background image

24.03.2014, Jaskowska 

TEMAT : POCZĄTKI  BIBLIOGRAFII W POLSCE 

Źródła dokumentacyjne: 
- pierwsze bibliografie 
-bibliografiaEstreicherów 
-Bibliografie bieżące zamknięte 
-Bibliografie retrospekywne 

Wiek XV – pojawiło się w różnych krajach kilka spisów bibliograficznych ale oczywiście były to spisy 
mało dokładne, doskonałe (we Francji, Anglii, Niemczech ale nie w Polsce) 

Konrad Gesner (1516 – 1569) szwajcarski botanik, autor pierwszej bibliografii uniwersalnej 
„Bibliotheca Universalis”(1545), nazywany „ojcem bibliografii” . 

„Bibliotheca Universalis” działa w porządku alfabetycznym wg imion autorów, nazwisk i przydomków. 

Kolejne znane dzieło to Appendix bibliothecae (1555). Uzupełnienia do tomów 1-3.  

Wiek XVII – w europejskiej nauce zaczęły następować zmiany które związane były z rewolucją 
naukową , nowymi metodami badań. Komunikacja naukowa przestała sprowadzać się do dzieł 
zwartych a zaczęto porozumiewać się za pośrednictwem krótszych form; czasopisma naukowe w 
wieku XVIII (18) zaczęły rozwijać się bardzo intensywnie. 

1625 – Scriptorium Poloniconum Hekatontas sen centrum illustrum Pollonian scriptorium elogia et 
vitae  = setnik pisarzów polskich albo pochwały i żywoty stu najznakomitszych pisarzów polskich / 
Szymon Starowolski „ojciec polskiej biblliografoo” 

Wiek XVIII – odnotowano 422 tytuły. Wiek ten uznaje się za czas powstania teorii bibliografii, która 
została uznana za naukę ogólną, jako wstęp do wiedzy o książce. 

1732 – Programma literarium ad bibliophilos / Józef Andrzej Załuski 

1754 – Bibliotheca poetarium Polokarum, qui patrio sermone seripserunt, tj trojaki polskich 
wierszopisów ojczystym językiem piszących. 

1754 -1795 „Warschauer Bibliothek”. Wydawcą był współpracujący z. J. A. Załuskim – Mitzler de 
Kolof. Po upadku Warschauer Bibliothek założył pismo „Acta LIteraria” w języku łacińskim.  

Michał Groll (1722-1798) zaczął wydawać pierwszą polską gazetę ogłoszeniową pt. „Warszawskie 
Extraordynacyjne Tygodniowe Wiadomości” 

XIX wiek : opublikowano ok 2 mln alrtykułów, a więc nastąpił ogromny wzrost publikacji. Powstało 
zapotrzebowanie na wyspecjalizowane źródła informacji. Jest to wiek publikowania systematycznego 
bibliografii narodowych.  

1895 – założenie Międzynarodowego Instytutu Bibliograficznego  

Do dyskusji w ramach teorii bibliografii włączają się Polacy : Karol Estreicher, Jerzy Samuel Bandtkie, 
Joachim Lelewel 

background image

1814 – Historia literatury Polskiej wystawiona w spisie dzieł drukiem ogłoszonych / Feliks Bentkowski 

1819 – Wiadomości historyczno-krytyczne do dziejów literatury polskiej, o pisarzach polskie, także 
postronnych, którzy w Polszcze lub o Polszcze pisali oraz o ich dziełach z rozstrząśnieniem wzrostu i 
różnej kolei ogólnego oświecenia, jako też szczególnych nauk w narodzie polskim / Józef Maksymilian 
Ossoliński 

1820 – Dykcjonarz poetów polskich / Michał Hieronim Juszyński 

1838 – Obraz bibliograficzno-historyczny literatury i nauk w Polsce / Adam Benedykt Joker 

Jan Daniel Janocki – współpracownik J. Załuskiego i Ossolińskiego, od 1819 wydawał tzw. Janocjana 

1840 – Historia literatury polskiej . Michał Wiszniewski 

BIBLIOGRAFIA POLSKA: 

Karola Estreichera (1827-1908) 
Stanisława Estreichera (1869 - 1939) 
Karola Estreichera jr (1906 – 1984) 

1. KAROL ESTREICHER 

- Ukończony kierunek studiów ; stopień naukowy : 
 

Filozofia (dr filozofii), prawo 

- Miejsca pracy ; pełnione w nich funkcje: 
 

Sąd w Krakowie 

 

asesor sądowy we Lwowie 

 

wykładowca bibliografii w Szkole Głównej w Warszawie, podbibliotekarz 

 

dyrektor BJ (Biblioteki Jagiellońskiej) 

- Publikacje: 
 

„Bibliografia Polska” do tomu 22. 

