background image

NURT CHŁOPSKI W PROZIE 

- w polskiej literaturze 

wieś

życie codzienne jej mieszkańców

, chłopska niedola i fascynacja wiejskim 

folklorem to motywy  obecne w różnych epokach; 

już Mikołaj Rej poruszał ten problem w „Krótkiej rozprawie między trzema osobami: panem wójtem a 

plebanem”, Jan Kochanowski „Pieśń o Sobótce 

-

autorzy sławią w tego typu literaturze uroki wsi, pradawną obrzędowość 

-  

temat przekształcał się  w zależności od światopoglądu epoki: 

pozytywistyczne nowele

- problem 

społeczny, młodopolanie- epatują swoistą egzotyką, estetyczna konwencja 

rzadziej takie, które przedstawiają różne aspekty życia chłopskiego- inspiracja w kanonie kultury ludowej: 

W roztokach

” 

Władysław Orkan

, „

Chłopi

” 

Reymont

, „

Ludzie stamtąd

” 

Maria Dąbrowska

 

według 

terminologi

i Henryka Berezy i Zygmunta Ziątka 

proza nurtu chłopskiego pojawiła 

się jeszcze w dwudziestoleciu, w latach 30., a 

rozwinęła po II wojnie światowej, 

w latach 60 i 80. Lata 

80. To okres schyłkowy dla tej literatury  

ramy tego nurtu tworzą

powieść Stanisława Piętaka: „Młodość Jasia Kunefała

”- 

1938

 

(pierwsza część trylogii, jeszcze „Białowiejskie noce”- 1939 i 1947, „Ucieczka z miejsc ukochanych- 1948). 
Historia wiejskiego chłopaka, który odkrył w sobie duszę artysty, wyjechał ze wsi, aby realizować marzenia, 
plany, ale jest bardzo zadomowiony w kulturze wsi. Za 

utwór wieńczący  

nurt uważa się powieść 

Myśliwskiego „Kamień na kamieniu” 

Trzy pokolenia pisarzy nurtu chłopskiego: 

Twórcy urodzeni 

w latach 1900- 1920

ich powieści stanowią 

świadectwo dramatycznego 

rozdarcia egzystencjalnego i kulturowego

, człowiek „przesadzony” w obce środowisko. Należą 

tutaj: 

Stanisław Czernik, Stanisław Piętak, Henryk Worcell, Józef Morton, Julian 

Kawalec. 

 

1920- 1940

-  

debiut

  w latach 

50. i 60. 

XX wieku. 

Tadeusz Nowak, Marian P

ilot, Wiesław 

Myśliwski

. (Bereza nazywa ich „

zadomowionymi następcami

”)- potrafili wyciągnąć wnioski ze 

swojego pochodzenia, konstruowali własny język, tworzyli obszar nowej wrażliwości. 
 

Urodzeni po 1940

, należą tu: Józef Łoziński (1945), 

Edward Redliński 

( 1940)- 

to są 

eksperymentatorzy

- podstawowym kryterium 

decydującym o 

przynależności

 

do nurtu chłopskiego była 

biografia 

pisarza

pochodzenie społeczne

Nie łączyły ich żadne założenia estetyczne czy ideowe, 

ich 

podobieństwo

 

ujawniało się w zbieżności 

d

oświadczeń społecznych

, egzystencjalnych i kulturowych, 

w rodzaju wrażliwości moralnej, w predyspozycjach wyobraźni. 

często były to 

utwory bardzo osobiste

autobiograficzne

, przybierały 

postać wyznania 

pierwszoosobowego; potrzeba 

samoświadomości

samookr

eślania

 

się jest bardzo wyraźna w 

twórczości nurtu chłopskiego. 

Bohater

 

osadzony

 jest 

pomiędzy dwoma światami

kultura chłopska i to, co poza nią. 

