background image

Zmiany, Poprawki, Uwagi

UKD 624.014.2:624.04

POLSKA NORMA

Numer: PN-90/B-03200

Tytuł: Konstrukcje stalowe - Obliczenia statyczne i

projektowanie

Grupa ICS: 91.080.10

SPIS TRE

Ś

CI

1. WST

Ę

P

1.1. Przedmiot normy
1.2. Zakres stosowania normy
1.3. Dokumentacja projektowa
1.4. Podstawowe oznaczenia
1.4.1. Cechy geometryczne
1.4.2. Obci

ąż

enia, siły przekrojowe, no

ś

no

ść

1.4.3. Napr

ęż

enia i wytrzymało

ść

1.4.4. Współczynniki
1.4.5. Indeksy i inne oznaczenia
2. MATERIAŁY I WYROBY
2.1. Stal. Stałe materiałowe i cechy mechaniczne
2.2. Liny i druty stalowe
2.3. 

Ś

ruby

2.4. Nity
2.5. Elektrody
2.6. Atestowanie materiałów
3. ZASADY PROJEKTOWANIA
3.1. Postanowienia ogólne
3.1.1. Metoda wymiarowania
3.1.2. Obci

ąż

enia

3.1.3. Współczynnik konsekwencji zniszczenia
3.1.4. Wytrzymało

ść

 obliczeniowa stali

3.1.5. Wytrzymało

ść

 w zło

ż

onym stanie napr

ęż

enia

3.2. Obliczenia statyczne i badania konstrukcji
3.2.1. Model obliczeniowy konstrukcji
3.2.2. Siły przekrojowe i przemieszczenia konstrukcji
3.2.3. Badania atestacyjne
3.3. Stany graniczne u

ż

ytkowania - warunki sztywno

ś

ci

3.3.1. Zasady ogólne
3.3.2. Ugi

ę

cia belek i elementów obudowy

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 1

background image

3.3.3. Przemieszczenia poziome konstrukcji
3.3.4. Podniesienie wykonawcze
3.3.5. Drgania
3.4. No

ś

no

ść

 konstrukcji ze wzgl

ę

du na zm

ę

czenie materiału

3.5. Wpływ temperatury
3.5.1. Działanie ró

ż

nicy temperatur. Przerwy dylatacyjne

3.5.2. Wła

ś

ciwo

ś

ci stali

3.6. Ochrona konstrukcji przed korozj

ą

 i ogniem

4. ELEMENTY KONSTRUKCJI
4.1. Postanowienia ogólne
4.1.1. Zło

ż

ony stan napr

ęż

enia

4.1.2. Osłabienie elementu otworami na ł

ą

czniki

4.1.3. Klasyfikacja przekrojów
4.2. Stateczno

ść

 miejscowa

4.2.1. Zasady ogólne
4.2.2. 

Ś

cianki 

ś

ciskane, 

ś

ciskane mimo

ś

rodowo lub zginane

4.2.3. 

Ś

cianki 

ś

cinane

4.2.4. 

Ś

rodniki pod obci

ąż

eniem skupionym

4.2.5. 

Ś

rodniki w zło

ż

onym stanie napr

ęż

enia

4.2.6. 

Ż

ebra usztywniaj

ą

ce

4.3. Elementy rozci

ą

gane

4.3.1. Postanowienia ogólne
4.3.2. No

ś

no

ść

 elementów rozci

ą

ganych osiowo

4.4. Elementy 

ś

ciskane

4.4.1. Postanowienia ogólne
4.4.2. No

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy osiowym 

ś

ciskaniu

4.4.3. Smukło

ść

 wzgl

ę

dna pr

ę

ta przy wyboczeniu

4.4.4. Współczynnik wyboczeniowy
4.4.5. No

ś

no

ść

 (stateczno

ść

) elementów 

ś

ciskanych osiowo

4.5. Elementy zginane
4.5.1. Postanowienia ogólne
4.5.2. No

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy jednokierunkowym zginaniu

4.5.3. Smukło

ść

 wzgl

ę

dna przy zwichrzeniu

4.5.4. Współczynnik zwichrzenia
4.5.5. No

ś

no

ść

 (stateczno

ść

) elementów jednokierunkowo zginanych

4.5.6. No

ś

no

ść

 elementów dwukierunkowo zginanych lub zginanych i rozci

ą

ganych

4.6. Elementy 

ś

ciskane i zginane

4.6.1. Zasady ogólne - parametry stateczno

ś

ci

4.6.2. No

ś

no

ść

 (stateczno

ść

) elementów 

ś

ciskanych i zginanych

4.7. Elementy wielogał

ę

ziowe

4.7.1. Zasady ogólne
4.7.2. Smukło

ść

 zast

ę

pcza

4.7.3. Przewi

ą

zki i skratowania

5. UKŁADY KONSTRUKCYJNE - STATECZNO

ŚĆ

 OGÓLNA

5.1. Zasady i wymagania ogólne
5.2. Podparcia boczne elementów 

ś

ciskanych

5.3. St

ęż

enia dachowe

5.4. Układy ramowe (szkieletowe)
5.4.1. Ogólny podział ram
5.4.2. Parametr niedoskonało

ś

ci

5.4.3. Wska

ź

nik wra

ż

liwo

ś

ci na efekty II rz

ę

du

5.4.4. Zasady oblicze

ń

 statycznych

5.5. Stateczno

ść

 poło

ż

enia

6. POŁ

Ą

CZENIA

6.1. Postanowienia ogólne
6.2. Poł

ą

czenia na 

ś

ruby, nity i sworznie

6.2.1. Kategorie poł

ą

cze

ń

6.2.2. Wymagania konstrukcyjne
6.2.3. No

ś

no

ść

 obliczeniowa ł

ą

czników

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 2

background image

6.2.4. Obliczanie i wymiarowanie poł

ą

cze

ń

6.3. Poł

ą

czenia spawane

6.3.1. Ogólne wymagania i zalecenia
6.3.2. Wymiary obliczeniowe i wymagania konstrukcyjne
6.3.3. Obliczanie i wymiarowanie poł

ą

cze

ń

6.4. Poł

ą

czenia bez

ż

ebrowe

6.4.1. Zasady ogólne
6.4.2. Poł

ą

czenia spawane belek ze słupami

6.5. Oparcie i ło

ż

yska belek

6.6. Styki i podstawy słupów
7. POSTANOWIENIA PRZEJ

Ś

CIOWE

ZAŁ

Ą

CZNIKI

Zał

ą

cznik 1. Parametry stateczno

ś

ci elementów konstrukcji

Zał

ą

cznik 2. Warto

ś

ci pomocnicze do obliczania poł

ą

cze

ń

 

ś

rubowych

Zał

ą

cznik 3. Zasady sprawdzania no

ś

no

ś

ci konstrukcji ze wzgl

ę

du na zm

ę

czenie materiału (wysokocyklowe)

Zał

ą

cznik 4. Obliczanie i projektowanie konstrukcji z uwzgl

ę

dnieniem plastycznej rezerwy no

ś

no

ś

ci

Zał

ą

cznik 5. Belki podsuwnicowe

INFORMACJE DODATKOWE

1. WST

Ę

P

1.1. Przedmiot normy. Przedmiotem normy jest obliczanie i projektowanie konstrukcji stalowych.

1.2.  Zakres  st osowania  norm y.  Norm

ę

  nale

ż

y  stosowa

ć

  pr zy  opracowywaniu  dokumentacji  technicznej

konstrukcji budowlanych, których projektowanie nie jest przedmiotem osobnych norm.

1.3. Dokumentacja projektowa powinna by

ć

 opracowana zgodnie z PN-90/B-03000 oraz PN-64/B-01043.

1.4. Podstawowe oznaczenia

1.4.1. Cechy geometryczne
a - wielko

ść

 geometryczna liniowa (rozstaw, odległo

ść

),

a - grubo

ść

 obliczeniowa spoiny,

bb

e

 - szeroko

ść

, szeroko

ść

 współpracuj

ą

ca,

c - odległo

ść

, wymiar strefy docisku,

dd

0

 - 

ś

rednica, 

ś

rednica otworu,

e - mimo

ś

ród,

h - wysoko

ść

,

i - promie

ń

 bezwładno

ś

ci,

l - długo

ść

, rozpi

ę

to

ść

,

l

0

 - długo

ść

 obliczeniowa,

l

e

 - długo

ść

 wyboczeniowa,

r - promie

ń

 zaokr

ą

glenia,

t - grubo

ść

 

ś

cianki, blachy,

AA

n

 - pole przekroju brutto, netto,

A

e

 - pole współpracuj

ą

cej cz

ęś

ci przekroju w stanie nadkrytycznym,

A

v

 - pole cz

ęś

ci przekroju czynnej przy 

ś

cinaniu,

I - moment bezwładno

ś

ci,

S - moment statyczny,
W - wska

ź

nik wytrzymało

ś

ci przekroju.

W

e

 - wska

ź

nik wytrzymało

ś

ci przekroju współpracuj

ą

cego,

W

pl

 - wska

ź

nik oporu plastycznego przy zginaniu,

 - smukło

ść

 pr

ę

ta, smukło

ść

 wzgl

ę

dna,

 - wzgl

ę

dna smukło

ść

 płytowa.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 3

background image

1.4.2. Obci

ąż

enia, siły przekrojowe, no

ś

no

ść

F - obci

ąż

enie, siła (ogólnie),

F

Rj

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa poł

ą

czenia zakładkowego,

H - siła pozioma,
MM

R

 - moment zginaj

ą

cy, no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy zginaniu,

M

Rj

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa poł

ą

czenia przy zginaniu,

NN

R

 - siła podłu

ż

na, no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju: przy 

ś

ciskaniu N

Rc

, przy rozci

ą

ganiu N

Rt

,

N

Rj

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa poł

ą

czenia doczołowego przy rozci

ą

ganiu,

PP

R

 - siła skupiona, no

ś

no

ść

 obliczeniowa 

ś

rodnika pod obci

ąż

eniem skupionym,

SS

R

 - siła przypadaj

ą

ca na ł

ą

cznik, no

ś

no

ść

 obliczeniowa ł

ą

cznika,

VV

R

 - siła poprzeczna, no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy 

ś

cinaniu.

1.4.3. Napr

ęż

enia i wytrzymało

ść

σ

 - napr

ęż

enia normalne,

τ

 - napr

ęż

enia styczne,

R

e

 - specyfikowana przez producenta (normowa) granica plastyczno

ś

ci,

R

m

 - specyfikowana przez producenta wytrzymało

ść

 na rozci

ą

ganie,

f

yk

 - wytrzymało

ść

 charakterystyczna stali odpowiadaj

ą

ca wyra

ź

nej lub umownej granicy plastyczno

ś

ci,

f

d

 - wytrzymało

ść

 obliczeniowa stali,

f

dT

 - wytrzymało

ść

 obliczeniowa stali w podwy

ż

szonej temperaturze,

∆σ

∆τ

 - zakres zmienno

ś

ci napr

ęż

e

ń

 normalnych, stycznych,

∆σ

R

,

∆τ

R

 - wytrzymało

ść

 zm

ę

czeniowa (ogólnie).

1.4.4. Współczynniki

α

 - współczynnik warunków pracy (ogólnie),

β

 - współczynnik momentu zginaj

ą

cego,

γ

f

 - współczynnik obci

ąż

enia,

γ

s

 - współczynnik materiałowy,

µ

 - współczynnik długo

ś

ci wyboczeniowej, współczynnik tarcia,

ϕ

 - współczynnik wyboczeniowy,

ϕ

L

 - współczynnik zwichrzenia,

ϕ

p

 - współczynnik niestateczno

ś

ci miejscowej,

ψ

 - współczynnik redukcyjny no

ś

no

ś

ci obliczeniowej przekroju.

1.4.5. Indeksy i inne oznaczenia
dk - obliczeniowy, charakterystyczny,
ctvb - 

ś

ciskanie, rozci

ą

ganie, 

ś

cinanie, docisk,

fws - pas (półka), 

ś

rodnik, 

ż

ebro,

j - poł

ą

czenie,

R - graniczny w sensie no

ś

no

ś

ci obliczeniowej,

cr - krytyczny w sensie klasycznej teorii stateczno

ś

ci,

pl - plastyczny,
xyz - wzgl

ę

dem osi X, wzgl

ę

dem osi Y, wzgl

ę

dem osi Z,

i - kolejny, i = 1,2 ... ; i = x lub y,
min, max - najmniejszy, najwi

ę

kszy,

red - zredukowany,

||, ⊥

 - równoległy, prostopadły,

 - przyrost, ró

ż

nica, składnik poprawkowy,

Σ

 - suma.

2. MATERIAŁY I WYROBY

2.1. Stal. Stałe materiałowe i cechy mechaniczne
a) Kształtowniki, rury,  blachy, pr

ę

ty stalowe i odlewy staliwne nale

ż

y przyjmowa

ć

 wg norm hutniczych i aktualnych

program ów produkcji, dobieraj

ą

c gatunek stali ( skład chemiczny) oraz jej wła

ś

ciwo

ś

ci mechaniczne, technologiczne

i eksploatacyjne odpowiednio do rodzaju i przeznaczenia elementu konstrukcyjnego.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 4

background image

Konstrukcje  spawane  nale

ż

y  projektowa

ć

  ze  stali  spawalnej.  Konstrukcje  przeznaczone  do  eksploatacji  w

warunkach sprzyjaj

ą

cych kruchemu p

ę

kaniu nale

ż

y projektowa

ć

  ze stali  o odpowiedniej  udarno

ś

ci gwarantowanej

atestem.
b) Stałe materiałowe stali nale

ż

y przyjmowa

ć

 wg tabl. 1.

Tablica 1

Stała materiałowa

Warto

ść

charakterystyczna

Współczynnik spr

ęż

ysto

ś

ci podłu

ż

nej

Współczynnik spr

ęż

ysto

ś

ci poprzecznej

Współczynnik Poissona
Współczynnik rozszerzalno

ś

ci cieplnej

liniowej
G

ę

sto

ść

 masy

E = 205 GPa
G = 80 GPa
v = 0,30

ε

T

 = 12 × 10

-6

/°C

ρ

 = 7850 kg/m

3

Współczynniki  oporu  tarcia  w  ło

ż

yskach  podporowych  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  w  zale

ż

no

ś

ci  od  rodzaju  i  sposobu

przygotowania powierzchni:
- przy 

ś

lizganiu powierzchni płaskich 

µ

 = 0,2 ÷ 0,3,

- przy 

ś

lizganiu powierzchni krzywej po płaskiej 

µ

 = 0,1 ÷ 0,2,

- przy toczeniu 

µ

 = 0,03.

c)  Wła

ś

ciwo

ś

ci  stali  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  wg  norm  przedmiotowych.  Dla  najcz

ęś

ciej  stosowanych  gatunków  stali,

minimalne wg norm hutniczych warto

ś

ci cech mechanicznych R

e

R

m

 i A

5

 podano w tabl. 2.

