background image

Zagadnienia do kolosa z fizjologii. 

1. duży i mały obieg,

układ   sercowo-naczyniowy   można   przedstawić 
jako   składający   się   z   4   pomp   pracujących 
szeregowo   po   dwie   (prawy   przedsionek   i 
komora,   lewy   przedsionek   i   komora);   4 
zbiorników   krwi   (2   dużych   i   2   płucnych);     2 
sieci   naczyń   włosowatych   łączący   łączących 
zbiornik tętniczy z żylnym

80%   krwi   zbiorniku   niskociśnieniowym   (żyły 
prawe serce i małe krążenie)

reszta   w   układzie   wysokociśnieniowym   (lewe 
serce, aorta, duże i drobne tętnice, włośniczki)

różnica   pomiędzy  początkiem  dużego   krążenia 
(aortą) a końcem (pr przedsionkiem) 95Tr

różnica   między   początkiem   małego   krążenia 
(początek   tętnicy   płucnej)   a   końcem   (lewy 
przedsionek) 10Tr

duży   układ:   lewa   komora->naczynia   tętnicze-
>obwodowe naczynia włosowate->żyły-> prawy 
przedsionek

mały   układ:   prawa   komora->   tętnica   płucna-
>naczynia   włosowate   płuc->żyły   płucne->lewy 
przedsionek

2. funkcje krwi,

transport   zaopatrujący:   tlenu   do   komórek, 

pobieranie  

aminokwasów,

 

minerałów, 

mikroelementów, witamin

transport   oczyszczający:pobieranie   z 

komórek   zbędnych   prod   przem   materii:   CO2, 
mocznika,   kw.   moczowego   i   przenoszenie   do 
płuc,   nerek,   skóry;   pobieranie   pośrednich 
produktów np. kw mlekowego i przenoszenie do 
wątroby,   w   celu   neutralizacji   lub   dalszego 
metabolizowania

transport   termoregulacyjny   rozprowadzanie 

ciepła z miejsc bardziej nagrzanych do miejsc 
gdzie jest jego duża utrata

transport   scalający   pobieranie   hormonów   z 

narządów i rozprowadzanie po organizmie

ochronna   –   uczestniczy   w   proc 

rozpoznawania   i   unicestwiania   szkodliwych 
obcych czynników pochodzących ze środ zewn i 
wewn

homeostaza   –   utrzymuje   stałe   środowisko 

wewn

elementy   morfotyczne   krwi:   retikulocyty   i 

erytrocyty,   leukocyty   (neutrofile,   bazofile, 
eozynofile, limfocyty, monocyty i trombocyty)

3. funkcje osocza 

jest   to   część   płynna   krwi   (91-92%H2O, 

białka   6-8%,   minerały:   Na   CL  K   Mg,   F,   Ca, 
wodorowęglanowe   i   mikroelementy;   witaminy, 
hormony,   enzymy,   kw   tłuszczowe,   tłuszcze 
obojętne,   cholesterol,   glukoza,   kw   mlekowy, 
mocznik,   aminokwasy   i   inne   subs   pośredniej 
przemiany materii

uczestniczy we wszystkich funkcjach   krwi: 

transportowej,

 

scalającej,

 

obronnej, 

homeostatycznej i termoregulacyjnej)

4. budowa i funkcje erytrocytów,

budowa – dwuwklęsłe dyski, bez jąder (jak 

trombocyty), szkielet wewn z białek spektryny i 
ankiryny, hemoglobina – białka z 4 łańc polipept 
każde   połączone   z   cząst   hemu   (Fe2   i   4 
pierścienie pirolowe), 120 dni krążą,

funkcja przenoszenie tlenu i CO2

5.  grupy krwi – antygeny 250, w krwi na erytrocytach, 

limfocytach,   białkach,   płytkach,   antygeny   zebrane 
razem   tworzą   układ   grupowy.   Antygen   danego 
układu to produkt genów alleli zajmujące określone 
loci   (miejsce)   w   chromosomie,   czyli   określony 
układ   grupowy   tworzą   antygeny   (prod)   2   genów 
zajmujące   to   samo   loci   w   chromosomach 
homologicznych   (A   antygen   A   przeciwcialo   nat 
anty-B; B B anty-A; AB A i B brak; O brak anty-A i 
anty-B)

