plik

K. N. - P. 0. W .

N° 791

Wydz. II - Sk. Szk

Ne 3.

Oddziały

Szturmowe.

D aw niejsza tak ty k a ata ku piechoty na pozycje um ocnione po le ga

ła na podsuw aniu się długich linji tyraljerskich pod okopy niep rzy jacie l

skie— linji,  k tóre  własnym  ogniem   dążyły  do  uzyskania  przew agi  nad
ogniem   nieprzyjacielskim ,  zaś  zdobyw szy  odcinek  o k o p ów  nieprzy jacie l
skich,  działały  Więcej  masą,  aniżeli  um iejętno ścią  w ykorzystania  w arun

ków terenowych.

Tego rodzaju atak pociągał, za sob ą olbrzym ie straty w ludziach,

gdyż  n ajczęściej  linia  a ta k u jąc a   m usiała  dość  długi  czas  leżeć  pod  dru
tam i  nieprzyjacielskiem i,  narażona  na  flankow y  ogień  karab.  masz.  i  z a
porow y  ogień  artylerji..  W łasne go  przygotow ania  artyleryjskiego  nie

m ożna było dostatecznie w ykorzystać, gdyż przez w ązkie przerwy W dru
tach, poczynione przez artylerję, cała linja ata k u jąca szybko przedostać się

nie mogła, Wobec czego niernożliwem było zask o cze n ie nieprzyjaciela.

W s k u te k tego, m usiano zastosow ać inną taktykę ataku, któraby

W znacznie w iększej niż dotychczas m ierze w ykorzystyw ała Własne
przygotow anie artyleryjskie i um ożliw iała jaknajszybsze przejście przez

przedpole nieprzyjacielskie, ostrzelane ogniem karabinow ym z okopów
i zaporow ym ogniem artylerji.

A ta k dzisiejszy na pozycje um ocnione przedstaw ia się jak o ude

rzenie licznych k lin ów w najbardziej dogodne do ata ku punkty pozycji

nieprzyjacielskiej. C z o ła tych k linów tw o rzą małe grupy, specjalnie do
ataku wykształconych żołnierzy, których głów ną bro nią jest nie karabin,

lecz granat ręczny. S ą to tak zw ane „grupy szturm ow e", złożone zwy

kle z 8-miu szeregow ców i 1-go podoficera.

S zybkim i zdecydow anym przebyciem przedpola niep rzy jacie lsk ie

go i w targnięciem do o k o p ów w m om encie, gdy przygotow aw czy ogień

własnej artylerji zostaje przeniesiony na tyły ok o pów nieprzyjacielskich,

a załoga nie zdołała jeszcze wyjść ze schronów i całkow icie obsadzić
oko pów , otw ierają grupy te drogę, dla postępu jących za niem i fal
piechoty.

ile nieprzyjaciel zdoła uprzed zić grupy szturm ow e i przed ich

W targnięciem obsadzi już okopy, Wtedy grupa szturm , ob rzuca granatam i
ręcznym i atakow any przez nią odcinek i w ten sposób toruje sobie dro

gę do okopów nieprzyjacielskich.

N iekiedy, gdy druty nieprzyjacielskie są niedostatecznie przez arty

lerję  poniszczone,  grupa szturm ow a  zatrzym uje  się  przed  nimi  i,  podczas
gdy  dwuch  ludzi  przecina  przejście,  reszta  rzuca  ustaw icznie  granaty  do
ok o pów   i  uniem ożliw ia  W  ten  sposób  obsadzenie  ich  przez  załogę.

W czasie całej tej ak cji grupa szturm ow a pow inna jaknajbardziej

się  ukryw ać,  w ykorzystując  leje,  pow stałe  z  w ybuchów   granatów .  Gdy
przejście  jest  ju ż  gotow e,  grupa  rzuca  jeszcze  salwę  granatów   i  Wpada
do  okopów .

Z chw ilą W targnięcia do okopów , grupy szturm ow e ¡prow adzą

W  dalszym   ciągu   atak   na  boki,  posuw ając  się  tylko  okopam i  i  gankam i,
a  w  m iejsca  przez  nie  oczyszczone  od  nieprzyjaciela  w pada  natych
m iast  pie cho ta.

A ta k grupy W zdłuż o k o p ów przedstaw ia się W następujący sposób:

dwuch  ludzi  zaw czasu  w yznaczonych  posuw a  się  przodem   i  rzuca  przez
trawersy  granuty  do  sąsiedniego  od cinka  okopu,  podoficer  obserwuje
i,  o  ile  2  do  3-ch  granatów   w ybuchło  w  samym  okopie,  przesuw a  grupę
naprzód.  Keszta  grupy  znajduje  się  wtyle  i  podaje  granaty  rzucającym .

