Aspekty_2(39)/2008

SPIS TRE

Wokół dydaktyki

Artur Brzezi

ski – konsultant ds. edukacji europejskiej w CEN

Jak rozumiemy czytanie ze zrozumieniem ................................................................................................1

Wychowanie i profilaktyka

Dorota Ksok-Borowska – konsultant ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej w CEN
Ucze

o specjalnych potrzebach edukacyjnych w szkole ogólnodost

pnej .........................................4

ycia szkół i placówek

Zdzisława Wiesława Roma

czuk – nauczyciel VII LO w Białymstoku

Uzale

nienia – współczesne niewolnictwo................................................................................................7

Gra

yna Kali

ska – nauczyciel Przedszkola w Krynkach

Program KidSmart w naszym przedszkolu..............................................................................................11

Nowo

ci pedagogiczne

Aniela Maciejczuk – nauczyciel bibliotekarz w CEN
Zbiory Biblioteki Pedagogicznej wzbogaciły si

o kolejne nowo

ci metodyczne ..............................13

CEN informuje

Zdzisław Babicz – wicedyrektor CEN
Informacja o działalno

ci szkoleniowej CEN w roku 2007 .....................................................................15

Urszula Roman – konsultant ds. edukacji humanistycznej w CEN
Eugenia Pietryszyk – nauczyciel Szkoły Podstawowej Nr 12 w Białymstoku
Konkurs „Miasto i region w Unii Europejskiej”.......................................................................................20
Aniela Maciejczuk, Olga Topolewska, Magdalena Kruszewska
Konkurs „Nie taki diabeł straszny...czytajmy lektury szkolne” .............................................................21
Galeria na Złotej zaprasza.........................................................................................................................23

Wokół dydaktyki

Aspekty 2 (40)/2008

strona 1

Artur Brzeziński

– konsultant ds. edukacji europejskiej

Jak rozumiemy czytanie

ze zrozumieniem…

Dwadzieścia

pięć

procent

czynności, które ludzie będą wyko-

nywać w XXI wieku, jeszcze nie ist-

nieje, a te które obecnie wykonuje-

my, w przyszłości przyjmą inną

formę. Szybko dezaktualizuje się

wiedza faktograficzna. Niektórzy

naukowcy juŜ teraz wskazują, Ŝe za

10 lat ze 100 procent wiedzy ogólnej

będzie moŜna wykorzystać tylko 10

procent. We współczesnym świecie

zmiany zachodzą tak szybko, Ŝe nie

moŜemy juŜ liczyć na to, Ŝe wiedza

i umiejętności opanowane w szko-

łach wystarczą do efektywnego

funkcjonowania przez całe Ŝycie.

Obecni gimnazjaliści czy licealiści

w ciągu swego Ŝycia wielokrotnie

zmienią pracę, zawód, miejsce za-

mieszkania, przyjdzie im zmierzyć

się z nowymi ideami, stylami Ŝycia.

Podstawowym zadaniem szko-

ły staje się przygotowanie młodych

ludzi do samodzielnego uczenia się

przez całe Ŝycie. Wobec natłoku

nowych informacji, idei, rozwiązań

uczniowie muszą być przygotowani

do poznawania nowej wiedzy i

umiejętności, do dokonywania świa-

domych wyborów, od których będzie

zaleŜał ich sukces Ŝyciowy.

Szczególne miejsce w naucze-

niu uczenia się zajmuje opanowanie

przez uczniów umiejętności czytania

ze zrozumieniem. W czasie nauki na

poszczególnych etapach nauczania

kształceniu tej umiejętności poświę-

ca się szczególnie wiele uwagi. War-

to jest jednak uzgodnić, na czym ta

umiejętność ma polegać. Zazwyczaj

przyjmowano, Ŝe jeśli uczeń jest w

stanie odtworzyć to, co napisał autor,

to znaczy, Ŝe zrozumiał tekst – za-

tem potrafi czytać ze zrozumieniem.

Zrozumienie tekstu jest bar-

dziej skomplikowanym procesem.

Odbywa się na wielu płaszczyznach

i wykracza poza proste odtworzenie

informacji. Na poziomie podstawo-

wym czytanie ze zrozumieniem to

zidentyfikowanie informacji zawar-

tych w tekście – udzielenie odpo-

wiedzi na pytania: kto, co, gdzie,

kiedy, jak, itd. Trudniejsze jest roz-

róŜnienie, które z treści są faktami,

a które opiniami, czy interpretacjami

faktów. Jeszcze bardziej skompli-

kowane – wymagające większych

umiejętności i wiedzy - jest dostrze-

Wokół dydaktyki

Aspekty 2 (40)/2008

strona 2

enie, jak dobór faktów, ich interpre-

tacja prowadzi do budowania opinii.

Czasem mogą to być opinie wyraŜo-

ne wprost, czasem zaś autorowi tek-

stu udaje się przedstawić swoją opi-

nię poprzez konstrukcję tekstu i do-

bór treści.

Czytanie ze zrozumieniem

powinno być zatem krytycznym

czytaniem, czyli aktywnym, reflek-

syjnym, analitycznym wyszukiwa-

niem informacji i idei. Dla bezkry-

tycznego czytelnika moŜe wydawać

się, Ŝe tekst zawiera opis rzeczywi-

stości. Krytyczny czytelnik zdaje

sobie sprawę z tego, Ŝe tekst jest tyl-

ko wyrazem przekonań autora o tym,

jak ta rzeczywistość wygląda. Kry-

tyczny czytelnik widzi, o czym mó-

wi tekst (fakty, ich wyjaśnienia…)

oraz w jaki sposób są przekazywane

treści – jak autor tworzy argumenta-

cję, odwołuje się do emocji, przyj-

muje pewne (czasem ukryte) załoŜe-

nia, pozostawia niejasności.

Zrozumienie tekstu to takŜe

dostrzeŜenie znaczenia jego treści

poprzez zestawienie ich z dotych-

czasowym doświadczeniem i wie-

dzą. Kolejnym krokiem jest wycią-

gnięcie wniosków z tego zestawie-

nia. MoŜe się okazać, Ŝe nowe in-

formacje są niezgodnez tym, co do

tej pory wiedzieliśmy. Wówczas,

jeśli zgodziliśmy się z poznanymi

opiniami, powinniśmy zastanowić

się, czy nie zmodyfikować swojej

dotychczasowej wiedzy, czy teŜ mo-

e dalej szukać przyczyn rozbieŜno-

ci (np. niezgodność moŜe być tylko

pozorna- wynika z przyjęcia róŜnych

punktów odniesienia, załoŜeń).

