background image

 

 

Egzorcyzmy  

 

 

 

 

 

 

 

str.-72 -73                                       

 

 

 

Czy Wy wiecie, czy nie wiecie?                                                                                             

 

 

 

Że w tym domu straszy.                                                                               

 

 

 

Od podziemia głos ten leci.                                                                                                                

 

 

 

Do samych poddaszy.                                                                                            

 

 

 

 

Ale dotąd tajemnica.                                                                                                           

 

 

 

 

Ta strzeżona była.                                                                                                                           

 

 

 

 

Poznałem ich zaradne lica.                                                                                                                         

 

 

 

 

Wiem w czym tkwi ich siła.                                                                                                                                

 

 

 

Egzorcyzmy więc odprawię.                                                                                  

 

 

 

Zaklnę błędne dusze.                                                                                                                                                       

 

 

 

Czy to we śnie, czy na jawie.                                                                                                               

 

 

 

Zło odpędzić muszę.                                                                                                                                                                                

 

 

 

 

W dzień – normalne wiodą życie.                                        

 

 

 

 

Jako „homo sapiens”.                                                                                     

 

 

 

 

W nocy - często usłyszycie.                                                                                                                                                                                                         

 

 

 

 

Jak po domu człapią.                                                                                                              

 

 

 

Zaczekajmy – jeszcze chwilka.                                                                                                                                                    

 

 

 

Północ – dzwony biją                                                                                                                                

 

 

 

Patrzcie – idzie już widm kilka.                                                                                                              

 

 

 

Słyszycie jak wyją?                                                                                                       

 

 

 

 

Na zew – widma zaraz zlecą.                                                                                  

 

 

 

 

Skupi się gromada.                                                                                                                                         

 

 

 

 

Krwawe ślepia ich się świecą.                                                                                                                          

 

 

 

 

Szał nimi owłada.                                                                                                    

 

 

 

Jakaś dzika im muzyka.                                                                                            

 

 

 

Zawodzi i wycie:                                                                                                                

 

 

 

To jęk sowy i puszczyka.                                                                                        

 

 

 

Słyszycie, słyszycie?                                                                                                                                                  

 

 

 

 

To do tańca zaproszenie.                                                                                        

 

 

 

 

Idą pierwsze pary.                                                                                                                         

 

 

 

 

Idą straszne duchy, cienie.                                                                                        

 

 

 

 

I potworne mary.                                                                                                                                                

 

 

 

Idą mątwy, ośmiornice.                                                                                                                                                                                                                             

 

 

 

Z długimi mackami.                                                                                                  

 

 

 

Wilkołaki, czarownice.                                                                 

 

 

 

Idą ze śpiewami.                                                                                                              

 

 

 

 

Tupot kopyt echo niesie.                                                                                                                                     

 

 

 

 

Rytm perkusji tłumi.                                                                          

 

 

 

 

To ci raj, więc hulaj biesie.                                                                                   

background image

 

 

 

 

Oto taniec mumii.   

 

 

 

Str.-73                                                                                           

 

 

 

Hej – radośnie, hej  - wesoło.                                             

 

 

 

 

Wrzeszczy chochoł zjawa.                                                                                                                                                        

 

 

 

Naprzód – żywo, dalej w koło.                                                                                            

 

 

 

Oto jest zabawa.                                                                                                                                                           

 

 

 

 

Drży podłoga, jęczą mury.                                                                                                                        

 

 

 

 

Dom się cały chwieje.                                                                              

 

 

 

 

He-he, hi-hi, niosą góry…                                                                                                                                                                                 

 

 

 

 

Tak się chochoł śmieje.                                                                                

 

 

 

Cała ziemia w czerń objęta.                                                                        

 

 

 

Gdzieś światełka drgają.                                                                                                                   

 

 

 

Czy to dusza jest zaklęta.                                                                                    

 

 

 

Czy gwiazdy mrugają.                                                                                                                    

 

 

 

 

Cisza nocy w uszach dzwoni.                                                                       

 

 

 

 

Pierwszy kur gdzieś pieje.                                          

 

 

 

 

 

Czas ucieka, zegar goni.                                                                     

 

 

 

 

Patrzcie, patrzcie – dnieje.                                                                                            

 

 

 

Przyszedł ranek, znikły strachy.                                                                                                          

 

 

 

Czy to mi się śniło?                                                                                                              

 

 

 

Może – głupstwo. Temat błachy.                                                           

 

 

 

Jakby nic nie było.