Tablica 2

Rodzaj stali

Znak stali

Rodzaj wyrobu, grubo

ś

ci

1)

t 

mm

Wła

ś

ciwo

ś

ci mechaniczne

R

e min

MPa

min R

m

MPa

A

5 min

%

f

d

MPa

1

2

3

4

5

6

7

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 5

background image

Stal niestopowa
konstrukcyjna wg
PN-88/H-84020

StOS

Blachy,
kształtowniki,
pr

ę

ty, rury

t

16

16<t

40

195
185

315

23
22

175
165

St3SX,

St3SY, St3S,

St3V, St3W

t

16

16<t

40

40<t

100

235
225
215

375

26
25
23

215
205
195

St4VX,

St4VY, St4V,

St4W

t

16

16<t

40

255
245

410

24
23

235
225

Stal niskostopowa
wg PN-86/H-
84018

18G2, 18G2A

t

16

16<t

30

30<t

50

355
345
335

490

22

305
295
285

18G2AV

2)

t

16

16<t

30

30<t

50

440
430
420

560

18

370
360
350

Stal
trudnordzewiej

ą

ca

wg PN-83/H-
84017

10HA

walcowane

na zimno

315

440

24

275

10H, 10HA

walcowane

na gor

ą

co

345

470

22

290

12H1JA,

12PJA

10HNAP

3)

walcowane

na zimno

355

490

22

290

10HAV

walcowane

na gor

ą

co

390

510

20

310

Stal do produkcji
rur

4)

 wg PN-89/H-

84023/07

R

rury walcowane lub ci

ą

gnione

nie okre

ś

la si

ę

165

R35

235

345

25

210

R45

255

440

21

225

12X

rury zgrzewane

205

330

26

180

Staliwo wg PN-
85/H-83152

L400

odlewy staliwne grupy II

250

400

25

225

L450

260

450

22

235

L500

320

500

18

280

1)

 Dla kształtowników walcowanych miarodajna jest 

ś

rednia grubo

ść

 półki (stopki).

2)

 Podane w tablicy warto

ś

ci dotycz

ą

 kategorii wytrzymało

ś

ciowej E440.

3)

 Stal 10HNAP jest walcowana na gor

ą

co.

4)

 Rury walcowane lub ci

ą

gnione s

ą

 produkowane tak

ż

e ze stali 18G2A, a zgrzewane ze stali St3S i 18G2A.

2.2.  Liny  i  druty  stalowe.  Rodzaje,  gatunki  i  wła

ś

ciwo

ś

ci  mechaniczne  drutów  i  lin  stalowych  do  konstrukcji

spr

ęż

onych  nale

ż

y przyjmowa

ć

 wg PN-71/M-80014  i  PN-71/M-80236, a pozostałych lin - wg PN-68/M-80200 i PN-

92/M-80201.
Dla drutów oraz lin wst

ę

pnie przeci

ą

gni

ę

tych mo

ż

na przyjmowa

ć

 nast

ę

puj

ą

ce współczynniki spr

ęż

ysto

ś

ci:

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 6

background image

- dla drutów i wi

ą

zek drutów równoległych

E = 195 GPa,

- dla lin skr

ę

conych zamkni

ę

tych

E = 165 GPa,

- dla lin z rdzeniem stalowym

E = 145 GPa,

- dla lin z rdzeniem niemetalowym

E = 125 GPa.

2.3. 

Ś

ruby dokładne, 

ś

redniodokładne i  zgrubne  z  łbem  sze

ś

ciok

ą

tnym  nale

ż

y stosowa

ć

 wg  PN-85/M-82101,  a  w

uzasadnionych  pr zypadkach  - wg  PN- 85/M- 82105;  nakr

ę

tki  i  podkładki  (zwykłe,  spr

ęż

yste,  klinowe, twarde)  -  wg

norm przedmiotowych.

2.4.  Nity  z  łbem  kulistym,  płaskim  lub  soczewkowym  nale

ż

y  stosowa

ć

  wg  norm  przedmiotowych.  Wła

ś

ciwo

ś

ci

mechaniczne i odchyłki wymiarów nale

ż

y przyjmowa

ć

 wg PN-79/M-82903.

2.5.  Elektrody  oraz  inne  materiały  do  spawania  nale

ż

y  stosowa

ć

  wg  norm  przedmiotowych  odpowiednio  do

gatunku stali, metody i warunków spawania.

2.6.  Atestowanie  materiałów.  Materiały  i  wyroby  budowlane  o  jako

ś

ci  innej  ni

ż

  katalogowa  powinny  m ie

ć

wymagane  parametry  potwierdzone  atestem.  W  technicznie  uzasadnionych  przypadkach  nale

ż

żą

da

ć

  atestu

potwierdzaj

ą

cego jako

ść

 katalogow

ą

.

3. ZASADY PROJEKTOWANIA

3.1. Postanowienia ogólne

3.1.1.  Metoda  wymiarowania.  Wymiarowanie  konstr ukcji  nale

ż

y przeprowadza

ć

 metod

ą

  stanów  granicznych  wg

PN-76/B-03001

, rozró

ż

niaj

ą

c:

- stany graniczne no

ś

no

ś

ci (i obci

ąż

enia obliczeniowe) oraz

- stany graniczne u

ż

ytkowania (i obci

ąż

enia charakterystyczne).

Przy wymiarowaniu konstrukcji nale

ż

y wykaza

ć

ż

e we wszystkich mo

ż

liwych do przewidzenia przypadkach

projektowych, w fazach realizacji i eksploatacji, spełnione s

ą

 warunki no

ś

no

ś

ci i sztywno

ś

ci konstrukcji.

3.1.2. Obci

ąż

enia. Rodzaje, war to

ś

ci, współczynniki i kombinacje obci

ąż

e

ń

 nale

ż

y ustala

ć

 wg 

PN-82/B-02000

 oraz

innych norm i przepisów wła

ś

ciwych ze wzgl

ę

du na przedmiot projektowania.

3.1.3. Współczynnik konsekwencji zniszczenia 

γ

n

 nale

ż

y przyjmowa

ć

 jako m no

ż

nik do  obci

ąż

e

ń

 obliczeniowych

w zale

ż

no

ś

ci  od  rodzaju,  wielko

ś

ci  i  przeznaczenia  konstrukcji,  z  uwzgl

ę

dnieniem  strat  materialnych  i  zagro

ż

enia

ż

ycia ludzkiego w przypadku ewentualnej awarii.

Je

ś

li  inne  przepisy  nie  stanowi

ą

  inaczej,  ani  te

ż

  nie  przeprowadza  si

ę

  specjalnej  analizy  probabilistycznej,  to  dla

konstrukcji no

ś

nych w budownictwie powszechnym nale

ż

y przyjmowa

ć

 

γ

n

 = 1.

3.1.4. Wytrzymało

ść

 obliczeniow

ą

 stali nale

ż

y przyjmowa

ć

 wg tabl. 3.

Tablica 3

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 7

background image

Wytrzymało

ść

 obliczeniowa stali

Definicja

1)

Rozci

ą

ganie, 

ś

ciskanie i przy

zginaniu w kształtownikach,
rurach, pr

ę

tach i blachach

Ś

cinanie w elementach jw.

Docisk powierzchni płaskich

Docisk skupiony wg Hertza

Rozci

ą

ganie w ci

ę

gnach o

wysokiej wytrzymało

ś

ci

(R

m

880 MPa)

1)

 Obliczone warto

ś

ci mo

ż

na zaokr

ą

gli

ć

 do 5 MPa.

2)

 Dla gatunków stali nie uj

ę

tych w tabl. 2 wytrzymało

ść

 obliczeniow

ą

ustala si

ę

 indywidualnie, dziel

ą

c wytrzymało

ść

 charakterystyczn

ą

 f

yk

przez współczynnik materiałowy 

γ

s

.

Je

ś

li nie przeprowadzono odpowiednich bada

ń

, to nale

ż

y przyjmowa

ć

f

yk

 = R

emin

 oraz:

γ

s

 = 1,15 - dla stali R

e

 

 355 MPa,

γ

s

 = 1,20 - dla stali 355<R

e

460 MPa,

γ

s

 = 1,25 - dla stali 460<R

e

590 MPa.

3)

 W przypadku ło

ż

ysk z liczb

ą

 wałków wi

ę

ksz

ą

 ni

ż

 2 nale

ż

y zmniejszy

ć

warto

ść

 f

dbH

 o 100 MPa.

4)

 W przypadku ci

ę

gien wiotkich równomiernie wyt

ęż

onych na odcinku

dłu

ż

szym ni

ż

 30 m nale

ż

y uwzgl

ę

dnia

ć

 redukcj

ę

 wytrzymało

ś

ci

obliczeniowej wskutek statystycznego efektu skali.

3.1.5. Wytrzymało

ść

 w zło

ż

onym stanie napr

ęż

enia nale

ż

y sprawdza

ć

 wg wzoru

      (1)

w którym 

σ

y

σ

z

τ

 - składowe napr

ęż

enia normalne i styczne w płaskim stanie napr

ęż

enia.

3.2. Obliczenia statyczne i badania konstrukcji

3.2.1.  M odel  obliczeniowy  konstrukcji  powinien  odwzorowywa

ć

  wszystkie  istotne  parametry  i  czynniki  maj

ą

ce

wpływ  na  zachowanie  si

ę

  konstrukcji  w  rozpatrywanym  stanie  granicznym  tj.:  obci

ąż

enia  i  oddziaływania,

wła

ś

ciwo

ś

ci m ateriału, cechy geom etryczne oraz sztywno

ść

 (podatno

ść

) elementów, poł

ą

cze

ń

 i wi

ę

zi podporowych

(st

ęż

e

ń

).

Stopie

ń

  zło

ż

ono

ś

ci  modelu  obliczeniowego  powinien  by

ć

  uzasadniony  z  punktu  widzenia  wa

ż

no

ś

ci  zadania

projektowego.

3.2.2. Siły przekrojowe i przemieszczenia konstrukcji nale

ż

y wyznacza

ć

 metodami mechaniki budowli wg teor ii I

rz

ę

du,  a  w  uzasadnionych  przypadkach  ( np.  p.  5.4.4)   -  wg  teorii  II  r z

ę

du  przy  zało

ż

eniu  spr

ęż

ystego  modelu

materiału.
W przypadkach okr e

ś

lonych w zał

ą

czniku 4 mo

ż

na uwzgl

ę

dnia

ć

 w obliczeniach plastyczn

ą

 redystrybucj

ę

 napr

ęż

e

ń

 i

sił przekrojowych oraz zwi

ą

zan

ą

 z ni

ą

 plastyczn

ą

 rezerw

ę

 no

ś

no

ś

ci konstrukcji.

Gdy  zastosowanie  analizy  obliczeniowej jest  utrudnione  lub  jej  wyniki  wzbudzaj

ą

  w

ą

tpliwo

ść

,  to  siły przekrojowe  i

przemieszczenia nale

ż

y wyznacza

ć

 na podstawie bada

ń

 do

ś

wiadczalnych.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 8

background image

3.2.3.  Badania  atestacyjne.  Konstrukcje  lub  elementy  konstrukcji  szczególnego  typu  lub  pr zeznaczenia,  w  tym
konstrukcje prototypowe przeznaczone do seryjnej produkcji, powinny by

ć

 poddane próbom obci

ąż

enia.

3.3. Stany graniczne u

ż

ytkowania - warunki sztywno

ś

ci

3.3.1. Zasady ogólne
a)  Sprawdzenie  konstrukcji  ze  wzgl

ę

du  na  stany  graniczne  u

ż

ytkowania  ma  na  celu  niedopuszczenie  do

nadm iernych  ugi

ęć

,  przemieszcze

ń

  i  drga

ń

,  utrudniaj

ą

cych  lub  uniemo

ż

liwiaj

ą

cych  pr awidłow

ą

  eksploatacj

ę

obiektu.
b) Do oblicze

ń

 nale

ż

y przyjmowa

ć

 warto

ś

ci charakterystyczne obci

ąż

e

ń

 (

γ

f

 = 1).

c) Przy obliczaniu ugi

ęć

 i przemieszcze

ń

 konstrukcji nie uwzgl

ę

dnia si

ę

:

- współczynników dynamicznych,
- osłabienia elementów otworami na ł

ą

czniki,

- obci

ąż

enia stałego w przypadku konstrukcji z podniesieniem wykonawczym,

- wzrostu przemieszcze

ń

 spowodowanego efektami II rz

ę

du.

d) Graniczne ugi

ę

cia belek podsuwnicowych podano w Zał

ą

czniku 5.

e)  Graniczne  ugi

ę

cia  i  przemieszczenia  konstrukcji  nie  uj

ę

tych  w  normie  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  wg  norm

przedmiotowych.

3.3.2.  Ugi

ę

cia  belek  i  elementów  obudowy  (swobodnie  podpartych,  ci

ą

głych  i  utwierdzonych)  nie  powinny

przekracza

ć

 ugi

ęć

 granicznych podanych w tabl. 4.

Tablica 4

Elementy konstrukcji

Ugi

ę

cie graniczne

1)

Elementy stropów, podestów i pomostów:
- główne belki stropowe (podci

ą

gi),

- inne belki stropowe i w klatkach
schodowych,
- płyty stalowe i kratki pomostowe

l

/

350

2)

l

/

250

3)

l

/

150

D

ź

wigary dachowe (kratowe i pełno

ś

cienne)

l

/

250

Elementy obudowy:
- płatwie, rygle, słupki
- ramy i szczebliny okien
- blacha fałdowa

l

/

200

4)

l

/

200

l

/

150

5)

Nadpro

ż

a okien i bram

l

/

500

1)

 l oznacza rozpi

ę

to

ść

 elementu lub podwójny wysi

ę

g wspornika.

2)

 Dodatkowe wymagania wg 3.3.5a).

3)

 W stropach otynkowanych lub obci

ąż

onych 

ś

cianami wra

ż

liwymi na

zarysowanie ugi

ę

cie od obci

ąż

e

ń

 zmiennych długotrwałych nie powinno

przekracza

ć

 

l

/

350

.

4)

 Przy obudowie z blachy fałdowej i rozpi

ę

to

ś

ci ł

6 m mo

ż

na przyj

ąć

l

/

150

.

5)

 Je

ś

li specjalne wymagania ze wzgl

ę

du na odwodnienie dachu nie

stanowi

ą

 inaczej.

