Nr. 3 

NAMNAŻANIE MATERIAŁU POSIEWOWEGO – 

CZARAKTERYSTYKA ILOŚCIOWA 

 
 

 
 
Oznaczanie liczby drobnoustrojów przy użyciu komory Thoma 
 

Przebieg doświadczenia: 
 

+ znalezienie siatkę komory przy powiększeniu 10x a następnie 40x 

 

+ po wytrząsaniu zawiesiny drożdży przeniesienie pipetą do komory Thoma 

 

+ policzenie liczby komórek w 2 kwadratach (powinno się liczyć 40, ok. 700 komórek) 

 

+obliczenie liczby komórek w 1 cm

3

 badanej zawiesiny drożdży 

 
 
Obserwacje: 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

I kwadrat: 

1  2  0  3 
0  1  0  1 
1  0  2  1 
1  0  1  2 

 

  16

 

 

 
 

II kwadrat: 

2  1  0  0 
2  2  0  2 
1  1  0  4 
0  3  2  0 

 

  20

 

 
 

 
 
 
 
Obliczenia: 

 
N = 4 ∙ 10

6

 ∙ a

śr

 ∙ r 

N – liczba komórek w 1cm

3

 badanej próbki; 

 

a

śr

 – średnia liczba komórek w małym kwadracie; 

r – rozcieńczenie badanej próbki 

 

a

śr

 = 

ଵ଺ାଶ଴

ଶ

 = 18   

 

 

 

 

N = 4 ∙ 10

6

 ∙ 18 ∙ 100 

 

 

 

 

 

 

 

N = 72 ∙ 10

8

 

r = 100 
 
ZADANIE: 
160hl = 16 000 000cm

3

 

 zakładamy  100%  żywotność  (w  oparciu  o  próbę  z  błekitem 
metylenowym i płynem Lugola) 

 
1cm

3

MZ

   

– 

10

5

 

1,6 ∙ 10

7

cm

3

MZ

  – 

X 

 

 

X = 1,6 ∙ 10

12

  – tyle potrzeba komórek drożdży 

 
1cm

3

próbki 

– 

72 ∙ 10

8

 

Y 

– 

1,6 ∙ 10

12 

 

 

Y = 0,22 ∙ 10

4 

cm

3

 = 2,2 dm

3

 = 2,2 l    

– tyle należałoby użyć gęstwy  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

drożdżowej 

 
Wnioski: 

 

W 1cm

3

 badanego materiału znajdowało się 

72 ∙ 10

8

 komórek drożdży. Z tego względu aby zaszczepić 

160hl brzeczki nastawnej należałoby użyć 2,2 dm

3

 gęstwy drożdżowej. Zakładamy 100% żywotność komórek 

drożdży, w oparciu o próbę z błękitem metylenowym i płynem Lugola. 
 
Określenie żywotności i stanu odżywienia gęstwy drożdżowej 
 
 

Przebieg doświadczenia: 
 

+ kroplę zawiesiny drożdży umieszczono na szkiełku podstawowym 

 

+ dodano kroplę błękitu metylenowego, nakryto szkiełkiem nakrywkowym i obserwowano pod mikroskopem 

 

 

 

+ kroplę zawiesiny drożdży umieszczono na szkiełku podstawowym 

 

+ dodano kroplę płynu Lugola, nakryto szkiełkiem podstawowym i obserwowano pod mikroskopem 

 
 
 
Obserwacje: 
 

W pierwszym preparacie z błękitem metylenowym komórki obserwowane nie były zabarwione. Natomiast w 

drugim preparacie w komórkach drożdży występowały liczne ziarna o barwie brunatnej. 
 
 
 
Wnioski: 
 

Badany  preparat  zawierał  komórki  żywe,  nie  stwierdzono  komórek  martwych  –  brak  zabarwionych  na 

niebiesko  pod  wpływem  błękitu  metylenowego.  Komórki  żywe  są  bezbarwne,  ponieważ  usuwają  z  cytoplazmy 
wnikający  barwnik,  natomiast  komórki  martwe  nie  usuwają  barwnika,  który  wnika  do  ich  wnętrza  zabarwiając  je  na 
szafirowy kolor. 

Ponadto brunatne zabarwienie wskazuje na to, że komórki drożdży miały dostęp do pożywienia, ponieważ nie 

musiały rozkładać materiału zapasowego jakim jest glikogen, barwiący się w płynie Lugola na brunatno.