1Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Funkcje skóry
•
Ochrona w stosunku do czynników fizycznych,
mechanicznych, chemicznych i bakteryjnych
•
Utrzymanie prawidłowej temperatury ciała
•
Metaboliczna : synteza witaminy D3
•
Immunologiczna: SALT
•
Recepcyjna: receptory czucia
•
Resorbcyjna
•
Estetyczna
2Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Gronkowce
•
bakterie zaliczane do grupy
bakterii Gram-dodatnich.
•
Morfologicznie są to
ziarenkowce występujące
w skupiskach,
przypominających grona,
będące wynikiem podziałów
w wielu płaszczyznach.
•
Prawie wszystkie gatunki Staphylococcus są
względnymi beztlenowcami (tj. rosną zarówno
3Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
w warunkach tlenowych jak i beztlenowych).
4Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Choroby ropne gronkowcowe
•
zapalenie mieszków włosowych
•
czyrak
•
czyraczność
•
czyrak gromadny
•
Przewlekłe zapalenie gruczołów potowych
apokrynowych w okolicy pach i narządów płciowych
•
Zapalenie pęcherzowe i złuszczające skóry noworodków –
SSSS
5Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Zapalenie mieszków włosowych: gronkowiec złocisty
•
Definicja:
stan zapalny ujścia mieszka
przechodzący w dalszym przebiegu
na
cały mieszek i otoczenie.
•
Zakażeniu sprzyjają:
brak higieny,
maceracja naskórka, kontakt z
wydzieliną ropną z ran, kontakt z olejami
mineralnymi, dziegcie, sterydy
•
Objawy:
Krosty związane z
mieszkami włosowymi; żółtawy
pęcherzyk ropny o trwałej, napiętej
pokrywie, często przebity włosem,
otoczony rąbkiem zapalnym.
•
Leczenie:
przemywanie skóry preparatami p/bakteryjnymi,
6Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
bactroban
Figówka = przewlekłe zapalenie ropne mieszków włosowych
•
Definicja:
szczególnie przewlekła
odmiana ropnego zapalenie
mieszków włosowych w obrębie
owłosionej skóry twarzy
•
Objawy:
wykwity są krostkowe,
grudkowe lub mają charakter
rozmiękających guzków ropnych.
•
Włosy nie wykazują zmian, dają się łatwo usunąć w
wyniku
zniszczenia mieszków włosowych
•
Najczęstsze umiejscowienie: skóra twarzy, rzadziej głowy
•
Wielomiesięczny lub wieloletni okres trwania
7Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Leczenie:
długotrwałe stosowanie antybiotyków (antybiogram),
witaminy z grupy B, odkażenie przyrządów do golenia
8Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Czyrak: gronkowiec złocisty (koagulazo dodatni)
•
Czyrak jest to ropne zapalenie okołomieszkowe
z wytworzeniem czopa martwiczego
•
Czynniki sprzyjające:
urazy
mechaniczne, nadmierna potliwość,
maceracja naskórka, brak higieny,
choroby przebiegające ze świądem
i stany zapalne w przebiegu różnych
dermatoz
•
Sinoczerwony, bolesny guzek okołomieszkowy z krostą na
szczycie. Pod krostą wytwarza się martwica. tkanka martwicza
oddziela się samoistnie w postaci czopa martwiczego
pozostawiając niewielką bliznę
•
Leczenie miejscowe:
ichtiol, okłady spirytusowe,
9Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Antybiotyk
Czyraczność
•
Liczne czyraki w różnym okresie rozwoju, przewlekły
i nawrotowy przebieg
•
Rozwojowi sprzyjają:
cukrzyca, przewlekłe choroby nerek,
niedobory immunologiczne, niedokrwistość, zaparcia,
obecność ognisk zakaźnych
•
Leczenie choroby
podstawowej, antybiotyki wg
posiewu leczenie
miejscowe
10Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Czyrak gromadny
•
Głęboki, bardzo bolesny naciek guzowaty z obecnością
licznych czopów martwiczych w jednakowym stadium
rozwoju; powstaje w wyniku skupiania się i zlewania czyraków
•
Czynniki sprzyjające:
niedożywienie, obecność schorzeń ogólnych
•
Umiejscowienie:
potylica, kark, pas barkowy, pośladki, uda
•
Znaczna bolesność, gorączka, złe samopoczucie
•
Powikłania:
ropowica, zapalenie naczyń, zapalenie zatok jamistych
i opon mózgowych, bakteriemia prowadząca do zapalenia
wsierdzia, szpiku kostnego, ropnia okołonerkowego, ognisk
przerzutowych do tkanek miękkich
•
Główne postępowanie:
leczenie chirurgiczne
11Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Rozpoznanie czyraka opiera się na:
1.
stwierdzeniu nacieku zapalnego wokół
mieszka
2.
obecności czopa martwiczego
3.
bolesności
4.
szybkim przebiegu choroby
5.
12Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Przewlekłe zapalenie gruczołów potowych apokrynowych w okolicy pach i narządów płciowych
•
Głębokie guzy zapalne, ze skłonnością do rozmiękania
i bliznowacenia, umiejscowione głównie w okolicy pach
•
Gronkowiec, następnie pałeczki Gram ujemne (Proteus, E. coli, Klebsielli),
bakterie beztlenowe
•
Sprzyja:
nadmierna potliwość, maceracja naskórka, golenie,
otyłość, zaburzenia hormonalne, czynniki genetyczne i
immunologiczne
•
Bolesne, twarde, rozmiękające (chełbotanie) guzki, przetoki i
pozaciągane blizny
•
Leczenie:
antybiotyki, retinoidy, leki miejscowe, leczenie operacyjne
13Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Przewlekłe zapalenie gruczołów potowych apokrynowych w okolicy pach i narządów płciowych - rozpoznanie
•
występowanie głębokich guzów, jam wypełnionych ropą
oraz przetok i bliznowacenia
•
umiejscowienie w okolicy występowania gruczołów
apokrynowych (zwłaszcza w dołach pachowych)
•
przewlekły przebieg
14Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Liszajec pęcherzowy noworodków
•
Definicja:
zakażenie
gronkowcowe,
charakteryzujące się zmianami
pęcherzowymi
i pęcherzowo-ropnymi
występującymi w pierwszych tygodniach życia,
bez objawów ogólnych.
•
Etiopatogeneza:
zakażenie gronkowcem złocistym;
najprawdopodobniej łagodna odmiana SSSS
•
Objawy:
wykwitem pierwotnym jest pęcherz, początkowo
wypełniony treścią surowiczą, później surowiczo-ropną
15Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
16Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Zapalenie pęcherzowe i złuszczające skóry noworodków – SSSS (Staphylococcal scaled scin syndrome)
•
Uogólnione zapalenie skóry o ciężkim przebiegu.
•
Charakteryzuje się poronnymi pęcherzami
i spełzaniem naskórka, jak w oparzeniu lub
nekrolizie Lyella.
•
Gronkowiec wydzielający egzotoksynę
powoduje epidermolizę naskórka
•
U dzieci do 10 r.ż. Zaczyna się w okolicy
otworów naturalnych: rumień, pęcherze,
objaw Nikolskiego
•
Bolesność i rozdrażnienie
•
Powikłania:
posocznica, zapalenie płuc
17Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Leczenie:
antybiotyki, monitorowanie gospodarki wodno-
elektrolitowej
Zapalenie pęcherzowe i złuszczające skóry noworodków – SSSS (Staphylococcal scaled scin syndrome) –
rozpoznanie
1.
stwierdzenie uogólnionych, złuszczających się i
wysiękowych zmian zapalnych, powodujących płatowe
oddzielanie się naskórka.
2.
występowanie płaskich, wiotkich pęcherzy
3.
początek choroby najczęściej w pierwszych miesiącach
życia
4.
szybki przebieg
18Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Streptococcus
•
Rodzaj kulistych bakterii Gram dodatnich, tlenowych lub
względnie beztlenowych.
•
Ich podziały zachodzą wzdłuż jednej osi i dlatego rosną
one w łańcuchu lub parach.
19Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Choroby ropne – róża
ostry stan
zapalny skóry i
tkanki
podskórnej,
cechujący się
wysoką
temperaturą ciała
i szybkim przebiegiem
•
Paciorkowce β
hemolizujące:
A,G,C
•
Objawy:
Nagły początek; Wysoko gorączka; Ognisko rumieniowo-
zapalne z wałowatym brzegiem, kształt nieregularny, występują
smugowate wypustki, znaczna spoistość ogniska; skóra wygładzona,
napięta, lśniąca; Bolesność; Powiększenie obwodowych węzłów
chłonnych;
20Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Powikłania:
Nawroty; Słoniowacizna; Ropowica; Zapalenie naczyń
chłonnych;
•
Leczenie:
Penicilina; Cefalosporyny; Makrolidy;
•
Miejscowo:
okłady chłodzące i przeciwzapalne: kwas borny lub
0,5%-1% ichtiol
Choroby ropne – róża - ROZPOZNANIE
1.
wystąpienie ostrego stanu zapalnego, bardzo wyraźnie
odgraniczonego od otoczenia
2.
nagły początek i szybki przebieg
3.
podwyższona temperatura i dreszcze
21Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Choroby ropne – mieszane – LISZAJEC ZAKAŹNY
Powierzchowne wykwity pęcherzowo-ropne, zasychające
w miodowożółte strupy, o krótkim okresie trwania
•
Paciorkowce β-hemolizujące i gronkowiec złocisty fag 71
•
Zewnątrzpochodne: bezpośredni kontakt, przedmioty;
•
Wewnątrzpochodne: z błon śluzowych jamy nosowo-gardłowej
•
Znaczna zakaźność zwłaszcza w środowiskach dziecięcych
•
Wykwitem pierwotnym jest pęcherz o bardzo wiotkiej pokrywie, która
szybko ulega przerwaniu. W obrazie chorobowym dominują
miodowo żółte strupy, nadżerki wokół nosa, ust
•
Nieznaczny świąd
•
Leczenie miejscowe: preparaty odkażające, bactroban
22Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
23Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Choroby ropne – mieszane – LISZAJEC ZAKAŹNY – rozpoznanie
1.
stwierdzenie pęcherzowo-ropnych wykwitów,
zasychających w miodowożółte, miękkie strupy i
ustępujące bez pozostawiania blizny
2.
przeważające umiejscowienie w obrębie części
odsłoniętych
3.
niewystępowanie objawów podmiotowych
4.
nagły początek
5.
szybki przebieg
24Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Wyprzenie bakteryjne
•
zmiany chorobowe dotyczą fałdów pachowych,
pachwinowych, międzypośladkowych, zgięć stawowych
i poprzedone są wyprzeniem mechanicznym
•
Objawy
polegają na występowaniu zaczerwienienia i
stanu zapalnego w fałdach skórnych, a gdy są one
bardziej nasilone, obserwujemy również sączenie.
Zmianom tym towarzyszy pieczenie, ból, czasami
swędzenie
•
Leczenie miejscowe:
preparaty odkażające,
antybiotyki, poprawa warunków
higienicznych
Niesztowice
25Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Zmiany pęcherzowo-ropne prowadzące do martwicy skóry i
rozwoju owrzodzeń z grubo uwarstwionym strupem.
•
Brak higieny, mikrourazy, otarcia i przeczo-sy w przebiegu
chorób świądowych, niedożywienie, wyniszczenie, często
po ukąszeniach owadów
•
Bolesność, pieczenie, powiększenie węzłów chłonnych
•
Objawy:
wykwitem pierwotnym jest wiotki pęcherz
wypełniony treścią ropną, którego dno ulega rozpadowi z
wytworzeniem owrzodzenia
•
Leczenie:
antybiotyki oraz miejscowo maści oraz płyny z
antybiotykami
26Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
Piodermia przewlekła, bujająca i wrzodziejąca
•
Przewlekłe, ropne zakażenie skóry o różnorodnym obrazie
klinicznym z obecnością owrzodzeń i przetok lub
bujającej ziarniny.
•
Objawy:
umiejscowienie jest rozmaite, często na
pośladkach i w okolicy pachwin oraz na kończynach
dolnych;
•
Okres trwania jest szczególnie długi, a zależy od zmian
troficznych podłoża oraz obecność przetok i
nieregularnych blizn.
Różyca = erysipeloid – włoskowiec różycy
•
Jest Gram+ pałeczką należącą do rodzaju Erysipelothrix obok Erysipelothrix tonsillarum.