Gdy  rozpi

ę

to

ś

ci  i  obci

ąż

enia prz

ę

seł  ró

ż

ni

ą

 si

ę

 nie  wi

ę

cej ni

ż

  o  20%, to  ugi

ę

cia  belek ci

ą

głych o  stałym   przekroju

mo

ż

na  przyjmowa

ć

  jak  dla  belki  swobodnie  podpartej,  ze  współczynnikiem  redukcyjnym,  który  dla  prz

ę

seł

skrajnych (

ś

rodkowych) wynosi:

0,5(0,2) - przy obci

ąż

eniu stałym oraz

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 9

background image

0,75(0,6) - przy obci

ąż

eniu zmiennym.

W  przypadku  belek  obetonowanych,  a  tak

ż

e  belek  monolitycznie  zespolonych  z  płytami  stropowym i  mo

ż

na

uwzgl

ę

dnia

ć

 w  obliczeniach współprac

ę

  belki  stalowej  z betonem.  Je

ś

li nie  przeprowadza si

ę

 dokładnej  analizy, to

ugi

ę

cia belki stalowej mo

ż

na zmniejszy

ć

 o 20%.

3.3.3. Przemieszczenia poziome konstrukcji nie powinny przekracza

ć

:

a) w układach jednokondygnacyjnych (bez suwnic):
- przy obudowie wra

ż

liwej na p

ę

kanie: 

h

/

250

,

- w pozostałych przypadkach: 

h

/

150

,

gdzie h - wysoko

ść

 kondygnacji;

b) w układach wielokondygnacyjnych: h

i

/

500

,

gdzie h

i

 - poziom rygla (stropu) rozpatrywanej kondygnacji wzgl

ę

dem wierzchu fundamentów.

3.3.4.  Podniesienie  wykonawcze  nale

ż

y  stosowa

ć

  w  d

ź

wigarach  dachowych  o  rozpi

ę

to

ś

ci  30  m  i  wi

ę

kszej

(m niejszej w uzasadnionych przypadkach), przyjm uj

ą

c przeciwstr załk

ę

 monta

ż

ow

ą

 nie mniejsz

ą

 ni

ż

 suma ugi

ęć

 od

obci

ąż

enia stałego i połowy obci

ąż

enia zmiennego.

Podniesienia wykonawczego mo

ż

na nie stosowa

ć

 w d

ź

wigarach z krzywoliniowym (załamanym) pasem  dolnym lub

ze 

ś

ci

ą

giem mi

ę

dzy podporami.

3.3.5. Drgania
a) Cz

ę

stotliwo

ść

 drga

ń

  własnych konstrukcji  stropu w pom ieszczeniach  u

ż

yteczno

ś

ci  publicznej  (wolnych od 

ś

cian

działowych)  o  rozpi

ę

to

ś

ci l > 12 m  powinna wynosi

ć

  co najmniej  5 Hz.  Warunku  tego  mo

ż

na  nie sprawdza

ć

,  gdy

ugi

ę

cie konstrukcji od kombinacji obci

ąż

e

ń

 długotrwałych nie przekracza 10 mm.

b)  Ró

ż

nica  cz

ę

stotliwo

ś

ci  drga

ń

  wzbudzonych  i  drga

ń

  własnych  konstrukcji  nara

ż

onych  na  oddziaływania  typu

harmonicznego powinna wynosi

ć

 co najmniej 25% cz

ę

stotliwo

ś

ci drga

ń

 własnych.

c)  Budynki  nara

ż

one na drgania przekazywane przez  podło

ż

e, nale

ż

y projektowa

ć

  z uwzgl

ę

dnieniem  postanowie

ń

PN-85/B-02170

.

3.4.  No

ś

no

ść

  konstrukcji  ze  wzgl

ę

du  na  zm

ę

czenie  materiału  nale

ż

y  dodatkowo  sprawdza

ć

  w  przypadku

obci

ąż

e

ń

 dynamicznych wielokrotnie zmiennych.

Zasady  obliczania  konstrukcji  oraz  warunki  no

ś

no

ś

ci  zm

ę

czeniowej  elementów  i  poł

ą

cze

ń

  przy  obci

ąż

eniach

wysokocyklowych podano w zał

ą

czniku 3.

3.5. Wpływ temperatury

3.5.1. Działanie ró

ż

nicy temperatur. Przerwy dylatacyjne

a)  W  pr ojektowaniu  konstrukcji  nale

ż

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  wpływ  temperatury  pochodzenia  technologicznego,  a  w

uzasadnionych przypadkach wpływ temperatury pochodzenia klimatycznego wg 

PN-86/B-02015

.

b)  Je

ś

li  nie  przeprowadza  si

ę

  dokładnej  analizy  wg  ww.  normy,  to  dla  konstrukcji  eksploatowanych  w  krajowych

warunkach  klimatycznych  m o

ż

na  przyjmowa

ć

  obliczeniow

ą

  r ó

ż

nic

ę

  tem peratur 

T

0

  = 

ą

30°C  w  stosunku  do

umownej temperatury scalania konstrukcji T

0

 = 10°C.

c)  W  przypadku jednokondygnacyjnych  układów  szkieletowych  mo

ż

na  pomija

ć

 w  obliczeniach  statycznych  wpływ

temperatury pochodzenia klimatycznego, je

ś

li spełnione s

ą

 nast

ę

puj

ą

ce warunki:

- długo

ść

 obiektu lub jego oddylatowanej cz

ęś

ci (rozstaw dylatacji) nie przekracza:

150 m - w budynkach halowych,
120 m - w estakadach, a ponadto
-  odległo

ść

 mi

ę

dzy  najdalszym i wzgl

ę

dem siebie podporami (st

ęż

eniami  lub słupami)  przenosz

ą

cymi siły poziome

w  rozpatrywanym  kierunku,  jak  równie

ż

  odległo

ść

  przerwy  dylatacyjnej  od  najbli

ż

szego  st

ęż

enia  pionowego,  nie

przekracza 60 m.

3.5.2.  Wła

ś

ciwo

ś

ci  stali.  Je

ś

li  temperatura  eksploatacyjna  konstrukcji T  przekracza  70°C,  to  do  oblicze

ń

  nale

ż

y

przyjmowa

ć

  zredukowan

ą

  wytrzymało

ść

 obliczeniow

ą

  f

dT

, zredukowany pocz

ą

tkowy  współczynnik  spr

ęż

ysto

ś

ci E

T

oraz zredukowane współczynniki niestateczno

ś

ci 

ϕ

T

. Warto

ś

ci te dla 70°

T

600°C mo

ż

na oblicza

ć

 wg wzorów:

      (2)

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 10

background image

      (3)

      (4)

w  których 

ϕ

  = 

ϕ

(

)  -  odpowiedni  współczynnik  niestateczno

ś

ci  dla  sm ukło

ś

ci  wzgl

ę

dnej,  ustalonej  przy  nie

zmienionych warto

ś

ciach f

d

 i E.

3.6. Ochrona konstrukcji przed korozj

ą

 i ogniem

a)  Zabezpieczenie  konstrukcji  przed  korozj

ą

  (przez  dobór  odpowiednich  materiałów,  rozwi

ą

za

ń

  konstrukcyjnych,

powłok  ochr onnych i ewentualnie  naddatek grubo

ś

ci  elementu) nale

ż

y projektowa

ć

 stosownie  do przewidywanego

okresu eksploatacji, stopnia agresywno

ś

ci korozyjnej 

ś

rodowiska, a tak

ż

e warunków konserwacji i renowacji powłok

ochronnych.
b)  W  konstrukcjach  nar a

ż

onych  na  bezpo

ś

rednie  działanie  czynników  atm osferycznych  grubo

ść

 

ś

cianek

kształtowników nie  powinna by

ć

  mniejsza ni

ż

  3  mm,  a elementy  rurowe  (je

ś

li  ich wewn

ę

trzne powierzchnie  nie s

ą

specjalnie  zabezpieczone)  powinny  by

ć

  szczelnie  zamkni

ę

te.  Wymagania  te  nie  dotycz

ą

  konstrukcji  ze  stali

trudnordzewiej

ą

cej.

W  ka

ż

dym przypadku  przez odpowiednie ukształtowanie  konstrukcji,  wypełnienie  elementów lub  specjalne  otwory

nale

ż

y umo

ż

liwi

ć

 odpływ wody opadowej.

c)  W  instrukcji  zabezpieczenia  przeciwkorozyjnego  nale

ż

y  okre

ś

li

ć

  sposób  przygotowania  (stopie

ń

  czysto

ś

ci)

powierzchni, rodzaj i grubo

ść

 powłok ochronnych oraz warunki techniczne ich wykonania, odbioru i renowacji.

d)  Zabezpieczenie  konstrukcji  pr zed  ogniem  przez  czynne  lub  bierne 

ś

rodki  ochrony  nale

ż

y  pr ojektowa

ć

  wg

specjalnych przepisów, stosownie do wymaganej klasy odporno

ś

ci ogniowej obiektu i poszczególnych elementów.

4. ELEMENTY KONSTRUKCJI

4.1. Postanowienia ogólne

4.1.1.  Zło

ż

ony  stan  napr

ęż

enia.  Je

ś

li  inne  przepisy  nie  stanowi

ą

  inaczej,  a  w  szczególno

ś

ci,  gdy  pocz

ą

tek

uplastycznienia materiału uto

ż

samia si

ę

 ze stanem gr anicznym, to w przypadku elementów lub ich cz

ęś

ci b

ę

d

ą

cych

w zło

ż

onym stanie napr

ęż

enia nale

ż

y dodatkowo sprawdzi

ć

 warunek (1).

4.1.2. Osłabienie elementu otworami na ł

ą

czniki

a) Je

ś

li  wska

ź

nik osłabienia  przy  rozci

ą

ganiu (

ψ

ot

), 

ś

ciskaniu  (

ψ

oc

) lub 

ś

cinaniu (

ψ

ov

) jest  mniejszy od jedno

ś

ci, to

odpowiednio do stanu napr

ęż

enia nale

ż

y dodatkowo sprawdzi

ć

 warunki no

ś

no

ś

ci podane w tabl. 5.

b)  Wska

ź

nik  osłabienia 

ψ

oc

  ma  zastosowanie  wtedy,  gdy  w  strefie 

ś

ciskanej  elementu  wyst

ę

puj

ą

  otwory

powi

ę

kszone (tabl. 14) lub nie wypełnione ł

ą

cznikami; w pozostałych przypadkach przyjmuje si

ę

 

ψ

oc

 = 1.

c)  Napr

ęż

enia  w  rozpatrywanej,  osłabionej  cz

ęś

ci  elementu  nale

ż

y  oblicza

ć

  jak  w  przypadku  elem entów  nie

osłabionych - na podstawie cech geometrycznych przekroju brutto.
d) Sprowadzone pole przekroju przy rozci

ą

ganiu A

ψ

 oblicza si

ę

 nast

ę

puj

ą

co:

- dla elementu pojedynczego (

ś

cianki, blachy)

      (5)

gdzie A

n

 - pole najmniejszego płaskiego lub łamanego przekroju netto; rys. 13; A

n

 = min(A

1

A

2

),

- dla elementu zło

ż

onego (kształtownika)

      (6)

przy czym A

i

ψ

 - wg wzoru (5).

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 11

background image

Tablica 5

Stan napr

ęż

enia w rozpatrywanej cz

ęś

ci

(

ś

ciance) osłabionej otworami

Wska

ź

nik osłabienia

Warunek no

ś

no

ś

ci

Rozci

ą

ganie równomierne (

∆σ

 = 0) lub

mimo

ś

rodowe

Ś

ciskanie równomierne (

∆σ

 = 0) lub

mimo

ś

rodowe (por. poz. b)

Ś

cinanie

Zło

ż

ony stan napr

ęż

enia

Oznaczenia:
A

t

,A

t

ψ

 - pole przekroju cz

ęś

ci rozci

ą

ganej brutto, sprowadzone,

A

c

,A

cn

 - pole przekroju cz

ęś

ci 

ś

ciskanej brutto, netto,

A

v

,A

vn

 - pole cz

ęś

ci przekroju czynnej przy 

ś

cinaniu brutto, netto (tabl. 7),

 - napr

ęż

enia normalne 

ś

rednie i od zginania (

) obliczone na podstawie cech

geometrycznych przekroju brutto,

 - 

ś

rednie napr

ęż

enie styczne (

τ

 = V/A

v

).

W przypadku kształtowników osłabienie otworami rozpatruje si

ę

 dla ka

ż

dej (i-tej) 

ś

cianki indywidualnie, a nast

ę

pnie

wyznacza si

ę

 sumaryczne pole przekroju.

4.1.3. Klasyfikacja przekrojów
Klasa  1.
  Przekr oje  klasy  1  mog

ą

  osi

ą

gn

ąć

  no

ś

no

ść

  uogólnionego  przegubu  plastycznego,  a  w  stanie  pełnego

uplastycznienia  przy  zginaniu  wykazuj

ą

  zdolno

ść

  do  obrotu,  niezb

ę

dn

ą

  do  plastycznej  redystrybucji  mom entów

zginaj

ą

cych.

Klasa 2. Przekroje klasy 2 mog

ą

 osi

ą

gn

ąć

 no

ś

no

ść

 uogólnionego przegubu plastycznego, lecz wskutek miejscowej

niestateczno

ś

ci plastycznej wykazuj

ą

 ograniczon

ą

  zdolno

ść

 do obrotu,  uniemo

ż

liwiaj

ą

c

ą

 r edystrybucj

ę

  mom entów

zginaj

ą

cych.

Tablica 6

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 12

background image

Poz.

Podparcie 

ś

cianki -

miarodajna

szeroko

ść

 b

Obci

ąż

enie 

ś

cianki -

rozkład napr

ęż

e

ń

Graniczna smukło

ść

 

ś

cianki

dla przekroju klasy

1

2

3

4

a)

33 

ε

39 

ε

42 

ε

66 

ε

78 

ε

105 

ε

b)

ε

10 

ε

14 

ε

-

c)

1)2)

23 

ε

25 

ε

28 

ε

65 

ε

71 

ε

105 

ε

d)

1)

ś

ciskanie lub zginanie

50 

ε

2

70 

ε

2

100 

ε

2

 - wg tabl. 8 (dla spr

ęż

ystych rozkładów napr

ęż

e

ń

)

1)

 Dla rur walcowanych na gor

ą

co obowi

ą

zuj

ą

 warto

ś

ci podane w poz. a).

2)

 Dotyczy przekrojów elementów pr

ę

towych.

Klasa 3. Przekroje klasy 3 charakter yzuj

ą

 si

ę

 tym , 

ż

e  ich no

ś

no

ść

 jest uwarunkowana  pocz

ą

tkiem  uplastycznienia

strefy 

ś

ciskanej (

σ

c

 

max

 

 f

d

).

Klasa 4. Przekroje klasy 4 trac

ą

 no

ś

no

ść

 pr zy  najwi

ę

kszych napr

ęż

eniach 

ś

ciskaj

ą

cych  (lub 

ś

rednich 

ś

cinaj

ą

cych)

mniejszych ni

ż

 granica plastyczno

ś

ci.

