background image

1.Osobowość – pojęcie, definicje: Osobowość to 
stała organizacja charakteru, temperamentu, 
intelektu i i budowy ciała determinująca adaptację 
do środowiska. Trójczynnikowy model 
osobowości: psychotyczność, ekstrawersja i 
neurotyczność. 

2. Rodzaje metod stosowanych w diagnozie 
osobowości:Niespecyficzne 
– niekliniczne – 
obserwacja, wywiad, analiza wytworów
Specyficzne 
– techniki psychometryczne – testy 
psychologiczne, inwentarze, kwestionariusze, 
ankiety psychologiczne 

3. Cele diagnozy psychologicznej: Jej zadaniem jest 
opisanie funkcjonowania osoby zgłaszającej się na 
badanie, a także sformułowanie zaleceń do dalszego 
postępowania i prognozy na przyszłość. Celem jest 
dokonanie opisu nieprawidłowości w zakresie 
zachowania i funkcjonowania osoby w różnych 
sytuacjach życiowych oraz określenie stopnia 
udziału mechanizmów psychologicznych, 
organicznych lub środowiskowych w powstawaniu 
tych zaburzeń. Lepsze zrozumienie osoby, wykrycie 
dysfunkcji psychicznych oraz ustalenie jaki udział 
miały uwarunkowania fizjologiczne, psychologiczne 
i środowiskowe. 

4. Rodzaje diagnoz:Diagnoza nozologiczna – 
pochodzi z medycyny, rozpoznaje symptomy, wybór 
jednostki chorobowej oraz rokowania. Traktowanie 
przedmiotowe, etykietowanie, dostrzeganie choroby 
nie osoby. Diagnoza funkcjonalna – pogłębiony i 
wnikliwy obraz problemu, poszukiwanie drogi 
terapii, funkcjonowanie osoby w pewnych obszarach 
życia Diagnoza interakcyjna – psychospołeczna – 
współpraca z osobą oraz jej otoczeniem, osoba 
badana jako partner przedsięwzięcia, konsultowanie 
etapów i wniosków z pacjentem, protodiagnoza - coś 
co poprzedza diagnozę. 

5. Typy diagnozy według Ziemskiego: 
Klasyfikacyjna - Przyporządkowanie danych do jakiegoś 
typu lub klasy. Klasa jest efektem indukcyjnego uogólnienia – 
poszukiwania stanu typowego lub pojęcia, porządkującego 
zróżnicowane obserwacje.  Genetyczna - Koncentrująca się na 
pochodzeniu aktualnego stanu, na przyczynach. Tu najważniejszy jest 
wyjaśniający charakter diagnozy.  Prognostyczna - 
Poszukiwanie stanów przyszłych, które można wyprowadzić z 
aktualnego  Funkcjonalna - Poszukiwanie sensu elementów 
wyodrębnionych z całości i określanie funkcji jakie dane elementy w 
niej pełnią   Rozwojowa - Celem diagnozy mogą być 
deficyty rozwojowe – diagnoza negatywna, a także 
obszary rozwoju w których jednostka jest zaawansowana –
diagnoza pozytywna.  Ze społecznego punktu widzenia 
ważniejsze jest zapobieganie kryzysom i wspomaganie rozwoju 
zamiast usuwania istniejących już dysfunkcji. 

6. Model procesu diagnozowania wg Paluchowskiego:  Etap 
prediagnostyczny , Etap badania diagnostycznego – identyfikacji, 
Etap wyjaśniania, Etap interwencji 

7. Charakter kontaktu badający-badany w procesie 
diagnostycznym:
  Niesymetryczny – jeden ma wyższe 
kompetencje ale drugi jest w centrum uwagi, Planowy – ustalenie 
celów i procedur, Formalny – przebiega w jasno określonym 
miejscu i czasie 

8. Zasady postępowania w procesie diagnozy: Zasada 
dobroczynności względem klienta, Ufność klienta, psycholog nie ma 
mocy i nie uzdrawia, diagnosta przekazuje swoje oczekiwania a klient 
współpracuje- zasada kooperacyjna , kontrakt psychologiczny chroni 
interesy klienta, jednakowe warunki diagnozowania dla wszystkich 
badanych. 

9. Orientacja patogenetyczna i salutogenetyczna 

Faza badania i wstępnych decyzji – w poradnictwie 

Orientacja patogenetyczna – diagnoza koncentruje 
się na poszukiwaniu przyczyn zaburzeń. Model 
obejmuje czynniki chorobotwórcze, predyspozycje 
podmiotowe, czynniki środ., i czynniki 
ryzyka.Orientacja salutogenetyczna – celem jest 
próba zidentyfikowania cech (zasobów), które 
pozwalają utrzymać zdrowie mimo niejednokrotnie 
skrajnie niesprzyjających warunków zewnętrznych 
albo do niego powrócić. 