Czytanie ze zrozumieniem to:

- dostrzeganie faktów, opinii itd.,

- dostrzeganie, jak konstrukcja tekstu

prowadzi do określonej interpreta-

cji,

- nadawanie znaczenia odczytanym

treściom.

Na zrozumienie tekstu składa

się kilka elementów. To, jak odbie-

rzemy jego zawartość – jakie nada-

my mu znaczenie - zaleŜy od zasto-

sowanych strategii czytania, oko-

liczności, w jakich czytamy, naszej

motywacji, wiedzy i doświadczenia

oraz samego kształtu tekstu (zasto-

sowanego słownictwa, konstrukcji

zdań itd.). Oznacza to, Ŝe ten sam

tekst czytany przez róŜne osoby i w

odmiennych okolicznościach moŜe

zostać zrozumiany inaczej. Uzmy-

słowienie sobie tego faktu jest istot-

ne dla prowadzenia zajęć opartych

na czytaniu ze zrozumieniem.

Wokół dydaktyki

Aspekty 2 (40)/2008

strona 3

Umiejętność krytycznego czy-

tania (lub inaczej czytania ze zrozu-

mieniem) wiąŜe się ściśle z umiejęt-

nością krytycznego myślenia. Kry-

tyczne myślenie to identyfikacja

i ocena idei prowadząca do podjęcia

decyzji. Osoba myśląca krytycznie

analizuje stwierdzenia i opinie w ce-

lu dokonania wyboru i jest w stanie

wyrazić jasno swoje przekonania

uzasadniające ten wybór. Bycie oso-

bą krytycznie myślącą wymaga

przyjęcia pewnej postawy - postawy

otwartości na nowe myśli, idee i jed-

nocześnie gotowości do sprawdzania

ich prawdziwości.

Uczenie krytycznego czytania

i krytycznego myślenia wymaga

szczególnego podejścia do roli na-

uczyciela, aktywności uczniów, kon-

strukcji zajęć, strategii czytania, po-

znania nowych metod i technik na-

uczania, zasad oceniania.

Wychowanie i profilaktyka

Aspekty 2(39)/2008

strona 4

Dorota Ksok-Borowska

–

konsultant ds. pomocy

psychologiczno-pedagogicznej

Uczeń o specjalnych potrzebach

edukacyjnych w szkole

ogólnodostępnej

Pojęcia specjalne potrzeby edu-

kacyjne  uŜyto  po  raz  pierwszy  w  opu-
blikowanym  w  Wielkiej  Brytanii  w
1978  r  dokumencie  „Warnock  Raport”
oraz  w  Deklaracji  UNESCO  z  Sala-
manki  z  1994  r.  Wprowadzony  w  Ra-
porcie  termin  „specjalne  potrzeby  edu-
kacyjne” dotyczył potrzeb dzieci o róŜ-
nych  niepełnosprawnościach,  ale  rów-
nieŜ  tych  ze  specyficznymi  trudno-
ś

ciami w uczeniu się czytania, pisania

czy  matematyki.  Według  danych  sza-
cunkowych  opublikowanych  w  „War-
nock  Raport”  20%  populacji  dzieci
i młodzieŜy nie jest w stanie opanować
programu  nauczania  bez  specjalistycz-
nej  pomocy,  rozwiązań  organizacyj-
nych  i  odpowiednich  warunków  bazo-
wych.

Specjalne potrzeby edukacyjne

według  M.  Bogdanowicz  odnoszą  się
do  tej  grupy  uczniów,  która  nie  moŜe
podołać  wymaganiom  programu  edu-
kacyjnego  obowiązującego  w  szkołach
publicznych.  Trudności  w  opanowaniu
materiału  programowego  mogą  wyni-
kać  z  czynników  biologicznych,  psy-
chologicznych  i  społecznych.  Zatem
pojęcie  „specjalne  potrzeby  edukacyj-

ne”  dotyczy  tych  uczniów,  u  których
występują  wady  zmysłu  wzroku,  dys-
funkcje  narządów  słuchu,  niepełno-
sprawność

ruchowa,

upośledzenie

umysłowe, choroby przewlekłe, niedo-
stosowanie

społeczne,

specyficzne

trudności  w  uczeniu  się  o  charakterze
dysleksji,  dysortografii,  dysgrafii,  dys-
kalkulii,  hiperdysleksji.  Polska  jako
państwo  członkowskie  ONZ  zobowią-
zała  się  do  respektowania  postanowień
zawartych w Deklaracji UNESCO. Zo-
bowiązanie  to  spowodowało  koniecz-
ność dostosowania prawa krajowego do
standardów  określonych  w  Deklaracji.
Zmiany  w  prawie  oświatowym  doty-
czyły  zagwarantowania  prawa  do  uzy-
skania  opieki  i  pomocy  w  szkole  dzie-
ciom  oraz  młodzieŜy  zgodnej  z  ich  in-
dywidualnymi moŜliwościami i potrze-
bami  edukacyjnymi.  W  związku  z  tym
nauczyciele  powinni  tak  prowadzić
proces dydaktyczny, aby uwzględnione
były  indywidualne  róŜnice  między
uczniami. Szkoła odpowiada za organi-
zację  edukacji  w  sposób  respektujący
indywidualne

zdolności,

potrzeby

i moŜliwości psychofizyczne oraz
ograniczenia kaŜdego ucznia.

Wychowanie i profilaktyka

Aspekty 2(39)/2008

strona 5

Wychodząc naprzeciw oczeki-

waniom i potrzebom nauczycieli po-

szukującym wsparcia w zakresie roz-

wiązywania problemów związanych z

nauczaniem dzieci o specjalnych po-

trzebach edukacyjnych w dniu 15

kwietnia 2008 r w Centrum Edukacji

Nauczycieli w Białymstoku odbyło się

seminarium poświęcone tym zagadnie-

niom. Autorami projektu i organizato-

rami seminarium byli nauczyciele kon-

sultanci ds. pomocy psychologiczno-

pedagogicznej i kształcenia specjalne-

go i integracyjnego.

Seminarium składało się z trzech

części. W części wykładowej wystąpili

goście zaproszeni przez organizatorów.

