demokratycznego:  (1)  społ. 

obywatelskie - podstawow

ą

  zasad

ą

 funkcjonowania jest swoboda stowarzyszania si

ę

  i komunikacji; (2) 

społ. polityczne; (3) rz

ą

dy prawa, opieraj

ą

ce si

ę

 na skodyfikowanej konstytucji; (4) aparat pa

ń

stwowy; (5) 

społ. gospodarcze. 

 

metafora  przestrzeni  nawi

ą

zuj

ą

ca  do  poj

ę

cia  aren  akcentuje  fakt,  i

Ŝ

  realne  działania  społ.  musz

ą

  „ 

gdzie

ś

” zachodzi

ć

, musz

ą

 by

ć

 umiejscowione w sieci relacji społecznych. 

 

W  demokracji  mo

Ŝ

na  analitycznie  wyodr

ę

bni

ć

  przynajmniej  cztery,  typologicznie  odmienne  rodzaje 

przestrzeni  społecznej:  (1)  aksjologiczn

ą

-  tu  rodz

ą

  si

ę

  normy  zwyczajowe  i  sformalizowane,  tutaj  tez 

ustalone  zostaj

ą

  hierarchie  warto

ś

ci. W  przestrzeni  tej  działaj

ą

  przede  wszystkim  tacy  aktorzy  zbiorowi 

jak ko

ś

cioły i zwi

ą

zki wyznaniowe, org. Kulturalne czy ruchy i grupy etosowe; (2) polityczna – tu rodz

ą

 

si

ę

  ideologie,  maj

ą

ce  legitymizowa

ć

  roszczenia  do  władzy,  programy  polityczne  i  obietnice  wyborcze. 

Domena  partii  polit.  ;  (3)  cywilna  –  domena  działalno

ś

ci  trzeciego  sektora,  czyli  pozarz

ą

dowych  org. 

Społ; (4) gospodarcza – miejsce uzgadniania interesów ró

Ŝ

nych grup i ich agregacji w wi

ę

ksze cało

ś

ci. 

Obowi

ą

zuj

ą

  tu  zasady  rynkowe,  aktorem  zbiorowym  s

ą

  zwi

ą

zki  pracodawców,  korporacje  gosp.,  zw. 

zawodowe, zw. producentów a tak

Ŝ

e nieformalne grypy interesu. 

 

Uprzywilejowany  układ  sił

-  je

ś

li  w  grupie  centralna  pozycj

ę

  zajmuj

ą

  aktorzy,  którzy  s

ą

  silnie 

zainteresowani w wytworzeniu okre

ś

lonego dobra zbiorowego i zarazem kontroluj

ą

 zasoby grupy 

 

Upo

ś

ledzony  układ  sił

-  centralne  poło

Ŝ

enie  i  zasoby  s

ą

  wprawdzie  pozytywnie  skorelowane,  ale 

jednostki dysponuj

ą

ce najwi

ę

kszym wpływem i najwi

ę

kszymi zasobami indywidualnymi s

ą

 w niewielkim 

stopniu zainteresowani wytworzeniem okre

ś

lonego dobra zbiorowego. 

 

Wyobcowany  układ  sił

-  aktorzy  silnie  zainteresowani  wytworzeniem  dobra  publicznego  dysponuj

ą

 

wprawdzie zasobami, ale sa wyobcowani i ich wpływ na innych członków grupy jest znikomy. 

 

Rebeliancki  typ  zbiorowo

ś

ci

-  aktorzy  zajmuj

ą

cy  centraln

ą

  pozycj

ę

  w  zbiorowo

ś

ci  s

ą

  wprawdzie  silnie 

zainteresowani wytworzeniem dobra publicznego, ale dysponuj

ą

 niewielkimi zasobami. 

 

TYPY  AKTORÓW  ZBIOROWYCH:  1.tłum

 

2.  ruch  społeczny  3.  grupy  interesu  4.  obywatelskie 

organizacje pozarz

ą

dowe 5. partie polityczne 

( dalej opisze co to ten tłum, w sztompce, i wezm

ę

 troch

ę

 od tego wnuka

 
Piotr Sztompka „ Od działa

ń

 masowych do ruchów społecznych” 

 

Trzy  rodzaje  aktywno

ś

ci  zbiorowej:  1.  działania  masowe,  2.  zachowania  zbiorowe,  3.  działania 

zbiorowe. 

 DZIAŁANIA  MASOWE-  ludzie  działaj

ą

  jeszcze  pojedynczo,  ka

Ŝ

dy  dla  jakich

ś

  swoich  własnych,  prywatnych  celów, 

kieruj

ą

c si

ę

 indywidualnymi motywacjami, racjami i intencjami. Np. kiedy rodzina decyduje si

ę

 czy mie

ć

 1 dziecko, 2 

czy wi

ę

cej nie kieruje si

ę

 tym, 

Ŝ

e od tego w skali masowej zalez

ą

 istotne tendencje demograficzne 

 ZACHOWANIA ZBIOROWE- działaj

ą

cy ludzie mog

ą

 by

ć

 zgromadzeni w jednej przestrzeni, a tak

Ŝ

e do

ś

wiadcze

ń

 tej 

samej  sytuacji,  ci

ą

gle  jeszcze  działaj

ą

c  jednak  w  pojedynk

ę

  (  niejako  obok  siebie,  a  nie  wspólnie).  Klasyczna  „ 

wzorcowa” odmiana zachowa

ń

 zbiorowych wyst

ę

puje w tłumie-.to zgromadzenie znacznej liczby zachowuj

ą

cych si

ę

 

podobnie,  podejmuj

ą

cych  działania  w  swojej  współobecno

ś

ci  „równolegle”  do  siebie.  W  tłumie  jednostki  działaj

ą

 

bardziej  emocjonalnie,  bezkrytycznie,  bezrefleksyjnie,  spontanicznie,  zawieszaj

ą

c  wszelkie  kalkulacje  i  my

ś

lenie 

racjonalne.  Ich  działanie  ma  charakter  ekspresyjny,  a  nie  celowy.  Ludzie  zawieszaj

ą

  normalne  reguły  moralne  i 

obyczajowe;  łatwo  ulegaj

ą

  sugestiom  i  naciskom  demagogów;  na

ś

laduj

ą

  zachowania  innych.  Nast

ę

pna  odmiana 

audytorium(widownia)  – działanie  ludzi  zebranych  razem,  aby  bra

ć

  udział  w  przedstawieniu  teatralnym,  koncercie, 

seansie  filmowym,  meczu  piłkarskim  itp.  S

ą

  to  jednak  kontakty  chwilowe,  przelotne,  pozbawione  gł

ę

bszej  tre

ś

ci.  Po 

wyj

ś

ciu z sali czy stadionu uczestnicy znów staj

ą

 si

ę

 anonimowi .Inna odmiana zachowa

ń

 zbiorowych to publiczno

ść

 

(istotne podobie

ń

stwo działa

ń

 i sytuacji, 

ś

wiadomo

ść

Ŝ

e wielu innych działa podobnie. Brak tu blisko

ś

ci w przestrzeni, 

a  nawet  w  pewnych  przypadkach  równoczesno

ś

ci  działa

ń

  np.  ogl

ą

damy  telewizje  *nie  ma  współobecno

ś

ci 

przestrzennej*, fani jednej ksi

ąŜ

ki * brak równoczesno

ś

ci działa

ń

*). Ł

ą

czy ich opinia. Czwarta odmiana to pokolenie – 

zbiorowo

ść

 ludzi, którzy do

ś

wiadczyli takich samych, wa

Ŝ

nych wydarze

ń

 historycznych, prze

Ŝ

yli te same sytuacje, ale 

do

ś

wiadczali tego wszystkiego osobno, ka

Ŝ

dy nieco inaczej. 

DZIAŁANIA  ZBIOROWE-  forma  aktywno

ś

ci  zbiorowej  ,  któr

ą

  cechuje  to, 

Ŝ

e  jest  wspólna,  bardziej  trwała  i  celowo, 

strategicznie motywowana. wspólna aktywno

ść

 pojawia si

ę

 wtedy kiedy ludzie zdaj

ą

 sobie spraw

ę

Ŝ

e cele jaki sobie 

postawili,  nie  dadz

ą

  si

ę

  zrealizowa

ć

  w  pojedynk

ę

,  a  jedynie  razem  z  innymi;  potrzebne  nast

ę

puj

ą

ce  czynniki  a) 

wyra

ź

na  artykulacja  celów  działania;  b)  okre

ś

lenie  strategii  post

ę

powania;  c)  podział  funkcji  mi

ę

dzy  uczestników;  d) 

background image

 

2

koordynacja  ró

Ŝ

nych  funkcji;  e)  wyłonienie  si

ę

  przywództwa.  Np.  rozróby  kibiców  piłkarskich  s

ą

  przykładem 

zachowania zbiorowego, a demonstracje antyglobalizacyjne przykładem działa

ń

 zbiorowych 

 

RUCHY  SPOŁECZNE

-  akcje  zbiorowe  zmierzaj

ą

ce  do  wywołania  lub  powstrzymania  zmiany 

społecznej.  S

ą

  ukierunkowane  na  szczególny  cel,  jakim  jest  zrealizowanie  jakiego

ś

  rodzaju  zmiany 

społecznej.  A  po  drugie,  przebiegaj

ą

  w  ramach  niezinstytucnjonalizowanych  i  niesformalizowanych.  W 

tym sensie s

ą

 czym

ś

 po

ś

rednim mi

ę

dzy zachowaniami zbiorowymi, a działalno

ś

ci

ą

 zawodow

ą

.  

Przyczyny  formowania  si

ę

  ruchów;  urbanizacja,  industrializacja,  umasowienie  edukacji,  nowoczesne 

technologie, pula niezadowolenia, re

Ŝ

im demokratyczny, 

-

 

Ruchy  reformatorskie-  zorientowane  na  normy,  pragn

ą

  dokona

ć

  modyfikacji  zastanych  sposobów 

post

ę

powania,  w  szczególno

ś

ci  przez  zmian

ę

  norm  reguluj

ą

cych  post

ę

powanie  wła

ś

ciwe  czy 

po

Ŝą

dane. Np. zmiana prawa pracy w kierunki wi

ę

kszych przywilejów pracowniczych 

-

 

Ruchy  radykalne  –  „zorientowane  na  warto

ść

”,akcje  zbiorowe,  których  celem  jest  zmiana 

fundamentów panuj

ą

cego ustroju, a w szczególno

ś

ci dominuj

ą

cych warto

ś

ci. Np. ruch Solidarno

ść

 

-

 

„Nowe ruchy społeczne”- rekrutuj

ą

 swoich członków i zwolenników w poprzek normalnych podziałów 

klasowych, 

warstwowych 

czy 

zawodowych. 

Walcz

ą

 

rwalizacj

ę

 

uniwersalnych, 

postmaterialistycznych  warto

ś

ci;  harmonii  z  przyrod

ą

,  ochrony 

ś

rodowiska,  pokoju,  emancypacji 

kobiet itp. 

-

 

Ruchy antyglobalizacyjne- pojawiły si

ę

 na przłopmie XX i XXI w., przeciw dominacji wielkich korporacji 

i centrów finansowych, konsumpcyjnemu stylowi 

Ŝ

ycia itp. 

 
     WARUNKI, ABY RUCH MÓGŁ POWSTAC: ( Neil Smelser) 

1.  musi  wytworzy

ć

  si

ę

  sprzyjaj

ą

cy  kontekst  strukturalny  np.  zakorzeniona  w  kulturze  i  mentalno

ś

ci 

zbiorowej, przekazywana przez wieki, tradycja kontestacji 

2.  pojawienie si

ę

 „ strukturalnego napi

ę

cia”- w społ. pojawi

ć

 si

ę

 musz

ą

 sprzeczno

ś

ci interesów i warto

ś

ci 

pomi

ę

dzy jego ró

Ŝ

nymi segmentami oraz zwi

ą

zane z tym antagonizmy i konflikty. 

3.  pojawi

ć

  si

ę

  musza„uogólnione  przekonania”.  Rozbie

Ŝ

no

ść

  interesów  czy  warto

ś

ci  musi  zosta

ć

 

dostrze

Ŝ

ona, zdefiniowana, zinterpretowana, prze

Ŝ

yta emocjonalnie. Porównywanie własnej sytuacji  z 

sytuacj

ą

 innych 

4.  „  zdarzenie  inicjuj

ą

ce”-  stanowi  wstrz

ą

s  dla  zbiorowo

ś

ci,  „wyprowadza  ludzi  na  ulic

ę

”.  Zdarzenie 

inicjuj

ą

ce  doprowadza  do  przełamania  pluralistycznej  ignorancji(  nie

ś

wiadomo

ść

  pogl

ą

dów  i  postaw 

innych  członków  zbiorowosci  czy  całego  społ.),  nagle  okazuje  si

ę

Ŝ

e  tak  jak  ja,  my

ś

l

ą

  i  czuj

ą

  inni. 

Mo

Ŝ

na wi

ę

c działa

ć

 razem. 

5.  mobilizacja działania- w tym procesie mobilizacji du

Ŝą

 rol

ę

 odgrywa przywódca 

6.  działanie kontroli społecznej( policja, s

ą

dy, prasa, autorytety religijne, przywódcy wspólnot id.) 

 
 

Rekrutacja członków: 

a.  „model wulkaniczny”- rekrutacja odbywa si

ę

 spontanicznie, 

Ŝ

ywiołowo, oddolnie. Ruch „wybucha” pod 

presj

ą

 gromadz

ą

cych si

ę

, masowych, oddalonych napi

ęć

. Ludzie przył

ą

czaj

ą

 si

ę

 lawinowo.  

b.  „model  mobilizacji  zasobów”-  du

Ŝą

  rol

ę

  odgrywaj

ą

  animatorzy  ruchu,  zach

ę

caj

ą

  do  przyst

ą

pienia. 

Rekrutacja organizowana.  

„Syndrom pasa

Ŝ

era na gap

ę

”-

 je

ś

li ruch walczy o publiczne dobra czy warto

ś

ci, je

ś

li ruch wygra, odnios

ę

 i tak korzy

ś

ci 

a je

ś

li przegra  nie ponios

ę

 

Ŝ

adnych konsekwencji, nie dotkn

ą

 mnie represje, a  najwy

Ŝ

ej nic si

ę

 nie  zmieni. Wi

ę

c dla 

wielu to zbyt mała motywacja, wol

ą

 przybra

ć

 postaw

ę

 „poczekamy, zobaczymy” . Pozostaj

ą

 biernymi pasa

Ŝ

erami na 

gap

ę

, w nadziei „załapania si

ę

” na wszelkie korzy

ś

ci, bez 

Ŝ

adnych kosztów. 

Dwie  fale  rekrutacji:

  Rekrutacja  pierwotna-  obejmuj

ą

ca  tych,  którzy  przył

ą

czaj

ą

  si

ę

  do  ruchu  z  pobudek 

ideologicznych czy moralnych. Wa

Ŝ

ne s

ą

 dla nich cele jaki ruch obiecuje osi

ą

gn

ąć

Rekrutacja wtórna- gdy ruch ju

Ŝ

 

istnieje  a  co  wi

ę

cej  odnosi  sukcesy,  sama  przynale

Ŝ

no

ść

  staje  si

ę

  atrakcyjna  „autotelicznie”,  niezale

Ŝ

nie  od 

instrumentalnych celów ruchu. 

 

RELATYWNA  DEPRYWACJA

  –  odczuwana  jako  niesprawiedliwa  i  niesłuszna,  rozbie

Ŝ

no

ść

  mi

ę

dzy  rzeczywistymi 

osi

ą

gni

ę

ciami a aspiracjami w dziedzinie standardu 

Ŝ

ycia, zarobków, władzy czy presti

Ŝ

 
 
 

background image

 

3

 
 
Notatki z 

ć

wicze

ń

1.charakterystyka  tłumu-  zanik 

ś

wiadomo

ś

ci  „  ja”,  podatno

ść

  na  sugestie,  „zbiorowa  dusza”,  poczucie  pot

ę

gi, 

popadanie w stan fascynacji, człowiek nie

ś

wiadomy swoich działa

ń

 zerowy poziom instytucjonalno

ś

ci 

2.zachowanie zbiorowe- krótkotrwałe, niezorganizowane, nieracjonalne 
działanie zbiorowe – długotrwałe, zorganizowane(uzgodnione), racjonalne(celowe) 
działanie masowe – suma indywidualnych działa

ń

 

ruch społ.- celem zmiana społeczna 
publiczno

ść

- „ pokrewie

ń

stwo umysłowe” 

 
Blumer 4 typy tłumu: 
1.przypadkowy – chwilowe zainteresowanie jakim

ś

 zdarzeniem ( wyst

ę

py ulicznego artysty) 

      2.konwencjonalny- zachowanie w przyj

ę

ty, społecznie uregulowany sposób ( mecz na   stadionie) 

      3.ekspresywny ( „ ta

ń

cz

ą

cy”)-sensem zaistnienia wyra

Ŝ

enie emocji, ekscytacja wyra

Ŝ

ana rytmicznym ruchem, 

bez okre

ś

lonego celu ( celem jest samo wyra

Ŝ

enie emocji)- karnawał, rytuał religijny 

2.  aktywny- aktywno

ść

 ukierunkowana na okre

ś

lony cel ( rewolucja, samos

ą

d) 

 
masa- heterogeniczny  zbiór jednostek, nie wchodz

ą

 ze sob

ą

 ( wg Blumera) w interakcje 

ruch społeczny – ewoluuj

ą

 od bardziej spontanicznych do bardziej zorganizowanych 

 

Piotr Sztompka "Od działa

ń

 masowych do ruchów społecznych"  

ZACHOWANI

Ę

  ZBIOROWE  -  gdy  wielu  ludzi  działa  w  pojedynk

ę

,  na  własn

ą

  r

ę

k

ę

,  ale  w  blisko

ś

ci 

przestrzennej z  

innymi w tych samych warunkach sytuacyjnych.  

l  

OZIAtA'NIA MASOWE - gdy wielu ludzi, w podobnym czasie, ale osobno i dla indywidualnych celów, 
podejmuje  podobne  działania,  które  przynosz

ą

  zagregowane  i  skumulowane  skutki  wykraczaj

ą

ce 

poza zakres prywatny i jednostkowy, a uzyskuj

ą

cy znaczenie ogólnospołeczne.  

ZACHOWANIA ZBIOROWE:  

1.  Tłum  
2.  Audytorium (widownia)  
3.  Publiczno

ść

  

4.  Pokolenia - wspólnota prze

Ŝ

y

ć

  

RUCHY  SPOŁECZNE-  rodzaj  działania  zbiorowego  ukierunkowanego  na  szczególny  cel  (zrealizowanie 
jakiego

ś

 

rodzaju 

zmiany 

społecznej) 

przebiegaj

ą

cy 

ramach 

niezinstytucjonalizowanych 

niesformalizowanych.  

SPRZYJAJ

Ą

CE  WARUNKI  FORMOWANIA  SI

Ę

,  MOBILIZOWANIA  I  ROZWIJANIA  RUCHÓW 

SPOŁECZNYCH:  

1. Proces urbanizacii  

 

powstawanie wielkich skupisk ludzko

ś

ci na stosunkowo niewielkiej przestrzeni  

miasto  -  teren  intensywnych  kontaktów,  interakcji  i  komunikacji  pomi

ę

dzy  licznymi 

jednostkami • formułowanie si

ę

 zbiorowych pogl

ą

dów, artykułowanie wspólnych warto

ś

ci i 

ideologii.  

2. Proces industrializacii  

 

gromadzenie w fabrykach czy przyfabrycznych osiedlach wielkich mas pracowników  

 

formułowanie  si

ę

  wspólnych  opinii,  uzgadnianie  strategii  walki  i  podejmowanie 

zbiorowych protestów - podobne problemy, podobne aspiracje  

3. Umasowienie edukacii  

 

gromadzenie razem wielkich mas uczniów i studentów  

 

lepsze dostrzeganie i definiowanie spraw publicznych  

 

rozwija  wra

Ŝ

liwo

ść

  na  krzywd

ę

  i  niesprawiedliwo

ść

,  poszerza  wyobra

ź

ni

ę

  na 

Temat strategii wspólnego działania  

4. Rozwój nowoczesnych technologii  

 

ś

rodki  masowego  przekazu  pozwalaj

ą

  na  kształtowanie  opinii  publicznej  i 

wytwarzanie poczucia wspólnoty w skali ponadlokalnej  

 

telekomunikacja,  sieci  komórkowe  pozwalaj

ą

  na  błyskawiczn

ą

  komunikacj

ę

  niezale

Ŝ

nie 

od fizycznej blisko

ś

ci  

S. Nowoczesne społecze

ń

stwo mieiskie i przemysłowe  

• 

ro

ś

nie 

pula 

niezadowolenia, 

populacja 

upo

ś

ledzonych 

6. 

Ideologia 

aktywistyczna 

background image

 

4

progresywistyczna  

• podkre

ś

lenie wagi i potrzeby zmian  

7. Re

Ŝ

im demokratyczny  

konstytucyjne  zagwarantowanie  wolno

ś

ci  słowa,  zrzeszania  si

ę

zgromadze

ń

 • liberalizacja polityczna  

8. Pula wolnego czasu i energii uczestników.  

DYNAMIKA RUCHÓW SPOŁECZNYCH  

"sprzyjaj

ą

cy kontekst strukturalny" "struktural~ napi

ę

cie"  

"uogólnione przekonania"  
"zdarzenie inicjuj

ą

ce"  

 
 
PURALlSTVCZNA  IGNORANCJA  (GORDON  ALLPORT)  -  nie

ś

wiadomo

ść

  pogl

ą

dów  i  postaw  innych 

członków zbiorowo

ś

ci  

zbiorowo

ś

ci czy całego społecze

ń

stwa, niepewno

ść

 czy nie jeste

ś

my sami w naszym niezadowoleniu, 

prote

ś

cie stanowi czynnik parali

Ŝ

uj

ą

cy, powstrzymuj

ą

cy od działania.  

REKRUTACJA CZŁONKÓW:  
 

a. model mobilizacii zasobów ,  

 

przekonanie, 

Ŝ

e  ruch  społeczny  jest  efektem  manipulatorskich  zabiegów  działaczy  czy 

ideologów,  którzy  propaguj

ą

  ideologi

ę

  kontensacji  i  mobilizuj

ą

  bierne  sk

ą

din

ą

d  i 

nie

ś

wiadome masy społeczne do działa

ń

 zbiorowych  

b. model wulkaniczny ruchu społecznego  

 

przekonanie, 

Ŝ

e ruch społeczny wybucha oddolnie, na skutek nagromadzenia 

napi

ę

cia i niezadowolenia w

ś

ród mas społecznych  

c. syndrom pasa

Ŝ

era na gap

ę

  

 

powstrzymywanie si

ę

 od wspierania działa

ń

 zbiorowych zmierzaj

ą

cych do zdobywania dóbr 

publicznych, oparte na egoistycznie racjonalnej kalkulacji, w my

ś

l której ryzyko działania jest 

nieopłacalne, gdy wywalczenie tych dóbr przez innych i taki przyniesie równe korzy

ś

ci tak

Ŝ

biernym.  

DWIE FALE REKRUTACJI:  

1.  rekrutacja  pierwotna  -  przyst

ą

pienie  do  ruchu  społecznego  z  autentycznych  pobudek  ideowych  i 

ch

ę

ci walki o realizacj

ę

 celów ruchu  

2.  rekrutacja  wtórna  -  przyst

ą

pienie  do  ruchu  społecznego,  który  si

ę

  rozwija  i  odnosi  sukcesy,  w 

poszukiwaniu satysfakcji wspólnotowych i towarzyskich, a tak

Ŝ

e spełnienia własnych egoistycznych 

celów karierowych  

KARIERA RUCHU:  
-  ruch  społeczny  w  jakim

ś

  momencie  si

ę

  ko

ń

czy;  jego  kres  mo

Ŝ

e  w  naturalny  sposób  przynie

ść

 

zwyci

ę

stwo,  osi

ą

gni

ę

cie  tych  zmian  społ.,  reform  czy  rewolucyjnych  przekształce

ń

,  o  które  ruch 

walczył.  

a ... kryzys wiktorii"  

 

Demobilizacja ruchu  

 

• Rozproszenie jego członków   

--e ~Rozpad struktur organizacyjnych  

• Dezaktywacja ideologii  

-  gdy  ruch  ponosi  kl

ę

sk

ę

  i  nie  udaje  mu  si

ę

 

zrealizowa

ć

 celów b .•• kryzys przegranej"  

 

Narastaj

ą

ce rozczarowanie  

• Dekompozycja, zamieranie aktywno

ś

ci, odpływ zwolenników  

- kres mo

Ŝ

e by efektem silnych represji, jakie ruch reformatorski czy rewolucyjny napotyka ze strony 

władzy pa

ń

stwowej, albo przeciwdziałania ze strony kontr ruchów mobilizuj

ą

cych si

ę

 w celu obrony 

status quo  
- gdy ruch zwyci

ęŜ

a mo

Ŝ

e przekształci si

ę

 w parti

ę

 polityczn

ą

, ruch ko

ń

czy si

ę

 a jego idee czy cele zostaj

ą

  

 legitymizowane w postaci statutu partii.  

'  

SKŁADNIKI DZIAŁANIA SPOŁ. (N.J. SMELSER)  

a.  Warto

ś

ci - ogólne 

ź

ródła legitymizacji  

b.  Normy - standardy reguluj

ą

ce integracj

ę

  

c.  Mobilizacja indvwidualnej motvwacii do zorganizowanego działania w rolach i zbiorowo

ś

ciach  

background image

 

5

d.  Udogodnienia sytuacyjne - instytucje, umiej

ę

tno

ś

ci, narz

ę

dzia i przeszkody w d

ąŜ

eniu do konkretnych celów.  

TVPY ZACHOWA

Ń

 (N.J. SMELSER)  

 

Reakcja paniki  

 

Reakcja terroru (cykl mody, przelotna moda, poruszenie religijne boom finansowy)  

 

Wybuch wrogo

ś

ci  

 

Ruch zorientowany normatywnie  

Ruch zorientowany na warto

ś

ci  

 
 
Temat 3  
Konflikt jako 

ź

ródło zmiany  społecznej 

 
Wnuk- Lipi

ń

ski   konflikty społeczny 

Pytania jakie podawała do tego tekstu: 
 
1.Jakie miejsce konflikt zajmuje w systemie społecznym? 
2.Jak Marks i Simmel rozumiej

ą

 dialektyk

ę

3.Co jest głównym przedmiotem zainteresowania ka

Ŝ

dego z nich? 

 
 
Teorie  konfliktu  ,zarówno  klasyczne(Marksa  i  Simmela)  jak  współczesne  (Dahrendorf  Wrigh  i  Coser  )  s

ą

  punktem 

wyj

ś

cia  do  sprecyzowania  samego  poj

ę

cia  konfliktu  W  ka

Ŝ

dym  społecze

ń

stwie  wyst

ę

puj

ę

  konflikt.  Jest  to 

immanentna(nieuchronna ) wła

ś

ciwo

ść

 wszystkich systemów społecznych .  

 
Klasyczne teorie konfliktu społecznego (dwie zupełnie odmienne teorie) 

Karol Marks(1818-18883) 

George Simmel(1858-1918) 

•1 

Toczył  spór  z  pogl

ą

dami  innych  i  st

ą

czerpał 

inspiracje 

do 

formułowania 

własnego stanowiska 

Dialektyka(ka

Ŝ

da 

rzecz 

ma 

swoje 

przeciwie

ń

stwo) 

•2 

Historia  jest  nap

ę

dzana  walk

ą

  klas  . 

Ka

Ŝ

da  formacja  społeczna  wytwarza 

klas

ę

 która jest motorem zmiany, bowiem 

znajdujemy  si

ę

  w  strukturalnym  konflikcie 

z klasami „starymi”, sprzeczno

ść

•3 

 

jest  wpisana  w  stosunki  społeczne 
,konflikt 

zaczyna 

zmiany 

całego 

społecze

ń

stwa, konflikty interesu 

•4 

Społecze

ń

stwo  składa  si

ę

  z  ;bazy  i 

nadbudowy  (baza  determinuje  to  co  w 
nadbudowie) 

 

•1 

Wszechstronnie 

wykształcony 

błyskotliwy,interesował  si

ę

  problemami 

nie pogl

ą

dami  

•2 

S

ą

dził 

Ŝ

e sensownie da si

ę

 zbada jedynie 

fragmenty 

Ŝ

ycia  społecznego  (te  które 

wi

ąŜą

 si

ę

 z relacjami miedzy ludzkimi)  

 
Dialektyka(ka

Ŝ

da 

rzecz 

ma 

swoje 

przeciwie

ń

stwo) 

•1 

Konflikt 

nie 

obejmuje 

całego 

społecze

ń

stwa,  nie  jest  gwałtowny 

(ró

Ŝ

ne  stopnie  gwałtowno

ś

ci).nie 

musi prowadzi do radykalnej zmiany 
,przyczynia 

si

ę

 

do 

integracji 

systemu, dynamizuje społecze

ń

stwo 

 
 

 
 
Marks skupia si

ę

 na przyczynach konfliktu a Simmel skupia si

ę

 na skutkach owych zjawisk. 