10. Rola teorii psychologicznych w diagnozowaniu  
(Paluchowski) 

- przy scalaniu danych daje wspólny układ 
odniesienia „normalizuje” dolegliwości klienta – inni 
jako tło; - generator pomysłów interpretacji przy 
stawianiu hipotez wyjaśniających;          - odwołanie 
się do teorii psychologicznej pozwala uniknąć tego, 
że własne stany psychiczne, własne doświadczenia 
rzutujemy na inną osobę 

11. Rekomendacje dla diagnostów pozwalające 
zmniejszyć ryzyko popełnienia błędów 

1) powinien stosować przynajmniej częściowo 
strukturalizowane odmiany wywiadów 2) brać pod 
uwagę nie tylko dane, kt.wspierają jego hipotezy, ale 
tez rozważyć i wyliczyć w diagnozie wszystkie dane, 
które jego hipotez nie potwierdzają  3) 
rozpoznawanie zaburzeń psychicznych powinno 
opierać się na uważnej analizie kryteriów 
diagnostycznych, opisanych w aktualnych 
podręcznikach diagnostycznych (DSM –IV czy ICD-
10) 4) diagnosta powinien unikać wyłącznego 
polegania na swojej pamięci i posługiwać się 
zapisem lub notatkami 5) aktywnie uzyskiwać 
informacje zwrotne na temat trafności i użyteczności 
swoich diagnoz  6)zdobyć jak najwięcej wiedzy 
teoretycznej i empirycznej na temat osób lub grup 
które diagnozuje – uzyskanie wyczerpujących inf. 
oraz umożliwi poprawną diagnozę  7)praktyczny 
diagnsta powinien meć stały kontakt z profesjonalną 
literaturą i na bieżąco poszerzać i uzupełniać swoją 
wiedzę.  

12. Test psychologiczny: Badanie testowe to taka 
sytuacja, w której osoba badana uczestniczy 
dobrowolnie, świadoma celu jakim jest jej ocena. 
Sytuacja tworzona specjalnie dla celów 
diagnostycznych, w której wywołuje się zachowania 
typowe pod względem tej charakterystyki jaka ma 
być przedmiotem celowej obserwacji. Sytuacja, która 
od diagnosty nie wymaga osobistego zaangażowania 
i w której jasno jest określony zakres i rodzaj 
dopuszczalnych zachowań. Właściwości 
psychometryczne: Obiektywność, Standaryzacja, 
Rzetelność, Trafność, Normalizacja,  Adaptacja 

Kwestionariusz – osobowości jest metodą badania 
osobowości wykorzystującą samoopis w postaci 
odpowiedzi osoby badanej na zbiór standardowych 
pytań, stwierdzeń lub jednorazowych określeń.  

13. Wymogi stawiane testom psychologicznym 
(standaryzacja, normalizacja, obiektywność, 
trafność, rzetelność, kulturowa adaptacja testów) 

Standaryzacja- takie opracowanie testu, by badania 
można było przeprowadzić w sposób jednolity 
(sposób pytania, kolejność, sposób notowania). 
Obejmuje instrukcję dla badającego: określenie 
szczegółowych instrukcji wstępnych, podanie zasad 
oceny i interpretacji odpowiedzi, posługiwanie się 
pomocami identycznymi, z tymi które stosowano 
podczas normalizacji. Normalizacja – statystyczne 
opracowanie testu. Przeliczanie wyników surowych 
na jednostki, aby można go było porównać do 
populacji i umieścić w rozkładzie normalnym. 
Umożliwia interpretację, czy wynik jest w normie 
powyżej, czy poniżej przeciętnej. Obiektywność – 
niezależnie od tego kto bada i gdzie powinien być 
zbliżony wynik. Rzetelność – test dokładnie mierz to 
co ma mierzyć, jeśli badamy osobę danym testem po 
jakimś czasie powinno się otrzymać te same wyniki. 
Trafność – test jest tak dobrany, aby mierzył to co 
ma zmierzyć  (obszar zastosowania testu), dobór 
testu do zmiennej jaką mamy zmierzyć. Adaptacja 
kulturowa testu
 – dopasowanie testu 
obcojęzycznego do warunków kraju, w kt.będzie 
stosowany;proces przystosowania wersji pierwotnej  
testu do specyfiki lokalnej. Obejmuje tłumaczenia, 
strategię psychometryczną (empiryczne 
potwierdzenie podobieństwa rozkładów odpowiedzi 
na pozycje testowe i/lub rozkładów globalnych), 
strategię pragmatyczną (przyjęte kryterium dobrej 
adaptacji narzędzia- podobieństwo funkcji jaką ma 
spełniać dana technika i decyzji jakie są 
podejmowane w oparciu o uzyskane wyniki testu). 