W ten sposób posuw ając się naprzód, grupa szturm ow a oczyszcza o k o

py od nieprzyjaciela.

Z a tem i grupam i posuw a się piechota, k tóra wypełnia wszystkie

okopy  i  ganki,  z  których  grupy  szturm ow e  w yrzuciły  nieprzyjaciela.
Z   1-ej  linii  atak  idzie  gankam i  do  2-ej  i  eWent.  do  3-ej,  przyczern  pie
chota  natychm iast  rozpoczyna  przebudowyw anie  ok o p ów   zajętych  i usta
w ienie  przeszkód  przed  niemi,  W  celu  ułatw ienia  sobie  od parcia  ew entu
alnego  kontrataku.

G rupy szturm owe m ają za zadanie li tylko prow adzenie ataku,

utrzym anie zdobytych o k o p ów do nich ju ż nie należy, jest to zadaniem
piechoty idącej ztyłu.

J a k z tego widać, taktyka ataku grupam i szturm ow em i polega na

prow adzeniu ata ku frontow ego na b ardzo m ałych od cink ach, po dczas
gdy głów na część ataku przeprow adza się z zajęte go od cinka na boki

wew nątrz okopów .

W .te n sposób um ożliw ia się dokładne wykorzystanie

w ązkich  przerw   w  zrobionych  drutach,  przez  przygotow aw czy  ogień  w ła
snej  artylerji, a  przez  szybkie  przebycie  p rze szk ó d   łatwo  m ożna  za s k o
czyć  nieprzyjaciela,  który  po  huraganowym   ogniu  nie  zdo łał  jeszcze  o b
sadzić  okopów .  S traty  po łączone  z  tak im   atakiem   są znacznie m niejsze,
niż  straty  jak ie  po ciąg a  za  sobą  atak   szerokiem i  linjam i.

O czyw iście , tak ty k a tego rodzaju wymaga bardzo dokładnego wy

k ształcenia żołnierza w walce zblizka.

D o grup szturm ow ych należy specjalnie do bierać lndzi odw ażnych

i zręcznych, k tórzy W Walce zb lizk a zaw sze p o tra fią zachow ać zim ną

krew. Ludzie ci m uszą być znakom icie w yćw iczeni w celnym rzucaniu

granat, ręcznym i, W szybkim , zręcznym podsuw aniu się pod okopy n ie
przyjacielskie i w wykorzystyw aniu osłon terenowych.

Kształcenie grup szturmowych.

Aby w ykształcić jak n a jw ię k szą ilość żołnierzy w nowoczesnych

sposobach Walki okopow ej, urządzane są przy w iększych jednostkach
bojow ych (brygadach lub dywizjach) specjalne kursy kolum n szturm o

wych, trw ające 12 do 14 dni, do których pu łk i w ydzielają pew ną ilość
oficerów i żołnierzy.

Ć w ic ze n ia na takim kursie odbyw ają się na specjalnie przygoto

wanych placach, z których jeden służy do w stępnych ćw iczeń grup

szturm owych, drugi zaś, większy, do ćw iczeń, kom binow anych oddziałów

szturm owych.

Program ćwiczeń w szczegółach przedstaw ia się W następujący

sposób:

Mały plac ćwiczeń.

1) G im nastyka— pokonyw anie p rzeszk ód (skakanie przez rowy,

płoty, przeczołgiw anie się przez druty, czołganie się z dołu do dołu)

2) R zucanie granatów drew nianych *j na odległość, (fig. 2)'

*) W y c in a się z drzew a granaty w kształcie niem ieckich grana-

natów z rączk am i (Steilhandgranat), których używa się przy wszystkich
ćw iczeniach W stępnych, (fig. 1) P o k ilk u dniach ćw iczeń używ a się już

granatów ćw iczebnych tak ie go ż kształtu z małym ładunkiem czarnego

prochu.

—

5) R zu can ie granatów drewnianych i ćw iczebnych z oko pu do

o ko pu (na odległości około 25x). P o czątk o w o należy ćw iczenie to
przerabiać pojedynczo, następnie grupam i i obustronnie.

41 R zu can ie granatów drew n. i ćw iczebnychrz okopu do o k o

pu przez siatk ę drucian ą (fig. 3).

5) R zu can ie granatów W biegu i W lesie.

6) Podsuw anie się pod ok o p y z wykorzystaniem lejów od g ra

natów.

7) F rontow y atak grupy na oko py (podsuw anie się, p rzecin a

nie drutów, rzucanie granatów do okopów ).