Uczestnicy spotkania wysłuchali wy-

stąpień następujących osób:

mgr Wioletta Kujawa, pedagog

specjalny,

psychoterapeuta

(Zespół

Szkół Nr 16 w Białymstoku)- wykład

na temat: Potrzeby psychologiczne

ucznia niepełnosprawnego intelektual-

nie

mgr Dorota Wyrzykowska, tyflopeda-

gog (Uniwersytet w Białymstoku) wy-

kład na temat: Dzieci z uszkodzonym

wzrokiem – i ich edukacja

mgr Dorota Matejko, surdopedagog

(Szkoła PodstawowaNr 11 w Białym

stoku) wykład na temat: Pomóc dziecku

z wadą słuchu, pokonać trudności

mgr Alina Papasz, psycholog (Poradnia

Psychologiczno - Pedagogiczna Nr 1

w Białymstoku) wykład na temat:

Nadpobudliwość – problem ucznia, czy

otoczenia

dr Joanna Dąbrowska (Uniwersytet w

Białymstoku) wykład na temat: Intry-

gujące, interesujące czy interesowne

mgr Andrzej Cwaliński (Ośrodek

Szkolno-Terapeutyczno-

Opiekuńczy

dla Dzieci i MłodzieŜy z Cechami Au-

tyzmu w Białymstoku) wykład na te-

mat: Autyzm od wewnątrz

Po wysłuchaniu wykładów na-

uczyciele biorący udział w seminarium

uczestniczyli w zajęciach warsztato-

wych:

Warsztat A: Metody nauczania, oce-

niania i organizacja pracy na lekcjach

w klasie

Grupa 1- z uczniem z niepełnospraw-

nością intelektualną – p. Beata Adam-

czyk

Grupa 2 - z uczniem niewidomym i

niedowidzącym – p. Dorota Wyrzy-

kowska

Grupa 3 - z uczniem niesłyszącym

i niedosłyszącym – p. Dorota Matejko

Grupa 4 - z uczniem ze specyficznymi

trudnościami w nauce czytania i pisa-

nia – p. Danuta Zakrzewska

Grupa  5  -  Zaburzenia  odbioru  i  prze-
twarzania  informacji-  strategie  sku-
tecznej  i  profesjonalnej  pomocy  oso-
bom ze spektrum autyzmu –
p. Andrzej Cwaliński

Warsztat B: Współpraca z rodzicami

Wychowanie i profilaktyka

Aspekty 2(39)/2008

strona 6

Grupa 1 – ucznia ze specyficznymi
trudnościami

nauce

czytania

i pisania- p. Joanna Dąbrowska
Grupa 2 – uczniów z pozostałymi nie-
pełnosprawnościami – p. Wioletta Ku-
jawa

Warsztat C: Funkcjonowanie w grupie
rówieśniczej
Grupa  1  -  ucznia  ze  specyficznymi
trudnościami  w  nauce  czytania  i  pisa-
nia, nadpobudliwością psychoruchową,
problemami  z  koncentracją  uwagi  –
p. Alina Papasz
Grupa 2 – ucznia z pozostałymi niepeł-
nosprawnościami  –  p.  Katarzyna  Ka-
czyńska

Największą popularnością cie-

szyły  się  zajęcia  warsztatowe  prowa-
dzone  przez  p.  Alinę  Papasz  oraz
p. Danutę Zakrzewską.

Ostatnia część seminarium po-

więcona była dyskusji wokół omawia-

nych zagadnień i podsumowaniu zajęć
warsztatowych.

podsumowaniu

uczestnicy zwracali uwagę na następu-
jące zagadnienia:

W pracy edukacyjnej waŜne jest
dziecko , a nie opinia z Poradni
Psychologiczo-Pedagogicznej.

Wszystkie dzieci mają trudności
w funkcjonowaniu społecznym i
problemy emocjonalne.

KaŜde  dziecko  chce  być  akcepto-
wane.  Niejednokrotnie  „inność”  nie
pozwala  w  nawiązaniu  satysfakcjo-
nujących kontaktów społecznych.

rodowisku

nauczycielskim

funkcjonuje stereotyp myślenia: lu-

bimy dzieci zdolne, boimy się „in-
ności”.

Wielu  nauczycieli  nie  rozumie
wszystkich  zachowań  dziecka  o
specjalnych  potrzebach  edukacyj-
nych.

W  wielu  szkołach  liczą  się  spekta-
kularne  efekty  np.  ilość  „olimpij-
czyków”.  Dlatego  dzieci  o  specjal-
nych  potrzebach  edukacyjnych  nie
zawsze otrzymują stosowną pomoc i
wsparcie.

Doskonalić umiejętności nauczycie-
li  w  zakresie  motywowania  rodzi-
ców  uczniów  ze  specjalnymi  po-
trzebami  edukacyjnymi  do  współ-
pracy ze szkołą.

Większy  nacisk  naleŜy  połoŜyć  na
doskonalenie  kompetencji  nauczy-
cieli w zakresie udzielania pomocy i
wsparcia  uczniów  ze  specjalnymi
potrzebami edukacyjnymi.

W seminarium udział wzięli za-

proszeni goście: pan Mirosław Macko-
Kuratorium  Oświaty  w  Białymstoku,
pani  Danuta  Momot-  ODN  w  ŁomŜy
oraz  57  nauczycieli  z  49  szkół.  Zapro-
szeni  do  udziału  w  seminarium  na-
uczyciele  pracują  w  szkołach  podsta-
wowych i gimnazjach.

Opisane seminarium jest pierw-

szym  z  działań  w  ramach  projektu
Uczeń  o  specjalnych  potrzebach  edu-
kacyjnych  w  szkole  ogólnodostępnej.
Inne przedsięwzięcia opisane zostały w
Informatorze Cen–u na rok 2008 .

Z Ŝycia szkół i placówek oświatowych

Aspekty 2(40)/2008

strona 7

Zdzisława Wiesława Romańczuk

UzaleŜnienia – współczesne niewolnictwo

Jestem nauczycielką z 18-

letnim staŜem. Od początku swojej

pracy dydaktycznej i wychowawczej

interesowałam się problemami mło-

dzieŜy. Praca z młodymi ludźmi dała

mi ogląd zmieniających się ich za-

chowań i postaw adekwatnych do

zmieniającej się rzeczywistości.

podstawie

rozmów

z uczniami poznałam ich bolączki:

niechęć do nauki, brak alternatyw-

nych form spędzania czasu wolnego,

konflikty na płaszczyźnie kolega-

kolega, a takŜe w relacjach dziecko-

rodzic i wynikające z tego sytuacje

stresowe, których następstwem moŜe

być eksperymentowanie ze środkami

psychoaktywnymi.

W sytuacji powszechnego za-

groŜenia i ryzyka uzaleŜnienia po-

trzebna jest rzetelna wiedza o szko-

dliwości wielu środków, po które tak

łatwo i lekkomyślnie sięgają dzieci,

młodzieŜ i dorośli.

W związku z powyŜszym po-

stanowiłam

wdroŜyć

pracy

z młodzieŜą swój program psycho-

edukacyjny

„Zrozumieć

siebie”.