14. Zabiegi minimalizujące ryzyko uzyskania 
nierzetelnych wyników
: procedura doboru pytań – 
neutralna treść; ustala się na ile pozycji testowych 
może nie być odpowiedzi by test jeszcze nadawał się 
do interpretacji (10% ogółu pytań); ustala się ile 
odpowiedzi pośrednich tzw. wymijających typu „nie 
wiem”może być tolerowanych;w test „wmontowuje 
się” specyficzne bezpieczniki, KLUCZE 
KONTROLNE (kłamstwa, typowości, zniekształceń 
w kierunku pozytywnym i negatywnym); ciągi 
takich samym odpowiedzi, np.na tak; doświadczeni 
diagności rozpoznają zafałszowana wyników lub 
błędy w obliczeniach po wysoce nietypowym profilu 
osobowści.  

16. NEO-FFI I NEO-PI-Rpodstawy teoretyczne
„Model pięciu czynników”:charakter najbardziej 
ogólnych właściwości zachowania, wykazują 
interindywidualną (międzyosobniczą) zmienność, 
wykazują intraindywidualną (u tej samej jednostki) 
stałość czasową i sytuacyjną, są uwarunkowane 
biologicznie. Charakterystyka cech osobowości: 
ogólność cech, realność cech, niezmienność cech, 
uniwersalność cech, biologiczność cech.Model 
osobowości Costy i McCrae
: 5 głównych 
czynników, z których każdy zawiera po 6 
składników pozwalających na rozłączną 
klasyfikację: neurotyczność, ekstrawersja, otwartość 
na doświadczenia, ugodowość, sumienność. 

NEO-FFI  - materiał testowy: 60 pozycji po 12 dla 
każdej z 5 skal, każda pozycja jest twierdzeniem, 
które wymaga od respondenta ustosunkowania się w 
postaci udzielenia odpowiedzi na 5-stopniowej skali 
od „zdecydowanie nie zgadzam się” do 
„zdecydowanie zgadzam się”. Czas badania: 10-15 
min., od 15 r.ż., grupowo i 
indywidualnie.Normalizacja- steny, utworzono 5 
grup wiekowych. Zastosowanie: badania naukowe i 
aplikacyjne, poradnictwo zawodowe i 
wychowawcze, nie zaleca się do badań klinicznych. 

NEO-PI-R- wersja oparta na samoopisie, dwie-jedna 
dla kobiet i jedna dla mężczyzn,nie zawiera skal 
kontrolujących. Materiał testowy: 240 pozycji, 
każdy z 5 czynników zawiera 6 składników, po 8 
twierdzeń dla każdego, pomoce-podręcznik, arkusz 
odpowiedzi, arkusz profilu osobowości, arkusz”Twój 
wynik w inwentarzu NEO-PI-R”.
Polska adaptacja-
Jerzy Siuta, polska normalizacja dwie grupy: 17-29 
lat i 30-79 lat, oddzielnie dla kobiet i mężczyzn.Czas 
badania:
 35-45 min.Procedura badania: papier-
ołówek, indywidulne lub grupowe, po zakończeniu 
sprawdzenie czy badany udzielił wszystkich 
odpowiedzi i podał dane osobowe.Nie 
diagnozujemy 
zaburzeń!!!Zastosowanie:
empiryczne badania nad 
osobowością i jej korelatami;psych.kliniczna; dla 
osób rozpoczynających terapię;medycyna 
behawioralna i psychologia zdrowia; nie u dzieci, 
pacjentów z wyraźnymi objawami psychotycznymi i 
demencją.  

17. EPQ-Rpodstawy teoretyczne:osobowość to w 
miarę stała organizacja charakteru, temperamentu, 
intelektu i budowy ciała, determinująca specyficzną 
dla podmiotu adaptację do środowiska; 
trójczynnikowy model osobowości PEN
psychotyczność, ekstrawersja, neurotyczność
Adaptacja Drwala i Brzozowskiego (1995)
:od 16 
r.ż., normalizacja-(1414 osób)uczniowie szkół 
średnich, studenci osoby dorosłe (18-76 lat);normy 
osobno dla mężczyzn i kobiet; wyniki surowe na 
steny.Materiał testowy: papier-ołówek, arkusz 
pytań, arkusz odpowiedzi, cztery klucze, podręcznik. 
Procedura badania: indywidualnie lub grupowo, 
czas:20-25 min., jedna z dwóch odpowiedzi: T/N. 
Zastosowanie: diagnoza struktur osobowości, 
odporność na stres, poradnictwo zawodowe, 
selekcja, poradnictwo małżeńskie i rodzinne, 
grupowe badania kliniczne i penitencjarne, nie 
diagnozuje się pacjentów psychiatrycznych, 
pomocne w analizowaniu obszarów złego 
funkcjonowania. Adaptacja Jaworowskiej 
(2011):106 pytań, 6 skali
: 3 z nich to skala PEN 
(psychotyzm, ekstrawertyzm i neurotyzm), skale 
dodatkowe:
 skala kontrolna - kłamstwa (tendencja 
do przedstawiania siebie w lepszym świetle) oraz 
skłonność do uzależnień i skłonność do 
przestępstw.Normalizacja: uczniowie, studenci i 
osoby dorosłe;dwie grupy wiekowe: 16-30 i 31-69 

background image

lat;oddzielnie kobiety i mężczyźni. Procedura 
badania
: grupa lub indywidualnie, czas:20-25 min, 
badani czytają instrukcję, czytają pytania i zakreślają 
odpowiedź. Zastosowanie: badania naukowe; 
diagnoza indywidualna w psychologii klinicznej, 
edukacji, organizacji pracy;  

