Program Jtag-test

Program Jtag-test został napisany w środowisku LabVIEW w wersji 7.1 firmy National 

Instrument   (Rys.   35.).   Umożliwia   on   zadawanie   stanów   wejściowych   i   obserwację   stanów 

wyjściowych.   Umożliwia   on   pracę   na   kilku   poziomach   abstrakcji   tak,   aby   móc   stopniowo 

zapoznawać   z   budową   i   działaniem   magistrali,   podstawowymi   sposobami   testowania, 

wykrywaniem   błędów   w   działaniu   magistrali   (test   infrastruktury),   sprawdzaniem   poprawności 

działania testowanych układów, aż do tworzenia w pełni zautomatyzowanych testów. 

Rys. 35. Program Jtag-test

W celu zapoznania potencjalnego użytkownika z w/w problematyką opracowane zostały 

różne tryby pracy programu, a następnie zgromadzone w odpowiednich panelach kontrolnych tj.: 

PRACA  KROK   PO   KROKU,   PRACA  PÓŁAUTOMATYCZNA,   PRACA AUTOMATYCZNA, 

PRACA Z UKŁADEM MACH 4 (Rys. 36.).

Rys. 36. Panele kontrolne programu Jtag-test

Pierwsze   trzy   tryby   pracy   zostały   skonstruowane   w   taki   sposób,   aby   możliwa   była 

współpraca   i   realizacja   postawionych   przed   nimi   zadań   z   każdym   układem   wyposażonym   w 

magistralę ułatwionego testowania Standard IEEE 1149.1. Natomiast ostatni tryb nazwany PRACA 

Z UKŁADEM MACH 4, jest trybem pracy opracowanym specjalnie pod układ firmy Lattice (M4-

64/32), który stanowi integralną część zbudowanego stanowiska.

Rys. 37. PRACA KROK PO KROKU

Panel   kontrolny  pierwszego   z   nich   przedstawia  powyższy   rysunek  i   został   on   nazwany 

„PRACA KROK PO KROKU” zgodnie z tym, co reprezentuje (Rys. 37.). Tryb ten pozwala na 

pracę na poziomie pojedynczych bitów danych. Generowane są tu pojedyncze impulsy zegarowe na 

linii TCK, możliwe jest zadawanie pożądanych wymuszeń na liniach TMS i TDI, oraz obserwacja 

działania   układu   na   takie   pobudzenia   (głównie   na   panelu   kontrolnym,   ale   w   niektórych 

przypadkach także widoczne jest to na płytce testująco – demonstrującej np. po wprowadzeniu 

układu w tryb EXTEST). 

Rys. 38. PRACA PÓŁAUTOMATYCZNA

Kolejnym trybem pracy jest PRACA PÓŁAUTOMATYCZNA, widok panelu sterującego 

tego trybu widoczny jest na rysunku powyżej (Rys.38.). Tutaj operacje są wykonywane całościowo 

poprzez wprowadzenie odpowiednich wektorów bitów danych oraz wektorów bitów sterujących, i 

uzyskanie   odpowiednich   dla   nich   wektorów   bitów   odpowiedzi.   Użytkownik   powinien   znać   i 

wprowadzać   informacje,   zgodnie   ze   standardami   magistrali,   a   także   zgodnie   z   wymogami 

producenta badanego układu, podłączonego do wyprowadzeń programatora JTAG. Wymaga się 

również  na  tym   etapie  znajomości   podstawowych  rozkazów   implementowanych  w   Standardzie 

IEEE 1149.1, oraz zasad funkcjonowania magistrali i Sterownika TAP.

Rys. 39. PRACA AUTOMATYCZNA

Trzeci tryb PRACA AUTOMATYCZNA jest swego rodzaju rozwinięciem wcześniejszego 

trybu pracy (Rys. 39.). Wymagania, co do wiedzy użytkownika i jego poruszania się w tym trybie są 

takie same jak trybie pracy półautomatycznej. Rozwinięcie dotyczy zastąpienia bezpośredniego 

wprowadzania  wektorów   informacji   bitowej,  mechanizmem  generującym  odpowiedni  dla  danej 

linii sygnałowej wektor, ograniczając pracę użytkownika do podania podstawowych informacji, 

takich jak: długość rozkazu, rozkaz, długość informacji w odpowiedzi, jaką chce uzyskać. Tryb ten 

w   szczególności   pozwala   w   łatwy   sposób   zapoznać   użytkownika   ze   sposobem   działania 

poszczególnych instrukcji (jak np. IDCODE, EXTEST). W opcjach możliwa jest także segregacja 

uzyskanej odpowiedzi dla łatwiejszego jej przeanalizowania.

PRACA  Z   UKŁADEM   MACH   4   jest   to   ostatni   tryb   działania   napisanego   programu   i 

koncentruje   się   on   przede   wszystkim   na   wykorzystaniu   możliwości   tego   układu,   (a   także 

związanych z nim komponentów, znajdujących się na  wykorzystanej w  tym  stanowisku płytce 

demonstrująco   –   testującej,   takich   jak   wyświetlacze   ośmiosegmentowe,   przyciski)   do   jak 

najbardziej obrazowej demonstracji możliwości magistrali JTAG (Rys. 40.). 

Rys. 40. PRACA Z UKŁADEM MACH 4

W tym trybie pracy program Jtag-test umożliwia nam w prosty sposób, poprzez wybranie 

odpowiedniej   instrukcji   z   menu   „Wybierz   instrukcje”,   odczytanie   informacji   zapisanych   w 

urządzeniu. Daje także możliwość sterowania wyprowadzeniami układu CPLD M4-64/32 „wprost z 

ekranu”. Odbywa się to za pośrednictwem instrukcji EXTEST i przy wykorzystaniu umieszczonych 

w   programie   obiektów   typu   LED   symulujących   w   zależności   od   upodobania   użytkownika 

wyprowadzenia układu, lub podłączone do nich ośmiosegmentowe wyświetlacze.

Program   Jtag-test   zawiera   w   sobie   cały   czas   widoczny   graf   Sterownika   TAP.   Jest   on 

odwzorowaniem aktualnego stanu - rzeczywistego kontrolera TAP i pokazuje za pomocą, jakich 

wymuszeń na linii TMS realizowane są poszczególne jego przejścia (Rys. 41.).

Rys. 41. Graf Sterownika TAP

W programie, bez względu na ustawiony tryb pracy, jest możliwość podglądu zadanych do 

układu   sygnałów   i   odebranych   z   niego   odpowiedzi.   Odbywa   się   to   za   sprawą   wbudowanego 

wykresu, zawierającego w legendzie opis przyporządkowanych sygnałów(Rys.42.).

Rys. 42. Wykres w programie Jtag-test

Oczywiście   interfejs   programu   Jtag-test   zawiera,   także   szereg   funkcji   kontrolnych 

poczynając  od   akceptacji   zadanych  sygnałów   sterujących,  kasowania  historii   wykresu,   poprzez 

ustawianie częstotliwości wysyłania informacji do układu, do resetowania układu, a na wyjściu z 

programu kończąc.

Rys. 43. Funkcje kontrolne Jtag-test