background image

Chemia kliniczna 

Walidacja metody analitycznej: Weryfikacja danych dotyczących 
charakterystyki metody wykonywanej w określonym laboratorium 

Zakres roboczy: zakres zastosowania metody w którym precyzja metody, 
poprawność i liniowość mieści się w przyjętych granicach 

Liniowość: zakres metody gdzie wykres kalibracji określony poprzez 
obliczanie współczynnika regresji liniowej metodą najmniejszych kwadratów r 
> 0,999 

Czu

łość analityczna: jest to najmniejsza ilość substancji, która może być 

miarodajnie oznaczona za pomoc

ą wybranej metody w określonej ilości 

materia

łu badanego. [ wz , 20%] 

Specyficzno

ść / selektywność metody: specyficzność lub swoistość metody 

to zdolno

ść metody do reagowania (oznaczania) tylko substancji badanej. 

Zwykle oznaczenia prowadzimy u

żywając materiału o bardzo złożonym 

sk

ładzie chemicznym (krew, mocz, PMR itp.) 

Poprawność: stopień zgodności pomiędzy średnią wartością zmierzoną a 
wartością oczekiwaną (nominalną). 

Obciążenie (bias): różnica pomiędzy wartością oczekiwaną wyniku a przyjętą 
wartością odniesienia (nominalną) 

 

Chemia kliniczna 

Strategia wyboru metody analitycznej

  

polega na uwzględnieniu jej: 

użyteczności diagnostycznej = pomoc w określeniu 
występowania i stopnia zaawansowania choroby 

użyteczności praktycznej = dostępność aparatury, odczynników, 
koszty, trwałość odczynników itp). 

swoistość metody = analityczna specyficzność wobec 
oznaczanego składnika. Mała swoistość to możliwość 
inteferencji z innymi składnikami próbki. 

dokładność metody = zgodność uzyskanego wyniku z wartością 
rzeczywistą ( wartość rzeczywistą ustala się przez pomiar 
bardzo dokładnymi metodami referencyjnymi = odniesienia). 

Błąd dopuszczalny 

Kryteria dopuszczalno

ści błędu metody: 

B

łąd dopuszczalny - maksymalny błąd pomiaru 

kt

óry nie zmienia w istotny sposób 

analitycznego i klinicznego znaczenia wyniku. 

2. Wed

ług klinicystow: błąd nie powinien 

przekracza

ć klinicznie istotnej różnicy pomiędzy 

grup

ą chorych i grupą odniesienia - nie 

zalecane 

3. Okre

ślenie błędu dopuszczalnego w oparciu 

o informacje na temat zmienno

ści biologicznej 

okre

ślonych parametrow. 

• Zmienność wewnątrzosobnicza badanego 

parametru wyraża różnice 
wewnątrzosobnicze, występujące w czasie. 
Są one spowodowane między innymi dietą, 
wysiłkiem fizycznym, lekami, położeniem 
ciała, godziną pobrania próbki. 

• Zmienność zewnątrzosobnicza wyraża 

różnice, występujące między badanymi 
osobami. Wynikają one z wieku, płci, rasy, 
uwarunkowania genetycznego i.t.d. 

Błąd dopuszczalny 

Błąd dopuszczalny 

Przykłady zmienności wewnątrzosobniczej i międzyosobniczej 

Parametr 

 

 

 

Wewnątrz-(%) 

Między-(%) 

1.Aminotransferaza aspartylowa   

24,3   

41,6 

2.Fosfataza alkaliczna  

 

 

32,6    

39,0  

4.Dehydrogenaza mleczanowa 

 

6,6 

 

14,7 

5.Bilirubina   

 

 

 

25,6   

30,5 

7.Kreatynina   

 

 

 

4,3 

 

12,9 

8.Albumina   

 

 

 

3,1 

 

4,2 

9.Wapń 

 

 

 

 

1,9 

 

2,8 

11.Potas 

 

 

 

 

13,6   

13,4 

12.Sód 

 

 

 

 

0,7 

 

1,0 

Dopuszczalny błąd precyzji 

CV

≤ 0,5 x CV

CV

A

 - 

współczynnik zmienności określający          

 

dopuszczalny błąd precyzji

 

CV

-  

współczynnik zmienności określający  

  

 

zmienność wewnątrzosobniczą 

Współczynnik zmienności dopuszczalnego 

błędu precyzji nie powinien przekraczać 

połowy zmienności wewnątrzosobniczej 

badanego parametru

.