Bardzo rozległą wiedzę, przydatną

do napisania programu, zdobyłam w

Studium Socjoterapii i Edukacji

Twórczej w Białymstoku.

Głównym narzędziem badaw-

czym była ankieta skierowana do

uczniów. Dotyczyła ona ich wiedzy

z zakresu uzaleŜnień środkami psy-

choaktywnymi oraz radzenia sobie

z emocjami, stresem, podatnością na

wpływy grup rówieśniczych. Bada-

niem objęłam 28 uczniów kl. II li-

ceum ogólnikształcącego.

Na pytanie: „ Gdzie, twoim

zdaniem, młodzieŜ najczęściej pali

papierosy, pije alkohol i zaŜywa

narkotyki?”, uczniowie wymieniają:

park, znajomych, wyjazdy wakacyj-

ne, puby, dyskoteki, osiedlowe za-

kamarki. Propozycję spróbowania

rodków psychoaktywnych otrzymał

co 10 badany. Propozycja wyszła od

kolegi ze szkoły, rzadziej od doro-

słego spoza szkoły. Najbardziej po-

pularne wśród ankietowanych jest

spoŜywanie napojów alkoholowych,

z kupnem których większość mło-

dzieŜy nie ma problemu. Najczęściej

wymienianymi przez respondentów

czynnikami skłaniającym do sięga-

nia po środki psychoaktywne są

szpan, luz, naciski kolegów, stres

spowodowany problemami w domu

i szkole, chęć zbliŜenia się do kole-

gów przez przyjmowanie ich zacho-

wań. Zastanawiającym jest fakt, Ŝe

Z Ŝycia szkół i placówek oświatowych

Aspekty 2(40)/2008

strona 8

młodzieŜ nie widzi nic złego w spo-

ywaniu alkoholu i paleniu papiero-

sów, chociaŜ orientuje się w skut-

kach ich oddziaływania na organizm.

Pomocy w sytuacjach dla nich kry-

tycznych szuka wśród swoich rówie-

ników, rzadziej u rodziców.

W tej sytuacji wydaje się za-

sadne dostarczenie uczniom alterna-

tywnych form spędzania wolnego

czasu, radzenia sobie ze stresem,

kształtowanie asertywności oraz peł-

niejszej wiedzy z zakresu zagroŜeń

uzaleŜnieniem środkami psychoak-

tywnymi.

Celem programu są działania

zmierzające do zapobiegania sięga-

niu po substancje psychoaktywne

przez młodzieŜ licealną oraz infor-

macje o szkodliwości ich działania.

Program zrealizowany został

w liceum, w grupie uczniów podda-

nych diagnozie. MłodzieŜ przeszła

cykl dziesięciu 45-minutowych za-

jęć, których tematyka obejmowała:

Moje emocje:

Pozytywne myślenie.

Jak radzić sobie ze stresem?

II. Kilka słów o uzaleŜnieniach:

Jakie są motywy sięgania po
papierosy?

Jakie są motywy sięgania po
alkohol?

Narkotyki-środki uzaleŜniają-
ce...

Motywy i skutki zaŜywania
narkotyków.

UzaleŜnienia-współczesne
niewolnictwo.

III. Jestem świadomy:

Jestem na „nie”.

Rozwijanie umiejętności aser-
tywnych.

Gospodarowanie własnym
czasem.

Polecam skorzystanie z następującej
literatury:

B. Charczuk – „ Wygraj mło-
dość”

M. Jachimska- „ Grupa bawi
się i pracuje; zbiór grupowych
gier i ćwiczeń psychologicz-
nych”

R. Ballard „ Jak Ŝyć z ludźmi
(umiejętności interpersonalne)”

Ewaluacja przeprowadzona na ostat-

nich zajęciach 10-godzinnego cyklu

profilaktycznego dostarczyła mi in-

formacji i pozwoliła poznać opinię

młodzieŜy co do celowości realizacji

tego programu.

Załączam jeden ze scenariuszy

do w/w programu:

UZALEśNIENIA

- WSPÓŁCZESNE

NIEWOLNICTWO

Cele:
wykształcenie świadomości o szkodli-
wym działaniu uŜywek

•

umiejętność przewidywania za-
groŜeń, jakie mogą wiązać się z
uzaleŜnieniami

•

umiejętność

wyraŜania

swojej

opinii o uzaleŜnieniach

Materiały: wycięte z kartonu małe ka-
pelusze w 6 kolorach (biały, czerwony,

Z Ŝycia szkół i placówek oświatowych

Aspekty 2(40)/2008

strona 9

czarny, Ŝółty, zielony, niebieski), 6 du-
Ŝ

ych kapeluszy w tych samych kolo-

rach;  instrukcja  (załącznik.  1)  dla  kaŜ-
dej  grupy,  materiały  prasowe  nt.  szko-
dliwości  uŜywek,  ankieta  podsumowu-
jąca dla kaŜdego ucznia (załącznik 2).

Formy pracy: praca w grupach, dysku-
sja.
Przebieg zajęć:

1. Wprowadzenie
ś

yjemy w cywilizacji, którą moŜna na-

zwać  cywilizacją  zniewoleń  i  nałogów.
Ludzi  uzaleŜnionych  od  papierosów,
alkoholu,  narkotyków  jest  wśród  nas
coraz  więcej.  TakŜe  wśród  dzieci  i
młodzieŜy. Zastanowimy się dzisiaj nad
tym,  czy  uzaleŜnienia  to  rzeczywiście
niewolnictwo?

2. Myślowe kapelusze
Stoliki i krzesła ustawia się dla 6 grup.
Na stolikach leŜą duŜe ( w 6 kolorach)
kapelusze.

•

nauczyciel zapisuje na tablicy temat:
UzaleŜnienia współczesne niewol-
nictwo?

•

uczniowie poprzez losowanie ma-
łych kolorowych kapeluszy dobierają
się w grupy i zajmują miejsca przy
odpowiednich (zgodnie z wylosowa-
nym kolorem) stolikach

•

uczniowie  w  grupach  przygotowują
wspólne  argumenty  na  rzecz  danego
stanowiska  wobec  uŜywek  (  wobec
alkoholu, nikotyny, narkotyków), re-
prezentowanego  przez  wylosowany
kolor  kapelusza,  wg,  instrukcji  (za-
łącznik 1).

3. Dyskusja
Uczestnicy siadają w kręgu. Uczniowie
danego koloru zajmują miejsca obok
siebie. Rozpoczyna dyskusję, prowadzi
i kończy — osoba z niebieskim kapelu-
szem.

4. Zakończenie
Uczniowie indywidualnie wypełniają

ankietę (załącznik.2).