Dwukulturowość

u jednych staje się 

źródłem tragizmu 

(

Julian Kawalec

), u innych 

źródłem drwiny 

(

Redliński

), 

e

ksperymentów językowych (Łoziński

). 

background image

Tematyka

 zatem: 

osadzenie między dwoma kulturami, wiejska tematyka 

(zagadnienia związane 

z migracją do miast, jej konsekwencjami, zerwanie więzi kulturowych poczucie wyobcowania, mitologizacja 
wsi, obrzędowość, symbolika etc.) 

wpływ kultury „pierwszej” widoczny w zakresie estetyki wyrastającej z ludowej obrzędowości i symboliki, 

chłopski szacunek do słowa, mającego mityczną moc stwarzającą. 

często pojawia się 

zjawisko stylizacji mitycznej

, świat żyjący w zgodzie z naturą, osadzony w czasie 

świętym (cyklicznym, rytmem wiecznego powrotu), uporządkowana przestrzeń. 

różna

 

wartość artystyczna tych tekstów

: obok słabych estetycznie pojawiają się arcydzieła, wspólne 

jest jednak doświadczenie umierania kultury wsi. Rozwijająca się cywilizacja niweluje różnice pomiędzy 
obyczajowością miasta i wsi. 

PIERWSZE POKOLENIE: 

dwukulturowość

 

była dla pisarzy tutaj należących 

powodem rozterek 

egzystencjalnych; 

-

Piętak

 

po znakomitym debiucie nie umiał odnaleźć swojej drogi artystycznej, brak satysfakcji stał się  

źródłem osobistej tragedii, pisarz 

w roku 1964 popełnił samobójstwo

- od 1965 przyznawana nagroda 

od jego imienia za debiuty powieściowe, tematyka wiejska; 

Wilhelm Mach

: „

Życie duże i małe

”, „

Góry nad czarnym morzem

” – podwójna perspektywa 

narracyjna (

utwór  „Życie….”)- 

dojrzały pisarz i jego dziecięce alter ego

. Sielski mit dzieciństwa 

konfrontowany  z dojrzałym, „cywilizowanym” widzeniem świata; 

„Góra nad ….” 

Odejście od  tematu wiejskiego

, ale 

pyta o granice pisarskiego „ja”, 

o granice 

osobowości artysty, o związek życia i sztuki; 

Julian Kawalec 

też podejmuje w swoich powieściach problem tożsamości; 

losy

 jego 

bohaterów

 

związane są z 

chłopska mentalnością

, z 

przywiązaniem do ziemi

, miejsce urodzenia okazuje się 

tym, co dete

rminuje dalsze losy człowieka, od czego nie ma ucieczki. Konstrukcja tragedii antycznej: ślepe 

przeznaczenie prowadzi do klęski życiowej; „Ziemi przypisany”- 

główny bohater Wojciech Trepa

, kiedy 

zabija uwodziciela siostry, nie ma wyjścia, zabijał w imię ziemi i rodziny. Według prawa ludzkiego nie zawinił, 
tłumacza go odwieczne prawa, chłopska moralność. Jednak Trepa zabija po wojnie wtedy już nie tłumaczy 
go związek z rodziną zagrożenie życia najbliższych, ani głód ziemi. Pozostaje wymiar indywidualnego 
zak

orzenienia w czasie minionym (niezdolność rozstania się z chłopskim losem, przepaść powstająca 

pomiędzy historycznymi, cywilizacyjnymi zmianami a uczuciami człowieka, który tożsamość wyprowadza z 
domu, ziemi, miejsca, gdzie jest u siebie). Z kolei Julian K

awalec w swojej prozie („

Przepłyniesz rzekę

”, 

1972

; „

Ukraść brata

” 

1982

; „

W gąszczu bram

” 