 

Współczesne teorie konfliktu społecznego 

Mo

Ŝ

na wyró

Ŝ

ni dwa paradygmaty teoretyczne; 

1.konflikt  ujmowany  jako  pewien  sposób  realizacji  funkcji  adaptacyjnych    i    integracyjnych  funkcji  systemu 
społecznego.(podej

ś

cie  Simmla),nacisk  na  zmiany  ewolucyjne.  Dobrym  przykładem  jest  teoria  konfliktu  Lewisa  A. 

Cosera    
 
Dahrendorf pierwszy typ podej

ś

cia do konfliktów lokuje w integracyjnej teorii społecze

ń

stwa  

W  integracyjnej  teorii  społecze

ń

stwa  konflikty  sa  równie

Ŝ

  dostrzegane,  ale  traktuje  si

ę

  je  nie  tylko  jako  zjawisko 

zagra

Ŝ

aj

ą

ce  trwało

ś

ci  i  stabilno

ś

ci  systemu  ,  ile  raczej  jako  mechanizm  wewn

ą

trz  systemowy  ,  u

Ŝ

yteczny  dla 

wytworzenia zdolno

ś

ci adaptacyjnych systemu do nowych warunków   

2.konflikt  jest  siła  rozsadzaj

ą

c

ą

  pewien  system  społeczny  ,  by  stworzy  pole  do  nowego  systemu  społecznego 

(podej

ś

cie Marksa)  nacisk na przełomy o charakterze ewolucyjnemu .  

Dahrendorf drugi  typ podej

ś

cia do konfliktów lokuje w ramach korelacyjnej teorii społecze

ń

stwa .w tej teorii kluczem 

do zrozumienia istoty konfliktu s

ą

 stosunki władzy .Władza jest rzadkim dobrem i dlatego wywołuje konflikt 

 
DEFINICJA KONFLIKTU SPOŁECZNEGO –ISTNIEJE WIELE DEFINICJI  

background image

 

6

Konflikt jest zjawiskiem społecznym ,w którym uczestniczy musi przynajmniej dwóch aktorów społecznych. Je

ś

li s

ą

 to 

aktorzy  indywidualni,  mamy  do  czynienia    z  konfliktem  miedzy  ludzkim  ,  je

ś

li  zas  s

ą

  to  aktorzy  zbiorowi    mamy  do 

czynienia  z  konfliktem  grup  społecznych.  Konflikt  jest  wi

ę

c  pewna  klasa  relacji  społecznych  ,  która  wi

ąŜ

e  aktorów 

zmierzaj

ą

cych do nie jednakowych lub nawet wykluczaj

ą

cych si

ę

 celów.                         

   

 

Typy konfliktów 

Jawny-ukryty 

O  charakterze  aksjologicznym-  dotycze  tego  co  w  danym  systemie  oznacza  dobro  b

ą

d

ź

    zło  np. 

sprzeczno

ść

 przeciwników aborcji ,eutanazji     

Interesów  

Wokół dost

ę

pu do władzy politycznej –władza daje dominacje na polach konfliktowych  

Na tle reguły – toczy si

ę

 o to jakie reguły gry  w  

Ŝ

yciu publicznym maj

ą

 funkcjonowa

ć

  

Odmiennych to

Ŝ

samo

ś

ci społecznych – konflikty na tle etnicznym i religijnym  

Odmiennych  pami

ę

ci  historycznych-odmienna  interpretacja  przeszło

ś

i  (cz

ę

sto  nakłada  si

ę

  na 

wcze

ś

niejszy konflikt) 

  
KONFLIKTY SPOŁECZNE W POLSCE PO II WOJNIE 

Ś

WIATOWEJ  

Polskie 

Ŝ

ycie publiczne w tym okresie było arena wielu konfliktów . 

Narzucenie  komunizmu  POLSCE  –  Wojan  domowa  ,konflikt  który  wynikał  z  niezgody  czynnej  na 
rozstrzygni

ę

cie politycznego losu Polski  

Reforma rolna 

Konflikty mi

ę

dzy studentami a inteligencj

ą

  

Robotnicy a komunistyczna władza  

   
 
 
 
Tekst nr 2 Coser Lewis  SPOŁECZNE FUNKCJE KONFLIKTU  
 
 

To czy konflikt b

ę

dzie sprzyjał wewn

ę

trznemu przystosowaniu czy nie  zale

Ŝ

y od typu problemu ,a tak

Ŝ

struktury społecznej, wewn

ą

trz której si

ę

 pojawił .(oba te czyniki s

ą

 zmiennymi niezale

Ŝ

nymi)   

Wewn

ę

trzne  konflikty  społeczne,dotycz

ą

ce  celów,warto

ś

ci  lub  interesów  niesprzeczne  z  podstawowymi 

zało

Ŝ

eniami, na których opieraj

ą

 si

ę

 stosunki społeczne s

ą

 zazwyczaj funkcjonalne w sensie pozytywnym 

wobec struktury społecznej  

Wewn

ę

trzne  konflikty  ,w  których  zwalczaj

ą

ce  si

ę

  strony  przestaj

ą

  uznawa

ć

  podstawowe  warto

ś

ci 

warunkuj

ą

ce prawomocno

ść

 systemu społecznego , gro

Ŝą

 zniszczenie m struktury 

Im  bardziej  zintegrowana  grupa  ,  tym  bardziej  gwałtowny  jest  konflikt.    Je

Ŝ

eli  w  grupach  ,w  których 

uczestnictwo anga

Ŝ

uje cała osobowo

ść

 członków , konflikty za

ś

 s

ą

 tłumione mimo to konflikt wybuchnie to 

zagra

Ŝ

a on samym podstawom istnienia grupy. Natomiast gdy członkowie anga

Ŝ

uj

ą

 si

ę

 tylko po cz

ęś

ci to  

zniszczenie grupy jest mało prawdopodobne.    

 grupy  uwikłane  w  ci

ą

gła  walk

ę

  wymagaj

ą

  od  swoich  członków  całkowite  zaanga

Ŝ

owania  osobowo

ś

ci  ,a 

co za tym idzie konflikt wewn

ę

trzny poci

ą

ga za sob

ą

 mobilizacje całej energii  grupy (takie grupy rzadko 

toleruje  nawet  najmniejsze  naruszenia  jedno

ś

ci  grupy)tendencje  do  tłumienia  konfliktu  ale  jak  wyst

ą

pi  to 

rozbija grup

ę

  

grupy ,które nie s

ą

 zaanga

Ŝ

owane w ci

ą

gła walk

ę

 ze 

ś

rodowiskiem wewn

ę

trznym, nie 

Ŝą

daj

ą

 od członków  

całkowitego uwikłania osobowo

ś

ci. Wyst

ę

puje w nich wi

ę

ksza elastyczno

ść

 struktury(stabilizuj

ą

konflikty z jednymi prowadz

ą

 do stowarzyszania si

ę

 lub koalicji z innymi (tworzy si

ę

 wi

ęź

 społeczna)   

system  społeczny  dysponuje  mechanizmami  do  kanalizowania  niezadowolenia  i  wrogo

ś

ci  ,  przy 

jednoczesnym  utrzymaniu  niezmienionego  układu  stosunków  Mechanizm    te    n  funkcjonuje  dzi

ę

ki 

„wentylom bezpiecze

ń

stwa”, które dostarczaj

ą

 wrogich uczu

ć

 jaki 

ś

rodków do rozładowania agresywnych 

d

ąŜ

e

ń

Instytucje  wentyli  bezpiecze

ń

stwa  mog

ą

  słu

Ŝ

y

ć

  utrzymaniu  zarówno  struktury  społecznej  jak  i  poczucia 

bezpiecze

ń

stwa jednostek  

  

 
 
Tekst nr3 TEORIA KONFLIKTU W SPOŁECZE

Ń

STWIE PRZEMYSŁOWYM  

Wiem 

Ŝ

e  tego  strasznie  du

Ŝ

o  ale  tekst  długi      .Lepiej  wi

ę

cej  przeczyta

ć

  a  zrozumie

ć

.  Troch

ę

  si

ę

  powtarza    z 

wcze

ś

niejszymi tekstami Wszystkie główne tytuły z tekstu s

ą

 omówione  

Teoria konfliktu w społecze

ń

stwie przemysłowym”- RALF DARENDORF 

 
 
Integracja i warto

ś

ci a przymus i  interesy: dwa oblicza społecze

ń

stwa 

 

background image

 

7

Przez cał

ą

 histori

ę

 my

ś

li politycznej przewija si

ę

 konflikt mi

ę

dzy dwoma sposobami widzenia społecze

ń

stwa: 

1.  porz

ą

dek społeczny wynika z ogólnej zgody, co do warto

ś

ci- utopi

ś

ci 

2.  spójno

ść

  i  porz

ą

dek  w  społecze

ń

stwie  opiera  si

ę

  na  sile  i  przymusie,  na  dominacji  jednych  i  podległo

ś

ci 

innych- racjonali

ś

ci 

We współczesnej socjologii wyró

Ŝ

niamy dwie zasadnicze teorie 

1.  integracyjna teoria społecze

ń

stwa- struktura społeczna to funkcjonalnie zintegrowany system utrzymywany w 

równowadze przez pewne ustalone i powtarzaj

ą

ce si

ę

 procesy 

2.  koercyjna teoria społecze

ń

stwa- struktura społeczna to forma organizacji utrzymywanej przez sił

ę

 i przymus, 

kształtowane przez ni

ą

 siły utrzymuj

ą

 j

ą

 w ci

ą

głym procesie zmiany 

 

Najwybitniejszym  teoretykiem  integracji  spo

ś

ród  socjologów  jest  Talcott  Parsons.  Jego  badania  opieraj

ą

  si

ę

  na 

analizie w kategoriach warto

ś

ci i norm. Zajmował si

ę

 on utopijn

ą

, czyli integracyjn

ą

 teori

ą

 społecze

ń

stwa. 

 
Struktura  społeczna  to  kompozycja  pierwiastka  moralnego  i  rzeczowego,  poziomu  normatywnego  i 
instytucjonalnego, a w kategoriach Marksa Bazy i nadbudowy. 
 
Integracyjna teoria społecze

ń

stwa 

2.  ka

Ŝ

de społecze

ń

stwo jest wzgl

ę

dnie trwał

ą

, stabiln

ą

 struktur

ą

 elementów-stabilno

ść

 

3.  ka

Ŝ

de społecze

ń

stwo jest dobrze zintegrowan

ą

 struktur

ą

 elementów-integracja 

4.  ka

Ŝ

dy  element  społecze

ń

stwa  jest  funkcjonalny-  przyczynia  si

ę

  do  utrzymania  społecze

ń

stwa  jako  systemu-

koordynacja funkcjonalna 

5.  ka

Ŝ

da  istniej

ą

ca  struktura  społeczna  opiera  si

ę

  na  zgodnym  podzielaniu  przez  jej  członków  warto

ś

ci

consensus  

 
Koercyjna teoria społecze

ń

stwa 

1.  ka

Ŝ

de społecze

ń

stwo w ka

Ŝ

dym momencie podlega procesom zmiany- zmiana jest wszechobecna 

2.  w  ka

Ŝ

dym  społecze

ń

stwie  w  ka

Ŝ

dym  momencie  wyst

ę

puje  niezgoda  i  konflikt-  konflikt  społeczny  jest 

wszechobecny 

3.  ka

Ŝ

dy element w społecze

ń

stwie przyczynia si

ę

 do jego dezintegracji i zmiany 

4.  ka

Ŝ

de społecze

ń

stwo opiera si

ę

 na przymusie stosowanym przez jednych członków w stosunku do innych 

 
W kontek

ś

cie socjologicznym 

Ŝ

aden z tych modeli nie mo

Ŝ

e by

ć

 przyj

ę

ty jako jedynie słuszny lub jedynie stosowany.  

S

ą

 one uzupełniaj

ą

cymi si

ę

 aspektami struktury społecze

ń

stw globalnych.  

 
Władza i zwierzchnictwo 
 
 

Na  gruncie  integracyjnej  teorii  społecznej  jednostkami  analizy  socjologicznej  s

ą

  dobrowolne  zwi

ą

zki  ludzi, 

którzy  podzielaj

ą

  pewne  warto

ś

ci  i  tworz

ą

  instytucje  dla  zapewnienia  sprawnej  współpracy.  Z  punktu  widzenia  teorii 

korelacyjnej  to  narzucony  przymus  pozwala  na  uzyskanie  spójno

ś

ci  organizacji  społecznej.  W  ka

Ŝ

dej  organizacji 

społecznej  pewne  pozycje  zwi

ą

zane  s

ą

  ze  sprawowaniem  kontroli  nad  innymi  pozycjami  dla  zapewnienia 

skutecznego przymusu. Oznacza to zró

Ŝ

nicowan

ą

 dystrybucj

ę

 władzy i zwierzchnictwa. 

 

Zró

Ŝ

nicowanie  dystrybucji  władzy  zwierzchniej  staje  si

ę

  czynnikiem  determinuj

ą

cym  stały  konflikt  społeczny 

typu  zbli

Ŝ

onego  do  konfliktu  klasowego  w  tradycyjnym  sensie. 

Ź

ródła  tego  konfliktu  trzeba  szuka

ć

  w  układzie  ról 

społecznych i zwi

ą

zanych z nimi oczekiwa

ń

 dotycz

ą

cych dominacji i podległo

ś

ci. 

 

Stosunek władzy jest tylko stosunkiem rzeczowym. 
Natomiast zwierzchnictwo okre

ś

la prawomocny stosunek nadrz

ę

dno

ś

ci i podrz

ę

dno

ś

ci. W tym sensie mo

Ŝ

by

ć

  ono  traktowane  jako  władza  zwierzchnia.  Stanowi  ono  cz

ęść

  struktury  społecznej.  Pozwala  na  wyprowadzenie 

konfliktów grupowych z organizacji społecze

ń

stw globalnych i zwi

ą

zków istniej

ą

cych w ich ramach. 

Konflikty  grupowe  pojawiaj

ą

  si

ę

  wsz

ę

dzie  tam,  gdzie  sprawowana  jest  władza  zwierzchnia,  czyli  we 

wszystkich społecze

ń

stwach: 

1.  stosunki zwierzchnictwa s

ą

 zawsze stosunkami nad- i podrz

ę

dno

ś

ci 

2.  ram, gdzie wyst

ę

puj

ą

 stosunki zwierzchnictwa, element nadrz

ę

dny kontroluje, za pomoc

ą

 polece

ń

 i rozkazów, 

ostrze

Ŝ

e

ń

 i zakazów, zachowanie elementu podległego 

3.  oczekiwani te wi

ąŜą

 si

ę

 z trwałymi pozycjami społecznymi, a nie cechami charakteru jednostki 

4.  okre

ś

laj

ą

 one zawsze wyró

Ŝ

nione osoby, które podlegaj

ą

 kontroli i sfery, w których kontrola jest dozwolona 

5.  brak posłusze

ń

stwa wobec polece

ń

 mo

Ŝ

e by

ć

 karalny, jedn

ą

 z funkcji systemu prawnego jest podtrzymywanie 

skutecznego sprawowania prawomocnego zwierzchnictwa 

 
Z poj

ę

ciem zwierzchnictwa ł

ą

czy si

ę

 poj

ę

cie „dominacji” i „podległo

ś

ci”. 

 

Przy  analizie  konfliktu  autor  zajmuje  si

ę

  tworzeniem  si

ę

  grup  konfliktowych  w  rezultacie  stosunków 

zwierzchnictwa zwi

ą

zanych z istnieniem zwi

ą

zku opartego na panowaniu. Panowanie, lub inaczej zwierzchnictwo, jest 

typem stosunków społecznych wyst

ę

puj

ą

cych w ka

Ŝ

dej mo

Ŝ

liwej organizacji społecznej, dlatego autor okre

ś

la je jako 

„zwi

ą

zki”  (zorganizowane  agregaty  oparte  na  dominacji  i  uległo

ś

ci),  np.  Ko

ś

ciół,  pa

ń

stwo,  przedsi

ę

biorstwo,  partia 

polityczna, zwi

ą

zek zawodowy. 

background image

 

8

 

Zwierzchnictwo  jest  uniwersalnym  elementem  struktury  społecznej.  Stosunki  zwierzchnictwa  pojawiaj

ą

  si

ę

 

zawsze,  kiedy  ludzie  w  swych  działaniach  podlegaj

ą

  prawomocnym  i  usankcjonowanym  przepisom  ustalonym  poza 

nimi, ale w ramach struktury społecznej. Dominacja i podległo

ść

 jest wspóln

ą

 cech

ą

 wszystkich typów zwierzchnictwa 

i  wszystkich  typów  zwi

ą

zków  oraz  organizacji.  Zwierzchnictwo  jest 

ź

ródłem  konflikty,  ale  te

Ŝ

  „ułatwieniem 

zapewniaj

ą

cym wykonywanie funkcji w społecze

ń

stwie i dla społecze

ń

stwa jako systemu”. 

 
„Gra o sumie zerowej” –Parsons, z punktu widzenia dezintegracyjnych funkcji władzy zwierzchniej, wyst

ę

puj

ą

 dwie 

grupy  osób,  z  których  jedna  posiada  władz

ę

  w  tej  mierze,  w  jakiej  druga  jest  jej  pozbawiona..  zgodnie  z  koercyjn

ą

 

teori

ą

  społecze

ń

stwa  z  zwi

ą

zkach  opartych  na  panowaniu  zawsze  istnieje  dychotomia  pozycji  ze  wzgl

ę

du  na 

dystrybucj

ę

 władzy zwierzchniej. Empirycznie nie zawsze jest łatwo okre

ś

li

ć

 granic

ę

 miedzy dominacj

ą

 i podległo

ś

ci

ą

 
 

Hierarchie  władzy,  wyst

ę

puj

ą

ce  np.  w  statutach  organizacyjnych,  s

ą

  hierarchiami  strony  „dodatniej” 

zwierzchnictwa,  tzn.  zró

Ŝ

nicowaniem  dominacji,  ale  w  ka

Ŝ

dym  zwi

ą

zku  wyst

ę

puje  tak

Ŝ

e  strona  „ujemna”,  po  której 

znajduj

ą

 si

ę

 ci, którzy podlegaj

ą

 władzy zwierzchniej a nie uczestnicz

ą

 w jej sprawowaniu.  

 

Dominacja w jednym zwi

ą

zku nie poci

ą

ga za sob

ą

 dominacji w innych, do których jednostka nale

Ŝ

y, podobnie 

jest z podległo

ś

ci

ą

, np. wyborca mo

Ŝ

e zajmowa

ć

 pozycj

ę

 zwierzchni

ą

 w swoim przedsi

ę

biorstwie.  

 

W socjologicznej analizie konfliktu grupowego jednostk

ą

 analizy jest zawsze okre

ś

lony zwi

ą

zek i wyst

ę

puj

ą

ca 

w  jego  ramach  dychotomia  pozycji.    Elementarn

ą

  struktur

ą

  konfliktu  grup  jest  kategoria  władzy  zwierzchniej 

sprawowanej w zwi

ą

zkach opartych na panowaniu. Władza zwierzchnia jest bardzo wa

Ŝ

nym stosunkiem społecznym. 

 

Istotnym  aspektem  zwierzchnictwa  w  modelu  społecze

ń

stwa  rozpatrywanego  w  aspekcie  przymusu  s

ą

  jego 

konsekwencje „dezintegracyjne” i konfliktowe: 

1.  podział zwierzchnictwa w zwi

ą

zkach jest podstawow

ą

 przyczyn

ą

 powstawania grup konfliktowych 

2.  w ka

Ŝ

dym zwi

ą

zku powstaj

ą

 tylko dwie grupy konfliktowe 

Pierwsze  stwierdzenie  jest  podstaw

ą

  teorii  naukowej  i  dlatego  jest  zało

Ŝ

eniem  logicznym.  Drugie  to  twierdzenie 

analityczne. 
 
 
Interesy jawne i utajone 
 
 

Konflikt  grupowy  wynika  z  dychotomicznej  dystrybucji  władzy  zwierzchniej  w  zwi

ą

zkach  opartych  na 

panowaniu.  Zró

Ŝ

nicowanie  pod  wzgl

ę

dem  władzy  zwierzchniej  zwi

ą

zanej  z  poszczególnymi  pozycjami  rodzi 

sprzeczno

ść

 interesów osób zajmuj

ą

cych te pozycje. Pewne interesy osób zajmuj

ą

cych pozycje dominacji oraz osób 

zajmuj

ą

cych pozycje uległo

ś

ci s

ą

 sprzeczne co do istoty i kierunku. 

 

Model formowania si

ę

 grup konfliktowych zawiera twierdzenia mówi

ą

c, 

Ŝ

e z dwu zbiorów pozycji, które mo

Ŝ

na 

wyró

Ŝ

ni

ć

  w  ka

Ŝ

dym  zwi

ą

zku,  jedne-pozycje  dominacji-  charakteryzuje  interes  polegaj

ą

cy  na  utrzymaniu  struktury 

społecznej  zapewniaj

ą

cej  im  władz

ę

  zwierzchni

ą

,  podczas  gdy  inne-  pozycje  podległo

ś

ci-  interes  polegaj

ą

cy  na 

zmianie warunków społecznych, pozbawiaj

ą

cych władzy osoby zajmuj

ą

ce te pozycje. 

Konflikt  grupowy-  konflikt  dotycz

ą

cy  prawomocno

ś

ci  stosunków  władzy  zwierzchniej.  W  ka

Ŝ

dym  zwi

ą

zku  interesy 

grupy  panuj

ą

cej  wyra

Ŝ

aj

ą

  warto

ś

ci  stanowi

ą

ce  ideologi

ę

,  która  nadaje  prawomocno

ść

  ich  panowaniu,  podczas  gdy 

interesy grup podlegaj

ą

cych stanowi

ą

 zagro

Ŝ

enie dla tej ideologii i stosunków, których ona strze

Ŝ

e. 

Rola-    zespół  oczekiwa

ń

  zwi

ą

zanych  z  dan

ą

  rol

ą

,  układ  oczekiwa

ń

  okre

ś

laj

ą

cy  prawidłowe  zachowanie  osób 

pełni

ą

cych okre

ś

lone role (Parsons).  

Interes „obiektywny”-  interesy ról, oczekiwane orientacje dotycz

ą

ce zachowania zwi

ą

zanego z rolami w strukturze 

zwierzchnictwa zwi

ą

zku opartego na panowaniu.  

 

Interesy  zwi

ą

zane  z  rol

ą

  s

ą

,  z  punktu  widzenia  pełni

ą

cego  rol

ę

,  interesami  utajonymi,  to  znaczy  ukrytym 

nurtem jego zachowania z góry narzuconym na czas pełnienia danej roli i niezale

Ŝ

nym od jego 

ś

wiadomej orientacji.. 

mog

ą

  one  sta

ć

  si

ę

  u

ś

wiadomionymi  celami,  które  nazywaj

ą

  si

ę

  interesami  jawnymi.    Stanowi

ą

  one  rzeczywisto

ść

 

psychologiczn

ą

. Wskazuj

ą

 na fakt, 

Ŝ

e uczucia, wola i pragnienia jednostki skierowane s

ą

 ku jednemu celowi. Składaj

ą

 

si

ę

 na program zorganizowanej grupy.  S

ą

 one podobne do poj

ę

cia „

ś

wiadomo

ś

ci klasowej” spotykanego u Marksa.  

 
 
Quasi-grupy i grupy interesu 
 
 

Grupy konfliktowe nie s

ą

 zjawiskami normatywnymi (normatywny-podlegaj

ą

cy normom, nauki normatywne-ich 

głównym  zadaniem  jest  ustalenie  tego,  co  by

ć

  powinno,  a  nie  to,  co  jest),  lecz  zbiorowo

ś

ciami  rzeczywistymi,  które 

stanowi

ą

 cz

ęść

 podło

Ŝ

a społecznego.  

 
 

Struktur

ę

 ról w zwi

ą

zkach opartych na panowaniu charakteryzuje konfliktowa orientacja interesów utajonych. 

Oznacza  to, 

Ŝ

e  z  pozycjami  zwierzchnictwa  wi

ąŜą

  si

ę

  oczekiwane  interesy  oraz, 

Ŝ

e  osoby  zajmuj

ą

ce  pozycje 

identyczne znajduj

ą

 si

ę

 we wspólnej sytuacji.   Zł

ą

czone t

ą

 wspóln

ą

 cech

ą

 stanowi

ą

 co

ś

 wi

ę

cej ni

Ŝ

 niespójna mas

ę

Czynnikiem  konstytuuj

ą

cym  grup

ę

  jest  poczucie  przynale

Ŝ

no

ś

ci  członków  i  minimum  zaanga

Ŝ

owania

ś

aden  z 

tych  czynników  nie  jest  wymagany  by  mówi

ć

  o  interesie  utajonym.  Zbiorowo

ś

ci  osobników  zajmuj

ą

cych  pozycje  o 

identycznych interesach zwi

ą

zanych z rol

ą

 stanowi

ą

 co najwy

Ŝ

ej grup

ę

 potencjaln

ą

quasi-grup

ę

 (M. Ginsberg).   

Grupy- s

ą

 to zbiory ludzi b

ę

d

ą

ce ze sob

ą

 w trwałej ł

ą

czno

ś

ci lub kontakcie i posiadaj

ą

ce wyra

ź

n

ą

 struktur

ę

.  

background image

 

9

Klasy  społeczne,  nie  b

ę

d

ą

c  grup

ą

,  stanowi

ą

  obszar  rekrutacji  dla  grup,  ich  członkowie  maj

ą

  pewne  wspólne  wzory 

zachowa

ń

.  

Elementem  konstytuuj

ą

cym  quasi-grupy  jest  wspólnota  pewnych  interesów.    Interesy  utajone  nie  s

ą

  zjawiskami 

psychologicznymi. , wi

ę

c oparte na nich quasi-grupy s

ą

 jedynie konstrukcj

ą

 teoretyczn

ą

.  S

ą

 to „twory teoretyczne”

narz

ę

dzia słu

Ŝą

ce do wyja

ś

niania zagadnie

ń

 konfliktu społecznego.   

 
 

Wspólne  wzory  zachowa

ń

  charakteryzuj

ą

  grupy  interesu,  rekrutuj

ą

ce  si

ę

  z  szerszych  quasi-grup.  S

ą

  to 

grupy  socjologiczne.  Stanowi

ą

  one  rzeczywiste  czynniki  konfliktu  grupowego.  Maj

ą

  struktur

ę

,  form

ę

  organizacji, 

program lub cel oraz personel zło

Ŝ

ony z członków. . s

ą

 „grupami wtórnymi”., ich członkowie s

ą

 ze sob

ą

 w kontakcie 

tylko przez fakt członkostwa albo przez wybranych lub mianowanych przedstawiciel.  
 

 

 

Quasi-grupy  i  grupy  interesu  bior

ą

  swój  pocz

ą

tek  w  strukturze  zwierzchnictwa  z  zwi

ą

zkach.  Wynika  ona  z 

formalnej  cechy  interesów,  jawnych  czy  utajonych.  Le

Ŝą

cych  u  podło

Ŝ

a  tych  grup,  jako  interesów  zwi

ą

zanych  z 

prawomocno

ś

ci

ą

 stosunków dominacji i podległo

ś

ci.  Grupy interesu s

ą

 zawsze w

ęŜ

sze ni

Ŝ

 quasi-grupy, z których si

ę

 

rekrutuj

ą

. S

ą

 one podzbiorami zbiorów, które stanowi

ą

 quasi-grupy.  Quasi-grupy, b

ę

d

ą

c konstrukcjami teoretycznymi, 

s

ą

  zdefiniowane  jednoznacznie,  to  zorganizowane  grupy  interesu  mog

ą

  uzupełnia

ć

  interesy  wynikaj

ą

ce  ze  struktury 

zwierzchnictwa wieloma innymi, niezale

Ŝ

nymi celami i orientacjami.  

 
Empiryczne warunki formowania si

ę

 grup konfliktowych 

 

Kategorie utajonego i jawnego interesu, quasi-grupy i grupy interesu stanowi

ą

 elementy formowania si

ę

 grupy 

konfliktowej.   
 

 

Grupy  konfliktowe  potrzebuj

ą

  „karty”  (zasady    naczelnej),  personelu,  norm  działania, 

ś

rodków 

materialnych, stałych powtarzalnych działa

ń

 i „obiektywnej” funkcji.  Warunki te okre

ś

la si

ę

 jako techniczne warunki 

organizacji. Bez nich grupy interesu nie mog

ą

 si

ę

 uformowa

ć

, nawet przy zało

Ŝ

eniu istnienia quasi-grup.  

 „Karta”  organizacji  jest  „systemem  warto

ś

ci,  dla  realizacji  których  ludzie  organizuj

ą

  si

ę

”.  W  przypadku  grup 

konfliktowych s

ą

 to interesy jawne.  

