background image

O-ćw9-przebieg

8. styczeń 2007

O-

ĆW

9-

PRZEBIEG

Rozwój myśli psychologicznej. Mówiliśmy już o psychoanalizie...ale inną rozwijającą się siłą był 
behawioryzm, a Skinner: „Osobowość jest historią wzmocnień”.

Ale było coraz więcej psychologów, którzy nie pasowali ani do bahawioryzmu, ani do 
psychoanalizy. 
Do początku lat 60' nie było ich zrzeszenia. Powstało towarzystwo psychologii humanistycznej, 
mający swój periodyk. G.Allport nazywa go: „trzecią siłą w psychologii” i tak to powstała 
humanistyczna.

Humanistyczni tworzyli swoją teorię w opozycji do psychoanalizy i bahawioryzmu. 

Założenia:

1. człowiek to unikatowa całość ... (osoba jako spójna całość)

Dla humanistycznych człowiek to zarówno ja, jak i organizm.

2. rozwój jest warunkowany przez siły wewnętrzne
3. dążenie do samorealizacji jako podstawowa skłonność natury ludzkiej (ale trudno 

powiedzieć czym jest samorealizacja)

4. człowiek jest z natury dobry i postępuje pozytywnie

Humaniści by powiedzieli, że rozwój przestępcy jest zablokowany. 

5. ludzkie zachowanie uwarunkowane jest przez teraźniejszość

Nie sięga do przeszłości, do historii, tylko zastanówmy się kim ten człowiek jest teraz.

Egzystencjalni (choć są częścią ruchu humanistycznego – niektóre z założeń podzielają) wcale by 
się nie zgodzili z wszystkimi tymi założeniami.
Egzystencjaliści by się nie zgodzili z tym, że człowieka jest dobry i że dąży do samorealizacji, ale 
też z teraźniejszości. 
Samorealizacja – jestem tym kim mogę się stać. 
Bo dla egzystencjalistów wszystkie trzy momenty czasowe są ważne, bo jest popychany przez 
przeszłość i skierowany ku przyszłości.

Maslow – co to jest potrzeba, hierarchia, samorealizacja, 

potrzeby braku! Są podstawowe: braku i wzrostu-samorealizacja

BRAKU

społecznego uznania
przynależności
miłości i bezpieczeństwa
fizjologiczne

Jeśli podstawowe są niezaspokojone to wzrostu też nie można zaspokoić.

Maslow miał rację. Jeśli coś zaspokoimy wcześniej to możemy mieć ją zaspokojoą w środku, a 

Strona 1 z 2

background image

O-ćw9-przebieg

8. styczeń 2007

potem możemy sobie zaspokajać te wyższe. 
Przykład: przyjaciel. Potrzeba jest mocna...
Neurotyk, który ciągle wraca do zaspokajania sfrustrowanej potrzeby. 
To, że mam jakiegoś przyjaciela na odległość i szukam dalej jakiegoś przyjaciela to Maslow by 
powiedział, że kompulsywnie dążysz do zaspokajania jakiejś potrzeby. Nasz rozwój jest jakoś 
zablokowany na etapie realizacji tej potrzeby. 

Potrzeba może być zaspokojona bardziej lub mniej. 

Ludzie samorealizujący się nie mają potrzeby wracania do większości potrzeb braku. 
Miłość? Dwa rodzaje: D i B. 
Dobra miłość – nie jest związana z potrzebą braku, jest wolna, bezinteresowna.

Miłość D – związana jest z potrzebą braku, sytuacja wymiany

Dojście do absolutu osiągane jest bardzo rzadko...
Potrzeba samorealizacji NIGDY nie zostanie osiągnięta. Wtedy dążąc jesteśmy happy, a nie 
realizując.
Ale wypełniając brak to radość odczuwamy. 

Absolut i transtendencja.
Osoby samorealizujace się: A. Linkoln, G. Washington, W.James, Goethe, Spinoza

Cechy ludzi samorealizujących się:

potrzeba prywatności

autonomia

ciągłość, świeżość doświadczeń

doświadczenia szczytowe

realizm

Maslow był praktykiem, terapeutą, ale nawet 12 lat praktyki nie uprawnia do zrobienia takiej teorii, 
nio i została ona nieźle skrytykowana. 

C.Rogers – FeNoMeNoLoGiA
Rdzeń naszej natury jest zasadniczo pozytywny.
Pole fenomenologiczne – sposób spostrzegania swojego świata i doświadczania go (świadome i 
nieświadome spostrzeganie, ale to świadome najbardziej wpływa na zachowanie)
JA – to nie homonculus, ale obraz doświadczeń
Obraz siebie jest zawsze zintegrowany, choć może ulegać zmianie
Centralnym motywem jest samoaktualizacja – otwieranie się na doświadczenia w celu uzyskania 
szerokiego obrazu własnego JA.
Funkcjonowanie organizmu ma na celu utrzymanie zgodności między spostrzeżeniami JA a 
doświadczeniami.
Stan niezgodności – napięcia i wewnętrznego zamętu...

Strona 2 z 2