EPQ-R(S)-wersja skrócona.48 pozycji, 4 skale: 
psychotyzm, ekstrawersja, neurotyzm, kłamstwo. 
Normalizacja: dwie gr.wiekowe: 16-30 i 31-
69;oddzielnie kobiety i mężczyźni. 

18. IVE (Kwestionariusz Impulsywności).Polska 
normalizacja
- A.Jaworowska (2011), młodzież i 
osoby dorosłe. Co bada: 3 cechy osobowości 
(skale): impulsywność, skłonność do ryzyka i 
empatii. 54 pozycje, pytania tak/nie. Normalizacja: 
2 gr.wiekowe: 16-30 i 31-69 lat, oddzielnie kobiety i 
mężczyźni. Zastosowanie: diagnoza indywidualna 
przy identyfikowaniu osób nieprzystosowanych 
(psych.kliniczna), rekrutacja i selekcja do pracy 
(dobór do zawodów trudnych i niebezpiecznych), w 
doradztwie zawodowym, cele badawcze. 

19. ACL (Test Przymiotnikowy): podstawy 
teoretyczne
 – ludzie wybierający jako 
charakterystyczne dla siebie różne konstelacje 
przymiotników, posiadają odmienne właściwości 
obrazu  siebie, faktycznie różnią się między sobą w 
zakresie funkcjonowania psychicznego i schematów 
reagowania (zachowania). Obraz siebie- organizacja 
tych wszystkich właściwości, które człowiek nazywa 
swoimi, sobą, obejmuje treści i formę;może być 
wyrazisty lub mglisty; stabilny lub niestabilny. W 
toku rozwoju obraz siebie zmienia się ulega 
ukształtowaniu, może mieć zabarwienie dodatnie lub 
ujemne. Skale pogrupowane w 5 części, różne nurty 
teoretyczne i inspiracje empiryczne.Gough i 
Heilbrun opierali się na: modelu struktury 
osobowości Murreya, częściowo modelu 
psychoanalitycznym, na opisach zachowań dobrze i 
źle przystosowanej osobowości w warunkach 
amerykańskich; określili 24 sposoby grupowania 
przymiotników – sposoby te nazwali 
eksperymentalnymi skalami przymiotników
Wyróżnili sposoby zbierania przymiotników, 
związane z ich treścią oraz z ich liczbą, np. badany 
może wybierać dużo lub mało przymiotników lub 
może wybierać dużo pozytywnych i mało 
negatywnych. Materiał testowy: test wieloskalowy, 
300 przymiotników:75 pozytywnych, 75 
negatywnych, 150 neutralnych. Służy do opisu: 
realnego vs idealnego opisu siebie lub 
retrospektywnego vs możliwościowego opisu siebie. 
Procedura badania: badany ma zakreślić kółkiem 
lub postawić +lub pominąć dany przymiotnik, ważne 
żeby osoba wybierała zupełnie dowolne, nie kierując 
się żadną logiczną zasadą przy wybieraniu 
przymiotników;dolna granica-10 przymiotników, 
górna 250. I część: Skale Modus Operandi, II 
część:Skale Potrzeb, III część: Skale Tematyczne, IV 
część:Skale Analizy Transakcyjnej, V część: Skale 
Twórczośći i Intligencji. Polska adaptacja 
testu
:1965r., do badania realnego ja i idealnej 
osobowości, tłumacz-Z.Płużek, 24 skale. 1980-I 
wydanie, 1983-II wydanie: 15 nowych skal, 
usunięto dwie (labilność i postawę obronną), zmiany 
w kluczach: nowe normy z podziałem na 5 kategorii, 
oddzielnie M i K, możliwość komputerowego 
obliczania Wyników Przeliczonych na skali Tenowej 
(M=50, s=5), 37 skal, pogrupowanych w 5 
części.Normy- skala tenowa od 0 do 100, oddzielnie 
K i M, osoby w wieku 15-69 lat. Procedura: badanie 
grupowe lub indywidualne, bez ograniczenia czasu 
(ok.12 min.). Zastosowanie: badanie 
obrazu/koncepcji siebie: ja realnego, idealnego, 
możnościowego, retrospekcyjnego, 
powinnościowego;obserwacja i opis innych 
osób;badanie stereotypów;w badanaich 
rozciągniętych w czasie, obserwacja zmian w 
czasie;nie należy stosować w kryzysach i stanach 
psychopatycznych;może być początkiem pracy nad 
sobą;przed i po psychoterapii;kłopoty w nawiązaniu 
relacji intymnych;do oceny postaci historycznych.  

