Dlaczego potrzebujemy pracy?
Pytanie to na pierwszy rzut oka jest bardzo proste. Głównym elementem
jaki przychodzi na my
ś
l gdy mówimy o tym dlaczego pracujemy – jest wynagrodzenie:
pracujemy by zarabia
ć
pieni
ą
dze.
Jest to podstawowa rola pracy, poniewa
Ŝ
dzi
ę
ki niej (czy raczej dzi
ę
ki jej finansowym
rezultatom) mo
Ŝ
emy zaspokaja
ć
najbardziej podstawowe potrzeby bezpiecze
ń
stwa,
egzystencji.
Osoba pozostaj
ą
ca bez pracy pozbawiona zostaje mo
Ŝ
liwo
ś
ci sprawowania kontroli
nad swoj
ą
sytuacj
ą
, gdy
Ŝ
ma niewielk
ą
mo
Ŝ
liwo
ść
dokonywania wyborów. Problemy
finansowe, szczególnie gdy si
ę
przedłu
Ŝ
aj
ą
, prowadz
ą
do konieczno
ś
ci obni
Ŝ
enia standardu
Ŝ
ycia, ł
ą
cznie ze zmian
ą
warunków mieszkaniowych, a nawet do konfliktów rodzinnych
i bezdomno
ś
ci. To wszystko sprzyja szybkiemu wytwarzaniu si
ę
poczucia pora
Ŝ
ki,
niepewno
ś
ci i obni
Ŝ
eniu samooceny bezrobotnego człowieka. Nad bezrobotnymi ci
ąŜ
y poza
tym zjawisko atrybucji dyspozycyjnych: je
ś
li kto
ś
nie ma pracy, mo
Ŝ
e by
ć
spostrzegany przez
innych jako osoba leniwa, niezaradna
Ŝ
yciowo, nieprzystosowana. Niestety, maj
ą
c
ś
wiadomo
ść
takiej percepcji, niektórzy bezrobotni sami zaczynaj
ą
w to wierzy
ć
,
Ŝ
e tacy
wła
ś
nie s
ą
.
W tej sytuacji usiłowania znalezienia pracy mog
ą
stawa
ć
si
ę
coraz słabsze.
Pracodawcy nie chc
ą
z kolei zatrudnia
ć
kogo
ś
, kto przez dłu
Ŝ
szy czas był bezrobotnym.
Uwa
Ŝ
aj
ą
oni,
Ŝ
e nawet je
ś
li w momencie stania si
ę
bezrobotnym nie wykazywał
on psychicznych i fizycznych ułomno
ś
ci, to w czasie bycia bezrobotnym stał si
ę
on coraz
mniej warto
ś
ciowym potencjalnym pracownikiem.
Bezrobocie dla wielu osób mo
Ŝ
e by
ć
specyficznym sposobem na
Ŝ
ycie, w pełni
ś
wiadomym wyborem, np. ucieczk
ą
przed prac
ą
zagra
Ŝ
aj
ą
c
ą
zdrowiu i
Ŝ
yciu.
W tym przypadku bezrobocie jest
ś
wiadomym wyborem mniejszego zła. Dla wielu osób,
panuj
ą
ca na rynku konkurencja i rywalizacja, do jakiej zmusza gospodarka rynkowa,
z bardzo niejasnymi regułami gry, powoduje reakcje ucieczkowe.
Równie
Ŝ
zdobycze socjalne - zasiłki, ochrona zdrowia, mo
Ŝ
liwo
ś
ci bezpłatnego
lub bardzo taniego kształcenia si
ę
- zarówno łagodz
ą
wahania koniunktury, jak i pozbawiaj
ą
motywacji do podejmowania gorzej płatnej pracy, co de facto konserwuje cz
ęść
bezrobocia.
Długotrwałe bezrobocie przyzwyczaja do
Ŝ
ycia poza rynkiem pracy, a taki model
Ŝ
ycia mo
Ŝ
e
sta
ć
si
ę
dziedziczny.