Klas

ę

  przekroju  tj.  stopie

ń

  odporno

ś

ci  elementu  na  m iejscow

ą

  utrat

ę

  stateczno

ś

ci  nale

ż

y  ustala

ć

  wg  tabl.  6,  w

zale

ż

no

ś

ci od warunków podparcia, rozkładu napr

ęż

e

ń

 i smukło

ś

ci 

ś

cianek (

b

/

t

).

Przekroje elementów, których 

ś

cianki nie  spełniaj

ą

 warunków  smukło

ś

ci dla  klasy 3 lub  warunków smukło

ś

ci  przy

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 13

background image

ś

cinaniu, podanych w tabl. 7, zalicza si

ę

 do klasy 4, która obejm uje przekroje elementów wra

ż

liwych na miejscow

ą

utrat

ę

 stateczno

ś

ci w stanie spr

ęż

ystym.

Tablica 7

Kształtownik - typ przekroju

Pole przekroju
czynnego przy

ś

cinaniu sił

ą

 V

i

1)

Warunek

smukło

ś

ci

2)

1)

 Podane wzory obowi

ą

zuj

ą

, gdy siła poprzeczna (lub jej składowa) V

i

działa w kierunku równoległym do 

ś

cianek (

ś

rodników) tworz

ą

cych

przekrój czynny A

v

.

2)

 Je

ś

li spełniony jest odpowiedni warunek smukło

ś

ci, gdzie

 to 

ś

cianka kształtownika jest odporna na miejscow

ą

utrat

ę

 stateczno

ś

ci przy czystym 

ś

cinaniu (

ϕ

pv

 = 1).

3)

 W przypadku kształtowników walcowanych mo

ż

na przyjmowa

ć

h

w

 = h, gdzie h - wysoko

ść

 kształtownika.

4)

 W przypadku 

ś

rodników u

ż

ebrowanych graniczn

ą

 warto

ść

 smukło

ś

ci

mo

ż

na okre

ś

li

ć

 wg 4.2.3.

4.2. Stateczno

ść

 miejscowa

4.2.1. Zasady ogólne
a)  Poni

ż

sze  postanowienia  dotycz

ą

  pełno

ś

ciennych  elementów  konstrukcji,  w  których  wyst

ę

puj

ą

 

ś

cianki  płaskie,

wra

ż

liwe na m iejscow

ą

 utrat

ę

 stateczno

ś

ci. Do  takich elementów zalicza si

ę

  kształtowniki o przekroju klasy 4 oraz

ś

rodniki kształtowników spawanych, obci

ąż

one sił

ą

 skupion

ą

.

b)  Przy  ustalaniu  parametr ów  stateczno

ś

ci  nale

ż

y  rozró

ż

nia

ć

  kształtowniki  o  przekroju  otwartym  (walcowane,

spawane lub gi

ę

te) oraz kształtowniki o przekroju zamkni

ę

tym - rurowe lub skrzynkowe.

Pod  poj

ę

ciem  kształtownika  rurowego  nale

ż

y  rozumie

ć

  kształtownik  zam kni

ę

ty  o  profilu  wielobocznym,

zaokr

ą

glonych naro

ż

ach i stałej grubo

ś

ci 

ś

cianek.

c) W pr zypadku elementów obci

ąż

onych statycznie mo

ż

na uwzgl

ę

dnia

ć

 w obliczeniach stan nadkrytyczny 

ś

cianek i

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 14

background image

towarzysz

ą

cy  mu  wzrost  no

ś

no

ś

ci  obliczeniowej  przekroju.  Konstrukcje  z  kształtowników  gi

ę

tych,  w  których

uwzgl

ę

dnia si

ę

 pełny stan nadkrytyczny nale

ż

y oblicza

ć

 i projektowa

ć

 wg specjalnych przepisów.

4.2.2. 

Ś

cianki 

ś

ciskane, 

ś

ciskane mimo

ś

rodowo lub zginane w swojej płaszczy

ź

nie

4.2.2.1. No

ś

no

ść

 w stanie krytycznym

a) Smukło

ść

 wzgl

ę

dn

ą

 

ś

cianki 

 nale

ż

y oblicza

ć

 wg wzoru

      (7)

w którym:
bt - szeroko

ść

 i grubo

ść

 

ś

cianki wg tabl. 6,

K - współczynnik podparcia i obci

ąż

enia 

ś

cianki wg tabl. 8.

b)  Współczynniki  niestateczno

ś

ci 

ϕ

p

  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  w  zale

ż

no

ś

ci  od  sm ukło

ś

ci  wzgl

ę

dnej 

,  wg  tabl.  9,  z

wyj

ą

tkiem   kształtowników  skrzynkowych  i  rurowych  z  napr

ęż

eniami  spawalniczymi,  dla  których  obowi

ą

zuj

ą

zale

ż

no

ś

ci:

gdzie 

ν

 - stosunek napr

ęż

e

ń

 

ś

rednich do najwi

ę

kszych napr

ęż

e

ń

 

ś

ciskaj

ą

cych w rozpatrywanej 

ś

ciance (tabl. 8).

Tablica 8

Schemat podparcia i obci

ąż

enia 

ś

cianki

Zakres

wa

ż

no

ś

ci

Współczynnik K

β

 > 1

 

ν

 

 1

_ _ _ _ _ _

_

ν

 

 0

K

2

 = 0,4 + 0,6

ν

_ _ _ _ _ _ _

K

2

 = 0,4/(1-

ν

)

β

 < 1

0,5 

 

ν

 

 1

β

 

 1,6

 

ν

 

 1

K

1

 = 2,2 + 0,8

ν

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 15

background image

β

 

 1

β < 1

Tablica 9

Smukło

ść

 wzgl

ę

dna

Współczynniki niestateczno

ś

ci miejscowej

1)

     

ϕ

p

ϕ

pe

 (

σ

c

 = f

d

)

 0,75

0,80
0,85
0,90
0,95
1,00
1,05
1,10
1,15
1,20
1,25
1,30
1,35
1,40
1,45
1,50
1,55
1,60
1,65
1,70
1,75
1,80
1,85
1,90
1,95
2,00
2,05
2,10
2,15
2,20
2,25
2,30
2,35
2,40
2,45
2,50
2,55
2,60
2,65
2,70

1

0,956
0,911
0,870
0,834
0,800
0,740
0,687
0,640
0,598
0,560
0,526
0,495
0,467
0,441
0,418
0,397
0,377
0,359
0,342
0,327
0,312
0,299
0,286
0,275
0,264
0,254
0,244
0,235
0,227
0,219
0,211
0,204
0,197
0,191
0,185
0,179
0,173
0,168
0,163

1

0,956
0,911
0,870
0,834
0,800
0,769
0,741
0,715
0,691
0,669
0,649
0,629
0,611
0,594
0,578
0,563
0,549
0,536
0,523
0,511
0,500
0,489
0,479
0,469
0,459
0,450
0,442
0,434
0,426
0,418
0,411
0,404
0,397
0,391
0,384
0,378
0,372
0,367
0,361

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 16

background image

2,75
2,80
2,85
2,90
2,95
3,00

0,159
0,154
0,150
0,146
0,142
0,138

0,356
0,351
0,346
0,341
0,337
0,332

1)

 Równania krzywych

c) Warunek stateczno

ś

ci 

ś

cianki w jednoosiowym stanie napr

ęż

enia jest okre

ś

lony nast

ę

puj

ą

co

      (9)

gdzie 

σ

c

 - najwi

ę

ksze napr

ęż

enia 

ś

ciskaj

ą

ce w rozpatrywanej 

ś

ciance.

4.2.2.2. Cechy przekroju w stanie nadkrytycznym
a) Szeroko

ść

 współpracuj

ą

c

ą

 

ś

cianki b

e

 w stanie nadkrytycznym mo

ż

na oblicza

ć

 wg wzoru

      (10)

Współczynnik  niestateczno

ś

ci 

ϕ

pe

  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  wg  tabl.  9,  z  wyj

ą

tkiem  kształtowników  skrzynkowych  i

rurowych z napr

ęż

eniami spawalniczymi, dla których obowi

ą

zuj

ą

 zale

ż

no

ś

ci:

      (11)

gdzie 

ν

 - jak we wzorze (8).

b)  Je

ś

li  najwi

ę

ksze  napr

ęż

enia 

ś

ciskaj

ą

ce 

σ

c

 przekroju współpracuj

ą

cym   s

ą

  ogr aniczone do  warto

ś

ci  mniejszej

ni

ż

 f

d

, to mo

ż

na zamiast 

ϕ

pe

 przyjmowa

ć

      (12)

c)  Przekrój  współpracuj

ą

cy  elementu  w  stanie  nadkrytycznym  ustala  si

ę

  okr e

ś

laj

ą

c  wielko

ść

  i  rozm ieszczenie

odcinków szeroko

ś

ci  współpracuj

ą

cej b

e

  jego poszczególnych 

ś

cianek  (tabl. 8).  Dla  tak  zredukowanego przekroju

oblicza si

ę

 miarodajne cechy geometryczne, a w szczególno

ś

ci jego pole A

e

 

 A oraz wska

ź

nik wytrzymało

ś

ci W

e

 

W.
W  przypadku 

ś

ciskania  ze  zginaniem   m o

ż

na  pr zyjmowa

ć

  pole  A

e

  ustalone  jak  przy  równomiernym  

ś

ciskaniu,  a

wska

ź

nik W

e

 - ustalony jak przy czystym zginaniu.

Je

ś

li 

ś

rodek  ci

ęż

ko

ś

ci  przekroju  współpracuj

ą

cego  (ustalonego  przy  zało

ż

eniu  równomiernego 

ś

ciskania)  jest

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 17

background image

przesuni

ę

ty  wzgl

ę

dem  poło

ż

enia  pierwotnego  o  wielko

ść

  e,  to  nale

ż

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  w  obliczeniach  dodatkowe

zginanie momentem 

M = Ne.

4.2.2.3. Współczynnik redukcyjny 

ψ

 no

ś

no

ś

ci obliczeniowej przekroju jest okre

ś

lony nast

ę

puj

ą

co:

- w stanie krytycznym

      (13)

- w stanie nadkrytycznym

      (14)

-  w stanie nadkr ytycznym ograniczonym (p.  4.2.2.2 b), tj. gdy napr

ęż

enia 

σ

c

 w przekroju współpracuj

ą

cym 

ś

cianki

podpieranej (o najwi

ę

kszej smukło

ś

ci 

) s

ą

 ograniczone do warto

ś

ci wynikaj

ą

cej ze stanu krytycznego 

ś

cianki

podpieraj

ą

cej (

σ

c

 = 

ϕ

p

f

d

, gdzie 

ϕ

p

 dla 

).

      (15)

Dla  kształtowników,  w  których  wyst

ę

puj

ą

  wył

ą

cznie 

ś

cianki  jednostronnie  usztywnione  (tj.  dla  k

ą

towników,

teowników  i  elementów  o  przekroju  krzy

ż

owym),  a  tak

ż

e  dla  innych  kształtowników  nara

ż

onych  na  obci

ąż

enia

wielokrotnie zmienne lub udarowe nale

ż

y przyjmowa

ć

 

ψ

 wg wzoru (13).

W pzostałych przypadkach mo

ż

na i zaleca si

ę

 przyjmowa

ć

 

ψ

 wg wzoru (15).

4.2.3. 

Ś

cianki 

ś

cinane. No

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy 

ś

cinaniu sił

ą

 poprzeczn

ą

 V jest okre

ś

lona wzorem

      (16)

w którym:

ϕ

p

ν

 - współczynnik niestateczno

ś

ci przy 

ś

cinaniu:

      (17)

  -  smukło

ść

 wzgl

ę

dna,  któr

ą

  nale

ż

y oblicza

ć

  wg  wzoru  (7),  przyjmuj

ą

c miarodajn

ą

  szeroko

ść

 

ś

cianki b  równ

ą

rozstawowi usztywnie

ń

 podłu

ż

nych oraz współczynnik K = K

ν

 wg tabl. 8.

A

ν

 - pole przekroju czynnego przy 

ś

cinaniu wg tabl. 7.

4.2.4. 

Ś

rodniki  pod  obci

ąż

eniem   skupionym.  No

ś

no

ść

  obliczeniow

ą

 

ś

r odnika  obci

ąż

onego  sił

ą

  skupion

ą

  P

nale

ż

y oblicza

ć

 wg wzoru

      (18)

w którym:
k

c

 - współczynnik, który nale

ż

y oblicza

ć

 nast

ę

puj

ą

co:

- gdy siła działa stacjonarnie (rys. 1)

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 18

background image

Rys. 1

Rys. 2

      (19)

- gdy siła mo

ż

e zmienia

ć

 poło

ż

enie wzdłu

ż

 belki (rys. 2a) powinien by

ć

 dodatkowo spełniony warunek

      (20)

przy  czym  w  przypadku  dodatkowego  usztywnienia 

ś

rodnika 

ż

ebrami  krótkimi  (rys.  2b)  o  rozstawie  a

1

  <  2c

0

  i

długo

ś

ci równej 

2

/

3

 szeroko

ś

ci strefy 

ś

ciskanej, mo

ż

na przyjmowa

ć

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 19

background image

      (21)

Je

ś

li  napr

ęż

enia 

ś

ciskaj

ą

ce 

σ

c

  w 

ś

rodniku,  skierowane  wzdłu

ż

  styku  z  pasem  s

ą

  wi

ę

ksze  ni

ż

  0,5f

d

  to  nale

ż

y

przyjmowa

ć

 no

ś

no

ść

 obliczeniow

ą

 zredukowan

ą

      (22)

gdzie 

η

c

 - współczynnik redukcyjny, który dla

0,5f

d

 < 

σ

c

 

 f

d

 wynosi

      (23)

W przypadku 

ś

rodników o przekroju klasy 4 obowi

ą

zuje warunek (24).

4.2.5. 

Ś

rodniki w zło

ż

onym st anie napr

ęż

enia. Stateczno

ść

 

ś

rodników obci

ąż

onych w ogólnym  przypadku siłami

N

w

M

w

V i nale

ż

y sprawdza

ć

 wg wzoru

      (24)

w którym:
N

Rw

M

Rw

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa 

ś

rodnika pr zy 

ś

ciskaniu, przy zginaniu; w przypadku obci

ąż

e

ń

 statycznych i braku

siły skupionej (P = 0) mo

ż

na przyjmowa

ć

 no

ś

no

ść

 w stanie nadkrytycznym,

ϕ

p

 - współczynnik niestateczno

ś

ci 

ś

cianki wg 4.2.2,

P

Rc

 - wg wzoru (18),

V

R

 - wg wzoru (16).

