background image

ZAŁO

ś

ENIE I CELE PRZEDMIOTU 

• Umiej

ę

tno

ść

opisu wła

ś

ciwo

ś

ci stanów materii; 

• Rozumienia podstawowych procesów chemicznych 
maj

ą

cych znaczenie w budownictwie;

• Zaznajomienie si

ę

ze stosowanymi rozwi

ą

zaniami 

in

Ŝ

ynierii chemicznej w opracowaniu projektów 

procesowych; 

• Bezpiecznego stosowania materiałów budowlanych oraz 
post

ę

powania z materiałami budowlanymi;

• Selekcji i utylizacji odpadów materiałowych w 
budownictwie.

background image

WYKŁADY   -

Tre

ś

ci kształcenia: 

1.  Budowa i wła

ś

ciwo

ś

ci gazów, cieczy i ciał stałych. Struktury krystaliczne 

i ich defekty. Siły spójno

ś

ci tworzyw jednorodnych i niejednorodnych.

2.  Podstawy termodynamiki i kinetyki chemicznej. Stany równowagi 

chemicznej. 

3.  Operacje jednostkowe z udziałem procesów fizykochemicznych. 

Fizykochemia wody.  Podstawy technologii chemicznej. Sposoby 

uzdatniania wód naturalnych. 

5.  Układy koloidalne – otrzymywanie, wła

ś

ciwo

ś

ci, trwało

ść

. Podział

i zastosowania emulsji.

6.  Zjawiska powierzchniowe – ich znaczenie w budownictwie.
7.  Reakcje chemiczne ze szczególnym uwzgl

ę

dnieniem reakcji hydratacji 

i hydrolizy. Chemia mineralnych materiałów budowlanych ze 

szczególnym   uwzgl

ę

dnieniem materiałów wi

ąŜą

cych. 

8.  Procesy korozji tworzyw cementowych. 
9.  Chemia tworzyw sztucznych i tworzyw bitumicznych.
10.Chemia metali. Chemiczne  

ź

ródła energii elektrycznej. Procesy korozji.

background image

LITERATURA PODSTAWOWA

1. Pauling L., Pauling P., Chemia, PWN, 1998.
2. Barycka I., Skudlarski K., Podstawy Chemii, Wydawnictwo Politechniki 

Wrocławskiej, Wrocław, 1993.

3. Czarnecki L., Broniewski T., Henning O., Chemia w budownictwie, 

Arkady, Warszawa 1996.

4. Dziadko D., i inni, Laboratorium Chemiczne – Materiały do 

Ć

wicze

ń

Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Lubelskiej, Lublin, 1998.

LITERATURA UZUPEŁNIAJ

Ą

CA

1. Czarnecki L., i inni, 

Ć

wiczenia Laboratoryjne z Chemii Budowlanej, 

Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa, 2005. 

2.  Kowal A., 

Ś

widerska - Bró

Ŝ

M.: Oczyszczanie wody, PWN, Warszawa-

Wrocław, 1997.

background image

ZADANIA CHEMII BUDOWLANEJ

Zagadnienia chemiczne, na które napotyka in

Ŝ

ynier 

budowlany:

1. Budowa chemiczna jako wyznacznik wła

ś

ciwo

ś

ci 

technicznych materiałów budowlanych.

2. Chemiczne metody oceny przydatno

ś

ci materiałów 

budowlanych (np. badania chemiczne w normach 
budowlanych).

3. Chemiczne uwarunkowania przydatno

ś

ci gruntów 

budowlanych oraz chemiczne metody ich poprawy (np. 
elektroosmoza, procesy sorpcyjne itp).

background image

ZJAWISKA I PRZEMIANY NATURY CHEMICZNEJ

wyst

ę

puj

ą

podczas:

1. wytwarzania materiałów i elementów budowlanych oraz 

utylizacji odpadów na cele budowlane.