Gdyby zatem spojrze
ć
szerzej na problem roli jak
ą
odgrywa praca w
Ŝ
yciu człowieka,
okazuje si
ę
Ŝ
e praca oferuje znacznie szerszy wachlarz konsekwencji: społecznych
czy psychologicznych.
Oprócz tego,
Ŝ
e stanowi niezb
ę
dny warunek egzystencji jest tak
Ŝ
e wyznacznikiem
kształtuj
ą
cym osobowo
ść
, wpływa na rozwój człowieka, wyzwala w nim inicjatyw
ę
i twórcz
ą
aktywno
ść
my
ś
low
ą
, dostarcza prze
Ŝ
y
ć
estetycznych, przynosi rado
ść
i zadowolenie,
ale i stanowi te
Ŝ
ź
ródło trudno
ś
ci, zmartwie
ń
i niepowodze
ń
oraz mo
Ŝ
e wprowadza
ć
człowieka w stan niezadowolenia i zniech
ę
cenia.
Potrzeba uznania, samorealizacji, kompetencje oraz aktywno
ść
zawodowa dobrze
oceniana przez kolegów i przeło
Ŝ
onych s
ą
bardzo istotn
ą
dla zaspokojenia potrzeb
człowieka – sfer
ą
Ŝ
ycia. Człowiek bezrobotny pozbawiony jest nie tylko dochodów z pracy
ale i tych wszystkich pozostałych gratyfikacji. W naszej kulturze zawód i miejsce w hierarchii
zawodowej s
ą
podstawowym wyznacznikiem miejsca zajmowanego w strukturze społecznej
i społecznej przydatno
ś
ci człowieka.
Ludzie s
ą
istotami d
ąŜą
cymi do rozwoju i wykorzystania swoich potencjalnych mo
Ŝ
liwo
ś
ci.
Człowiek pracuj
ą
cy nie jest istot
ą
ograniczaj
ą
c
ą
swe d
ąŜ
enia tylko do podstawowych
warunków egzystencji. Jest istot
ą
zło
Ŝ
on
ą
i skomplikowan
ą
, o wyra
ź
nych celach
i aspiracjach. Jest to widoczne np. w sytuacji zmiany pracy, wynikaj
ą
cej z własnej decyzji,
w momencie gdy praca pomimo tego
Ŝ
e przynosi godziwy zarobek, nie daje ani satysfakcji,
ani nie przyczynia si
ę
do dalszego rozwoju człowieka.
Wielowymiarowo
ść
nast
ę
pstw bezrobocia sprawia, i
Ŝ
zjawisko to jest szczególnie
niebezpieczne nie tylko z powodów ekonomicznych ale tak
Ŝ
e psychologicznych,
socjologicznych czy moralnych.
Osoby przez długi czas pozostaj
ą
ce bez pracy jako najwa
Ŝ
niejsze konsekwencje
swojego bezrobocia najcz
ęś
ciej wymieniaj
ą
: brak pieni
ę
dzy (79 proc.), konieczno
ść
pozostawania na czyim
ś
utrzymaniu (74 proc.), utrat
ę
szans rozwoju zawodowego
(57 proc.), zubo
Ŝ
enie ich rodziny (56 proc.), poczucie bezradno
ś
ci (55 proc.), konieczno
ść
proszenia o pomoc (51 proc.).
Połowa bezrobotnych (50 proc.) zwraca uwag
ę
na nadmiar wolnego czasu, cz
ę
stsze
konflikty w rodzinie (42 proc.), a 28 proc. odczuwa pogorszenie stanu zdrowia i ma poczucie,
Ŝ
e s
ą
nikomu niepotrzebni. (
ź
ródło: badania Centrum Badania Opinii Społecznej –
marzec 2007 r.)
