background image

2012-09-13 

POSTACIE   

LEKU  

 ROŚLINNEGO 

 

                           

Katarzyna Błoch 

Podstawowy podział leków: 

1. Farmakopealne – Przygotowane wg przepisu z 

FP. Otrzymane przez wytrawianie rozdrobnionych 
surowców roślinnych,  nalewki, wyciągi płynne i 
suche.  

2. Niefarmakopealne – otrzymane ze świeżych 

roślin – soki, syropy, octy, wina, 

3.  Inne: maści, płyny, mazidła – o dużej trwałości 

przygotowane w aptece lub w labolatorium.  

 

background image

2012-09-13 

LEK NATURALNY 

„Leki naturalne to wszystkie związki występujące w 

roślinach i u zwierząt, które znalazły 
zastosowanie w postaci wysuszonych organów, w 
postaci wyciągów lub wyodrębnionych frakcji, lub 
w czystej postaci i obecnie są otrzymywane na 
skalę techniczną w drodze prostych zabiegów, 
ewentualnie w drodze jednoetapowych 
przekształceń cząsteczki pierwotnych 
składników.”  

    Borkowski 

Podział leków naturalnych 

(pochodzących głównie ze świata roślinnego) 

1) Jednorodne  substancje  chemiczne  izolowane  z 

surowca  roślinnego  o  ustalonej  strukturze 

chemicznej 

określonych 

właściwościach 

fizykochemicznych. 

2) Leki  typu  galenowego  stanowiące  kompleksy 

składników  czynnych  surowca  roślinnego  lub 

preparaty  galenowe  takie  jak  nalewki,  intrakty, 

ekstrakty,  soki,  syropy  lub  ich  kompozycje,  a 

także pojedyncze zioła lub ich mieszanki 

3) Produkty 

metabolizmu 

drobnoustrojów 

otrzymane  w  procesach  fermentacyjnych  – 

antybiotyki 
 
 

background image

2012-09-13 

Pkt. 1. i 3. – najbardziej nowoczesna forma leku 

pochodzenia roślinnego. Są łatwe do 
scharakteryzowania pod względem 
fizykochemicznym i farmakologicznym. Są to 
leki uzyskane w wyniku biosyntezy, co głównie 
odróżnia je od leków otrzymanych w wyniku 
syntezy chemicznej. Ponadto odróżnia je 
sposób otrzymania – głównie ekstrakcja z 
surowca roślinnego. 
 

• Leki galenowe – zwyczajowa nazwa leków wykonanych z 

surowców roślinnych, zwierzęcych i mineralnych według 
ściśle określonego przepisu zamieszczonego  Farmakopei lub 
odpowiednich  receptariuszach 

• Dawniej terminem tym określano wszystkie leki 

sporządzane w aptece. Obecnie leki galenowe są stosowane 
głównie jako środki pomocnicze przy  
wyrobie recepturowych postaci leku. 
 

• Preparaty galenowe musza być standaryzowane tzn. muszą  

zawierać określoną ilość substancji czynnych lub mieć 
określoną siłę działania w określonej jednostce biologicznej. 
Zawartość alkoholu zawsze musi być określona w 
procentach. Preparaty galenowe są stosowane jako leki 
pojedyncze lub wchodzą w skład leków złożonych. 

background image

2012-09-13 

Wady leków naturalnych: 

1) Długotrwałe oczekiwanie na efekty 
2) Nie zawsze pomagają 
3) Duże wymagania dotyczące sposobu 

przechowywania 

4) Komplikowane procesy przetwórcze 

LEKI ROŚLINNE 

Leki roślinne (Phytomedicines) są to użyteczne w 

medycynie wyroby, które zawierają, jako 
składniki czynne wyłącznie rośliny, części 
roślin, substancje roślinne lub ich kombinacje 
w postaci przerobionej lub nieprzerobionej. 

 
 

ESCOP – Europejskie Naukowe Zrzeszenie do Spraw Fitoterapii 

background image

2012-09-13 

 

 

Cechą charakterystyczną leków roślinnych jest to, że 

nie występują w postaci czystej, lecz towarzyszą im 

liczne naturalne związki chemiczne. Tym leki te 
różnią się od leków syntetycznych pochodzenia 

roślinnego, zawierających czysty związek działający 

(np. atropina, efedryna – stosowane zwykle w 

postaci soli rozpuszczalnych w wodzie). 

