OBJAWY ZABURZEŃ 

INTEGRACJI SENSORYCZNEJ 

 

 

 

Jak rozpoznać, Ŝe dziecko moŜe mieć problemy w zakresie integracji sensorycznej? 

Symptomów, których obecność moŜe wskazywać na zaburzenia sensoryczne jest wiele ale 

najczęściej spotykane to: 

•

 

dziecko jest niespokojne, płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem 

•

 

występują u niego trudności z samodzielnym piciem, Ŝuciem i przełykaniem pokarmów 

(preferuje dania papkowate),  

•

 

ź

le toleruje wykonywane przy nim czynności pielęgnacyjne i higieniczne, takie jak: 

obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, 

czyszczenie nosa, uszu itp. 

•

 

wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie. Ma 

problemy  z samodzielnym myciem się, ubieraniem, zwłaszcza zapinaniem guzików i 

sznurowaniem butów. 

•

 

ma słabą równowagę: potyka się i upada częściej niŜ rówieśnicy, podczas dłuŜszego 

siedzenia ma trudności z utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, 

kładzie się na stoliku itp. 

•

 

jest nadruchliwe, nie moŜe usiedzieć/ustać w jednym miejscu, 

•

 

trudno się koncentruje, a łatwo rozprasza, 

•

 

jest impulsywne, nadwraŜliwe emocjonalnie, często się obraŜa, 

•

 

bywa uparte, negatywistyczne, 

•

 

w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za 

wolno, 

•

 

nabywanie nowych umiejętności ruchowych sprawia mu trudność, np. jazda na rowerze,  

rzucanie, łapanie, odbijanie piłki, pływanie. Raczej omija przeszkody w terenie niŜ 

pokonuje je. Wchodząc/schodząc po schodach częściej niŜ inne dzieci trzyma się 

poręczy, niepewnie stawia nogi. Kiedy próbujemy pomóc dziecku  w przyjęciu jakiejś 

pozycji ciała wydaje nam się ono bezwładne, cięŜkie lub sztywne. Podczas gimnastyki 

lub rytmiki wielu ćwiczeń nie jest w stanie wykonać, podobnie podczas swobodnych 

zabaw ruchowych – nie moŜe dotrzymać kroku rówieśnikom 

•

 

ruchy dziecka są niezgrabne – zbyt zamaszyste, kanciaste, często przytrafiają mu się 

przykre przygody, tj. rozlanie picia, strącenie czegoś, rozsypanie. Nieumyślnie wchodzi 

lub wpada na meble, futryny, inne dzieci, 

•

 

niewłaściwie czy wręcz dziwacznie trzyma róŜne przedmioty codziennego uŜytku, tj. 

noŜyczki, sztućce czy przybory do pisania, 

•

 

nie lubi dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem, nie lubi turlać się po 

podłodze, podskakiwać, robić fikołków, 

•

 

lub przeciwnie – uwielbia ruch, poszukuje go, dąŜy do niego 

•

 

przejawia duŜy lęk przed upadkiem lub wysokością, okazuje niepokój, gdy musi 

oderwać nogi od podłoŜa,  

•

 

w nowym miejscu dziecko czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć 

orientację w otoczeniu,  

•

 

często myli stronę prawą i lewą, w obrębie własnego ciała oraz w otaczającej 

przestrzeni. Podczas gier zespołowych zdarza się, Ŝe biegnie w innym kierunku niŜ jego 

druŜyna, w inną stronę niŜ piłka, którą ma złapać, jest zdezorientowane, ma słabe 

wyczucie odległości 

•

 

nie ma dominacji jednej ręki i Ŝadna nie jest dostatecznie sprawna, 

•

 

ma trudności w nauce, zwłaszcza z czytaniem i pisaniem, częściej niŜ inne dzieci w jego 

wieku myli, odwraca znaki graficzne, ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu 

z tablicy, zdarza się, Ŝe zaczyna czytać wyrazy od końca, opuszcza litery, sylaby, gubi 

miejsce, w którym czytało 

•

 

ma kłopoty z cięciem noŜyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem itp. 

•

 

poproszone o coś często albo się z tym opóźnia, albo w ogóle zapomina 

•

 

dziecko sprawia wraŜenie słabego, szybko się meczy, 

•

 

nie lubi karuzeli, huśtawki, lub przeciwnie – uwielbia to 

•

 

cierpi na chorobę lokomocyjną, 

Pojedynczy objaw nie stanowi wskazania do diagnozy integracji sensorycznej, lecz gdy 

występuje kilka a tym bardziej kilkanaście z nich – to warto skontaktować się z terapeutą 

integracji sensorycznej. 

opracowała: 

Małgorzata Ardel 

Literatura: 

1.

 

Przyrowski Z. 2007 „Terapia integracji sensorycznej” – Zeszyty naukowe. Promyk 

Słońca 

2.

 

Przyrowski Z. 2001, „Podstawy diagnozy i terapii integracji sensorycznej” w: 

„Podstawy diagnostyki i rehabilitacji dzieci i młodzieŜy niepełnosprawnej”, red. Cz. 

Szmigiel, AWF Kraków 

3.

 

Maas V. F. 1998 „Uczenie się przez zmysły. Wprowadzenie do teorii integracji 

sensorycznej”, WSiP Warszawa