2. stosowania materiałów budowlanych przy wznoszeniu 

budowli i wykonywaniu robót wyko

ń

czeniowych (np. 

procesy wi

ą

zania i twardnienia materiałów wi

ąŜą

cych),

3. u

Ŝ

ytkowania obiektu (np. procesy korozji),

w sytuacjach awaryjnych (np. przebieg reakcji spalania 

podczas po

Ŝ

aru),

4. zagro

Ŝ

enia i uci

ąŜ

liwo

ś

ci natury chemicznej w 

odniesieniu do wykonawcy i u

Ŝ

ytkownika materiałów 

oraz obiektów budowlanych,

5. zagro

Ŝ

enia 

ś

rodowiska spowodowane przez przemysł

materiałów budowlanych.

background image

Znamy ju

Ŝ

:

• podstawowe reguły i zasady obowi

ą

zuj

ą

ce w 

chemii

– s

ą

przydatne w procesie zdobywania 

wiedzy o charakterze i wła

ś

ciwo

ś

ciach 

pierwiastków poszczególnych grup. 

• podstawowe zale

Ŝ

no

ś

ci skutkowo-przyczynowe

nale

Ŝ

y zna

ć

i rozumie

ć

wła

ś

ciwo

ś

ci danego 

pierwiastka, które wi

ąŜą

si

ę

:

- z budow

ą

jego atomów, 

- formami cz

ą

steczkowymi.

background image

Zapami

ę

taj, 

Ŝ

e:

zasady,

reguły,

podziały,

nawet niekiedy prawa,

to najcz

ęś

ciej uogólnienia typowych zachowa

ń

pierwiastków 

i zwi

ą

zków w typowych sytuacjach, ( s

ą

wyj

ą

tki).

Podstawowe prawa chemii 

dot. zwi

ą

zków chemicznych (Dalton):

1. Pierwiastek – te same atomy
2. Zwi

ą

zek chemiczny  - ró

Ŝ

ne atomy

Prawo stosunków stałych
Prawo stosunków wielokrotnych
Prawo zachowania masy (te

Ŝ

energii).

background image

Zapami

ę

taj te

Ŝ

Ŝ

e:

Istniej

ą

odst

ę

pstwa i wyj

ą

tki od wyuczonych prostych 

regułek.

Wynikaj

ą

one z rzeczywistych i niezmiennych praw 

przyrody.

Skala MIKRO

Wła

ś

ciwo

ś

ci substancji, zawieraj

ą

cej 1 – kilka elementów.

Skala MAKRO

Wła

ś

ciwo

ś

ci substancji, zawieraj

ą

cej wiele elementów        

( np.10 ml wody)

Gdzie le

Ŝ

y granica?

background image

WYBRANE JEDNOSTKI SKALI ATOMOWEJ

(Skala mikro)

Masy atomów, j

ą

der atomowych i cz

ą

stek 

elementarnych wyra

Ŝ

a si

ę

powszechnie za pomoc

ą

Atomowej jednostki masy, 

która jest równa 

1/12 masy atomu nuklidu w

ę

gla 

12

C.

Mi

ę

dzynarodowa Komisja Chemiczna IUPAC zaleca 

symbol u.

atomowej jednostki masy u

wynosz

ą

cej około 1,661 • 10

-27

kg

Symbol „u" od unit (ang.) - jednostka.

background image

Cz

ę

sto podaje si

ę

sam

ą

liczb

ę

, nazywaj

ą

c j

ą

WZGL

Ę

DN

Ą

MAS

Ą

ATOMOW

Ą

LUB CZ

Ą

STECZKOW

Ą

.

Na przykład: 

(Na) = 23 oznacza, 

Ŝ

e masa atomu sodu jest 23 razy

wi

ę

ksza od atomowej jednostki masy u ( 1/12 

masy atomowej 

12

C).

Wzgl

ę

dna masa atomowa 

12

C  =  12

background image

JEDNOSTKA ENERGII:

Elektronowolt (eV )

1 eV = 1,602 • 10

-19

J.

• Przemianom chemicznym jednego atomu 
(cz

ą

steczki) towarzyszy wymiana z otoczeniem 

energii około jednego elektronowolta. 

• Przemianom j

ą

drowym towarzyszy pochłanianie lub 

wydzielanie energii rz

ę

du megaelektronowoltów 

(MeV).

background image

JEDNOSTKA ŁADUNKU ELEKTRYCZNEGO

w skali atomowej jest ładunek elementarny, tzn. 
ładunek jednego elektronu.

1 e =1,602.10

-19

C.

