background image

Nowoczesne składowisko

 

Niestety  nie  mamy  czarodziejskich  różdżek  które 
powodują  znikanie  śmieci.  Nie  wysyłamy  śmieci  na 
Marsa  –  i  bardzo  słusznie!  Nie  umiemy  ich 
wszystkich zagospodarować.  

W Polsce dzieję się źle bo aż 98 % śmieci 

wywozimy na składowiska na których będą 

leżały setki lat aż się rozłożą. 

Składowisko 

odpadów 

to 

zlokalizowany 

urządzony 

zgodnie 

przepisami 

obiekt 

zorganizowanego  deponowania  odpadów.  Pojęcie 
składowisko obejmuje również wylewisko odpadów 
ciekłych, wysypisko odpadów komunalnych, a także 

zwałowiska  mas  ziemnych.  Składowanie  odpadów 

może  odbywać  się  wyłącznie

  w 

miejscu do tego wyznaczonym. Niekiedy w tym samym miejscu prowadzi się też selekcję 
i  częściowy  odzysk  surowców  wtórnych.  Właścicielem  składowiska  jest  zazwyczaj 
miejscowy samorząd terytorialny. 

Ostatnio  decyzją  rządu,  zwiększono  tzw.  opłatę  środowiskową  za  depozyt 

odpadów  na  składowiskach    –    z  75  zł  do  100  zł  za  tonę.  Takie  działanie  ma  sprzyjać 
segregacji odpadów celem zmniejszenia strumienia śmieci które wsypujemy do kwater 
składowiskowych.  Dodatkowo  firmy  wywozowe  coraz  częściej  mają  problemy  z  tym, 
gdzie  składować  śmieci.  Najbliższe  wysypiska  są  przepełnione,  a  transport  kosztuje. 
Firma  Sita  z  Warszawy  już  dziś  wywozi  śmieci  na  wysypiska  oddalone  od  110  do  190 
km od stolicy. Odpadki z Białegostoku transportowane są aż do Mławy – ok. 200 km!!!. 
To  samo  wysypisko  obsługuje  Olsztyn.  Tymczasem  do  końca  2009  r.  Polska  musi 
zamknąć te składowiska odpadów, które nie spełniają unijnych norm. W województwie 
mazowieckim  trzeba  zamknąć  100  ze  115  składowisk.  W  województwie  podlaskim 
legalnie działających wysypisk jest 60, unijnych norm nie spełnia prawie żadne z nich.  

Ministerstwa  Środowiska,  mówi  o  tym,  że  jest  ponad  1400  składowisk, 

które  nie  spełniają  warunków  technicznych

Składowisko  nie  jest  i  nie  może  być 

jedynym elementem gospodarki odpadami. Jeżeli w krótkim czasie Polska nie upora się 
z tym problemem, to grożą jej wysokie kary finansowe i brak możliwości starania się o 
fundusze pomocowe na ochronę środowiska. 

Pod  względem  budowlanym  składowiska  odpadów  należą  do  najtrudniejszych 

technicznie  obiektów,  ponieważ  wymaga  się  od  nich  maksymalnej  szczelności  i 
zapewnienia  minimalnego  oddziaływania  na  otoczenie,  a  równocześnie  są  to  obiekty  o 
bardzo dużej powierzchni i pojemności oraz czasie eksploatacji trwającym kilkadziesiąt 
lat. 

Szkodliwość  wysypiska  odpadów  dla  środowiska  zależy  od  wielu  czynników,  

a  w  szczególności  od  właściwości  odpadów  (fizycznych,  chemicznych,  biologicznych), 
jakości  gruntu,  sposobu  zagospodarowania  środowiska  przyległego  do  wysypiska  oraz 
jego eksploatacji, a także sposobu rekultywacji i docelowego zagospodarowania terenu 

background image

wysypiska.  O  uciążliwości  dla  otoczenia  i  trudnościach  w  eksploatacji  składowiska  w 
dużej mierze decydują właściwości wybranego miejsca.  

W Polsce istnieją trzy rodzaje składowisk: 

 

Niezorganizowane  -  zajmują  wyrobiska  lub  naturalne  zagłębienia  terenu,  bez 
specjalnego  przygotowania.  Skutkiem  takiego  składowania  odpadów  jest  m.in. 
zanieczyszczenie wód gruntowych, niekontrolowana emisja gazów do atmosfery 
oraz nadmierny rozwój ptactwa i gryzoni.  

