background image

 

Ćwiczen

ie 

6b

. M

ikr

o

b

io

lo

gia

 o

ln

a iśro

d

o

wi

sk

o

wa

. P

rz

yg

o

to

wa

ł:

 Ja

kub

 Baran

ek

 

1

 

 

Ćwiczenie 7 (MOiŚ) 
 
T: Identyfikacja bakterii do gatunku na podstawie ich właściwości fizjologicznych i biologicznych. 
 

1)  Szeregi biochemiczne – metoda klasyczna 
2)  Szybkie testy biochemiczne typu API 

 
 
W identyfikacji wykonuje się co najmniej 20 testów biochemicznych. Czasami należy wykonać nawet 50 
ponieważ tylko 90% szczepów wykazuje wszystkie typowe cechy gatunku. Duża uciążliwość w 
przygotowywaniu podłoży i samej identyfikacji spowodowała opracowanie szybkich testów 
identyfikacyjnych. Jedną z największych firm produkujących takie testy jest API. 
 

1)  Testy API 

Oparte na identycznych podłożach i odczynnikach  co tradycyjne testy ale wszystkie składniki 
podłoża są w formie zliofilizowanej i umieszczone są w niewielkich minikuwetkach. Kuwetki te 
ukształtowane są w plastikowej kasetce. Całość umieszczona jest w rynience. 
Wyróżniamy rozmaite testy API: 
API 20 E - I

DENTYFIKACJA BAKTERII Z RODZINY 

E

NTEROBACTERIACEAE W OPARCIU O 

20

 CECH 

BIOCHEMICZNYCH

 

API 20 STREP - I

DENTYFIKACJA BAKTERII Z 

G

RUPY STREPTOCOCCUS W OPARCIU O 

20

 CECH 

BIOCHEMICZNYCH

 

API 20 STAPH - I

DENTYFIKACJA BAKTERII Z 

G

RUPY STAPHYLOCOCCUS W OPARCIU O 

20

 CECH 

BIOCHEMICZNYCH

 

API 20 NE – non Enterobacteriaceae 
API 50 CHB – I

DENTYFIKACJA BAKTERII Z 

G

RUPY 

B

ACILLUS W OPARCIU O 

50

 CECH 

BIOCHEMICZNYCH

 

API RAPID – odczyt następuje już po 4 godzinach ale czułość identyfikacji jest nieco gorsza 
 
Procedura identyfikacji za pomocą testów API 
1.  Inokulacja: 
a)  otrzymujemy 24 godzinną hodowlę mikroorganizmów na podłożu stałym 
b)  kolonię bakteryjną zawieszamy w 5 ml 0,85% NaCl 
c)  umieszczamy zawiesinę w dołkach wg instrukcji producenta (rys.1) 

 

Do wszystkich dołków wlewamy pipetą zawiesinę tak, żeby nie wtłoczyć pod 

plastikowe osłonki pęcherzyków powietrza.  

 

Zawiesinę wlewamy tylko pod plastikowe osłonki, pozostawiając „miseczki” nie 

zapełnione (patrz rysunek). 

 

Testy, których oznaczenia otoczone są trzema kreskami zalewamy do końca 

zawiesiną (aż do menisku wypukłego) 

 

Testy, których oznaczenia są podkreślone pojedynczą kreską zalewamy parafiną aż 

do menisku wypukłego. 

 

Reszta testów pozostaje bez zmian.  

d)  Do rynienki wlewamy wodę, a następnie umieszczamy tam kasetkę z testami 
e)  inkubujemy 24-48 h w optymalnej dla danego organizmu temperaturze 

 
 

background image

 

Ćwiczen

ie 

6b

. M

ikr

o

b

io

lo

gia

 o

ln

a iśro

d

o

wi

sk

o

wa

. P

rz

yg

o

to

wa

ł:

 Ja

kub

 Baran

ek

 

2

 

 

 

Rys.1. Instrukcja umieszczania zawiesiny bakteryjnej w testach API 
 
 

2.  Odczyt testów identyfikacyjnych API 
f)  po inkubacji testu dodajemy odczynniki wg instrukcji producenta: 

do TDA dodajemy FeCl

do VP dodajemy po 1 kropli KOH i alfa-naftolu 

g)   inkubujemy test jeszcze kilkanaście minut (opcjonalnie) 
h)  odczytujemy reakcje dodatnie i ujemne, korzystając z instrukcji  producenta 
i)  wprowadzamy wyniki do programu komputerowego APILAB i wskazujemy gatunek 

bakteryjny. 

Jeżeli w programie komputerowym wynik identyfikacji jest wątpliwy, cały test należy 

powtarzać aż do uzyskania wiarygodnego wyniku 

 
ZADANIE: 
 1) Zidentyfikować gatunek bakterii na podstawie podanych testów biochemicznych metodą klasyczną 
2)  Zidentyfikować gatunek bakterii za pomocą testu API