DŁUGO

ŚĆ

W SKALI ATOMOWEJ

wyra

Ŝ

a si

ę

za pomoc

ą

podwielokrotnosci metra: 

1 nm(nanometr) = 10

-9

m  lub  

1pm (pikometr)=10

-12

m.

background image

Przypomnij sobie podstawowe definicje:

PIERWIASTEK CHEMICZNY 

NUKLID 

LICZBA MASOWA

LICZBA ATOMOWA

IZOTOP

MASA IZOTOPOWA

MASA ATOMOWA

background image

MASA CZ

Ą

STECZKOWA

jest to masa cz

ą

steczki zwi

ą

zku lub 

pierwiastka chemicznego wyra

Ŝ

ona

w atomowych jednostkach masy.

Masa cz

ą

steczkowa = suma mas atomowych 

wszystkich atomów wchodz

ą

cych w skład 

cz

ą

steczki.

• Masa cz

ą

steczkowa, podobnie jak masa izotopowa i 

masa atomowa, jest zwykle zapisywana jako wielko

ść

bezwymiarowa (wzgl

ę

dna).

background image

LICZNO

ŚĆ

SUBSTANCJI

tzn. liczba okre

ś

lonych elementów w okre

ś

lonej 

masie substancji, jednostk

ą

jest 

mol.

"amount of 

substance", jako "liczno

ść

materii" .

Jeden mol zawiera   6,02·10

23

elementów 

( atomów, cz

ą

steczek, fotonów).

MOL

jest to liczba cz

ą

stek równa liczbie atomów zawartych w 

12 (dokładnie) nuklidu w

ę

gla 

12

C.

Liczba cz

ą

stek zawartych w jednym molu jest nazywana 

liczb

ą

Avogadra;

wynosi ona 6,0221367·10

23

± 3,6 ·10

17

.

background image

MASA MOLOWA SUBSTANCJI

jest to stosunek masy substancji do jej 
liczno

ś

ci; jest to masa jednego mola substancji.

Masa jednego mola ka

Ŝ

dej substancji, jest liczbowo 

równa masie atomowej (cz

ą

steczkowej) substancji.

Podobnie jak masa 1 mola w

ę

gla, wyra

Ŝ

ona w 

gramach (masa molowa) = 12g  ( 12 g/mol ).

background image

Przykład: 1

Oblicz mas

ę

cz

ą

steczkow

ą

i molow

ą

w

ę

glanu wapnia, 

podstawowego składnika wapieni. Ile wynosi masa 10 moli 
tego zwi

ą

zku?

Rozwi

ą

zanie:

1. Wzór w

ę

glanu wapnia  - CaCO

2. Masa cz

ą

st. wzgl

ę

dna = 40 + 12 + 3 x 16 =  100

Masa cz

ą

st. w u  =  100 u

Masa molowa  =  100 g/ mol

Masa 10 moli = 10 x 100g/m  = 1000g  = 1, 000kg

background image

Podobnie mo

Ŝ

na przelicza

ć

wielko

ść

energii i ładunku 

elektrycznego ze skali atomowej na molow

ą

:

1,602 •10

-19

C • 6,02 • 10

23

mol

-1

=   96 440 C • mol

-1

ładunek 1 elektronu 

liczba Avogadra  =   stała Faradaya

Stała Faradaya to ładunek jednego mola elektronów.

background image

BUDOWA MATERII

Cz

ą

stki elementarne

Cz

ą

stki elementarne s

ą

najprostszymi dotychczas 

poznanymi do

ś

wiadczalnie cegiełkami budowy 

materii.

Obecnie jest znanych ponad 200 takich cz

ą

stek,

background image

Cz

ą

stki elementarne     -

cztery grupy:

fotony, leptony, mezony bariony 

(składaj

ą

si

ę

kwarków).

Obecnie

za 

cz

ą

stk

ę

elementarn

ą

uwa

Ŝ

a si

ę

cz

ą

stk

ę

, w której 

nie mo

Ŝ

na wyró

Ŝ

ni

ć Ŝ

adnej struktury, pomimo, 

Ŝ

e jest 

ona w stanie rozpa

ść

si

ę

na inne – bardziej 

elementarne.

background image

RODZAJE   KWARKÓW

background image

NAJNOWSZE TEORIE BUDOWY MATERII

1. Model standardowy , kwarkowy

2. Teoria strun

background image

Model Standardowy

kwarki ł

ą

cz

ą

si

ę

w taki sposób, 

Ŝ

wypadkowy ładunek powstałej cz

ą

stki jest całkowit

ą

krotno

ś

ci

ą

ładunku elementarnego.

