SŁOWIANIE - ŚWIĘTA SŁOWIAN 

I KALENDARZ SŁOWIAŃSKI

Ś

WIĘTA SŁOWIAŃSKIE

21 Marzec (Jare Święto) 
- pierwszy dzień wiosny. Święto Jare poświęcone narodzinom nowego Ŝycia po 
mroźnej zimie. W święto malowano pisanki, jajka które były symbolem 
odrodzenia Ŝycia. Święto poświęcone bogu Rodowi i płodności ziemi. 
21 - 22 Czerwiec (Noc Kupały, Noc Świętojańska) 
- pierwszy dzień lata. Święto Kresu (Kupała) obchodzone ku czci ognia. To 
właśnie w noc tego święta rósł legendarny kwiat paproci. W święto palono 
ogniska i skakano przez nie, puszczano wianki na wodę, chłopcy i dziewczęta 
łączyli się w pary. Święto poświęcone bogom Dadźbógowi, SwaroŜycowi. 
23 Wrzesień 
- pierwszy dzień jesieni. Święto plonów poświęcone tegorocznym zbiorom 
zbóŜ. W święto dziękowano bogom za plony i proszono o jeszcze lepsze w 
przyszłym roku. WróŜono przyszłość, a po modlitwach organizowano rytualne 
biesiady. 
21 - 22 Grudzień 
- pierwszy dzień zimy. Święto zmarłych poświęcone przodkom. W święto 
palono ogniska na cmentarzach by ogrzać zmarłych, organizowano obiaty 
(uczty ku czci zmarłych) by zmarli nie głodowali, na rostajach dróg palono 
"grumadki", drewniane polana. Święto poświęcone bogu Welesowi. Niektóre 
plemiona obchodziły to święto jako święto godowe Korczun - ustawiano wtedy 
choinkę - "drzewko Ŝycia". Te plemiona święto Welesa obchodziły 24 Grudnia, 
jako Pusty Wieczór, czyli grudniowe Dziady. 
Kostroma 
- uosobienie wiosny i urodzaju, obrządek "prowadzenia Kostromy", czyli 
młodej dziewczyny w białej szacie z dębową gałązką w dłoni, która się w nią 
wcielała. Przy pogrzebach Kostromę wyobraŜała słomiana kukła, którą 
grzebano, palono lub rozrywano wsród płaczów lub śmiechów- Kostroma jako 
uosobienie wiosny wstaje z umarłych. Narodziny- proszono Roda wraz z 
Rodzanicami o pomyślność dla noworodka, szykowano ucztę i dzielono się 
jedzeniem z bogami. Prawdopodobnie odbywały się równieŜ wróŜby mające na 
celu odgadnięcie przyszłego losu dziecka. Maluch otrzymywał imię nadawane 
mu przez ojca lub plemiennego wołchwa. 
PostrzyŜyny 

- przejście chłopca w wiek męski- obcięcie długich włosów. 
MałŜeństwo 
- praktycznie nic nie wiadomo, ale prawdopodobnie była to radosna 
uroczystość rodzinna. 
Śmierć 
- Słowianie wierzyli w pośmiertną krainę szczęśliwości- Nawię- do której 
wędruje dusza człowieka. Choć Nawia była ukryta gdzieś pod ziemią, dusze 
mogły czasem wracać do świata Ŝyjących. Krewni wtedy powinni je godnie 
przyjąć. Na cmentarzach palono ogniska, by ogrzać dusze przodków oraz 
spoŜywano rodzinny posiłek, oddając część jadła zmarłym. Pogrzeb- Słowianie 
mieli szacunek dla zmarłych i traktowali ich z naleŜytą czcią. Ciało zmarłej 
osoby palono na stosie po wcześniejszym odzianiu go w najlepsze szaty i 
wyposaŜeniu w przedmioty codziennego uŜytku. Prochy były umieszczane w 
glinianych naczyniach ("popielnice") i zakopywane w płaskich, zwykłych 
grobach lub teŜ w kurhanach, czyli usypanych z ziemi kopcach. Mniej waŜne 
ś

więta : 

Kwiecień 
- wiosenne Dziady, paliło się wtedy stosiki drzew i ucztowało na grobach. Po 
wprowadzeniu chrześcijaństwa święto obchodziło się we wtorek po 
Wielkanocy. 
2 Maj 
- święto Świętego Gaju, początek zieleni. Organizowano wtedy huczne uczty. 
Czerwiec 
- w soboty przed Zielonymi Świątkami obchodziło się letnie Dziady. 
20 Lipiec 
- święto Peruna - Światowida. Poświęcone jest sile tworzącej. Organizowano 
rytualne obiaty. 
31 Sierpień 
- bliŜej nie znane święto związane ze świętem Kresu. 
24 Październik 
- jesienne Dziady 

KALENDARZ SŁOWIAŃSKI 

Styczeń

Luty

Marzec

Kwiecień

Maj

Czerwiec

Lipiec

Sierpień

Wrześień

Październik

Listopad

Grudzień