1989

odrzucał literackie wzorce wsi i chłopa 

literatury przełomu XIX i XX wieku – 

drążył psychikę wiejskich bohaterów

. U podstaw odrębności 

leżała 

dawna bieda

, która z jednej strony 

rodziła pazerność i chytrość

, a z drugiej 

– 

oszczędność i 

pracowitość

Ten świat ulega 

u Kawalca 

gwałtownemu rozbiciu

. Interesowali go nie tyle „wychodźcy 

ze wsi”, ile ludzie starsi, przeżywający przemianę jako własną klęskę, zauważający we współczesności 
zaprzeczenie naturalnego ładu – szacunku dla pracy, ziemi i chleba. W prozie Kawalca aspekty 
socjologiczne stanowią 

t

ło dla rozpoznań psychologicznych

.  

Józef Morton

, debiut przed wojną 

powieścią

 

spowiedź

motyw relacji ojca i syna. 

Morton 

przysłania refleksję opowieścią pozornie skupiona jedynie na akcji fabularnej. Chłopscy bohaterowie mówią 
własnym językiem o swoim losie. „

Mój drugi ożenek

”- 

monolog Marcina

, tytułowego bohatera, który 

szuka drugiej żony, to jak 

niewypowiedziany głos Macieja Boryny

żeni się z młodą kobieta, nie 

zważając na dobro dzieci.  W opowieści o 

Marcinie i Jadzi 

kryje się 

głęboka prawda o ludzkiej 

samotności

. Wszelakie myślenie podporządkowane ziemi (decyzje etc.). Ziemia w hierarchii wartości jest 

pierwsza i ostatnia. „

Ucieczka z raju

”  chłopska 

wersja „Zbrodni i kary 

(Bereza mówi)- przekładanie 

background image

opowieści, problemów, spraw, wyborów uniwersalnych na język chłopów. Dylematy współczesności nie 
pozostają jedynie w  myśli, ale przekładają się na konkretne wymiary działania, zmaterializowane myśli. 

twórcą nurtu chłopskiego pokolenia pierwszego był również, zapomniany 

Jan Bolesław Ożoga

- w 

jego twórczości widoczna 

inspiracja kulturą wiejską, folklorem

. Jego twórczość staje się zapowiedzią 

nowego typu w obrębie nurtu chłopskiego, kolejne pokolenie sięgać będzie znacznie głębiej w kulturę wsi, 
będzie z niej czerpało w nieco inny sposób- mówienie o wsi językiem jej kultury. 

DRUGIE POKOLENIE

- ich proza 

dowartościowuje kulturę chłopską

, sięgając po temat wiejski sięgają po język folkloru jako 

pewną 

filozofię

 

w nim zawartą. Tym językiem 

mówi o miłości, śmierci, życiu, sztuce, świecie 

etc. W 

obrębie tej kultury można poruszać ważną 

tematykę egzystencjalną, filozoficzną

Tadeusz Nowak 

zadebiutował w roku 

1956

, wpierw pozwolił się poznać jako poeta, potem dopiero 

jako prozaik, 

silnie czerpał inspirację z miejsca urodzenia 

(podtarnowskie Sikorzyce). Liryka Nowaka 

to 

poszukiwanie tożsamości

bohater zagubiony 

w społecznym i egzystencjalnym zamęcie, a 

odnajdujący się w przejawach duchowości: literatura, sztuka, obrzędy, symbole, religijność. W prozie 
Nowaka najważniejszym aspektem jest 

kreacja mitu- rzeczywisto

ści sfery sacrum 

opierająca 

się na 

nieprzemijających, odwiecznych wartościach

, stanowi obszar azylu artystycznego.  Tworzy 

poetyckie, baśniowe obrazy

 odrealnia bohatera wiejskiego. Zatrzymuje czas, 

wieś staje się swoistą 

arkadią

. „

A jak królem, a jak katem będziesz

”, Piotr, główny bohater przezywa swoją miłość 

pośród przyrody noszącej przejawy arkadyjskości. Kontakt z przyrodą odbywa się przez zmysły, rozmowa z 
transcendencją przez symbole. Harmonia, ład, porządek, cykliczność)- świat mityczny. Nowak poszukuje 
tego, co ponadhistoryczne, ponadczasowe, uniwersalne.  Szuka sfery sacrum w folklorze ludowym. 
P

roza Tadeusza Nowaka, scalająca dawne wierzenia ze współczesnymi przemianami społecznymi: progiem 

wstępnym była powieść „A jak królem, a jak katem będziesz” (1968), dotycząca okresu wojny i okupacji. 