Wzór kapeluszy

Załącznik 1 Instrukcja do „Myślowych kapeluszy” Edwarda de Bono

Kapelusze w odpowiednich kolorach prezentują róŜne sposoby myślenia, dlate-
go przygotowując się do dyskusji przyjmijcie tok myślenia zgodnie z wyloso-
wanym kolorem:

Z Ŝycia szkół i placówek oświatowych

Aspekty 2(40)/2008

strona 10

Kapelusz biały - to tzw. Mały komputerek, który zajmuje się wyłącznie suchy-
mi faktami, liczbami, informacją dotyczącymi uŜywek, (materiały prasowe, in-
formacje z Internetu), statystyką;

Kapelusz czerwony - przedstawia emocje i uczucia, które towarzyszą przyj-
mowaniu uŜywek — pozytywne i negatywne.

Kapelusz czarny - wprawdzie dostrzega zagroŜenia i negatywne skutki działa-
nie uŜywek i ich przyjmowania, ale twierdzi, Ŝe np. narkotyki miękkie powinny
być dozwolone, alkohol pity umiarkowanie nie zaszkodzi, palenie papierosów
wśród młodzieŜy jest modne, itd. Te kapelusze prowokują do dyskusji; działają
na zasadzie „kija w mrowisko”.

Kapelusz Ŝółty — prezentuje zalety i korzyści „trzeźwości”. Optymizm —
moŜna Ŝyć bez uŜywek.

Kapelusz zielony — wskazuje twórcze rozwiązania: co robić, aby nie ulegać
uzaleŜnieniom.

Kapelusz niebieski — tzw. Dyrygent orkiestry, prowadzący dyskusję, osoba
kontrolująca przebieg dyskusji i podsumowująca.

Załącznik 2 Ankieta dla ucznia

UwaŜam Ŝe papierosy, alkohol, narkotyki zniewalają człowieka.

TAK NIE

Dlatego w moim Ŝyciu.................................................................................................................

.....................................................................................................................................................

GraŜyna Kalińska

Program KidSmart w naszym przedszkolu

Z Ŝycia szkół i placówek oświatowych

Aspekty 2(40)/2008

strona 11

yjemy w świecie gwałtow-

nego rozwoju technicznego. Nowo-
czesne technologie rozszerzają ludz-
kie

moŜliwości.

związku

z  tym  musimy  przygotować  dzieci
do  zrozumienia  tego  świata,  jego
doświadczania  tak,  aby  mogły  w
przyszłości  uczyć  się,  komunikować
i  rozwijać  swoje  zdolności.  Jest  to
moŜliwe

poprzez

wykorzystanie

róŜnych edukacyjnych programów
komputerowych.

Przedszkole

Krynkach,

w  którym  pracuję,  w  grudniu  2007
roku  otrzymało  od  Urzędu  Marszał-
kowskiego  w  Białymstoku  dwa  ze-
stawy  komputerowe,  z  czego  jeste-
ś

my bardzo dumni. Young Explorer

to zestaw dla dzieci w wieku od 3 do
7  lat  opracowany  przez  firmy
Edmark, IBM i Little Tikes. KaŜdy z
nich  składa  się  z  oprogramowania
edukacyjnego  Edmark,  sprzętu  IBM
oraz  kolorowych  mebli  dziecięcych.
Umieściliśmy  je  w  dwóch  salach,
dzięki  temu  obie  grupy  mają  sprzęt
do własnej dyspozycji, a dostęp kaŜ-
dego  dziecka  do  komputera  jest  ła-
twiejszy.

Aby praca z komputerem

przyniosła  poŜądane  korzyści  dzie-
ciom,  uczestniczyłam  w  szkoleniu
przygotowującym do wdraŜania pro-
gramu  KidSmart  w  przedszkolu.
Szkolenie  przeprowadziły  konsul-
tantki  CEN-u  i  trenerki  programu
Jadwiga  CzyŜewska,  Małgorzata
Dunaj-Baczewska,

konsultant

ds. informatyki Katarzyna Gagan

czuwała nad sprawami techniczny-
mi. Szkolenie dało mi wiele korzy-
ś

ci, a przede wszystkim uzyskałam

wiedzę,  jak  naleŜy  wykorzystywać
technologię  ICT  do  rozwijania  nie-
zbędnych  umiejętności  dzieci  oraz
zastosować w swojej pracy.

Posiadanie komputerów w

przedszkolu nakłada na nas, nauczy-
cieli, obowiązek  realizacji kolejnego
zadania,  aby  zachęcić  dzieci  do  po-
znawania  roli  technologii  w  Ŝyciu
codziennym  oraz  nauczyć  je  uŜywa-
nia komputerów do zabawy i nauki.

Na początku sam fakt, iŜ

otrzymamy  komputery  do  przed-
szkola,  budził  w  nas  pewne  obawy,
przecieŜ  przedszkolaki  do  tej  pory
miały  kontakt  z  komputerem  spora-
dycznie.  Jednak  okazało  się,  Ŝe
większość  dzieci  z  grup  radzi  sobie
dobrze  z  komputerem.  Nawet  nie
sprawia  to  większego  kłopotu  dzie-
ciom młodszym  4-letnim, które przy
pomocy  nauczycielki  wykonują  pro-
ste zadania. KaŜde z nich ma dostęp
do  komputera  codziennie,  nie  dłuŜej
niŜ 10 minut, gdyŜ zajęcia odbywają
się  regularnie  zgodnie  z  ustalonymi
wcześniej zasadami.

Wszystkie dzieci są bardzo

zaangaŜowane.  Te,  które  mniej
zręcznie  radzą  sobie  z  myszą,  mogą
liczyć  na  pomoc  koleŜeńską.  Dzięki
takim  działaniom  obserwuję  wzrost
poziomu współpracy w grupie.

Ponadto cały personel przed-

szkola jest zaangaŜowany w proces

Z Ŝycia szkół i placówek oświatowych

Aspekty 2(40)/2008

strona 12

nauczania,  wspiera  dzieci,  pomaga,
radzi, czuwa nad poprawnym wyko-
nywaniem zadań i cieszy się razem z
dziećmi  nawet  z  najdrobniejszego
sukcesu.  Rodzice  równieŜ  są  zainte-
resowani edukacją dzieci w tej kwe-
stii,  pytają  o  program,  obserwują
działania  dzieci,    rozmawiają  z
dziećmi.