6. podział i funkcje lekocytów,

podział ze względu na cechy morfologiczne: 

granulocyty (ziarniste), limfocyty, nonocyty

główna   funkcja   –   rozpoznawanie   i 

unieczynnianie   szkodliwych   i   obcych   dla   org 
czynników,   które   wtargnęły   do   niego   lub   na 
skutek   nieprawidłowych   biol   zostały   w   nim 
wytworzone

granulocyty   dzielimy   w   zależności 

ziarnistości   cytoplazmy   do   brawników: 
obojętnochłonne   (neutrofile),   kw   chłonne 
(eozynofile), zasadochłonne (bazofile)

limfocyty dzielimy w zależności od miejsca 

nabywania   immunokompetencji   lub   pełnionej 
funkcji: limfocyty B (szpikozależne), limfocyty 
T   (grasicozależne)   i   komórki   NK   (naturalni 
zabójcy) 

neutrofile   –   obrona   org,   fagocytoza   i 

niszczenie   obcych   antygenów,   funkcja 
wydzielnicza,   reagują   na   czynniki 
chemotaktyczne   (chemotaksja),   zdolność   do: 
migracji   przez   śródbłonek   naczyń   (diapedaza), 
rozpoznawania obcych cząst i ich fagocytoza na 
drodze pinocytozy, niszczenie sfagocytowanych 
mikroorg (bakterioliza), wydzielanie enzymów o 

właściwościach   bakteriobójczych   (lizozym, 
laktoferryna)   i   leukotrein   ważnych   w   proc 
uczulania,

eozynofile   –   fagocytoza,   chemotaksja, 

diapedazy,  opsonizacja,  pinocytoza i  trawienie, 
czynnikiem   chemotaktycznym   są   cytokiny 
uwalniane   w   proc   alergicznych   i   lleukotrieny; 
rozkładają   histaminę,   fagocytują   także 
kompleksy atygen- przeciwciało,

bazofile   –   z  kom  tucznymi   biorą   udział  w 

reakcji   anafilaktycznej   (I   typ   odpowidzi 
immunologicznej) i uwalniają histaminę i SRS-
A,  w reakcji  tej  pośredniczą  immunoglobuliny 
E, 

monocyty – powstają w szpiku, w krwi krążą 

jako monocyty a po przejściu przez śródbłonek 
przeobrażają   się   w   makrofagi,   fagocytują 
wirusy, bakterie, grzyby, obumarłe kom, i obce 
antygeny; makrofagi transportują Fe do mięśni, 
szpiku   i   innych   tk   niezbędne   do   syntezy 
hemoglobiny, mioglobiny i enzymów, uwalniają 
około   100   subs   niezbędnych   do   proc: 
immunologicznych,   hemopoezy,   krzepnięcia 
krwi i fibrynolizy,

limfocyty   –   udział   w   odporności 

immunologicznej   typu   humoralnego   i 
komórkowego,   uwalnianie   cytokiny,   zdolność 
limf T i B do rozpoznawania obcych antygenów i 
mobilizacji   wszystkich   mech   skierowanych   na 
ich neutralizację lub niszczenie

limfocyty   T   (th   –   pomocnicze,   tc   – 

cytotoksyczne i ts -supresorowe); th – mediatory 
prawie wszystkich reakcji immunologicznych – 
wytwarzają różne limfokin, stymulują limfocyty 
B do proliferacji i przekształcenie ich plazmocyt 
aktywują   makrofagi   i   stymulują   wzrost   i 
proliferację   ts   i   tc;   tc   (tcc   –   niszczenie   po 
wcześniejszej prezentacji antygenu i tadcc/NK – 
niszczenie   komórek   i   mikroorg   w   sposób 
bezpośredni bez prezentacji antygenu), T działają 
działają   na   błonę   komórek   docelowych   za 
pomocą   białek   perforyny   powodując   lizę 
komórki; ts – regulator czynności th i tc, 

limfocyty   B   powstają   w   szpiku,   mają   inf 

niezbędne do wytwarzania immonoglobulin Ig, 2 
łańcuchy   lekkie   L   i   2   ciężkie   H   połączone 
mostkami S-S,  kształt Y, tworzą klasy IgG, IgA, 
IgM,   IgD,   IgE;   immunoglobuliny:   działają 
bezpośrednio

