Analiza jakościowa anionów
Podział anionów na grupy wg Bunsena
Aniony
z 1 mol/l
z 0.25 mol/l
AgNO
3
BaCl
2
I.
Cl
-
, Br
-
, I
-
, CN
-
, SCN
-
osady nierozpuszczalne brak osadów
Fe(CN)
6
4-
, Fe(CN)
6
3-
,
w rozcieńczonym HNO
3
ClO
-
II. S
2-
, NO
2
-
, CH
3
COO
-
osady rozpuszczalne
brak osadów
w rozcieńczonym HNO
3
III. CO
3
2-
, SO
3
2-
, BO
3
2-
białe osady rozpuszczalne osady rozpuszczalne
C
2
O
4
2-
, C
4
H
4
O
6
2-
w rozcieńczonym HNO
3
w rozc HNO
3
IV. S
2
O
3
2-
, CrO
4
2-
, Cr
2
O
7
2-
,
barwne osady rozpuszczalne
osady rozpuszczalne
AsO
4
3-
, AsO
3
3-
, PO
4
3-
w HNO
3
w rozc HNO
3
V. NO
3
-
, ClO
3
-
, ClO
4
-
brak osadu
brak osadu
MnO
4
-
VI. SO
4
2-
, F
-
, SiF
6
2-
brak osadu
osady trudno
rozpuszczalne w HNO
3
VII. SiO
3
2-
żółty osad rozpuszczalny
biały osad
w HNO
3
rozpuszczalny w HNO
3
Analiza jakościowa I grupy anionów
Cl
-
, Br
-
, I
-
, CN
-
, SCN
-
, Fe(CN)
6
4-
, Fe(CN)
6
3-
, ClO
-
Jon chlorkowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających
jony chlorkowe wytrąca biały trudno
rozpuszczalny w wodzie, serowaty osad chlorku
srebra, osad ten na świetle przybiera barwę
szarofioletową
Ag
+
+Cl
-
→ AgCl
Stężony kwas siarkowy nie utlenia jonów chlorkowych: w reakcji
na gorąco uwalnia się bardziej lotny HCl, który z amoniakiem
tworzy białe dymy chlorku amonu
NaCl + H
2
SO
4
→ HCl + NaHSO
4
NH
3
H
2
O + HCl → NH
4
Cl + H
2
O
2NaCl + MnO
2
+ 2H
2
SO
4
→ Cl
2
+ Na
2
SO
4
+MnSO
4
+ 2H
2
O
3HCl + HNO
3
→ Cl
2
+ NOCl + 2H
2
O
2MnO
4
-
+ 10 Cl
–
+16 H
+
→ 5Cl
2
+ 2Mn
2+
+ 8H
2
O
Cl
2
+ 2KI
→ 2KCl + I
2
wolny chlor wykrywamy zbliżając do probówki
papierek jodoskrobiowy (zabarwia się na kolor fioletowy)
Utleniacze: nadmanganian potasu,tlenek ołowiu (IV), tlenek
manganu (IV), stężony kwas azotowy (V) w środowisku kwaśnym
utleniają jony chlorkowe do wolnego chloru
Reakcja chromylowa – ogrzewanie suchych chlorków roztartych ze
stałym dwuchromianem (VI) potasu i zwilżonych stężonym kwasem
siarkowym powoduje wydzielanie się żółtych dymów dwuchlorku
dwutlenku chromu (VI)
4NaCl + K
2
Cr
2
O
7
+ 6H
2
SO
4
→ 2CrO
2
Cl
2
+ 2KHSO
4
+
4NaHSO
4
+3H
2
O
CrO
2
Cl
2
+ 4NaOH → 2NaCl + Na
2
CrO
4
+2H
2
O
Azotan (V) rtęci (I) wytrąca z roztworów jonów chlorkowych biały
osad chlorku rtęci (I)
2Cl
–
+
Hg
2
+2
→ Hg
2
Cl
2
Jon bromkowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony bromkowe
wytrąca żółtawy trudno rozpuszczalny w wodzie, osad bromku
srebra
Ag
+
+Br
-
→ AgBr
AgBr +2NH
3
H
2
O → [Ag(NH
3
)
2
]
+
+Br
-
+ 2H
2
O
NaBr + H
2
SO
4
→ HBr + NaHSO
4
2Br
-
+ SO
4
2-
+ 4H
+
→ Br
2
+ SO
2
+ 2H
2
O
Stężony kwas siarkowy (VI) w reakcji z bromkami uwalnia lotny HBr,
który następnie zostaje utleniony do wolnego bromu
Woda chlorowa dodawana do roztworów zawierających jony
bromowe utlenia je do wolnego bromu. Brom można wyekstrahować
chloroformem. Chloroform barwi się przy tym na kolor od żółtego do
brunatnoczerwonego w zależności od stężenia bromu.