 

Surowiec używany do przetwarzania powinien 

spełniać 

określone normami lub farmakopeą wymagania 

zarówno w zakresie: 

 

składu jakościowego oraz ilościowego substancji 

czynnych  

 zawartości metali ciężkich,  

zawartości pozostałości pestycydów i 

zanieczyszczeń mikrobiologicznych. 

 
 
 

background image

2012-09-13 

RODZAJE  LEKÓW  ROŚLINNYCH 

Leki roślinne w zależności od ich 

postaci

 dzielone są na: 

 

• preparaty z roślin świeżych: 

– soki (Succi) w tym soki stabilizowane (Succi stabilisatae
– alkoholatury (Alcoholaturae) w tym alkoholatury stabilizowane 

(Intracta
 

• preparaty z roślin suchych: 

– zioła (Species) z których wytwarza się bardziej złożone postacie: 

• okłady zmiękczające, kataplazmy (Cataplasma
• tabletka (Tabulettae CompressiComprimata
• granulaty (GranulataGranules
• kapsułki żelatynowe (Capsulae gelatinosae
• Płaszcz grzejny oraz infuzorka 

– maceraty (Macerationes
– napary (Infusa

– odwary (Decocta
– nalewki (Tincturae
– wyciągi (Extracta
– wody aromatyczne (Aquae aromaticae
– oleje tłuste (Olea pinquida
– oleożywice (Oleoresina
 

• Wyróżnia się leki ziołowe: 

 PROSTE  - składają się tylko z jednego surowca 

roślinnego,  

 ZŁOŻONE- są mieszanką leków prostych 

 

background image

2012-09-13 

Leki roślinne w zależności od ich                      

właściwości fizycznych

 dzielone są na: 

• PŁYNNE – wyciągi, nalewki, syropy, napary, 

wody aromatyzowane itd.  
 

• STAŁE – tabletki, zioła, granulaty 

 

• UKŁADY ROZPROSZONE – emulsje, zawiesiny, 

aerozole, maści, czopki 

Wyciąg z świeżej rośliny 

• SOKI (Succi

-  otrzymywane ze świerzych roślin leczniczych, 

wykorzystując ich części nadziemne, owoce oraz części 
podziemne (cebula, kłącza, korzenie) przez wyciśniecie w 
prasie ich soku komórkowego. 

Soki stabilizowane (Succi 

stabilisatae

– wstępne unieczynnienie enzymów 

 

• ALKOHOLATURY (Alcoholaturae) – 

preparaty otrzymywane 

przez wytrawienie świeżych surowców zielarskich 
alkoholem etylowym (80-95st). Rozdrobniony surowiec 
poddaje się maceracji alkoholem etylowym w ilości 
odpowiadającej 80-120% masy materiału wyjściowego, 
najczęściej 100%. 

Alkoholatury stabilizowane (Intracta

– 

większa trwałość związana z inaktywacją enzymów 

background image

2012-09-13 

Wyciąg - Extractum 

Wyciągami nazywamy zagęszczone preparaty roślinne, otrzymywane 

przez wytrawienie odpowiedniego surowca roślinnego odpowiednim 

rozpuszczalnikiem. Najczęściej jest to alkohol etylowy, woda i ich 

mieszaniny.  

 

W zależności od stopnia zagęszczenia wyróżnia się następujące rodzaje 

wyciągów : 

 
• Wyciągi płynne (Extracta fluida)- 1 cz. wyciągu odpowiada 1 cz. 

surowca (takie zagęszczone nalewki). 

 
• Wyciągi gęste (Extracta spisa) o konsystencji gęstej, plastycznej masy i 

zawartości wody do 30 %. 

 
• Wyciągi suche (Extracta sicca) są to sypkie proszki o zawartości wody 

do 5 %. 

