O Intronizacji Chrystusa Króla w Polsce.

 

 
 
 

„Szczęśliwy lud, którego Panem jest Bóg.” (Psalm 22,29) 
Czy  to  zbyt  wiele,  aby  wybudować  piękny  pomnik  Pana 

Jezusa,  Króla  Królów,  przed  którym  władze  cywilne  złoŜyłyby 
hołd  i  dokonały  aktu  Intronizacji?  Czy  narodu  polskiego  nie 
stać  na  taki  gest,  skoro  tak  często  władze  cywilne  oddają 
cześć  przeróŜnym  pomnikom,  tablicom  i  miejscom  pamięci? 
CzyŜ  taki  gest  byłby  zbyt  trudny  dla  naszych  władz 
państwowych? Nie wierzę. Nasz naród polski, który był zdolny 
do  tak  wielu  szlachetnych  ofiar,  porywów,  poświęceń  
i  trudów.  Naród  nasz,  który  umie  być  wierny,  Umie  pięknie 
kochać. CzyŜ ten nasz naród, który wydał papieŜa Jana Pawła 
II,  tylu  świętych,  królów,  poetów,  tyle  szlachetnych  serc,  nie 
zdobędzie  się  na  postawienie  pomnika  Chrystusowi  Królowi? 
Skoro  stawia  tak  wiele  innych  pomników  i  potrafi  uczcić  
i  zachować  w  pamięci  narodowej  wiele  innych  postaci  
i  wydarzeń?  CzyŜ  dla  naszego  narodu  prawda  okaŜe  się  nie 
waŜna skoro tylko Jezus jest Prawdą, Drogą i śyciem i tylko ta 
Prawda jest warta, aby dla niej Ŝyć i umierać. Czy nasz naród, 
który wie, co znaczy być w niewoli, pod okupacją, który wie, 
co to brak własnego państwa i niewola na ziemi ojców, wie, co 
to  emigracja  i  wygnanie?  CzyŜ  nasz  naród  nie  uczyni  zadość 
przesłaniu Panu Jezusowi czcząc go poprzez Intronizację, czyli 
oddając  cześć  prawdzie  skoro  tylko  prawda  moŜe  uratować 
byt  państwa  i  człowieka.  Czy  nasz  naród  nie  uczyni  zadość 
przesłaniu,  które  przekazała  niezwykle  skromna  i  pełna 
poboŜności  jego  córka,  sługa  BoŜą  Rozalia  Celakówna?  Nie 
wierzę. To się dokona. Polska nie zginie. 

Paweł Błasiak MSF  
 
 

●●●