Przy  sprawdzaniu  stateczno

ś

ci 

ś

rodników  z 

ż

ebram i  krótkim i  (rys.  2b),  nie  uwzgl

ę

dnia  si

ę

 

ż

eber  krótkich,  a  we

wzorze (24) nale

ż

y przyj

ąć

 P = 0.

4.2.6. 

Ż

ebra usztywniaj

ą

ce

4.2.6.1. Zalecenia konstrukcyjne
a) 

Ż

ebra  usztywniaj

ą

ce  (rys.  3)  projektuje  si

ę

  z  płaskowników  lub  kształtowników,  jako  jednostronne  lub

dwustronne, spawane lub nitowane.

Rys. 3

b) 

Ż

ebra  poprzeczne stosuje si

ę

  w miejscach działania znacznych obci

ąż

e

ń

 skupionych,  na podporach, w strefach

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 20

background image

w

ę

złów  sztywnych,  a  tak

ż

e  w  innych  miejscach,  gdy  zachodzi  potrzeba  dodatkowego  usztywnienia  smukłych

ś

cianek.

c)  Rozstaw 

ż

eber  poprzecznych  w  prz

ę

słach  belek  o  przekroju  klasy  4  nie  powinien  by

ć

  wi

ę

kszy  ni

ż

  podwójna

wysoko

ść

 

ś

rodnika.

d) 

Ż

ebra podłu

ż

ne stosuje si

ę

 w przypadku bardzo smukłych 

ś

rodników, lokalnie - w 

ś

ciskanych strefach belek i na

całej długo

ś

ci w elementach 

ś

ciskanych (słupach).

4.2.6.2. 

Ż

ebra poprzeczne powinny spełnia

ć

 warunek sztywno

ś

ci

      (25)

gdzie:
I

s

  - m oment  bezwładno

ś

ci przekroju 

ż

ebr a  wzgl

ę

dem  osi  w płaszczy

ź

nie 

ś

r odkowej 

ś

rodnika -  w przypadku 

ż

ebra

dwustronnego (rys. 4a) lub wzgl

ę

dem osi w płaszczy

ź

nie styku - w przypadku 

ż

ebra jednostronnego (rys. 4b).

k - współczynnik okre

ś

lony wzorem

      (26)

a - rozstaw 

ż

eber,

bt - szeroko

ść

 i grubo

ść

 

ś

cianki usztywnionej.

Gdy  uwzgl

ę

dnia si

ę

  no

ś

no

ść

 nadkrytyczn

ą

 

ś

cianki,  to nale

ż

y dodatkowo sprawdzi

ć

 no

ś

no

ść

 

ż

ebra, traktuj

ą

c je  jak

swobodnie podpart

ą

 (przez pasy) belk

ę

, obci

ąż

on

ą

 w płaszczy

ź

nie prostopadłej do 

ś

cianki:

- obci

ąż

eniem równomiernie rozło

ż

onym, równowa

ż

nym 2% siły 

ś

ciskaj

ą

cej w 

ś

ciance,

-  siłam i  skupionymi  (w  m iejscach  skrzy

ż

owania 

ż

eber)  o  warto

ś

ciach  równych  2%  odpowiednich  sił  w 

ż

ebrach

podłu

ż

nych.

Ż

ebr a  podporowe  or az 

ż

ebra  pod  sił

ę

  skupion

ą

  wymiaruje  si

ę

  jak  pr

ę

ty 

ś

ciskane  przy  długo

ś

ci  wyboczeniowej

l

e

 = 0,8h

w

, gdzie  h

w

 - wysoko

ść

 

ś

rodnika. W przypadku  obci

ąż

e

ń

 statycznych  m o

ż

na  uwzgl

ę

dnia

ć

  w  obliczeniach

cz

ęść

 współpracuj

ą

c

ą

 

ś

rodnika o szeroko

ś

ci 30t

w

.

Rys. 4

4.2.6.3. 

Ż

ebra podłu

ż

ne powinny mie

ć

 przekrój klasy nie wy

ż

szej ni

ż

 3 or az odpowiedni

ą

 sztywno

ść

, któr

ą

 dobiera

si

ę

 z warunku (25), przyjmuj

ą

c wła

ś

ciwe dla 

ż

eber podłu

ż

nych współczynniki k.

Dla 

ż

eber  usztywniaj

ą

cych 

ś

rodnik  belki  zginanej (r ys.  3b)  w odległo

ś

ci  b

1

 = (0,25  ÷  0,33) od  pasa 

ś

ciskanego

mo

ż

na przyjmowa

ć

      (27)

a dla 

ż

eber usztywniaj

ą

cych 

ś

ciank

ę

 

ś

ciskan

ą

 w połowie jej szeroko

ś

ci.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 21

background image

      (28)

gdzie 

δ

  -  stosunek  pola  przekroju 

ż

ebra  do  pola  przekroju 

ś

cianki  usztywnionej  (

ś

rodnika),  przy  czym:

0,05 

 

δ

 = A

s

/bt 

 0,20.

Gdy  uwzgl

ę

dnia  si

ę

 stan  nadkrytyczny 

ś

cianki, to nale

ż

y  dodatkowo  sprawdzi

ć

  stateczno

ść

 

ż

ebr a  w  płaszczy

ź

nie

prostopadłej do 

ś

cianki przyjmuj

ą

c do oblicze

ń

:

- obliczeniowe pole przekroju 

ż

ebra A

s0

 = A

s

 + 

Σ

b

e

t

w

 (rys. 5),

- długo

ść

 wyboczeniow

ą

, równ

ą

 rozstawowi 

ż

eber poprzecznych lub st

ęż

e

ń

 bocznych elementu,

- obci

ąż

enie sił

ą

 N

0

 = A

s0

 

, gdzie 

 - 

ś

rednie napr

ęż

enie w przekroju A

s0

.

Ż

ebr a dwustronne, a tak

ż

e jednostronne zachowuj

ą

ce ci

ą

gło

ść

 na skrzy

ż

owaniach z 

ż

ebrami popr zecznymi oblicza

si

ę

  jak  pr

ę

ty 

ś

ciskane  osiowo.  Przy  braku  ci

ą

gło

ś

ci 

ż

eber  jednostronnych  nale

ż

y  przyjm owa

ć

ż

e  siła  działa  w

płaszczy

ź

nie 

ś

rodkowej 

ś

cianki.

Rys. 5

4.3. Elementy rozci

ą

gane

4.3.1. Postanowienia ogólne
a)  W  przypadku  pr

ę

tów  projektowanych  jako  osiowo  rozci

ą

gane  mo

ż

na  pomija

ć

  zginanie  wywołane  ci

ęż

arem

własnym, je

ś

li rzut poziomy długo

ś

ci pr

ę

ta nie przekracza 6 m.

b)  Zam ocowane  mimo

ś

rodowo  pr

ę

ty  pojedyncze:  k

ą

towniki  zamocowane  jednym  ramieniem,  ceowniki

zam ocowane 

ś

rodnikiem oraz teowniki zamocowane półk

ą

 mo

ż

na traktowa

ć

 jak osiowo obci

ąż

one pod warunkiem,

ż

e do oblicze

ń

 przyjmuje si

ę

 sprowadzone pole przekroju A

ψ

 okre

ś

lone wzorem

      (29)

w którym:
A

1

  -  pole  pr zekroju  cz

ęś

ci  przylgowej  kształtownika:  brutto  -  w  przypadku  poł

ą

czenia  spawanego,  netto  -  w

przypadku poł

ą

czenia 

ś

rubowego lub nitowego;

A

2

 - pole przekroju cz

ęś

ci odstaj

ą

cej kształtownika.

W przypadku poł

ą

czenia na jeden ł

ą

cznik nale

ż

y przyjmowa

ć

      (30)

gdzie A

1

ψ

 - sprowadzone pole przekroju cz

ęś

ci przylgowej kształtownika obliczone wg wzoru (5).

c) W przypadku obci

ąż

e

ń

 dynamicznych obowi

ą

zuje ograniczenie smukło

ś

ci pr

ę

ta:

λ

 

 250 - dla pr

ę

tów kratownic,

λ

 

 350 - dla ci

ę

gien bez wst

ę

pnego naci

ą

gu.

d) No

ś

no

ść

 elementów rozci

ą

ganych mimo

ś

rodowo nale

ż

y sprawdza

ć

 wg 4.5.6.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 22

background image

4.3.2. No

ś

no

ść

 elementów rozci

ą

ganych osiowo nale

ż

y sprawdza

ć

 wg wzoru

      (31)

przy czym w przypadku elementów osłabionych otworami na ł

ą

czniki (p. 4.1.2d)  lub zamocowanych mimo

ś

rodowo

(p. 4.3.1b) obowi

ą

zuje warunek

      (32)

gdzie A

ψ

 - sprowadzone pole przekroju.

4.4. Elementy 

ś

ciskane

4.4.1. Postanowienia ogólne
a)  W  przypadku  pr

ę

tów  projektowanych  jako  osiowo 

ś

ciskane  mo

ż

na  pomija

ć

  zginanie  wywołane  ci

ęż

arem

własnym,  je

ś

li  iloczyn  smukło

ś

ci  wzgl

ę

dnej  pr

ę

ta  w  płaszczy

ź

nie  pionowej  i  rzutu  poziomego  jego  długo

ś

ci  nie

przekracza 6 m.
b)  Zamocowane  mim o

ś

rodowo  pr

ę

ty  skratowania,  okre

ś

lone  w  4.3.1b)  m o

ż

na  uwa

ż

a

ć

  za  osiowo 

ś

ciskane,  pr zy

czym dodatkowo powinien by

ć

 spełniony warunek (32), w którym A

ψ

 - wg wzoru (29).

c) Osłabienie elementu otworami na ł

ą

czniki nale

ż

y uwzgl

ę

dnia

ć

 wg 4.1.2.

d) Smukło

ść

 pr

ę

ta powinna spełnia

ć

 warunek 

λ

 

 250.

e) No

ś

no

ść

 elementów 

ś

ciskanych mimo

ś

rodowo nale

ż

y sprawdza

ć

 wg 4.6.

4.4.2. No

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy osiowym 

ś

ciskaniu N

Rc

 jest okre

ś

lona nast

ę

puj

ą

co:

      (33)

przy czym
- dla przekrojów klasy 1, 2 i 3 przyjmuje si

ę

 

ψ

 = 1

- dla przekrojów klasy 4 przyjmuje si

ę

 

ψ

 - wg 4.2.2.3.

4.4.3. Smukło

ść

 wzgl

ę

dna pr

ę

ta przy wyboczeniu 

 jest okre

ś

lona wzorem

      (34)

w  którym  N

cr

  -  siła  krytyczna  wg  klasycznej  teorii  stateczno

ś

ci  przy  wyboczeniu  gi

ę

tnym,  skr

ę

tnym  lub  gi

ę

tno-

skr

ę

tnym; odpowiednie wzory do obliczania N

cr

 podano w zał

ą

czniku 1, rozdz. 3.

Smukło

ść

 wzgl

ę

dn

ą

 pr

ę

ta prostego o stałym przekroju przy wyboczeniu gi

ę

tnym mo

ż

na oblicza

ć

 wg wzorów:

      (35)

lub w przypadku przekroju klasy 4 (

ψ

 < 1)

      (36)

w których:

λ

 - smukło

ść

 pr

ę

ta (stosunek długo

ś

ci wyboczeniowej l

e

 do wła

ś

ciwego promienia bezwładno

ś

ci przekroju)

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 23

background image

      (37)

µ

 - współczynnik długo

ś

ci wyboczeniowej, który mo

ż

na przyjmowa

ć

 (wyznacza

ć

) wg zał

ą

cznika 1,

l

0

 - długo

ść

 obliczeniowa pr

ę

ta mierzona w osiach podpór (st

ęż

e

ń

) lub mi

ę

dzy teoretycznymi w

ę

złami konstrukcji,

λ

p

 - smukło

ść

 porównawcza:

      (38)

4.4.4. Współczynnik wyboczeniowy 

ϕ

 nale

ż

y przyjmowa

ć

 w zale

ż

no

ś

ci  od  smukło

ś

ci wzgl

ę

dnej 

 z tabl. 11  wg

odpowiedniej krzywej wyboczeniowej ustalonej na podstawie tabl. 10.

Tablica 10

Element - technologia wytwarzania,

przekrój

Smukło

ść

wzgl

ę

dna

Krzywa

wyboczeniowa

Rurowy okr

ą

gły lub

prostok

ą

tny

- bez napr

ęż

e

ń

spawalniczych

- z napr

ęż

eniami

spawalniczymi

a
b

Skrzynkowy -

spawany

1/

 z blach lub

kształtowników

b (a)

Dwuteowy walcowany

2/

a (b)

b (c)

Dwuteowy spawany

1)

b (a)

c (b)

Inne elementy o

przekroju pełnym lub

otwartym

c

1)

 Kształtownikom poddanym wy

ż

arzaniu odpr

ęż

aj

ą

cemu mo

ż

na

przyporz

ą

dkowa

ć

 krzywe podane w nawiasach.

2)

 Dwuteownikom szerokostopowym (h/b 

 1,2) nale

ż

y

przyporz

ą

dkowa

ć

 krzywe podane w nawiasach.

