background image

Dlaczego potrzebujemy pracy? 

 

Pytanie  to  na  pierwszy  rzut  oka  jest  bardzo  proste.  Głównym  elementem                      

jaki  przychodzi  na  my

ś

l  gdy  mówimy  o  tym  dlaczego  pracujemy  –  jest  wynagrodzenie: 

pracujemy by zarabia

ć

 pieni

ą

dze.  

Jest  to  podstawowa  rola  pracy,  poniewa

Ŝ

  dzi

ę

ki  niej  (czy  raczej  dzi

ę

ki  jej  finansowym 

rezultatom)  mo

Ŝ

emy  zaspokaja

ć

  najbardziej  podstawowe  potrzeby  bezpiecze

ń

stwa, 

egzystencji. 

Osoba  pozostaj

ą

ca  bez  pracy  pozbawiona  zostaje  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  sprawowania  kontroli                   

nad  swoj

ą

  sytuacj

ą

,  gdy

Ŝ

  ma  niewielk

ą

  mo

Ŝ

liwo

ść

  dokonywania  wyborów.  Problemy 

finansowe, szczególnie gdy si

ę

 przedłu

Ŝ

aj

ą

, prowadz

ą

 do konieczno

ś

ci obni

Ŝ

enia standardu 

Ŝ

ycia,  ł

ą

cznie  ze  zmian

ą

  warunków  mieszkaniowych,  a  nawet  do  konfliktów  rodzinnych                

i  bezdomno

ś

ci.  To  wszystko  sprzyja  szybkiemu  wytwarzaniu  si

ę

  poczucia  pora

Ŝ

ki, 

niepewno

ś

ci i obni

Ŝ

eniu samooceny bezrobotnego człowieka. Nad bezrobotnymi ci

ąŜ

y poza 

tym zjawisko atrybucji dyspozycyjnych: je

ś

li kto

ś

 nie ma pracy, mo

Ŝ

e by

ć

 spostrzegany przez 

innych  jako  osoba  leniwa,  niezaradna 

Ŝ

yciowo,  nieprzystosowana.  Niestety,  maj

ą

ś

wiadomo

ść

  takiej  percepcji,  niektórzy  bezrobotni  sami  zaczynaj

ą

  w  to  wierzy

ć

Ŝ

e  tacy 

wła

ś

nie s

ą

W  tej  sytuacji  usiłowania  znalezienia  pracy  mog

ą

  stawa

ć

  si

ę

  coraz  słabsze. 

Pracodawcy  nie  chc

ą

  z  kolei  zatrudnia

ć

  kogo

ś

,  kto  przez  dłu

Ŝ

szy  czas  był  bezrobotnym. 

Uwa

Ŝ

aj

ą

  oni, 

Ŝ

e  nawet  je

ś

li  w  momencie  stania  si

ę

  bezrobotnym  nie  wykazywał                     

on  psychicznych  i  fizycznych  ułomno

ś

ci,  to  w  czasie    bycia  bezrobotnym  stał  si

ę

  on  coraz 

mniej warto

ś

ciowym potencjalnym pracownikiem.  

 

Bezrobocie  dla  wielu  osób  mo

Ŝ

e  by

ć

  specyficznym  sposobem  na 

Ŝ

ycie,  w  pełni 

ś

wiadomym  wyborem,  np.  ucieczk

ą

  przed  prac

ą

  zagra

Ŝ

aj

ą

c

ą

  zdrowiu  i 

Ŝ

yciu.                        

W  tym  przypadku  bezrobocie  jest 

ś

wiadomym  wyborem  mniejszego  zła.  Dla  wielu  osób, 

panuj

ą

ca  na  rynku  konkurencja  i  rywalizacja,  do  jakiej  zmusza  gospodarka  rynkowa,                   

z bardzo niejasnymi regułami gry, powoduje reakcje ucieczkowe.  

 

Równie

Ŝ

  zdobycze  socjalne  -  zasiłki,  ochrona  zdrowia,  mo

Ŝ

liwo

ś

ci  bezpłatnego            

lub bardzo taniego kształcenia si

ę

 - zarówno łagodz

ą

 wahania koniunktury, jak i pozbawiaj

ą

 

motywacji do podejmowania gorzej płatnej pracy, co de facto konserwuje cz

ęść

 bezrobocia. 

Długotrwałe bezrobocie przyzwyczaja do 

Ŝ

ycia poza rynkiem pracy, a taki model 

Ŝ

ycia mo

Ŝ

sta

ć

 si

ę

 dziedziczny. 