8) A ta k grupy w zdłuż o k o pu (rzucanie granatów drewn. przez

trawersy).

9) A tak grupy na o k o py n ieprzy jacielskie,— celne rzucanie gra

natów do strzelnic.

10) A tak grupy i dwu fal p ie ch o ty na okopy; przebudow yw anie

i zatarasow yw anie okopu, zachow anie się w czasie kontrataku.

11) S zy bk ie ustaw ianie przeszk ód z drutu kolczastego (fig fi i 7)

przebudow yw anie oko pów , łącze n ie dołów od granatów W rów.

12) S zybkie obsadzanie row u wypadow ego.

15) S zy b k ie w ypadanie z okopu.

Wielki plac ćwiczeń.

W y k o p a n y odcinek po zycji z przeszkodam i, a naprzeciw niego ro

wy w ypadowe dla o d działów atakujących.

1) Ć w icze n ia ostrym i granatam i ręcznym i.

2) W y p a d k ilk u grup o oznaczonej godzinie i atak na okopy

nieprzyjacielskie.

3) Frontow y atak k ilk u grup, razem złączonych, rozdzielanie

się ich W zdobytych okopach i dalszy atak w zd łuż o k o p ów i ganków .

4) A ta k od działu szturm ow ego na okopy:

kilka grup szturm ow ych na czele, za niem i fala piechoty i ro

bo tnicza.

5) A ta ko w a nie nplskiego k arab. m aszynow ego (atakuje k o n

centrycznie k ilk a grup szturmowych).

6) Atak kom panii piechoty w 4-ch falach z grupam i szturm, na

czele, z k arab. m aszynow ym i, m iotaczam i min i granatów , od d zia
łam i sygnalizacyjnym i i telefoniczn., szybkie ustaw ianie przeszk ód,

przebudow yw anie i zam ykanie okopów , budow anie ganków m iędzy
po zycją szturm ow ą i zdobytą; dostarczanie am unicji, odtranspor-

tow ywanie rannych.

Ćwiczenia nocne.

Szybkie w ykopanie row u w ypadow ego, k opanie sap, patro

low anie przedpola, przecinanie drutów własnych i nplskich.

Wykłady:

S k ła d i rynsztunek o d d ziałów szturm owych:

Rynsztunek szturm owy: bez tornistra i ładow nic; ładunki

W  kieszeniach;  hełm  stalowy;  pistolet  lub  karabinek;  dwa  w orki  na
piasek  na  piersiach  przew ieszone  przez  szyję,  w  każdym   z  nich
po  4  granaty  ręczne;  nożyce  do  przecinania  drutów ,  um ocow ane
na  pasie;  łopata  lub  siekiera  z  k rótk im   trzonem — w  futerale;  m as
ka  gazowa;  chlebak  z  dw iem a żelaznem i  porcjam i;  m anierka;  ew en
tualnie  płaszcz  przew ieszony  przez  lam ię.

B ud ow a  pozycji  obronnej.
R ow y  w ypadow e  wyjściow e  (patrz  „S trzelec"  zesz  I  str. 40).
Ł ąc ze n ie   granatów   w  ładunki  (fig., 4  i  5).

S p o rząd zan ie szk iców na wyw iadach.

S p o rząd za n ie szk icu do ata kó w i um iejętne korzystanie

z nich.

D o św iadcze nie z w alk pozycyjnych i ata kó w na pozycje

um oonione.

—

Objaśnienie tablicy I-ej.

fig. 1. M odel granatu używ any do ćw iczeń.

fig. 2. D ra b in k a do ćw iczeń W rzucaniu granatów na od leg ło ść. R z u c a

jąc y staje na jednym k ońcu drabinki i rzuca granat jaknajdalej.

G ran at pow inien upaść w ew nątrz drabinki.

fig. 3. Wnęki strzeleckie W odległości 25x od siebie; przed każdym siat

ka  druciana  wysokości  3  m  ,  osłaniająca  przed  granatam i  ręczn.
O   ile  granat  rzucony  z  jednego  w nęku  w padnie  do  drugiego,  ż o ł
nierz, zn ajd u jący   się  w  nim, pow inien  natychm iast granat  wyrzucić,

jeszcze przed wybuchem .

fłg. 4. G łó w k i granatów w iązane w ładunek, który należy um ieścić

w  m iejscu  gdzie  wybuch  ma  n astąpić.  Do  sznurka  wystającego
(rąc zk i)  jednego  z  granatów   przyw iązuje  się  dość  długi  drut,  za
który  n ależy  silnie  p o c iąg n ąć  żeSy  w yw ołać  wybuch  całego

ładunku.

fig. 5. P o stępu je się tak samo, jak i poprzednio. D o głów ek trzeba w e

tk n ą ć kapsle, w celu pew niejszego zdetonow ania wszystkich

główek.
Ładunku tego używa się do wysadzania przeszkód.

fig. 6 W a le c długości 8x.