20. 16 PF (16 – czynnikowy Kwestionariusz 
Osobowości do badania osób dorosłych Cattella)
 
podstawy teoretyczne: osobowość – jest tym, co 
pozwala przewidzieć, jak jednostka zachowa się i co 
zrobi w danej sytuacji; ludzie w podobnych 
sytuacjach zachowują się w podobny sposób. Składa 

się z cech. Cecha- struktura psychiczna 
wywnioskowana z obserwowanego zachowania, 
służy wyjaśnieniu regularności i spójności 
zachowania. 3 źródła pozwalające wysuwać hipotezy 
o osobowości jednostki: 1)obserwowanie zachowań 
w codziennych sytuacjach życiowych (dane typu L-
Life), 2)dane pochodzące z 
samoopisu/samoobserwacji (dane tyu Q-Oquestion), 
3) dane eksperymentalne (T-Test). Rodzaje cech wg 
Cattella
: wspólne-indywidualne, środowiskowe-
konstytucjonalne, temperamentne, zdolnościowe, 
dynamiczne,  źródłowe-powierzchniowne. 
Kwestionariusz:dwie wersje A i B, 184 pytań plus 3 
pytania buforowe;16 czynników – każdy ma 
charakter dwubiegunowy; wyniki surowe – na steny. 
Polska adaptacja -  Choynowski (1964) – po 240 
pytań dla każdej wersji, 3 odpowiedzi dla każdego 
pytania:tak-nie, a-b, 123 (badany obrysowuje 
kółkiem), badamy zawsze obiema wersjami, normy 
takie same dla K i M. Druga polska adaptacja- 
Nowakowska (1970
) – 305 pytań, w tym 2 
buforowe; zalety: krótsza wersja, dobre właściwości 
psychometryczne, polskie normy z 1970, lepiej 
różnicuje ludzi zdrowych od neurotyków. 
Kwestionariusz Cattella nie ma dotąd polskich norm 
ustalonych na reprezentowanej próbce, dokonano 
jedynie opracowania tymczasowych norm 
wyrażonych w skali stenowej opartej na wynikach 
badan 118 K i 127 M. Przeznaczenie- od 16 r.ż. 
Zastosowanie: poznanie struktury osobowości, 
wykrywanie trudności osobowościowych 
wynikających z cech osobowości, określenie 
zdolnościowych predyspozycji do określonych 
zawodów, badania naukowe.     

21. TO-Z  (Test Osobowości i Zainteresowań, 
Mitenecker i Toman):
 polska adaptacja testu
Dajek (1993)- 214 stwierdzeń: 120-osobowości, 94 
– zainteresowania. Materiał: arkusz ze 
stwierdzeniami dotyczącymi zainteresowań, na które 
badany odpowiada na arkuszu odpowiedzi przez 
zaznaczenie krzyżykiem w kratce. TO (Test 
Osobowości):
 polska adaptacja-Dajek (1998): 120 
stwierdzeń. Przeznaczenie: młodzież i dorośli, 
grupowo i indywidualnie, bez ograniczeń 
czasowych, wielowymiarowy inwentarz do pomiaru 
cech osobowości. Zastosowanie: poradnictwo 
zawodowe, nie zalecany osobom poniżej 15 r.ż., 
osoby dorosłe i absolwenci gimnazjów. Normy: dla 
uczniów VIII klasy szkoły podstawowej oraz 
uczniów III i IV szkoły średniej (młodzież 
warszawska). 

22. Metody do badania wartości (Skala Wartości 
Rokeacha, Skala Wartości Schelerowskich)
 – 
Skala Wartości Rokeacha – RVS skala do badania 
wartości. Polska normalizacja 2011 – Jaworowska, 
Matczak, Bitner. Podstawy teoretyczne: Wartości – 
struktury psychiczne uwewnętrznione w wyniku 
kulturowego, społecznego i osobistego 
doświadczania.  System wartości – trwała 
organizacja na kontinuum ważności przekonań 
dotyczących bardziej pożądanych sposobów 
postępowania lub ostatecznych stanów egzystencji. 
Jest nabytą w procesie uczenia się organizacją zasad 
i reguł, która ma pomóc człowiekowi w 
dokonywaniu wyborów, rozwiązywaniu konfliktów. 
Zastosowany w metodzie sposób pomiaru zakłada, 
że: wszyscy ludzie mają podobną liczbę wartości i 
jest to liczba niewielka, wśród wartości wyróżniamy 
ostateczną i instrumentalną, wartości są pożądane 
społecznie, ludzie różnią się rodzajem wyznawanych 
wartości i kolejnością hierarchii  wartości są 
świadome cel badania nie jest ukryty. Normalizacja: 
normy dla młodzieży i dorosłych 16-61lat. Funkcje 
norm pełnią mediany i średnie. Jest zróżnicowanie 
na wiek, płeć, charakter pracy zawodowej. 
Zastosowanie: porównanie systemów wartości u 
różnych grup osób, czynników kulturowych, płci, 
wieku, znaczenie wartości w kształtowaniu postaw, 
zainteresowań, badanie postrzegania wartości 
cenionych przez inne osoby, postrzeganie 
podobieństwa międzygrupowe. 

