SYMBOLIKA KOLORÓW 
 
1.CZERŃ -jako nie kolorowa barwa pozostaje w analogicznym stosunku do Bieli; podobnie jak ona odpowiada 
absolutowi. Z tego teŜ względu moŜe wyraŜać tak pełnię Ŝycia, jak i jego totalny brak. Nierzadko pojawia się w 
aspekcie nie zróŜnicowania, otchłanności, zwłaszcza przy opisywaniu pra chaosu, śmierci czy ciemności.  
Pozostaje bliska rezygnacji i bólowi jako barwa Ŝałobna w przeciwieństwie do bieli, która wyraŜa nadzieję.  
Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, Ŝe w krajach Wschodu, np. w Japonii czy Chin, Ŝałobnym kolorem jest biel. 
Czerń, będąc barwą nocy, uczestniczy w alegorycznym zestawieniu "matka- płodność –tajemnica - śmierć",  
dlatego teŜ stosunkowo często jest kolorem bogiń płodności, bogiń - matek i ich kapłanek; w tym ujęciu czasami 
bywa symbolicznie spokrewniona z barwą krwi, czerwienią (1). W Chinach jest kolorem Ŝeńskiej zasady yin  
i jest przeciwstawiana Ŝółci (niekiedy czerwieni), jako uzupełniające ją przeciwieństwo. W czarnej magii jest  
barwą zła, negatywną.  
 
1.CZERWIEŃ -barwa  ognia (1) oraz krwi, co sprawia, Ŝe jest ambiwalentna  w symbolicznym ujęciu:  
w sensie pozytywnym znamionuje Ŝycie, miłość, natchnioną namiętność, ciepło, płodność, w średniowieczu 
równieŜ władzę (kolor królów); w znaczeniu negatywnym jest oznaką wojny, poŜogi, niszczącej siły ognia,  
rozlewu krwi. Szatan i Nierządnica Babilońska są odziani w czerwień; jest to wyraz poŜerającej mocy piekielnego 
ognia lub nieokiełznanych Ŝądz i namiętności. W alchemii często uchodziła za barwę kamienia mądrości, 
rozumianego jako kamień noszący cechy światła słońca.  Wibracja ta wyraŜa gotowość do dzielenia się, pod 
warunkiem braku zdominowania jej przez inne. Taktowne wyraŜanie własnej woli. Stałość charakteru oraz 
 odwaga w odkrywaniu nowych lądów wynikająca bezpośrednio z okresu szczęśliwego dzieciństwa. W 
negatywnym aspekcie dominuje infantylność, nieodpowiedzialność, płytkie i bezmyślne towarzystwo. Brak idei.  
W Ŝyciu prywatnym mogą wystąpić niekorzystne zawirowania. Egoizm, autorytaryzm, brak wiarygodności i 
rzetelności. Podatność na wpływy nisko rozwiniętych osób. 2. W Tarocie  Czwórka Klelichów (4). 3.  
W Aniołach Kabały - Aniel (1).  
 
1.ZŁOTO- najszlachetniejszy z metali, będący symbolem niezmienności, wieczności i doskonałości, poniewaŜ w 
duŜym stopniu wytrzymuje działanie temperatur oraz kwasu, daje się polerować, jest błyszczące i rozciągliwe. 
Z uwagi na swój kolor jest identyfikowane ze Słońcem, bądź z Ogniem. W ezoterycznym myśleniu jest oznaką 
poznania, a w chrześcijańskiej symbolice wskazuje na jedną z najwyŜszych cnót, miłość. Wytwarzanie złota przez 
alchemików, które wiązało się z szukaniem kamienia mądrości, naleŜy widzieć przede wszystkim w ścisłym 
związku z dąŜeniem do oczyszczenia duszy, symbolizowanej właśnie przez złoto. W negatywnym ujęciu jest 
synonimem bogactwa, kwintesencją wszystkich ziemskich dóbr. 
 
1.ZÓŁTY- jasny kolor, bliski znaczeniu złota, światła i Słońca. Symbol wieczności i przemienienia. Kojarzony 
zawsze z lewą półkulą mózgową. Aktywizuje nasz potencjał intelektualny. śółć jest jedną z barw podstawowych 
utoŜsamianą z mądrością, imaginacją oraz byciem szczęśliwym. Jest często synonimem dojrzałości, zwłaszcza w 
kontekście barw jesieni. Ludzie preferujący Ŝółty kolor są łowcami przygód w duchowym sensie, wciąŜ poszukują 
nowych moŜliwości samo spełnienia. Chińczycy przeciwstawiali ja czerni., ale z drugiej strony ściśle z nią  
wiązano na zasadzie odpowiednich relacji między zasadami jin i yang. ZauwaŜono,  iŜ Ŝółć powstaje z czerni,  
tak jak Ziemia z pra- wód. Dla nich oznacza ona takŜe środek wszechświata, stąd jest to barwa cesarza. Często 
rozróŜniano odcienie Ŝółci: złotoŜółty- dobry, jasny, Ŝółty niczym siarka- zły. Dla islamistów kolor ten oznacza 
mądrość oraz dobrą radę, natomiast bladoŜółty- zdradę bądź oszustwo.  

 
 

2.SREBRNY -jak rzadko który łatwo dostosowuje się do innych, moŜe być łączony z wieloma innymi  
barwami. Zwalcza stany letargiczne, kojarzone generalnie z perłami, KsięŜycem i kobiecością. Mowa jest  
srebrem, milczenie zlotem. 
 