Cl
2
+ 2Br
-
→ Br
2
+ 2Cl
-
Dichromian (VI) potasu w środowisku kwaśnym utlenia jony
bromkowe do wolnego bromu
6Br
-
+ Cr
2
O
7
2-
+ 14H
+
→ 3Br
2
+ 2Cr
3+
+ 7H
2
O
5Br
-
+ BrO
3
-
+ 6H
+
→ 3Br
2
+ 3H
2
O
Bromian (V) potasu w środowisku kwaśnym utlenia jony bromkowe do
wolnego bromu
Manganian (VII) potasu w środowisku kwaśnym utlenia jony
bromkowe do wolnego bromu
Fluoresceina (C
20
H
12
O
5
) reaguje z wolnym bromem przechodząc w
czerwoną tetrabromofluoresceinę (eozyna)
2Br
-
+ PbO
2
+ 4H
+
→ Pb
2+
+ Br
2
+ 2H
2
O
Wykrywanie jonów chlorkowych w obecności jonów bromkowych
Osad składający się z AgCl i AgBr wytrząsa się z 10% roztworem
węglanu amonu. Następnie zawartość probówki odwirowuje się.
Roztwór zawierający jony chlorkowe zakwasza się kwasem
azotowym, powstający osad świadczy o obecności jonów
chlorkowych. Do osadu roztworu jonów bromkowych dodaje się
wody chlorowej i wytrząsa się z chloroformem.
Wykrywanie jonów bromkowych w trudno rozpuszczalnych
bromkach. Do umieszczonego w probówce osadu bromku srebra
dodaje do rozcieńczonego kwasu siarkowego i cynku. Podczas
reakcji jony srebra redukują cię do metalicznego srebra
2AgBr
+ Zn→ 2Ag + 2Br
-
+ Zn
2+
Po oddzieleniu osadu srebra i resztek cynku jony bromkowe wytrąca
się dowolną reakcją na jony bromkowe.
Jon jodkowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony jodkowe
wytrąca żółtokremowy, trudno rozpuszczalny w wodzie, osad jodku
srebra. Jodek srebra (I) praktycznie nie rozpuszcza się w amoniaku i
rozcieńczonym kwasie azotowym. Jodek srebra reaguje z
cyjankami
i
tiosiarcznami
tworząc
odpowiednie
związki
kompleksowe
Ag
+
+I
-
→ AgI
Stężony kwas siarkowy (VI) utlenia jony jodkowe do wolnego jodu.
W porównaniu z jonami bromkowymi reakcja ta przebiega szybciej.
Wydzielony jod zabarwia roztwór na kolor brunatny
2I
-
+ H
2
SO
4
+ 2H
+
→ I
2
+ SO
2
+ 2H
2
O
Octan ołowiu (II) wytrąca z roztworów zawierających
jony jodkowe żółty osad jodku ołowiu (II)
Pb
2+
+ I
-
→ PbI
2
Woda chlorowa lub chloramina T utlenia jony jodku do wolnego jodu.
Wydzielony jod zabarwia wówczas roztwór na brunatno, natomiast po
wyekstrahowaniu jodu do warstwy chloroformowej powstaje
zabarwienie fioletowe
2I
-
+ Cl
2
→ I
2
+ 2Cl
-
Manganian (VII) potasu w środowisku kwaśnym na zimno utlenia jony
jodkowe do wolnego jodu
reakcja ???
