zemsta-do-pdf

Zemsta

Miejsce akcji: slawijska prowincja.

Gatunek: akcja/horror.

Najlepiej odnajdą się: ryzykant, śledczy.

Liczba graczy: nieograniczona.

Czas gry: ok. 4 godzin.

Slawijska  prowincja.  Przyjaciel  drużyny  zaprasza
bohaterów  na  kilka  dni  do  swoich  włości. Kiedy  zostaje
porwany, tylko bohaterowie  mogą ocalić  go  przed fatum,
które co dekadę zabiera życie jednego z członków rodu.

Zawiązanie:

Leszek

Ogiński,

ostatni

dziedzic

starożytnego,  choć  ostatnimi  czasy  podupadłego  rodu
to  młody  inżynier  o  postępowych  poglądach.  Na  jego
zaproszenie  drużyna  przybywa  do  Kruczej  Twierdzy –
rodzinnej

posiadłości

Ogińskich,

starodawnego

zamczyska,  otoczonego  bagnistą  puszczą.  Przysłany
przez  Leszka  paromobil, za  którego kierownicą  zasiada
stary  szofer  z  trudem  przedziera  się  przez  grząskie  po
ulewie  polne  drogi,  po  których  najdobitniej  widać
zapóźnienie cywilizacyjne kraju.

Szofer opowiada damom  i dżentelmenom  o Stanisławie
Ogińskim,  który  zaginął  przed  dziesięcioma  laty,
osierocając  Leszka  i  jego  młodszą  siostrę,  Bognę.
Kiedy  drużyna  dociera  do  posiadłości,  z  miejsca  w
oczy  rzuca  im  się  wyłamana  brama  i  rozsiekany
szablami sługa. Z komnat na piętrze dochodzą krzyki.

Kiedy  bohaterowie  wbiegną  po  schodach  rezydencji,
zobaczą  grupę  ubranych  w  kontusze  infamisów
szturmujących  zabarykadowane  drzwi  sypialni  Bogny.
Po konfrontacji (walka) okaże  się,  że drużyna  przybyła

za późno – Leszek został uprowadzony przez
towarzyszy infamisów. Najemnicy wynajęci zostali w
Gnieździe

przez

zamaskowanego

jegomościa

ukrywającego

swoją

twarz

oraz

imię,

nawet

torturowani  nie  powiedzą  niczego  konkretniejszego.
Wyznają  tylko,  że  zleceniodawca  szeptał  coś  o
"nieuchronnym  końcu,  który  spotka  Ogińskiego  w  noc
jesiennego  przesilenia,  tak  jak  jego  spotkał  jego  ojca,
wuja i dziadka".

Zaraz, zaraz... przesilenie już pojutrze!

Rozwinięcie:  Bohaterowie  nie  mogą  zdać  się  na
policję,  która  nie  zdoła  rozwiązać  tego niecodziennego
ambarasu  na  czas.  Rozmowy  z  ocalałymi  sługami
Ogińskiego  i  panną  Bogną  ujawnią,  że  pan  domu  był
szanowaną,  bezkonfliktową  osobą.  Nikt  nie  miałby
racjonalnego  powodu,  by  mu  szkodzić.  Co  gorsza,
próbu  odszukania  zakapturzonego  mężczyzny  to
szukanie  wiatru  w  polu  –  infamisi  zostali  wynajęci  w
najgorszej  gnieździeńskiej  spelunie,  w  której  nikt  nie
zwraca  uwagi  na  tajemnicze,  zakapturzone  postaci.
Ulewa  zatarła  zaś  ślady,  które  mogliby  zostawić
uchodzący  z  panem  Leszkiem  porywacze.  Drużyna
musi  podążać  za  dziwaczną  wskazówką  o  śmierciach
innych męskich przedstawicieli rodu.

Jedyną osobą we włościach, które wie cokolwiek o
dziwacznych zaginięciach powtarzających się co
dziesięć

lat

jest

stara

krasnoludzka

służąca.

Porozumienie  się  z  nią  wymaga  testu  jednej  z
umiejętności  społecznych  o  ST  15.  Dodatkowe
informacje odszukać  można w zamkniętej przed laty na
cztery  spusty  rodowej  bibliotece,  znajdującej  się  w
dworkowych  piwnicach  (udany  test  analizy  o  ST  20
skutkuje  odzyskaniem  żetonu;  w  razie  porażki  albo

niezainteresowania  się  przez  bohaterów  księgozbiorem
odpowiedni  zapis  odnajduje  zamiast  bohaterów
Bogna).  Zaraz  po  odczytaniu  rodzinnego  diariusza
przed  bohatarmi  zmaterializuje  się  duch  samego
Jędrzeja Ogińskiego, dawnego przodka Bogny i Leszka

Sukces

spornym

teście

początkowo

rozzłoszczonym  najściem  bohaterów  Jędrzejem  skłoni
go  do  opowiedzenia  swojej historii.  Porażka  oznaczać
będzie,  że  drużyna  pozna  tę  historię  w  postaci
przerażającej  retrospekcji  (utrata  punktu  Reputacji,
obniżenie Opanowania o 1 do końca sesji).