3.BŁĘKIT -barwa nieba, oddali, wody. Odczuwana jest najczęściej jako przejrzysta, niematerialna i chłodna, 
czysta. Jest to barwa boskości, prawdy i - w sensie trwania przy prawdzie: oraz z uwagi na trwały firmament nieba -
wierności. Jako symbol czystości jest barwą płaszcza Mafii; na Wschodzie do dzisiaj uchodzi za kolor chroniący 
przed złym spojrzeniem. 
 
3.FIOLET- barwa znajdująca się pomiędzy czerwienią a błękitem, jest symbolem pośredniczenia, równowagi,  
miary i umiarkowania (między niebem a ziemią, duchem a ciałem, miłością a mądrością itp.. Barwa Męki 
Chrystusa w sensie symbolicznej aluzji do pełnego związania się Boga z człowiekiem poprzez Mękę i Śmierć 

Chrystusa. 
 
3.INDYGO -jako barwa wywodząca się z ciemnoniebieskiego spektrum ma silne lecznicze właściwości.  
Zbyt często nosząc ten kolor moŜemy nieświadomie i niechcący spowodować silną stymulację wibracji  
Trzeciego Oka, co z kolei moŜe doprowadzić do zaburzenia energetycznego całej aury. 
 
3.NIEBIESKI -barwa uspokajająca i ziębiąca. Jasnoniebieski wpływa pozytywnie na oczy. Kolor łagodzący, 
wprowadza spokój i pogodę ducha. Jest takŜe kojarzony z konserwatyzmem i obowiązkowością a takŜe z 
namysłem, samoobserwacją i introspekcją, Ludzie noszący tę barwę, przy pewnej wewnętrznej aktywności, 
Wykazują się najczęściej bardzo duŜym Poczuciem sprawiedliwości, równieŜ w stosunku do własnej osoby.  
Lojalni w przyjaźni, ostroŜni wobec obcych. Ludowa tradycja nie darzy niebieskiego szczególną sympatią. 
Znane są powiedzenia niebieski ptaszek czy niebieskie migdały. 
 
 
3.PURPURA- wybitnie zwracający uwagę, kojarzony z Ŝałobą, pompatycznością, ceremonialnością i 
uroczystościami. CięŜki gatunkowo kolor, cechujący ludzi aroganckich i wyniosłych o silnej indywidualności, 
nierzadko popadających w ekscentryzm. Często miewają górnolotne koncepcje Ŝycia, ciąŜą w stronę snobizmu i 
elitarności. To kolor otwierającego się kwiatu, wstawanie zorzy polarnej i ostatnie promienie zachodzącego 
 słońca. MoŜe wywoływać ekstazę, po której dość szybko następuje krótka faza irytacji a następnie depresji. 
 
4.SZARY- obserwowany w aurze jest zawsze oznaką istniejącej choroby. Jest barwą ostroŜności, rozwagi,  
rozsądku, kompromisu, momentem równowagi pomiędzy dwoma skrajnościami. Ludzie noszący tę barwę 
poszukują wewnętrznego spokoju i rozluźnienia, nie martwiąc się jednocześnie wewnętrznymi źródłami  
energii. Często wybierany przez ludzi starszych, pragnących resztę Ŝycia przeŜyć bez wzlotów czy upadków.  
W sesjach czytania aury jest zawsze najtrudniejszym kolorem do zinterpretowania. 

 

4.ZIELEŃ - kolor królestwa roślin, zwłaszcza tych wschodzących wiosną; Ŝycia, świeŜości. Kolor pośredni  
pomiędzy czerwienią ognia a błękitem nieba. ChociaŜ zieleń jest stosunkowo często przeciwieństwem czerwieni, 
zdarza się, iŜ ją zastępuje, ale wówczas gdy występuje jako barwa Ŝycia. Symbolizuje równieŜ nadzieję, długie 
Ŝ

ycie i nieśmiertelność. Chińczycy ujmują ją  w symbolicznym związku z błyskawicą i piorunem, drewnem a  

takŜe zasadą yin- yang. Wśród islamistów jest kolorem materialnego i duchowego zdrowia, barwą mądrości i 
proroków. Z kolei alchemicy postrzegali procesy przemiany jako interakcje pomiędzy tymi dziedzinami, które 
były symbolizowane przez męską czerwień i Ŝeńską zieleń. U nich, jak i u okultystów istotną rolę odgrywa  
zielone światło, występujące zarówno w naturze przy spalaniu róŜnych chemicznych substancji, jak i jako dające  
się zaobserwować świetlne zjawisko podczas wschodu i zachodu Słońca [chodzi o zielony promień]. Jest to 
oznaka oświecenia, jak i śmierci oraz Ŝycia. Alchemicy widzieli teŜ tajemny ogień, Ŝywego ducha, w obrazie 
zielonego, przezroczystego i dającego się topić kryształu. Zastosowanie tej barwy w róŜnych zestawieniach, 
przykładowo zielony lew, zielony smok, w alchemii oznaczało najczęściej stosowane rozpuszczalniki, będące w 
stanie rozpuścić nawet złoto. 
 
7.BRĄZOWY - jest barwą silnych i solidnych ludzi, tzw. robotników tego świata, wytrwałych i cierpliwych. 
Sumienni, odpowiedzialni, stali w poglądach lekkimi skłonnościami w stronę konserwatyzmu. Nie są 
 spontaniczni. Największym problemem brązowych jest ich mała ruchliwość i niezdolność do szybkiego 
dopasowywania s o zmieniających się okoliczności. Stale noszący ciemny brąz kumulują w sobie negatywne  
cechy tej barwy- są ocięŜali, bierni, ospali, stapiają się z tłem, nie chcą rzucać się w oczy. 
Często bywa wybranym kolorem ludzi cierpiących na dolegliwości trzustki i głębokie depresje. W kolorze 
franciszkańskich habitów jest barwą ascezy, pokuty, cierpienia i podporządkowania.