Jony Hg
2+
wytrącają z roztworów I
-
czerwony
osad jodku rtęci, który reaguje z nadmiarem
jonów jodkowych tworząc jony kompleksowe
Hg
2+
+ 2I
-
→ HgI
2
HgI
2
+ 2I
-
→ [HgI
4
]
2-
Jony miedzi wytracają z roztworów zawierających jony jodkowe
biały trudno rozpuszczalny w wodzie osad jodku miedzi
wydzielający się w reakcji jod zabarwia osad na kolor jasnobrązowy
2Cu
2+
+ 4I
-
→ 2CuI
2
→ Cu
2
I
2
+ I
2
I
2
+ SO
3
2-
+ H
2
O → 2I
-
+ SO
4
2-
+ 2H
+
Jony azotanowe (III) utleniają w środowisku kwaśnym jony jodkowe
do wolnego jodu
2I
-
+ 2NO
2
-
+ 4H
+
→ I
2
+ 2NO+ 2H
2
O
Jodan (V) potasu utlenia jony jodkowe w środowisku kwaśnym do
wolnego jodu
5I
-
+ IO
3
-
+ 6H
+
→ 3I
2
+ 3H
2
O
Jon cyjankowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony cyjankowe
wytrąca biały osad cyjanku srebra
Ag
+
+ CN
-
→ AgCN
AgCN + KCN →K[Ag(CN)
2
]
[Ag(CN)
2
]
-
+ Ag
+
+ Ag[Ag(CN)
2
]
Azotan (V) rtęci (I) z roztworów zawierających jony cyjankowe
wytrąca metaliczną rtęć, tworzy się przy tym łatwo rozpuszczalny
w wodzie cyjanek rtęci
2CN
-
+ Hg
2
2+
→Hg(CN)
2
+Hg
Sproszkowana siarka podczas ogrzewania ze stałymi cyjankami
tworzy tiocyjaniany
S+ CN
-
→ SCN
-
Disiarczek diamonu tworzy z jonami cyjankowymi jony tiocyjaniany
S
2
2-
+ CN
-
→ SCN
-
+ S
2-
Tiosiarczan sodu przeprowadza jony cyjankowe w jony rodkankowe
CN
-
+ S
2
O
3
2-
→SO
3
2-
+ SCN
-
Utleniacze ( nadmanganian potasu, nadtlenek wodoru, chlor
utleniają jony do dicyjanu
6CN
-
+ 2MnO
4
-
+ 4H
2
O
→3(CN)
2
+ 2MnO
4
+ 8OH
-
Siarczan (VI) żelaza wytrąca z roztworów cyjanków biały, trudno
rozpuszczalny w wodzie osad reagujący z nadmiarem cyjanków
tworząc tzw błękit pruski (heksacyjanożelazian (II)) Reakcję
przeprowadza się w obecności NaOH
2CN
-
+ Fe(OH)
2
→ Fe(CN)
2
+ 2OH
-
Fe(CN)
2
+ 4CN
-
→ [Fe(CN)
6
]
4-
Chlorek żelaza (III) działając na roztwory cyjanków wytrąca
czerwonobrunatny osad wodorotlenku żelaza (III), który reaguje z
nadmiarem cyjanków
3CN
-
+ 3H
2
O
=
3HCN
+ 3OH
-
Fe
3+
+ 3OH
-
→ Fe(OH)
3
Fe(OH)
3
+ 6CN
-
→ [Fe(CN)
6
]
3-
+ 3OH
-
Jony miedzi (II) reagują z jonami cyjankowymi tworząc nietrwały
żółty osad cyjanku miedzi (II). Związek ten rozkłada się na biały,
trudno rozpuszczalny cyjanek miedzi (I) i gazowy dicyjan. Osad
cyjanku miedzi (I) rozpuszcza się w nadmiarze cyjanków
przechodząc w kompleks cyjankowy.
2CN
-
+ Cu
2+
→ Cu(CN)
2
2Cu(CN)
2
→ 2CuCN + (CN)
2
CuCN
+ CN
-
→ Cu(CN)
2
-
Siarczek miedzi (II) rozpuszcza się w cyjanku potasu według reakcji
2CuS
+ 10KCN → 2K
3
[Cu(CN)
4
] + (CN)
2
+ 2K
2
S
Roztwór jodu ze skrobią odbarwia się pod wpływem cyjanków.
Powstaje cyjanek jodu.