 

background image

Gdyby zatem spojrze

ć

 szerzej na problem roli jak

ą

 odgrywa praca w 

Ŝ

yciu człowieka, 

okazuje  si

ę

 

Ŝ

e  praca  oferuje  znacznie  szerszy  wachlarz  konsekwencji:  społecznych                 

czy psychologicznych. 

Oprócz  tego, 

Ŝ

e  stanowi  niezb

ę

dny  warunek  egzystencji  jest  tak

Ŝ

e  wyznacznikiem 

kształtuj

ą

cym osobowo

ść

, wpływa na rozwój człowieka, wyzwala w nim inicjatyw

ę

 i twórcz

ą

 

aktywno

ść

  my

ś

low

ą

,  dostarcza  prze

Ŝ

y

ć

  estetycznych,  przynosi  rado

ść

  i  zadowolenie,               

ale  i  stanowi  te

Ŝ

 

ź

ródło  trudno

ś

ci,  zmartwie

ń

  i  niepowodze

ń

  oraz  mo

Ŝ

e  wprowadza

ć

 

człowieka w stan niezadowolenia i zniech

ę

cenia. 

 

Potrzeba  uznania,  samorealizacji,  kompetencje  oraz  aktywno

ść

  zawodowa  dobrze 

oceniana  przez  kolegów  i  przeło

Ŝ

onych  s

ą

  bardzo  istotn

ą

  dla  zaspokojenia  potrzeb 

człowieka  –  sfer

ą

 

Ŝ

ycia.  Człowiek  bezrobotny  pozbawiony  jest  nie  tylko  dochodów  z  pracy 

ale i tych wszystkich pozostałych gratyfikacji. W naszej kulturze zawód i miejsce w hierarchii 

zawodowej s

ą

 podstawowym wyznacznikiem miejsca zajmowanego w strukturze społecznej  

i społecznej przydatno

ś

ci człowieka. 

Ludzie  s

ą

  istotami  d

ąŜą

cymi  do  rozwoju  i  wykorzystania  swoich  potencjalnych  mo

Ŝ

liwo

ś

ci. 

Człowiek  pracuj

ą

cy  nie  jest  istot

ą

  ograniczaj

ą

c

ą

  swe  d

ąŜ

enia  tylko  do  podstawowych 

warunków  egzystencji.  Jest  istot

ą

  zło

Ŝ

on

ą

  i  skomplikowan

ą

,  o  wyra

ź

nych  celach                          

i  aspiracjach.  Jest  to  widoczne  np.  w  sytuacji  zmiany  pracy,  wynikaj

ą

cej  z  własnej  decyzji,            

w momencie gdy praca pomimo tego 

Ŝ

e przynosi godziwy zarobek, nie daje ani satysfakcji, 

ani nie przyczynia si

ę

 do dalszego rozwoju człowieka. 

 

Wielowymiarowo

ść

  nast

ę

pstw  bezrobocia  sprawia,  i

Ŝ

  zjawisko  to  jest  szczególnie 

niebezpieczne  nie  tylko  z  powodów  ekonomicznych  ale  tak

Ŝ

e  psychologicznych, 

socjologicznych czy moralnych. 

 

Osoby  przez  długi  czas  pozostaj

ą

ce  bez  pracy  jako  najwa

Ŝ

niejsze  konsekwencje 

swojego  bezrobocia  najcz

ęś

ciej  wymieniaj

ą

:  brak  pieni

ę

dzy  (79  proc.),  konieczno

ść

 

pozostawania  na  czyim

ś

  utrzymaniu  (74  proc.),  utrat

ę

  szans  rozwoju  zawodowego                  

(57  proc.),  zubo

Ŝ

enie  ich  rodziny  (56  proc.),  poczucie  bezradno

ś

ci  (55  proc.),  konieczno

ść

 

proszenia o pomoc (51 proc.). 

Połowa bezrobotnych (50 proc.) zwraca uwag

ę

 na nadmiar wolnego czasu, cz

ę

stsze 

konflikty w rodzinie (42 proc.), a 28 proc. odczuwa pogorszenie stanu zdrowia i ma poczucie, 

Ŝ

e  s

ą

  nikomu  niepotrzebni.  (

ź

ródło:  badania  Centrum  Badania  Opinii  Społecznej  –              

marzec 2007 r.) 