- Inne osiągnięcia zawodowe 
 

trzykrotnie powiększył zbiory BJ 

 

współzałożyciel i członek Akademii Umiejętności 

2. STANISŁAW ESTREICHER 

- Ukończony kierunek studiów; stopień naukowy 
 

historia prawa, profesor UJ 

- Miejsca pracy ; pełnione w nich funkcje 
 

Profesor UJ 

- Publikacje 
 

„Bibliografia Polska” do tomu 33 

3. KAROL ESTREICHER JR 

- Ukończony kierunek studiów; stopień naukowy 
 

Historia sztuki; prof. ASP, UJ 

- Miejsca pracy, pełnione w nich funkcje 

background image

 

Wykładowca ASP i UJ 

 

Dyrektor Muzeum UJ 

 

Prezes i Założyciel Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych 

- Publikacje 
 

„Bibliografia Polska” tom 34 

 

„Bibliografia Polska” cz. IV 

 

„Bibliografia Polska” II wydanie 

- Inne osiągnięcia 
 

Ratowanie dzieł sztuki 

 

Sprowadzenie ołtarza Wita Stwosza 

 

Odbudowa Collegium Maius 

 

Doprowadzenie do powstania Zakładu Bibliografii Polskiej przy UJ (1945 : od 2007 jest to 

Centrum  Badawcze im. Karola Estreichera), w którym zespół kilkunastu osób pracuje nad redakcją 
„Bibliografii Polskiej” XIX wieku (dawne części I, IV) oraz kończy opracowywanie części III 
(staropolskiej), a także opracowuje uzupełnioną reedycję Dodatków  

www.uj.edu.pl/estreicher/

 

XIX wiek – I poł. XX  

1866 – pierwsze wydanie „O Bibliografii”, K. Estreicher 
1878 – I seria Przewodnika Bibliograficznego /Władysław Wisłocki/ 
1870 – Bibliografia Polska XIX stulecia latach 1881 1900 /Karol Estreicher/ 
1891 – Bibliografia Historyi Polskiej / Ludwik Finkiel/ 

Zakres „Boibliografii Polskiej” 

 

Piśmiennictwo polskie oraz Polski dotyczące : „Do ojczystych […]rzeczy nie tylko zaliczamy 
druki polskie lub polsko-łacińskie, ale wszystko, cokolwiek ziomkowie pisali w obcych 
językach. Zaliczamy wszystko, cokolwiek pisano lub piszą w obcej mowie o Polsce […] 
cokolwiek wyjdzie w byłych prowincjach byłej Rzeczypospolitej w jakimkolwiek języku […] 
cokolwiek obcy napisał, jeżeli to ma choćby uboczną styczność z nami, np. dzieło obce 
dedykowane Polakowi przez cudzoziemca, podróż opisująca którąś część naszych prowincji 
[…]” 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

~ Karol Estreicher 

 

Dobór materiału i zasięg : 
Estreicher dążył do kompletności bibliografii. Zasięgiem wydawniczo formalnym objął 
wszystkie druki (bez ograniczenia ze względu na objętość i znaczenie) także ulotki, cenniki, 
prospekty, plakaty. 
 

Dużą liczbę drobnych publikacji Estreicher uzasadniał następująco : „Abyśmy zaś nie 

świecili zbytecznie ubóstwem, wypadało starać się iżby nagromadzić jak największą mnogość 
druków, dlatego nie mogłem gardzić takimi dojutrzami” 

 

Zasięg chronologiczny: 
Najdawniejsza cytowana data 1455 (błędnie gdyż data wydania tego druku to 1472); 
Najstarszy druk krakowski – 1474; górna granica chronologiczna – 1900 
 
Część I stulecie XIX 1800 – 1880 + zeszyt dodatkowy + zeszyt dodatkowy tzw. „Mały 
Estreicher”, wyd. 1872-1875; K. Estreicher (senior) 

background image

Cześć II stulecia XV-XIX 1455-1889; wyd.  1882 – 1890; K. Estreicher (senior) 
Część III stulecia XV-XVIII; wyd. 1891-1907 oraz 1909-1939; do 22 tomu K. Estreicher (senior) 
zaś od 23 do 33 – Stanisław Estreicher 
Część IV stulecia XIX 1881 -1900; wyd. 1906-1916; K. Estreicher (junior) 
Bibliografia polska XIX stulecia 2 wydanie; wyd. 1959 – 1991; K. Estreicher (junior) oraz w 
2000 r. Centrum Badawcze Bibliografii Polskiej Estreicherów; 18 tomów 