Skala Wartości Schelerowskich: Polska adaptacja 
Brzozowski 1995Do badania młodzieży i 
dorosłych, ok. 20 min. Podstawy teoretyczne: 
Wartości istnieją obiektywnie, dają się poznać 
intuicyjnie, nie ukrywamy celu badania. Scheler 
wyodrębnił 4 wartości: hedonistyczne, witalne, 
duchowe(estetyczne, prawdy, moralne), święte 

(najwyższe).Normalizacja: normy osobno dla K. i 
M.  wśród mieszkańców Lublina. Zastosowanie
ważność poszczególnych kategorii wartości, 
podobieństwo między dowolną hierachią wartości a 
modelową hierarchią Schelerowską, badać 
podobieństwa wartości w danej grupie, z 
wychowaniem, zdrowiem. 

24.Metody do badania emocjonalności: CECS, 
SUPIN, UMACL: CECS 
– Watson, Greer 1983, 
Polska adaptacja Juczyński. Kwestionariusz
Indywidualnie lub grupowo. Badany określa 
częstotliwość występowania podanego sposobu 
wyrażania emocji na skali 4punktowej. Czas 
badania
 ok. 10minut. Przeznaczenie: Służy do 
pomiaru subiektywnej kontroli gniewu, depresji i 
lęku w sytuacjach trudnych. Skł się z 21 twierdzeń 
tworzy 3 podskale. Osoby dorosłe zdrowe i chore. 
Normalizacja: Badania normalizacyjne 
przeprowadzono na grupie 535 osób dorosłych w 
1998r w wieku 20-55lat z różnych środowisk. 
Zastosowanie: badania różnych grup klinicznyc, 
diabetycy, pacjenci dializowani, mężczyźni po 
zawale, kobiety w okresie menopauzy. Przejawiają 
większą tendencje do przejawiania emocji 
negatywnych. 

SUPIN – Watson, Clark, Polska adaptacja 
Brzozowski 2010. Skala ma 4 różne wersje. 2 służą 
do pomiaru aktualnych stanów, kolejne 2 dotyczą 
stałych cech afektywnych. Każda z 4 wersji ma 
postać listy przymiotników. Badany ocenia na skali 
1-5 jak się czuje. Czas badania jedną wersją 5-15 
min. Normalizacja: Są opracowane tymczasowo, 
dokonana na bazie badania próby losowej dorosłych 
mieszkańców Lublina. Przeznaczenie: Pomiar 
nasilenia emocji pozytywnych i negatywnych. Osoby 
dorosłe. Indywidualnie lub grupowo. Zastosowanie: 
w badaniach naukowych, analizy wahań nastroju w 
cyklu dobowym, podwyższone wyniki  w skalach 
uczuć negatywnych mogą być sygnałem zaburzeń 
(brak norm dla grup klinicznych). 

UMACL – Polska adaptacja Goryńska 2005. Skł. 
się z arkusza z 29 przymiotnikami. Skala złożona z 3 
podskal. Badany odpowiadan na 4 punktowej skali. 
czy ten przymiotnik opisuje twój obecny nastrój”. 
Przeznaczenie: do pomiaru nastroju. Skala mierzy 3 
wymiary. Pobudzenie napięciowe, pobudzenie 
energetyczne, tonus hedonistyczny. Normalizacja
badania normaliacyjne dla osób w wieku 16-79lat, 
próba ogólnopolska, normy stenowe. 
Rekomendowane stosowanie dla osób 16-44lata – w 
stosunku do starszych skala jest mniej trafna. 
Zastosowanie: badamy stan nastroju, stosuje się w 
badaniach nad dynamiką nastroju, do diagnozowania 
osób z zaburzeniami nastroju, stosowana głównie do 
badań naukowych, czas ok. 15 minut. 