Niesie 6 ludzi. R ozw ija i ustaw ia 4-cli. W ysokość po ustaw ieniu

75 cm.

fig. 7. K o ło rozciąga się w w alec i podpiera żelaznym i k o łk am i do

drutów .

—

W pierw szych dniach przeprow adza się ćw iczenia bez rynsztunku.

O dy żołnierze n ab io rą pewnej wprawy w ćw iczeniach m ają je odbyw ać

w rynsztunku bojowym.

K urs ten należy traktow ać jedynie jak o przygotow anie, gdyż dal

sze kształcenie ma się odbyw ać ustaw icznie przy oddziałach.

P rzed planow aną a k cją oddziały szturm ow e pow inny łączn ie z p ie

ch o tą przećw iczy ć atak na okopach zbudow anych na podstaw ie zdję ć

z  o k o p ów   nieprzyjacielskich.  O d c in k i  ok o p ów   nieprzyj.,  na  k tóre   atak
ma  być  przeprow adzony,  należy  na  podstaw ie  zdję ć  fotograficznych  z ae
rop lanów   w ybudow ać  za  frontem ,  by  Wszystkie  oddziały,  m ające  brać
u dział  w  akcji,  zaznajom iły  się  do kładnie  z  zarysem   i  ze  szczegółam i

ok o pów , k tóre m ają atakow ać. Przy tych ćw iczeniach w szystkie o d d zia

ły  m uszą  m ieć  w yznaczone  zadania  takie  same,  jak ie  b ę d ą  m iały  do
spełnienia  w  czasie  właściwej  akcji.  W szy stk ie  grupy  szturm ow e  p o
winny  m ieć  do kładne  szk ice  okopów?  nplskich  i  na  nich  wyrysowaną  d ro
gę,  k tó r ą   w  czasie  ataku  m ają  się  posuw ać.

Organizacja oddziałów szturm owych.

G rupy szturm owe powinny znajdow ać się W k ażdej kom panji

w liczbie o k o ło 3-cli, co jednak nie w yklucza tego, że k ażd y żołnierz

powinien być w yszkolony w walce zblizka i na granaty ręczne.

Pozatym istnieją bataljony szturmowe, w których wszyscy żołnierze

i oficerow ie są specjalnie w ykształceni w walce okopow ej, B ataljon ta
ki bywa przydzielany do brygad albo dyw izji, m ających p rzeprow adzać

atak, [irzyczem używa go się na szczególnie trudnych do atako w ania od
cinkach w ten sposób, że poszczególne o d działy szturm owe tego baonu

przydziela się do pułków , baonów lub kom panii piechoty.

W szystk ie oddziały szturm ow e, m ające brać udział w ataku, po w in

ny przynajm niej 1 — 2 clni przed atakiem obejrzeć pozycje szturmowe

i zorje ntow ać się w terenie, w którym atak będzie prow adzony

O fic e

rowie bataljonu szturm ow ego po rozum ie w ają się co do szcze g ółó w a ta
ku z oficeram i piechoty i artyl., rozm ieszcza ją grupy szturm ow e o d po

w iednio  do  poprzednio  już  ułożonego  planu  i  są  odpow iedzialni  za  prze
prow adzenie  przez  nie  ataku.  G rupy  te  idą  na  czele  kom panji  i  p lu to
nów   atakujacych  i  otw ierają  im  drogę  do  ok o pów   nplskich,  ewent.  zd o
byw ają  stanow iska  karab.  m aszynowych  i  t.  d.

Opis ataku oddziałami szturm owym i na pozycje umocnione.

, i

D la do kładnie jsze go uzm ysłow ienia roli ja k ą odgryw ają oddziały

szturm ow e  w  ataku,  po daję  p o niżej  opis  ataku  na  pozycję  um ocnioną
ze  specjalnym   uw zględnieniem   akcji  kolum n  szturm ow ych  i  stosunku  ich
do  atakujący ch  fal  piechoty.

