Wskaźnik hemoglobiny glikowanej (HBA1C)
Rozkład HBA1C został zbadany za pomocą testu W Shapiro-Wilka, wynik na
wykresie 1.
Wykres 1. Wykres zmiennej HBA1C (test W Shapiro- Wilka)
Histogram HBA1C
Dane na cwiczenia dla studentow cw 3 17v*252c
HBA1C = 250*0,44*normal(x; 7,4318; 1,4277)
4,70
5,14
5,58
6,02
6,46
6,90
7,34
7,78
8,22
8,66
9,10
9,54
9,98
10,42
10,86
11,30
11,74
12,18
12,62
13,06
13,50
HBA1C
0
5
10
15
20
25
30
35
40
45
L
ic
z
b
a
o
b
s
.
HBA1C: SW-W = 0,9093; p = 0.0000
Analiza wykresu i wartość współczynnika p wskazuje na to że rozkład zmiennej
HBA1C jest różny od normalnego.
Analiza czynników, które mogą wpływać na HBA1C:
1. Płeć
Za pomocą testu U Manna-Whitney’a określono zależność między zmienna
HBA1C, a płcią badanych dzieci. Wynik w tabeli:
Tabela 1. Wynik testu U- Manna-Whitneya dla porównania zmiennych HBA1C i płci badanych.
Test U Manna-Whitneya w
zględem zmiennej: SEX
Sum.rang
- M
Sum.ran
g - K
U
Z
p
Z -
popraw.
p
N
ważn.
- M
N
ważn.
- K
HBA1
C
17171,50
14203,50
7441,500
-0,479680
0,631455
-0,479898
0,631300
139
111
Wykres 2. Wykres ramka wąsy dla testu U Manna- Whitney’a
Wykr. ramka-wąsy względem grup
Zmienna: HBA1C
Średnia
Średnia±2*Błąd std
Średnia±0,95*Odch.std
M
K
SEX
5,5
6,0
6,5
7,0
7,5
8,0
8,5
9,0
H
B
A
1
C
Przeprowadzony test pozwala stwierdzić, że nie ma istotnej statystycznie
zależności między HBA1C a płcią pacjentów (p>0,05).
2. BMI SDS.
Zależność między HBA1C a BMI SDS zbadano za pomocą korelacji Spearmana.
Tabela 2. Korelacja miedzy HBA1C a BMI SDS.
Korelacja porządku rang Spearmana
N -
Ważnych
R - Spearman
t(N-2)
p
HBA1C & BMI SDS
250
0,124522
1,976361
0,049222
Wykres 3. Korelacja HBA1C i BMI SDS
Wykres rozrzutu BMI SDS względem HBA1C
Dane na cwiczenia dla studentow cw 3 17v*252c
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
HBA1C
-3
-2
-1
0
1
2
3
4
5
6
B
MI
S
D
S
Otrzymane dane wskazują, że pomiędzy zmiennymi HBA1C i BMI SDS występuje
mała, lecz istotna statystycznie korelacja dodatnia.
3. HDL cholesterol
Zależność między HBA1C a HDL cholesterolem zbadano za pomocą korelacji
Spearmana.
Tabela 3. Korelacja miedzy HBA1C a HDL.
Korelacja porządku rang Spearmana
N -
Ważnych
R - Spearman
t(N-2)
p
HBA1C & HDL
234
0,060982
0,930581
0,353038
Dane zawarte w tabeli wskazują na nie istotną statystycznie (p>0,05), bardzo
słabą korelację dodatnią między zmiennymi.
4. Stopień dojrzałości płciowej.
Zależność między zmiennymi HBA1C i stopniem dojrzałości płciowej (Tanner 5
or less) zbadano za pomocą testu U Manna- Whitney’a, ponieważ rozkład
zmiennej HBA1C jest różny od normalnego.
Tabela 4. Wynik testu U- Manna-Whitneya dla porównania zmiennych HBA1C i stopnia dojrzałości
płciowej badanych.
Test U Manna-Whitneya w
zględem zmiennej: Tanner 5 or less
Sum.rang
- Grupa 1
Sum.
rang -
Grupa 2
U
Z
p
Z -
popraw.
p
N ważn.
- Grupa
1
N
ważn.
-
Grupa
2
HBA
1C
14075,00
17300,00
7709,000
0,032537
0,974044
0,032552
0,974032
112
138
Wykres 4. Wykres ramka wąsy dla testu U Manna- Whitney’a
Wykr. ramka-wąsy względem grup
Zmienna: HBA1C
Średnia
Średnia±2*Błąd std
Średnia±0,95*Odch.std
0
1
T anner 5 or less
5,5
6,0
6,5
7,0
7,5
8,0
8,5
9,0
9,5
H
B
A
1
C
Rezultat testu pokazuje, że nie występuję istotna statystycznie zależność
między stopniem dojrzałości płciowej a hemoglobiną glikowaną.
5. Insulinooporność (M-indeks)
Zależność między HBA1C a insulinoopornością zbadano za pomocą korelacji
Spearmana.
Tabela 5. Korelacja miedzy HBA1C a insulinoopornością.
Korelacja porządku rang Spearmana
N -
Ważnych
R - Spearman
t(N-2)
p
HBA1C & M_INDEX
250
-0,313703
-5,20283
0,000000
Wykres 5. Korelacja HBA1C i insulinooporności.
Wykres rozrzutu M_INDEX względem HBA1C
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
HBA1C
0
2
4
6
8
10
12
14
16
18
20
M_
IN
D
E
X
Między insulionoopornością a HBA1C występuję słaba, ujemna korelacja (r=-
0,314) istotna statystycznie ponieważ p<0,05.
Podsumowanie:
Wskaźnik hemoglobiny glikowanej, o rozkładzie różnym od normalnego,
prawdopodobnie zależny jest od wskaźnika BMI SDS oraz insulinooporności.