Po  to,  by  z  quasi-grupy  powstała  grupa  interesu,  potrzebni  s

ą

  ludzie,  którzy  postawi

ą

  sobie  za  zadanie  stworzenie 

organizacji,  rozwi

ąŜą

  problemy  praktyczne  i  przejm

ą

  przewodnictwo.  Ka

Ŝ

da  partia  potrzebuje  zało

Ŝ

ycieli.  W  tym 

modelu  „poda

Ŝ

”  zało

Ŝ

ycieli  nie  jest  zmienn

ą

.  Jest  to  dodatkowy  warunek  empiryczny  formowania  si

ę

  grupy 

konfliktowej. Potencjalni organizatorzy czy zało

Ŝ

yciele s

ą

 warunkiem technicznym do stworzenia grupy interesu.   

Ideologie nie tworz

ą

 grup konfliktowych. Jednak s

ą

 one niezb

ę

dne dla ich powstania.  

 

 

Drug

ą

  grup

ę

  warunków  wst

ę

pnych,  które  musz

ą

  by

ć

  spełnione  po  to,  by  pojawiła  si

ę

  organizacja, 

nazywamy  politycznymi  warunkami  organizacji.    Pa

ń

stwo  totalitarne  jest  najlepszym  przykładem  sytuacji 

społecznej,  w  której  warunki  te  nie  s

ą

  spełnione,  mimo  istnienia  quasi-grup  i  ukrytych  interesów  opozycyjne  grupy 

interesu nie mog

ą

 si

ę

 uformowa

ć

 

 

Poza  warunkami  technicznymi  i  politycznymi  nale

Ŝ

y  wymieni

ć

  warunki  społeczne.    Je

Ŝ

eli  jaka

ś

 

zbiorowo

ść

  w  ramach  zwi

ą

zku  jest  wspólnot

ą

  utajonych  interesów,  dysponuje  technicznymi  i  politycznym 

mo

Ŝ

liwo

ś

ciami organizacji, ale jest rozproszona, przez co nie istniej

ą

 trwałe zwi

ą

zki miedzy członkami zbiorowo

ś

ci, to 

jest bardzo mało prawdopodobne by powstała grupa interesu.  
 

Tworzenie  si

ę

  grup  interesu  jest  mo

Ŝ

liwe,  gdy  przynale

Ŝ

no

ść

  do  quasi-grup    jest  nast

ę

pstwem  układu 

strukturalnego, a nie przypadku.  
 
 
Nat

ęŜ

enie i gwałtowno

ść

: zmienno

ść

 konfliktu klasowego 

 
 

Grupy  konfliktowe  po  osi

ą

gni

ę

ciu  pewnego  stadium  anga

Ŝ

uj

ą

  si

ę

  w  konflikty,  których  wynikiem  s

ą

  zmiany 

strukturalne. 
 

Poj

ę

cie  nat

ęŜ

enia  odnosi  si

ę

  do  wydatkowania  energii  i  stopnia  uwikłania  stron  w  konflikt.  Konflikt  ma 

nat

ęŜ

enie  wysokie,  gdy  koszt  zwyci

ę

stwa  lub  przegranej  jest  dla  stron  wysoki.  Im  wi

ę

ksz

ą

  wag

ę

  uczestnicy 

przywi

ą

zuj

ą

 do kwestii zwi

ą

zanych z sytuacj

ą

 konfliktu i do jej istoty, tym wi

ę

ksze nat

ęŜ

enie ma konflikt.  

 

Gwałtowno

ść

  konfliktu  wi

ąŜ

e  si

ę

  z  jego  przejawami.,  nie  z  przyczynami.  Jest  to  problem 

ś

rodków 

zastosowanych  przez  grupy  pozostaj

ą

ce  w  konflikcie  dla  wyra

Ŝ

enie  swojej  wrogo

ś

ci..  skala  gwałtowno

ś

ci  obejmuje 

dyskusj

ę

, i debat

ę

, spór i rywalizacj

ę

, walk

ę

 i wojn

ę

 

Gwałtowno

ść

 i nat

ęŜ

enie konfliktu zmieniaj

ą

 si

ę

 niezale

Ŝ

nie od siebie. 

 

Je

Ŝ

eli  grupa  była  w  stanie  zorganizowa

ć

  si

ę

  to  wykluczona  zostaje  najbardziej  niekontrolowana  forma 

konfliktu- wojna partyzancka.  
 
 
Pluralizm a nakładanie si

ę

 

 
 

 

Jeden z najwa

Ŝ

niejszych elementów teorii konfliktu grupowego polega na 

ś

cisłym powi

ą

zaniu konfliktu 

z  konkretnym  zwi

ą

zkiem.  Ka

Ŝ

dy  konflikt mo

Ŝ

e  by

ć

  wyja

ś

niony  tylko  w  odniesieniu  do  zwi

ą

zku,  w  którym si

ę

  pojawił. 

Społecze

ń

stwa  to  mozaika  ró

Ŝ

norodnych  konfliktów  i  grup  konfliktowych.  Model  dwuklasowy  nie  odnosi  si

ę

  do 

społecze

ń

stw globalnych, ale do specyficznych zwi

ą

zków w tych społecze

ń

stwach.  

background image

 

10

 

Ŝ

ne konflikty nakładaj

ą

 si

ę

 na siebie tak, 

Ŝ

e wielo

ść

 istniej

ą

cych frontów konfliktu sprowadzona zostaje do 

paru konfliktów dominuj

ą

cych. W ten sposób tworzy si

ę

 skala „pluralizm- nakładanie si

ę

” konfliktów, posiadaj

ą

ca dwa 

wymiary. Jeden odnosi si

ę

 do rozdzielenia, drugi do ł

ą

czenia si

ę

 konfliktów typu klasowego w ró

Ŝ

nych zwi

ą

zkach.  

 

Konflikty klasowe w ró

Ŝ

nych zwi

ą

zkach nakładaj

ą

 si

ę

 na siebie. Przeciwnicy z jednego zwi

ą

zku spotykaj

ą

 si

ę

  

ponownie,  by

ć

  mo

Ŝ

e  z  innymi  tytułami,  w  innych  zwi

ą

zkach.  Skład  osobowy  w  ró

Ŝ

nych  zwi

ą

zkach  jest  ten  sam. 

Zjawisko  nakładania  si

ę

  konfliktu  oznacza, 

Ŝ

e  ci  sami  ludzie  spotykaj

ą

  si

ę

  w  ró

Ŝ

nych  kontekstach  i  s

ą

  identycznie 

wobec siebie usytuowani.  
 

 

 

 

Problem  nagród  i  ułatwie

ń

  mo

Ŝ

e  by

ć

  rozpatrywany  w  aspekcie  opozycji:  rozbie

Ŝ

no

ść

-  równoległo

ść

 

lub pluralizm- nakładanie si

ę

Status  ekonomiczny-  status  okre

ś

lony 

ś

ci

ś

le  przez  nagrody  uzyskiwane  w  zamian  za  wykonanie  zawodu-  zarobki, 

pewno

ść

  pracy,  ogólna  pewno

ść

  pozycji  społecznej  zwi

ą

zana  z  pozycja  zawodow

ą

.  Ci,  którzy  zajmuj

ą

  pozycje 

dominacji  ciesz

ą

  si

ę

  nieco  wy

Ŝ

szym  statusem  ekonomicznym.  Te  dwa  atrybuty  pozycji  społecznej  nakładaj

ą

  si

ę

  na 

siebie.    Mo

Ŝ

na  jednak  wskaza

ć

  pewne  przykłady  rozbie

Ŝ

no

ś

ci  miedzy  nimi-    w  Ko

ś

ciele  rzymskokatolickim  władza 

zwierzchnia  powinna  wi

ą

za

ć

  si

ę

  z  niskim  statusem  ekonomicznym.    Rozbie

Ŝ

no

ś

ci  pozycji  wida

ć

,  gdy  zestawimy 

pozycje w strukturze władzy ze społecznym statusem ludzi w sensie presti

Ŝ

u przypisanego tym pozycjom przez nich 

samych i przez innych.   
Nast

ę

puje zjawisko deprywacji, czyli sytuacji, w której ludzie podlegaj

ą

cy władzy s

ą

 jednocze

ś

nie gorzej usytuowani w 

płaszczy

ź

nie  statusu  socjo-ekonomicznego.    Deprywacja  wzgl

ę

dna  wpływa  na  nat

ęŜ

enie  konfliktu  a  nie  na  jego 

gwałtowno

ść

.  Je

Ŝ

eli  zajmuj

ą

cy  pozycje  podległe  uzyskuje  zado

ść

uczynienie  przez  wzgl

ę

dnie  wysoki  status  socjo-

ekonomiczny, to nie b

ę

dzie si

ę

 anga

Ŝ

owa

ć

 w konflikt klasowy.  

Pluralizm  przyczynia  si

ę

  do  spadku  nat

ęŜ

enia  konfliktu,  a  nakładanie  si

ę

  lub  zgodno

ść

  do  wzrostu  nat

ęŜ

enia.  Im 

słabsza korelacja mi

ę

dzy pozycj

ą

 w hierarchii władzy zwierzchniej a innymi aspektami statusu socjo-ekonomicznego, 

tym mniejsze nat

ęŜ

enie konfliktów klasowych i odwrotnie.  

 
 
Ruchliwo

ść

 społeczna a konflikt 

 
 

Ruchliwo

ść

  społeczna  wpływa  na  nat

ęŜ

enie  konfliktu.  Mi

ę

dzy  stopniem  otwarto

ś

ci  klasy  a  nat

ęŜ

eniem 

konfliktu  klasowego  istnieje  stosunek  odwrotnie  proporcjonalny.  Im  wi

ę

ksza  ruchliwo

ść

  hierarchii  społecznej,  tym 

mniejszy  zakres  i  siła  konfliktu  klasowego.  Ze  wzrostem  ruchliwo

ś

ci  solidarno

ść

  grupowa  jest  coraz  bardziej 

wypierana przez  współzawodnictwo miedzy jednostkami i energia  zaanga

Ŝ

owania przez jednostki w konflikt klasowy 

zmniejsza si

ę

.  

Regulacja konfliktu to najwa

Ŝ

niejszy czynnik wpływaj

ą

cy na przebieg konfliktu klasowego.  

Regulacja- takie formy kontroli konfliktu, które odnosz

ą

 si

ę

 do przejawów konfliktu, a nie do jego przyczyn, zakładaj

ą

 

trwałe istnienie sprzeczno

ś

ci interesów i grup interesów.  

Czynniki: 
1.  obie  strony  konfliktu  musz

ą

  uzna

ć

  potrzeb

ę

  istnienia  regulacji  konfliktu  i  rzeczywiste                        istnienie  sytuacji   

konfliktowej 
2.organizacja grupy interesu 
3.strony w konflikcie musza zgodzi

ć

 si

ę

 na formalne reguły gry, które b

ę

d

ą

 stanowi

ć

 podstaw

ę

 ich stosunków 

 

trwały konflikt mi

ę

dzy grupami prowadzi do zrutynizowania interakcji.  

Główne typy regulacji konfliktów; 

1.  pojednanie 
2.  po

ś

rednictwo 

3.  arbitra

Ŝ

 

 
Zmiany struktury zachodz

ą

ce w wyniku konfliktu klasowego: 

1.  całkowita wymiana osób zajmuj

ą

cych pozycje dominacji w zwi

ą

zku 

2.  cz

ęś

ciowa wymian osób zajmuj

ą

cych pozycje dominacji (zmiana ewolucyjna, np. koalicja polityczna) 

3.  nie wyst

ę

puj

ą

 

Ŝ

adne zmiany personalne (zmiana struktury w kierunku zgodnym z d

ąŜ

eniami grupy podległej 

bez przenikni

ę

cia jej członków do grupy dominuj

ą

cej) 

Raptowno

ść

  i  radykalizm  zmiany  struktury  s

ą

  wymiarami  niezale

Ŝ

nymi  od  siebie.  Im  bardziej  gwałtowne  s

ą

  konflikty 

klasowe, tym bardziej raptowne b

ę

d

ą

 wywołane p 

 

 
 

Temat IV. Rewolucja demokratyczna w Polsce. Społecze

ń

stwo polskie w czasie przemian. 

 
 
T1: Wnuk Lipi

ń

ski Edmund Socjologia 

Ŝ

ycia publicznego (teorie przej

ś

cia do demokracji) 

 
 

 

„Transformacja”









  przemiana  systemowa  o  nieznanym  rezultacie;  fundamentalne  przekształcenie  starego 

systemu bez mo

Ŝ

liwo

ś

ci jego kontynuacji 

background image

 

11

         - nie ma jasno sprecyzowanego celu do którego zmierzaj

ą

 zmiany 

         - punktem odniesienia dla oceny przebiegu transformacji jest punkt startu 

 

„Przej

ś

cie”









 zmiany systemowe, które prowadz

ą

 do pewnego modelu systemu społecznego 

   -punktem odniesienia dla oceny przebiegu, ale te

Ŝ

 kierunku zmian jest punkt doj

ś

cia 

 

 

Sfera polityczna 

Sfera ekonomiczna 

Sfera społeczna 

 

Punkty odniesienia 

Transformacja 

System monopartyjny 

Gospodarka 
nakazowo- rozdzielcza 

Społecze

ń

stwo 

zamkni

ę

te 

Przej

ś

cie 

do 

demokracji 

Demokracja liberalna 

Wolny rynek 

Społecze

ń

stwo otwarte 

 
 

Paradygmat transformacyjny: 
-  wyj

ś

ciowym  zało

Ŝ

eniem  jest  teza, 

Ŝ

e  stary  system  sko

ń

czył  si

ę

,  gdy

Ŝ

  uruchomione  zostały  procesy,  które 

uniemo

Ŝ

liwiaj

ą

  jego  stabilizacje  i  reprodukcj

ę

,  ale  nie  jest  oczywiste  do  czego  owe  procesy  transformacyjne 

doprowadz

ą

 

- zmiany, ich tempo i kierunek badamy bior

ą

c pod uwag

ę

 punkty odniesienia



punkt startu 

 

w  sferze  politycznej:  bada  si

ę

  na  ile  zmiany  systemu  politycznego  ró

Ŝ

ne  SA  od  punktu  startu(system 

monopartyjny) 

 

w  sferze  gospodarczej:  stopie

ń

  odej

ś

cia  od  reguł,  instytucji  oraz  postaw  i  zachowa

ń

  typowych  dla 

gospodarki nakazowo- rozdzielczej 

 

Ŝ

yciu  społecznym:  na  ile  generalne  wzory  postaw  i  zachowa

ń

  społecznych  odbiegaj

ą

  od  postaw  i 

zachowa

ń

 typowych dla społecze

ń

stwa zamkni

ę

tego 

Paradygmat „tranzytologiczny”: 
- jako punkty odniesienia: aspekty demokracji 

 

w sferze politycznej: na ile zmiany zmierzaj

ą

 do demokracji liberalnej 

 

w sferze gospodarczej: stopie

ń

 regulowania gospodarki przez mechanizm rynkowy 

 

w  sferze  społecznej:  na  ile  zmiany  zbli

Ŝ

yły  okre

ś

lone  społecze

ń

stwo  do  do  idealnego  typu  społecze

ń

stwa 

otwartego 

 

CZYNNIKI UPADKU RE

ś

IMÓW NIEDEMOKRATYCZNYCH

 

deficyt legitymizacyjny- załamanie wiary w prawomocno

ść

 systemu w

ś

ród ludzi w tym systemie 

Ŝ

yj

ą

cych 

 

podział  w  elicie  władzy(  w  wyniku  np. 

ś

mierci  rz

ą

dz

ą

cego  despoty,  kryzysu  ekonomicznego)  i  rozpocz

ę

cie 

my

ś

lenia w kategoriach alternatywy wobec tego, co ju

Ŝ

 było 

 

kiedy  władcy  podejmuj

ą

  prób

ę

  reform,  zakładaj

ą

cych  w  pewnym  stopniu  liberalizacj

ę

,  wówczas 

monolityczna  elita  starego  systemu  ró

Ŝ

nicuje  si

ę

  ze  wzgl

ę

du  na  stosunek  do  wprowadzanych  reform,  a  w 

masach  upowszechnia  si

ę

  my

ś

lenie, 

Ŝ

e  skoro  jest  co

ś

  zmieniane  to  by

ć

  mo

Ŝ

e  zmiany  mog

ą

  pój

ść

  dalej, 

Ŝ

reguły gry obecne w 

Ŝ

yciu publicznym nie s

ą

 a

Ŝ

 tak nienaruszalne 

 
ELITA(starego systemu) 

twardogłowi” & „reformatorzy”  

Podobie

ń

stwa: 

- chc

ą

 zachowa

ć

 stary system, ale wiedz

ą

Ŝ

e bez gł

ę

bokiej zmiany nie da si

ę

 tego osi

ą

gn

ąć

 

Ŝ

nice: 

- Twardogłowi: przekonani, 

Ŝ

e uratowac system mo

Ŝ

e powrót do ortodoksji doktrynalnej 

-  Reformatorzy:  system  mog

ą

  uratowac  gł

ę

bokie  reformy,  system  jest  w  kryzysie  na  skutek  zbytniego  trzymania  si

ę

 

dogmatów ideologicznych 
 
KONTRELITA(starego systemu) 
„umiarkowani”& „radykałowie” 
Podobie

ń

stwa: 

- zast

ą

pienie starego systemu nowym 

Ŝ

nice: 

Umiarkowani: nie nale

Ŝ

y lekcewa

Ŝ

y

ć

 siły starego systemu, do celu generalnego d

ąŜ

y

ć

 „małymi kroczkami” 

Radykałowie:  system  jest  ju

Ŝ

  zbyt  słaby, 

Ŝ

eby  mógł  si

ę

  podnie

ść

  z  upadku,  obalenie  starej  elity  władzy  w  sposób 

gwałtowny, przy u

Ŝ

yciu siły 

 

FAZY TRANSFORMACJI: 

1)  Faza pocz

ą

tkowa 

 

Ostry deficyt legitymizacyjny starego systemu 

 

Masowe wycofanie lojalno

ś

ci wobec instytucji i reguł gry dawnego systemu 

background image

 

12

 

Pojawienie si

ę

 ruchów społecznych, wyst

ę

puj

ą

cych w opozycji do władzy 

2)  Faza mi

ę

dzysystemowa 

 

Reguły  gry  s

ą

  niejasne,  a  granica  mi

ę

dzy  tym  co  dozwolone  a  niedozwolone  jest  płynna,  stare  reguły  gry 

jeszcze działaj

ą

, a nowe reguły gry nie s

ą

 jeszcze zdefiniowane 

 

Ruch społeczny zaczyna si

ę

 ró

Ŝ

nicowa

ć

 

3)  Faza konsolidacji 

 

Nowy system stabilizuje si

ę

 

 

Obowi

ą

zuj

ą

ce  w  nowym  systemie  reguły  gry  s

ą

  praktycznie  jedynym,  dost

ę

pnym  w 

Ŝ

yciu  publicznym 

sposobem gry interesów i warto

ś

ci 

 
     
T2: Staniszkis Jadwiga: „ Dylematy okresu przej

ś

ciowego” 

 

1)  PA

Ń

STWO KORPORACYJNE 

 

Rzeczywistym centrum władzy stał si

ę

 aparat wykonawczy (np. organy administracji:  

NBP, Ministerstwo Finansów)



dominacja 

 

ograniczenie roli organizmów przedstawicielskich



 Parlamentu i partii politycznych 

 

Rosn

ą

ce rozproszenie o

ś

rodków decyzyjnych  

 

Polskie  pa

ń

stwo  korporacyjne



  aparat  wykonawczy  ,  przechwytuj

ą

cy  funkcje  decyzyjne  i  inicjatyw

ę

 

legislacyjn

ą

 jest wypadkow

ą

 3 czynników: 

          -  sprzeczno

ś

ci  mi

ę

dzy  szybkim  umi

ę

dzynaradawianiem 

Ŝ

ycia  gospodarczego  a  lokalnym  charakterem 

instytucji demokracji przedstawicielskiej 
         - napi

ęć

 społecznych, towarzysz

ą

cych przechodzeniu od socjalizmu do gospodarki rynkowej 

         - konieczno

ś

ci stworzenia swoistego amortyzatora, który by zapewnił ci

ą

gło

ść

 

 zmian, mimo zwrotów na publicznej scenie 

 

1990, 1991r. 



 rozkład i anarchizacja pa

ń

stwa korporacyjnego w Polsce 

- nasilenie si

ę

 korupcji i afer gospodarczych 

- brak sprawnie działaj

ą

cego systemu kontroli  

- spadek zainteresowania ze strony pa

ń

stw zachodnich  

 

Pa

ń

stwo korporacyjne



 swoisty system „ władzy bez polityki”( depolityzacja i technokratyzacja rz

ą

dzenia) 

 

Dwuznaczno

ść

 prawna 

 

Sytuacja braku odpowiedzialno

ś

ci 

 

Zatarcie granicy mi

ę

dzy władz

ą

 ustawodawcz

ą

 a wykonawcz

ą

 

 

Pa

ń

stwowy  charakter  pa

ń

stwa  korporacyjnego



  tryb  podejmowania  decyzji  w  aparacie  pa

ń

stwa,  mniejsze 

zainteresowanie organizacj

ą

 społecze

ń

stwa i sposobem artykulacji jego interesów 

 

Autorytarny charakter pa

ń

stwu nadaje wymykanie si

ę

 spod kontroli parlamentu oraz brak odpowiedzialno

ś

ci, 

wynikaj

ą

cy z przechwycenia przez aparat wykonawczy decyzji, przysługuj

ą

cym normalnie wybieralnym elitom 

politycznym 

 

Pa

ń

stwo  cechuje  swoista  ci

ą

gło

ść

  ze  starym  re

Ŝ

imem:  ci

ą

gło

ść

  sposobu  artykułowania  interesów  ,  a  tak

Ŝ

ci

ą

gło

ść

 personalna 

 
2)  KAPITALIZM POLITYCZNY 

I etap(lata 1987- 1989): 

 

Przesuwanie kapitału z sektora „tradycyjnego”( pa

ń

stwowego) do „nowoczesnego”     ( prywatnego) 

 

Procesy nieformalnej prywatyzacji cz

ęś

ci przedsi

ę

biorstw pa

ń

stwowych 



 maj

ą

tek pa

ń

stwa był przejmowany 

w sposób ukryty przez podmioty prywatne 

 

Ł

ą

czenie stanowiska dyrektora przedsi

ę

biorstwa pa

ń

stwowego z pozycj

ą

 wła

ś

ciciela spółki prywatnej 

 

Struktury  kapitalizmu  politycznego  ulokowały  si

ę

  w  sferze  produkcji:  było  to  racjonalne  w  warunkach  głodu 

towarów(gospodarka niedoborów) 

 

„spieni

ęŜ

enie” władzy



 pracownicy administracji pa

ń

stwowej wchodzili do spółek prywatnych daj

ą

c jako swój 

wkład dost

ę

p do deficytowych surowców, półproduktów, obietnic

ę

 parasola politycznego  

 

Tworzenie  podstaw  dla  zachowania  uprzywilejowanego  statusu  aparatu:  prywatyzacja  maj

ą

tku  partii 

politycznych i organizacji społecznych 

 
II etap (lata 1990-1991) 

Plan stabilizacji: 

 

podniesienie cen, tzw. Twarde finansowanie 

 

wprowadzenie wewn

ę

trznej wymienialno

ś

ci złotówki na dolara 

 

działania te zredukowały popyt, zmieniaj

ą

c sytuacj

ę

 z rynku producenta na rynek konsumenta 

 

przej

ś

cie ze sfery produkcji do sfery handlu i obiegu pieni

ą

dza   

 

lokalne zyski to przede wszystkim prowizje od kapitału formowanego poza granicami 

 

internalizacja korzy

ś

ci i eksternalizacja kosztów działalno

ś

ci gospodarczej 

background image

 

13

 

powstanie klasy transferowej









 ludzie bogac

ą

cy si

ę

 w tej fazie; wykorzystuj

ą

 oni otwarcie gospodarki, nisk

ą

 

jako

ść

  prawa,  słabo

ść

  struktur  kontroli,  brak  przygotowania  nowych  elit  politycznych  oraz  zatarcie  granicy 

mi

ę

dzy interesem prywatnym i publicznym; zmniejszaj

ą

 oni szanse udanej transformacji ustrojowej 

 
Skutki: 

1.  nasila si

ę

 sprzeczno

ść

 mi

ę

dzy stabilizacj

ą

 ekonomiczn

ą

 a transformacj

ą

 

2.  powstaje  bogactwo  ale  jest  ono  rezultatem  prowizji  od  kapitału  formowanego  poza  granicami



  ów 

proces formowania przyczynia si

ę

 do anarchizacji pa

ń

stwa i 

Ŝ

eruje na niej  

3.  w  polityce:  wyra

ź

ne  rozchodzenie  si

ę

  rynku  i  demokracji(  czasem  dla  wprowadzenia  rynku 

ograniczeniu ulega demokracja) 

4.  korupcjogenno

ś

c elity politycznej 

 

3)  ZAGRO

ś

ENIE DLA RODZ

Ą

CEJ SI

Ę

 DEMOKRACJI 

 

Konieczno

ść

  demobilizacji  tych  samych  form  masowej  artykulacji  politycznej,  które  były  w  pierwszej  fazie 

zmian nieuchronne i konieczne dla zapocz

ą

tkowania procesu transformacji 

 

Konieczno

ść

  wprowadzenia  wielu  zmian  „  od  góry”  (np.  prywatyzacja,  trzeba  stworzy

ć

  role  społeczne, 

instytucje, interesy) 

 

Płynno

ść

 relacji mi

ę

dzy rz

ą

dem a urz

ę

dem prezydenta 

 

Wra

Ŝ

enie nierealno

ś

ci transformacji 

 

Paradoks imponuj

ą

cego zaufania do rz

ą

du przy braku poparcia dla jego polityki 

 
4)  DROGA DO KAPITALIZMU 

I podej

ś

cie 

 

Traktowanie kapitalizmu jako struktury zindywidualizowanych i zbywalnych praw własno

ś

ci 

 

Główne dyskusje dotycz

ą

 dróg prywatyzacji, tempa operacji, formy kontroli politycznej, wyceny maj

ą

tku 

II podej

ś

cie 

 

Kapitalizm traktuje si

ę

 jako szczególn

ą

 sytuacj

ę

 formowania kapitału i szczególny typ wzrostu gospodarczego 

 

Wa

Ŝ

ne jest tworzenie nowych powi

ą

za

ń

 mi

ę

dzy sektorami gospodarczym 

 

5)  DYLEMATY POLITYKI 

 

Sprzeczno

ść

  mi

ę

dzy  dylematami  budowania  demokracji  przy  słabo  rozwini

ę

tym  społecze

ń

stwie  i  przy 

konieczno

ś

ci odgórnego budowania nowych rozwi

ą

za

ń

 strukturalnych  

 

Napi

ę

cie mi

ę

dzy ide

ą

 consensusu a ide

ą

 partycypacji 

 

Brak 

ś

wiadomej polityki wzmacniania struktur administracyjnych przez now

ą

 elit

ę

 

 

Brak  otwartej  debaty  nad  zakresem  obecno

ś

ci  pa

ń

stwa  oraz  charakterem  struktur  i  instytucji,  które  musi 

stworzy

ć

  

 
 
 
T3: Piotr Sztompka: „Kłopotliwa <<mentalno

ść

 socjalistyczna>>” 

 
„MENTALNO

Ś

C SOCJALISTYCZNA” („homo sovieticus”, „zniewolony umysł”) 

1)  Swoje pi

ę

tno odciskały socjalistyczne instytucje, formy i struktury organizacyjne 

 

Indoktrynacja,  „kontrola  my

ś

lenia”,  zaszczepianie  w  umysłach  ludzi  fałszywej  „rzeczywisto

ś

ci 

ideologicznej” 

      2)  Po

ś

redni  mechanizm  powstawania  „reakcji  adaptacyjnych”  lub  mechanizmów  obronnych,  tworzonych  przez 

ludzi  jako  sposoby  radzenia  sobie  z  socjalistycznymi  warunkami(osadzenie  form  i  mechanizmów  adaptacyjnych  w 
ludzkiej 

ś

wiadomo

ś

ci, trwało

ść

 realnego socjalizmu w sferze umysłu) 

 

Sfera publiczna a sfera prywatna: 
-  

Ŝ

ne  nastawienie  do  pracy:  niedbalstwo,  nieefektywno

ść

,  absencja-  typowe  dla  pracowników  przedsi

ę

biorstw 

pa

ń

stwowych,  kontrastuj

ą

  z  dyscyplin

ą

,  dbało

ś

ci

ą

  i  pracowito

ś

ci

ą

  przejawiana  przez  ludzi  zatrudnionych  w  sektorze 

prywatnym 
-  Obszar  pracy  a 

Ŝ

ycie  osobiste:  wyuczona  bezradno

ść

,  niech

ęć

  do  podejmowania  decyzji,  przenoszenie 

odpowiedzialno

ś

ci,  egoistyczne  korzy

ś

ci  dominuj

ą

ce  w  publicznych  instytucjach  kontrastuj

ą

  z  samodzielno

ś

ci

ą

inicjatyw

ą

, innowacyjno

ś

ci

ą

, gotowo

ś

ci

ą

 do ryzyka, altruizmem przejawianymi w relacjach z rodzin

ą

 lub domem 

ś

rodowisku fizycznym: zaniedbywanie, lekcewa

Ŝ

enie pa

ń

stwowej lub publicznej wspólnej własno

ś

ci, a troska i 

zainteresowanie własno

ś

ci

ą

 prywatn

ą

 

-  W  obszarze  aspiracji,  ambicji,  nadziei:  konformizm,  pasywizm,  uległo

ść

  i  przeci

ę

tno

ść

  w  rolach 

publicznych(postawa „poczekamy zobaczymy”, syndrom „pasa

Ŝ

era na gap

ę

”, „syndrom liliputa”



 ludzie nie anga

Ŝ

uj

ą

 

si

ę

  w 

Ŝ

ycie  publiczne,  bo  nie  widz

ą

  realnego  sposobu  w  jaki  mogliby  cokolwiek  zmieni

ć

),  a  nastawienie  na  sukces, 

samorealizacj

ę

, indywidualne osi

ą

gni

ę

cia w 

Ŝ

yciu prywatnym 

-  W  obszarze  polityki:  powszechna  nieufno

ść

  wobec  o

ś

wiadcze

ń

  publicznych,  krytycyzm  wobec  mass  mediów, 

sceptycyzm wobec apeli politycznych 

background image

 

14

Władza: zarówno centraln

ą

 jak i lokaln

ą

 widzi si

ę

 jako obce i wrogie, rz

ą

d jako arena spisków, oszustwa, cynizmu, 

głupoty,  niekompetencji,  a  jednocze

ś

nie  przecenia  si

ę

  i  idealizuje  prywatne  koneksje,  kontakty  i  lojalno

ść

  w  pracy, 

mi

ę

dzy przyjaciółmi, w domu 

 
Wzory działania w społecze

ń

stwach komunistycznych: 

- ró

Ŝ

nica mi

ę

dzy tym co si

ę

 głosi, a tym, jak si

ę

 działa 

-  działania  fałszywe  lub  pozorne



  niezrozumiałe  działania  o  charakterze  rytualnym,  pozbawione  w  ogóle 

jakiegokolwiek  wewn

ę

trznego  znaczenia  lub  celu.(takich  zachowa

ń

  wymagały  te

Ŝ

  władze)  np.  raporty  z  wykonania 

planów produkcyjnych- przesadzone 
- „pustosłowie”



 rozdział mi

ę

dzy tym co si

ę

 mówi na forum publicznym, a tym co mówi si

ę

 prywatnie 

-  próby  przechytrzenia  systemu,  „wygrania  z  systemem”-  np.  poszukiwanie  luk  w  regulacjach  prawnych, 
powszechno

ść

 postawy „łap i uciekaj!”- ludzie próbuj

ą

 osi

ą

gn

ą

c cele wbrew systemowi 

- niech

ęć

 do podejmowania odpowiedzialnych decyzji, „zrzucanie odpowiedzialno

ś

ci na innych” 

-  prymitywny  egalitaryzm-  „  wszyscy  ludzie  maj

ą

  jednakowe 

Ŝ

ą

dki”;),  działania  w  celu  uniemo

Ŝ

liwienia  innym 

osi

ą

gni

ę

cia sukcesu, nadmiernych zysków 

 
Niektóre nastroje społeczne przypominaj

ą

 dawny sposób my

ś

lenia i działania 

Składaj

ą

 si

ę

 one na trwaj

ą

ce ci

ą

gle dziedzictwo realnego socjalizmu. 

