Aleksandra_Bachanek
Ilona_Niewęgłowska
OŚ 1
Sprawozdanie z ćwiczeń nr 5
Wykorzystując co godzinne ciągi pomiarowe dla miesiąca czerwca i grudnia dla
wybranej stacji przeprowadzono analizy:
obliczono współczynnik korelacji dla wybranych par zmiennych,
obliczono macierz korelacji,
skomentowano zależność dla każdej z par.
Wybrane stacje:
1. Wrocław-Bartnicza, czerwiec 2007
2. Wrocław-Bartnicza, grudzień 2007
Wrocław-Bartnicza, czerwiec 2007
MO3
MNO2
MUV
MTT
MRH
MO3
1,0
-0,65
0,28
0,81
-0,76
MNO2
-0,65
1,0
-0,43
-0,48
0,38
MUV
0,28
-0,43
1,0
0,14
-0,29
MTT
0,81
-0,48
0,14
1,0
0,76
MRH
-0,67
0,38
-0,29
-0,76
1,0
Wrocław-Bartnicza, grudzień 2007
MO3
MNO2
MUV
MTT
MRH
MO3
1,0
-0,76
0,82
0,69
-0,08
MNO2
-0,76
1,0
-0,72
-0,73
-0,14
MUV
0,82
-0,72
1,0
0,74
0,05
MTT
0,69
-0,73
0,74
1,0
0,28
MRH
-0,08
-0,14
0,05
0,28
1,0
MO3- stężenie ozonu przy powierzchni ziemi
MNO2- stężenie tlenku azotu (IV)
MUV- prędkość wiatru
MTT- temperatura
MRH- wilgotność względna
Z powyższej analizy parametrów meteorologicznych można wnioskować, iż
większość czynników wykazuje ścisłą zależność między sobą.
Poczynając od ozonu, który jest średnio związany z ditlenkiem azotu. Wraz ze
wzrostem stężenie ozonu ilość dwutlenku węgla będzie maleć. Dzieje się tak,
ponieważ NO2 stopniowo przenika z niższych warstw atmosfery do stratosfery, tam
reaguje ze wzbudzonym tlenem co powoduje uszczuplenie warstwy ozonowej.
W miesiącach zimowych zależność ta kreśli się nieco wyraźniej niż w miesiącach
letnich co jest spowodowane różnicą temperatur.
Dla stężenia ozonu i prędkości wiatru zaobserwowano słaby i dodatni związek
korelacyjny. Zatem im większa prędkość wiatru tym stężenia ozonu również rośnie.
Wraz ze wzrostem siły wiatru, zanieczyszczenia takie jak ditlenki azotu bardziej się
„rozcieńczają”, co za tym idzie zwiększa się ilość ozonu. Wobec tego im wiatr jest
słabszy to zanieczyszczenia te (NO2) będą się kumulować i ich stężenie będzie wyższe
a ozonu-niższe, a jeśli siła wiatru będzie duża to stężenie ditlenku będzie malało wraz
ze wzrostem ozonu, ponieważ NO2 zostanie rozwiany. Zależności te są znacznie
silniejsze gdy temperatura jest ujemna. Ponadto zależność stężenia tlenku azotu (IV)
od prędkości wiatru latem jest znacznie większa od związku korelacyjnego ozonu i
wiatru. W miesiącach zimowych jest na odwrót.
Porównując temperaturę i stężenie ozonu widzimy ścisłą zależność, wzrost wartości
jednej zmiennej powoduje wzrost wartości drugiej. W takim razie w miesiącach
letnich stężenie ozonu jest wyższe, jest to związane ze zmniejszeniem ilości związków
uszczuplających warstwę ozonową, takich jak NO2. Patrząc na kolejne parametry,
temperatura ma całkowicie logiczny związek z wilgotnością powietrza. W miesiącach
ciepłych wilgotność maleje, a przy temperaturze ujemnej-rośnie, aczkolwiek związek
ten jest znacznie słabszy. Wobec tego im wyższa temperatura tym ozonu tworzy się
więcej oraz tym niższa wartość wilgotności względnej. Patrząc jednak na sam związek
ozonu z wilgotnością widzimy, że w grudniu mamy brak korelacji, jednak w czerwcu
zaobserwowano dość silne powiązanie. Natomiast ze wzrostem temperatury spada
stężenie NO2. W okresie letnim tlenków tych jest mniej niż w okresie zimowym, czyli
korelacja jest silniejsza w grudniu. Rozpatrując związek wilgotności względnej i NO2
widzimy, że latem kiedy to wilgotność maleje, stężenie tlenku azotu (IV) również
maleje, natomiast w grudniu wraz ze wzrostem wilgotności stężenie NO2 rośnie,
aczkolwiek w miesiącach cieplejszych związek ten jest znacznie silniejszy. Brak
korelacji między wiatrem a wartością temperatury obserwujemy jedynie latem,
natomiast zimą zależność ta jest bardzo duża. Wniosek jest taki, że w miesiącach
zimowych wiatr występuje znacznie częściej niż w miesiącach letnich. O ile w
przypadku wiatru można dostrzec, choć niewyraźny, wpływ temperatury na ich
wartość, o tyle dla wilgotności względnej żaden taki związek nie istnieje, bądź jest
bardzo słaby. Jedynie w takich miesiącach jak czerwiec można dostrzec, że wzrost
prędkości wiatru nieznacznie powoduje spadek wartości wilgotności względnej
Choć tabele przedstawiające związek korelacyjny jedynie dla pary
poszczególnych parametrów meteorologicznych można zauważyć zależności złożone
z większej ilości cech zawartych w zestawieniach, można powiedzieć, że przeplatają
się one wzajemnie. Przy żadnej z wartości nie zaobserwowano związku korelacyjnego,
który wynosiłby 0 zatem wartości te w mniejszym lub większym stopniu na siebie
oddziałują.
Korelacja średniomiesięczna
korelacja średniej temperatury i wysokości pokrywy śnieżnej: -0,76
korelacja temperatury minimalnej i wysokości pokrywy śnieżnej: -0,77
korelacja opadów i zachmurzenia: 0,31
Zarówno w przypadku temperatury średniej jaki i minimalnej można dostrzec
bardzo silny związek korelacyjny z wysokością pokrywy śnieżnej. W obu przypadkach
znak współczynnika korelacji jest ujemny, co oznacza że wzrost wartości jednego
parametru powoduje spadek wartości drugiego. Wraz ze wzrostem wartości
temperatury zarazem średniej i minimalnej, ilość śniegu maleje. Jest to całkowicie
logiczny związek. Korelacja w przypadku drugim jest nieco większa.
Brak bądź bardzo słaba korelacja między zachmurzeniem a wartością opadu
świadczy o tym, że nie z każdej chmury pada deszcz. Aczkolwiek w naszym przypadku
zależność wynosi aż 0,31, czyli mam korelacje słabą i dodatnią, czyli wraz ze
wzrostem zachmurzenia zwiększa się prawdopodobieństwo wystąpienia opadów.