Tablica 11

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 24

background image

Smukło

ść

 wzgl

ę

dna

Współczynniki niestateczno

ś

ci ogólnej 

ϕ

ϕ

L

 (wg krzywej

1)

)

a

0

 (n = 2,5)

a (n = 2)

b (n = 1,6)

c (n = 1,2)

0,00
0,05
0,10
0,15
0,20
0,25
0,30
0,35
0,40
0,45
0,50
0,55
0,60
0,65
0,70
0,75
0,80
0,85
0,90
0,95
1,00
1,05
1,10
1,15
1,20
1,25
1,30
1,35
1,40
1,45
1,50
1,55
1,60
1,65
1,70
1,75
1,80
1,85
1,90
1,95
2,00
2,05
2,10
2,15
2,20
2,25
2,30
2,35
2,40
2,45
2,50
2,55
2,60
2,65

1,000
1,000
1,000
1,000
1,000
1,000
0,999
0,998
0,996
0,993
0,988
0,981
0,970
0,957
0,940
0,918
0,893
0,863
0,831
0,795
0,758
0,720
0,681
0,643
0,607
0,571
0,538
0,506
0,477
0,449
0,423
0,399
0,377
0,356
0,337
0,319
0,302
0,287
0,273
0,259
0,247
0,235
0,225
0,214
0,205
0,196
0,188
0,180
0,173
0,166
0,159
0,153
0,147
0,142

1,000
1,000
1,000
1,000
0,999
0,998
0,996
0,993
0,987
0,980
0,970
0,957
0,941
0,921
0,898
0,872
0,842
0,811
0,777
0,742
0,707
0,672
0,637
0,603
0,570
0,539
0,509
0,481
0,454
0,430
0,406
0,384
0,364
0,345
0,327
0,310
0,295
0,280
0,267
0,254
0,243
0,231
0,221
0,211
0,202
0,194
0,186
0,178
0,171
0,164
0,158
0,152
0,146
0,141

1,000
1,000
1,000
0,999
0,996
0,993
0,987
0,979
0,968
0,954
0,937
0,918
0,895
0,869
0,841
0,811
0,780
0,747
0,714
0,681
0,648
0,616
0,585
0,555
0,526
0,499
0,473
0,448
0,425
0,403
0,382
0,363
0,345
0,328
0,312
0,297
0,282
0,269
0,257
0,245
0,234
0,224
0,214
0,205
0,197
0,189
0,181
0,174
0,167
0,161
0,155
0,149
0,144
0,139

1,000
0,999
0,997
0,991
0,983
0,971
0,956
0,938
0,916
0,892
0,865
0,837
0,807
0,776
0,744
0,713
0,681
0,650
0,619
0,590
0,561
0,534
0,507
0,482
0,459
0,436
0,415
0,394
0,375
0,357
0,340
0,324
0,309
0,295
0,282
0,269
0,257
0,246
0,236
0,226
0,216
0,208
0,199
0,191
0,184
0,177
0,170
0,164
0,158
0,152
0,147
0,141
0,137
0,132

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 25

background image

2,70
2,75
2,80
2,85
2,90
2,95
3,00

0,137
0,132
0,127
0,123
0,119
0,115
0,111

0,136
0,131
0,127
0,122
0,118
0,114
0,110

0,134
0,129
0,125
0,120
0,117
0,113
0,109

0,127
0,123
0,119
0,115
0,112
0,108
0,105

1)

 Współczynnik 

ϕ

 jest parametryczn

ą

 funkcj

ą

 smukło

ś

ci wzgl

ę

dnej: 

, gdzie n - uogólniony

parametr imperfekcji.

4.4.5. No

ś

no

ść

 (stateczno

ść

) elementów 

ś

ciskanych osiowo nale

ż

y sprawdza

ć

 wg wzoru

      (39)

w którym:
N

Rc

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju wg 4.4.2,

ϕ

 - współczynnik wyboczeniowy: 

ϕ

 = min 

ϕ

 (

) - wg 4.4.4.

W  przypadku  pr

ę

tów  o  przekroju  otwartym :  monosymetrycznym ,  punktowo  sym etrycznym   (np.  krzy

ż

owym)  lub

niesym etrycznym,  oprócz  wyboczenia  gi

ę

tnego,  nale

ż

y  bra

ć

  równie

ż

  pod  uwag

ę

  mo

ż

liwo

ść

  wyboczenia  gi

ę

tno-

skr

ę

tnego lub  skr

ę

tnego, obliczaj

ą

c stosown

ą

  smukło

ść

  wg wzoru  (34). Mo

ż

na nie sprawdza

ć

  stateczno

ś

ci gi

ę

tno-

skr

ę

tnej pr

ę

tów z kształtowników walcowanych.

4.5. Elementy zginane

4.5.1. Postanowienia ogólne
a)  Elem enty  zginane  wzgl

ę

dem   jednej  z  dwu  głównych  osi  bezwładno

ś

ci  przekroju  uwa

ż

a  si

ę

  za  zginane

jednokierunkowo.
b)  Je

ś

li obci

ąż

enie  poprzeczne  elem entu  przy zginaniu jednokierunkowym  lub dwukierunkowym (uko

ś

nym)  działa

mim o

ś

rodowo  wzgl

ę

dem  osi 

ś

rodków 

ś

cinania,  to  nale

ż

y  dodatkowo  uwzgl

ę

dnia

ć

  w  obliczeniach  skr

ę

canie

elementu,  lub  stosowa

ć

  odpowiednie  zabezpieczenie  konstrukcyjne  (st

ęż

enie)  w  celu  przeniesienia  momentów

skr

ę

caj

ą

cych.

Mo

ż

na  pomija

ć

  w  obliczeniach  wpływ  drugorz

ę

dnego  skr

ę

cania  w  przypadku  kształtowników  o  przekroju

zamkni

ę

tym.

c)  No

ś

no

ść

  elementów  zginanych  wzgl

ę

dem  osi  najwi

ę

kszej  bezwładno

ś

ci  przekroju  (X)  nale

ż

y  sprawdza

ć

  z

uwzgl

ę

dnieniem mo

ż

liwo

ś

ci utraty płaskiej postaci zginania, czyli zwichrzenia.

Mo

ż

na przyj

ąć

ż

e s

ą

 konstrukcyjnie zabezpieczone przed zwichrzeniem:

- elementy, których pas 

ś

ciskany jest st

ęż

ony sztywn

ą

 tarcz

ą

;

- dwuteowniki walcowane, gdy spełniony jest warunek

      (40)

gdzie:
l

1

 - r ozstaw st

ęż

e

ń

 bocznych pasa 

ś

ciskanego lub odległo

ść

 mi

ę

dzy przekrojam i zabezpieczonym i przed obrotem  i

przemieszczeniem bocznym,
i

y

 - promie

ń

 bezwładno

ś

ci przekroju wzgl

ę

dem osi Y,

β

 - wg tabl. 12, poz. a), jak dla elementu o długo

ś

ci l

0

 = l

1

;

- elementy rurowe i skrzynkowe, gdy spełniony jest warunek

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 26

background image

      (41)

gdzie:
l

1

 - jak we wzorze (40),

b

0

 - osiowy rozstaw 

ś

rodników.

d)  Rozpi

ę

to

ść

  obliczeniow

ą

  belek  l

0

  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  równ

ą

  osiowemu  rozstawowi  podpór  (ło

ż

ysk),  a  przy

oparciu powierzchniowym lub zamocowaniu w 

ś

cianach - równ

ą

:

1,05l - w przypadku belek dwustronnie podpartych lub zamocowanych,
1,025l - w przypadku wsporników lub skrajnych prz

ę

seł belek ci

ą

głych,

przy czym  l

0

 

 l + 0,5h, gdzie l - odległo

ść

 w 

ś

wietle mi

ę

dzy 

ś

cianam i lub mi

ę

dzy ło

ż

yskiem a 

ś

cian

ą

h - wysoko

ść

belki.
e)  No

ś

no

ść

 

ś

rodników  pod  obci

ąż

eniem   skupionym   nale

ż

y  sprawdza

ć

  wg  4.2.4,  a  w  przypadku  kształtowników

walcowanych - wg 6.5.
f) Osłabienie elementu otworami na ł

ą

czniki nale

ż

y uwzgl

ę

dnia

ć

 wg 4.1.2.

g) Przy wymiarowaniu elementów zginanych nale

ż

y spełni

ć

 odpowiednie warunki sztywno

ś

ci podane w 3.3.2.

4.5.2. No

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy jednokierunkowym zginaniu M

R

 jest okre

ś

lona nast

ę

puj

ą

co:

a) dla przekrojów klasy 1 i 2,

      (42)

gdzie:

α

p

 - obliczeniowy współczynnik r ezerwy plastycznej przekroju przy zginaniu wg zał

ą

cznika 4, rozdz. 2; współczynnik

α

p

  >  1  m o

ż

na  stosowa

ć

  w  przypadku  elem entów  obci

ąż

onych  statycznie  i  zginanych  w  płaszczy

ź

nie  symetrii

przekroju; w pozostałych przypadkach nale

ż

y przyj

ąć

 

α

p

 = 1;

W - wska

ź

nik wytrzymało

ś

ci pr zekroju przy zginaniu spr

ęż

ystym dla najbardziej oddalonej od osi oboj

ę

tnej kraw

ę

dzi

ś

ciskanej (W

c

) lub rozci

ą

ganej (W

t

); W = min (W

c

W

t

);

b) dla przekrojów klasy 3 (

ψ

 = 1) i 4 (

ψ

 < 1)

      (43)

gdzie:

ψ

 - współczynnik redukcyjny wg 4.2.2.3,

α

p

 - jak we wzorze (42),

c)  w  przypadku  pojedynczych  ceowników  walcowanych,  zginanych  w  płaszczy

ź

nie 

ś

rodnika  lub  do  niego

równoległej,  wpływ  drugorz

ę

dnego  skr

ę

cania  mo

ż

na  uwzgl

ę

dnia

ć

  w  sposób  przybli

ż

ony  pr zyjmuj

ą

c  no

ś

no

ść

obliczeniow

ą

 zredukowan

ą

 wg wzoru

      (44)

w którym:
V - siła poprzeczna w rozpatrywanym przekroju,
V

R

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy 

ś

cinaniu wg wzoru (47),

e - mimo

ś

ród obci

ąż

enia poprzecznego (płaszczyzny zginania)  wzgl

ę

dem 

ś

rodka 

ś

cinania przekroju, pr zy czym e 

b,
t

w

 - grubo

ść

 

ś

rodnika,

bt

f

 - szeroko

ść

 i 

ś

rednia grubo

ść

 półki.

d)  je

ś

li  w  przekroju  wyst

ę

puje  siła  poprzeczna  V  >  V

0

,  gdzie  V

0

  -  jak  ni

ż

ej,  to  nale

ż

y  przyjmowa

ć

  no

ś

no

ść

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 27

background image

obliczeniow

ą

 zredukowan

ą

 M

R, v

, któr

ą

 mo

ż

na oblicza

ć

 nast

ę

puj

ą

co:

-  w  przypadku  bisymetrycznych  przekrojów  dwuteowych  klasy  1  i  2,  zginanych  wzgl

ę

dem  osi  najwi

ę

kszej

bezwładno

ś

ci, gdy V > V

0

 = 0,6V

R

,

      (45)

- w pozostałych przypadkach, gdy V > V

0

 = 0,3V

R

,

      (46)

gdzie:
I

(v)

 - moment bezwładno

ś

ci cz

ęś

ci przekroju czynnej przy 

ś

cinaniu wzgl

ę

dem osi oboj

ę

tnej,

I - moment bezwładno

ś

ci całego przekroju.

Je

ś

li  spełniony  jest  odpowiedni  warunek  smukło

ś

ci  z  tabl.  7,  to  no

ś

no

ść

  obliczeniow

ą

  przy 

ś

cinaniu  V

R

  mo

ż

na

oblicza

ć

 wg wzoru

      (47)

W przeciwnym razie obowi

ą

zuje wzór (16).

e) w przypadku dwuteowników hybrydowych (f

df

 > f

dw

) no

ś

no

ść

 obliczeniow

ą

 przekroju mo

ż

na oblicza

ć

 wg wzorów:

- przy zginaniu (wzgl

ę

dem osi X)

      (48)

gdzie:
M

R,f

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju zło

ż

onego z pasów (f

d

 = f

df

)

M

R,w

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju 

ś

rodnika (f

d

 = f

dw

)

- przy 

ś

cinaniu ze zginaniem

      (49)

gdzie:
V

R

 - wg wzoru (16),

W - wska

ź

nik wytrzymało

ś

ci całego przekroju.

4.5.3. Smukło

ść

 wzgl

ę

dna przy zwichrzeniu 

.

a) Smukło

ść

 

 jest okre

ś

lona wzorem

      (50)

gdzie  M

cr

  -  moment  krytyczny  wg  klasycznej  teorii  stateczno

ś

ci;  odpowiednie  wzory  do  obliczania  M

cr

  podano  w

zał

ą

czniku 1, rozdz. 3.

b) Smukło

ść

 

 elementów  o bisymetr ycznym  przekroju dwuteowym, swobodnie podpartych w sposób widełkowy

(tj.  bez  mo

ż

liwo

ś

ci obrotu wokół osi pr

ę

ta)  i  obci

ąż

onych momentam i na podporach, mo

ż

na wyznacza

ć

 wg wzoru

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 28

background image

przybli

ż

onego

      (51)

gdzie:
l

0

h - rozpi

ę

to

ść

, wysoko

ść

 elementu,

bt

f

 - szeroko

ść

, grubo

ść

 pasa (półki),

β

 - wg tabl. 12, poz. a).

c)  Smukło

ść

 

  ceowników  walcowanych,  podpartych i  obci

ąż

onych jak  w  poz. b)  mo

ż

na  wyznacza

ć

  wg  wzoru

(51), zwi

ę

kszaj

ą

c otrzyman

ą

 warto

ść

 o 25%.

4.5.4. Współczynnik zwichrzenia 

ϕ

L

 nale

ż

y przyjm owa

ć

 zale

ż

nie od smukło

ś

ci wzgl

ę

dnej 

 z tabl. 11, przy czym

dla elem entów walcowanych oraz elementów  spawanych w sposób  zmechanizowany -  wg krzywej  niestateczno

ś

ci

a

0

, natomiast w pozostałych przypadkach - wg krzywej a.

4.5.5. No

ś

no

ść

 (stateczno

ść

) elementów jednokierunkowo zginanych nale

ż

y sprawdza

ć

 wg wzoru

      (52)

gdzie:
M

R

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy zginaniu wg 4.5.2,

ϕ

L

  -   współczynnik  zwichr zenia  wg  4.5.4;  dla  elementów  zginanych  wzgl

ę

dem  osi  najmniejszej  bezwładno

ś

ci

przekroju, a tak

ż

e elementów zabezpieczonych przed zwichrzeniem (p. 4.5.1c) przyjmuje si

ę

 

ϕ

L

 = 1.

W przekrojach, w których wyst

ę

puje siła poprzeczna (V > V

0

, p. 4.5.2d) powinny by

ć

 spełnione warunki:

      (53)

4.5.6.  No

ś

no

ść

  elementów  dwukierunkowo  zginanych  lub  zginanych  i  rozci

ą

ganych  nale

ż

y  sprawdza

ć

  wg

wzoru

      (54)

w którym:
N

Rt

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy rozci

ą

ganiu wg wzoru (31),

M

R

, 

ϕ

L

 - jak we wzorze (52).

Dodatkowe  sprawdzenie  no

ś

no

ś

ci  przekrojów,  w  których  wyst

ę

puje  siła  popr zeczna  m o

ż

na  przeprowadza

ć

  wg

wzorów:

      (55)

      (56)

gdzie M

R,V

 - no

ś

no

ść

 obliczeniowa przekroju przy zginaniu ze 

ś

cinaniem wg 4.5.2d).

