background image

 

               

     

 

 

 
 
Przykład AT-3. 
Wyznaczyć poprawiony (o mniejszych kosztach całkowitych) plan dostaw dla rozwiązania 
startowego z przykładu AT-2.  

Rozwiązanie

Wyznaczony w przykładu AT-2 startowy, bazowy plan dostaw był następujący: 

 

Odbiorca „j” 

 
Dostawca „i”  

1

O

 

2

O

 

3

O

 

4

O

 

 

podaż 

1

D

 

210 

90 

300 

2

D

 

80 

70 

150 

3

D

 

290 

140 

430 

popyt 

210 

170 

360 

140 

880 

 

Na trasie 

)

1

,

3

(

 otrzymaliśmy 

1

31

=

 - oznacza to, że kierując jednostkową dostawę 

na  trasę 

)

1

,

3

(

  obniżamy  całkowite  koszty  transportu  o  1  jednostkę.  Zatem,  jeśli  w  nowym 

planie dostaw zmienna 

31

x

 będzie zmienną bazową to 

31

31

x

KC

=

.  

 

Należy  teraz  ustalić,  która  z  poprzednich  zmiennych  bazowych  zostanie  z  bazy 

usunięta  oraz  wartość  dla  nowej  zmiennej  bazowej 

31

x

.  Odpowiednia  procedura  polega 

znalezienia  cyklu,  który  tworzy  pole 

)

1

,

3

(

  z  pozostałymi  polami  odpowiadającymi 

niewiadomym  bazowym.  W  tablicy  zaznaczamy  pola  (zacieniowane),  którym  odpowiadają 
niewiadome bazowe oraz znakiem „+” pole na które kierujemy dostawę. 
 

  

1

O

 

2

O

 

3

O

 

4

O

 

1

D

 

 

 

2

D

 

 

 

3

D

 

 

 

Przenosząc  dostawę  na  trasę 

)

1

,

3

(

  musimy:  zmniejszyć  dostawę  na  trasie 

)

1

,

1

(

  (co 

zaznaczamy znakiem „.

”) oraz zwiększyć dostawę na trasie 

)

2

,

1

(

 (co zaznaczamy znakiem 

„.+

 

”), następnie zmniejszyć dostawę na trasie 

)

2

,

2

(

 oraz zwiększyć dostawę na trasie 

)

3

,

2

(

 

background image

 

i konsekwentnie zmniejszyć dostawę na trasie 

)

3

,

3

(

. Ponieważ liczba znaków „.+

 

” i „.

” jest 

w każdym wierszu i w każdej kolumnie taka sama to szukany cykl został znaleziony.  

 

Aby  ustalić  wartość  dostawy 

31

x

,  korzystamy  z  warunku 

0

ij

x

:  dla  pól  oznaczonych 

znakiem  „ 

” wielkości dostaw nie mogą być ujemne stąd:  

 

80

}

290

,

80

,

210

min{

}

,

,

{

min

33

22

11

31

=

=

=

x

x

x

x

 

Aby otrzymać poprawiony plan dostaw musimy dodać po 80 do wielkości dostaw na polach 
oznaczonych  znakiem    „ +

 

”  oraz  odjąć  po  80  od  wielkości  dostaw  na  polach  oznaczonych 

znakiem  „ 

”.  

 

Nowy (poprawiony) plan przewozów jest zatem następujący  

 

Odbiorca „j” 

 
Dostawca „i”  

1

O

 

2

O

 

3

O

 

4

O

 

 

podaż 

1

D

 

130 

170 

300 

2

D

 

150 

150 

3

D

 

80 

210 

140 

430 

popyt 

210 

170 

360 

140 

880 

 

Dla 

nowego 

poprawionego 

planu 

dostaw 

2840

80

)

1

(

2920

=

+

=

+

KC

KC

Dociekliwa Osoba zauważy, że to rozwiązanie otrzymaliśmy metodą  minimalnego elementu 
macierzy kosztów (był to oczywiście przypadek a nie reguła).  

 

Sprawdzając optymalność nowego rozwiązania otrzymamy: 

 

Na trasie 

)

1

,

2

(

 otrzymaliśmy ujemną wartość wskaźnika optymalności 

1

21

=

 co oznacza, 

ż

e wyznaczone rozwiązanie nie jest optymalne.  Wyznaczenie nowego planu przewozów (po 

skierowaniu dostawy na trasę 

)

1

,

2

(

) pozostawiamy Osobie studiującej. 

 

1

O

 

2

O

 

3

O

 

4

O

 

i

u

 

1

 

 

     

+5 

     

+5 

0* 

2

 

 

     

-1 

     

+1

 

      

+5 

-1 

3

 

 

6 

     

+2 

j

v