CN
-
+ I
2
→ ICN + I
-
Ag
+
+ SCN
-
→ AgSCN
AgSCN + 2SCN
-
→ [Ag(SCN)
3
]
2-
Jon rodankowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony rodankowe
wytrąca biały osad tiocyjanianu srebra
Manganian (VII) potasu utlenia jony rodankowe
w środowisku kwaśnym zgodnie z równaniem:
10 SCN
-
+ 12 MnO
4
-
+ 16 H
+
→ 5(CN)
2
+ 12 Mn
2+
+ 10 SO
4
2-
+ 8H
2
O
Azotan (V) rtęci (II) podczas stopniowego dodawania do KSCN
wytrąca biały osad rodanku rtęci (II). Osad ten reaguje z
nadmiarem rodanku potasu z utworzeniem bardzo trwałego
kompleksu. Jeżeli następnie podziałamy chlorkiem kobaltu wytrąci
się niebieski osad tetratiocyjanianortęcianu (II) kobaltu (II)
2 SCN
-
+ Hg
2+
→ Hg + Hg(SCN)
2
Hg(SCN)
2
+ 2SCN
-
→ [Hg(SCN)
4
]
2-
[Hg(SCN)
4
]
2-
+ Co
2+
→ [Hg(SCN)
4
]
Jon heksacyjanożelazianowy (III)
Azotan (V) srebra (I) wytrąca z roztworów zawierających jony
heksacyjanożelazianowe
pomarańczowoczerwony
osad
heksacyjanożelazianu (III) srebra (I)
3Ag
+
+ Fe(CN)
6
3-
→ Ag
3
[Fe(CN)
6
]
Siarczan (VI) żelaza (II) lub chlorek żelaza (II) reagują z jonami
Fe(CN)
6
3-
tworząc niebieski osad FeK[Fe(CN)
6
] lub błękit Turnbulla
Fe
3
[Fe(CN)
6
]
2
FeCl
2
+K
3
[Fe(CN)
6
] → FeK[Fe(CN)
6
] +2KCl
3Fe
2+
+ 2Fe(CN)
6
3-
→ Fe
3
[Fe(CN)
6
]
2
Siarczan (VI) miedzi (II) wytrąca z roztworów zawierających jony
Fe(CN)
6
3-
zielony osad Cu
3
[Fe(CN)
6
]
2
trudno rozpuszczalny w
rozcieńczonych kwasach
3Cu
2+
+ 2Fe(CN)
6
3-
→ Cu
3
[Fe(CN)
6
]
2
Jon heksacyjanożelazianowy (II)
Azotan (V) srebra (I) wytrąca z roztworów zawierających jony
heksacyjanożelazianowe biały osad heksacyjanożelazianu (II) srebra
(I)
4Ag
+
+ Fe(CN)
6
4-
→ Ag
4
[Fe(CN)
6
]
Chlorek żelaza (III) reaguje z jonami Fe(CN)
6
4-
tworząc niebieski osad
Fe
4
[Fe(CN)
6
]
3
rozkładający się pod wpływem zasad.
4Fe
3+
+ 3Fe(CN)
6
4-
→ Fe
4
[Fe(CN)
6
]
3
Manganian (VII) potasu w środowisku kwaśnym na zimno utlenia jony
heksacyjanożelazianowe (II) do jonów heksacyjanożelazianowych (III)
???
5Fe(CN)
6
4-
+ MnO
4
-
+ 8H
+
→ 5Fe(CN)
6
3-
+ Mn
2+
+ 4H
2
O
Jony miedzi (II) tworzą z jonami Fe(CN)
6
4-
czerwonobrunatny osad
Cu
2
[Fe(CN)
6
] trudno rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie
octowym
2Cu
2+
+ Fe(CN)
6
4-
→ Cu
2
[Fe(CN)
6
]
Jon chloranowy (I)
Azotan (V) srebra (I) wytrąca z roztworów zawierających jony
chloranowe biały osad chlorku srebra (I)
2Ag
+
+ 3ClO
-
→ 2AgCl + ClO
3
-
Rozcieńczony kwas siarkowy (VI) reaguje z jonami ClO
-
wydzielając
HClO
2NaClO + H
2
SO
4
→ 2HClO + Na
2
SO
4
Octan ołowiu (II) wytrąca z roztworów zawierających jony ClO
-
biały
osad Pb(ClO)
2
. Osad ten po pewnym czasie staje się pomarańczowo
czerwony w wyniku tworzenia PbO
2
2ClO
-
+ Pb(CH
3
COO)
2
→ Pb(ClO)
2
+ 2CH
3
COO
-
Pb(ClO)
2
+ H
2
O → PbO
2
+ HClO + HCl
Srebro metaliczne w postaci pyłu reaguje z jonami ClO