P rzygotow anie:

Przed atakiem należy jaknajdokład niej zba dać i po znać po zy

cje nplskie, na k tóre uderzenie ma być skierow ane. P rzeprow adza się

to za pom ocą:

wyw iadów lotniczych (zdjęcia ae roplan ów ), zeznań jeń

ców   i  szpiegów ,  Własnych  w yw iadów   i  obserw acji.  Na  podstaw ie  ze b ra
nych  inaterjałów   odtw arza  się  na  tyłach  własnych  pozycji odpow iedni  o d
cinek  o k o p ów   nieprzyjacielskich;  oddziały,  m ające  przeprow adzać  atak,
zazn ajam iają  się  szczegółow o  z  narysetn  ok o pów   nplskich  i  przera bia ją
ćw iczenia  w  ataku  na  nie.  Przytem   m uszą  być  dok ładn ie  w yznaczone

zad ania poszczególnym grupom szturm owym i oddzalom piechoty ta

kie same, jak w ataku rzeczywistym .

W łasne okopy musi się podsunąć pod nplskie i stw orzyć takie

stanow iska szturm ow e (wypadow e), żeby z nich jednym skokiem do paść
do ok o pów nplskich (200x).

—

B udow anie takich place d’arme, jak ie stosują rosjanie, przy m eto

dzie ata ku stosunkow o mdlą ilo ścią wojska, nie jest potrzebne. Stosuje

się je tylko przy masowych atakach.

5) O d p o w ie d n ia ilość schronów p rzeciw k o artylerji W najbardziej

wysuniętych punktach daje ukrycie grupom szturm owym przed przygoto

wawczym ogniem własnej artylerji.

W system acie własnych ok o p ów w ybudow ać jak na jw ię kszą ilość

ganków i krytych dojść, łączący ch się z bezpośredniem i tyłami.

5) D la o d działów szturm ow ych n ależy przygotow ać szczegółow e

szkice pozycji nieprzyjacielskiej z dokładnym wyznaczeniem drogi ataku dla
poszczególnych grup.

6) Ja k n a jb liż e j stanow isk szturm ow ych (row ów w ypadowych) należy

porobić składy am unicji i przyborów technicznych dla o d działów a ta k u
jących.

P rzećw iczyć ugrupow anie o d d ziałów szturm ow ych, piechoty

i od działów robotniczych na stanow iskach szturm ow ych.

A ta k skierow uje się zwykle na te części ok o pów nieprzyjacielskich,

które są najbliżej naszej pozycji i to w ten sposób, że uderza się rów
nocześnie w paru punktach .odległych od siebie W zale żn ości od lokalnych

w arunków . Punkty te m uszą być dokładnie znane zarów no piechocie i o d
działom pom ocniczym , przeprow adzającym atak, jak też artylerji.

W artylerji przygotow anie do ataku będzie się przedstaw iało

w  następujący  sposób:  poszczególnym   baterjom   należy  zaw czasu  d o k ła d
nie  w yznaczyć  do  ostrzeliw ania  odpow iednie  odcinki  pozycji  n ieprzy ja
cielskiej,  do  których  powinny  się  jak na jdo k ład niej  W strzelać,  przyczem
kierow ać  się  trzeba  tą  zasadą,  że  ostrzeliw uje  się  cały  atakow any  o d ci

nek  okopów ;  c ię żk ie   baterje  ostrzeliw ują  punkty,  na  k tóre  oddziały
szturm ow e  m ają  uderzyć  (chodzi  tu  o  zniszczenie  przeszk ód  i wazystkich
u rządzeń  flankujących  dostęp  do  m iejsca  uderzenia),  le k k ie   baterje

ostrzeliw ują odcinki mniej w ażne. Pewne baterje znów b ę d ą m iały wy

łącznie za zadanie ostrzeliw anie baterji nieprzyjacielskich.

O strzeliw anie nieprzyjacielskich artyleryjskich punktów obserw a

cyjnych: na parę dni przed atakiem należy po zostaw ić W zupełnym spo
koju przedtem już w ypatrzone nieprzyjacielskie punkty obserwacyjne

(do których poszczególne baterje pow inny być W strzelane). R ów nie ż
nie ostrzeliw ać ich od samego p o czątk u ogniem przygotow aw czym , ale

W czasie tegoż, dość długo po ro zp o c zę c iu przygotow ania nagle salw a
mi ostrzelać wszystkie znane punkty. D obrze jest tak że przed samym

atakiem piechoty ostrzelać baterje nieprzyjacielskie bom bam i gazowem i.

Z   p o czątk iem   przygotow ania  ostrzeliw uje  artylerja  głów nie  przeszkody,
zw łaszcza  W  tych  punktach,  gdzie  uderzenie  ma  n astąpić.  N astępnie
przenosi  się  ogień  na  same  okopy.  P iecho ta  (obserw atorzy)  m oże  się
tymczasem  zorjentoW ać,  jak  dalece  przeszkody  zostały  zniszczone!