Makrostruktury społeczne.  
 
Temat5 
 
Piotr Sztompka „Socjologia. Analiza społecze

ń

stwa.” Rozdział 14 

 
Nierówno

ść

 stanowi niezwykłe istotn

ą

 cech

ę

 społecze

ń

stwa ludzkiego. 

 
NIERÓWNO

ŚĆ

  SPOŁECZNA-  wynika  z  przynale

Ŝ

no

ść

  do  ró

Ŝ

nych  grup  albo  z  zajmowania  ró

Ŝ

nych  pozycji 

społecznych, a nie z racji jakichkolwiek cech cielesnych czy psychicznych. Jest to nierówno

ść

 dost

ę

pu czy te

Ŝ

 szans 

dost

ę

pu do społecznie cenionych dóbr. 

 
SPOŁECZNIE  CENNIONE  DOBRA  –  to  dobra  powszechnie  upragnione,  których  zasób  jest  ograniczony. 
Najwa

Ŝ

niejsze to: władza, bogactwo, presti

Ŝ

 

1.  BOGACTWO (dobra materialne) 

-

 

niezb

ę

dne  do  zaspokajania  elementarnych  potrzeb  i  wymogów 

Ŝ

ywieniowych  (po

Ŝ

ywienia,  ubrania 

itp.)  

-

 

ich posiadanie jest wymogiem kultury (pieni

ą

dze maj

ą

 warto

ść

 kulturow

ą

-

 

pomagaj

ą

 zdoby

ć

 inne cenione przez ludzi warto

ś

ci (panowanie nad innymi, sław

ę

-

 

s

ą

  nie  tyle  ograniczone  w  sensie  absolutnym,  bo  jest  ich  sko

ń

czona  ilo

ść

,  ale  przede  wszystkim  w 

sensie relatywnym, w stosunku do stale rosn

ą

cego na nie zapotrzebowania 

2.  WŁADZA 

-

 

posiadanie władzy daje poczucie władzy, siły, pot

ę

gi, znaczenia 

-

 

władza jest wymienialna na inne dobra, przede wszystkim ekonomiczne 

-

 

przynosi wiele korzy

ś

ci 

3.  WYKSZTAŁCENIE 

-

 

warto

ść

 autoteliczna- satysfakcja jak

ą

 daje wiedza zaspokaja typowy dla ludzi impuls ciekawo

ś

ci 

-

 

warto

ść

  instrumentalna  –  jest  jednym  z  najwy

Ŝ

ej  cenionych  i  uznanych  społecznie  mechanizmów 

awansu maj

ą

tkowego 

-

 

pomaga w uzyskaniu władzy (władza eksperta) 

-

 

kluczowy warunek zdobycia sławy i presti

Ŝ

u  

4.  PRESTI

ś

 

-

 

ludzie wyrabiaj

ą

 sobie mniemanie o sobie patrz

ą

c na to jak ceni

ą

 nas inni 

-

 

jest wymienialny na władz

ę

 

5.  ZDROWIE I SPRAWNO

ŚĆ

 FIZYCZNA 

 
KONWERSJA  KAPITAŁU  –  zdobycie  lub  podwy

Ŝ

szenie  przez  jednostk

ę

  lub  grup

ę

  społecznie  cenionych  zasobów 

jednego  rodzaju  dzi

ę

ki  posiadaniu  zasobów  innego  rodzaju  (np.  wykorzystanie  władzy  i  presti

Ŝ

u  do  osi

ą

gni

ę

cia 

korzy

ś

ci materialnych) 

 
SZANSE 

ś

YCIOWE – prawdopodobie

ń

stwo uzyskania społecznie cenionych dóbr  

 
STRATYFIKACJA  SPOŁECZNA  –  (uwarstwienie)  hierarchia  warstw  społecznych  o  wi

ę

kszych  lub  mniejszych 

szansach dost

ę

pu do jakiego

ś

 społecznie cenionego dobra 

-

 

ZBIE

ś

NO

ŚĆ

  HIERARCHII  STRATYFIKACYJNYCH  –  sytuacja,  w  której  wysoka  (b

ą

d

ź

  niska)  pozycja  jednostki 

lub  grupy na jednej  z  drabin nierówno

ś

ci społecznej odpowiada  wysokiej (b

ą

d

ź

 niskiej) pozycji  w ramach innych 

hierarchii stratyfikacyjnych 

background image

 

15

-

 

ROZBIE

ś

NO

ŚĆ

 HIERARCHII STARTYFIKACYJNYCH – sytuacja, w której okre

ś

lona pozycja jednostki lub grupy 

na jednej z drabin nierówno

ś

ci nie oznacza podobnej pozycji w obr

ę

bie innych hierarchii stratyfikacyjnych. 

 
WARSTWY SPOŁECZNE – kategorie i grupy społeczne powi

ą

zane realn

ą

 wi

ę

zi

ą

 subiektywn

ą

 i obiektywn

ą

, ró

Ŝ

nice 

mi

ę

dzy  sob

ą

  zbiorowymi  szansami  osi

ą

gania  społecznie  cenionych  dóbr  –  bogactwa,  władzy,  presti

Ŝ

u,  edukacji  itp. 

oraz wynikaj

ą

cym z tego poziomem i stylem 

Ŝ

ycia, typow

ą

 ideologi

ą

 i obyczajami. 

 
RUCHLIWO

ŚĆ

  SPOŁECZNA  –  przemieszczanie  si

ę

  pomi

ę

dzy  pozycjami  i  grupami  ulokowanymi  na  ró

Ŝ

nych 

szczeblach hierarchii stratyfikacyjnych  

 

PIONOWA – przemieszczanie si

ę

 jednostek lub zbiorowo

ś

ci pomi

ę

dzy szczeblami drabiny stratyfikacji: awans 

lub degradacja 

 

POZIOMA – przemieszczanie si

ę

 ludzi w przestrzeni (migracja, podró

Ŝ

e, turystyka) 

 

MI

Ę

DZYPOKOLENIOWA  –  awans  lub  degradacja  jednostki  lub  grupy  w  długim  okresie  obejmuj

ą

cym 

Ŝ

ycie 

dwóch lub wi

ę

cej pokole

ń

 

 

WEWN

Ą

TRZPOKOLENIOWA – awans lub degradacja jednostki lub grupy w toku 

Ŝ

ycia jednego pokolenia 

 
SPOŁECZE

Ń

STWO OTWARTE – takie, w którym awans jednostkowy lub grupowy jest nie tylko w szerokim zakresie 

mo

Ŝ

liwy, ale silnie kulturowo oczekiwany i wymagany 

SPOŁECZE

Ń

STWO ZAMKNI

Ę

TE – takie, które ogranicza lub całkowicie zamyka mo

Ŝ

liwo

ść

 awansu społecznego 

 
Formy dyskryminacji: 

 

Segregacja zawodowa 

 

Ograniczanie szans edukacyjnych 

 

Pułap  stratyfikacyjny  (jawna  lub  utajona,  ale  realna  granica  awansu  dost

ę

pnego  dla  pewnych  kategorii 

społecznych czy grup np. mniejszo

ś

ci rasowe czy etniczne) 

 
KANAŁY RUCHLIWO

Ś

CI SPOŁECZNEJ – typowe scenariusze awansu lub kariery otwarte w danym społecze

ń

stwie 

 
2 WIZJE NIERÓWNO

ŚĆ

 SPOŁECZNEJ

1.  DYCHOTOMICZNA  WIZJA  NIERÓWNO

Ś

CI  –  obraz  społecze

ń

stwa,  w  którym  podkre

ś

la  si

ę

 

przeciwstawno

ś

ci dwóch klas społecznych:  

 

Wła

ś

cicieli 

ś

rodków produkcji i pracowników pozbawionych własno

ś

ci 

KLASA  SPOŁECZNA  –  wielki  segment  społecze

ń

stwa  obejmuj

ą

cy  osoby  o  podobnej  sytuacji 

własno

ś

ciowej (zwłaszcza w zakresie posiadania kapitału ekonomicznego) 

WARTO

ŚĆ

  DODATKOWA  –  zysk  wła

ś

ciciela 

ś

rodków  produkcji  wynikaj

ą

cy  z  zawłaszczenia  ró

Ŝ

nicy 

mi

ę

dzy warto

ś

ci

ą

 produktu wytworzonego przez pracownika, a jego płac

ą

 

RELACJA EKSPLOATATORSKA – wyzysk najemnych pracowników przez wła

ś

cicieli 

ś

rodków produkcji 

KLASA  W  SOBIE  –  klasa  społeczna  w  pocz

ą

tkowym  momencie  krystalizacji,  gdy  du

Ŝ

y  segment 

społecze

ń

stwa posiada obiektywnie wspólny interes ekonomiczny, nie jest jednak tego 

ś

wiadomy 

Ś

WIADOMO

ŚĆ

  KLASOWA  –  rozpowszechniona  w

ś

ród  członków  zbiorowo

ś

ci  o  podobnych  interesach 

ekonomicznych  artykulacja  ideologiczna  tych  interesów,  rozpoznanie  zagra

Ŝ

aj

ą

cych  tym  interesom 

wrogów  klasowych  oraz  pojawiaj

ą

ca  si

ę

  na  tym  tle  silna  to

Ŝ

samo

ść

  grupowa  i  gotowo

ść

  do  walki  o 

realizacje klasowych celów 
KLASA  DLA  SIEBIE  –  klasa  społeczna  w  ko

ń

cowym  momencie  krystalizacji,  gdy  obok  wspólnoty 

interesów  ekonomicznych  dysponuje  rozwini

ę

t

ą

 

ś

wiadomo

ś

ci

ą

  klasow

ą

    i  formami  organizacyjnymi 

pozwalaj

ą

cymi na prowadzenie walki klasowej  

 

Grupy wi

ę

kszo

ś

ciowej i mniejszo

ś

ciowej  

-

  stereotypy etniczne lub narodowe 

-

  przes

ą

dy 

-

  ASYMILACJA  –  roztopienie  si

ę

  mniejszo

ś

ci  etnicznej  czy  rasowej  w  grupie  wi

ę

kszo

ś

ciowej  i  tym 

samym uzyskanie pełnej partycypacji w jej szansach 

Ŝ

yciowych 

 

Grupy m

ęŜ

czyzn i kobiet 

-

  interpretacja  kulturowa  płci  –  płe

ć

  to  co

ś

  wi

ę

cej  ni

Ŝ

  ró

Ŝ

nice  biologiczne,  jest  to  tak

Ŝ

e  ró

Ŝ

nica 

kulturowa 



 gender (płe

ć

 kulturowa) 

-

  segregacja zawodowa ze wzgl

ę

du na płe

ć

 (dyskryminacja) 

 
 
Piotr Sztompka „Socjologia. Analiza społecze

ń

stwa.” Rozdział 15 

 
IDEOLOGIE NIERÓWNO

Ś

CI

 
1.  IDEOLOGIA ELITARYSTYCZNA (arystokratyczna) 

o

 

istniej

ą

  takie  grupy,  które  z  samej  swojej  natury  s

ą

  „wy

Ŝ

sze”  od  innych  i  dlatego  musz

ą

  mie

ć

  wy

Ŝ

sz

ą

 

pozycj

ę

 w społecze

ń

stwie, co wyra

Ŝ

a si

ę

 w ich całkowicie uzasadnionych przywilejach (poprzez urodzenie, 

szczególne predyspozycje tj. talent, m

ą

dro

ść

, blisko

ść

 Boga) 

background image

 

16

2.  IDEOLOGIA EGALITARNA 

I     RADYKALNA:  

-

 

Ŝą

dały IDENTYCZNYCH WARUNKÓW 

ś

YCIA dla wszystkich 

-

 

były najcz

ęś

ciej formułowane przez grupy uciskowe b

ą

d

ź

 w ich imieniu 

-

 

sprzeciwiały si

ę

 wszelkim nierówno

ś

ciom i przywilejom społecznym   

      II    REALISTYCZNA: 

-

 

biologiczne  podobie

ń

stwo  w  obr

ę

bie  gatunku  ludzkiego,  implikowało  to  i

Ŝ

  ludzie  maj

ą

  takie  same 

potrzeby  i  wobec  tego  nale

Ŝ

ało  wszystkim  ludziom  IDENTYCZNY  MINIMALNY  POZIOM 

ZASPOKOJENIA  POTRZEB  (zaspokojenie  potrzeb  wy

Ŝ

ywienia,  ubrania,  schronienia,  pracy, 

bezpiecze

ń

stwa) 

      III      postulowali  RÓWNO

ŚĆ

  SZANS  OSI

Ą

GNI

Ę

CIA  (równy  start,  równe  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  dost

ę

pu  do  społecznie 

po

Ŝą

danego dobra) 

      IV   postulowali RÓWNO

ŚĆ

 WOBEC PRAWA 

      V        postulowali  RÓWNO

ŚĆ

  PRAW  PODMIOTOWYCH  (tzn.  gwarantowania  ka

Ŝ

demu  realizacji  uprawnie

ń

 

przysługuj

ą

cych niezale

Ŝ

nie od poło

Ŝ

enia społecznego) 

3.   IDEOLOGIA MERYTOKRATYCZNA  

 

nierówno

ś

ci s

ą

 na tyle usprawiedliwione o ile s

ą

 efektem własnych zasług 

 

2 czynniki na to wpływaj

ą

ce: 

1)  stopie

ń

 własnego wysiłku, nakładu pracy 

2)  wkład  jaki  dana  grupa  wnosi  do  społecze

ń

stwa  jako  cało

ś

ci,  stopie

ń

  w  jakim  zaspokaja  jego  potrzeby, 

korzy

ś

ci czy stratyfikacji 

 

nierówno

ść

 społeczna jest swoistym słusznym wynagrodzeniem za własny wysiłek i społeczn

ą

 przydatno

ść

 

 

KA

ś

DEMU WEDŁUG JEGO ZASŁUG 

 

Skala nierówno

ś

ci 

 
TEORIE NIERÓWNO

Ś

CI

1.  FUNKCJONALNA TEORIA NIERÓWNO

Ś

CI 

 

Wi

ąŜ

e nierówno

ść

 z koniecznymi imperatywami organizacyjnymi 

Ŝ

ycia zbiorowego 

 

Nierówno

ść

  społeczna  –  zjawisko  odwieczne,  nieusuwalne,  niezb

ę

dne  do  istnienia  i  funkcjonowania 

społecze

ń

stwa 



 

Teoria Davisa i Moore’a (1945r.) 

-

 

wszelkie społecze

ń

stwa cechuj

ą

 si

ę

 nierówno

ś

ci

ą

 społeczn

ą

 



 dotyczy to tera

ź

niejszo

ś

ci i nie mo

Ŝ

na 

stwierdza

ć

 jak b

ę

dzie w przyszło

ś

ci; nie stwierdza to tak

Ŝ

e faktu, 

Ŝ

e jest ona konieczna, uniwersalna i 

wieczna 

-

 

opracowana na nierówno

ś

ci zawodów (ale mo

Ŝ

na j

ą

 stosowa

ć

 do wszelkiej nierówno

ś

ci) 

a)  Ró

Ŝ

ne zawody wykonywane w społecze

ń

stwie maj

ą

 ró

Ŝ

ne doniosło

ś

ci funkcjonalne tzn. w ró

Ŝ

nym 

stopniu przyczyniaj

ą

 si

ę

 do zaspokojenia „wymogów funkcjonalnych społecze

ń

stwa” 

b)  Ró

Ŝ

ne  zawody  wymagaj

ą

  wi

ę

kszych  lub  mniejszych  zdolno

ś

ci,  talentów,  wrodzonych 

predyspozycji,  a  ponad  to  dłu

Ŝ

szego  b

ą

d

ź

  krótszego  kształcenia  i  treningu  daj

ą

cego  niezb

ę

dne 

umiej

ę

tno

ś

ci i kompetencje 

c)  Kształcenie i trening oznacza ponoszenie pewnych kosztów i wyrzecze

ń

 

d)  Jedyny sposób aby skłoni

ć

 ludzi do podj

ę

cia szczególnych stara

ń

 i poniesienia kosztów zwi

ą

zanych 

z  osi

ą

gni

ę

ciem  bardziej  wymagaj

ą

cego,  a  zarazem  bardziej  funkcjonalnie  wa

Ŝ

nego  zawodu,  to 

zwi

ą

zanie z nim szczególnych przywilejów: lepsze zarobki, wi

ę

ksza pula władzy czy presti

Ŝ

e)  Obsadzenie  wa

Ŝ

nych  funkcjonalnie  zawodów  predysponowanymi  i  przygotowanymi  jednostkami 

jest 

imperatywem 

funkcjonalnym, 

swoistym 

metawymogiem 

funkcjonowania 

ka

Ŝ

dego 

społecze

ń

stwa. Bez tego społecze

ń

stwo nie mogłoby istnie

ć

 

-

 

konkluzja: tylko istnienie nierówno

ś

ci społecznych zapewnia motywacje     niezb

ę

dnego kształcenia i 

treningu, co dostarcza pul

ę

 kandydatów do wykonania wymagaj

ą

cych zawodów, których wykonanie w 

społecze

ń

stwie  danego  typu  konieczne,  by  mogło  ono  istnie

ć

.  NIERÓWNO

ŚĆ

  SPOŁECZNA  JEST 

CZYM

Ś

 

KONIECZNYM, 

UNIWERSALNYM 

WIECZNYM 

SKŁADNIKIEM 

KA

ś

DEGO 

SPOŁECZE

Ń

STWA!!! 

-

 

Krytyka:  1.  doniosło

ść

  funkcjonalna:  ró

Ŝ

ne  zawody  s

ą

  wzajemnie  komplementarne  (uzupełniaj

ą

  si

ę

 

wi

ę

c  trudno  znale

źć

  ten  najwa

Ŝ

niejszy)  2.  model  teorii  funkcjonalnej  działa  tylko  w  takim 

społecze

ń

stwie, w którym wszyscy mieliby zapewniony równy start (a nigdy tak nie jest) 3. ludzie nie 

tylko kieruj

ą

 si

ę

 motywacjami instrumentalnymi, ale tak

Ŝ

e autotelicznymi i robi

ą

 co

ś

 bezinteresownie 

dla własnej przyjemno

ś

ci 

 
2.  TEORIA SKOMULOWANYCH PRZEWAG 

-

 

ź

ródło nierówno

ś

ci widzi w dominacji i władzy 

-

 

nierówno

ść

 to efekt szczególnych warunków historycznych, które mog

ą

 by

ć

 zniesione w przyszło

ś

ci; 

nierówno

ść

 czynnik konfliktogenny, dezorganizuj

ą

cy 

Ŝ

ycie społeczne 

-

 

dziedziczenie  pozycji  społecznych  –  uzyskiwane  od  rodziny  –  bez  własnych  zasług  -  zasobów 
maj

ą

tkowych,  władzy,  presti

Ŝ

u,  kapitału  kulturowego,  kapitału  społecznego  –  co  stwarza  lepsze 

warunki startu 

Ŝ

yciowego (b

ą

d

ź

 odwrotnie: dziedziczenie biedy, zacofania, marginalizacji społecznej) 

background image

 

17

-

 

dziedziczeniu  podlega  kapitał  w  sensie  dosłownym,  jak  i  kapitał  kulturowy  (nawyki,  umiej

ę

tno

ś

ci, 

sposób  codziennego  zachowania  si

ę

  i  mówienia  itp.)  oraz  kapitał  społeczny  (sie

ć

  kontaktów, 

znajomo

ś

ci, powi

ą

za

ń

, przynale

Ŝ

no

ś

ci do organizacji i stowarzysze

ń

, które stwarza jednostce lepsze 

mo

Ŝ

liwo

ś

ci uzyskiwania innych społecznie cenionych zasobów – bogactwa, władzy, presti

Ŝ

u)  

 
DETERMINIZM  TECHNOLOGICZNY  –  pogl

ą

d,  ze  głównym  czynnikiem  decyduj

ą

cym  o  rozwoju  społecze

ń

stw  i 

znacz

ą

cym kolejne fazy historii ludno

ś

ci s

ą

 odkrycia, wynalazki i innowacje techniczne 

 
AKUMULACJA  PRZEWAG  I  UPO

Ś

LEDZENIA  –  tendencja  do  podwy

Ŝ

szenia  raz  osi

ą

gni

ę

tej  wy

Ŝ

szej  pozycji 

społecznej oraz przeciwnie do pogł

ę

bienia si

ę

 degradacji, gdy spadło si

ę

 na pozycje niskie 

 
 
Henryk Doma

ń

ski „Struktura społeczna” rozdział 2 

 
ZRÓ

ś

NICOWANIE  SPOŁECZNE  –  1.  jest  negacj

ą

  identyczno

ś

ci  i  odpowiednikiem  szczegółowego  podziału  2.  jako 

proces jest wyłanianiem si

ę

 nowych podziałów i ról 

 
Zró

Ŝ

nicowanie społeczne jest podstawowym aspektem ka

Ŝ

dej struktury społecznej: 

1)  ka

Ŝ

da istota ludzka pełni jak

ąś

 rol

ę

 i mo

Ŝ

na j

ą

 sklasyfikowa

ć

 w ramach okre

ś

lonego podziału 

2)  zró

Ŝ

nicowanie społeczne tkwi u podło

Ŝ

a zjawiska role-set (R. Merton) czyli wielo

ś

ci ról 

3)  podział  pracy  to  podstawa  funkcjonowania  wszystkich  instytucji  społecznych  –  rodzaj  zró

Ŝ

nicowania 

społecznego 

 
NIERÓWNO

Ś

CI SPOŁECZNE 

 
1.  RÓWNO

ŚĆ

 WOBEC PRAWA 

-

 

ka

Ŝ

dy człowiek podlega tym samym regułom i powinien by

ć

 karany w ten sam sposób, niezale

Ŝ

nie od 

pochodzenia społecznego, narodowo

ś

ci, wyznania czy płci 

-

 

koncepcja prawa naturalnego J.J. Rousseau 



 naturalnym stanem rodzaju ludzkiego jest równo

ść

 

-

 

Deklaracja Praw Człowieka i Obywatela (Rewolucja Francuska) 



 „ludzie rodz

ą

 si

ę

 i pozostaj

ą

 wolni i 

równi pod wzgl

ę

dem ich praw...” 

2.  RÓWNO

ŚĆ

 SZANS 

-

 

hasło wykreowane przez teoretyków liberalizmu 

-

 

ten sam start, a co potem zale

Ŝ

y od zasług 

-

 

nagrody rozdzielane według zasług 

-

 

MERYTOKRACJA- ka

Ŝ

demu według zasług 

-

 

Wykorzystywanie tego modelu nierówno

ś

ci w badaniach nad ruchliwo

ś

ci

ą

 społeczn

ą

 

3.  MODEL NIERÓWNO

Ś

CI OPARTY NA ZAKWESTIONOWANIU RÓWNO

Ś

CI SZANS 

-

 

oparty na prywatnej warto

ś

ci i ideologii sukcesu 

-

 

marksi

ś

ci i my

ś

liciele socjalistyczni 



 postulowali oni równo

ść

 warunków 



 ka

Ŝ

da jednostka powinna 

tym  samym  stopniu  uczestniczy

ć

  w  podziale  dóbr,  niezale

Ŝ

nie  od  wydatkowanych  przez  siebie 

nakładów oraz posiadanego talentu, zasług i własnych zdolno

ś

ci 

-

 

krytyka merytokracji



 oferuje ludziom równo

ść

 szans by  ich usytuowa

ć

 w hierarchii 

-

 

poj

ę

cie „równo

ś

ci szans” wykorzystuje si

ę

 w badaniach nad ruchliwo

ś

ci

ą

 społeczn

ą

 

 
Henryk Doma

ń

ski „Struktura społeczna” rozdział 3 

 
Stratyfikacja jest form

ą

 nierówno

ś

ci!!! 

 
Stratyfikacja społeczna wg Bergela 

-

 

stratyfikacja jest obiektywnym rezultatem oceny 

-

 

stratyfikacja  wskazuje  porz

ą

dek,  relatywn

ą

  pozycje  rang  i  ich  dystrybucj

ę

  w  systemie  oceny.  Je

Ŝ

eli 

oceniane  s

ą

  jednostki  bez  wzgl

ę

du  na  ich  przynale

Ŝ

no

ść

  grupow

ą

,  mo

Ŝ

emy  mówi

ć

  o  stratyfikacji 

indywidualnej, je

Ŝ

eli grupy s

ą

 elementem oceny mówimy o stratyfikacji grupowej. 