25. Skala do pomiaru typu D: Skala DS 14 – 
Denollet 2005, Polska wersja: Ogińska – Bulik, 
Jurczyński. Typ D to inaczej osobowość stresowa. 
Denollet stwierdził, że istnieje typ osobowości, który 
sprzyja powstawaniu choroby i ma wpływ na jej 
przebieg. Stwierdził, że istnieje cos takiego jak 
osobowość stresowa. Składa się z 2 wymiarów: 
Negatywna emocjonalność (skłonność do 
przezywania silnych negatywnych emocji tj lęk, 
gniew, irytacja, wrogość). Hamowanie społeczne 
(skłonność do powstrzymywania się od wyrażania 
silnych negatywnych emocji). Konstrukt osobowości 
typu D jest zbliżony do neurotycznej introwersji. 
Cechy ludzi z osobowością typu D: tendencja do 
zamartwiania się, do obwiniania się, pesymizm, 
niskie poczucie własnej wartości, niski poziom 
satysfakcji z życia, słabe więzi z ludźmi, skłonność 
do przebywania w samotności, częściej sięgają po 
środki uspokajające. Zastosowanie: do celów 
badawczych, w badaniach przesiewowych, w 
badaniach profilaktycznych, w ocenie ryzyka 
zachorowania, w ocenie zmiany zachowań w wyniku 
terapii i rehabilitacji pacjentów kardiologicznych. 
Może być stosowana do przewidywania nasilenia 
stresu i jego skutku, w ocenie ryzyka wypalenia 
zawodowego. 

26.Koncepcje lęku w psychologii  Lęk jest grupą reakcji 
emocjonalnych wyzwalanych przez bodźce działające z 
zewnątrz lub wewnątrz organizmu.  Charakterystyczne dla 
reakcji lękowych jest to, że: mają przykre zabarwienie, 
człowiek odczuwa je jako coś przykrego czego nie można 

background image

się pozbyć,  większość czuje się wobec nich bezradna,  
reakcje lękowe są związane z reakcjami fizjologicznymi tj 
wzrost ciśnienia, pocenie się dłoni, przyspieszony oddech, 
pełnią one dwie funkcje: adaptacyjne (to ,że weźmiemy 
się w garść, motywuje nas) dezadaptacyjne (wycofujemy 
się, czujemy się bezradni). Lęk jest objawem osiowym 
wielu zespołów patologicznych.Rozróżnia się lęk od 
niepokoju. Niepokój różni się od lęku tym, ze niepokój 
jest słabszy od lęku. Freud rozróżniał 2 typy lęku
Realny (proporcjonalny do zagrożenia ) Neurotyczny 
(wyolbrzymiony). Drugi rodzaj koncepcji na temat lęku 
stworzyli psycholodzy egzystencjalni. Wyróżnili Lęk 
Egzystencjalny (wręcz człowiekowi potrzebny, np. lęk 
przed śmiercią, daje on okazję do rozwoju i twórczości). 
Koncepcja Cattella. On wyodrębnił 3 rodzaje lęku: Lęk 
jako stan (lęk odpowiedni do sytuacji, normalny), Lęk 
jako cecha (lękliwość osoby) Lęk neurotyczny (objaw 
nerwicy, lęk nieproporcjonalny, nieświadomy). 

27. Metody do badania lęku: STAI, Arkusz 
Samopoznania Cattella, Skala Niepokoju 
Egsystencjalnego Jurosa  

STAI – Inwenarz Stanu i Cechy Lęku – polska 
adaptacja Wrześniewski, Sosonowski, Jaworowska, 
Fecenec 2011. Kwestionariusz dla młodzieży i 
dorosłych (osoby pow, 15r.ż.) Bada lęk jako cechę i 
jako stan przejściowy. Badany ma za zadanie 
ustosunkować się do twierdzeń wykorzystując 4-
stopniową skalę. Normalizacja: badania 
prowadzono przez kilkanascie lat na różnych 
grupach osób m.in. żołnierze. Normy oddzielnie dla 
K. i M. na skali centylowej i stenowej. 
Zastosowanie: Indywidualnie lub grupowo, do 
badań przesiewowych, do badań selekcyjnych dla 
żołnierzy, do badań naukowych, w poradnictwie 
zawodowym. 

Arkusz Samopoznania Cattella – polska adaptacja 
dokonana przez Hirszla w 1959. Wg Cattella 
kwestionariusz mierzy lęk jako stan psychologiczny. 
Stosowany kilkukrotnie dla tej samej osoby 
umożliwia ocenę lęku jako cechy.Stosowany 
grupowo i indywidualnie, czas badania 5-10min. W 
wersji oryginalnej składa się z 40 pytań które tworzą 
5 skal. Normalizacja: w Polsce brak norm  dla 
różnych grup. Amerykańskie normy w stenach 
oddzielnie dla K. i M. 

Skala Niepokoju Egzystencjalnego Jurosa: Nie 
została dotychczas wydana. SNE – mierzy nasilenie 
niepokoju egzystencjalnego w 3 zakresach: ogólny 
niepokój związany ze spełnieniem własnego życia, 
niepokój dot. losu i przyszłości, lęk przed śmiercią. 
Wersja pełna 49itemów, wersja skrócona 25itemów. 
Badany odpowiada na 7 stopniowej skali. Na bazie 
analizy czynnikowej wyników badnia osób w wieku 
19-28lat wyłoniono 3 podskale. SNE-1 - Lęk przed 
winą i bezsensem (wysokie wyniki wykazują u 
badanego poczucie, że marnuje życie). SNE-2 – Lęk 
przed pustką i potępieniem (tendencje rezygnacyjne, 
osłabienie siły życiowej). SNE-3 – Lęk przed losem i 
śmiercią (Lęk przed starością, chorobą, tym co po 
śmierci). 