 

Wyciągi płynne - Extracta fluida 

Są to płynne preparaty sporządzane przez perkolację surowca lub 

poprzez rozpuszczenie wyciągu suchego. Rozpuszczalnikiem są z 

reguły różne roztwory etanolu. Perkolację przeprowadza się w ten 

sposób że uzyskuje się wyciągi 1:1 z surowców słabo działających. , 

 

W 1 gramie wyciągu zawierają związki farmakologicznie czynne z 1 

grama surowca roślinnego.  

 

Zgodnie z FP taka perkolacja składa się z dwóch etapów: 

1. W pierwszym uzyskuje się najpierw 85%  perkolatu w stosunku 

do masy wytrawionego surowca.  

2. W drugim etapie prowadzi się perkolację aż  o całkowitego 

wytrawienia surowca a następnie drugą części perkolatu 

zagęszcza się do 15 % (odparowanie pod zmniejszonym 

ciśnieniem) i łączy się z pierwszą częścią. Mieszaninę pozostawia 

się na kilka dni a następnie sączy. 

background image

2012-09-13 

Wyciągi gęste - Extracta spisa 

 

• Są to wyciągi o gęstej, plastycznej konsystencji i zawartości 

wody do 30%.  
 

• Nie zostały one uwzględnione w FP Polskiej V ze względu na ich 

dużą nietrwałość, związaną z rozkładem substancji czynnych 

przez enzymy oraz dużą podatność na rozwój mikroflory. 
 

•  Obecnie są one wykorzystywane w niektórych zakładach 

przemysłu zielarskiego jako półprodukt do szybkiego dalszego 

przerobu przy produkcji granulatów i tabletek. 
 

•  Są dobrą substancją wiążącą. 

 

•  Otrzymuje się je najczęściej poprzez ekstrakcje etanolem, jego 

wodnymi roztworami lub samą wodą, a następnie 

odpowiednim zagęszczeniem. 
 

Wyciągi suche - Extracta sicca 

 

Zawierają mniej niż 10% wody. Sporządza je się poprzez 

zagęszczenie wyciągu z surowca  roślinnego w 

temperaturze 500C. Najczęściej rozpuszczalnik 

oddestylowuje się pod  zmniejszonym ciśnieniem, a 

pozostałą masę suszy się rozpyłowo.  

 
Obecnie wyciągi suche mają małe znaczenie jako postać leku 

roślinnego. Są one jednak  doskonałym półproduktem do 

sporządzania suchych postaci leków np.: granulatów, 

tabletek i  kapsułek. Są to preparaty standaryzowane, w 

celu uzyskania wyciągu suchego o przepisanej  zawartości 

substancji czynnej dodaje się wypełniacze: 

– skrobię ziemniaczaną 
– cukier mlekowy: laktozę lub sacharozę. 
 
 

 

background image

2012-09-13 

10 

Wyciągi wodne sporządzane są z surowców 

suchych, są nietrwałe i przeznaczone do  
natychmiastowego spożycia, często 
przyrządzane w domu. Sposób ich 
otrzymywania zależy od właściwości substancji 
czynnych – czyli głównie od stopnia 
rozpuszczalności w wodzie, wrażliwości na 
temperaturę, możliwości hydrolizy oraz 
ulatniania się substancji czynnych z parą 
wodną podczas ogrzewania. 
 

Napar - Infusum 

Napar - to płynny świeżo sporządzony wyciąg 

wodny, otrzymany przez zalanie wrzątkiem 
rozdrobnionego surowca lub mieszanki 
ziołowej. Przechowywany w całości w 
zamkniętym naczyniu w cieple. 

background image

2012-09-13 

11 

Maceracja – Maceratio 

Maceracja  jest  sposobem  wytrawiania  surowców  roślinnych. 

Stosowana  jest  zarówno  w    recepturze  jak  i  przypadku  leków 

galenowych.  Warunki,  czas  i  rozpuszczalnik  jakie    stosujemy 

uzależnione  są  od  substancji  będących  celem  naszego  działania. 

Poprzez    odpowiednie  dobranie  tych  czynników,  oraz  dzięki 

odpowiedniemu rozdrobnieniu  surowca, w uzyskanym maceracie 

będą znajdować się tylko określone grupy związków. 