4.6. Elementy 

ś

ciskane i zginane

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 29

background image

4.6.1. Zasady ogólne - parametry stateczno

ś

ci

a) Przy projektowaniu elementów 

ś

ciskanych i zginanych obowi

ą

zuj

ą

 ogólne postanowienia podane w 4.4.1 i 4.5.1.

b) Poni

ż

sze zasady dotycz

ą

 elementów pełno

ś

ciennych o stałym przekr oju dowolnej klasy, obci

ąż

onych w ogólnym

przypadku sił

ą

 podłu

ż

n

ą

 N i momentami zginaj

ą

cymi M

x

 i M

y

, działaj

ą

cym i odpowiednio wzgl

ę

dem osi najwi

ę

kszej

(X) i najmniejszej (Y) bezwładno

ś

ci przekroju.

c) No

ś

no

ść

 obliczeniow

ą

 przekroju (N

Rc

M

Rx

M

Ry

) oraz współczynniki niestateczno

ś

ci (

ϕ

ϕ

L

) nale

ż

y ustala

ć

 jak w

przypadkach prostych stanów obci

ąż

enia - 

ś

ciskania lub jednokierunkowego zginania.

d) Warto

ś

ci 

β

M

max

 nale

ż

y ustala

ć

 wg tabl. 12,  w zale

ż

no

ś

ci  od warunków podparcia w rozpatrywanej płaszczy

ź

nie

wyboczenia oraz sposobu  obci

ąż

enia  pr

ę

ta (wykresu  momentów)  na  odcinku  równym  jego  długo

ś

ci  obliczeniowej

l

0

.

e) Składnik poprawkowy 

i

 nale

ż

y oblicza

ć

 wg wzoru

      (57)

w któr ym wielko

ś

ci z indeksem  i = x lub y odpowiadaj

ą

 zawsze r ozpatrywanej płaszczy

ź

nie wyboczenia - wzgl

ę

dem

osi X lub Y.

4.6.2. No

ś

no

ść

 (stateczno

ść

) elementów 

ś

ciskanych i zginanych

a)  Stateczno

ść

  elementów  o  przekroju  co  najmniej  m onosymetrycznym 

ś

ciskanych  i  zginanych  jednokierunkowo

lub dwukierunkowo nale

ż

y sprawdza

ć

 wg wzoru

      (58)

Tablica 12

Warunki podparcia i sposoby obci

ąż

enia pr

ę

ta

Warto

ść

 

β

M

max

a)

Pr

ę

t o w

ę

złach wzajemnie poprzecznie

nieprzesuwnych (µ 

 1), obci

ąż

ony momentami w

w

ę

złach podporowych (M

0

 = 0)

β

M

max

 = 0,55M

1

 + 0,45M

2

lecz 

β

 

 0,4

b)

Pr

ę

t o w

ę

złach wzajemnie poprzecznie

przesuwnych (µ > 1), jednostronnie lub
dwustronnie utwierdzony

β

M

max

 = M

1

 + 0,15M

2

1)

lecz 

β

 

 1

c)

Pr

ę

t podparty dwustronnie przegubowo (µ = 1),

obci

ąż

ony poprzecznie mi

ę

dzy w

ę

złami i

ewentualnie momentami w w

ę

złach podporowych

β

M

max

 = max M (0,4l

0

 

 z 

 0,6l

0

)

2)

lecz 

β

 

 0,4

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 30

background image

d)

W pozostałych przypadkach, gdy nie
przeprowadza si

ę

 dokładnej analizy, nale

ż

y

przyjmowa

ć

β

M

max

 = M

max

1)

 Je

ś

li M

max

 wyst

ę

puje mi

ę

dzy w

ę

złami podporowymi, a tak

ż

e dla wspornika nale

ż

y przyjmowa

ć

 

β

 = 1.

2)

 Warto

ść

 

β

M

max

 przyjmuje si

ę

 równ

ą

 najwi

ę

kszej bezwgl

ę

dnej warto

ś

ci momentu w 

ś

rodkowym przedziale

pr

ę

ta o długo

ś

ci 0,2l

0

.

W ogólnym przypadku powy

ż

szy warunek nale

ż

y sprawdzi

ć

 dwukrotnie - dla 

ϕ

x

 i 

ϕ

y

.

Przy jednokierunkowym  zginaniu bez  mo

ż

liwo

ś

ci zwichr zenia  (

ϕ

L

 = 1  lub M

x

 = 0)  przyjmuje si

ę

 

ϕ

i

 w płaszczy

ź

nie

zginania.

W ka

ż

dym przypadku, gdy współczynnik 

ϕ

i

 > min 

ϕ

 (

), nale

ż

y dodatkowo sprawdzi

ć

 warunek (39).

Je

ś

li 

β

 < 1 lub V > V

0

 (p. 4.5.2d), to nale

ż

y ponadto sprawdzi

ć

 warunek (54) oraz warunki no

ś

no

ś

ci przekroju (55) i

(56), przyjmuj

ą

N

Rc

 zamiast N

Rt

.

b)  Stateczno

ść

  gi

ę

tno-skr

ę

tn

ą

  pr

ę

tów  o  przekroju  otwartym  bez  osi  symetr ii  mo

ż

na  sprawdza

ć

  wg  poz.  a),

przyjmuj

ą

c we wzorze (58) zamiast 

ϕ

L

 współczynnik wyboczeniowy 

ϕ

 ustalony dla sm ukło

ś

ci 

λ

1

 = l

1

/i

y

, gdzie l

1

 - jak

we wzorze (40).

4.7. Elementy wielogał

ę

ziowe

4.7.1. Zasady ogólne
a) Przy sprawdzaniu stateczno

ś

ci elementów wielogał

ę

ziowych ( rys. 6) nale

ż

y przyjmowa

ć

 smukło

ść

 zast

ę

pcz

ą

 

λ

m

 i

okre

ś

lony dla niej współczynnik wyboczeniowy 

ϕ

 - wg krzywej niestateczno

ś

ci b lub wg krzywej wła

ś

ciwej dla 

λ

, gdy

λ

m

 = 

λ

.

b) Je

ś

li 

λ

m

 > 

λ

, to obowi

ą

zuj

ą

 warunki no

ś

no

ś

ci jak dla elementów pełno

ś

ciennych o przekroju klasy 4 z tym, 

ż

e do

oblicze

ń

 nale

ż

y pr zyjmowa

ć

 

ψ

 = 

ϕ

1

 lub (gdy przekrój gał

ę

zi jest klasy 4) 

ψ

 = min (

ϕ

1

ϕ

p

), gdzie: 

ϕ

1

 - współczynnik

wyboczeniowy ustalony dla pojedynczej gał

ę

zi, 

ϕ

p

 - współczynnik niestateczno

ś

ci miejscowej.

4.7.2. Smukło

ść

 zast

ę

pcza elementu wielogał

ę

ziowego jest okre

ś

lona wzorem

      (59)

gdzie:

λ

  -  sm ukło

ść

  ustalona  jak  dla  elementu  pełno

ś

ciennego,  m  =  0,  gdy  rozpatr uje  si

ę

  wyboczenie  wzgl

ę

dem   osi

przecinaj

ą

cej materiał wszystkich gał

ę

zi (rys. 6 a/ i b); 

λ

mx

 = 

λ

x

) lub

m - liczba gał

ę

zi w płaszczy

ź

nie przewi

ą

zek lub skratowania, równoległej do kierunku wyboczenia,

λ

v

 - smukło

ść

 postaciowa okre

ś

lona nast

ę

puj

ą

co:

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 31

background image

Rys. 6

Rys. 7

- dla elementów z przewi

ą

zkami (rys. 8a)

      (60)

l

1

  -  odcinek r ówny  osiowemu  rozstawowi  przewi

ą

zek,  lecz  nie  wi

ę

kszy  ni

ż

  odst

ę

p  mi

ę

dzy  nimi  zwi

ę

kszony  o  100

mm,
i

1

 - najmniejszy promie

ń

 bezwładno

ś

ci przekroju gał

ę

zi;

- dla elementów kratowych (rys. 8 b) ÷ d)

      (61)

      (61)

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 32

background image

A - pole przekroju wszystkich gał

ę

zi,

n  -  liczba  płaszczyzn  skratowania w  kierunku wyboczenia; dla elementów  trójgraniastych  (rys.  6  d)  pr zyjmuje  si

ę

n = 1,5,
A

D

 - pole przekroju krzy

ż

ulca lub krzy

ż

ulców w przedziale skratowania,

α

 - k

ą

t mi

ę

dzy osiami krzy

ż

ulca i gał

ę

zi.

W przypadku skratowania, jak na rys. 8b), smukło

ść

 

λ

v

 nale

ż

y zwi

ę

kszy

ć

 o 25%.

Pr

ę

ty  zło

ż

one  z  dwóch  k

ą

towników  ustawionych  krzy

ż

owo  (rys.  7;  l

1

/i

1

 

  60)  nale

ż

y  sprawdza

ć

  na  wyboczenie

wzgl

ę

dem  osi  X, przyjmuj

ą

c długo

ść

 wyboczeniow

ą

 l

ex

 równ

ą

 

ś

redniej  arytmetycznej  długo

ś

ci  wyboczeniowych w

płaszczyznach równoległych do ramion k

ą

towników.

W przypadku k

ą

towników nierównoramiennych mo

ż

na przyjmowa

ć

 i

x

 

 0,8i

0

.

Rys. 8

4.7.3. Przewi

ą

zki i skratowania nale

ż

y wymiarowa

ć

 na siły wynikaj

ą

ce z obci

ąż

enia sił

ą

 poprzeczn

ą

 Q

      (62)

gdzie V - siła poprzeczna w elemencie wielogał

ę

ziowym od obci

ąż

enia zewn

ę

trznego.

Sił

ę

 popr zeczn

ą

 i  moment w przewi

ą

zkach elementów  dwugał

ę

ziowych (m = 2; r ys. 8a), a tak

ż

e  wielogał

ę

ziowych

(m > 2) mo

ż

na oblicza

ć

 wg wzorów:

      (63)

w których:
n - liczba płaszczyzn przewi

ą

zek,

al

1

 - rozstaw gał

ę

zi, rozstaw przewi

ą

zek.

Przewi

ą

zki  nale

ż

y  rozmieszcza

ć

  regularnie  przy  niepar zystej  liczbie  przedziałów.  Przewi

ą

zki  po

ś

rednie  powinny

mie

ć

 szeroko

ść

 b 

 100 mm, a skrajne co najmniej 1,5b.

Poł

ą

czenia przewi

ą

zek lub pr

ę

tów skratowania z gał

ę

ziami projektuje  si

ę

 jako spawane, nitowe lub 

ś

rubowe cierne;

wyj

ą

tkowo stosuje si

ę

 poł

ą

czenia 

ś

rubowe pasowane.

5. UKŁADY KONSTRUKCYJNE - STATECZNO

ŚĆ

 OGÓLNA

5.1. Zasady i wymagania ogólne
a)  Układy  konstrukcyjne  powinny  mie

ć

  zapewnion

ą

  stateczno

ść

  ogóln

ą

  tj.  zdolno

ść

  do  skutecznego

przeciwdziałania  zm ianom  kształtu  i  poło

ż

enia  w  warunkach  realizacji  i  eksploatacji,  a  tak

ż

e  przy  r ozbudowie,

remontach i demonta

ż

u konstrukcji.

b)  Stateczno

ść

  ogóln

ą

  mo

ż

na  zapewni

ć

  przez  odpowiednie  ukształtowanie  (usztywnienie)  konstrukcji,  a  w

przypadku  układów,  które  nie  s

ą

  samostateczne  lub  wystarczaj

ą

co  sztywne  -  przez  odpowiedni  system  st

ęż

e

ń

stałych  lub  m onta

ż

owych.  Jako  st

ęż

enia  m o

ż

na  stosowa

ć

  dodatkowe  pr

ę

ty  (zastrzały),  skratowania,  odci

ą

gi;

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 33

background image

mo

ż

na  tak

ż

e  wykorzystywa

ć

  w  tym  celu  trzony 

ż

elbetowe  i  sztywne  tarcze  tj.  elementy  stropów  i 

ś

cian,  w  tym

lekkiej obudowy z blach fałdowych.
c) Projektuj

ą

c st

ęż

enia nale

ż

y zapewni

ć

:

- przeniesienie na fundamenty wszelkich obci

ąż

e

ń

 i oddziaływa

ń

 poziomych,

- odpowiedni

ą

 sztywno

ść

 konstrukcji wymagan

ą

 ze wzgl

ę

du na stan graniczny u

ż

ytkowania, jak r ównie

ż

 ze wzgl

ę

du

na boczne podparcie (st

ęż

enie) elementów 

ś

ciskanych i układów ramowych,

- odpowiednie warunki monta

ż

u i rektyfikacji konstrukcji na placu budowy.

d)  Cz

ęś

ci konstrukcji  oddzielone dylatacjam i  powinny  by

ć

 st

ęż

one  w  sposób  wzajemnie niezale

ż

ny.  W przypadku

dylatacji termicznych nale

ż

y uwzgl

ę

dnia

ć

 postanowienia 3.5.1.

5.2. Podparcia boczne elementów 

ś

ciskanych

a)  Element  mo

ż

na  uwa

ż

a

ć

  za  podpar ty  (st

ęż

ony)  nieprzesuwnie  w  kierunku  bocznym  prostopadłym  do  jego  osi,

je

ś

li  w  miejscu  podparcia  jest  on  poł

ą

czony  bezpo

ś

r ednio  lub  powi

ą

zany  po

ś

rednio  (za  pom oc

ą

  dodatkowych

pr

ę

tów) z konstrukcj

ą

 sztywn

ą

 i stateczn

ą

.

Za  konstrukcj

ę

  sztywn

ą

  mo

ż

na  uwa

ż

a

ć

  układ  tarczowy,  tarczowopr

ę

towy  lub  pr

ę

towy  (np.  t

ęż

nik  kratowy),  je

ś

li

mo

ż

e  on przenie

ść

 dodatkowe  siły boczne F

m

 - wg wzoru (64) , a ponadto je

ś

li w  warunkach działaj

ą

cych obci

ąż

e

ń

wzajemne  przem ieszczenia  s

ą

siednich  punktów  podparcia  (w  rozpatrywanym  kierunku)  nie  przekraczaj

ą

 

1

/

200

odległo

ś

ci mi

ę

dzy nimi (rys. 9).

b)  Podparcie 

ś

ciskanych  pasów  d

ź

wigarów  dachowych  płatwiami  lub  innymi  elementami  mo

ż

na  uwa

ż

a

ć

  za

nieprzesuwne, je

ś

li  ka

ż

de poł

ą

czenie  w  miejscu podparcia mo

ż

e  przenie

ść

 przypadaj

ą

c

ą

 na nie sił

ę

 F

0

 - wg wzoru

(65),  a  elementy  podpier aj

ą

ce  wskutek  ich  zespolenia  ze  sztywnym   pokryciem  s

ą

  konstrukcyjnie  zabezpieczone

przed utrat

ą

 stateczno

ś

ci w płaszczy

ź

nie połaci dachowej.

c)  Je

ś

li  boczne  podparcie realizuje  si

ę

  w  sposób po

ś

redni (r ys.  10),  to ka

ż

dy pr

ę

t  podpieraj

ą

cy jeden  (m = 1)  lub

po

ś

rednio  wi

ę

cej  (m  >  1)  elementów 

ś

ciskanych  powinien  przenie

ść

  i  przekaza

ć

  w  kierunku  st

ęż

enia  stosown

ą

(zale

ż

n

ą

 od liczby m) sił

ę

 podłu

ż

n

ą

 o warto

ś

ci równej

      (64)

przy czym

      (65)

gdzie:
N

c

 - siła podłu

ż

na w słupie lub siła w pasie kratownicy (w miejscu podparcia) lub wypadkowa napr

ęż

e

ń

 normalnych

ś

ciskanej strefie przekroju d

ź

wigara pełno

ś

ciennego (w miejscu podparcia),

A

c

 - pole przekroju słupa, pasa 

ś

ciskanego lub 

ś

ciskanej strefy przekroju d

ź

wigara pełno

ś

ciennego.