Długotrwałe  bezrobocie  zmniejsza  szanse  na  podj

ę

cie  pracy,  po  pierwsze,  ze  wzgl

ę

du             

na  dezaktualizowanie  si

ę

  kwalifikacji  wyniesionych  ze  szkoły.  Po  drugie,  dłu

Ŝ

szy  czas 

background image

pozostawania  bez  zatrudnienia  powoduje  niekorzystne  zmiany  osobowo

ś

ciowe:  bierno

ść

apati

ę

, brak inicjatywy.  

 

Pomimo  tego, 

Ŝ

e  osoba  pozostaj

ą

ca  bez  pracy  mo

Ŝ

e  odczuwa

ć

  wolno

ść

                        

od zwi

ą

zanych z prac

ą

 uci

ąŜ

liwo

ś

ci, mo

Ŝ

e wr

ę

cz zachłysn

ąć

 si

ę

 czasem wolnym, jaki nagle 

pozostaje  do  jego  dyspozycji,  to  zwykle  jest  to  stan  przej

ś

ciowy.  Taka  swoboda                           

i  towarzysz

ą

ca  jej  rado

ść

  zostaj

ą

  z  czasem  zast

ą

pione  (zwłaszcza  gdy  wyczerpuj

ą

  si

ę

 

materialne 

ś

rodki  utrzymania  a  okres  pozostawania  bez  pracy  ulega  wydłu

Ŝ

eniu)  przez 

odczucia  zupełnie  innego  rodzaju,  zwłaszcza  za

ś

  przez  niezno

ś

ne  poczucie  uzale

Ŝ

nienia           

od innych i do

ś

wiadczenie własnej marginalno

ś

ci, braku znaczenia w społecze

ń

stwie. 

 

Jakie zatem warto

ś

ci mo

Ŝ

e realizowa

ć

 człowiek dzi

ę

ki pracy? 

 

Ekonomiczne bezpiecze

ń

stwo – maj

ą

c stały dochód, niezale

Ŝ

nie od tego, jakiej wysoko

ś

ci, 

człowiek mo

Ŝ

e planowa

ć

 wydatki i mie

ć

 wpływ na jako

ść

 

Ŝ

ycia. 

 

Nadawanie  struktury  i  rytmu 

Ŝ

ycia  (narzucanie  aktywno

ś

ci)  –  trzeba  pój

ść

  do  pracy, 

wiadomo, co danego dnia nale

Ŝ

y zrobi

ć

, kiedy jest czas na posiłek, na spotkania towarzyskie 

i inne aktywno

ś

ci. 

 

Sens i cel 

Ŝ

ycia – wykonuj

ą

c prac

ę

, ludzie odczuwaj

ą

 jej społeczn

ą

 u

Ŝ

yteczno

ść

, co nadaje 

sens ich działaniom, a czasami determinuje wr

ę

cz sens ich 

Ŝ

ycia. 

 

Okre

ś

lenie  to

Ŝ

samo

ś

ci  człowieka  i  jego  statusu  –  praca  zawodowa,  szczególnie 

zwi

ą

zana  z  wysokimi  kwalifikacjami,  stanowi 

ź

ródło  identyfikacji  człowieka.  Ludzie  znajduj

ą

  

w  pracy  mo

Ŝ

liwo

ść

  spełnienia  swoich  talentów  i  zainteresowa

ń

,  odczuwaj

ą

  dum

ę

                       

i  zadowolenie.  Jednocze

ś

nie  otrzymuj

ą

  oznaki  szacunku  od  innych  z  powodu  swojego 

statusu i autorytetu 

 

Poczucie  wi

ę

zów  z  innymi  –  w  pracy  ludzie  znajduj

ą

  przyjaciół,  otrzymuj

ą

  emocjonalne 

wsparcie i inspiracje do dalszych działa

ń

 

 

Znaczenie pracy w 

Ŝ

yciu człowieka zale

Ŝ

y od wielu czynników a najwa

Ŝ

niejsze z nich 

to  poziom  wykształcenia,  przynale

Ŝ

no

ść

  społeczna,  do

ś

wiadczenie 

Ŝ

yciowe,  zmiany 

społeczne,  etos  pracy  w  danej  kulturze.  Wyniki  bada

ń

  przeprowadzanych  w

ś

ród  osób 

bezrobotnych  s

ą

  jednoznaczne:  dowodz

ą

Ŝ

e  bezrobotni  s

ą

  w  gorszej  kondycji  psychicznej            

i fizycznej od pracuj

ą

cych (

ź

ródło: Tyszka T., Psychologia ekonomiczna, GWP, Sopot 2004).