•
Pierwotnie wywołuje różycę u zwierząt. Najczęściej zarażone są świnie, ale znane są
przypadki różycy u ptaków (drób), owiec, ryb i gadów, myszy, krabów
27Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
U ludzi rzadko wywołuje łagodne zakażenia skóry (erysipeloid), głównie poprzez urazy i
otarcia skóry rąk u pracowników rzeźni. W bardzo rzadkich przypadkach może rozwinąć
się bakteriemia (posocznica) lub zapalenie wsierdzia (endocarditis), stawy (arthritis).
•
Oporny na czynniki środowiska zewnętrznego zwłaszcza na wysychanie, gnicie, solenie,
peklowanie, wędzenie
o
W wyschniętej krwi, kale, śluzie (1-6 miesięcy)
o
W zakopanych zwłokach (do 10 miesięcy)
o
W mięsie mrożonym (znacznie dłużej)
o
W 55 stopniach ginie po 15 minutach, w 70
stopniach po kilku
•
Rutynowe środki dezynfekcyjne szybko go niszczą
•
Włoskowiec różycy dostaje się do organizmu przez ranę, uszkodzony naskórek bądź
błony śluzowe, rzadziej przez kontakt z zakażonym przedmiotem, czasem drogą
pokarmową
•
Właściwości antygenowe: Ponad 23 serotypów (antygen ciepłostały); serotypy
posiadają wspólny antygen ciepłochwiejny
•
Czynniki zjadliwości:
neuraminidaza, rozszczepia kwas sialidowy (składnik MPS)
powierzchni komórek = uszkodzenie naczyń i zakrzepy
28Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Różyca = erysipeloid
•
•
Zmiany zapalno-obrzękowe, głównie w obrębie rąk, na
ogół bez towarzyszących objawów ogólnych,
występujące u osób stykających się z zakażonym
materiałem zwierzęcym.
•
Etiopatogoneza: włoskowiec różycy
•
Najbardziej narażeni weterynarze, rzeźnicy, kucharze,
gospodynie domowe
•
Bakteria wynika przez skórę w miejscu zadrapania lub
ukłucia i po dwóch do siedmiu dni po kontakcie z
zarażonym zwierzęciem lub jego mięsem na skórze rąk
pojawiają się charakterystyczne zmiany.
29Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
•
•
•
Różyca = erysipeloid – objawy
•
Pojawia się ostro odgraniczony rumień, głównie na jednym lub
kilku palach, ale może również szerzyć się na grzbiet dłoni.
•
Różyca trwa kilka tygodni bez względu na rodzaj leczenia,
zmiany ustępują w części środkowej do zewnątrz. Chorobę
można różnicować z różą i innymi rodzajami rumienia.
•
•
Objawy zakażenia:
Swędzenie; Pieczenie; Piekący ból w miejscu
zakażenia (najczęściej są to ręce); Następnie pojawia się obrzęk;
•
Na końcu pojawia się rumień koloru czerwonosinego, który szybko się
30Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
rozprzestrzenia; Czasami mogą pojawić się niewielkie pęcherze
•
Choroba zazwyczaj ogranicza się do skóry jako jej łagodne
zakażenie (postać skórna, często przewlekła z nawrotami)
•
W bardzo nielicznych przypadkach mogą rozwinąć się powikłania
stawowe, bakteriemia (posocznica), która może doprowadzić do
zapalenia wsierdzia
•
Różyca = erysipeloid – leczenie
•
•
Czynnikiem utrudniającym leczenie jest fakt, że
włoskowiec różycy charakteryzuje się opornością na
glikopeptyfy oraz aminoglikozydy – antybiotyki, które
bardzo często stosowane są w empirycznej terapii przy
podejrzeniu zapalenia wsierdzia. Dlatego tak ważna jest
szybka diagnostyka mikrobiologiczna.
31Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Lekami z wyboru w leczeniu różycy nadal pozostają
penicyliny (w dawkach do 20 mln jednostek na dobę)
oraz ciprofloksacyna i imipenem należące odpowiednio
do fluorochinolonów i karbapenemów
•
•
•
32Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Różyca = erysipeloid – rozpoznanie
•
1.
ostro odgraniczone zmiany zapalne i obrzękowe
2.
umiejscowienie głównie na rękach
3.
szybki przebieg
4.
niewystąpienie objawów ogólnych
5.
wywiad
•
•
33Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Erythrasma = łupież rumieniowy
•
•
Dobrze odgraniczone, złuszczające się ogniska
rumieniowe, umiejscowione głównie w okolicy pachwin.