-
z wydzieleniem
tlenu
HClO + 2Ag→ Ag
2
O + HCl
HClO + Ag
2
O
→ O
2
+ 2Ag + HCl
Analiza jakościowa II grupy anionów
S
2-
, CH
3
COO
-
, NO
2
-
Jon siarczkowy (II)
Azotan (V) srebra (I) wytrąca z roztworów
zawierających jony siarczkowe czarny
osad siarczku srebra (I) rozpuszczalny
po ogrzaniu w kwasie azotowym z wydzieleniem
koloidowej siarki
2Ag
+
+S
2-
→ Ag
2
S
3Ag
2
S + NO
3
-
+ 8H
+
→ 6Ag
+
+ 3S
0
+ 2NO + 4H
2
O
Manganian (VII) potasu w środowisku kwaśnym odbarwia się
utleniając jony siarczkowe do wolnej siarki
Stężony kwas siarkowy rozkłada siarczki na gorąco z wydzieleniem
wolnej siarki
Na
2
S + 2H
2
SO
4
→ Na
2
SO
4
+ SO
2
+ S
0
+ 2H
2
O
Kwasy nieutleniające (kwas solny, rozcieńczony kwas siarkowy)
rozkładają
siarczki
rozpuszczalne
w
wodzie
i
część
nierozpuszczalnych z wydzieleniem siarkowodoru
FeS + H
2
SO
4
→ H
2
S
+ FeSO
4
S
2-
+ 2H
+
→ H
2
S
Substancje utleniające (chlor, kwas azotowy, chromian potasu)
utleniają siarczki do wolnej siarki
Jon octanowy (I)
Azotan (V) srebra (I) wytrąca ze stężonych roztworów biały osad
octanu srebra rozpuszczalny w gorącej wodzie
Ag
+
+ CH
3
COO
-
→ CH
3
COOAg
Rozcieńczony kwas siarkowy wydziela z roztworu octanów wolny
kwas octowy o charakterystycznym zapachu
H
2
SO
4
+ 2CH
3
COONa
→ 2CH
3
COOH + Na
2
SO
4
Jony żelaza (III) dają z jonami octanowymi roztwór o zabarwieniu
ciemnoczerwonym pochodzącym od octanu żelaza (III)
przechodzący
po
zagotowaniu
w
kłaczkowaty
osad
hudroksyoctanu żelaza (III). Reakcja wymaga środowiska
obojętnego, ponieważ kwasy rozkładają octan żelaza (III) do
wolnego kwasu octowego
Fe
3+
+ 3CH
3
COO
-
→ Fe(CH
3
COO)
3
Fe(CH
3
COO)
3
+ 2H
2
O → Fe(OH)
2
CH
3
COO +
2CH
3
COOH
Fe(CH
3
COO)
3
+ 3H
+
→ Fe
3+
+ 3CH
3
COOH
Jon azotanowy (III)
Azotan (V) srebra (I) wytrąca z roztworów zawierających jony
azotanowe (III) biały osad azotanu (III) srebra (I), rozpuszczalny w
nadmiarze
jonów
azotanowych
z
utworzeniem
jonu
kompleksowego
Ag
+
+ NO
2
-
→ AgNO
2
AgNO
2
+ NO
2
-
→ Ag(NO
2
)
2
-
Rozcieńczony kwas siarkowy rozkłada azotany (III)
na zimno z wydzieleniem brunatnego gazu
NaNO
2
+ H
2
SO
4
→ NaHSO
4
+ HNO
2
3HNO
2
→
HNO
3
+ 2NO
+ H
2
O
2NO
+ O
2
→ 2NO
2
Manganian (VII) potasu w środowisku kwaśnym odbarwia się
utleniając jony azotanowe (III) do azotanów (V)
Jony jodkowe utleniają się wobec azotanów (III) do wolnego jodu
Siarczan (VI) żelaza (II) ulega częściowo utlenieniu do siarczanu
żelaza (III) kosztem redukcji azotanu (III) do NO. Nadmiar jonu żelaza
(II) tworzy z NO brunatne zabarwienie w wyniku powstania jonu
Fe(NO)
2+
. Reakcja zachodzi w środowisku kwaśnym
Jony kobaltu w środowisku kwasu octowego tworzą krystaliczny żółty
osad soli kompleksowej heksaazotano (III)kobaltanu (III) potasu. Jony
azotanowe (III) częściowo redukują się do NO.