 

(aglutynacja

 

antygenu, 

precypitacja/wytrącanie

 

antygenu, 

neutralizacja/bokowanie   aktywnych   miejsc 

antygenu   i   liza   komórek)   lub   przez   aktywację 
dopełniacza (aktywacja klasycna i alternatywna); 
IgG   80%,   w   odpowiedzi   immunologicznej, 
przenika przez łożysko; IgA – typ: 1 - krwi, 2 - 
łzach,   ślinie   i   przewodzie   pokarmowym,   I 
komórkowy typ reakcji a II eliminacja bakterii i 
wirusów   z   środ   zewn;   IgM   –   pierwsza 
odpowiedz immunologiczna, el gr krwi; IgD na 
pow   limf   B  uczestniczą   w   ich   stymulacji;  IgE 
stymulacja   eozynofilów   i   bazofilów,   uczest   w 
proc alergicznych

7.  etapy krzepnięcia krwi – hemostaza

trombocyty   –   powstają   w   szpiku   z 

cytoplazmy   megakariocytów   i   nie   posiadają 
jądra,   gromadzą   subs  biol  czynne   i  wydzielają 
pod   wpływem   stymulatorów   (hemostazy   – 
adhezji i agregacji), inicjują hemostazę

hemostaca   to   zespół   mech   zapewniających 

płynność   krwi   krążącej   oraz   zdolność   do 
tamowania   wypływu   krwi   z   naczyń   po   ich 
uszkodzeniu

główną   rolę   pełnią:   naczynia,   trombocyty, 

oraz tkankowe i osoczowe czynniki krzepnięcia 

fazy:   1   –   reakcja   naczyniowa,   2   – 

wytworzenie   skrzepu   (koagulacja),   fibrynoliza 
(rozkład włóknika) 

1   –   uszkodzenie   naczyń   –   pobudzenie 

receptorów   i  natychmiastowe   obkurczanie   się   – 
dotknięcie   przez   trombocyt   odsłoniętego 
kolagenu  co powoduje ich agregację w miejscu 
uszkodzenia – rozpad trombocytów i uwolnienie 
jonów Ca, czynników płytkowych i innych – subs 
te aktywują jeszcze bardziej agregację i skurcz m 
gładkich naczyń 

2   –   przejście   fibrynogenu   w   fibrynę   w 

którym uczestniczą czynniki płytkowe tkankowe i 
osoczowe, 3 fazy: 1 wytworzenie czynnika X (Ca, 
cz.   VII,   VIII,   IX   i   X,   czynnik   osoczowy);   2 
przekształcenie   protrombiny   w   aktywny   enzym 
trombinę (Ca, cz. V i X); 3 trombina działa na 
nieaktywny osoczowy fibrynogen przekształcając 
go   w  monomery  fibryny  które  stabilizują   luźną 
fibrynę   w   fibrynę   trójwymiarową   gąbczastą   (cz 
VIII i Ca)

3   mechanizm   prowadzący   do   likwidacji 

skrzepu, trwałego gojenia się rany i broni przed 
powstawaniem   wewn-naczyniowych   skrzeplin, 
proteolityczny rozkład fibryny i fibrynogenu oraz 
cz   V   VIII   XII   i   protrombiny,   czynność   tą 
wykonuje   enzym   plazmina   która   powstaję   z 
nieczynnego plazminogenu; produkty fibrynolizy 

background image

mają   zdolność   do   hamowania   agregacji 
trombocytów i innych etapów krzepnięcia krwi 

8.  w jaki sposób dochodzi do homeostazy,

izojonia, izoosomia, izohydria, izoglukozuria 

i izotermia

9.  metabolizm (anabolizm i katabolizm)

anabolizm   -asymilacja   -przyswajanie   – 
gromadzenie energi i materii – w czasie wzrostu 
przeważa   (po   osiągnięciu   dojrzałości 
metabolizm osiąga rónowagę energetyczną 

katabolizm   –   dysymilacja   –   rozpad   – 
zmniejszenie w org energii i materii