 
Sporządzanie maceratów 
Maceraty  do  potrzeb  recepturowych  przyrządza  się  z  surowców 

śluzowych.  Przepisaną  ilość  surowca  przemywa  się  małą  ilością 

wody,  a  następnie  zalewa  się  przepisaną  ilością    zimnej  wody  i 

pozostawiam  na  30  min.  Następnie  macerat  przesącza  się  przez 

gazę  i  uzupełnia  przez  gazę  do  żądanej  ilości  wodą  pochodzącą  z 

przepłukania surowca poddanego maceracji. 

 

Na  potrzeby  uzyskiwania  leków  galenowych  do 

maceracji  wykorzystuje  się  takie  rozpuszczalniki 
jak woda, etanol, eter i ich mieszaniny.  

 
Czas  trwania  takich  maceracji  wynosi  od  1  do  7 

dni.  

 
Dobór 

rozpuszczalnika 

czasu 

maceracji 

uzależniony  jest  od  surowca  i  opisany  w 
odpowiednich monografiach. 
 

Zwykle  z  1  cz.  surowca    sporządza  się  20cz. 

maceratu 

background image

2012-09-13 

12 

Odwar - Decoctum 

• Płynne świeżo sporządzone wyciągi wodne otrzymane 

przez ogrzanie rozdrobnionego  surowca lub mieszanki 

ziołowej z kreśloną ilością wody i utrzymywanie w 

stanie wrzenia od 15-30 min. 
 

• Odwary z surowców zawierających alkaloidy:  
Ponieważ sole alkaloidów rozpuszczają się  znacznie lepiej 

niż same alkaloidy do przyrządzenia odwarów z 

surowców alkaloidowych  używa się wody  zakwaszonej 

uprzednio za pomocą kwasu cytrynowego w ilości 0,5g 

na 100,0 g odwaru. Gotowy odwar zobojętnia się 10% 

roztworem amoniaku w ilości 25 kropli na 100,0 g. 

odwaru. 

Nalewka - Tincturae 

To 

płynny 

niezagęszczony 

preparat, 

otrzymywany  przez  wytrawienie  suchego  i 
rozdrobnionego 

surowca 

przepisanym 

rozpuszczalnikiem  (najczęściej  etanol  70st),  w 
ściśle 

określonym 

stosunku 

wagowym 

rozpuszczalnika  do  surowca.  Musi  ściśle 
odpowiadać 

wymogom 

FP 

(musi 

być 

standaryzowana). 

background image

2012-09-13 

13 

Zioła - Species 

ZIOŁA – to postać leku, w skład której wchodzi jeden lub 

kilka (mieszanki ziołowe) wysuszonych i odpowiednio 

rozdrobnionych (przez sito o  średnicy 5,6 mm) surowców 

roślinnych 

 
Są to wszelkie herbatki ziołowe przeznaczone do 

jednorazowego zaparzenia.   

 
Nie rozdrabniamy : kwiatów, nasion, owoców róży i 

pieprzowca. 

 
Zioła są używane do przyrządzania maceratów, naparów i 

odwarów. Mogą być jako jednorodne  (pojedyncze zioła), 

lub mieszanki złożone.  

 
 

Mieszanki zawierają : 

 
1. substancję zasadniczą – remedium cardinale 
jest to surowiec o najsilniejszym działaniu lub użyty w 

największej ilości, to on decyduje o profilu działania 

mieszanki, na oznaczeniu głównego składnika opiera się 

standaryzacja mieszanki. 

 
2. Substancje uzupełniające – adiuvans 
jest to składnik o podobnym lub uzupełniającym działaniu do 

substancji zasadniczej. 

 
3. Substancję wypełniajacą 
nie może zmieniać profilu działania mieszanki, nadaje jej ładny 

wygląd, zapach lub smak (kocanki piaskowe w mieszankach 

żółciopędnych, rumianek w mieszankach  

spazmolitycznych). 
 

background image

2012-09-13 

14 

Zioła stosowane są do użytku: 

 

• Wewnętrznego – herbatki – nie powinny 

zawierać substancji silnie działających 

• Zewnętrznego – kąpiele, płukania, okłady 

zmiękczające i rozgrzewające