W dalszym ciągu pow inno się je niszczyć ogniem ciężk ich m iotaczy min.

Pod k oniec przygotow aw czego ognia na 1-szą linję nieprzy ja cie l

skich o k o p ó w i przez cały czas ataku piechoty, ostrzeliw uje artylerja

nieprzyjacielskie baterje i stanow iska rezerw, zam y k ając je ogniem za

porowym. O gień na 1-szą linję pow inno się parę razy przery w ać i chw i

lowo przenosić na tyły, w celu zmylenia nieprzyjaciela.

Moment znnnestanm oqnia przygotow aw czego artylerji (przeniesienie

go na tyły 1-ej linji) i rozp o czę cia ata ku piechoty musi być ściśle co do

minuty określony. G rupy szturm ow e rozp oczynają podsuw anie się pod

druty  o  ile  m ożności  jeszcze  W  czasie  ostrzeliw ania  pierw szej  linii.
L ek k ie  m iotacze  min  i  m iotacze  granatów   ostrze liw u ją  atakow ane  od
cinki  aż  do  momentu,  kiedy  grupy  szturm ow e  do  nich  Wpadną,  W   ten

sposób utrudnia się nieprzyjacielow i szybkie obsadzenie ok o pów po

ustaniu ognia huraganow ego.

Podział grup szturm ow ych w ataku: o ile przełam anie ma n astąpić

■

na odcinku flankoW o ostrzeliw anym przez k arabiny m aszynowe, trzeba
tak rozd zie lić grupy szturm ow e, ażeb y każde stanow isko karabinu

t a

• •

•

• • • «

A ( x

pionierzy

grupa szturm owa

oddz. sygnalistów

■|*

karab. m aszynow e

kmdt. kom panji

zam iatacze

m io tacz min

A C .

m iotacz granatów

obserw ator artyl.

od d ział telefonist.

od d ział robotnicz.

oddz. am unicyjny

Objaśnienie tablicy ll-ej.

1 fala piechoty. W przybliżeniu ; połow a plutonu piechoty W ryn

sztunku szturm owym .

Pionierzy z siekieram i, nożycam i, ładunkam i m aterjalów w ybucho

wych— n is zczą przeszko dy i b u d u ją'g a n e k łączący w łasną pozycję sztu r
m ow ą ze zdobytym odcinkiem okopów nieprzyjacielskich.

O d d zia ły sygnalizacyjne z rakietam i i pochodniam i; po obsadzeniu

pew nego o d cin k a ok o p ów przesyłają m eldunek sygnałami optycznem i.

G ru p a szturm ow a— zajm uje ew entualne boczne rozgałęzienie o k o

pów i d ąży do n aw iąza n ia łączn o ści z sąsiednim i atakujący m i oddziałam i.

£ fala piechoty.

1 pluton piechoty w rynsztunku szturmowym.

G rup a szturm ow a do naw iązyw ania łączności z sąsiedniem i oddział.

K arabiny maszynowe ustaw ia się jaknajszybciej na zdobytych o k o

pach dla obrony przed kontratakiem .

3 fala piechoty.

Fala ta pozostaje W dość dużym odstępie za po-

przedniem i i stanowi ich rezerw ę na wypadek małych k ontrataków .

R e szta kom panji.

K om endant kom panji.

G rup a szturm ow a jak o rezerwa do dyspozycji km dta kom panji.
O d działy odprow adzające je ń c ó w i zdobycz (zam iatacze)

M iotacze min (m ałe) \

ustawia się w zdobytych okopach w celu

M io tacze .granatów

obrony przed kontratakiem .

4 fala robotniczo, zło żo n a z części innych kom panji.

O d d ziały rob otn icze z w ózkam i, z piaskiem , z przeszk o dam i etc.

przeb udo w ują zdobyte okopy, ustaw iają przeszkody.

O d d z ia ł  telefoniczny  do  dzspozycji  km dta  kom panji.
O b serw ator  artyleryjski,
O d d zia ły   z  am unicją  karabinow ą,  do  m iotaczy  min,  do  m iotaczy

granatów , z granatam i ręcznem i.

m aszynow ego  atakow ała  1  lub  2  grupy,  podczas  gdy  grupy, m ające  p rze
łam ać  front  pod  ich  osłoną  mogłyby  swe  zadanie  spełnić.  K arabiny  ma
szynowe  m ożna  zm usić  do  m ilczenia  tak że  przy  pom ocy  arm atek  p ie
choty,  które,  um ieszczone  odpow iednio  W  okopach,  bę d ą  je  o strze li
wały  W  czasie  podsuw ania  się  od działów   szturm owych.