 

Źródła do bibliografii: 
Katalogi księgarskie polskie i obce 
Materiały biblioteczne 
Katalogi bibliotek lwowskich, warszawskich i krakowskich 
Materiały na temat zbiorów innych polskich bibliotek nadesłane do Estreichera na jego 
prośbę (publliczne, kościelne, prywatne – ok. 100) 

 

Opisy 
- Dążeniem twórców bibliografii było opracowanie opisów z autopsji i „prawie nie ma dzieła 
ważniejszego do którego by nie dotarł i do pracowni nie sprowadził, a następnie nie 
przestudiował i opisu na autopsji nie oparł” [Stanisław Estreicher] 
- Opisy nie są numerowane. Pod hasłem autorskim od pauz wymienia się kolejne dzieła, 
niekoniecznie w kolejności alfabetycznej 
- Hasła stanowią: 
 

-Nazwa autora (nazwisko, imiona  w formie takiej, jak na tytulaturze dzieła, druku; 

informacje o autorach : tytuły naukowe, zawodowe, rodowe, miejsce pochodzenia, 
pokrewieństwo, daty biograficzne) 
 

Opis zasadniczy (nazwa autora, dzieła anonimowe pod pierwszym rzeczownikiem 

tytułu, dzieła bez tytułu pod tytułami sfingowanymi w nawiasach kwadratowych, 
współtwórcy dzieł, miejsce wydania, nakładca, drukarz, data wydania, format, ilustracje, 
tablice, ceny druków) 
Opisy skrócone występują : 
 

- w II części bibliografii, która jest wykazem chronologicznym opisów skróconych dzieł 

 

w I, III, IV części przy wykazywaniu różnych wydań tego samego dzieła 

 

Odsyłacze 
-autorskie  
 

- od nazwisk złożonych 

 

- od pseudonimów, kryptonimów, wykrytych nazwisk autorów, obcojęzycznych form 

 

nazwisk, nazwisk współtwórców 

-tytułowe 
 

- od tytułów dzieł anonimowych, od nazwisk wykrytych 

- przedmiotowych 
 

- po skrócie ob. Lub obacz podane są nazwy autorów… 

 

Adnotacje 
- autorskie (uwagi wyjaśniające kwestię autorstwa) 
-treściowe 
-dot. Zawartości dzieł zbiorowych i czasopism 
 
Przykłady adnotacji dot. Treści: 

background image

-„Druk i papier szkaradne” 
-„W kartach tytułowych obrzydliwe ryciny” 
-„Styl napuszysty” 
- „Wiersz nader lichy i w śmieszność wpadający” 

 

Układ krzyżowy 
W jednym ciągu alfabetycznym następują po sobie : 
-opisy główne  
 

Pod nazwami autorów 

 

Pod tytułami dzieł anonimowych 

-odsyłacze przedmiotowe 

 

Zestawienia specjalne 
- Spis katalogów książek polskich lub z literaturą polską styczność mających począwszy od 
1603 z lata 267 
- Autorka 
- Dramat i Dramatycy 
- Spis alfabetyczny czasopism i dzieł zbiorowych od… 
 
System ZOSIA  - Zintegrowany System Informacji Archiwalnej 
 
BIBLIOGRAFIE NARODOWE BIEŻĄCE ZAMKNIĘTE 
 
 
1878 – 1914 – Poradnik Bibliograficzny, miesięcznik dla wydawców, księgarzy, antykwarzów 
jako też czytających i kupujących książki SERIA /Władysław Wisłocki/ 
1914 - 1919 Jan Czubek 
1920 – 1928 Władysław Tadeusz Wisłocki 
1928 – 1939 – Biblioteka Narodowa 
I Przewodnik Bibliograficzny… 
I SERIA  
Wyd. W. Wisłocki (1878-1902) rod. Kornel Heck (1903 – 1914) Kraków R.1 : 1878 lipiec-
grudzień 
II Bibliografia Polska. Miesięcznik dla… 
III Przewodnik Bibliograficzny seria II red. W.T.Wisłocki, Lwów R.1 : 1920 – R.9: 1928 
IV Urzędowy Wykaz Druków wydanych w Rzeczpospolitej Polskiej Warszawa R1 : 1928-R.12 : 
1939 
Obejmuje wszystkie wyd. zwarte publikowane na terenie Państwa Polskiego. Druki z tekstem 
słownym, a także nuty i mapy oraz dokumenty życia społecznego; układ alfabetyczny