7,62
mm karabinek kbkAK
7.62
mm karabinek AK przeznaczony jest do samoobrony i zwalczania przeciwnika a także do
obezwładniania jego środków ogniowych , które mogą występować na polu walki jako cele
pojedyncze lub grupowe, ruchome lub nieruchome ukazujące się , odkryte lub zamaskowane .
Broń strzelecka służy również do zwalczania celów powietrznych lecących na niskich
wysokościach [ do 500m ] i przelatujących z niewielkimi prędkościami
.
AK47 - 7,62 mm radziecki karabinek automatyczny, zaprojektowany w 1947r. przez M.T.
Kałasznikowa do 7,62 x 39 mm naboju pośredniego wz. 43 (opracowanego wcześniej przez N.M.
Jelizarowa i B.N. Siemina). Oznaczenie pochodzi od nazwy automat Kałasznikowa. Wprowadzony
do uzbrojenia Armii radzieckiej w 1949 r. Od 1951 r. w uzbrojeniu Wojska Polskiego początkowo
jako 7,62 mm pistolet maszynowy Kałasznikowa a następnie jako 7,62 mm karabinek AK. Jest
podstawową strzelecką bronią indywidualną żołnierzy państw byłego Układu Warszawskiego.
Działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Ryglowanie
przez obrót zamka. Zasilanie z dwurzędowego wymiennego magazynka łukowego o pojemności
30 nabojów. Mechanizm spustowy z przełącznikiem na ogień ciągły i pojedynczy, spełnia
jednocześnie funkcję bezpiecznika od przypadkowych wystrzałów. Karabinek jest wyposażony
także w bezpiecznik samoczynny, uniemożliwiający oddanie strzału przy zamku
niezaryglowanym. Celownik krzywkowy, muszka słupkowa. Wyposażony w odejmowany bagnet
płaski typu nożowego. Kolba stała drewniana. Wersja AK-47 z metalową kolbą składaną
oznaczona jest AKS-47. Zmodernizowaną odmianę AK-47 oznaczono AKM. Masa broni bez
magazynka — 3.8 kg, z pełnym magazynkiem — 4.3 kg, długość broni — 870 mm, długość lufy
— 415 mm, długość linii celowniczej — 387 mm, prędkość początkowa pocisku — 715 m/s. AK
oraz wszystkie jego odmiany są przystosowane do nakręcania na wylot lufy tłumika dźwięku
PBS–1
.
AKM - 7,62 mm karabinek automatyczny konstrukcji M.T. Kałasznikowa, będący
zmodernizowaną odmianą karabinka AK -47. Wprowadzony do uzbrojenia Armii Radzieckiej w
1959 r., a następnie Wojska Polskiego (od 1965 r.). Oznaczenie pochodzi od nazwy automat
Kałasznikowa modernizowany. Ogólna budowa i działanie jak AK-47. Zmiany dotyczą konstrukcji
i technologii wytwarzania niektórych części broni, np. komory zamkowej, poprzez tłoczenie w
miejsce stosowanej poprzednio obróbki wiórowej. W karabinku zmieniono sposób mocowania
lufy z komorą zamkową (zamiast połączenia gwintowanego lufę wsuwa się w obsadkę i kołkuje),
mechanizm powrotny, rurę i komorę gazową, łoże (dodano występy chwytne), pokrywę komory
zamkowej (wykonano wytłoczenia wzmacniające), oraz wprowadzono opóźniacz kurka
(poprawiający skupienie przy ogniu ciągłym), celownik ze skalą do 1000 m, osłabiacz podrzutu,
bagnet nożowy 6H4 lub 6H3 (tworzący wraz z pochwą nożyce do przecinania drutów) ,
magazynki z tworzywa sztucznego i stopów lekkich , a także zmniejszono masę suwadła i kolby.
Wersję AKM z metalową kolbą składaną oznaczono - AKMS. Wersję AKM przystosowaną do
mocowania celownika noktowizyjnego oznaczono - AKMŁ. Po zmianie łoża do AKM może być
podwieszany - granatnik wz. 1974 lub laserowy wskaźnik celu. AKM jest użytkowany w ponad 50
krajach świata. Produkowany jest mi.n. w: Bułgarii, Chinach, Rumunii, Serbii, na Węgrzech oraz