10. tony serca

pierwszy   (skurczowy)   zamknięcie   zastawek 
przedsionkowokomorowych

drugi   (rozkurczowy)   zamknięcie   zastawek 
półksiężycowatych aorty i tętnicy płucnej 

11. układ bodźco-przewodzący serca

układ ten generuje impulsy stanu czynnego serca

składa   się   z   skupisk   zwanych   pęczkami   i 

węzłami

węzeł zatokowo-przedsionkowy u wyjścia żyły 

głównej   górnej   –   narzuca   swój   rytm   całemu 
sercu (pierwszorzędowy ośrodek automatyzmu / 
nadawca rytmu serca) – brak stałego potencjału 
spoczynkowego   (po   zakończeniu   repolaryzacji 
po   poprzednim   pobudzeniu   zaczyna   się 
przesuwać w kierunki dodatnim i po osiągnięciu 
wartości   progowej   dochodzi   do   potencjału 
czynnościowego (jest to powolna spoczynkowa 
depolaryzacja inaczej automatyzm)

węzeł   przedsionkowo-komorowy   –   dolna   cz 

przegrody   między   przedsionkowej   –   bardzo 
powolny   przebieg   spoczynkowej   depolaryzacji 
(podporządkowany jest nadawcy rytmu)

pęczek przedsionkowo-komorowy (pęczek Hisa) 

jest   to   jedyne   połączenie   mięśniówki 
przedsionków   z   mięśniówką   komór;   gł   pień 
dociera   do   górnej   cz   przegrody 
międzykomorowej i dzieli się na gałąź prawą i 
lewą – rozprzestrzeniają się w swoich obszarach 
i naz się włóknami Purkinjego

12. ciśnienie prawidłowe, od czego zależy

ciśnienie   w   układzie   tętniczym   dużego   krążenia 

zależy od: dopływu i odpływu krwi i spężystości 
ścian naczyń

ciśnienie tętnicze powstaje w wyniuk rozciągania 

sprężystych   ścian   tętnic   przez   objętość   krwi 
wyrzuconą przez lewą komorę

w   okresie   max   wyrzutu   lewej   komory   wynosi 

120Tr

min w rozkurczu izowolumetrycznym 70Tr

ciśnienie w tętnicach w czasie rozkurczu serca nie 

obniża   się   do   zera   dzięki   napięciu   sprężystemu 
ścian tętnic (mechanizm powietrzni)

ciśnienie skurczowe i rozkurczowe podnoszą się: 

w pozycji stojącej, w czasie ruchu, pracy fizycznej

śred   prędkość   linowa   ruchu   krwi   jest   odwrotnie 

proporcjonalna   do   całkowitej   pow   przekroju 
łożyska naczyniowego

prędkość   krwi   ma   charakter   pulsujący   (śred 

0,23m/s,   początek   aorty   0,6m/s   a   w   naczyniach 
włosowatych 0,03cm/s)

przepływ krwi zależy też od lepkości (hematokryt 

odpowiada za lepkość krwi) 

13. inne 

płyny wewnkom ICF

płyny   zewnkom   ECF:   osocze   krwi,   płyny 

tkankowe, limfa i TCF (płyn transkomórkowy i 
są   to   płyny:   mózgowo-rdzeniowe,   w   komorach 
oka, osierdziowy, opłucnej, maź stawowa i soki 
trawienne) 

 pow dyfuzji w org 1 000m^2

hydrostatyczne   ciśnieni   filtracyjne   30-35 

przytętniczo i 15-25Tr przy żylnie

efektywne ciśnienie onkotyczne białek osocza (ok 

25Tr)

14. zbiornik żylny

gromadzi się w nim ok 2,7 L krwi (54% całkowitej 

ilości)

u   osób   leżących   w   spoczynku   ciśnienie   w 

najmniejszych   żyłach   wynosi   15-29Tr     a     w 
przedsionku prawym ok 3-5Tr

największy spadek ma w przejściu z żyły gł dolnej 

przez przeponę (ujemne ciśnienie w kl piersiowej)

krążenie przepływa tu dzięki: ujemnemu ciśnieniu 

w   kl   piersiowej,   pompie   mięśniowej   i   zastawki, 
fala ciśnienia w uk żylnym