 
Barber:  

-

 

„stratyfikacja „produkt interakcji” zachodz

ą

cej mi

ę

dzy zró

Ŝ

nicowaniem a ocen

ą

 społeczn

ą

” 

-

 

zjawisko ugruntowane na wspólnocie moralnej  

 
2 ROZUMIENIA STRATYFIKACJI: 

1.  STATYCZNE 



 „wzór” kategorii zró

Ŝ

nicowanych pod wzgl

ę

dem przywilejów społecznych 

2.  PROCES 



 proces wyznaczaj

ą

cy ludziom ich miejsce w hierarchii statusu 

 

Trzy tradycje bada

ń

 nad stratyfikacj

ą

 społeczn

ą

: 

 

background image

 

18



  WEBER 

-

 

wielowymiarowe podej

ś

cie do stratyfikacji 

-

 

„Wirtschaft und Gesellschaft” – klasy, stany i partie 

-

 

definicja klasy społecznej wg Webera: 

„  o  klasie  mówimy  tam,  gdzie:  1.  wielu  ludziom  wspólny  jest  swoisty  element  determinuj

ą

cy  ich  szanse 

Ŝ

yciowe,  o  ile  2.  elementów  okre

ś

lony  jest  wł

ą

czenie  przez  ekonomiczne  interesy  wi

ąŜą

ce  si

ę

  z 

posiadaniem dóbr oraz interesy zarobkowe i to 3. w warunkach rynku – dóbr lub pracy” 

-

 

zakłada on wyst

ę

powanie uniwersalnych mechanizmów wymiany rynkowej 

-

 

szerokie rozumienie własno

ś

ci 

-

 

wyznacznik pozycji społecznej:  

1.  monopolizacja  szans  rynkowych  przez  ró

Ŝ

ne  klasy  społeczne  (wykorzystał  to  pó

ź

niej  Parkin 



  poj

ę

cie  „zamykania  si

ę

”  grup  uprzywilejowanych,  podejmowanego  w  odpowiedzi  na 

strategie „uzurpacji” ze strony klas ni

Ŝ

szych) 

2.  wymiar presti

Ŝ

3.  stratyfikacja  presti

Ŝ

u  (hierarchia)  rodzi  si

ę

  w 

ś

wiadomo

ś

ci,  a  uzewn

ę

trznia  si

ę

  w 

zachowaniach i gestach 

 

koniecznym warunkiem wyłaniania si

ę

 hierarchii presti

Ŝ

u stanowi wspólnota warto

ś

ci i norm 

 

wspólnotowy charakter grupy zespala członków i mobilizuje do działania 

 

władza to 3 podstawowy wymiar stratyfikacji społecznej (2 rodzaje władzy: ekonomiczna oraz 
uwarunkowana „honorem”) 

-

 

podkre

ś

la niezale

Ŝ

ny charakter  nierówno

ś

ci oparty na władzy 

-

 

rozpatrywał nierówno

ść

 władzy jako odzwierciedlenie systemu organizacji społecznej 

-

 

nierówno

ść

  zwi

ą

zana  z  władz

ą

  staje  si

ę

  coraz  wa

Ŝ

niejsza  (bo  w  rozwini

ę

tych  społecze

ń

stwach 

rynkowych nierówno

ś

ci społeczne w coraz wi

ę

kszym stopniu b

ę

d

ą

 si

ę

 koncentrowały wokół systemu 

politycznego  i  władzy,  inaczej  ni

Ŝ

  w  społecze

ń

stwach  stanowych  i  kastowych,  gdzie  najwa

Ŝ

niejsza 

była struktura klasowa) 

 



  WARSZTATY BADA

Ń

 TERENOWYCH

-

 

USA – ojczyzna bada

ń

 nad stratyfikacj

ą

 

-

 

AMERICAN  DREAM 



  okazał  si

ę

  tylko  nierealnym  snem,  to  spowodowało, 

Ŝ

e  badania  nad 

stratyfikacj

ą

  zacz

ę

to  realizowa

ć

  według  pewnego  schematu  –  zaczynaj

ą

c  od  zdefiniowania 

problemów  socjalnych,  wynikaj

ą

cych  z  urbanizacji,  masowego  napływu  imigrantów  i  rozwoju 

przemysłu – stworzenie siatki poj

ę

ciowej i kategorii interpretacji tych zjawisk 

-

 

Badania nad struktur

ą

 społeczn

ą

 przeprowadzone w społeczno

ś

ciach lokalnych  

 

Robert  i  Helen  Lynd  w  Middletown  (techniki  badawcze:  wywiad,  obserwacja,  analiza  materiałów 

ź

ródłowych); stwierdzili obecno

ść

 2 klas: klasy „robotniczej” i klasy „ludzi biznesu”; najwa

Ŝ

niejszy 

czynnik stratyfikacji – zasoby materialne i władza. 

 

W latach 1945-53 opublikowano 333 artykułów i ksi

ąŜ

ek omawiaj

ą

cych wyniki community studies 

 

Warner,  miasto  Janesville;  status



  kluczowy  element  stratyfikacji  społecznej,  który  definiowali 

jako  „najogólniejsze  poj

ę

cie,  odnosz

ą

ce  si

ę

  do  usytuowania  zachowa

ń

  lub  pozycji  jednostek  w 

ka

Ŝ

dej  grupie  społecznej”;  wielowymiarowe  podej

ś

cie 



  społecze

ń

stwa  s

ą

  wypadkow

ą

  wielu 

rankingów i analiza ka

Ŝ

dego z nich wymaga odniesienia do innych wymiarów; 

Metoda  „oceniaj

ą

cego  uczestnictwa” 



  Evaluated  Participation  (E.P.)  składa  si

ę

  z  takich  bada

ń

 

jak:  matched  agreement  (odtwarzanie  z  relacji  informatorów  ich  subiektywnych  map  hierarchii 
społecznej), ocena symbolicznego usytuowania respondentów, ocena społecznej reputacji, ocena 
statusu  przez  porównanie  jednych  respondentów  z  innymi,  proste  zakwalifikowanie  do  klasy 
społecznej (simple assingment) oraz ocena ze wzgl

ę

du na instytucjonalne oceniane uczestnictwo 

(stowarzyszenia, kliki, ko

ś

cioły); prowadz

ą

cy badanie mili z góry narzucany scenariusz wywiadu; 

wniosek:  Jonesville  jest  skrystalizowanym  układem  klasowym,  5  kategorii:  klasa  wy

Ŝ

sza,  klasa 

wy

Ŝ

sza 

ś

rednia, klasa ni

Ŝ

sza 

ś

rednia, klasa wy

Ŝ

sza ni

Ŝ

sza, klasa ni

Ŝ

sza ni

Ŝ

sza. 

 



  FUNKCJONALNA TEORIA ODNIESIENIA



 Kingsley Davis i Wilibert E. Moore 

-

 

Nierówno

ś

ci s

ą

 koniecznym warunkiem normalnego funkcjonowania organizmów społecznych i musi 

istnie

ć

 gdy

Ŝ

 zaspokajaj

ą

 

Ŝ

ywotne potrzeby i s

ą

 warunkiem zdrowia ka

Ŝ

dego systemu  

1.  Funkcjonowanie  społecze

ń

stwa  opiera  si

ę

  na  podziale  pracy,  którego  podstaw

ą

  jest  hierarchia 

stanowisk i pozycji zawodowych o niejednakowej wa

Ŝ

no

ś

ci 

2.  Wi

ę

ksza  wa

Ŝ

no

ść

  podnosi  rang

ę

  pozycji,  ale  z  kolei  wy

Ŝ

sze  pozycje  poci

ą

gaj

ą

  za  sob

ą

 

konieczno

ść

 ponoszenia odpowiednio wy

Ŝ

szych nakładów 

3.  Warunkiem efektywno

ś

ci systemu jest osadzenie wy

Ŝ

szych i ni

Ŝ

szych pozycji przez odpowiednie 

jednostki.  Musi  istnie

ć

  mechanizm  wynagrodzenia:  zapewnia  optymaln

ą

  selekcje  kandydatów, 

motywacja ludzi. 

4.  Mechanizm wynagrodzenia istnieje, a jest nim dystrybucja rzadkich dóbr oraz uprawnie

ń

 

5.  Efektem  działa

ń

  tych  mechanizmów  jest:  stratyfikacja  społeczna  oraz  skuteczna  metoda 

wyłaniania utalentowanych jednostek 

background image

 

19



  Parsons 

-

 

stratyfikacja  społeczna  to  rezultat  i  odzwierciedlenie  wspólnego  systemu  warto

ś

ci,  co  wynika  z 

przyj

ę

cia fundamentalnych przesłanek, 

Ŝ

e wszystkie działania zorientowane s

ą

 na osi

ą

ganie celów, a 

w zwi

ą

zku z tym maj

ą

 charakter normatywny i podlegaj

ą

 ocenie 

-

 

orientacje tworz

ą

 zintegrowany system warto

ś

ci 

-

 

stratyfikacja jest nie tylko aspektem 

ś

wiadomo

ś

ci, ale norm

ą

 i zobowi

ą

zaniem moralnym 

-

 

STRATYFIKACJA  –  w  aspekcie  oceny:  zaszeregowanie  jednostek  składowych  systemu  zgodnie  z 
normami wspólnego systemu warto

ś

ci 

-

 

Po

ś

wi

ę

cił osobn

ą

 uwag

ę

 klasyfikacji społecze

ń

stw pod k

ą

tem przypisania ich do ró

Ŝ

nych syndromów 

warto

ś

ci. Nadrz

ę

dne syndromy warto

ś

ci zwi

ą

zane s

ą

 z:  

a)  Adaptacj

ą

 

b)  Osi

ą

ganiem celów 

c)  Integracj

ą

  

d)  Podtrzymywaniem wzorów 

 

 
 
 
 
 
 
Temat VI: RUCHLIWO

ŚĆ

 SPOŁCZNA I JEJ BARIERY. 

 
PIOTR SZTOMPKA: „SOCJOLOGIA” 
Rozdział: „Nierówno

ś

ci społeczne” 

 
Ruchliwo

ść

 pozioma- np. migracje,turystyka 

Ruchliwo

ść

 społeczna pionowa- ludzie zmieniaj

ą

 pozycje społeczne i przynale

Ŝ

no

ść

 grupow

ą

, gdy przemieszczaj

ą

 

si

ę

 na ró

Ŝ

nych szczeblach stratyfikacji społecznej: 

 

Awans  zawodowy-wej

ś

cie  do  wy

Ŝ

szej  grupy  zawodowej.Jest  to  zmiana,  która  przynosi  wy

Ŝ

szy  presti

Ŝ

zarobki, wi

ę

cej władzy 

 

Degradacja- zej

ś

cie na ni

Ŝ

sz

ą

 pozycje, mo

Ŝ

e to by

ć

 opuszczenie danej grupy zawodowej. 

-kariera -sekwencja nast

ę

puj

ą

cych po sobie awansów 

 

 Ruchliwo

ść

 mo

Ŝ

e polega

ć

 na zmianie samych hierarchii stratyfikacyjnych, dzi

ę

ki czemu grupy znajduj

ą

 si

ę

 na innej 

pozycji (szczeblu) 

 

Zmiana skal stratyfikacyjnych- dokonuje si

ę

 jako efekt szerokich i radykalnych zmian społecznych, rewolucji, 

przewrotów.  Wówczas  jedne  stanowiska  mog

ą

  zyska

ć

  szybszy  dost

ę

p  do  wy

Ŝ

szych  zarobków,  władzy, 

presti

Ŝ

u, inne za

ś

- mog

ą

 traci

ć

 swoj

ą

 pozycj

ę

  Awans  zawodowy-  mo

Ŝ

e  obejmowa

ć

  całe  kategorie  społeczne-  w  procesie  modernizacji  było  to  typowe  dla 

ludno

ś

ci wiejskiej, migruj

ą

cej do miast- osi

ą

gniecie wy

Ŝ

szych zarobków, presti

Ŝ

 

Po II wojnie 

ś

wiatowej-awans zawodowy i edukacyjny chłopów 

 

Awans  pokolenia-  gdy  otwieraja  si

ę

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  szybszego  podnoszenia  swojej  pozycji  społecznej 

przez ludzi w podobnym wieku 

 
ZMIANA SKAL STRATYFIKACYJNYCH: 
 

Polska po 1989 roku: 
Np.: stanowiska prawnicze- wy

Ŝ

szy status (ze wzgl

ę

du na zmiany technologiczne, gospodarcze) 

- zmiany te mog

ą

 by

ć

 za równo wewn

ą

trzpokoleniowe jak i miedzy- 

-awans edukacyjny- charakterystyczny dla ruchliwo

ś

ci mi

ę

dzypokoleniowej; w Polsce po II wojnie 

ś

wiatowej- rodzice 

pracuj

ą

cy na roli, syn- in

Ŝ

ynier 

-

ś

ydzi podczas II wojny 

ś

wiatowej 

-kobiety, gdy uzyskały prawo głosu 
 

Społecze

ń

stwa: 

 

Otwarte- awans społeczny grupowy czy jednostkowy mo

Ŝ

liwy a nawet wymagany np. Ameryka 

 

Zamkni

ę

te-  ograniczaj

ą

  lub  wykluczaj

ą

  mo

Ŝ

liwo

ść

  ruchliwo

ś

ci  społecznej  –  np.  społecze

ń

stwa  feudalne- 

warstwy zamkni

ę

te (kasty) 

Pomi

ę

dzy nimi wyst

ę

puj

ą

 społecze

ń

stwa po

ś

rednie: 

1.  drabiny stosunkowo plastyczne- pod uwag

ę

 berze si

ę

 wyj

ą

tkowe osi

ą

gni

ę

cia 

2.  drabiny bardzo rygorystyczne- podkre

ś

lenie wysługi lat”, do

ś

wiadczenia 

 
W ruchliwo

ś

ci społecznej ujawniaj

ą

 si

ę

1.  stereotypy 

KaŜdemu z nich odpowiada 
inny kształt stratyfikacji 
społecznej  

background image

 

20

2.  przes

ą

dy 

3.  praktyki dyskryminacji: 

 

skrajne- całkowite wył

ą

czenie danej społeczno

ś

ci od mo

Ŝ

liwo

ś

ci awansu 

 

cz

ęś

ciej wyst

ę

puje- zamkni

ę

ta szansa awansu na pozycje najwy

Ŝ

sze- pułap osi

ą

gni

ęć

 

Odsuni

ę

cie  od  pewnych  kanałów  ruchliwo

ś

ci  cz

ę

sto  prowadzi  do  poszukiwania  kanałów  alternatywnych-  czasami 

metody kulturowo i prawnie uznane(np. kariera w sporcie) lub tez nie- zorganizowana przest

ę

pczo

ść

 
 
HENRYK ROMA

Ń

SKI „STRUKTURY SPOŁECZNE” 

Rozdz. 12 „Funkcje ruchliwo

ś

ci” 

 
RUCHLIWO

ŚĆ

  SPOŁECZNA-  ka

Ŝ

da  zmiana  pozycji  w  strukturze  społecznej(def.  Sformułował  Pitrim  Sorokin  w 

1927r) 
 
I. Wpływ ruchliwo

ś

ci na formowanie si

ę

 struktury społecznej: 

-teza „ ruchliwo

ść

 jest czynnikiem formowania si

ę

 barier społecznych” jest zasług

ą

 Maksa Webera 

-zbiorowo

ść

  jest  klas

ą

,  je

Ŝ

eli  zmiana  pozycji  jest  w  jej  ramach  łatwiejsza  od  ruchliwo

ś

ci  mi

ę

dzy  pozycjami 

przypisanymi  do  ró

Ŝ

nych  klas.  Posługuj

ą

c  si

ę

  tym  kryterium  Weber  wyró

Ŝ

nił:  klas

ę

  robotnicz

ą

,  drobn

ą

  bur

Ŝ

uazj

ę

najemnych pracowników umysłowych i wła

ś

cicieli wielkich firm. 

#Zagadnienia te rozwin

ą

ł Sorokin: 

 

wprowadził poj

ę

cie „przestrze

ń

 społeczna”-jest to wypadkowa stosunków ł

ą

cz

ą

cych jednostki z : 

a)członkami grupy społecznej (zawodowej,religijnej, narodowej i In.) 
b) innymi grupami 
c)innymi populacjami w uniwersum 

ś

wiatowym 

- im wi

ę

ksza jest blisko

ść

 mi

ę

dzy zawodami tym wi

ę

ksze jest nat

ęŜ

enie wzajemnej wymiany ich członków i odwrotnie 

(wi

ę

ksza  (lub  mniejsza)  wymiana  mi

ę

dzy  kategoriami  jest  wyznacznikiem  odpowiednio,  mniejszych  i  wi

ę

kszych 

dystansów) 
-wysoka ruchliwo

ść

 osłabia podziały społeczne, niska zaostrza 

-wysoka  ruchliwo

ść

  przeciwdziała  tworzeniu  si

ę

  podziałów  klasowych,poniewa

Ŝ

  stosunek  do 

ś

rodków  produkcji 

przestaje odgrywa

ć

 role głównego czynnika (towarzyszy temu wzrost a 

Aspiracji) 
 
#  Giddens  wprowadził  poj

ę

cie  capacitie-  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  rynkowych,  o  których  decyduj

ą

  tzw.  zasoby  (takie  jak  poziom 

wykształcenia) i nagrody jednostek (np. zarobki). Trzy główne rodzaje tych mo

Ŝ

liwo

ś

ci to: 

1.  własno

ść

 

Ś

ródków produkcji 

2.  posiadanie kwalifikacji 
3.  własno

ść

 siły roboczej 

 
„ Zamykanie si

ę

”  w ramach jednej kategorii o podobnych mo

Ŝ

liwo

ś

ciach rynkowych traktuje Giddens jako czynnik 

formowania si

ę

 klas 

 

 

-  Zale

Ŝ

no

ść

  ta  mo

Ŝ

e  mie

ć

  miejsce  zarówno  w  kategoriach  uprzywilejowanych,  jak  i  kategoriach  o  niskim 

statusie 

 -  wzory  ruchliwo

ś

ci  -  tak  wewn

ą

trz-,  jak  i  mi

ę

dzypokoleniowej  -  s

ą

  mechanizmami  sprzyjaj

ą

cymi 

utrzymywaniu si

ę

 odr

ę

bno

ś

ci trzech głównych klas: wy

Ŝ

szej, 

ś

redniej i robotniczej.  

 
#Parkin 
-  strukturotwórcza  rola  ruchliwo

ś

ci  społecznej  jest  rezultatem  aktywno

ś

ci  jednostek  i  kategorii,  głównie  grup 

zawodowych  
-grupy uprzywilejowane, o wysokim statusie społecznym monopolizuj

ą

 dost

ę

p do cennych dóbr 

-ruchliwo

ść

  wewn

ą

trzpokoleniowa jako czynnik wzmacniaj

ą

cy podziały formuj

ą

ce si

ę

 na bazie mi

ę

dzypokoleniowego 

dziedziczenia  pozycji  (np.  korzy

ś

ci  wynikaj

ą

ce  z  przynale

Ŝ

no

ś

ci  do  zwi

ą

zków  zawodowych,  która  na  ogół  zwi

ę

ksza 

szanse zatrudnienia i kontynuowania kariery) 
-  ruchliwo

ść

  absolutna  -  sum

ę

  wszystkich  przemieszcze

ń

  ,  wynikaj

ą

cych  min  ze  zmian  liczebno

ś

ci  kategorii 

zachodz

ą

cych  pomi

ę

dzy  pokoleniami  rodziców  i  dzieci-ruchliwo

ść

  wzgl

ę

dna-  informuje  o  otwarto

ś

ci  struktury 

społecznej 

- To

Ŝ

samo

ść

 , demograficzna jest jakby pierwszym etapem formowania si

ę

 klas okre

ś

lonym  

przez  procesy  napływu  i  dziedziczenia  pozycji,  gdzie  oczywi

ś

cie  mniejszy  napływ  i  odpływ  sprzyjaj

ą

  odpowiednio 

wi

ę

kszej zwarto

ś

ci. 

-  Bariery  ruchliwo

ś

ci  sprzyjaj

ą

  formowaniu  si

ę

 

ś

wiadomo

ś

ci  klasowej,  czego  efektem  mo

Ŝ

e  by

ć

  przekształcanie  si

ę

 

kategorii z mniej dojrzałego stanu "klasy w sobie" w "klas

ę

 dla siebie" 

 
II. Wpływ na stabilno

ść

 polityczn

ą

 

-    oqraniczenie  szans  ruchliwo

ś

ci  mo

Ŝ

e  b 

ć

 

ź

ródłem  destabilizacji  systemu  jako  czynnik  kreuj

ą

cy  masowe 

niezadowolenie aspołeczne 

 

Wieksza ruchliwo

ść

 wpływa na redukcje konfliktów 

background image

 

21

-wysoka ruchliwo

ść

 zmniejsza ostro

ść

 podziałów społ. 

- wi

ę

ksza ruchliwo

ść

 otwiera klasom ni

Ŝ

szym mo

Ŝ

liwo

ś

ci awansu 

-przypadki  awansu  dotycz

ą

.  Najcz

ęś

ciej  ludzi  ambitnych  i  zdolnych.  Powoduje  to, 

Ŝ

e  klasy  ni

Ŝ

sze  opuszczaj

ą

  ludzie 

najbardziej  aktywni,  obdarzeni  talentem  i  zaradni 

Ŝ

yciowo,  a  co  najwa

Ŝ

niejsze  -  stanowi

ą

cy  potencjalne  zarzewie 

konfliktów 

 

Czynniki ograniczaj

ą

ce pozytywny wpływ ruchliwo

ś

ci społecznej na stabilno

ść

 systemu: 

- mechanizmy dziedziczenia pozycji. W 

Ŝ

adnym kraju procesy odpływu z klas ni

Ŝ

szych nie s

ą

 tak du

Ŝ

e, aby całkowicie 

zlikwidowa

ć

 potencjał napi

ęć

 społecznych 

-ruchliwo

ść

 nie zawsze neutralizuje poczucie zablokowania szans w klasach ni

Ŝ

szych 

-  przypadki  ruchliwo

ś

ci  w  dól  s

ą

  mniej  liczne  ni

Ŝ

  w  gor

ę

(  zwi

ą

zane  ze  na  zwi

ę

kszaniu  si

ę

  liczebno

ś

ci  kategorii 

zawodowych o wysokim statusie) 
 
III. Wpływ na efektywno

ść

 ekonomiczna 

- Ruchliwo

ść

 traktowana jest tu jako jeden z warunków efektywno

ś

ci 

- wy

Ŝ

sza ruchliwo

ść

 jest po

Ŝą

danym zjawiskiem, jako czynnik sprzyjaj

ą

cy optymalnej alokacji jednostek 

-  Mo

Ŝ

na  powiedzie

ć

Ŝ

e  ruchliwo

ść

  jest  mechanizmem  zapewniaj

ą

cym  realizacj

ę

  zasady  "wła

ś

ciwi  ludzie  na 

wła

ś

ciwych pozycjach" wyznacza kanały dro

Ŝ

no

ś

ci i w tym sensie decyduje o efektywno

ś

ci systemu 

 
  # Vilfredo Pareto 
- jego wkład do zagadnie

ń

 zwi

ą

zanych ze struktur

ą

 społeczn

ą

 to teoria "kr

ąŜ

enia elit", w której procesy ruchliwo

ś

ci 

traktowane s

ą

 jako mechanizm regulacji dopływu kompetentnych jednostek do klasy rz

ą

dz

ą

cej. Celem rozwa

Ŝ

a

ń

 w 

teorii- okre

ś

lenie warunków zapewniaj

ą

cych trwała równowage systemom społecznym 

 

*podstawowa-  wymiana  jednostek  mi

ę

dzy  społecze

ń

stwem  a  kategori

ą

  rz

ą

dz

ą

cych(z  elity  eliminowane 

jednostki  bierne  i  nieefektywne-  rentierzy,  na  ich  miejsce  wchodz

ą

  najlepsi  przedstawiciele  społecze

ń

stwa- 

spekulatorzy) 
-Pareto  zwrócił  uw

ę

g

ę

  na  istnienie  wyra

ź

nie'  korelacji  mi

ę

dzy  rosn

ą

c

ą

  ruchliwo

ś

ci

ą

  a  rozwojem  gospodarczym  i 

wzrostem stopy 

Ŝ

yciowej 

 
IV Wpływ na funkcjonowanie jednostek 
 
- Zmiana pozycji społecznej powinna znale

źć

 odzwierciedlenie w stylu 

Ŝ

ycia, zachowaniach i sposobie my

ś

lenia 

Ŝ

e  usytuowanie  w  strukturze  społecznej  nale

Ŝ

y  rozpatrywa

ć

  jako  wypadkow

ą

  pozycji  zajmowanych  w  ró

Ŝ

nego  rodzaju 

rankingach (przynale

Ŝ

no

ść

 klasowa, udział we władzy i poło

Ŝ

enie stanowe - s

ą

 niezale

Ŝ

nymi wyznacznikami pozycji 

jednostek.) 
 

konsekwencje ruchliwo

ś

ci 

- wi

ę

ksz

ą

 skłonno

ść

 do akceptacji zmian przez "ruchliwe" jednostki. Ruchliwo

ść

 powinna sprzyja

ć

 tolerancji dla innych 

pogl

ą

dów 

-zderzenie si

ę

 ró

Ŝ

nych idei i wielo

ść

 bod

ź

ców pobudzaj

ą

cych do innowacyjno

ś

ci. 

-  Zmiana  pozycji  kojarzy  si

ę

  przede  wszystkim  ze  stresem.  .  Ludziom  wywodz

ą

cym  si

ę

  z  klas  ni

Ŝ

szych  zale

Ŝ

y  na 

podkre

ś

laniu swej przynale

Ŝ

no

ś

ci do kategorii o wy

Ŝ

szym statusie społecznym 

 

<>ostateczn

ą

 miar

ą

 sukcesu jest akceptacja towarzyska 

-jednostki ruchliwe charakteryzuj

ą

 si

ę

 wi

ę

kszym poczuciem niepewno

ś

ci i l

ę

ku 

-:  autorom  wi

ę

kszo

ś

ci  analiz  nie  udało  si

ę

  uchwyci

ć

  statystycznie  znacz

ą

cego  wpływu  ruchliwo

ś

ci  na  rozpatrywane 

postawy i zachowania jednostek 
 

W SKRÓCIE: 

- ograniczenie szans ruchliwo

ś

ci mo

Ŝ

e by

ć

 

ź

ródłem destabilizacji systemu 

-wysoka ruchliwo

ść

 zmniejsza ostro

ść

 podziałów społecznych, co redukuje potencjał napi

ęć

 

- niska ruchliwo

ść

 jest czynnikiem konfliktogennym 

-  Ruchliwo

ść

  traktowana  jest  tu  jako  jeden  z  warunków  efektywno

ś

ci.  Wa

Ŝ

ne  s

ą

:  przenikalno

ść

  barier  społecznych  i  to,  czy 

jednostki dysponuj

ą

ce odpowiednimi kwalifikacjami obsadzaj

ą

 wła

ś

ciwe pozycje 

- zmiana pozycji społecznej powinna uwidacznia

ć

 si

ę

 w stylu 

Ŝ

ycia, zachowaniach, sposobie my

ś

lenia 

 
Rozdział 13 „WYNIKI BADA

Ń

 NAD RUCHLIWO

Ś

CI

Ą

” 

-systematyczne badania ruchliwo

ś

ci społecznej rozpocz

ę

to po II wojnie 

ś

wiatowej 

 

Badania  nad ruchliwo

ś

ci

ą

  dziel

ą

 si

ę

 na dwa  nurty. Celem pierwszego- jest ustalenie rozmiarów ruchliwo

ś

ci i 

otwarto

ś

ci struktury społecznej; drugim nurtem jest analiza wzorów. 