Za koncepcj

ę

istnienia kwarków M.Gell i G.Zweig otrzymali w 1969 roku 

nagrod

ę

Nobla.

background image

Według nowej 

teorii superstrun

( 80-te lata), ka

Ŝ

da cz

ą

stka 

fundamentalna jest przejawem innego rodzaju drga

ń

superstruny.

background image

Istotne znaczenie dla chemicznych wła

ś

ciwo

ś

ci materii 

maj

ą

cz

ą

stki, które wchodz

ą

trwale w skład atomu:

tj. 

nukleony (neutrony protony)

oraz 

elektrony

.

Proton,

oznaczony symbolem p, ma dodatni jednostkowy 

ładunek elektryczny, mas

ę

około jedno

ś

ci (1,0073 u).

Neutron,

oznaczony symbolem n, ma mas

ę

około jedno

ś

ci 

(1,0087 u).

Elektron,

oznaczony symbolem e, ma ujemny ładunek 

jednostkowy, mas

ę

ok. 5.10

-4

u .

background image

ELEKTRONOWA STRUKTURA 

ATOMÓW

J

ą

dro atomowe

J

ą

dro atomowe skupia prawie cał

ą

mas

ę

atomu, 

zajmuj

ą

c bardzo mał

ą

obj

ę

to

ść

.

Materia j

ą

dra składa si

ę

nukleonów

(protonów i 

neutronów).

Rol

ę

wi

ąŜą

c

ą

w jadrze odgrywaj

ą

mezony 

Π

wymieniane mi

ę

dzy protonami a neutronami, 

tworz

ą

ce w przestrzeni j

ą

drowej pole mezonowe.

background image

Energia wi

ą

zania j

ą

dra

- miara jego trwało

ś

ci.

W trakcie hipotetycznej syntezy j

ą

dra z protonów i 

neutronów nast

ę

puje defekt (ubytek) masy, który jest 

miar

ą

energii wi

ą

zania.

background image

Elektronowa struktura atomów

Elektrony

• posiadaj

ą

wła

ś

ciwo

ś

ci korpuskularne, jak i falowe, 

• energia wi

ą

zania z pozostał

ą

cz

ęś

ci

ą

atomu to parametr 

opisuj

ą

cy elektron w atomie (energia elektronu),

• liczba elektronów w ka

Ŝ

dym atomie jest równa liczbie 

protonów w j

ą

drze tego atomu.

• struktura elektronowa atomu, to sposób rozmieszczenia 
elektronów w atomie zgodnie z regułami, które rz

ą

dz

ą

tym 

rozmieszczeniem.

background image

• Ka

Ŝ

dy stan elektronu w atomie to zasób pewnej energii. 

• Dodatkowa energia powoduje 

wzbudzenie atomu

przeniesienie elektronu na wy

Ŝ

szy poziom energetyczny.

• Je

Ŝ

eli dostarczona energia jest wystarczaj

ą

co du

Ŝ

a, to 

elektron zostanie odsuni

ę

ty poza sfer

ę

przyci

ą

gaj

ą

cego 

działania jadra i nast

ą

pi 

jonizacja atomu.

• Z wy

Ŝ

szego poziomu elektron samorzutnie wraca do stanu 

pierwotnego, 

emituj

ą

c jednocze

ś

nie promieniowanie

elektromagnetyczne o odpowiedniej długo

ś

ci fali. 

background image

Zachowanie elektronów w atomach zostało 

opisane równaniami ruchu falowego.

• Rozwi

ą

zania tych równa

ń

istniej

ą

tylko dla pewnych 

okre

ś

lonych warto

ś

ci, tak zwanych 

liczb kwantowych.

• Liczby te wyst

ę

puj

ą

w równaniach opisuj

ą

cych stan 

elektronu w atomie.

background image

Liczby kwantowe

• Główna liczba kwantowa kwantuje energi

ę

• Główn

ą

liczb

ę

kwantow

ą

okre

ś

la si

ę

symbolem cyfrowym 

lub literowym:
warto

ść

liczby n

1  2   3   4   5  6   7

symbol literowy powłoki      K  L  M  N  O  P  Q

background image

Orbitalna (poboczna) liczba kwantowa l

kwantuje moment p

ę

du elektronu, 

• przyjmuje warto

ś

ci od 0 do n-1. 