Diabły

” (1971), „

Dwunastu

” (1974) i „

Prorok

” (1977) przynosiły obraz dramatu związanego z 

przechodzeniem bohaterów z krainy mitu w powojenną rzeczywistość

. W powieściach 

Półbaśnie

” (1976) i „

Wniebogłosy

” (1982) powraca Nowak do 

metaforycznych ujęć odrębności 

dawnej plebejskiej kultury. 

 

Edward Redliński 

podjął ów temat w nieco inny sposób. Przedstawiając zmiany społeczne, 

gospodarcze, kulturowe we wsi użył do opisu 

komizmu

. „

Listy z Rabarbaru

”( 1967), „

Awans

” ( 1973) 

pojawiają się akcenty satyryczno- ironiczne. Najbardziej widoczne są jednak w „

Konopielce

” (

1973

).  

umieranie chłopskiej obyczajowości pojawiło się również u 

Wiesława Myśliwskiego

. Interesuje go 

ludzki los postrzegany na wielu płaszczyznach

, na b

iografie bohaterów wpływają zarówno czynniki 

indywidualne, jak również zbiorowe.  Losu bohaterów „

Nagiego sadu

” i „

Kamienia na kamieniu

” 

rozgrywają się na tle powojennej Polski. 

Nagi sad

”- awans społeczny człowieka, którego ojciec, ubogi rolnik postanowił oderwać od ziemi. Chłopak 

ze wsi, wykształcony, staje się nauczycielem, awansuje, ale to staje się przyczyną jego klęski, żyje jakby nie 
swoim życiem. 

Jest oderwany od wartości

, które dotychczas wyznaczały mu granice świata i ład, który 

wypływał z niego właśnie. Rysuje się obraz człowieka „znikąd”. 

Kamień na kamieniu

”- bohater utworu przez całe życie chciał się 

wyzwolić od chłopskiego 

przeznaczenia,

 

wyrwać z tej mentalności chłopskiej. Dla bohaterów powieści Myśliwskiego ważna jest 

również 

chłopska tradycja

, która przejawia się w 

stosunku  do ziemi, ojca, rodziny

. Tożsamość to 

funkcja zbiorowości, pokora albo bunt wobec odwiecznych praw. Związek człowieka i świata, który go otacza 
najbardziej rysuje się w „Kamień ….”(Szymon Pietruszka wszelkie działania i te pozytywne i te negatywne, 
heroiczne i chuligańskie, wymierzał przeciw ojcowskiemu prawu). 

Bunt jest próbą ocalenia granic 

background image

własnego świata. 

Dzieje rodziny Pietruszków są dziejami rozpadu chłopskiej rodziny (bracia Szymona 

wyjeżdżają do miasta, wraca Michał tylko, starszy brat dożywa swych dni jako kaleka). Widoczna destrukcja 
moc miasta, tamtejszej cywilizacji, polityki. Problemy te wykraczają jednak poza świat wsi, stają się 
uniwersalne (nawiązania do Biblii, mitów, literatury europejskiej). 

Nurt wiejski 

kończy

 

się w roku 1984

 

wielką dyskusją 

nad „

Kamieniem na kamieniu

”. Temat ten 

pojawia się 

w latach 90.jako znak egzotyki

, a nie świadectwa tej kultury, z której wywodzili się pisarze 

chłopscy.