Jak  wynika  z  diariuszy,  Jędrzej  był  pierwszym
przedstawicielem  rodu,  który  zaginął,  a  miało  to
miejsce  jeszcze przed stu laty.  Wedle  opowieści ducha,
usiekł

on w honorowym

pojedynku pewnego

szlachcica.  Starszy  brat zabitego,  Andrzej Czerwiński,
poprzysiągł  zemstę i,  korzystając  z czarciej pomocy,  co
dekadę  morduje  kolejnego  mężczyznę  z  rodu
Ogińskich,  od  samego  Jędrzeja  począwszy.  Duch
Jędrzeja  wskazuje  bohaterom  miejsce  brzemiennego  w
skutkach  pojedynku:  to  tam  ma  odbyć  się  egzekucja
Leszka.

Bohaterowie muszą czym prędzej dotrzeć na miejsce.
Podczas

podróży

czeka

ich

jeszcze

jedno

niebezpieczeństwo:  muszą  umknąć  infamisom,  którzy
starają  się,  zgodnie  z  rozkazem  Czerwińskiego,
powstrzymać  intruzów  przed  dotarciem  na  miejsce.
Pościg  odbędzie  się  w  zamglonym,  podmokłym  lesie
(wykorzystaj cechy  lokacji  bagna,  podręcznik  główny,
str. 314).

Punkt

kulminacyjny:

placu

przy

starej,

opuszczonej karczmie słania się przemoczony, wciąż

noszący  ślady  pobicia  Leszek.  Naprzeciwko  niego,  z
szablą  w  dłoni,  stoi  wysoki  szlachcic  o  gorejących
czerwienią  oczach.  To Andrzej  Czerwiński.  Choć  obaj
mają  w  dłoniach  szable,  widać,  że  młody  inżynier  nie
ma

żadnych

szans

w starciu z

nieumarłym

charakternikiem.  To  odpowiedni  moment  na  krótką
wymianę  zdań  z  czarcim  mścicielem,  który  będzie
zapewniał,  że słusznie  mści się  za  zamordowanie  brata.
Jeżeli któryś  z bohaterów  wytknie Andrzejowi,  że  jego
brat  zginął  w  honorowym  pojedynku,  cała  drużyna
odzyska  po  żetonie.  Tak  czy  inaczej,  w  końcu
charakternik

zawyje

przy

akompaniamencie

grzmotów i w świetle błyskawic rzuci się na Leszka!

Rozwiązanie:  Stawką  konfrontacji  finałowej  (walki)
jest  życie  przyjaciela  drużyny  (choć  ta  może
oczywiście  zdecydować  się  na  eskalację  konfliktu  do
va  banque).  Jeśli  charakternik  zwycięży,  nie  będzie
dobijał  bohaterów:  pozostawi  ich  przy  życiu  ze
świadomością  porażki,  a  niespokojny  duch  Leszka
będzie przez  lata  wypominał  im  klęskę.  Jeżeli drużynie
uda  się  zniszczyć  przerażająco  odpornego  na  ciosy
infamisa,  jego  ciało  natychmiast  rozsypie  się  w  proch.
Ciążąca  nad  rodem  klątwa  zostanie  zdjęta,  a  duch
Jędrzeja

znajdzie

wreszcie

upragniony

spokój.

Bohaterowie  zyskają  zaś  dozgonną  wdzięczność  rodu
Ogińskich.  A  nóż  któryś  z  bohaterów  poprosi  piękną
Bognę  o  rękę?  W  końcu  przygoda  uświadomi  im,  jak
niepokojące  sekrety  kryją  dzikie  ostępy  Slawiu  i  jak
nieskuteczne  w  tym  kraju  mogą  okazać  się  wszelkie
"racjonalne"  koncepcje  modernizacyjne.  Natomiast
jeśli  chcesz  zmącić  nieco  sielankę  zakończenia,  w
scenie  epilogu  ukaż  postacie  usieczonych  infamisów,
którzy  wygrzebują  się  ze  swoich  anonimowych  mogił
by szukać zemsty na "mordercach"...

Bogna Ogińska

Inteligentna i oczytana siedemnastolatka pozostająca
pod opieką brata. W obliczu zagrożenia zachowuje
zimną krew.

Jak erudyta (PG str. 467), ale:

• umiejętności: wiedza akademicka 9/10+, technika

9/10+, analiza 6/10+;

• pewność siebie: 12.