Dzieci

uwielbiają

uŜywać

komputerów  do  nauki  lub  zabawy.
Potrafią uruchamiać dowolny z czte-
rech  zainstalowanych  programów
Edmark:

•

„Matematyczny domek Milusi”

•

„Czas i przestrzeń w domku Anuli”

•

„Naukowy domek Felka”

•

„Mania główkowania”

Programy te dzięki połączeniu

rozwiązań  multimedialnych  z  trady-
cyjnymi  metodami  edukacyjnymi  są
skutecznymi  urządzeniami  naucza-
nia obejmującego m.in. figury, kolo-
ry,  litery,  cyfry.  Wszystkie  zadania
i ćwiczenia są opracowane w sposób
bardzo  przemyślany.  Dzieci  angaŜu-
ją  się  w  proces  nauczania  poprzez
zabawę i stopniowo zdobywają zdol-
ności  abstrakcyjnego  myślenia  oraz
rozwiązywania  problemów.  Potrafią
lepiej  współpracować  przy  wykony-

waniu zadania. Dzieci eksperymen-
tują, tworzą, układają, poznają, kon-
struują

itp.

Bawią

się

i uczą doskonale. Korzystanie z pro-
gramów  wykształca  u  nich  poczucie
panowania  nad  sytuacją  i  pewności
siebie.  Posługując  się  komputerem
jako narzędziem, dzieci widzą swoje
postępy i zyskują nowe umiejętności
w  miarę,  jak  tworzą,  bawią  się  i
uczą.

Myślę, Ŝe jest wiele sposobów

wykorzystania

tych

programów

w  pracy  nauczyciela,  tak  aby  zinte-
grować  je  z  treściami  nauczania
w  swojej  grupie  i  dostosować  do
wieku  dziecka,  jego  umiejętności
i moŜliwości.

KaŜdy z nas powinien jednak

pamiętać

niebezpieczeństwach

czyhających  ze  strony  zdobyczy
współczesnej  techniki  i  nauczyć
dziecko  racjonalnego  korzystania
z  komputera.  Trzeba  uchronić  je
przed  ewentualnym  uzaleŜnieniem
od  komputera  oraz  opracować  po-
dejście  do  uŜywania  komputera
oparte  na  poziomie  umiejętności,
dające  dziecku  kontrolę  nad  urzą-
dzeniem,

nie

odwrót.

Nowości wydawnicze

Aspekty 2(40)/2008

strona 13

Zbiory Biblioteki Pedagogicznej

wzbogaciły się

o kolejne nowości metodyczne

Hospitacja od A do Z : praktyczne rozwiązania / BoŜena Frąckiewicz, Jolanta

Kołodziejska. – Warszawa : „Fraszka Edukacyjna”, 2008

Kompendium wiedzy o hospitacji przydatne w pracy dyrektora szkoły. Zawiera

krótki teoretyczny wstęp o rodzajach hospitacji, opisuje dokumentowanie proce-

su hospitacji – plan, procedurę, arkusze, sprawozdania i wnioski. Zamieszczono

takŜe kilka rodzajów przykładowych arkuszy hospitacyjnych.

My – razem w społeczeństwie : scenariusze zajęć dla uczniów szkół gimnazjal-

nych / Aleksandra Banasiewicz-Tenerowicz. – Kraków : „Impuls”, 2008

Autorka zebrała scenariusze zajęć do następujących zagadnień: integracja,

asertywność i przemoc, komunikacja, pozytywna autoprezentacja, stres, koncen-

tracja uwagi i usprawnianie pamięci, rozwiązywanie konfliktów.

MoŜe wykorzystać je wychowawca klasy na godzinie wychowawczej, pedagog

szkolny lub wychowawca we współpracy z pedagogiem lub psychologiem szkol-

nym.

Scenariusze

naleŜy

traktować

jako

inspirację,

rozwijać

i modyfikować w zaleŜności od potrzeb.

Patologie wśród dzieci i młodzieŜy : leczenie i profilaktyka / Stanisław Kozak. –

Warszawa : „Difin”, 2007

Autor analizuje przyczyny zjawisk patologicznych wśród dzieci i młodzieŜy, kon-

centrując się na patologiach związanych z cywilizacją konsumpcyjną i na cho-

robach cywilizacyjnych. Opisuje takŜe rodzinę patologiczną i jej wpływ na wy-

paczanie osobowości najmłodszych jej członków. Ostatni rozdział publikacji do-

tyczy zachowań patologicznych w grupach społecznych, np. „fali” w wojsku,

kibiców i innych grup młodzieŜowych.

Nowości wydawnicze

Aspekty 2(40)/2008

strona 14

Wychowanie do tolerancji : teoretyczno-metodyczne aspekty warsztatu pedago-

ga : scenariusze zajęć / GraŜyna Gajewska, Anna Szczęsna, ElŜbieta Rewińska.

– Zielona Góra : „Gaja”, 2006

Publikacja skierowana do wychowawców, pedagogów szkolnych, opiekunów

Szkolnych Klubów Europejskich oraz studentów kierunków nauczycielskich. Za-

wiera scenariusze zajęć do następujących tematów: 1.Tolerancja wobec płci;

2.Tolerancja wobec osób niepełnosprawnych; 3.Tolerancja wobec osób chorych

na AIDS; 4.Tolerancja wobec osób starszych; 5.Tolerancja wobec róŜnic raso-

wych; 6.Tolerancja religijna; 7. Tolerancja wobec ubóstwa; 8.Tolerancja wobec

wyglądu; 9.Tolerancja wobec róŜnic narodowościowych; 10.Tolerancja wobec

zdania innych osób; 11.Tolerancja wobec róŜnic w pochodzeniu środo-

wiskowym jednostek; 12.Tolerancja wobec otyłości.

Zjawisko niechęci wobec szkoły : studium empiryczne szkolnej absencji / pod

red. BoŜeny Majerek. - Kraków : Wydaw. Nauk. AP, 2007

Ze wstępu: „Wagary i wagarowanie to pojęcia bardzo pojemne. Jednocześnie są

one najbardziej „efektywnym” i jednoznacznym sposobem wyraŜenia niechęci

wobec szkoły. W tym aspekcie brak systematycznie prowadzonych badań dia-

gnostycznych oraz nieliczne, często mało skuteczne działania prewencyjne i in-

terwencyjne uznać moŜna za czynniki współtworzące atmosferę przyzwolenia

społecznego na pojawiające się coraz częściej unikowe formy radzenia sobie z

problemami szkolnymi.” Publikacja przedstawia szerokie i wieloaspektowe ba-

dania nad zjawiskiem wagarowania oraz opartą na wynikach propozycję mode-

lu prewencji szkolnej absencji.