Orbitalne liczby kwantowe o ró

Ŝ

nych warto

ś

ciach l oznaczamy 

symbolami literowymi:

warto

ść

liczby 

0  1  2  3  4

symbol literowy podpowłoki       s   p  d  f  g

background image

Elektrony o tej samej głównej i orbitalnej liczbie kwantowej 
nale

Ŝą

do tej samej podpowłoki, 

czyli do orbitali typu s czy typu p.

Orbitalem 

nazywamy funkcj

ę

falow

ą

(

Ψ

opisuj

ą

c

ą

stan elektronu w atomie.

Posługuj

ą

c si

ę

funkcj

ą Ψ

2

mo

Ŝ

na sporz

ą

dzi

ć

rysunki 

przedstawiaj

ą

ce rozmieszczenie elektronów w atomach. 

background image

Magnetyczna liczba kwantowa 

• kwantuje warto

ść

rzutu momentu p

ę

du na kierunek pola 

magnetycznego. 

• dla danej orbitalnej liczby kwantowej l, magnetyczna liczba 
kwantowa m mo

Ŝ

e przyjmowa

ć

warto

ś

ci od –l poprzez 0 do +l, 

czyli 2l+1 warto

ś

ci.

background image

Spinowa magnetyczna liczba kwantowa m

s

• nieznaczne ró

Ŝ

nice stanu tych elektronów wynikaj

ą

z ich 

ruchu obrotowego wokół osi,

• ruch ten mo

Ŝ

e mie

ć

dwa ró

Ŝ

ne kierunki oznaczone jako 

+1/2    i    -1/2.

• ka

Ŝ

demu orbitalowi mog

ą

odpowiada

ć

dwa elektrony o 

trzech wspólnych  liczbach kwantowych n, l, i m ró

Ŝ

ni

ą

ce si

ę

spinem.

background image
background image

Zapis elektronowej struktury atomu

Opis struktury elektronowej atomu zawiera informacj

ę

:

o liczbie elektronów (  w elektrycznie oboj

ę

tnym atomie jest 

jednoznaczne z rodzajem pierwiastka), 

• o sposobie ich rozmieszczenia na powłokach i orbitalach,

zakaz Pauliego

pozwala przypisa

ć

ka

Ŝ

demu elektronowi 

w atomie zespół czterech liczb kwantowych, okre

ś

laj

ą

cych 

jednoznacznie stan energetyczny tego atomu,

wszystkie elektrony w nie wzbudzonym atomie lokalizuj

ą

si

ę

na mo

Ŝ

liwie najni

Ŝ

szych poziomach energetycznych,

• zgodnie z 

reguł

ą

Hunda,

w obr

ę

bie jednej powłoki s

ą

obsadzane kolejno podpowłoki s, p, d, f.

background image

Zapis struktury elektronowej atomu w

ę

gla 

6

C mo

Ŝ

na te

Ŝ

przedstawi

ć

graficznie:

• Ka

Ŝ

da klatka przedstawia orbital dost

ę

pny dla dwóch 

elektronów.

• Strzałki oznaczaj

ą

elektrony, przeciwne zwroty strzałek 

oznaczaj

ą

przeciwne spiny elektronów orbitalu  (Zakaz Pauliego). 

• Zgodnie z reguł

ą

Hunda dwa elektrony typu p obsadzaj

ą

dwa 

kolejne orbitale podpowłoki p.

background image

UKŁAD OKRESOWY PIERWIASTKÓW

Uporz

ą

dkowanie pierwiastków według wzrastaj

ą

cej liczby 

atomowej doprowadziło do utworzenia 

układu okresowego 

pierwiastków

(D.J. Mendelejew).

• Pierwiastki o podobnych wła

ś

ciwo

ś

ciach s

ą

umieszczone 

jeden pod drugim w kolumnach (grupy główne i podgrupy), 

• Pierwiastki o stopniowo zmieniaj

ą

cych si

ę

cechach od 

metalicznych do niemetalicznych uporz

ą

dkowano w 

poziomych szeregach (okresach). 