Je

ś

li  siła 

ś

ciskaj

ą

ca  w  elemencie  podpieranym  (w  słupie)  jest  stała  (N

c

  =  const),  a  liczba  po

ś

rednich  punktów

podparcia jest wi

ę

ksza ni

ż

 jeden, to do oblicze

ń

 mo

ż

na przyjmowa

ć

 siły boczne o warto

ś

ciach równych

      (66)

gdzie:
l', l" - odległo

ś

ci rozpatrywanego punktu podparcia od s

ą

siednich punktów podparcia,

l - długo

ść

 (rozpi

ę

to

ść

) elementu podpieranego.

5.3. St

ęż

enia dachowe

a) St

ęż

enia  połaciowe poprzeczne nale

ż

y  stosowa

ć

 na całej  szeroko

ś

ci dachu, co najmniej  w dwóch skrajnych lub

przedskrajnych polach siatki podpór, a tak

ż

e w tych polach, w których wyst

ę

puj

ą

 st

ęż

enia 

ś

cian podłu

ż

nych.

b)  St

ęż

enia  podłu

ż

ne  stosuje  si

ę

  w  płaszczy

ź

nie  połaci  dachowej  lub  w  poziomie  pasów  dolnych,  gdy  zachodzi

konieczno

ść

 przeniesienia sił poziomych prostopadłych do 

ś

cian podłu

ż

nych.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 34

background image

Rys. 9

Rys. 10

c)  St

ęż

enia  pionowe  (skratowania  mi

ę

dzy  d

ź

wigarami)  nale

ż

y  stosowa

ć

  co  najmniej  w  tych  polach,  w  których

wyst

ę

puj

ą

 poprzeczne st

ęż

enia połaciowe, a w uzasadnionych przypadkach na całej długo

ś

ci dachu.

St

ęż

enia  pionowe  nale

ż

y  rozmieszcza

ć

  w 

ś

rodku  rozpi

ę

to

ś

ci  d

ź

wigara  lub  g

ęś

ciej,  a  w  przypadku  d

ź

wigarów  ze

słupkami  podporowymi  -  równie

ż

  w  linii  podpór.  Rozstaw  st

ęż

e

ń

,  a  tak

ż

e  odległo

ść

  najbli

ż

szego  st

ęż

enia  od  linii

podpór nie powinna by

ć

 wi

ę

ksza ni

ż

 15 m.

Pasy gór ne d

ź

wigarów powinny by

ć

 wzajemnie powi

ą

zane (st

ęż

one po

ś

rednio płatwiam i lub dodatkowym i pr

ę

tami

prostopadłymi) w płaszczyznach st

ęż

e

ń

 pionowych lub g

ęś

ciej, gdy wymaga tego stateczno

ść

 pasów.

W  przypadku  hal  z  suwnicami  o  ud

ź

wigu  Q 

  15  Mg,  a  tak

ż

e  dachów  bezpłatwiowych  powy

ż

sze  wymaganie

dotyczy równie

ż

 pasów dolnych d

ź

wigarów kratowych.

5.4. Układy ramowe (szkieletowe)

5.4.1. Ogólny podział ram
a) Ram

ę

  mo

ż

na uwa

ż

a

ć

  za sztywno st

ęż

on

ą

 w  swojej płaszczy

ź

nie, czyli za  układ  o w

ę

złach nieprzesuwnych, je

ś

li

sztywno

ść

  postaciowa  układu  "ram a  +  st

ęż

enie"  (RS)  jest  co  najmniej  pi

ę

ciokrotnie  wi

ę

ksza  ni

ż

  sztywno

ść

postaciowa ramy (R), tzn.:

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 35

background image

      (67)

gdzie 

ψ

RS

ψ

R

 - odpowiednie warto

ś

ci przechyłu od poziomej siły jednostkowej; przechył nale

ż

y interpretowa

ć

 jako

tangens k

ą

ta obrotu ci

ę

ciwy słupa mi

ę

dzy punktami podparcia.

b)  Ramy samostateczne (tj  ram y  o w

ę

złach  sztywnych,  bez st

ęż

e

ń

),  a tak

ż

e  ramy  podatnie  st

ęż

one,  gdy  nie  jest

spełniony warunek (67) nale

ż

y uwa

ż

a

ć

 za układy o w

ę

złach przesuwnych.

5.4.2.  Parametr  niedoskonało

ś

ci 

ψ

0

  dla  ram  o  prostok

ą

tnej  lub  zbli

ż

onej  konfiguracji  pr

ę

tów  przyjmuje  si

ę

  w

postaci wst

ę

pnego przechyłu kondygnacji, okre

ś

lonego wzorem

      (68)

gdzie:

h - wysoko

ść

 kondygnacji, m,

n - liczba słupów danej kondygnacji w rozpatrywanej płaszczy

ź

nie.

5.4.3. Wska

ź

nik wra

ż

liwo

ś

ci na efekty II rz

ę

du 

α

H

 dotyczy  wielokondygnacyjnych układów ramowych o w

ę

złach

przesuwnych (rys. 11), a jego warto

ść

 nale

ż

y ustala

ć

 dla ka

ż

dej kondygnacji nast

ę

puj

ą

co:

      (69)

gdzie:

Σ

H  -  sumaryczne  obci

ąż

enie  poziome  powy

ż

ej  rozpatrywanej  kondygnacji  (siła  poprzeczna  od  obci

ąż

enia

zewn

ę

trznego),

Σ

N - sumaryczne obci

ąż

enie pionowe przenoszone przez słupy rozpatrywanej kondygnacji,

ψ

0

 - wst

ę

pny przechył rozpatrywanej kondygnacji obliczony wg wzoru (68),

∆ψ

 - przyrost przechyłu spowodowany działaniem sił poziomych (H + H

o

).

Przyrost 

∆ψ

 mo

ż

na ustala

ć

 wg zale

ż

no

ś

ci

      (70)

gdzie 

ψ

I

 - przechył spowodowany działaniem sił H, obliczony wg teorii I rz

ę

du.

W przypadku braku zewn

ę

trznego obci

ąż

enia poziomego (

Σ

H = 0)

      (71)

gdzie 

  -  przechył  spowodowany  działaniem  sił  H

0

  = 

ψ

0

Σ

P,  przy  czym  

Σ

P  -  oddziaływania  pionowe  rygli

rozpatrywanej kondygnacji.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 36

background image

Rys. 11

Je

ś

li dla konstrukcji w stanie spr

ęż

ystym dla ka

ż

dej kondygnacji spełniony jest warunek 

α

H

 

 0,1, to m o

ż

na przyj

ąć

,

ż

e układ nie jest wra

ż

liwy na efekty II rz

ę

du.

5.4.4. Zasady oblicze

ń

 statycznych

a) Według teorii I rz

ę

du mo

ż

na oblicza

ć

:

- układy jednokondygnacyjne,
- układy wielokondygnacyjne sztywno st

ęż

one (p. 5.4.1 poz. a), a tak

ż

e

- układy niewra

ż

liwe na efekty II rz

ę

du (p. 5.4.3; 

α

H

 

 0,1).

Je

ś

li  wg  teorii  I  rz

ę

du  oblicza  si

ę

  ram y  samostateczne  lub  st

ęż

one,  które  zawieraj

ą

 (podpieraj

ą

  za  pomoc

ą

  rygli)

słupy  wahadłowe  (rys.  12),  to  w  obliczeniach  nale

ż

y  uwzgl

ę

dnia

ć

  dodatkowe  siły  poziome  H

0

  spowodowane

wst

ę

pnym przechyłem słupów wahadłowych.

b)  Według  teorii II  rz

ę

du  nale

ż

y  oblicza

ć

  układy  wielokondygnacyjne  wra

ż

liwe  na  efekty  II  rz

ę

du  (

α

H

 

  0,1),  przy

czym  je

ś

li  wym iarowanie  konstrukcji  przeprowadza  si

ę

  na  podstawie  sił  i  m om entów  II  rz

ę

du  z  uwzgl

ę

dnieniem

wst

ę

pnych przechyłów 

ψ

0

 wg wzoru (68), to pr zy  spr awdzaniu  stateczno

ś

ci słupy  takich układów mo

ż

na traktowa

ć

jak słupy układów o w

ę

złach nieprzesuwnych ze współczynnikiem długo

ś

ci wyboczeniowej 

µ

 

 1.

c)  Siły  wewn

ę

trzne  II  rz

ę

du  (zwi

ę

kszone  w  stosunku  do  sił  I  rz

ę

du  wskutek  przemieszcze

ń

  poziomych  układu)

mo

ż

na  wyznacza

ć

  w  sposób  przybli

ż

ony,  przyjmuj

ą

c  do  oblicze

ń

  wg  teorii  I  rz

ę

du  zast

ę

pcze  (zwi

ę

kszone)  siły

poziome H

II

, wyznaczone wg zale

ż

no

ś

ci:

      (72)

gdzie:

α

H

 - wska

ź

nik wra

ż

liwo

ś

ci wg wzoru (69),

H

0

 - jak we wzorze (71),

H - siła pozioma od obci

ąż

enia zewn

ę

trznego na poziomie rozpatrywanej kondygnacji.

5.5. Stateczno

ść

 poło

ż

enia

a)  Sprawdzenie  stateczno

ś

ci  poło

ż

enia  polega  na  wykazaniu, 

ż

e  konstrukcja  lub  jej  cz

ęść

,  traktowana  jako  ciało

sztywne, jest zabezpieczona przed przesuni

ę

ciem, uniesieniem lub wywróceniem.

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 37

background image

Rys. 12

b) Stateczno

ść

 poło

ż

enia jest zachowana, je

ś

li spełnione s

ą

 warunki:

      (73)

gdzie:
F

Rd

,  M

Rd

  -  warto

ś

ci  obliczeniowe  wypadkowej  siły  biernej  i  momentu,  przeciwdziałaj

ą

cych  zmianie  poło

ż

enia

(obrotowi):
F

Rd

 = F

Rk

 

 

γ

f

M

Rd

 = M

Rk

 

 

γ

f

 przy czym 

γ

f

 

 0,9;

F

Sd

M

Sd

 - warto

ś

ci obliczeniowe działa

ń

 czynnych;

F

Sd

 = F

Sk

 

 

γ

f

M

Sd

 = M

Sk

 

 

γ

f

 przy czym 

γ

f

 

 1,1.

c)  Je

ś

li  warunki (73) nie  s

ą

  spełnione,  to  nale

ż

y  stosowa

ć

  specjalne zabezpieczenie  w  postaci  st

ęż

e

ń

  (zakotwie

ń

)

lub dodatkowego balastu.

Ci

ą

g dalszy normy

Zmiany, Poprawki, Uwagi

PN-90/B-03200/Az3, grudzie

ń

 1995

PRZEDMOWA DO ZMIANY

Niniejsza zmiana jest trzeci

ą

 zmian

ą

 wprowadzon

ą

 do PN-B-03200:1990 (PN-90/B-03200)

Zmiana ta nie uwzgl

ę

dnia tre

ś

ci poprzednich zmian.

Zmiany wprowadzone do normy w latach 1992 do 1994 zostały opublikowane w:
Biuletynie PKNMiJ nr 10/92,
Biuletynie PKNMiJ nr 13/93 (zmiana niepublikowana - tre

ść

 zmiany wprowadzono do II wydania z 1994 r.).

Ostatnie  wydanie  normy  jest  dost

ę

pne  w  O

ś

rodku  Informacji  i  Dokumentacji  Biura  Polskiego  Kom itetu

Normalizacyjnego.

TRE

ŚĆ

 ZMIANY

W rozdziale 7, tre

ść

 postanowienia przej

ś

ciowego zmienia si

ę

 nast

ę

puj

ą

co:

Dopuszcza si

ę

 stosowanie PN-B-03200:1980 (PN-80/B-03200) do  dnia 31 grudnia 1999 r. w takim  zakresie, jak to

wynika z postanowie

ń

 aktualnie obowi

ą

zuj

ą

cych norm odwołuj

ą

cych si

ę

 do PN-B-03200:1980 (PN-80/B-03200).

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 38

background image

zmiana 1
92.07.29

5. PN-90/B-03200 Konstrukcje stalowe. Obliczenia statyczne i projektowe
0702

W rozdziale 7. POSTANOWIENIA PRZEJ

Ś

CIOWE zmienia si

ę

 tre

ść

 nast

ę

puj

ą

co:

Dopuszcza  si

ę

  stosowanie  PN-80/B-03200  do  dnia  31  grudnia  1995  r .  w  takim  zakresie,  jak  to  wynika  z

postanowie

ń

 aktualnie obowi

ą

zuj

ą

cych norm zwi

ą

zanych odwołuj

ą

cych si

ę

 do PN-80/B-03200.

(Biuletyn PKNMiJ nr 10/92 poz. 48)

PN-B-
03200/AC2:1997

Konstrukcje
stalowe -
Obliczenia
statyczne i
projektowanie

Zał

ą

cznik 5

p.4.3 wzór (Z 5-
7) przy
współczynniku
1,4

INFORMACJE
DODATKOWE

      

odsyłacz

2)

;

2)

 Patrz

INFORMACJE
DODATKOWE
p. 10
(tre

ść

 odsyłacza

umieszcza si

ę

na dole strony
pod kresk

ą

)

Dopisuje si

ę

 p.

10 o tre

ś

ci:

10. Komentarz
do wzoru (Z5-7)
Je

ś

li znany

(ustalony) jest
rozstaw
poprzeczny kół

ś

wietle a, to

we wzorze (Z5-
7) zamiast
współczynnika
1,4 (przy P)
mo

ż

na

przyjmowa

ć

warto

ść

gdzie:
b - szeroko

ść

pasa

1997-06-26

PN-90/B-03200

ASLAN - WYDAWNICTWA ELEKTRONICZNE

www.aslan.com.pl

Strona 39