Teza głosz

ą

ca, 

Ŝ

e ruchliwo

ść

 jest procesem towarzysz

ą

cym uprzemysłowieniu i generalny jej wzór jest we 

wszystkich krajach zbli

Ŝ

ony" - niezale

Ŝ

nie od systemu politycznego i kr

ę

gu kultury  

 
Wzory  ruchliwo

ś

ci,  definiowane  jako  układ  barier  i  kanałów  przemieszczania  si

ę

  jednostek  mi

ę

dzy 

poszczególnymi segmentami struktury społecznej 

background image

 

22

 
 

ć

wicze

ń

-szanse 

Ŝ

yciowe-  mo

Ŝ

liwo

ść

  ludzi  w  zakresie    zapewnienia  sobie  dogodnych  warunków 

Ŝ

ycia  i  pozytywnych 

do

ś

wiadcze

ń

 

Ŝ

yciowych 

-status społeczny- wypadkowa czynników osi

ą

ganych i przypisanych(urodzenie) 

 

Status  

a)  przypisany: 
– niezale

Ŝ

ny od wysiłków jednostki 

-jest funkcja urodzenia 
-nie jest przedmiotem wyboru 
b)osi

ą

gany 

-zale

Ŝ

ny od wysiłku jednostki 

-jest funkcj

ą

 zasług 

-jest przedmiotem wyboru 

 
-migracje- mog

ą

 by

ć

 zwi

ą

zane z ruchliwo

ś

ci

ą

 społeczn

ą

,ale tez tylko z przemieszczaniem si

ę

 

 
 

RUCHLIWO

ŚĆ

 

PRZESTRZENNA: 

-migracje 
-pozycje 

 

Społeczna: 

-pozioma-  na  równoległe  pozycje-(w  innym  miejscu  lub    na  podobnym  szczeblu  w  hierarchii  społecznej, 
presti

Ŝ

u) 

-pionowa- w góre (awans) lub w dół (degradacja) 
 
-wewn

ą

trzpokoleniowa- zmiana pozycji w strukturze społecznej w kolejnych punktach biografii 

-mi

ę

dzypokoleniowa-kolejne pokolenia na wy

Ŝ

szym szczeblu 

 
 

RUCHLIWO

ŚĆ

 ABSOLUTNA I WZGL

Ę

DNA: 

 

ABSOLUTNA- wszystkie przemiesczenia w strukturze, bez wzgl

ę

du na przyczyny 

 

WZGL

Ę

DNA—bierzemy pod uwag

ę

 ,gł. Czynnikiem liczebno

ść

 kategorii społeczno zawodowej (przepływ) 

 
 

Ruchliwo

ść

 społeczna jest czynnikiem klasotwórczym 

 

Wska

ź

nikiem społecznego dystansu mi

ę

dzy klasami (ostro

ść

 podziałów społecznych) 

 

Czynnikiem zamykania si

ę

 klas społecznych i reprodukcji 

 
# zamykanie si

ę

 klas –tworzenie si

ę

 barier 

-reprodukuje si

ę

 do

ś

wiadczenie 

Ŝ

yciowe, dziedziczenie ubóstwa (pozycji ale te

Ŝ

 syndromu kulturowego) 

- ruchliwo

ś

c wska

ź

nikiem dystansu pomiedzy klasami- sorokin 

#Michels- w pewnym momencie elita zaczyna d

ąŜ

yc do własnych interesów, staje si

ę

 bierna, nieefektywna 


-rozbie

Ŝ

no

ść

 norm 

-asymilacja kulturowa 
-poczucie ni

Ŝ

szo

ś

ci 

-„inteligencja ludowa’ 
-degradacja kulturowa inteligencji 
-Piere  Burdieu-  zinternalizujemy  kapitał  kulturowy  tego  społecze

ń

stwa  w  którym  si

ę

  wychowujemy(system  norm, 

postawy, kod j

ę

zykowy) 

 
- przemoc symboliczna- szkoła utrudnia awans społeczny w róznych grupach 
 
TEMAT 9: KLASA 

Ś

REDNIA 

 
Co to jest klasa 

ś

rednia?: 

 

Klasa 

ś

rednia ta taka, która w stratyfikacji społecze

ń

stwa znajduje si

ę

 pomi

ę

dzy klas

ą

 wy

Ŝ

sz

ą

 (arystokracja) a 

klas

ą

 ni

Ŝ

sz

ą

 (robotnicy). W społecze

ń

stwach nowoczesnych klasa 

ś

rednia stanowi wi

ę

kszo

ść

 populacji, jest liczebnie 

dominuj

ą

c

ą

 klas

ą

 w społecze

ń

stwie (50%). Składa si

ę

 w przedsi

ę

biorców i pracowników umysłowych. Charakteryzuje 

j

ą

  wysoki  poziom 

Ŝ

ycia,  szanse 

Ŝ

yciowe,  awans  społeczny  oraz  d

ąŜ

enie  do  ci

ą

głego  demonstrowania  swojego 

background image

 

23

statusu,  a  członkowie  funkcjonuj

ą

  w  przekonaniu  o  własnej  wy

Ŝ

szo

ś

ci,  jednak  wymaga  to  nieustannego 

demonstrowania  dowodów  własnego  sukcesu.  Członkowie  rywalizuj

ą

  o  presti

Ŝ

,  uznanie  społeczne,  pozycj

ę

 

ekonomiczn

ą

 i władz

ę

, dlatego cz

ę

sto mówi si

ę

Ŝ

e jest ona „motorem” gospodarki społecze

ń

stwa. 

Najwi

ę

ksz

ą

  osobliwo

ś

ci

ą

  klasy 

ś

redniej  jest  to, 

Ŝ

e  nazywana  jest  klas

ą

,  mimo 

Ŝ

e  obejmuje  ludzi  o  ró

Ŝ

nym  poziomie 

wykształcenia,  niejednakowym  standardzie  materialnym,  uzyskuj

ą

cych  niejednakowe  dochody,  maj

ą

cych  ró

Ŝ

ne 

preferencje  w  zakresie  konsumpcji  i  obdarzonych  niejednakow

ą

  estym

ą

  (powa

Ŝ

aniem,  szacunkiem).  Klasa 

ś

rednia 

pobudza do efektywno

ś

ci i jest czynnikiem stabilno

ś

ci systemu. 

 
 
Geneza klasy 

ś

redniej i droga jej rozwoju: 

 
Klasa 

ś

rednia wyłoniła si

ę

 wraz z rozwojem kapitalistycznego rynku pracy- uprzemysłowienia, urbanizacji... Kapitalizm 

nie  mo

Ŝ

e  istnie

ć

  bez  ludzi  przedsi

ę

biorczych,  z  instynktem  nieustannego  pomna

Ŝ

ania  dóbr  oraz  bez  rozwoju 

przemysły. Czynnikiem formułowania si

ę

 klasy 

ś

redniej stał si

ę

 wzrost  zapotrzebowania na nowe  zawody, w których 

bardziej  ni

Ŝ

  pochodzenie  społeczne  liczyły  si

ę

  specjalistyczne  klasyfikacje,  inwencja  i  pomysłowo

ść

  wymagaj

ą

ca 

odwagi (tak wi

ę

c warunkiem rozwoju klasy 

ś

redniej było wyłonienie si

ę

 pozycji zawodowych z charakterystycznymi dla 

kapitalistycznego  rynku  pracy  mechanizmami  rekrutacji,  awansu  i  wynagrodze

ń

).  Drugim  wa

Ŝ

nym  czynnikiem  było 

kształtowanie si

ę

 nowej mentalno

ś

ci, stylów 

Ŝ

ycia  i postaw  ludno

ś

ci.  Du

Ŝ

y  wpływ na to  wywarła religia protestancka 

nie pot

ę

piaj

ą

ca a wr

ę

cz  chlubi

ą

ca d

ąŜ

enie do wzbogacania si

ę

 czy gromadzenia maj

ą

tku, a tak

Ŝ

e ideologia liberalna. 

Klasa 

ś

rednia  rekrutuje  si

ę

  z    mieszcza

ń

stwa  i  cz

ęś

ciowo  z  bur

Ŝ

uazji.  Klasa 

ś

rednia  zacz

ę

ła  tworzy

ć

  si

ę

  w  kr

ę

gu 

drobnych  kupców  i  wła

ś

cicieli  warsztatów  rzemie

ś

lniczych.  Zasadniczym  impulsem  stał  si

ę

  rozwój  kupiectwa, 

bankierów,  wła

ś

cicieli  składów  i  wszystkich  ludzi  obracaj

ą

cych  du

Ŝ

ymi  sumami  pieni

ę

dzy.  Powstanie 

absolutystycznych  monarchii  dostarczyło  kolejnego  impulsu,  stwarzaj

ą

c  zapotrzebowanie  na  kadry  administracyjne, 

intendentów,  rachmistrzów  i  pisarzy  (z  procesów  biurokratyzacji).  Cz

ęś

ci

ą

  nowej  klasy  stało  si

ę

  wyedukowane 

mieszcza

ń

stwo, obejmuj

ą

ce lekarzy, prawników, nauczycieli akademickich i sygnatariuszy umów handlowych. Tym co 

ł

ą

czyło jej członków było prowadzenie własnego biznesu. Własno

ść

 jest fundamentem społecze

ń

stwa klasy 

ś

redniej. 

Maj

ą

c  własno

ść

-  firmy,  kapitału  czy  rzadkich  i  poszukiwanych  na  rynku  pracy  kwalifikacji  eksperta-  ludzie  staj

ą

  si

ę

 

inni,  zaczynaj

ą

  patrze

ć

 w  przyszło

ść

  z  wi

ę

ksz

ą

  pewno

ś

ci

ą

 siebie i  zaufaniem do własnych sił.   Polska klasa 

ś

rednia 

składa si

ę

 z zarówno z przedsi

ę

biorców, wykonuj

ą

cych samodzielnie okre

ś

lone profesje, zawody oraz równocze

ś

nie z 

managerowie  -  zajmuj

ą

cy  si

ę

  prac

ą

  umysłow

ą

,  co  odró

Ŝ

nia  t

ą

  klas

ą

  od  klasy  robotniczej.  Formułowanie  si

ę

  klasy 

ś

redniej  było  równoznaczne  z  powstawaniem  nowych  pozycji;  gospodarka  wkraczaj

ą

ca  na  tory  rozwoju  nie  mogła 

funkcjonowa

ć

  bez  kadry  in

Ŝ

ynierskiej,  managerów  i  wyspecjalizowanych  pracowników  biurowych,  a  administracja 

rz

ą

dowa  bez  kompetentnego  korpusu  słu

Ŝ

by  cywilnej  i  oficerów  obsadzanych  drog

ą

  konkursu  a  nie  kupowanych 

urz

ę

dów.  Profesjonalizm  staje  si

ę

  te

Ŝ

  miernikiem  rozwoju  kultury,  a  na  stra

Ŝ

y  codziennych  potrzeb,  od  których 

zaspokojenia zale

Ŝ

y dobre samopoczucie jednostek, stan

ę

li profesjonali

ś

ci 

ś

wiadcz

ą

cy wyspecjalizowane usługi. 

Pozycje  zwi

ą

zane  z  klas

ą

 

ś

redni

ą

  mogły  dopiero  powsta

ć

  w  społecze

ń

stwie  konsumpcji  masowej. 

Rozpowszechnienie  si

ę

  mentalno

ś

ci  posiadacza  było  najwa

Ŝ

niejszym  czynnikiem  formułowania  si

ę

  społecze

ń

stwa 

klasy 

ś

redniej. 

 
 
Jakie s

ą

 wyznaczniki przynale

Ŝ

no

ś

ci do klasy 

ś

redniej?: 

 

Własno

ść

  jest  fundamentem  społecze

ń

stwa  klasy 

ś

redniej.  Nic  tak  skutecznie  nie  motywuje  do  wysiłku, 

wyt

ęŜ

onej pracy, inwestowania w swój rozwój jak pomna

Ŝ

anie swojego maj

ą

tku i awans społeczny. Wa

Ŝ

nymi cechami 

jednostek stał si

ę

 indywidualizm, przedsi

ę

biorczo

ść

 oraz rywalizacja. 

Drugim  wyznacznikiem  klasy 

ś

redniej  jest  zamo

Ŝ

no

ść

  i  wysoka  stopa 

Ŝ

yciowa.  Członkowie  klasy 

ś

redniej 

funkcjonuj

ą

  w  przekonaniu  o  własnej  wy

Ŝ

szo

ś

ci,  jednak  wymaga  to  nieustannego  demonstrowania  dowodów 

własnego sukcesu. Bez  w

ą

tpienia  własny  dom jest wykładnikiem mo

Ŝ

liwo

ś

ci i aspiracji do  wy

Ŝ

szego statusu. Ludzie 

zaopatruj

ą

  si

ę

  w  dobra  luksusowe,  d

ąŜą

  do  pomna

Ŝ

ania  swojego  maj

ą

tku,  do  utrzymana  wysokiego  standardu 

materialnego  i  konsumpcyjnego  oraz  demonstrowania  powodzenia,  demonstrowania  swojego  maj

ą

tku,  zabiegaj

ą

  o 

wysokie uznanie społeczne oraz presti

Ŝ

. Stan posiadania, dochody i inne wyznaczniki materialnego statusu zaczynaj

ą

 

identyfikowa

ć

 przynale

Ŝ

no

ść

 do klasy 

ś

redniej.  

Trzeci

ą

  cecha  jest  wysoka  pozycja  zawodowa  –  wykonywany  zawód  jest  najbardziej  czytelnym  atrybutem 

klasy 

ś

redniej.  Przekonanie  o  tym, 

Ŝ

e  niezale

Ŝ

nie  od  pochodzenia,  rasy  czy  płci,  ka

Ŝ

dy  ma  równe  szanse  do 

odniesienia  sukcesu,  tote

Ŝ

  sukces  powinien  by

ć

  rezultatem  zdolno

ś

ci,  zaanga

Ŝ

owania  i  wysiłku  jednostek

1

indywidualizm-  ka

Ŝ

dy  jest  kowalem  swojego  losu),  w  my

ś

l  zasady  fair  play  niedozwolone  s

ą

  oszustwa,  intrygi, 

korzystanie  ze  znajomo

ś

ci itp. Rodzi to ostr

ą

 rywalizacj

ę

 zawodow

ą

, orientacj

ę

 na wykształcenie i awans  zawodowy 

tzw. „wy

ś

cig szczurów” 

Wreszcie tym, co identyfikuje członków klasy 

ś

redniej na co dzie

ń

, jest ich wygl

ą

dspecyficzny styl 

Ŝ

ycia w 

sferze  prywatnej  i  orientacje 

Ŝ

yciowe.  Reprezentuje  ona  dominuj

ą

ce,  nowoczesne  i  najbardziej  cenione  wzory; 

pod

ąŜ

anie za mod

ą

, udział w kulturze, aktywne sp

ę

dzanie czasu wolnego, chodzenie go teatru, opery czy muzeum, 

słuchanie klasycznej muzyki, interesowanie si

ę

 sztuk

ą

, aktywno

ść

 obywatelska, zaanga

Ŝ

owanie w sprawy publiczne, 

umiarkowane  pogl

ą

dy,  zachowawczo

ść

,  tolerancja,  dbało

ść

  o  zdrowie,  wygl

ą

d,  kondycj

ę

  fizyczn

ą

  (aerobik,  siłownia, 

                                                 

1

 MEROKRATYZACJA- kaŜdemu według zasług 

background image

 

24

SPA, o

ś

rodki odnowy biologicznej itp.), demonstrowanie swojego powodzenia, zaopatrywanie si

ę

 w dobra luksusowe 

(kupno  domu,  samochodu,  nowego  telewizora  czy  kosiarki  do  trawy),  z  drugiej  strony  ci

ą

gły  po

ś

piech,  stres, 

pracoholizm,  wieczne  d

ąŜ

enie  do  awansu,  do  lepszych  kwalifikacji.  Z  jednej  strony  „wy

ś

cig  szczurów”  a  z  drugiej 

tworzenie organizacji, nowych ruchów społecznych. itd., itp. 

 
 

Rola klasy 

ś

redniej: 

 
Demonstrowanie  dowodów  własnego  sukcesu,  co  jest  charakterystyczne  dla  klasy 

ś

redniej  z  jednej  strony 

symbolizuje  powodzenie 

Ŝ

yciowe,  z  drugiej  za

ś

 

Ŝ

yje  si

ę

  pod  przymusem  dostarczania  oznak  powodzenia  sobie  i 

innym.  Mechanizm  ten  sprzyja  efektywno

ś

ci,  poniewa

Ŝ

  zmusza  jednostki  do  doskonalenia  kwalifikacji 

zawodowych, bogacenia si

ę

 i nieustannego rozwoju. Klasa 

ś

rednia jest wi

ę

c motorem rozwoju ekonomicznego 

kraju. 
Korzy

ś

ci  z  posiadania  klasy 

ś

redniej  maj

ą

  jeszcze  kilka  innych  aspektów.  Poza  tym, 

Ŝ

e  pozwala  ona  zaspokoi

ć

 

potrzeb

ę

 wy

Ŝ

szo

ś

ci, odgrywa rol

ę

 u

ś

mierzania w

ą

tpliwo

ś

ci i napi

ęć

.  Ulegaj

ą

c ideologii równych szans, ka

Ŝ

dy ma 

prawo uwierzy

ć

Ŝ

e je

ś

li  nie jest milionerem, to  zostanie  nim przynajmniej w przyszło

ś

ci. Do przeci

ę

tnego  obywatela 

docieraj

ą

 podnosz

ą

ce na duchu przykłady oszałamiaj

ą

cych karier i tego, co nazywane jest łutem szcz

ęś

cia. 

Stabilizuje sytuacj

ę

 mi

ę

dzy klas

ą

 ni

Ŝ

sza a wy

Ŝ

sz

ą

 

 
 
Negatywne aspekty 
 
Klasa 

ś

rednia  krytykowana  była  od  narodzin  przez  arystokracj

ę

  i  szlacht

ę

,  rywalizuj

ą

ce  z  ni

ą

  o  presti

Ŝ

,  pozycj

ę

 

ekonomiczn

ą

 i władz

ę

.  

-doprowadziła do upadku kultury i elit 
-indywidualizm i materializm ( indywidualizm niszczy 

Ŝ

ycie rodzinne i s

ą

siedzkie, zagra

Ŝ

a podstawowym warto

ś

ciom 

- d

ąŜ

enie do nieproduktywnej konsumpcji 

 
 
Kierunki zmian 
 
Albo zacieranie si

ę

 ró

Ŝ

nic pomi

ę

dzy klasami 

Albo tworzenie si

ę

 coraz bardziej wyra

ź

nych podziałów klasowych (polaryzacja) 

Sławomir Łodzi

ń

ski „Mi

ę

dzy polsko

ś

ci

ą

...” 

 

 

Etniczno

ść

-

 

„pierwotna”-  w  tym  uj

ę

ciu  etniczno

ść

  traktowana  jest  jako  przyrodzona,  naturalna  i  niezbywalna,  ma 

charakter  „pierwszego”  uczestnictwa  jednostki  w  grupie,  które  w  sposób  decyduj

ą

cy  okre

ś

la  jej 

to

Ŝ

samo

ść

 i wi

ąŜę

 si

ę

 z takimi kryteriami jak pokrewie

ń

stwo biologiczne, j

ę

zyk, rasa, religia itp. 

-

 

Instrumentalna  (sytuacyjna)-  etniczno

ść

  w  tym  uj

ę

ciu  staj

ę

  si

ę

  rodzajem  kapitału  symbolicznego, 

stosowanego jako 

ś

rodek mobilizacji grupy do działa

ń

 na rzecz jej okre

ś

lonych  celów. Du

Ŝ

a rola elit 

przywódczych  intelektualnych,  które  tworz

ą

  i  artykułuj

ą

  etniczne  (narodowe)  ideologie  grupowe,  a 

nast

ę

pnie próbuj

ą

 je upowszechni

ć

 w danej zbiorowo

ś

ci. 



  Podej

ś

cia  te  nale

Ŝ

y  rozumie

ć

  jako  uzupełniaj

ą

ce  si

ę

:  pierwsze  zwraca  na  aspekty 

przynale

Ŝ

no

ś

ci  do  grupy  i  ich  kryteria,  drugie- 

Ŝ

e  etniczno

ść

  nie  pojawia  si

ę

  bez  celu  ,  lecz 

zawsze po co

ś

, spełnia okre

ś

lone funkcje i potrzebuje trwałych form organizowania si

ę

 

 

 

Sytuacja mniejszo

ś

ci narodowych w Polsce przed 1989r. : 

-

 

brak publicznego eksponowania problemów mniejszo

ś

ci 

-

 

jedyn

ą

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci

ą

  utrzymania  to

Ŝ

samo

ś

ci  narodowej  przez  mniejszo

ś

ci  było  szkolnictwo  w  ich 

ojczystych j

ę

zykach i lokalna działalno

ść

 kulturalna (gł. folklor) 

-

 

dla du

Ŝ

ej cz

ęś

ci mniejszo

ś

ci instytucjami przetrwania stały si

ę

 instytucje religijne 

-

 

publiczna  marginalizacja  mniejszo

ś

ci  rodziła  zjawisko  ukrytego  pluralizmu  etnicznego  (utrzymywanie 

poczucia swojej inno

ś

ci, ale w sposób niewidoczny dla otoczenia) 

-

 

obowi

ą

zywał  syndrom  zastraszenia,  obaw  przed  publicznym  deklarowaniem  swojej  narodowo

ś

ci. 

Syndrom ten wykształcił w

ś

ród przedstawicieli mniejszo

ś

ci strategie pragmatycznego przystosowania- 

obl

ęŜ

onej  twierdzy  (tendencja  do  zamykania  si

ę

  we  własnym 

ś

rodowisku-  getcie-  dla  obrony  i 

utrzymania  swoich  warto

ś

ci  narodowych)  i  ukrycia(gł

ę

bokie  skrywanie  swojej  narodowo

ś

ci  i 

pragmatyczne przystosowania w tym wzgl

ę

dzie do otoczenia polskiego) 

 

 

Sytuacja mniejszo

ś

ci narodowych w Polsce po 1989r.: 

-

 

pojawienie  si

ę

  nowych  instytucji  i  sytuacji  społecznych,  w  których  przedstawiciele  mniejszo

ś

ci  mogli 

publicznie  zaistnie

ć

,  zostały  przyj

ę

te  regulacje  prawne  i  polityczne  sprzyjaj

ą

ce  utrzymaniu  przez 

mniejszo

ś

ci własnej to

Ŝ

samo

ś

ci etnicznej 

-

 

o

Ŝ

ywienie działalno

ś

ci mniejszo

ś

ci 

background image

 

25

-

 

profesjonalizacja  elit  działaczy  towarzystw  mniejszo

ś

ciowych  ,  wi

ę

ksza  wra

Ŝ

liwo

ść

  pa

ń

stwa  na 

potrzeby mniejszo

ś

ci 

 

 

du

Ŝ

y  wpływ  na  utrzymanie  to

Ŝ

samo

ś

ci  przez  mniejszo

ść

  odgrywa  własna,  „zagraniczna  ojczyzna”,  czyli 

pa

ń

stwo tworzone przez naród, z którym dana mniejszo

ść

 odczuwa wspólnot

ę

 etniczn

ą

 

-

 

obecno

ść

 własnego pa

ń

stwa mo

Ŝ

e wzmacnia

ć

 pozycj

ę

 danej mniejszo

ś

ci lub j

ą

 ogranicza

ć

 

 

 

Asymilacja  to  porzucenie  przez  przedstawicieli  mniejszo

ś

ci  własnych  warto

ś

ci  i  upodobnienie  si

ę

  do 

dominuj

ą

cej wi

ę

kszo

ś

ci. Ró

Ŝ

ne wymiary asymilacji: 

-

 

kulturowy- polega na zaniku u

Ŝ

ywania j

ę

zyka mniejszo

ś

ci na rzecz polskiego 

-

 

demograficzny- przejawiaj

ą

cy si

ę

 w braku ludzi młodych i mał

Ŝ

e

ń

stwach mieszanych 

-

 

etniczny- dotyczy sporów o status narodowy grupy 

-

 

globalizacyjny- zwi

ą

zany z dominacj

ą

 kultury masowej w j

ę

zykach polskim i angielskim 

 

 

Integracja oznacza akceptacj

ę

 przez mniejszo

ś

ci głównych instytucji i warto

ś

ci danego kraju ,a jednocze

ś

nie 

podtrzymywanie  swojej  odr

ę

bno

ś

ci.  Jest  to  proces  obustronny,  obejmuj

ą

cy  tak

Ŝ

e  wi

ę

kszo

ść

-  kompromis 

mi

ę

dzy postulatami obywateli nale

Ŝą

cych do mniejszo

ś

ci a wymogami pa

ń

stwa i społecznymi oczekiwaniami 

wi

ę

kszo

ś

ci do manifestowania swojego przywi

ą

zania do warto

ś

ci narodowych. 

 

 

Strategie integracji mniejszo

ś

ci: 

 

1)  etniczna  (narodowa)  praca  organiczna-  polega  na  utrzymaniu  i  rozwoju  własnej  kultury  głównie  dzi

ę

ki 

osobistemu zaanga

Ŝ

owaniu członków mniejszo

ś

ci, a w mniejszym stopniu liczeniu na pomoc pa

ń

stwa. 

2)  modernizacji  i  stabilizacji-  dotyczy  tylko  grupy  romskiej,  liderzy  tej  gr  formułuj

ą

  program  stabilizacji  i 

wzmocnienia swojej pozycji w społecze

ń

stwie polskim, a przez to zmniejszenie tendencji Romów do migracji 

z kraju. 

3)  obywatelskie  traktowanie  mniejszo

ś

ci-  polega  na  oczekiwaniu  od  pa

ń

stwa  realizacji  nale

Ŝ

nych  praw, 

wi

ę

kszego zaanga

Ŝ

owania w sprawy mniejszo

ś

ci i traktowania ich jako co

ś

 normalnego a nie „dziwnego”. 

4)  współpracy  i  wychodzenia  na  zewn

ą

trz-  polega  na  aktywnym  uczestnictwie  w 

Ŝ

yciu  publicznym  i 

gospodarczym regionu i kraju, przy zachowaniu jednak swojej odr

ę

bno

ś

ci. 

5)  etnicznego  uprzywilejowania  (separacji)-  polega  na  wycofaniu  si

ę

  z  kontaktów  ze 

ś

rodowiskiem  polskim  i 

rozwoju poczucia syndromu „obl

ęŜ

onej twierdzy” 

6)  bycie mniejszo

ś

ci

ą

 w wi

ę

kszo

ś

ci- polega na utrzymaniu własnej odr

ę

bno

ś

ci, która nie b

ę

dzie budziła 

Ŝ

adnych 

negatywnych  ocen,  a  jednocze

ś

nie  pozwoli  na  korzystanie  bez  przeszkód  z  wszystkich  praw  i  przywilejów 

wi

ę

kszo

ś

ci 

 
Hanna Bojar „Mniejszo

ś

ci narodowe..” 

 

 

po  ’89  –  rosn

ą

ca  aktywno

ść

  mniejszo

ś

ci  jest  odpowiedzi

ą

  na  zmian

ę

  ogólnej  sytuacji  społeczno- 

politycznej,  która  umo

Ŝ

liwia  ujawnianie  si

ę

  tłumionych  wcze

ś

niej  aspiracji  i  potrzeb  mniejszo

ś

ci  i 

reakcj

ą

  na  stworzenie  odpowiednich  warunków  prawno-  instytucjonalnych  umo

Ŝ

liwiaj

ą

cych 

mniejszo

ś

ciom podejmowanie publicznych i zinstytucjonalizowanych działa

ń

 

 

Kwestia mniejszo

ś

ci narodowych pojawiła si

ę

 w polu działa

ń

 politycznych, a problemy mniejszo

ś

ci s

ą

 

rozwi

ą

zywane za pomoc

ą

 regulacji na poziomie pa

ń

stwa. 

 

 

Mniejszo

ś

ci narodowe w PRL: 

-

 

oficjalna  propaganda  popularyzowała  pogl

ą

d  o  wy

Ŝ

szo

ś

ci  pa

ń

stwa  jednonarodowego  nad 

wielonarodowym i dowodziła, 

Ŝ

e Polska dzi

ę

ki korzystnym  zmianom terytorialnym osi

ą

gn

ę

ła jedno

ść

 

etniczn

ą

-

 

Całkowita  eliminacja  problematyki  mniejszo

ś

ci  ze  sfery  publicznej  oraz  polityka  asymilacyjna, 

charakteryzuj

ą

ca  si

ę

  wysok

ą

  represyjno

ś

ci

ą

  i  ograniczeniem  aktywno

ś

ci  pozostałych  w  Polsce 

mniejszo

ś

ci  narodowych  do  w

ą

skiego  i  kontrolowanego  przez  pa

ń

stwo  obszaru  działalno

ś

ci 

folklorystycznej. 

-

 

Awans  poprzez  uczestnictwo  w  instytucjach  kształcenia  oraz  mo

Ŝ

liwo

ść

  zajmowania  okre

ś

lonych 

stanowisk czy  pełnienia ról społeczno-zawodowych mo

Ŝ

liwy był jedynie pod  warunkiem wyrzeczenia 

si

ę

  lub  zatajenia  swojej  to

Ŝ

samo

ś

ci  narodowej,  natomiast  uczestnictwo  w  strukturach  politycznych 

traktowane  było  cz

ę

sto  jako  dowód  lojalno

ś

ci  wobec  pa

ń

stwa  i  gwarancja  ochrony  przed 

dyskryminacj

ą

-

 

W  ko

ń

cowym  okresie  PRL  coraz  wyra

ź

niej  ujawniały  si

ę

  d

ąŜ

enia  mniejszo

ś

ci  narodowych  do 

wychodzenia  poza  w

ą

skie  ramy  działalno

ś

ci  kulturalno-folklorystycznej  i  do  stawania  si

ę

  w  sferze 

publicznej aktywnym podmiotem 

 

background image

 

26

 

Do najliczniejszych mniejszo

ś

ci narodowych w Polsce nale

Ŝą

 Ukrai

ń

cy, Niemcy oraz Białorusini. Poza 

tym w Polsce wyst

ę

puj

ą

 tak

Ŝ

e: Łemkowie, 

ś

ydzi, Litwini, Romowie, Rosjanie, Słowacy, Czesi, Grecy i 

Macedo

ń

czycy, Ormianie, Tatarzy, Karaimi 

 

 

Czynniki ró

Ŝ

nicuj

ą

ce sytuacj

ę

 poszczególnych mniejszo

ś

ci narodowych oraz charakter ich działa

ń

-

 

liczebno

ść

 mniejszo

ś

ci  

-

 

lokalizacja mniejszo

ś

ci w pa

ń

stwie 

-

 

zbiorowe  do

ś

wiadczenia  wynikaj

ą

ce  z  historycznych  i  obecnych  relacji  pomi

ę

dzy  wi

ę

kszo

ś

ci

ą

  i 

mniejszo

ś

ciami  

-

 

istnienie pa

ń

stwa, które reprezentuje b

ą

d

ź

 wspiera interesy mniejszo

ś

ci w pa

ń

stwie zamieszkania 

 

 

Czynniki zewn

ę

trzne wzmacniaj

ą

ce sił

ę

 mniejszo

ś

ci: 

-

 

podpisanie przez Polsk

ę

 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolno

ś

ci 

-

 

przyst

ą

pienie do Rady Europy 

-

 

przyst

ą

pienie do UE 

-

 

uznanie kompetencji Trybunału w Strasburgu 

-

 

nawi

ą

zanie  przez  przedstawicieli  Polski kontaktów  z  ró

Ŝ

nymi  organizacjami mi

ę

dzynarodowymi  oraz 

uczestnictwo w ich pracach 

 
 
Ewa Nowicka, Sławomir Łodzi

ń

ski „Zmieniaj

ą

cy si

ę

 stosunek Polaków do obcych..” 