15. krążenie płucne (małe)

doprowadza krew żylną do pęcherzyków płucnych 
i   umożliwia   wymianę   gazową;   wymianę   tą 
umożliwia różnica ciśnień parcjalnych i prężności 
parcjalnych tych gazów

składa się z: zbiornika tętniczego płucnego (prawa 
komora   serca,   tętnicy   płucnej),   sić   naczyń 
włosowatych   pęcherzyków   płucnych,   zbironika 
żylnego płucnego (żyły płucne i lewy przedsionek 
serca)

16. krążenie mózgowe

przez mózg przepływa ok 750mL/min krwi i nie 
zmienia się w czasie pracy fizycznej, umysłowej, 

w czasie snu i czuwania,

przepływ   krwi   tu   zmienia   się:   w   zależności   od 
prężności   CO2   i   O2   (zmniejszenie   P->skurcz 
naczyń   i   zmniejszenie   przepływu   krwi; 
zwiększenie   P->   rozkurcz   naczyń,   i   wzrost 
przepływu), zmiany ciśnienia tętniczego i żylnego 
oraz lepkości krwi

bariera mózgowa jest to bariera półprzepuszczalna 
między   krwią   a   neuronami   z   aktywnym 
transportem, po przejściu powstaje płyn mózgowy 
(ok   200mL),   krąży   w   przestrzeni 
podpajęczynówkowej i bierze udział w wymianie 
składników   pomiędzy   tk   mózgową   a   krwią   oraz 
amortyzuje mózg

17. krążenie wrotne
*   krew   po   przepłynięciu   przez   naczynia   włosowate 

narządów   brzusznych   wpada   do   żyły   wrotnej 
wątroby->przepływa tam przez wtórną sieć naczyń 
włosowatych->żyła wątrobowa->żyła gł dolna

18. część presyjna i depresyjna i ośrodki …

są   dwa   ośrodki:   sercowy   i   naczynioruchowy   do 
nich docierają informację o stanie przepływu krwi 
i potrzebach poszczególnych narządów poprzxzez 
nerwowe   włókna   dośrodkowe   z   baro   i 
chemoreceptorów,

dyspozycje   wykonawcze   docierają   za   pomocą 
włókien   nerwowych   układu   autonomicznego 
(sympatycznego   i   parasympatycznego)   oraz 
hormonów ik wydzielania wewn 

ośrodek sercowy – neurony zwiększające (ośrodek 
przyspieszający pracę serca opp) i zmniejszające 
pracę   serca   (ośrodek   zwalniający   pracę   serca   – 
ozp); opp -rogi boczne rdzenia kr od Th1-5 i ślą 
impuls   do   zwojów   pnia   współczulnego->włókna 
zazwojowe->układ   borźcoprzewodzący   i 
uwalniają noradrenalinę (NA); ozp – neurony jądra 
grzbietowego

 

nerwu

 

błędnego->włókna 

dośrodkowe

 

przywspółczulne->zwoje 

przywspółczulne   w   sercu->acetylocholina(Ach); 
przewagę mają opp, opp i ozp  stanową wspólną 
drogę   końcową   impulsów   z   kory   mózgowej   i 
podwzgórza

ośrodek naczynioruchowy – zmienia naczyniowy 
opór przepływu krwi, mech kontrolowany jest na 
drodze:   nerwowej,   humoralnej   i   miejscowej   na 
drodze autoodruchowej i odruchów aksonalnych

cz presyjna – podnoszenie ciśnienia tętniczego, IV 
komora w rdzeniu przedłużonym->rogi boczne rdz 
kręgowego, uwalniają NA, pobudzana jest przez: 
korę mózgu, układ limbiczny, oś oddechowy, imp 
z baro chemo i nocyreceptorów 

cz. depresyjna – obniżenie ciśnienia – neurony te 
znajdują   się   obok   presyjnego   bardziej 
przyśrodkowo i kończą się na tych samych rogach 
bocznych, uwalniają Ach