•
Łagodne, przewlekłe i powierzchowne zapalenie skóry
•
Wywołane przez maczugowce Corynebacterium minutissinum
•
Mają charakter dobrze odgraniczonych plam barwy
czerwono-brunatnej o gładkiej lub delikatnie łuszczącej się
powierzchni, lepiej widoczne przy zadrapaniu.
•
Najczęściej zajęte są pachwiny lub doły pachowe
•
Corynebacterium wytwarza rozpuszczalne w wodzie porfiryny,
które dają koralowo-różową fluorescencję w lampie Wooda.
Świeżo umyta skóra może nie wykazać charakterystycznego
34Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
świecenia.
•
•
35Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Erythrasma = łupież rumieniowy – rozpoznanie
•
1.
żółtobrunatne zabarwienie plam wykazujących niewielkie
złuszczanie i dobre odgraniczenie od otoczenia
2.
umiejscowienie głównie w okolicach pachwinowych i
międzypalcowych stóp
3.
przewlekły przebieg
4.
pomarańczowoczerwona fluorescencja w lampie Wooda
5.
rozstrzyga badanie mikroskopowe zeskrobin
(barwienie
metodą Giemzy)
1.
36Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Promienica
•
•
37Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Promienica – rozpoznanie
•
1.
stwierdzenie deskowato twardych nacieków w tkance
podskórnej i skórze, złożonych z guzków wykazujących
skłonność do przebicia z wytworzeniem przetok
2.
częste umiejscowienie w okolicy podżuchwowej z
towarzyszącym szczękościskiem
3.
niewytwarzanie owrzodzeń
4.
niezajmowanie węzłów chłonnych
5.
rozstrzyga obecność ziarenek promieniczych w wydzielinie
ropnej
•
•
38Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Cellulitis
•
•
ostry stan zapalny skóry i tkanki podskórnej, nieostro
odgraniczony, gorączka, dreszcze, złe samopoczucie,
powiększenie okolicznych węzłów
•
β-hemolizujące paciorkowce A lub B gronkowce i inne
(H. influenzae, E. coli, Proteus)
•
Czynniki sprzyjające:
urazy, upośledzenie krążenia
żylnego lub limfatycznego, zaburzenia odporności,
uszkodzenie płaszcza lipidowego
•
Leczenie:
antybiotyki ogólne i miejscowo
•
•
39Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Borelioza z Lyme = krętkowica
•
•
Wielonarządowa choroba zakaźna przenoszona przez
kleszcze (Borrelia burgdorferi)
•
I okres (3-32 dzień, średnio 21) w miejscu ukłucia rumieniowa
grudka obrzękowa, a następnie plama rumieniowo-
obrzękowa – rumień przewlekły pełzający bez/lub z objawami
grypopodobnymi
•
II okres (zakażenie rozsiane): OUN (zapalenie opon, mózgu,
porażenie n. twarzowego), ukł. sercowo-naczyniowy (bloki,
zapalenie wsierdzia i mięśnia sercowego, niewydolnośc lewej
komory(ukł. kostno mięśniowy)
•
III okres – zmiany skórne typu acrodematitis atrophicans, a
także o cechach twardziny typu morphea oraz lichen sclerosus
40Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
Leczenie:
antybiotyki 10-14 dni
•
•
Wąglik:
•
•
Odzwierzęca choroba zakażna
•
G+ laseczka wąglika (Bacillus anthracis), tzw.
