background image

Holandia 

Holandia jest podzielona na 12 prowincji oraz 431 gmin.   

Każda prowincja jest administrowana przez Radę Prowincji z Komisarzem Królowej na czele, 
natomiast burmistrz w każdej gminie jest mianowany przez Królową. 
 
Od 1 stycznia  2010 r.  Holandia została podzielona na  25  regionów  bezpieczeństwa. Za 
bezpieczeństwo w regionach jest odpowiedzialna: policja, straż pożarna i instytucje zdrowia 
publicznego, każde w swoim regionie.  Regiony  stanowią  łącznik pomiędzy lokalnymi 
organizacjami ds. ochrony ludności i centralnymi instytucjami rządowymi. 

W holenderskim systemie, każde ministerstwo jest odpowiedzialne za bezpieczeństwo oraz 
reagowanie w przypadku katastrofy lub sytuacji kryzysowej w zakresie swojej kompetencji.  

Na poziomie centralnym, odpowiedzialnym za realizację zadań w tym zakresie jest Dyrekcja 
Generalna ds.  Bezpieczeństwa i Porządku Publicznego  w Ministerstwie  Spraw 
Wewnętrznych. Ponadto MSW nadzoruje zadania straży pożarnej i jest odpowiedzialne za 
bezpieczeństwo narodowe i porządek publiczny, zarządzanie kryzysowe  oraz organizację 
pomocy medycznej  na wypadek  katastrofy.  Ministerstwo Spraw Wewnętrznych  opracowuje 
narodową ocenę ryzyka, w której opisane są  główne  zagrożenia dla  społeczeństwa. 
Informacją publiczną zarządza Krajowe Centrum Informacji w Ministerstwie Spraw 
Wewnętrznych.  
Natomiast  Krajowe Centrum Kryzysowe (NCC), podległe MSW, funkcjonuje jako centralna 
struktura koordynująca działania, gdy kryzys  lub  katastrofy mają  wpływ na kilka obszarów 
polityki państwa.  
 
Centralne organy ds. ochrony ludności  poprzez regiony  bezpieczeństwa współpracują  z 
agencjami operacyjnymi. W przypadku zagrożenia terrorystycznego, rolę wiodącą w procesie 
podejmowania decyzji ma Krajowy Koordynator ds. przeciwdziałania terroryzmowi (w ramach 
MSW). 
 
Na szczeblu regionalnym,  25  regionów  bezpieczeństwa odpowiada za  ochronę cywilną  w 
gminach, należących do ich terytorium. W regionach funkcjonują organizacje realizujące 
zadania związane z reagowaniem na sytuacje kryzysowe, tj. straż pożarna i  instytucje 
zdrowia publicznego. Obok regionów bezpieczeństwa funkcjonuje 25 regionów policyjnych i 
jeden krajowy korpus policyjny (KLPD). 
 
Na poziomie lokalnym, w każdej gminie jest wydział  odpowiedzialny za realizację zadań 
ochrony cywilnej, za zapewnienie pomocy podczas usuwania skutków katastrof. Burmistrz 
jest kompetentny do reagowania podczas sytuacji kryzysowej oraz podejmuje ostateczną 
decyzję, jakie działania podjąć w przypadku poważnego zagrożenia lub klęski. 
W przypadku klęski żywiołowej, gminy współpracują regionalnie. Jeśli regionalne siły i środki 
okażą się  niewystarczające,  pomoc  można uzyskać z poziomu centralnego (koordynuje 
Minister Spraw Wewnętrznych). 
W sytuacji, gdy reagowanie na katastrofy przekracza możliwości gminy, Komisarz Królowej 
może instruować burmistrza jakie działania ma podjąć. W tym przypadku, Komisarz 
przejmuje koordynację, a MSW bezpośrednie przekazuje mu wytyczne w tym zakresie.  
 
W Holandii,  straż pożarna jest organizacją składającą się  głównie z  ochotników. Liczba 
zawodowych straży pożarnych jest znacznie mniejsza.  Każda gmina  ma własną  straż 
pożarną, kierowaną  przez  miejskiego  komendanta  straży pożarnej.  Jeżeli  pomoc  na 
szczeblu lokalnym,  okaże się niewystarczająca,  burmistrz  może złożyć  wniosek do 

 

1

background image

 

2

Komisarza Królowej o pomoc z  innych regionów. Komisarz może również wnioskować o 
podęcie działań przez Ministra Spraw Wewnętrznych. 
 
W wyjątkowych sytuacjach, Komisarz Królowej w prowincji może wystosować prośbę o 
wsparcie wojska w obszarze działania danego ministerstwa. W sytuacji poważnych zagrożeń 
sprawach niecierpiących zwłoki,  burmistrz  może bezpośrednio poprosić  o  wsparcie wojska 
wojewódzkiego  komendanta wojskowego  lub  regionalnego  dowódcę wojskowego-odział 
północ. W tym przypadku,  Komisarz Królowej  w danej prowincji powinien być niezwłocznie 
poinformowany. 
 
W Holandii zostały opracowane wytyczne jak postępować w przypadku międzynarodowej 
pomocy. Po otrzymaniu opinii właściwego ministerstwa, decyzje podejmuje MSZ.  
 
Holandia  nie rozróżnia  ochrony ludności i pomocy  humanitarnej.  Obie są  częścią 
zarządzania kryzysowego.  Pomoc humanitarna znajduje się w kompetencji Ministerstwa 
Spraw Zagranicznych, jako zadanie odrębne od zarządzania kryzysowego. 
 
Numer alarmowy 112  
W Holandii obowiązuje jednolity europejski numer alarmowy 112. Jest to ogólnokrajowy 
numer alarmowy właściwy dla wszystkich służb ratunkowych. Minister Spraw Wewnętrznych 
jest odpowiedzialny za jego prawidłowe funkcjonowanie. System 112 obsługiwany jest przez 
policję, w każdym regionie policyjnym. 
 
Źródło: Vademecum Komisji Europejskiej: Humanitarian Aid &Civil Protection