background image

 

Do Halki 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

str.-47                                               

 

 

Jest niedziela… Mokro, ciemno.                                                                                                                               

 

 

A Ty w kuchni, lecz nie ze mną.                                                                                                                            

 

 

Ja w pokoju. W taką ciszę.                                                           

                                                              

 

 

Siedzę, czekam, czytam, piszę.                                                                                                                                                                                     

 

 

W cierpliwości dziwnej trwam.                                                                                                                                                                                                        

 

 

 

Coś mi przynieść obiecałaś.                                                                                                                                          

 

 

 

Obiecałaś – lecz nie dałaś.                                                                                                                              

 

 

 

Na drzwi zerkam, piszę, liczę.                                                                                                                        

 

 

 

Z żalu skrywam swe oblicze.                                                                                                      

 

 

 

Chyba wezmę sam.                                                                                                                                          

 

 

Czy się dzisiaj ja doczekam?                                                                                                                  

 

 

Samowolę swą odwlekam..                                                                                                                                                                                      

 

 

A czas płynie, szybko leci.                                                                                                                   

 

 

I nadzieja mi nie świeci.                                                                                                                                                                                                                                                 

 

 

Już niedługo pójdę spać.                                                                                                                                                                                                    

 

 

 

Ale jeszcze, jeszcze czekam.                                                                                                                                                        

 

 

 

Myśl, że „może” mnie urzeka.                                                                                     

 

 

 

I na szafę zerkam z żalem.                                                                                                                                                   

 

 

 

I z pragnienia aż się palę.                                                                                                                                          

 

 

 

Zapomniałaś jabłko dać                                                                                                         

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------                                              

 

 

Żebym nie musiał pisać wierszy.                                                                                                                  

 

 

Jabłko obrane dziś mi dałaś.                                                                                                                                                              

 

 

Lecz ja – na przekór, p oraz pierwszy                                                                                                                                         

 

 

Piszę ten wiersz. A Ty myślałaś.                                                                                                                                                   

 

 

 

Że gdy uprzedzisz me życzenie                                                                                                               

 

 

 

Zdejmiesz z mych ramion przykre brzemię…                                                                   

 

 

 

Twa troska o mnie, myśl zamienia.                                                                                 

 

 

 

W poezję, która we mnie drzemie.                                                                                        

 

 

I nie potrafię już inaczej.                                                                                                                                        

 

 

Żyć bez poezji i bez Ciebie.                                                                                                                                

 

 

Powiem czym jesteś i co znaczy.                                                                                                                                                                                   

 

 

Poezja, która mnie kolebie.                                                                                                                                     

 

 

 

Szczytu Parmasu się nie zlęknę.                                                                                             

 

 

 

Ma pieśń obejmie kręgi szersze.                                                                                                                  

 

 

 

A gdy mi podasz jabłko piękne.                                                                                                     

 

 

 

Ja Ci napiszę znowu wierszem.