• Numer okresu odpowiada liczbie powłok elektronowych w 
atomach danych pierwiastków. 

background image
background image

Zasada uporz

ą

dkowania pierwiastków w 

układzie okresowym

• Wła

ś

ciwo

ś

ci chemiczne pierwiastka s

ą

jednoznacznie 

zdefiniowane przez jego struktur

ę

elektronow

ą

.  

• Pierwiastki o takiej samej budowie powłok walencyjnych 
maj

ą

podobne wła

ś

ciwo

ś

ci. 

• W układzie okresowym pierwiastki s

ą

uło

Ŝ

one według 

wzrastaj

ą

cej liczby protonów, któr

ą

nazywamy liczb

ą

atomow

ą

lub liczb

ą

porz

ą

dkow

ą

.

background image

OKRESOWO

ŚĆ

WŁA

Ś

CIWO

Ś

CI PIERWIASTKÓW

Wła

ś

ciwo

ś

ci pierwiastków wynikaj

ą

ze struktury 

elektronowej atomów i podlegaj

ą

prawidłom 

okresowo

ś

ci.

Dotyczy:

Wła

ś

ciwo

ś

ci atomowych:

energia jonizacji, powinowactwo elektronowe, 

elektroujemno

ść

, wymiary atomów i jonów.

Wła

ś

ciwo

ś

ci zespołowych:

stan skupienia, g

ę

sto

ść

, barwa, wła

ś

ciwa pojemno

ść

cieplna itp.

background image

Elektroujemno

ść

Eu wybranych pierwiastków 

wyst

ę

puj

ą

cych w materiałach budowlanych 

(wg skali Paulinga)

Elektroujemno

ść

jest umown

ą

miar

ą

skłonno

ś

ci atomu do przyci

ą

gania 

elektronów podczas tworzenia wi

ą

zania chemicznego.

background image

Okresowo

ść

warto

ś

ciowo

ś

ci

Warto

ś

ciowo

ść

jest to liczba oddawanych lub 

przyjmowanych elektronów w procesie tworzenia 
wi

ą

zania chemicznego.

Oddawanie elektronów jest jednoznaczne z warto

ś

ciowo

ś

ci

ą

dodatni

ą

– atom staje si

ę

kationem

.

Przyjmowanie elektronów w celu uzupełnienia oktetu powoduje 
nadmiarowy ładunek ujemny – powstaje ujemny jon 

anion

.

Maksymalna dodatnia warto

ś

ciowo

ść

pierwiastka jest na ogół

równa ostatniej cyfrze numeru grupy

background image

STOPIE

Ń

UTLENIENIA

- liczba elektronów, które dany atom przekazał lub 
przyj

ą

ł od innego atomu w ramach tworzenia z nim 

wi

ą

zania chemicznego. 

- mo

Ŝ

e tu oznacza

ć

zarówno pełne przekazanie 

elektronu innemu atomowi (lub ich grupie), co prowadzi 
do powstawania wi

ą

zania jonowego

-lub tylko cz

ęś

ciowe przekazanie elektronów w formie 

wi

ą

zania kowalencyjnego. 

background image

Przykład :  

Oblicz stopie

ń

utlenienia siarki w kwasie siarkowym 

H

2

SO

4

, wiedz

ą

c , 

Ŝ

e stopie

ń

utlenienia wodoru wynosi 

+1,

a tlenu -2.

Rozwi

ą

zanie:

1. Wzór kwasu siarkowego H

2

SO

4

( cz

ą

steczka zwi

ą

zku chemicznego oboj

ę

tna).

1. Bilans ładunków:    0  =  2 

·

(+1)  +  x + 4 

·

( -2)

x  =  8  - 2  =  6

Jest to kwas siarkowy (VI).

background image

Zadanie 1

Napisz wzory tlenków pierwiastków a) I  i  II grupy  oraz 
b) VI  i VII grupy.

Napisz reakcje tych tlenków z wod

ą

.

Napisz reakcje produktów a)  z  b).

Zadanie 2.  

Oblicz masy molowe nast

ę

puj

ą

cych zwi

ą

zków:  w

ę

glanu 

magnezu, wodorow

ę

glanu wapnia, kwasu siarkowego i 

zasady sodowej.