2CH
3
COOH + 7NO
2
-
+ 3K
+
+ Co
2+
→ K
3
[Co(NO
2
)
6
]+ NO + 2CH
3
COO
-
+ H
2
O
Analiza jakościowa III grupy anionów
SO
3
2-
, CO
3
2-
, C
2
O
4
2-
, C
2
H
4
O
6
2-
, BO
2
-
Jon siarczanowy (IV)
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających
jony siarczanowe (IV) wytrąca biały siarczanu
srebra. Osad ten rozpuszcza się w nadmiarze
jonów siarczanowych (IV)
2Ag
+
+ SO
3
2-
→ Ag
2
SO
3
Ag
2
SO
3
+ SO
3
2-
→ 2AgSO
3
-
Ag
2
SO
3
+ H
2
O → 2Ag
0
+ H
2
SO
4
(siarczan (IV) srebra z wodą rozkłada się)
Ag
2
SO
3
+ H
2
SO
4
→ Ag
2
SO
4
+ H
2
O + SO
2
(powstający kwas siarkowy
rozkłada nadmiar siarczanu (IV) srebra)
Jony baru wytrącają z roztworów zawierających jony siarczanowe
(IV) biały osad siarczanu (IV) baru
Ba
+
+ SO
3
2-
→ BaSO
3
Roztwór manganianu (VII) potasu w środowisku kwaśnym pod
wpływem jonów siarczanowych (IV) natychmiast odbarwia się
Kwasy nieutleniające rozkładają siarczany (IV) z wydzieleniem
gazowego tlenku siarki (IV).
Gaz ten można wykryć po charakterystycznym zapachu palonej siarki.
SO
3
2-
+ 2H
+
→ SO
2
+ H
2
O
Jony strontu wytrącają z roztworów zawierających siarczany
(IV) biały osad siarczanu strontu w kwasie octowym
SO
3
2-
+ Sr
2+
→ SrSO
3
Jon węglanowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony węglanowe
wytrąca biały osad węglanu srebra. Osad ten rozkłada się po
ogrzaniu z wydzieleniem dwutlenku węgla i brunatnego tlenku srebra
(I)
2Ag
+
+ CO
3
2-
→ Ag
2
CO
3
Ag
2
CO
3
→ Ag
2
O + CO
2
Jony baru wytrącają z roztworów zawierających jony węglanowe
biały osad węglanu baru
Ba
2+
+ CO
3
2-
→ BaCO
3
Jon szczawianowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony szczawianowe
wytrąca biały osad szczawianu srebra.
2Ag
+
+ C
2
O
4
2-
→ Ag
2
C
2
O
4
Jony baru wytrącają z roztworów zawierających jony szczawianowe
biały osad szczawianu baru
Ba
2+
+ C
2
O
4
2-
→ BaC
2
O
4
Roztwór manganianu (VII) potasu w środowisku kwaśnym pod wpływem
jonów szczawianowych odbarwia się na gorąco
Jon boranowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony boranowe
wytrąca biały osad boranu srebra. Osad ten rozpuszcza się w
kwasie azotowym i w amoniaku
2Ag
+
+ BO
2
-
→ AgBO
2
Jony baru wytrącają z roztworów zawierających jony boranowe biały
osad metaboranu baru, rozpuszczalny w rozcieńczonych kwasach
mineralnych
Ba
2+
+ 2BO
2
-
→ Ba(BO
2
)
2
Lotne sole boru zabarwiają płomień na kolor zielony
Jon winianowy
Azotan (V) srebra (I) z roztworów zawierających jony winianowe
wytrąca biały osad winianu srebra. Osad ten rozpuszcza się w
rozcieńczonym kwasie azotowym, w amoniaku i nadmiarze
winianu
2Ag
+
+ C
4
H
4
O
6
2-
→ Ag
2
C
4
H
4
O
6
Jony baru wytrącają z roztworów zawierających jony winianowe biały
osad winianu baru
Ba
2+
+ C
4
H
4
O
6
2-
→ BaC
4
H
4
O
6
Roztwór manganianu (VII)potasu w środowisku kwaśnym pod
wpływem jonów winianowych odbarwia się na gorąco
2x MnO
4
-
+ 8H
+
+ 5e
→ Mn
2+
+ 4H
2
O
C
4
H
4
O
6
2-
+ 2H
2
O → 4CO
2
+ 10e + 8H
+
2MnO
4
-
+ C
4
H
4
O
6
2-
+ 8H
+
→ 2Mn
2+
+ 4CO
2
+ 6H
2
O
Document Outline