28. Metody projekcyjne – pojęcie, definicje, 
zastosowanie, zarzuty.
 Metoda projekcyjna  - 
poprzez niesprecyzowane wieloznaczne bodźce 
wywołuje projekcję przez badanych na zewnątrz 
swoich własnych treści psychicznych i przeżyć 
(widząc plamę mówi co wychodzi z jej wnętrza). 
Metoda projekcyjna służy badaniu podświadomości. 
Wydarzenia nie objęte pamięcią istnieją i mają 
wpływ na nasze życie. Zastosowanie metod 
projekcyjnych: kiedy z jakiegoś powodu nie możemy 
zastosować testu obiektywnego np. osoba nie umie 
czytać albo ma niski poziom intelektualny albo nie 
zna języka albo jest dzieckiem małym, kiedy 
podejrzewamy u badanego głębokie podświadome 
konflikty, kiedy podejrzewamy symulację, lub jako 
uzupełnienie innych metod. Metoda projekcyjna 
może czasami uruchomić pacjenta, który wcześniej 
nie chciał się otworzyć. Zarzuty: subiektywizm, 
niedokładne stosowanie reguł, trzeba się jej długo 
uczyć. Ważne jest porównanie wyników z 
wywiadem oraz wynikami innych testów, omawianie 
z innymi badaczami. 

29. Metoda Rorschacha – test plam atramentowych
Najstarszy test projekcyjny, do badania osobowości, 

badany reaguje na materiał testowy (na plamy), w 
zależności od struktury osobowości, historii życia, 
temperamentu czy nastroju badany będzie reagował na 
formę plamy. Podczas badania żołnierzy widzieli oni 
tam rany. Polega na pokazywaniu badanemu 10 tablic z 
plamami atramentowymi, mierzymy czas, tablice 
podaje się zawsze w tej samej kolejności i pozycji. 
Zastosowanie: dla dzieci i dorosłych, pozwala na 
ocenę struktury osobowości (potrzeby, emocje, 
konflikty wewnętrzne), w diagnozie osobowości i 
diagnozie klinicznej. Zarzuty: subiektywizm, 
niedokładne stosowanie reguł, trzeba się jej długo 
uczyć. Ważne jest porównanie wyników z wywiadem 
oraz wynikami innych testów, omawianie z innymi 
badaczami. 

30. RISB- Test Zdań Niedokończonych Rottera: 
Służy do oceny nieprzystosowania, możemy obliczyć 
wskaźnik przystosowania. Metoda ma 3 wersje: dla 
dzieci, młodzieży i dorosłych. Każda grupa ma swój 
arkusz. Składa się z 40trzonów, czyli początków zdań, 
które badany ma uzupełnić. Metoda projekcyjna 
dlatego, że nie wiemy jak badany dokończy zdanie. 
Badamy grupowo lub indywidualnie. Normalizacja: 
Wersja dla dzieci, wersja dla młodzieży, dla studentów, 
dla dorosłych, wersja dla wojska. Zastosowanie: do 
celów przesiewowych, śledzenia zmian dokonujących 
się u osoby badanej z upływem czasu, do celów 
badawczych, wykrywanie osób wymagających pomocy 
psychologicznej, selekcji kandydatów do prac 
wymagających odpowiedzialności i opanowania. 
Zarzuty: osoba może zataić to czego nie chce 
powiedzieć, subiektywizm, niedokładne stosowanie 
reguł, trzeba się jej długo uczyć. Ważne jest 
porównanie wyników z wywiadem oraz wynikami 
innych testów, omawianie z innymi badaczami. 

31.Test Apercepcji Tematycznej (TAT) 
Przeznaczenie:
 do badania osobowości, dla młodzieży 
i dorosłych, tylko indywidualne. 30 obrazków 
czarnobiałych i 1 biała karta. Pozwala wykryć 
nieakceptowane tendencje, o których badani nie chcą 
mówić, ponieważ nie są ich świadomi. Co badający 
powinien wiedzieć zanim przystąpi do badania: płeć, 
wiek badanego, zawód, stan cywilny, czy rodzice żyją, 
czy są w separacji, wiek i płeć rodzeństwa. 
Zastosowanie:
 w badaniu osobowości, chorób 
psychosomatycznych, nerwic, psychoz. Zarzuty
narażony na subiektywizm, być ostrożnym, nie 
lekceważyć faktów. 

32. Test Piramid Barwnych: Test nie ma podstaw 
teoretycznych. Punktem wyjścia jest to, że barwy 
prezentują określone emocje, mają znaczenie. 
Wskazują na emocjonalność. Przeznaczenie:  
Projekcyjna metoda do badania afektywnej struktury 
osobowości człowieka. Zastosowanie: w praktyce 
psychologicznej, diagnoza emocjonalności.