Procesy spajania

Wymagania urządzeń do spawania

Aby zapewnić stabilne prowadzenie procesu spawalniczego i uzyskanie spoin na
pożądanym poziomie jakości, urządzenia powinny spełniać następujące wymagania

 inicjować zajarzanie łuku spawalniczego bez zwierania elektrody wolframowej z

elementem spawanym

 zapewnić osłonę gazową z wyprzedzeniem, tzn. przy rozpoczynaniu spawania - przed

zajarzeniem łuku spawalniczego i z opóźnieniem - po wyłączeniu prądu spawania

 po rozpoczęciu spawania zapewnić stopniowe narastanie wartości prądu do

nastawionej wartości według zadanego programu procesu spawalniczego

 utrzymaniu stabilnego łuku w czasie procesu spawania

 zapewnić stopniowe obniżanie wartości prądu spawania, aż do całkowitego

wyłączenia prądu (w celu wypełnienia krateru na końcu wykonywanej spoiny)

 podczas spawania prądem przemiennym z sieci energetycznej eliminować składową

prądu stałego)

Układ zajarzania łuku (jonizator)

Na konieczność zachowania czystości końca elektrody łuk spawalniczy nie może być
zajarzany przez zwarcie elektrody z elementem spawanym.
Do zajarzania łuku spawalniczego służy jonizator

Jonizator powinien zapewnić przeskok iskry z elektrody do elementu spawanego z
odległości co najmniej 4-5mm

Jonizator wytwarza wysokie napięcie, zdolne do pokonania przestrzeni
międzyelektrodowej i zainicjowania łuku prądu stałego lub przemiennego oraz do
stabilizowania łuku prądu przemiennego

Jonizatory dzielimy na:

- iskiernikowe

- impulsowe

Tylko w razie braku lub zepsucia jonizatora można zajarzać łuk spawalniczy przez
zetknięcie na płytce grafitowej a następnie przenosić go na spawane elementy

Uchwyt elektrody

Urządzenie niezbędne, bez niego nie wykonamy spoiny

Uchwyt składa się:

- tulejki zaciskowej elektrody wolframowej

- dyszy ceramicznej

- korka

- rękojeści wyposażonej w przycisk elektryczny do załączania i wyłączania prądu

spawania

Układ chłodzenia uchwytu elektrody

Umożliwia pracę z chłodzonymi płynem uchwytami elektrody
Zbiornik zawiera 20-40% mieszaninę glikolu z wodą lub innym niezamarzającym
płynem chłodniczym

Pracą układu steruje zasilacz spawalniczy.
Pompa układu chłodzenia jest sterowana automatycznie. Pracuje tylko podczas
spawania oraz przez krótki czas po jego zakończeniu

Procedury przygotowania do pracy

- włączenie zasilacza spawalniczego

- sprawdzenie poziomu płynu i ewentualne uzupełnienie

- w przypadku korzystania z uchwytu chłodzonego

płynem napełnienie przewodów tym płynem

Układ zasilania gazem osłonowym

W skład układu wchodzą:

 butla z gazem osłonowym

 osprzęt (reduktor ciśnienia, przepływomierz)

 zawór regulacyjny i zawór elektromagnetyczny

 przewód doprowadzający gaz osłonowy z butli

Butle:

do wszystkich gazów mają identyczną budowę

wykonane są ze stali niskostopowej o podwyższonej wytrzymałości, ciągnionej na gorąco

gwinty na króćcach zaworów butlowych są różne, co uniemożliwia zamontowanie

nieodpowiednich reduktorów

zawory butli wykonane są z prasowanego mosiądzu

w powszechnym użyciu są butle o pojemności 33-40dm

ciśnienie w butli wynosi19-22,5MPa

podstawowe informacje o gazie umieszczone są na etykiecie na kielichu butli

znakowanie butli za pomocą barw rozpoznawczych dotyczą tylko kielicha

Reduktory butlowe służą do redukowania wysokiego ciśnienia w butli do wartości
żądanego ciśnienia roboczego i utrzymaniu tego ciśnienia na tym samym poziomie

Źródła prądu spawania

 źródło prądu spawania: uniwersalnego zasilacza łuku spawalniczego
 układu zajarzania łuku spawalniczego (jonizatora)
 układu sterowniczego i kontrolno-pomiarowego (przekaźnik czasowy, jonizator)
 układu zasilania gazem osłonowym, w skład którego wchodzą:

• butla z gazem osłonowym wraz z osprzętem (reduktor ciśnienia,

przepływomierz)

• zaworem regulacyjnym
• zaworem elektromagnetycznym
• przewodem doprowadzającym z butli gaz osłonowy

 uchwytu elektrody nietopliwej
 układu chłodzenia uchwytu elektrody nietopliwej
 przewodu łączącego uchwyt elektrody nietopliwej z zasilaczem prądu
 przewodów elektrycznych.