opracowała: Aniela Maciejczuk

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 15

Informacja o działalności

szkoleniowej CEN w roku 2007

Centrum Edukacji Nauczycieli w Białymstoku w roku 2007 pracowało

w  oparciu  o  pozytywnie  zaopiniowany  przez  Podlaskiego  Kuratora  Oświaty
i  zatwierdzony  przez  Marszałka  Woj.  Podlaskiego  „Plan  pracy  CEN  na  2007
rok”

Prace koncepcyjne uwzględniające priorytety Podlaskiego Kuratora

Oświaty oraz diagnozę potrzeb edukacyjnych środowiska oświatowego, dopro-
wadziły do stworzenia oferty róŜnorodnych metodycznie, merytorycznie i orga-
nizacyjnie form doskonalenia. W jej skład wchodziły:

•

kursy doskonalące,

•

comiesięczna oferta konsultanta (prowadzone przez konsultantów

4-godzinne warsztaty, na aktualne, istotne tematy, adresowane do zaintere-

sowanych grup nauczycieli),

•

informacyjne (2-4 godzinne) oraz kursowe (powyŜej 4 godzin) szkolenia

członków rad pedagogicznych, realizowane na terenie szkół i placówek

oświatowych,

•

projekty edukacyjne,

•

konsultacje indywidualne i zbiorowe,

•

wojewódzkie konferencje, seminaria – realizowane we współpracy z uczel-

niami, wydawnictwami i innymi instytucjami,

•

kursy kwalifikacyjne.

Informacje o proponowanych formach doskonalenia upowszechnialiśmy

poprzez:

•

„Informator na rok 2007”

•

„Warsztatową oferta konsultantów” wydawaną cyklicznie:

♦

na okres I-III 2007r.

♦

na okres IV-VI 2007r.

♦

na okres IX-XI 2007r.

♦

na okres XII-2007 – II-2008r

•

witrynę CEN-u http://cen.bialystok.pl.

Wydawaliśmy dwumiesięcznik edukacyjny „ASPEKTY”. W roku 2007

ukazało się 5 numerów. Wersja elektroniczna „ASPEKTÓW” jest równieŜ do-
stępna w witrynie internetowej CENu.

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 16

Istotnym obszarem funkcjonowania CEN-u jest działalność wydawnicza

oraz publikacje konsultantów i doradców metodycznych na łamach czasopism
związanych z edukacją.

Działania w zakresie doskonalenia wspierane były przez pion biblioteki,

która stanowi centrum zbiorów z zakresu pedagogiki, psychologii, organizacji
i zarządzania oświatą i innych dziedzin wspierających proces dydaktyczno-
wychowawczy szkół i placówek oświatowych.

Organizacja i prowadzenie form doskonalenia

Jednym z zadań statutowych CEN jest wspomaganie doskonalenia i sa-

mokształcenia nauczycieli, wspieranie nowatorskich inicjatyw nauczycieli a tak-
Ŝ

e podejmowanie działań na rzecz ich rozwoju zawodowego.

Zajęcia na kursach odbywały się przede wszystkim w systemie popołu-

dniowym, oraz sobotnio-niedzielnym. Część form doskonalenia była prowadzo-
na przez nauczycieli konsultantów oraz nauczycieli doradców metodycznych,
część przez edukatorów zapraszanych z kraju.

Tabela poniŜej zawiera zestawienie form doskonalenia zorganizowa-

nych przez CEN w roku 2007.

Kategoria form doskonalenia

Liczba form

doskonalenia

Liczba uczestników

Kursy kwalifikacyjne

257

Granty

728

Kursy doskonal

ce CEN

693

Kursowe szkolenia członków rad pedagogicznych

461

Informacyjne szkolenia członków rad pedagogicznych

2646

Oferta konsultanta

285

3430

Kursy we współpracy

1038

Konsultacje indywidualne

1041

Pracownicy CEN przeprowadzili 2647 godzin zajęć.
W okresie 2007r. zorganizowaliśmy 516 róŜnorodnych form doskonalenia.

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 17

Wykres nr 1. Struktura i ilość zrealizowanych w CEN form doskonalenia.

Oferowane formy doskonalenia cieszyły się duŜym zainteresowaniem odbiorców.
Uczestniczyło w nich 11230 osób.

Liczba uczestników form doskonalenia

728

693

461

2646

3430

1038

936

1041

257

Kursy kwalifikacyjne

Granty

Kursy doskonal

ce CEN

Kursowe szkolenia rad

Informacyjne szkolenia rad

Oferta konsultanta

Kursy we współpracy

Konferencje

Konsultacje indywidualne

Wykres nr 2. Liczby osób uczestniczących w poszczególnych rodzajach szkoleń.

Poza udziałem w grupowych formach doskonalenia nauczyciele mogli

uczestniczyć w konsultacjach indywidualnych. Z tej moŜliwości skorzystało
1041 osób.

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 18

W sumie, w grupowych i indywidualnych formach doskonalenia prowadzonych
przez Centrum Edukacji Nauczycieli w Białymstoku, uczestniczyło w 2007 roku
11230 osób

Utrzymuje się duŜe zainteresowanie krótkimi, bezpłatnymi formami do-

skonalenia – głównie ofertą konsultanta i kursami organizowanymi we współ-
pracy z innymi instytucjami.

Ewaluacja form doskonalenia

Centrum Edukacji Nauczycieli w Białymstoku posiada opracowane pro-

cedury ewaluacji form doskonalenia w postaci arkuszy ewaluacji wstępnej, for-
matywnej, konkluzywnej a takŜe odroczonej, które są systematycznie wykorzy-
stywane podczas realizacji szkoleń.

Organizowane i prowadzone przez naszą placówkę kursy uzyskują wyso-

ką ocenę słuchaczy. Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest przeprowadzona
ewaluacja. Uczestnicy szkoleń oceniali róŜne aspekty szkoleń, w których brali
udział.

Pytaliśmy o ocenę:

Programu szkolenia

Osiągnięcia celów szkolenia

Przygotowania merytorycznego prowadzącego szkolenie

Sposobu prowadzenia formy doskonalenia

Jak wiele się nauczyli

Stosowana była skala ocen szkolnych (1-6).