 

 

Sytuacja w Polsce po ‘89: 

-

 

zwi

ę

kszyła si

ę

 wielokrotnie liczba osób przyje

Ŝ

d

Ŝ

aj

ą

cych i wyje

Ŝ

d

Ŝ

aj

ą

cych z Polski (tzw. OSOBOWY 

RUCH GRANICZNY) 

-

 

pojawił si

ę

 problem uchod

ź

ców i cudzoziemców próbuj

ą

cych przekroczy

ć

 nielegalnie granice kraju 

-

 

rozwin

ą

ł si

ę

 handel bazarowy i otworzył si

ę

 rynek pracy dla cudzoziemców 

-

 

problem cudzoziemców stracił charakter marginalny i wymagało to od władz wprowadzenia zmian: 



  podpisanie  podstawowych  mi

ę

dzynarodowych  konwencji  i  umów  gwarantuj

ą

cych  ochron

ę

 

praw cudzoziemców 



  powołanie instytucji rz

ą

dowych i pozarz

ą

dowych podejmuj

ą

cych problematyk

ę

 cudzoziemców  

 

 

4 podej

ś

cia do to

Ŝ

samo

ś

ci narodowej wyst

ę

puj

ą

ce w

ś

ród Polaków: 

a)  koncentracja  na  opisie  kompetencji  j

ę

zykowej  i  historyczno-kulturowej  jednostki  (Polakiem 

jest si

ę

 dzi

ę

ki znajomo

ś

ci j

ę

zyka, historii i kultury polskiej) 

b)  urodzenie si

ę

 na okre

ś

lonym terytorium i wyznawanie wiary katolickiej 

c)  miejsce zamieszkania i posiadanie polskiego obywatelstwa 
d)  lojalno

ść

  wobec  abstrakcyjnej  i  tradycyjnie  wa

Ŝ

nej  koncepcji  Polski  i  polsko

ś

ci  oraz  wokół 

polskiej obyczajowo

ś

ci 

 

cudzoziemcy  z  egzotycznych  i  niecodziennych  go

ś

ci  stali  si

ę

  „naszymi”  obywatelami,  chc

ą

  utrzymywa

ć

 

swoj

ą

 inno

ść

 kulturow

ą

 i by

ć

 za ni

ą

 szanowani w społecze

ń

stwie polskim 

 

 

z  drugiej  strony  cudzoziemcy  traktowani  jako  rywale  na  krajowym  rynku  pracy  i  w  dost

ę

pie  do  cennych 

zasobów społecznych 

 

 

3 typy nastawie

ń

 w ramach „otwarto

ś

ci” wobec cudzoziemców: 

-

 

zamkni

ę

ty-  to  ci,  którzy  nie  popieraj

ą

  przyjazdów  cudzoziemców  do  Polski  oraz  ich  osiedlania  si

ę

  w 

kraju,  twierdz

ą

Ŝ

e  obcokrajowcy  mog

ą

  stanowi

ć

  zagro

Ŝ

enie  dla  społecze

ń

stwa  i  oczekuj

ą

  od  nich 

dostosowania  si

ę

  do  naszej  kultury  oraz 

Ŝą

daj

ą

  ogranicze

ń

  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  zawierania  mał

Ŝ

e

ń

stw 

mieszanych 

-

 

otwarty-  ci,  którzy  popieraj

ą

  cz

ę

stsze  przyjazdy  do  Polski  cudzoziemców  oraz  ich  osiedlanie  si

ę

  w 

kraju,  a  tak

Ŝ

e  nie  uwa

Ŝ

aj

ą

Ŝ

e  obcokrajowcy  mog

ą

  stanowi

ć

  zagro

Ŝ

enie  dla  społecze

ń

stwa,  nie 

oczekuj

ą

  dostosowania  si

ę

  do  naszej  kultury  oraz  s

ą

  za  zniesieniem  ogranicze

ń

  wobec  mał

Ŝ

e

ń

stw 

mieszanych  

-

 

umiarkowanie  otwarty-  oboj

ę

tny  stosunek  wobec  cz

ę

stszych  przyjazdów  cudzoziemców,  s

ą

  za 

wprowadzeniem  pewnych  ogranicze

ń

  wobec  osiedlania  si

ę

  obcokrajowców,  ale  za  zmniejszeniem 

ogranicze

ń

  wobec  zawierania  mał

Ŝ

e

ń

stw  mieszanych,  ponadto  oczekuj

ą

  dostosowania  do  norm 

kulturowych, ale gł. w sferze zewn

ę

trznej. 

 

 

Czynniki  wpływaj

ą

ce  na  postawy  Polaków  wobec  cudzoziemców  to  przede  wszystkim  kraj  pochodzenia  i 

narodowo

ść

 (cudzoziemcy z Zachodu dobrzy, ze Wschodu- 

ź

li) 

 

 

Cudzoziemcy centralni- pochodz

ą

cy z krajów Europy Zachodniej i USA 

 

Cudzoziemcy peryferyjni- pochodz

ą

cy z krajów Europy Wschodniej i Rumunii 

background image

 

27

 

Cudzoziemcy bliscy- pochodz

ą

 z obu cz

ęś

ci Europy (Wsch. I Zach.), wiemy jak wobec nich post

ę

powa

ć

, jak 

si

ę

 zachowywa

ć

 i czego mo

Ŝ

emy si

ę

 po nich spodziewa

ć

 

 

Cudzoziemcy  dalecy-  odmienni  rasowo,  pochodz

ą

  z  krajów  egzotycznych  i  zacofanych,  wobec  nich  nie  ma 

rozwini

ę

tych, ugruntowanych i powszechnie podzielanych postaw, a nastawienia bazuj

ą

 gł. na stereotypach 

 
 

 

Asymilacja  podporz

ą

dkowana  jest  zało

Ŝ

eniu, 

Ŝ

e  migranci  stan

ą

  si

ę

  pełnymi  obywatelami  danego  kraju,  z  czasem 

upodobni

ą

  si

ę

  do  rodzimej  populacji  kraju  przyjmuj

ą

cego  oraz  zaczn

ą

  podziela

ć

  wspólne  warto

ś

ci  obywatelskie. 

Proces ten ma z reguły charakter jednostronnej adaptacji i absorpcji, w którym migranci przejmuj

ą

 j

ę

zyk, normy oraz 

zachowania społecze

ń

stwa przyjmuj

ą

cego, bez analogicznego dostosowania ze strony społecze

ń

stwa przyjmuj

ą

cego 

 
Integracja,  w  przeciwie

ń

stwie  do  asymilacji,  zakłada, 

Ŝ

e  proces  wzajemnego  dostosowania  si

ę

  imigrantów  i 

społecze

ń

stwa  przyjmuj

ą

cego  ma  charakter  dwustronny.  Obie  te  grupy  nie  tylko  akceptuj

ą

  wspóln

ą

  kultur

ę

,  lecz 

wnosz

ą

  w  ni

ą

  równie

Ŝ

  własny  wkład.  W  tym  samym  czasie,  kiedy  ludzie  pochodz

ą

cy  z  ró

Ŝ

nych  kultur  ucz

ą

  si

ę

  od 

siebie  nawzajem  odmiennych  kultur,  ka

Ŝ

da  jednostka  lub  grupa  zachowuje  poczucie  kulturowej  ró

Ŝ

norodno

ś

ci  oraz 

ś

wiadomo

ść

 swojego kulturowego dziedzictwa 

 
Mniejszo

ść

 narodowa to grupa etniczno-narodowa nie posiadaj

ą

ca własnej formy pa

ń

stwowo

ś

ci lub posiadaj

ą

ca j

ą

ale  zamieszkuj

ą

ca  w  granicach  innego  pa

ń

stwa.  Typy  mniejszo

ś

ci  wyró

Ŝ

niamy  w  oparciu  o  kryteria:  aspiracji  (do 

utworzenia  pa

ń

stwa),  identyfikacji  z  krajem  zamieszkania,  miejsca  zamieszkania,  poło

Ŝ

enia  prawnego.  Członkowie 

mniejszo

ś

ci pragn

ą

 zachowa

ć

 swoj

ą

 odr

ę

bno

ść

 i przekaza

ć

 j

ą

 dzieciom. 

 
Relatywizm kulturowy - pogl

ą

d głosz

ą

cy, i

Ŝ

 

Ŝ

adna praktyka kulturowa nie jest dobra ani zła sama w sobie, ale musi 

by

ć

 oceniona w kontek

ś

cie w jakim funkcjonuje. Relatywizm kulturowy odrzuca wi

ę

c mo

Ŝ

liwo

ść

 warto

ś

ciowania obcej 

kultury  przez  pryzmat  własnych  warto

ś

ci,  prowadz

ą

c  do  wi

ę

kszego  obiektywizmu  w  postrzeganiu  "swojej"  i  "obcej" 

kultury. 
 
Pluralizm kulturowy - taka sytuacja społeczna, w której grupy mniejszo

ś

ciowe uczestnicz

ą

 w pełni w dominuj

ą

cym 

społecze

ń

stwie

, zachowuj

ą

c przy tym swoje 

kulturowe

 ró

Ŝ

nice, swoj

ą

 

to

Ŝ

samo

ść

 i odr

ę

bno

ść

 od innych 

grup

 
 
Jedyna  

Ŝ

nica  miedzy  mniejszo

ś

ciami  narodowymi  i  etnicznymi  polega  na  tym, 

Ŝ

e  mniejszo

ść

  narodowa 

”uto

Ŝ

samia si

ę

 z narodem zorganizowanym we własnym pa

ń

stwie”, a mniejszo

ś

ci etniczne nie maj

ą

 swojego pa

ń

stwa 

ale mog

ą

 d

ąŜ

y

ć

 do jego utworzenia. 

 
1. Kultura masowa- Dominic Strinati 
-kulturowe  wytwory  poprzez  zastosowanie  technik  masowych  staj

ą

  si

ę

  jak  ka

Ŝ

dy  inny  komercyjny  produkt;  nie  s

ą

 

sztuk

ą

 (bo straciły autentyczno

ść

) ani nie s

ą

 kult. ludow

ą

 (bo nie s

ą

 tworem ludzi) 

-re

Ŝ

imy  polityczne  wykorzystywały  radio,  pras

ę

  do  masowej  propagandy;    wi

ę

c  społecze

ń

stwa  totalitarne,  razem  z 

demokracjami liberalnymi postrzegane były jako typy społecze

ń

stw masowych 

-industrializacja, urbanizacja, zmechanizowana produkcja  



 destabilizacja i erozja wcze

ś

niejszych społecznych struktur społecznych i warto

ś

ci 



atomizacja  –wzajemne  relacje  mi

ę

dzyludzkie  s

ą

  czysto  umowne,  przelotne,  sporadyczne,  przypadkowe  kontakty 

którym brak gł

ę

bszego sensu moralnej integralno

ś

ci 



  społecze

ń

stwo  masowe  nie  mo

Ŝ

e  dostarczy

ć

  podstaw  trwałego  ładu  społecznego  i  harmonii  moralnej,  nie  jest  w 

stanie wytworzy

ć

 to

Ŝ

samo

ś

ci, zdefiniowa

ć

 zachowa

ć

 i ukształtowa

ć

 moralno

ść

 (tak jak np. tradycyjna wie

ś

-kultura  masowa  traktowana  jest  jako  jedno  z  głównych 

ź

ródeł  zast

ę

pczej  i  nie  efektywnej  moralno

ś

ci-  moralne 

placebo  społecze

ń

stwa  masowego;  jednostki  s

ą

  podatne  na  manipulacje  przez  massmedia  –  nie  istnieje 

Ŝ

aden  ład 

moralny, który by je przed ni

ą

 zabezpieczał 

-brak religijnej pewno

ś

ci i praw społecznych 



 amoralny indywidualizm, 

ś

wiecka anonimowo

ść

 

-demokratyzacja - przyczyniły si

ę

 do patologicznej budowy społ. masowego ; sprowadzanie wszystkich problemów do 

jednego  mianownika,  dominacja  wi

ę

kszo

ś

ci  nad  mniejszo

ś

ci

ą

,  zlikwidowanie  tradycyjnych  hierarchii  klasowych 

(ujednolicenie społecze

ń

stwa);  

-edukacja- pozwala do

ś

wiadcza

ć

 kultury wszystkim, wi

ę

c zostaje ona ujednolicona (trywalizacja z powodu masowego 

bezgu

ś

cia- wspólny mianownik przeci

ę

tno

ś

ci masy) 

-teoria kultury masowej jest prób

ą

 wskazania na mo

Ŝ

liwo

ść

 u

Ŝ

ycia przez elit

ę

 massmediów w celu przypodobania si

ę

perswadowania, manipulowania i eksploatowania ludzi w sposób bardziej systematyczny i wszechstronny, ni

Ŝ

 to było 

mo

Ŝ

liwe wcze

ś

niej 

-kultura masowa rozprzestrzenia si

ę

 jako 

ś

miertelne opary dusz

ą

ce kultur

ę

 ludow

ą

 i zagra

Ŝ

aj

ą

ce integralno

ś

ci sztuki 

-kultura  ludowa-spontaniczna,  oddolna,  ekspresja  ludu,  powstaje  poza  oddziaływaniem  elity,  odpowiada  potrzebom 
ludu 

background image

 

28

-kultura  masowa-  narzucona  z  góry,  twór  techników  wynaj

ę

tych  przez  biznesmenów,  odbiorcy  s

ą

  biernymi 

konsumentami, wci

ą

ga masy w zdegradowan

ą

 form

ę

 kultury wy

Ŝ

szej  

 

2. Ramy społeczne kultury masowej- Kłoskowska Antonina 
-definicja  kultury  masowej-  odnosi  si

ę

  do  zjawisk  współczesnego  przekazywania  wielkim  masom  odbiorców 

identycznych  lub  analogicznych  tre

ś

ci  płyn

ą

cych  z  nielicznych 

ź

ródeł  oraz  do  jednolitych  form  zabawowej, 

rozrywkowej działalno

ś

ci wielkich mas ludzkich 

-masowe 

ś

rodki komunikacji – kryterium ilo

ś

ci i kryterium standaryzacji 

-publiczno

ść

-  rezultat  umysłowego  oddziaływania  powoduj

ą

cego  zjednoczenie  psychiczne  ludzi  bez  zbli

Ŝ

ania  si

ę

  do 

siebie; lu

ź

ne ugrupowanie, heterogeniczno

ść

, rozproszenie przestrzenne, kształtuje si

ę

 w wyniku oddziaływania tych 

samych  podniet  o  szerokim  zasi

ę

gu  ,  jak  prasa,  radio;  Liczne,  wielotysi

ę

czne  zbiory  publiczno

ś

ci  mog

ą

  powstawa

ć

 

tyko na gruncie wielkich społecze

ń

stw 

-powstanie  publiczno

ś

ci  uwarunkowane 

ś

rodkami  technicznymi,  liczne  urz

ą

dzenia  odbiorcze  –  zwielokrotnienie, 

umo

Ŝ

liwiaj

ą

 równoczesno

ść

 odbioru 

-przekaz  -kultura  masowa  charakteryzuje  si

ę

  sformalizowaniem  i  urzeczowieniem  dróg  przekazu  –  brak 

bezpo

ś

redniego  kontaktu  ;  zast

ą

pienie  bezpo

ś

redniego  audytorium  przez  publiczno

ść

  masowa  wymaga  u

Ŝ

ycia 

skomplikowanej aparatury i zło

Ŝ

onej organizacji  

-zmiana charakteru wi

ę

zi społecznej 

-produkcja  -okre

ś

la  organizacj

ę

  wytwarzania  i  przekazywania  tre

ś

ci  kultury  –  kultura  jako  towar;  wyspecjalizowane 

organizacje produkcji i dystrybucji 
-dyfuzja - kultura masowa zrodziła si

ę

 w krajach zurbanizowanych i rozwini

ę

tych, potem promieniowała na kraje słabo 

rozwini

ę

te 

-druk-  upowszechnienie  o

ś

wiaty,  demokratyzacja  społecze

ń

stw  ->  ukształtowanie  si

ę

  typu  ”masowego  odbiorcy”-> 

powstanie  masowego  rynku->  trzeba  było  zapewni

ć

  czas  wolny  odbiorcom 

Ŝ

eby  mieli  czas  na  kultur

ę

,  post

ę

techniczny pozwolił na redukcje czasu pracy tym samym zwi

ę

kszył si

ę

 czas wolny- kultura symboliczna rozwin

ę

ła si

ę

 

najwcze

ś

niej jako kultura słowa  

-Kiedy powstała -kraje Zachodniej Europy i w Ameryce Północnej –rewolucja przemysłowa XVIII i pocz

ą

tek XIX 

-kultura  masowa  reprezentuje  typ  kultury  wytworzonej  w  naszych  czasach,  jest  to  zjawisko  o  doniosłym  znaczeniu 
historycznym. 

 

3. Bunt mas – Jose Ortega y Gasset 

a) anatonia człowieka masowego 

- łatwo

ść

 rozwi

ą

zywania problemów ekonomicznych, człowiek codziennie si

ę

 bogaci, nie jest za to wdzi

ę

czny, wr

ę

cz 

uwa

Ŝ

a to za swoje prawo 

-komfort i porz

ą

dek publiczny- 

Ŝ

ycie jawi si

ę

 jako pozbawione problemów i trudno

ś

ci 

-sfera prawno-obywatelska – brak ogranicze

ń

 w formach 

Ŝ

ycia publicznego, wszyscy s

ą

 równi wobec siebie 

-zmiany kondycji ludzkiej umo

Ŝ

liwiły: liberalna demokracja, badania naukowe, industrializacja 

-

ś

wiat XIX/XX wieku utwierdza ludzi w przekonaniu , 

Ŝ

e jutro b

ę

d

ą

 jeszcze bogatsi i 

Ŝ

Ŝ

y

ć

 b

ę

d

ą

 pełniej -> swobodna 

ekspansja 

Ŝ

yciowych 

Ŝą

da

ń

 i potrzeb, brak wdzi

ę

czno

ś

ci 

 

b) Człowiek wybitny vs. Człowiek masowy 

ś

ycie szlachetne-człowiek wybitny 

ś

ycie pospolite- człowiek masowy, pospolity 

-ma du

Ŝ

e wymagania wobec siebie samego 

-

Ŝ

yje  w  prawdziwym  podda

ń

stwie, 

Ŝ

ycie  nie 

ma  dla  niego  smaku,  je

Ŝ

eli  nie  ma  w  nim 

czego

ś

 

transcendentnego 

(dlatego 

nie 

odbieraj

ą

 tego jako ucisk) 

-

Ŝ

ycie  rozumiane  jako  narzucona  sobie 

dyscyplina(  gdy  im  brakuje  tego  czego

ś

 

„wy

Ŝ

szego”    odczuwaj

ą

  niepokój  i  wynajduj

ą

 

nowe  normy,  bardziej  wymagaj

ą

ce,  które 

znowu  b

ę

d

ą

 ich gn

ę

bi

ć

-posiadane 

przez 

nich 

prawa 

s

ą

 

wyznacznikiem ich wysiłków(by je zdoby

ć

-szlachectwo  to  synonim 

Ŝ

ycia  pełnego  trudu  

wyrzecze

ń

zawsze 

gotowego 

do 

doskonalenia si

ę

 

-spontaniczno

ść

  i  luksus  wysiłku  (porównanie 

do ascety) 

-nigdy 

nie 

odwołuj

ę

 

si

ę

 

do 

czynników 

zewn

ę

trznych  ,  o  ile  nie  zmusz

ą

  go  do  tego 

okoliczno

ś

ci; 

niezdolny 

do 

uznawania 

zewn

ę

trznych autorytetów 

-czuje  si

ę

  panem  swojego 

Ŝ

ycia,  niczego  od 

siebie  nie  wymaga  b

ę

d

ą

c  zadowolonym  z  tego 

czym jest 
-prawa  powszechne-  s

ą

  biernym  posiadaniem, 

czyst

ą

 

korzy

ś

ci

ą

szczodrym 

darem 

losu, 

własno

ść

 ka

Ŝ

dego, nie ł

ą

czy si

ę

 z wysiłkiem 

-

Ŝ

ycie  bezwładne,  ograniczaj

ą

ce  si

ę

  do  siebie 

samego  ,skazane  na  wieczne  zaskorupienie  w 
sobie 
-hermetycznie  zamkni

ę

ta,  nie troszczy si

ę

 o nic i 

nikogo,  wierzy  w  swoj

ą

  samowystraczalno

ść

staje si

ę

 niesforna i nieokiełznana 

c)bunt mas 
-paradoks  – 

ś

wiat  stoi  otworem  przed  mas

ą

  a  masa  zaskorupia  si

ę

  w  sobie(zamkni

ę

cie  si

ę

  duszy  przeci

ę

tnego 

człowieka) 
-człowiek  masowy  jest  bystrzejszy  i  inteligentniejszy  ni

Ŝ

  w  poprzednich  epokach,  jednak  ma  niejasn

ą

 

ś

wiadomo

ść

 

tych umiej

ę

tno

ś

ci, przez to jeszcze  bardziej si

ę

  zamyka w sobie 



 cały swój dorobek (idee,  przes

ą

dy, puste słowa) 

uwa

Ŝ

a za niezmienne i trwa przy nich; panowanie pospolito

ś

ci intelektualnej 

background image

 

29

- człowiek zatracił umiej

ę

tno

ść

 słuchania innych, bo po co? Teraz jest czas na mówienie, s

ą

dzenie, wyrokowanie, nie 

ma 

Ŝ

ycia  publicznego  na  które  nie  miałoby  wpływu  pospólstwo,  jakkolwiek  byłoby 

ś

lepe  i  głuche  ,  narzucaj

ą

wszystkim swe „pogl

ą

dy” 

-gdy nie ma norm to nie ma kultury, wtedy mamy do czynienia z barbarzy

ń

stwem 

-przyzwolenie  na  bezpodstawno

ść

  –  masy  zdecydowane  s

ą

  kierowa

ć

  społecze

ń

stwem  nie  maj

ą

c  ku  temu  ani 

zdolno

ś

ci ani kwalifikacji 

-człowiek przeci

ę

tny ma w swojej duszy zestaw gotowych my

ś

li, a brak mu umiej

ę

tno

ś

ci my

ś

lenia 

-niech

ęć

 do dyskusji – my

ś

lenie oznacza odwoływanie si

ę

 do wy

Ŝ

szej instancji(rozumu) i uznawanie jej nadrz

ę

dno

ś

ci  

ale człowiek pospolity tego nie potrafi 
-bezpo

ś

rednia akcja – sposób działania mas, gdy wkraczaj

ą

 w 

Ŝ

ycie publiczne 

-redukcja  norm,  obyczajów,  sprawiedliwo

ś

ci  ,  rozumu  do  poj

ę

cia  cywilizacji;  cywilizacja  (civis-obywatel)  umo

Ŝ

liwia  

istnienie jakiegokolwiek współ

Ŝ

ycia mi

ę

dzy lud

ź

mi, jest wol

ą

 współ

Ŝ

ycia;  im wi

ę

cej człowiek przeci

ę

tny pozbywa si

ę

 

współ

Ŝ

ycia tym bardziej staje si

ę

 barbarzy

ń

ski 

-demokracja  liberalna-  reprezentuje  najwy

Ŝ

szy  poziom  woli  współ

Ŝ

ycia,  najwy

Ŝ

sza  forma  wspaniałomy

ś

lno

ś

ci,  jest 

prawem które wi

ę

kszo

ść

 nadaje mniejszo

ś

ciom, proklamuje współ

Ŝ

ycie z wrogiem nawet słabszym od siebie 



 wr

ę

cz 

niemo

Ŝ

liwa sytuacja dla człowieka przeci

ę

tnego 



coraz  mniej  pa

ń

stw  dopuszcza  do  głosu  opozycj

ę

,  jednorodna  masa  ci

ś

nie  na  władz

ę

  publiczn

ą

,  masa  nie  chce 

współ

Ŝ

ycia z nikim, kto do niej nie nale

Ŝ

y, ona nienawidzi , wszystkiego co nie jest ni

ą

 

 
d) pa

ń

stwo – najwi

ę

ksze niebezpiecze

ń

stwo 

- masa jest po to, by ni

ą

 kierowano 

-bunt mas – zach

ę

canie mas, by działały same z siebie , jest równoznaczne z buntowaniem ich przeciw ich własnemu 

przeznaczeniu  (bunt  polegaj

ą

cy  na  nieakceptacji  własnego  przeznaczenia  i  zbuntowaniu  si

ę

  przeciwko  samemu 

sobie) 
-gdy masa działa sama z siebie to robi to tylko w jeden sposób :linczuje (uznawanie przemocy za norm

ę

-pa

ń

stwo – wytwór cywilizacji, człowiek masowy widzie je : 

*jako cos zastane, cos co zapewnia mu bezpieczne 

Ŝ

ycie,  

*ale nie zdaje sobie sprawy 

Ŝ

e to wytwór ludzki, konsekwencj

ą

 dawnych cnót i zało

Ŝ

e

ń

 

*jako anonimowa władza, a poniewa

Ŝ

 sam czuje si

ę

 istot

ą

 anonimow

ą

 to traktuje pa

ń

stwo jak co

ś

, co do niego nale

Ŝ

-interwencjonizm  pa

ń

stwowy-  gdy  powstaj

ą

  konflikty  człowiek  pospolity  domaga  si

ę

  by  pa

ń

stwo  temu  sprostało  i 

pomogło mu 



 oznacza to wchłoni

ę

cie przez pa

ń

stwo wszelkiej ludzkiej spontaniczno

ś

ci , unicestwienie historycznej 

Ŝ

ywiołowo

ś

ci  (człowiek  zamiast  sam  rozwi

ą

zywa

ć

  problemy  zwraca  si

ę

  do  pa

ń

stwa) 



  brak  inicjatywy  człowieka 

przeczy cywilizacji 
-problem w tym, 

Ŝ

e człowiek nie zdaje sobie z tego sprawy, my

ś

li 

Ŝ

e pa

ń

stwo to on i to on jest aktywny (a tak nie jest) 

-paradoks:  gdy  pa

ń

stwo  wyssie  z  człowiek  wszelkie  oznaki 

Ŝ

ycia  ,  samo  istnienie  pa

ń

stwa  nie  b

ę

dzie  miało  sensu; 

społecze

ń

stwo musi 

Ŝ

y

ć

 dla pa

ń

stwa 

 
e)moralno

ść

 i młodo

ść

 

-przekonanie o posiadaniu wszelkich praw i ignorowanie obowi

ą

zków 

-młodo

ść

  –  jako  glówny  punkt  odniesienia,  młodym  si

ę

  du

Ŝ

o  wybacza,  nie  maj

ą

  obowi

ą

zków,  maj

ą

  prawa,  zjawisko 

nazwane  przez  autora:  „fałszywe,  ironiczne  prawa,  które  doro

ś

li  przyznaj

ą

  młodym”;  stała  si

ę

 

ś

rodkiem  szanta

Ŝ

(obok przemocy i humoru); za pomoc

ą

 tego szanta

Ŝ

u człowiek pospolity mo

Ŝ

e czu

ć

 si

ę

 wyzwolony spod wszelkiego 

podporz

ą

dkowania. 