krosta czarna
•
Zarodniki wąglika oporne na czynniki fizyczne w glebie mogą
przetrwać parę lat
•
Choroby bydła, owiec, koni
•
Zakażenie poprzez: kontakt (skóra), droga pokarmową
(jelitową), wziewną (płuca)
•
Po zakażeniu przetrwalniki uwalniają toksynę, która powoduje
41Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
powstanie obrzęku i martwicy
•
Czynniki sprzyjające: urazy, zadrapania, nieżyty dróg
oddechowych
•
Okres wylęgania: 1-7 dni, nie daje odporności
•
•
Wąglik – postać skórna (90%)
•
•
w miejscu wtargnięcia powstaje grudka, przechodząca
w krwisty pęcherzyk, zasychający w czarny zgorzelinowy
strup z obecnością charakterystycznego pępkowatego
wgłębienia w części środkowej, a pod nim owrzodzenie,
w otoczeniu wał naciekowy z obecnością wianuszkowato
ułożonych pęcherzyków
42Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
bez bolesności, po 5-10 dniach gojenie z blizną
•
objawy ogólne:
gorączka, dreszcze, bóle głowy,
zapalenie naczyń i węzłów, objawy żołądkowo-jelitowe
lub płucne
•
leczenie:
antybiotyki
•
•
43Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
pasożytnicze – wszawica głowowa
•
•
zmiany skórne wywoływane przez
stawonogi – wszy ludzkie (2-3,5 mm)
•
zakażenie szerzy się przez kontakt
bezpośredni lub nakrycia głowy
•
po 2-3 tygodniach wykluwają się młode;
jaja
(gnidy) przytwierdzane są do włosów tuż
powyżej powierzchni skóry;
•
objawy:
świąd, przeczosy, nadżerki, strupy, kołtun, wyprysk
wszawiczy; umiejscawia się najczęściej w okolicy potylicznej
i skroniowej
•
leczenie:
wszyscy członkowie rodziny, Nix, Delacet, Artemizol
44Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
•
pasożytnicze – wszawica głowowa – rozpoznanie
•
1.
stwierdzenie zmian swędzących, umiejscowionych
głównie w okolicy potylicznej i skroniowej
2.
powikłane objawami wysiękowymi i wtórnym zakażeniem
ropnym
3.
podstawą rozpoznania jest stwierdzenie dojrzałych wszy
lub przytwierdzonych do włosów gnid
•
•
45Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
46Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
47Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
pasożytnicze – wszawica odzieżowa
•
•
3-4,5 mm
•
bytuje w szwach ubrań, gdzie składa jaja
•
krwotoczne plamy, grudki w miejscu ukłuć, świąd,
przeczosy, nadżerki, strupy, zliszajcowacenie, brunatne
przebarwienia, drobne, odbarwione blizenki i wtórne
zakażenia ropne
•
leczenie: delacet, agalin
•
dezynsekcja odzieży, pościeli, kocy
•
48Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
49Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
pasożytnicze – wszawica łonowa
•
•
1,5-2 mm
•
przenoszona drogą kontaktów seksualnych
•
objawy:
świąd przeczosy, nadżerki, obecność plam
błękitnych – sinofioletowych lub szarych w miejscu
ukąszenia (z powodu hemolizy krwinek)
•
leczenie:
agalin, altacet
•
•
Rozpoznanie:
1.
stwierdzenie wszy łonowych, niekiedy trudno
dostrzegalnych, widoczne po wyrwaniu włosa
50Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
2.
wykazanie gnid przytwierdzonych do włosów
3.
obecności w części przypadków plam błękitnych na
tułowiu lub kończynach
•
pasożytnicze – świerzb
•
świerzbowiec ludzki: 0,3-0,4 mm samiczka drąży w warstwie
rogowej nory, składa 20-30 jaj, po 3-4 dniach larwy
•
objawy:
dokuczliwy świąd w nocy, grudki obrzękowe, nadżerki,
strupy, przeczosy
•
leczenie: m. siarkowa, Novoscabin
•
leczenie całej rodziny
•
•
świerzb – badanie mikroskopowe
51Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
•
w celu wyizolowania świerzbowca należy nożykiem (zwilżonym
uprzednio w oleju mineralnym) zdrapać naskórek w miejscu
zmian chorobowych
•
po nałożeniu zeskrobiny na szkiełko podstawowe i przykryciu
szkiełkiem nakrywkowym oglądamy pod mikroskopem
•
•
pasożytnicze – świerzb – rozpoznanie
•
1.
stwierdzenie charakterystycznych nor świerzbowcowych
2.
osutka grudkowo-pęcherzykowa w miejscach typowych
3.
świąd nasilający się w porze wieczornej i w nocy
4.
pomocny jest wywiad dotyczący świądu u członków
najbliższego otoczenia
52Dermatologia ćw. 2 – choroby bakteryjne
5.
podstawą rozpoznania jest obecność pasożytów w badaniu
mikroskopowym
•
•
•