Długotrwałe bezrobocie zmniejsza szanse na podj
ę
cie pracy, po pierwsze, ze wzgl
ę
du
na dezaktualizowanie si
ę
kwalifikacji wyniesionych ze szkoły. Po drugie, dłu
Ŝ
szy czas
pozostawania bez zatrudnienia powoduje niekorzystne zmiany osobowo
ś
ciowe: bierno
ść
,
apati
ę
, brak inicjatywy.
Pomimo tego,
Ŝ
e osoba pozostaj
ą
ca bez pracy mo
Ŝ
e odczuwa
ć
wolno
ść
od zwi
ą
zanych z prac
ą
uci
ąŜ
liwo
ś
ci, mo
Ŝ
e wr
ę
cz zachłysn
ąć
si
ę
czasem wolnym, jaki nagle
pozostaje do jego dyspozycji, to zwykle jest to stan przej
ś
ciowy. Taka swoboda
i towarzysz
ą
ca jej rado
ść
zostaj
ą
z czasem zast
ą
pione (zwłaszcza gdy wyczerpuj
ą
si
ę
materialne
ś
rodki utrzymania a okres pozostawania bez pracy ulega wydłu
Ŝ
eniu) przez
odczucia zupełnie innego rodzaju, zwłaszcza za
ś
przez niezno
ś
ne poczucie uzale
Ŝ
nienia
od innych i do
ś
wiadczenie własnej marginalno
ś
ci, braku znaczenia w społecze
ń
stwie.
Jakie zatem warto
ś
ci mo
Ŝ
e realizowa
ć
człowiek dzi
ę
ki pracy?
Ekonomiczne bezpiecze
ń
stwo – maj
ą
c stały dochód, niezale
Ŝ
nie od tego, jakiej wysoko
ś
ci,
człowiek mo
Ŝ
e planowa
ć
wydatki i mie
ć
wpływ na jako
ść
Ŝ
ycia.
Nadawanie struktury i rytmu
Ŝ
ycia (narzucanie aktywno
ś
ci) – trzeba pój
ść
do pracy,
wiadomo, co danego dnia nale
Ŝ
y zrobi
ć
, kiedy jest czas na posiłek, na spotkania towarzyskie
i inne aktywno
ś
ci.
Sens i cel
Ŝ
ycia – wykonuj
ą
c prac
ę
, ludzie odczuwaj
ą
jej społeczn
ą
u
Ŝ
yteczno
ść
, co nadaje
sens ich działaniom, a czasami determinuje wr
ę
cz sens ich
Ŝ
ycia.
Okre
ś
lenie to
Ŝ
samo
ś
ci człowieka i jego statusu – praca zawodowa, szczególnie
zwi
ą
zana z wysokimi kwalifikacjami, stanowi
ź
ródło identyfikacji człowieka. Ludzie znajduj
ą
w pracy mo
Ŝ
liwo
ść
spełnienia swoich talentów i zainteresowa
ń
, odczuwaj
ą
dum
ę
i zadowolenie. Jednocze
ś
nie otrzymuj
ą
oznaki szacunku od innych z powodu swojego
statusu i autorytetu
Poczucie wi
ę
zów z innymi – w pracy ludzie znajduj
ą
przyjaciół, otrzymuj
ą
emocjonalne
wsparcie i inspiracje do dalszych działa
ń
Znaczenie pracy w
Ŝ
yciu człowieka zale
Ŝ
y od wielu czynników a najwa
Ŝ
niejsze z nich
to poziom wykształcenia, przynale
Ŝ
no
ść
społeczna, do
ś
wiadczenie
Ŝ
yciowe, zmiany
społeczne, etos pracy w danej kulturze. Wyniki bada
ń
przeprowadzanych w
ś
ród osób
bezrobotnych s
ą
jednoznaczne: dowodz
ą
,
Ŝ
e bezrobotni s
ą
w gorszej kondycji psychicznej
i fizycznej od pracuj
ą
cych (
ź
ródło: Tyszka T., Psychologia ekonomiczna, GWP, Sopot 2004).