Leszek Ogiński

Dwudziestopięcioletni  zdolny  inżynier.  Choć  zawsze
nieco  z  góry  patrzył  na  lokalne  "przesądy",  szanuje
tradycję  i  uważa,  że  technologiczny  postęp  mógłby
przywrócić  Slawii  należną  jej  pozycję  w  wanadyjskiej
polityce.

Domyśla konfrontacja: dyskusja.

Sojusznik, pula 2k10; odporność: 3.

Zdolności:

Gadżety:  klucz  nasadkowy  (+3  do  naprawy  maszyn),
personalna  maszyna  różnicowa  (technika  +3*,  za
żeton:  +5  do  testów  wiedzy,  moc  Wizja,  raz  na  sesję
zwiększony zakres przerzutu przenikliwości);

Umiejętności: analiza 6/8+, technika 12*/8+, wiedza
akademicka 9/8+.

Walka: szabla 6/10+; obrona: 12.

Pościg: pojazdy 6/10+; wytrzymałość: 12.

Dyskusja: perswazja 6/9+; pewność siebie: 14.

Infamis

Człowiek,  ogr,  troll  czy  krasnolud,  mężczyzna  czy
kobieta  –  na  pewno  czarna  owca  swojego  rodu.  Choć
na  pierwszy  rzut  oka  można  ich  pomylić  z
przywiązanymi  do  tradycji,  dumnymi  młodzieńcami,
jakich  pełno  w  każdym  slawijskim

zajeździe,

wystarczy  spojrzeć  im  w  oczy,  by  zobaczyć  buzujące
szaleństwo  i  czyste  zło,  które  dawno  już  strawiły  ich
serca.  W  pierwszej  konfrontacji  ich  grupa  liczy  o
jednego mniej niż drużyna, w drugiej o jednego więcej.

Domyślna konfrontacja: walka.

Przeciwnik, pula 2k10; odporność: 3.

Zdolności:

• gadżet: czarna szabla (+3* do walki, obrona +2*)

lub  dwuręczny  miecz  (silny  cios,  raz  na  sesję
zwiększony  zakres  przerzutu:  Krzepa)  lub  pistolet
(+3*  do  strzelania,  zaskoczenie),  rasowy  koń  (+3*
do wysportowania);

• atuty: niepokorny, sekretny cios;

• wściekły pies: w walce lub pościgu ostatni

niewyeliminowany infamis może wydać żeton, aby
dodać +5 do dowolnego dowolnej akcji ofensywnej
zamiast zwyczajowego +1.

Walka: szabla 12*/9+; obrona 16* lub miecz 9/9+;
obrona 14 lub pistolet 12/9+; obrona 14. Atuty,
gadżety, wściekły pies.

Pościg: wysportowanie 9*/10+; wytrzymałość 14.
Gadżety, wściekły pies.

Dyskusja: zastraszanie 9/9+; pewność siebie 14. Aby
naprawdę dogadać się z infamisem, trzeba być równie
zepsutym jak on sam.

Duch Jędrzeja Ogińskiego

Wysoka,  rozmyta  postać  ubrana  w  strzępy  kontusza.
Na  jego  piersi  czerwienieje  wielka  rana.  Jędrzej  nawet
po  śmierci  jest  gwałtowny,  nieufny  i  dumny.  Nie
szczędzi  wyzwisk  pod adresem  osób wyglądających  na
biedaków  czy  obcokrajowców.  Przekonany  o  dobrych
intencjach  intruzów,  okazuje  przyjaźniejszą  stronę
swojej natury.

Jak duch, PG str. 444.

Adam Czerwiński

Nieumarły

charakternik,

który

swoje

istnienie

podporządkował jednemu celowi: systematycznemu
niszczeniu rodu Ogińskich.

Domyślna konfrontacja: walka.

Przeciwnik, nieumarły, pula 3k10; odporność: 5.

Zdolności:

• gadżet: diabelska szabla (+3* do walki, obrona +2*,

raz na sesję niedeklarowane dobicie, silny cios);

• atuty: nie do zabicia, niepokorny, sekretny cios;

• przerażający: wzbudza Strach o ST 15;

• osiągnięcie: pojedynek (członek rodu Ogińskich);

• regeneracja: każdy atak zakończony dwoma

podbiciami

przywraca

Czerwińskiemu

jeden

znacznik.

Walka: szabla 15*/8+; obrona: 18. Atuty, przerażający,
osiągnięcie, regeneracja.

Pościg: ruch 6/8+; wytrzymałość: 16. Przerażający.

Dyskusja: Brak. Czerwiński to obłąkany z nienawiści
upiór, którego od zemsty odwiedzie jedynie własne
zniszczenie.

Oficjalny materiał do Wolsunga z Wolsungeria.pl

Autor: Michał Smoleń, redakcja i skład: Jarosław Kopeć.

Wszelkie prawa zastrzeżone dla

wydawnictwa Kuźnia Gier. Dozwolone kopiowanie na