Wykres nr 3. Ewaluacja szkoleń realizowanych w ramach grantów Podlaskiego Kuratora

Oświaty

5,54

5,53

5,71

5,6

5,41

4,2

4,4

4,6

4,8

5,2

5,4

5,6

5,8

ló

łe

Zestawienie wyników ankiet ewaluacyjnych

kursów grantowych (skala ocen 6-1)

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 19

Wykres nr 4. Ewaluacja kursów doskonalących CEN w roku 2007

Wykres 5. Ewaluacja kursów kwalifikacyjnych realizowanych w CEN

5,62

5,68

5,78

5,56

5,86

4,2

4,4

4,6

4,8

5,2

5,4

5,6

5,8

ló

łe

Zestawienie wyników ankiet ewaluacyjnych

kursów doskonal

cych (skala ocen 6-1)

5,5

5,52

5,63

5,61

5,52

4,2

4,4

4,6

4,8

5,2

5,4

5,6

5,8

ló

łe

Zestawienie wyników ankiet ewaluacyjnych

kursów kwalifikacyjnych (skala ocen 6-1)

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 20

Wykres 6. Ewaluacja kursowych szkoleń członków rad pedagogicznych

WyraŜone w ankietach opinie potwierdzają wysoką ocenę poziomu mery-

torycznego, metodycznego oraz organizacyjnego szkoleń prowadzonych przez
Centrum Edukacji Nauczycieli w Białymstoku.

Pełne sprawozdanie z działalności CEN w roku 2007 jest dostępne

w witrynie internetowej CEN w dziale „dokumenty CEN”

opracował: Zdzisław Babicz - wicedyrektor CEN

Zapraszamy do udziału w IV edycji

konkursu poetyckiego

„Miasto i region

w Unii Europejskiej”

Organizator:
Szkoła Podstawowa nr 12 im. Zygmunta Glogera w Białymstoku pod patrona-
tem Centrum Edukacji Nauczycieli w Białymstoku

Cele:

Wyeksponowanie bogactwa i róŜnorodności regionu w dobie integracji
europejskiej

5,6

5,43

5,66

5,78

5,65

4,2

4,4

4,6

4,8

5,2

5,4

5,6

5,8

ló

łe

Zestawienie wyników ankiet ewaluacyjnych

kursowych szkole

członków rad pedagogicznych (skala ocen 6-1)

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 21

Rozbudzenie zainteresowania językiem poezji

Promocja twórczości własnej uczniów

Regulamin konkursu:

W konkursie mogą wziąć udział uczniowie klas IV – VI szkół podstawo-
wych w Białymstoku i regionie

Warunkiem uczestnictwa jest napisanie jednego lub dwóch utworów po-
etyckich związanych z tematyką konkursu

Praca konkursowa powinna zawierać następujące informacje:
- imię i nazwisko autora, klasa
- nazwa szkoły, telefon
- imię i nazwisko nauczyciela przygotowującego

Prace naleŜy dostarczyć do sekretariatu Szkoły Podstawowej nr 12 w Bia-
łymstoku lub wysłać pocztą do dnia 16 maja 2008 r.

Rozstrzygnięcie konkursu, wręczenie nagród i dyplomów odbędzie się
dnia 28 maja 2008r. o godz. 13 w Szkole Podstawowej nr 12 w Białym-
stoku, ul. Waryńskiego 30

Kontakt telefoniczny z organizatorem pod numerem telefonu szkoły:
085-652-41-46

Eugenia Pietryszyk

Urszula Roman

Wojewódzki konkurs dla bibliotek szkolnych

„Nie taki diabeł straszny … czytajmy

lektury szkolne”

Honorowy patronat nad konkursem sprawuje:

Wojewoda Podlaski, Marszałek Województwa Podlaskiego, Podlaski Kurator Oświaty

REGULAMIN KONKURSU

1. Organizatorem konkursu jest Biblioteka Pedagogiczna Centrum

Edukacji Nauczycieli w Białymstoku.

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 22

2. Konkurs adresowany jest do uczniów wszystkich typów szkół wo-

jewództwa podlaskiego na wszystkich etapach edukacyjnych.

3. Cele konkursu:

•

zapoznanie uczniów z formą plakatu jako sposobu informacji i pro-
mocji;

•

zapoznanie uczniów z elementami graficznymi charakterystycznymi
dla plakatu;

•

wykształcenie u uczniów umiejętności myślenia symbolicznego na
określony temat;

•

zwrócenie uwagi uczniów na problem niechęci do czytania lektur
szkolnych;

•

zachęcenie uczniów do aktywności czytelniczej.

4. Zasady konkursu

•

NaleŜy wykonać plakat zachęcający uczniów do czytania lektur
szkolnych.

•

Plakat powinien być wykonany dowolną techniką plastyczną.

•

Oprawa graficzna plakatu powinna nosić indywidualne cechy twórcy,
dlatego teŜ technika komputerowa dopuszczona jest tylko w liternic-
twie.

•

KaŜdy uczestnik moŜe nadesłać tylko jedną pracę.

•

Na odwrocie pracy konkursowej naleŜy zamieścić: imię i nazwisko
autora, nazwę szkoły, klasę oraz imię i nazwisko opiekuna.

•

Prace konkursowe wraz z kartą zgłoszenia udziału w konkursie naleŜy
nadesłać do 30.04.2008r. na adres: Biblioteka Pedagogiczna CEN,

15 - 016 Białystok, ul. Złota 4 z dopiskiem: Konkurs „Nie taki diabeł
straszny … czytajmy lektury szkolne.”

5. Uwagi organizacyjne:

•

Komisję konkursową powołuje organizator konkursu.

•

Prace będą oceniane pod względem:

Ø zgodności z tematem konkursu;
Ø oryginalności artystycznej;
Ø atrakcyjności wizualnej.

•

Autorzy najlepszych prac zostaną nagrodzeni.

•

WyróŜnione prace zostaną wyeksponowane w budynku CEN oraz na
stronie www Biblioteki Pedagogicznej CEN.

CEN informuje

Aspekty 2(40)/2008

strona 23

•

Ogłoszenie wyników konkursu i wręczenie nagród nastąpi podczas
czerwcowej konferencji metodycznej adresowanej do nauczycieli
bibliotekarzy.

6. Kontakt:

Szczegółowych informacji udzielają:

pomysłodawca konkursu - Aniela Maciejczuk: email

maciejczuk@bialystok.edu.pl

;

organizatorzy - Olga Topolewska, Magdalena Kraszewska

tel. 085 7327 323; email

topolewska@cen.bialystok.p

Galeria na Złotej zaprasza

16 maja 2008 roku o godzinie 14.00 w Centrum Edukacji Nauczycieli przy
ul. Złotej 4 odbędzie się otwarcie wystawy prac plastycznych pani Anny But-
kiewicz – nauczycielki w Zespole Szkół Specjalnych nr 16 w Białymstoku.

Wystawa prac (fotografii i obrazów) jest częścią projektu Galeria na Złotej re-
alizowanego przez Bibliotekę Pedagogiczną.

Więcej informacji na temat Galerii oraz wystawy Pani Anny Butkiewicz moŜna
znaleźć na stronie

http://biblioteka.bialystok.edu.pl/aktualnosci/Wystawy/wystawy.htm