 

Półzorganizowane  -  budowa  takich  wysypisk  w  ostatnich  latach  jest 
podejmowana  dość  często.  Od  poprzedniego  rodzaju  wysypisk  odróżnia  je 
zastosowanie  izolacji  składowanych  odpadów  od  podłoża.  Sposób  ten  jednak 
również nie zabezpiecza środowiska przed emisją ciekłych i gazowych odpadów. 
Stanowi przejściową formę w dążeniu do prawidłowego urządzenia i eksploatacji 
wysypisk.  

 

Zorganizowane  -  posiadają  one  specjalną  lokalizację,  z  uwzględnieniem 
kryteriów  hydrogeologicznych  i  geotechnicznych,  spełniają  obowiązujące 
wymogi techniczne oraz są odpowiednio eksploatowane.  

Na  składowiskach  uporządkowanych  można  składować  odpady  bytowo-

gospodarcze,  odpady  rolnicze,  odwodnione  odpady  ściekowe,  żużel,  popiół,  gruz 
budowlany  oraz  różnego  rodzaju  odpady  wielkogabarytowe. 

Zabrania  się  natomiast 

składowania  odpadów  zakaźnych,  płynnych,  radioaktywnych,  naftopodobnych 
oraz toksycznych i wybuchowych. 

W  Polsce  największe  składowisko  odpadów  "Łubna"  mieści  się  niedaleko  Warszawy  

w miejscowości Baniocha (nieopodal wsi Łubna), w gminie Góra Kalwaria. 

Składowiska odpadów powinny być traktowane jako metoda uzupełniająca 

lub jako końcowy element procesu zagospodarowania odpadów. 

 

"Cykl życia" składowiska odpadów 
 

Jednym z elementów gospodarki odpadami jest ich składowanie. Głównym celem 

gospodarki  odpadowej  jest  zmniejszanie  ilości  składowanych  odpadów  poprzez 
zwiększenie 

ilości 

odpadów 

poddawanych 

procesom 

recyklingu, 

odzysku 

materiałowego  oraz  wprowadzanie  zmian  technologicznych  prowadzących  do 
minimalizacji   strumienia  odpadów.  Od  kilku  lat  dąży  się  do  likwidacji  składowisk 
gminnych  i  tworzenia  nowoczesnych  regionalnych  zakładów  zagospodarowania 
odpadów. 
  
 

Dyrektywa  Rady  Unii  Europejskiej  1999/31/WE  z  dnia  26  kwietnia  1999  roku  

w  sprawie  składowania  odpadów,  wprowadza  standardy  techniczne  składowania 
odpadów  zapewniające  odpowiedni  poziom  ochrony  środowiska  przed  odpadami 
deponowanymi  na  składowiskach.  Celem  dyrektywy  jest  poprzez  surowe  wymagania 
eksploatacyjne  

background image

i techniczne dotyczące odpadów i składowisk zapobieganie negatywnym dla środowiska 
skutkom  (zanieczyszczenie  wód  powierzchniowych  i  gruntowych,  gleby,  powietrza) 
składowania odpadów w trakcie całego cyklu istnienia składowiska.  
   
  

Składowiska 

emitują 

wiele 

niebezpiecznych 

gazów, 

które 

można 

zagospodarować  ujmując  tzw.  biogaz  lub  gaz  wysypiskowy  specjalnymi  studniami 
odgazowującymi  
i transportując rurami do głównego zbiornika lub ciepłowni albo elektrowni. 
  

Biogaz  wytwarzany  w  procesie  składowania  może  zawierać  od  15  –  60% 

objętościowych metanu, 10 – 40% dwutlenku węgla, 1 – 60 % azotu, 1 – 8% tlenu 1 % 
siarkowodoru. Z 1 tony odpadów komunalnych można uzyskać około 250 m

3

 biogazu.  

 

Kiedy  składowisko  się  wypełni  należy  je  zamknąć  i  zrekultywować  tak  aby 

powstała trwała pokrywa roślinna. 
  
 
 
 
Źródło:  

www.wikipedia.pl

  

www.greenpeace.pl

  

www.ekoportal.fm.interia.pl

  

www.ekoinfo.pl