Z reguły jed nak tego rodzaju zw alczanie nieprzyjacielskich u rzą

dzeń flankow ych nie pow inno m ieć m iejsca, gdyż ogień przygotow aw czy

artylerji pow inien je zniszczyć, albo przynajm niej tak silnie ostrzelać,

żeby cala zało ga m usiała z okopów przejść do schronów i żeby k a r a b i
ny m aszynow e nie mogły stać na swych stanow iskach w czasie ognia hu

raganow ego. W tedy oddziały szturm ow e b ę d ą mogły w paść do ok o pów

rów nocześnie z przeniesieniem ognia artyleryjskiego za pierw szą linję

nieprzyjacielską, podczas gdy jej załoga, sie dząca W schronach, jeszcze

się nie spostrzeże, źe ogień na 1-szą linję ok o pów ustał.

G dy oddziały szturm ow e raz już do staną się do okopów , b ę d ą

mogły, posuw ając się W zdłuż okopów , dotrzeć do u rządzeń flankujących
i W ten sposób je zniszczyć. Jeśli do uderzenia obierzem y taki punkt

okopów ,  w  którym   następuje  rozgałęzienie,  wtedy  do  ataku  ruszyć  musi
k ilk a  grup  razem,  z  których  k a żd a  ma  dokładnie  w yznaczony  okop,  k tó
rym  ma  się  posuw ać  (fig.  8).

N atychm iast po opuszczeniu o k o p ów w ypadowych przez grupy

szturm ow e obsadza je ł-sza fala piechoty, k tó ra w ychodzi z niej wtedy,
gdy grupy szturm ow e Wtargnęły już do pierwszych nieprzyjacielskich

okopów . P ie ch o ta l-szej fali (3 gruRy) w pada do ok o p ów zdobytych

ju ż przez grupy szturm ow e, prow izorycznie je przebudow uje i daje gru
pom szturm ow ym oparcie i m o żn o ść posuw ania sie W zdłuż ok o pów i zd o

bywania (w praw o i w lewo) sąsiednich odcinków .

D o własnej dyspozycji po siada ta fala jed ną grupę szturm ow ą i k il

ku ludzi niosących zapasow e granaty ręczne.

O d d z ia ł sygnalizacyjny ma na celu daw anie w łasnej artylerji (nie

raz aeroplanom ) zn ak ów rakietam i i t. p., gdzie znajduje się pierw sza
linja piechoty.

O d d zia ł pionierów rozszerza natychm iast przejścia w drutach i k o

pie  ganek,  łączący  własny  o k o p  w ypadow y  z  zajętym   odcinkiem   ok o p ów
nieprzyjacielskich.  S zy bk ie  w ykopanie  tego  rowu  jest  bardzo  ważnem,
po nie w aż  um ożliw ia  kryte  przejście  przez  teren  ostrzeliw any  zaporowym

ogniem artylerji nieprzyjacielskiej.

—

Po wyjściu z okopu w ypadowego 1-szej fali piechoty, obsadza ją

2-'ga fala (1 pluton piechoty) i wychodzi zeń Wtedy, gdy 1-sza fala ma

ju ż dość m iejsca do rozw inięcia się w okopach nieprzyjacielskich.

Z falą 2-gą idzie grupa szturm ow a, m ająca za zadanie naw iązać

łączność W zdobytych okopach z falam i od działów atakujący ch sąsiednie

odcinki. K arabiny m aszynowe ustaw ia się natychm iast na oko pach na

w ypadek kontrataku, Z 5-cią falą, k tóra w podobny sposób iak p o p rze d
nie do cho dzi do okopów nieprzyjacielskich, idzie kom endant kom panji,

1 pluton piechoty, 1 grupa szturm ow a jako rezerwa do dyspozycji ko

m endanta  kom panji,  m iotacze  min  i  granatów ,  oddziały  po rząd k u jące ,
k tóre  o d prow adzają  jeńców   i  zdobycz  na  m iejsce  zb iórk i, w yznaczone
za  Własną  po zycją  i,  w racając,  do no szą  granaty  ręczne,  am unicję  k ara
b inow ą  etc.

Piechota 3-ej fali nie pow inna być w cieloną do poprzednich fal,

lecz  p o zostaw ać  wtyle  i  być  u ży tą  w  razie  k o n tratak u   n iep rzy ja cie l
skiego  i  t.  p.  S łabe  ko n tratak i  nieprzyjacielskie  pow inna  ona  własnem i
siłam i  od rzucić,  silniejsze  zaś,  —   kom panje,  znajdujące  się  W  rezerwie
baonoW ej  (pod  k om e nd ą  k om endanta  baonu).