-nie ma ju

Ŝ

 moralno

ś

ci; niemoralno

ść

 stała si

ę

 rzecz

ą

 tani

ą

 i ka

Ŝ

dy mo

Ŝ

e si

ę

 ni

ą

 dzisiaj chełpi

ć

; moralno

ść

 równa si

ę

 

poczuciu podporz

ą

dkowania si

ę

 czemu

ś

ś

wiadomo

ś

ci

ą

 słu

Ŝ

by i zobowi

ą

zania 

-istnieje  moralno

ść

  negatywna  –  je

ś

li  nie  chcesz  podporz

ą

dkowywa

ć

  si

ę

 

Ŝ

adnej  normie  to  musisz  podporz

ą

dkowa

ć

 

si

ę

 normie nieuznawania wszelkiej moralno

ś

ci 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

30

 

Temat 7: Struktura klasowo - warstwowa. Koncepcje teoretyczne 
 
Henryk Domański roz. 4 „Klasy społeczne” 
 
Definiowanie klasy społecznej 
W  najszerszym  rozumieniu  pojęcie  klasy  pokrywa  się  z  pozycją  zajmowaną  przez  daną  kategorię  w 
systemie uwarstwienia lub w hierarchii społecznej. 

o

 

w  Stanach  Zjednoczonych  zrodziła  się  praktyka  utoŜsamiania  przynaleŜności  klasowej  ze  stratyfikacją 
społeczną.  W  USA  nie  było  walki  klas  (zdaniem  obywateli  i  wielu  badaczy),  było  to  społeczeństwo 
otwarte,  gdzie  zajmowane  przez  jednostki  pozycje  stanowiły  wykładniach  ich  zdolności,  kwalifikacji 
zawodowych i woli osiągania sukcesu. 

o

 

definicja  E.  T.  Hillera:  „klasą  społeczną  jest  kaŜdy  stosunkowo  trwały  podział  społeczeństwa,  który 
wyodrębnia  się  ze  względu  na  utrzymujące  się  róŜnice  zajmowanej  pozycji  (rank)  i  oddzielony  jest  od 
innych warstw dystansem społecznym” 

o

 

Hiller:  wyznacznikiem  klasy  społ  jest  bliskość  opierająca  się  na  przyjaźni,  utrzymywaniu  częstych 
kontaktów i wspólnocie wartości; dystans społ jest za równo symbolem jak i narzędziem podtrzymywania 
nierówności w społ rankingu” 

o

 

J.  Dollard:  charakterystyka  stosunków  między  klasami  ujmowanymi  w  kategoriach  psychologicznego 
dystansu, który zdefiniowano jako emocjonalne podstawy wyŜszości-niŜszości tworzące sieć nierówności, 
nakładających się na strukturę warstwową; 

o

 

G.  Sjoberg:  dystanse  są  traktowane  w  jego  analizach  jako  jedna  z  konsekwencji  podziałów  klasowych; 
stawia znak równości między stratyfikacją a strukturą klasową; 

o

 

M. Weber: zwartość klas wzmacniały stosunki towarzyskie, jako czynniki sprzyjające samoidentyfikacji i 
poczuciu łączności; 

o

 

L. W. Warner: przedstawiciele róŜnych klas naleŜeli do róŜnych kręgów towarzyskich; 

o

 

Schatzman  i  Strauss:  definiowali  oni  klasę  społ  jako  układ  stosunków  towarzyskich,  których  wpływ  na 
funkcjonowanie  jednostek  polegał  m.in.  na  kształtowaniu  określonych  zasad  komunikacji  wymiany 
poglądów; klasy społ jako zbiorowości jednostek połączonych wspólnotą pewnych cech; 

o

 

A.  Davis,  B.  Gardnem,  M.  Garder.:  “klasa  jest  kategorią  złoŜoną  z  rodzin  i  klik.  Wzajemne  stosunki 
między  rodzinami  i  klikami  na  gruncie  nieformalnych  dziedzin  aktywności  (…)  składają  się  na  funkcje 
klas” 

 
Elementy łączące róŜne ujęcia, w których stawia się znak równości między miejscem w strukturze społ a 
klasą społ: 

a)

 

do klas społecznych zaliczane są wielkie tj. najbardziej liczne zbiorowości 

b)

 

atrybut  „klasy”  przysługuje  kategoriom  usytuowanym  w  określonych  relacjach  do  innych  klas  (z 
czego wynika Ŝe struktura klasowa jest układem stosunków) 

c)

 

między klasami zachodzą stosunki podporządkowania i nadrzędności  (struktura klasowa ma postać 
hierarchii) 

d)

 

wyznacznikiem przynaleŜności do klas jest  ciągłość w  czasie (niełatwo jest wyjść i  wejść do danej 
klasy) 

e)

 

określona  kategoria  tylko  wtedy  jest  klasą  gdy  składa  się  z  jednostek  usytuowanych  na  podobnych 
pozycjach, a równocześnie róŜniących się od członków innych klas 

 
 
 
 
 
 
Marks i Weber 

RóŜnice 

background image

 

31

 

 

Krystalizac

ja 

struktury 

klasowej

1.

 

Punk

tem 

wyjś

cia 

jest 

zary

sowa

nie 

się 

ostry

ch 

podz

iałó

społ

ecznych (klasy funkcjonują w stanie utajonym) 

2.

 

RóŜnice  coraz  bardziej  się  zaostrzają,  powodując  wzrost  wielkości  dystansów  (przejawem 
zaawansowania tego procesu moŜe być homogamia klasowa) 

3.

 

Wytworzenie  się  świadomości  klasowej  (punkt  zwrotny)  (u  Marksa  przeobraŜenie  się  „klasy  w 
sobie” w „klasę dla siebie”) 

4.

 

Zorganizowanie się klas w działające aktywne podmioty (moment kulminacyjny) 

 
 
Stanisław Ossowski „O strukturze społecznej” 
Roz 2 Dychotomiczne wizje struktury klasowej 
 
Uwarstwienie klas społecznych – przedstawia społ jako zespół ludzi z których jedni są na górze, inni na dole 
 
Zasadnicze aspekty dychotomii klasowej: 

1.

 

rządzący i rządzeni („klasy panujące” i „klasy podporządkowane”) (stosunek władzy) 

2.

 

bogaci i biedni („klasy posiadające” i „klasy nieposiadające”) (stosunek ekonomiczny) 

3.

 

ci,  na  których  się  pracuje,  i  ci,  którzy  pracują  („klasy  uciskające”  i  „klasy  uciskane”)  (stosunek 
eksploatacji cudzej pracy) 

 
Pszczoły i trutnie (Saint-Simon): 

o

 

pszczoły – ci którzy pracują 

o

 

trutnie – ci na których się pracuje (ci którzy nie pracują) 

 
 
Przymus ekonomiczny i niewolnictwo: 

o

 

Arystoteles: podział na wolnych i niewolników 

o

 

StaroŜytna Grecja i Italia: podział na pana i niewolnika 

o

 

Imperium Rzymskie: podział na posiadających i nie posiadających 

o

 

Ś

w. Augustyn, pisarze chrześcijańscy: podział na bogatych i biednych 

 
Typy ujmowania przeciwstawieństw (dychotomii) klasowych: 

Marks 

Weber 

o

 

nowe  struktury,  które  zaczęto  z  czasem 
określać  mianem  klasowych,  wyłoniły  się 
na 

bazie 

rozwoju 

kapitalistycznych 

stosunków produkcji 

o

 

podstawowym  czynnikiem  klasotwórczym 
był antagonizm między kapitałem a pracą 

o

 

umiejscowienie  klas  w  ramach  systemu 
kapitalistycznego 

o

 

klasy 

są 

zjawiskami 

określonych 

wyznacznikach    przestrzenno-czasowych, 
ich  fundamentem  jest  własność  środków 
produkcji,  a  główną  osią  podział  na 
właścicieli fabryk i robotników najemnych 

o

 

klasa  społ  jest  elementem  zapisu  historii 
osadzonym  w  konkretnej  rzeczywistości 
społ stosowanym do interpretacji wydarzeń 

o

 

aktorami były zbiorowe podmioty 

 

o

 

w  jego  teorii  klasy  są  kategoriami 
charakteryzującymi  się  wspólnotą  szans 
Ŝ

yciowych,  określonych  przez  interesy 

ekonomiczne związane z posiadaniem dóbr 
i uzyskiwaniem zarobków 

o

 

struktura  klasowa  nie  zaistnieje  bez 
moŜliwości 

„spoŜytkowania 

dóbr” 

warunkach wolnej wymiany rynkowej 

o

 

klasy  społeczne  były  zagregowanymi 
kategoriami 

jednostek, 

połączonych 

wspólnotą warunków rynkowych 

o

 

dana 

zbiorowość 

spełnia 

warunek 

„klasowości”  jeŜeli  zmiana  pozycji  w  jej 
ramach  jest  łatwiejsza  niŜ  ruchliwość 
między 

pozycjami 

przypisanymi 

do 

róŜnych klas 

o

 

aktorami byli ludzie 

 

background image

 

32

1.

 

uwydatnienie antagonistycznych stosunków w społ, stosunków gdzie jedna strona jest „na górze” druga 
„na dole”, jedna eksploatuje drugą, jedna rządzi druga słucha, przy czym nie zakłada się Ŝe są to dwie 
wielkie klasy, które przeciwstawiają się sobie jako całości 

2.

 

traktowanie całego społ jako zbiorowości o strukturze dwuwarstwowej 

 
Dychotomiczna  koncepcja  struktury  społ  to  uogólnienie  na  całe  społeczeństwo  stosunku  dwuczłonowego 
asymetrycznego,  gdzie  jedna  strona  jest  uprzywilejowana  kosztem  drugiej.  Społeczeństwo  w  tej  koncepcji 
rozpada  się  na  dwie  klasy  korelatywne  i  przeciwstawne  w  ten  sposób,  Ŝe  kaŜdą  z  nich  charakteryzuje 
stosunek kaŜdego jej członka do osobników klasy przeciwnej. 
 
Kryteria podziału dychotomicznego w marksistowskiej koncepcji: 

o

 

posiadanie lub nie posiadanie środków produkcji 

o

 

zatrudnianie lub nie zatrudnianie najemnej siły roboczej 

o

 

posiadanie środków produkcji, ale nie zatrudnianie siły najemnej 

 
Dwie kategorie okoliczności sprzyjających: 

o

 

cechy  struktury  społ,  które  sprawiają  Ŝe  pewne  społeczeństwa  są  obiektywnie  bliŜsze  schematu 
dwudzielnego  niŜ  inne.  (np.  w  ustroju  niewolniczym  będzie  to  wielki  dystans  pozycji  społecznej 
pomiędzy  niewolnikami  a  ludnością  wolna;  w  społ  nowoczesnych  jest  to  wysoki  stopień  polaryzacji 
ekonomicznej, współistnienie bogactwa i nędzy) 

o

 

okoliczności które sprawiają, Ŝe obraz dwudzielności struktury społ przemawia do pewnych klas społ 
albo sprzyja ich interesom 

 
Warunki sprzyjające koncepcjom dychotomicznym: 
1.

 

w  społeczeństwach,  które  charakteryzuje  dotkliwe  uciemięŜenie  lub  wyzysk  jednej  klasy  przez  drugą, 
antagonistyczny  stosunek  łatwo  przesłania  klasie  upośledzonej  istnienie  innych  grup  i  innych 
konfliktów.  Ten  stosunek  antagonistyczny  uogólnia  się  na  całe  społeczeństwo  (inne  grupy  o  których 
wiadomo spychane są na margines świadomości) 

2.

 

w  klasach  uprzywilejowanych,  gdy  dominacja  klasy  jest  mocno  ustalona,  a  bariery  są  sztywne  i  mało 
przenikalne  i  oddzielają  ją  od  innych  warstw,,  ostre  przeciwstawienie  własnej  klasy  reszcie 
społeczeństwa moŜe być wyrazem dąŜeń do zwiększenia dystansu w stosunku do wszystkich innych klas 
(w tych warunkach zwiększenie dystansu prowadzi do rozszerzenia zakresu własnych przywilejów) 

3.

 

w  okresach  walk  społecznych  tendencja  ujmowania  istniejącego  ustroju  w  schemat  dychotomiczny, 
odwracania  uwagi  od  pozycji  pośrednich  pomiędzy  ścierającymi  się  grupami  staje  się  waŜnym 
czynnikiem propagandy  ze strony tych,  którym strategia walki sugeruje uwydatnienie jednej tylko linii 
frontu 

 
 
 
 
 
Roz 3 Schemat gradacji 
 
Klasy pośrednie w dwojakiej interpretacji 
Oprócz dwóch głównych klas (skrajnych) istnieją jeszcze inne klasy (pośrednie). I tak: 

o

 

u  Marksa:  występują  dwie  klasy  skrajne  (właściciele  fabryk  i  robotnicy  najemni)  oraz  klasa  średnia 
(mniej waŜna, mniej stała, jest typową klasą pogranicza) 

o

 

u  Arystotelesa:  istnieją  bogaci  i  biedni  (klasy  te  są  odchyleniem  od  pozycji  normalnych)  oraz  klasa 
pośrednia (jest to postulat dobrego ustroju, jest klasą najlepszą) 

o

 

u  św.  Jana  Chryzostoma:  występują  bogaci  i  biedni  oraz  klasa  średnia  (jest  to  klasa  Ŝyjąca  skromnie 
ale nie cierpiąca głodu) 

 
Schemat  gradacji  –  jest  to  schemat  wieloczłonowy;  społeczeństwo  przedstawia  się  tutaj  w  postaci 
warstwowego  układu  trzech  lub  większej  liczby  klas,  z  których  kaŜda  jest  pod  takim  samym  względem 

background image

 

33

wyŜsza lub niŜsza od innych. RównieŜ tutaj kaŜda klasa jest określana przez swój stosunek do innych klas, 
ale stosunek ten nie jest pojmowany jako stosunek zaleŜności, tylko jako stosunek porządkujący. 
 
Gradacja prosta: 

o

 

taki  aspekt  struktury  społ,  gdzie  system  wyŜszych  i  niŜszych  klas  jest  oparty  na  stopniowaniu  jakiejś 
obiektywnie wymierzalnej cechy 

o

 

w  tej  koncepcji  o  przynaleŜności  do  klasy  decyduje  stopień  zamoŜności  i  stopień  zamoŜności  wyznacza 
poszczególnym klasom odpowiednie piętra układu pionowego 

o

 

w  schemacie  tym  moŜna  zastosować  równieŜ  inne  kryterium  niŜ  kryterium  ekonomiczne  (np.  stopień 
wykształcenia) 

o

 

jednak mówiąc o schemacie gradacji prostej w koncepcjach struktury społ mamy na myśli jedynie schemat 
ekonomiczny 

o

 

timokracja – struktura oparta na zasadzie gradacji ekonomicznej, cezusie majątkowym, zamoŜności 

o

 

stopień zamoŜności moŜe wyznaczać róŜne role społ ludziom tego samego zawodu 

o

 

schemat  gradacji  prostej  dzielił  społeczność  chłopską  na  kategorie  kmieci,  zagrodników  i  dziadów  (tutaj 
gradacja mienia była głównie gradacją morgów lub hektarów posiadanej ziemi) 

o

 

ma zastosowanie przy ustawowym tworzeniu grup o róŜnych prawach politycznych 

 
Gradacja syntetyczna: 

o

 

taki aspekt struktury społ, gdzie system wyŜszych i niŜszych klas nie jest oparty na stopniowaniu jakiejś 
obiektywnie wymierzalnej cechy 

o

 

rozróŜnienie  pomiędzy  klasą  ekonomiczną  i  klasą  społ  w  ramach  schematu  gradacji  opiera  się  na 
załoŜeniu,  Ŝe  o  pozycji  społ  decyduje  równocześnie  kilka  czynników  i  Ŝe  mogą  się  one  w  pewnych 
przynajmniej  granicach  kompensować  (braki  wykształcenia  moŜna  okupić  potęgą  ekonomiczną, 
niedostateczne dochody moŜe odkupić zaszczytne stanowisko społ) 

o

 

Wrner i Lunt: stwierdzają wysoki stopień korelacji pomiędzy pozycją klasową i typem zawodu 

o

 

Klasy społ stanowią system ze względu na zachodzące między nimi stosunki zaleŜności jednostronnej lub 
zaleŜności wzajemnej, rozumianej w obu wypadkach jako zaleŜność oparta na związkach przyczynowych 

o

 

L. Rissman ustala przynaleŜność klasową za pomocą trzech czynników: zawód, dochód, wykształcenie 

o

 

W badaniach Centersa respondenci za główne kryterium przynaleŜności klasowej podało styl Ŝycia 

o

 

Ocena  syntetyczna:  występuje  gdy  rozbieŜności  pomiędzy  pozycjami  jednostki  na  poszczególnych  
prostszych skalach nie są zbyt wielkie (pozycja spol jednostki zaleŜy nie tylko od kaŜdego czynnika oceny 
z osobna; czynnikiem pozycji społ jest równieŜ stopień zharmonizowania tych czynników prestiŜu) 

o

 

Skala syntetyczna informuje nas o środowisku oceniającym o jego systemach wartości (stratyfikacja społ 
dotyczy społecznej świadomości) 

o

 

Występuje związek między gradacja syntetyczną a hierarchią sfer towarzyskich 

o

 

 

 
Przywileje mienia w gradacji syntetycznej

o

 

Styl  Ŝycia  nie  podlega  stopniowaniu,  ale  styl  Ŝycia  jako  cecha  klasowa  to  przede  wszystkim  rozmiary  i 
forma konsumpcji (styl Ŝycia znajduje odbicie w budŜecie) 

o

 

Wysokość dochodu moŜe być traktowana jako  zewnętrzny  objaw roli społecznej, którą się pełni  (kaŜdy 
otrzymuje według zasług) 

 
RozróŜnienie Alaina Tourainea: 

o

 

Klasy  społ  –  grupy  wyznaczone  przez  ich  sytuację  w  społecznym  procesie  produkcji;  świadomość 
klasowa kształtuje się w walkach politycznych 

o

 

Warstwa  –  ogół  jednostek  porównywalnych  z  punktu  widzenia  jednego  lub  kilku  obiektywnych 
kryteriów klasyfikowania 

 
 
 
 
 

background image

 

34

 
Roz 10 Typy interpretowania struktury społecznej. Próba klasyfikacji 
 
Dwie interpretacje zaleŜności wzajemnej
1.

 

ZaleŜność „organiczna” (grupy są sobie nawzajem potrzebne, gdyŜ kaŜda wypełnia inne zadania) 

2.

 

negatywna zaleŜność interesów (sukcesy jednej klasy są niepowodzeniami drugiej) 

 
Kryteria wewnętrznej integralności

o

 

kryterium komunikatywności 

o

 

ś

wiadomość społeczna 

o

 

kultura kasowa 

 
Atrybuty przeciwstawne - czynią klasy w schemacie dychotomicznym członami stosunku asymetrycznego, 
charakteryzowanego jako zaleŜność jednostronna typu władzy lub przemoŜnego wpływania na czyjeś losy. 
 
Atrybuty  klas  w  wieloczłonowym  schemacie  funkcjonalnym  sugerują  zaleŜności  wzajemne,  a  nadają  się 
szczególnie  do  uwydatniania  zaleŜności  opartej  na  współdziałaniu  i  podziale  zadań  (w  schemacie  Adama 
Schmita  są  to  posiadacze  ziemi,  posiadacze  kapitału  i  posiadacze  siły  mięśniowej).  W  schemacie  Schmita 
podział  ze  względu  na  funkcje  jest  równieŜ  od  razu  podziałem  ze  względu  na  źródła  dochodu  (renta 
ziemska, zysk, płaca robocza), a odmienność ta prowadzi do przeciwstawieństw interesów. 
 
Klasyczny  schemat  marksowski  –  wynik  skrzyŜowania  się  trzech  dychotomii;  koncepcja  struktury 
klasowej  jako  jedna  dychotomia  oparta  na  trzech  kryteriach  podziału  (dwie  zasadnicze  klasy 
przeciwstawiają się sobie ze względu na trzy pary przeciwstawnych atrybutów: klasa ludzi, którzy posiadają 
ś

rodki produkcji, posługują się siłą najemną i nie pracują przeciwstawia się klasie tych którzy nie posiadają 

ś

rodków produkcji, nie posługują się najemną siłą natomiast sami pracują jako najemnicy). 

Ten idealny typ dychotomicznej struktury społeczeństwa kapitalistycznego nie znajduje realizacji w świecie, 
z którym Marks i jego następcy mają do czynienia. 
 

Typy interpretowania struktury klasowej 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Postulat równości wśród nierównych: 

o

 

ludzie  są  równi,  jeŜeli  nierówności  międzyludzkie  nie  stanowią  kryterium  przynaleŜności  do  odrębnych 
kategorii społecznych, jeŜeli nie stanowią podstawy do podziałów na grupy zbliŜone do modelu klasy społ 
(bezklasowość nieegalitarna) 

o

 

najprostszym  wskaźnikiem  stosunków  równości  i  nierówności  są  bariery  klasowe  (członkowie  tej  samej 
klasy są pod pewnym względem równi między sobą i pod tym samym względem nierówni w stosunku do 
członków innych klas) 

Schematy oparte na 
stosunkach zaleŜności (klasy 
róŜnią się atrybutami) 

Schematy oparte na stosunkach 
porządkujących (klasy róŜnią się 
stopniem wartości zmiennej) 

Schemat funkcjonalny 
(schemat zaleŜności 
wzajemnych) 

Schemat dychotomiczny 
o atrybutach 
przeciwstawnych 
(schemat zaleŜności 
jednostronnej) 

Schemat 
gradacji prostej 

Schemat 
gradacji 
syntetycznej 

Dychotomia prosta 

SkrzyŜowanie dwóch lub 
trzech dychotomicznych 
podziałów (klasyczny 
schemat marksistowski) 

background image

 

35

 
 
Krystyna Janicka, Włodzimierz Wesołowski „Obrazy struktury społecznej i indywidualne lokalizacje” 
 
Percepcję struktury determinują: (elementy samoidentyfikacji) 

o

 

ogólna wiedza o społ. 

o

 

doświadczenia osobiste 

o

 

nacisk informacyjny i interpretacyjny, który dociera z zewnątrz 

o

 

ewolucja lub stagnacja własnej kariery zawodowej 

 
Dwie metody odkrywania samoidentyfikacji w socjologii (R. Center): 

o

 

reguła odkrywania potocznego nazewnictwa 

o

 

reguła teoretyzującego nazewnictwa 

WiąŜę się to z tym, Ŝe robiąc badanie nie naleŜy narzucać badanym wyboru klasy w pytaniach zamkniętych 
tylko  naleŜy  stosować  pytania  otwarte  (lub  ewentualnie  duŜy  wybór  klas  w  pytaniach  zamkniętych). 
Powinno się stosować pytania o samoidentyfikację bez jej narzucenia. 
Powiązania z metodami samoidentyfikacji

o

 

potoczna  świadomość  ma  bardziej  zróŜnicowany  system  samoidentyfikacji  niŜ  przewidują  to  zbyt 
uniwersalizujące teorie 

o

 

system  potocznych  nazw  nie  da  się  przedstawić  według  jednego  koherentnego  (spójnego, 
podobnego) schematu teoretycznego 

o

 

spontaniczne samoidentyfikacje wskazują odmienne zestawy klas i proporcje liczbowe między nimi 
(moŜna je nazwać historycznością lub partykularyzmem w świadomości dotyczącej klas) 

Z  badań  przeprowadzonych  w  Anglii  (przez  Robertsona  i  innych)  wynika,  Ŝe  dyferencjacja  obiektywnego 
połoŜenia  w  najróŜnorodniejszych  strukturach  instytucjonalnych  oraz  przemiany  w  podziale  pracy  i  nowe 
zawody – rozmywają samoidentyfikację klasową. 
 
Polskie badania nad samoidentyfikacją: 

o

 

posługiwanie się pytaniami otwartymi 

o

 

duŜe  konsekwencje  dla  wyraŜania  swych  samoidentyfikacji  przez  zwykłych  ludzi  ma  ostrość 
postrzegania  struktury  i  odczuwania  „namacalności”  własnego  połoŜenia  społecznego  (pozytywna 
lub negatywna) 

o

 

sprzyja  to  kształtowaniu  się  poczucia  „my”  (dla  wystąpienia  samoidentyfikacji  potrzebne  jest 
poczucie świadomości grupowej) 

o

 

w badaniach nad świadomością nie wszyscy respondenci jasno coś ujawnią i bez trudu określą swą 
przynaleŜność klasową 

 
Ujawniona  dzięki  pytaniom  otwartym  „społeczna  konstrukcja  rzeczywistości  społ”  ukazuje  sposób  w  jaki 
ludzie  myślą  o  problemach  społecznych,  wskazuje  na  zjawiska,  które  ci  ludzie  rzeczywiście  sobie 
uświadamiają, i mówi jaka faktycznie jest percepcja struktury społ.  
Badania: 

o

 

w badaniach z połowy lat 60 dane dotyczące psychologicznych aspektów struktury społ. wskazywały 
na powszechność schematu: „inteligencja – klasa robotnicza – chłopstwo” 

o

 

analizy  prowadzone  na  początku  lat  80  ujawniały  nowe  tendencje  w  postrzeganiu  struktury 
społecznej: wyznacznikami pozycji w strukturze społ był zawód, wykształcenie i stanowisko 

o

 

dane z połowy lat 90  wykazują iŜ w okresie transformacji ustrojowej i gospodarczej w świadomości 
społ dokonał się podział na „bogaci – średnio bogaci – biedni”; 

o

 

u  schyłku  lat  90  respondenci  okazali  się  bardziej  skłonni  do  wielopłaszczyznowego  postrzegania 
struktur klasowych 

 
Kategorie analizy: 

o

 

„czyste”  (jednorodne)  wizje  podziałów  –  podział  występujący  w  odpowiedzi  respondentów  jako 
jedyna  zasada  strukturyzacji  (respondent  stosował  jedno  kryterium,  postrzega  on  tylko  jedną 
płaszczyznę zróŜnicowania i odwołuje się do jednego tylko podziału) 

background image

 

36

o

 

„mieszane”  wizje  podziałów  –  współwystępowanie  co  najmniej  dwóch  róŜnych  kryteriów  podziału 
w jednej odpowiedzi (jest to typ niejednorodnych schematów percepcji) 

 
Korelaty postrzegania schematów struktur klasowych: 

o

 

Wykształcenie 

o

 

Wiek 

o

 

Zadowolenie z sytuacji materialnej 

o

 

Poczucie fatalizmu 

o

 

Aktywny stosunek do rzeczywistości (kontrola nad własnym losem) 

o

 

Postawy wobec liberalizmu gospodarczego 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

 

37

 
 
 
 
 

TEMAT XIII : LOKALIZM  
 
 
Społeczność lokalna-istnieje wiele definicji ale w kaŜdej chodzi o to Ŝe jest to system            powiązanych 
ze sobą róŜnych mniejszych grup , organizacji formalnych i nieformalnych czy teŜ instytucji albo siatek 
stosunków społecznych nakładających się na siebie wiąŜących ze sobą ludzi zamieszkujących na pewnym 
określonym wspólnym terytorium .  

 
Trzy elementy społeczności lokalnej ( C.Bell, H.Newby) 

 

Terytorium zamieszkane przez ludność i traktowane jako „ jej „ obszar  

 

Kompleks instytucji działających na tym obszarze 

 

Poczucie przynaleŜności (sens of belonging) 

 
 
 
Koncepcje teoretyczne : 

 

Stanowisko ekologiczne ( przestrzeń determinuje zjawiska społeczne ) 

 

Stanowisko funkcjonalno-struktralne (kaŜdy ma jakąś funkcje oraz wyst. Struktury ) 

 

Stanowisko interakcyjne (oddziaływanie obiektów na siebie ) 

 

Stanowisko teorii działania (Weber działania ludzi zorientowane na innych) 

 
 
Teoria  zaćmienia  –społeczność  lokalna  nie  zamiera  jako  efektywna  grupa  ale  zmienia  swą  strukturę  i 
funkcję dostosowując się do współczesnego rozwoju  
 
 
Społeczności „bezlokalne”- powstaje wiele róŜnych społeczności o określonych wąskich celach przy czym 
tracących swój lokalny zasięg i charakter.(nie ograniczają się do określonego wyodrębnionego obszaru) 
 
 
Teorie transformacji stwierdzają :  

 

Uniwersalny charakter społ. Lokalnych  

 

Rozpad tradycyjnej (sąsiedzko-krewniaczej) organizacji społ. utrzymywanie się  lokalnych 

 

Utrzymywanie się jednak w pewnym stopniu tych  tradycyjnych elementów 

 

Współistnienie obok formalnych  organizacji org. Nieformalnych ( przewaga formalnych  

 

Rozszerzenie się zarówno terytorialne jak i liczebne w stos. Do epoki przed industrialnej 

 

RóŜnicowanie  się  miejskich  społ.  Lokalnych  na  małomiejskie  i  wielkomiejskie  zbiorowości 
terytorialne  

 
Lokalizm: 
-
substytut społ. obywatelskiego 
-realizacja interesów zbiorowych 
-związek z dziedzictwem przeszłości  
-rozwiązywanie miejscowych problemów 
-lokalna zbiorowa toŜsamość 
-dualizm sfery oficjalnej i nieoficjalnej  
-zdolność do mobilizacji gdy sytuacja tego wymaga  
-zbieŜność interesu zbiorowego z interesem prywatnym 

background image

 

38

-społeczny aktywizm  
-stowarzyszenia i fundacje  
 
 
Zasoby  lokalne  (  community  capacity  )-  zdolność  mieszkańców  do  organizacji  i  mobilizacji  środków  do 
osiągania uzgodnionych celów. Jest to połączenie: 

 

kapitału ludzkiego (talenty, umiejętności, ) 

 

społecznego( więzi i zaufanie) 

 

zasobów organizacyjnych(instytucje lokalne) 

Jest  to  takŜe  zaangaŜowanie  w  działania  lokalne  ,  organizacje  pozarządowe  które  mają  wpływ  na  społ. 
lokalne ,istnienie przywództwa lokalnego (lidera , władzy lokalnej, zbiorowego lidera), dostęp do środków 
materialno-technologicznych (pieniądze , urządzenia , budynki).