C zw a rta fala, utw orzona z części innych kom panji, posuw a się

w pewnej odległości za falam i poprzedniem i i ma na celu p rzeb udo w a

nie  i  um ocnienie  zdobytych  okopów .  S k ła d a  się  z  patroli  telefonicznych,
obserw atorów   artyleryjskich,  od działów   technicznych  (zaopatrzonych
W  narzędzia,  Wózki  do  piasku,  drut,  etc.)  i  od działów   amunicyjnych.

W czasie ata ku podsuw a kom endant baonu kom panje rezerw ow e

do stanow isk szturm owych. K o m p a n ią rezerwow e m uszą b y ć 'w y s z k o lo
ne W posuw aniu się falam i, i w skład 'ich m uszą rów nie ż W chodzić o d

działy szturm owe.

P rzez tego rodzaju g łę bo k ie uszykow anie piechoty zyskuje atak

na sile uderzenia, i ew entualny k o n tratak nieprzyjacielski jest znacznie
mniej niebezpiecznym , aniżeli przy uszykow aniu atakujące j piechoty

w długie, jednolite linje.

C ałe przeprow adzenie ataku musi być szybkie i zdecydow ane, bez

w ahań  i  zatrzym yw ań  się;  w  tym  celu  pow inno  się  m ieć w  rezerwie  pew
ną  ilo ść  grup  szturm owych,  k tóreb y  w  razie  potrzeby  ułatw iały  posuw a
nie  się  pie cho cie.,

N ależy u n ik ać nagrom adzenia zbyt w ielkiej ilości ludzi w z a ję

tych okopach.

R z e c z ą b. w ażną jest, ażeby jaknajszybciej wybudow ać rów łą c z

nikowy m iędzy w łasną pozycją szturm ow ą i zdobytym i okopam i, przez
co zm niejsza się straty od zaporow ego ognia artylerji nieprzyjacielskiej.

Z e zdobyciem pierwszej linii atak nie jest jeszcze ukończony. Z d o

byty  od cine k   należy  jaknajszybciej  u m ocnić  i  n aw iąza ć  łączn ość  w  obie
strony  z  sąsiednim i  atakującym i  oddziałam i,  co  jest zadaniem   grup  sztur
mowych,  przydzielonych  do  poszczególnych  fal  piechoty.  D alszy  ciąg
ataku  idzie

gankam i i okopam i, przyczem na czele idą oddziały

szturmowe.

O czyw iście, nie m ożna tej metody ataku stosow ać schem atycznie,

o ile tylko Warunki pozw alają, m ożna nieraz atako w ać 2-gą linję, lub
też sąsiednie odcinki nie okopam i, lecz w ierzchem .

J a k z pow yższego widać, m etoda ataku grupam i szturm ow em i' jest

zasadn iczo  ró żn ą  od  ataku  m asowego.  O czyw iście,  że  przeprow adzenie
takiego  ataku  wymaga  znacznie  w iększego  przygotow ania  ze  strony
atakującej,  jaknajbard ziej  szczegółow ego  opracow ania  planu,  a  przede-

wszystkiem żołnierza doskonale w yćw iczonego w walce okopow ej.

—

O ile atak ta k i jest starannie przygotow any i zdecydow anie bez

wahań prow adzony, strona ata ku jąca zaw sze nieom al w targnie do o k o

pów nieprzyjacielskich; przełam aw szy raz pierw szą linję i przeprow a

dza jąc planow ą ak cję grup szturm ow ych i fal piechoty, osiągnie przewa-

gę„nad ro zp rzę żo n ą zało gą ok o pów i wyprze ją z nich.

Atak grupam i szturm oweini ma jeszcze tę ogrom ną w yższość nad

atakiem masowym, że, bę d ąc bardzo skutecznym , nie po chłania tylu ofiar,
co najlepiej nawet przeprow adzony atak masowy.

Aby tego rodzaju ataki przep row adzać, trzeba bardzo

dużo

pracy pośw ięcić w ykształceniu pojedynczego żołnierza. To też zasa
da, która w prawdzie ju ż przed Wojną panow ała, że powinno ię zw racać

ja k n a jw ię k s zą uwagę na rozw ijanie sam odzielności poszczególnego ż o łn ie

rza, teraz całkow icie staje się podstaw ą metod w yszkolenia żołnierskiego.

/«r.

K o lp o rtaż po za szkołam i wojskowetni wzbroniony.