 

Błąd dopuszczalny 

background image

Dopuszczalny błąd dokładności 

B

=

 %

≤ 0,25 x   CV

1

2

 

+

 

CV

G

CV

1

 - 

współczynnik zmienności określający zmienność   

 

wewnątrzosobniczą

 

CV

współczynnik zmienności określający   zmienność 

 

międzyosobniczą 

B

%

A

 

– względna różnica określająca dopuszczalny błąd dokładności

 

Wyznaczanie dopuszczalnego błędu w oparciu o kryteria 

zmienności biologicznej mogą być korygowane w zależności 

od możliwości technicznych (precyzja analityczna) metody. 

DBD - Powinien wyrażać się różnicą nie przekraczającą 

jednej czwartej sumy zmienności wewnątrzosobniczej i 

międzyosobniczej badanego parametru. 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

 
Na podstawie pożądanej precyzji i dokładności wyliczyć można 
dopuszczalny błąd całkowity: TE

A

 

 

 

TE

A

 =  (1,65xCV

) + B

A

  

 

CV

A

 

= współczynnik zmienności określający dopuszczalny błąd 

precyzji, precyzja pożądana 
 

B

A

 

= względna różnica określająca dopuszczalny błąd dokładności, 

dokładność pożądana 
 
Wyznaczanie dopuszczalnego błędu w oparciu o kryteria zmienności 
biologicznej mogą być korygowane w zależności od możliwości 
technicznych (precyzja analityczna) metody. 

Błąd dopuszczalny 

Przykłady proponowanego błędu 

dopuszczalnego  całkowitego TE

A

 (%): 

1.

Sód  

 

  

 

0,3 

2. Potas      

 

 

2,4  

3.

Wapń 

 

 

 

0,9 

4.

Żelazo 

 

 

 

15,9

   

 

5. Cholesterol 

 

 

2,7 

6. glukoza -  

 

 

2,2 

7. bilirubina-               

 

11,3 

8. tr

ójglicerydy -    

 

11,5 

9. kinaza kreatyny - 

  

20.9 

 

Wartości Referencyjne

  

Wartości referencyjne 

Wartości referencyjne - definicja : zakres wartości badanego parametru 

obserwowane lub mierzone w zdefiniowanej grupie uczestników 
badania. 

1.

Statystycznie 

 

wartości obserwowane w grupie badanie które mają zwykle rozkład 
„normalny” wg Gausa 

2. Epidemiologiczne 

 

Wyniki badań wykonane na dużej grupie zdrowych ochotników. 
Przykład – wykazano że 95% wyników TG zawarte jest w granicach     
0.6 

– 2.4 mmol/L. Wiadomo, że wartości te mogą zmieniać się w 

zależności od składu demograficznego grupy. 

3. Kliniczne 

 

Wartości określonego parametru spotykane w grupie pacjentów u 
których nie stwierdzono określonej choroby. 

Wartość mierzona (obserwowana)  - wartość uzyskana w celu porównania z 

wartościami referencyjnymi w celu podjęcia decyzji medycznej 

 

Wartości referencyjne 

WARTOŚCI NORMALNE,   ZAKRES REFERENCYJNY 

 

Przyczyny ustalenia wartości normalnych: 

1.   

tworzenie układu odniesienia dla wyników laboratoryjnych, 

2.            

wskazówka do określenia błędu dopuszczalnego analizy, 

3.            

ocena wartości diagnostycznej testu analitycznego. 

Warunki konieczne 

do właściwego pomiaru wartości normalnych: 

1.   

dobór osób referencyjnych wg ustalonego kryterium zdrowia, 

2.            

odpowiednio duża liczebność grup o wyodrębnionych cechach 

 

(wiek, płeć, rasa, itd.), 

3.            

określone warunki pobierania, z uwzględnieniem zmienności 

 

okołodobowej, 

4.            

określone warunki transportowania, przechowywania, 

postępowania   analitycznego, 

5.            

kontrola jakości wyników: dokładności i precyzji wg ustalonego BD, 

6.            profesjonalne opracowanie statystyczne. 

 

background image

Wartości referencyjne 

Warunki tworzenia grupy referencyjnej

1.

Precyzyjna definicja grupy badanej (wiek, płeć, rasa 
itp.) 

2.

Badana grupa referencyjna powinna charakteryzować 
się podobnymi cechami demograficznymi jak 
potencjalna grupa pacjentów 

3. Standaryzowane metody pobierania, przechowywania i 

transportu materiału 

4.

Ten sam rodzaj materiału badanego 

5.

Standaryzowane metody analizy materiału 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Triglicerydy – 95% CE 

 

 

Na

+  

= x 

śr  

± 2 OS 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Cel kontroli wewnątrz i zewnątrzlaboratoryjnej:. 

 

wykrywa niezgodności w kalibracji metod 

 - 

pomaga ustalić listę rekomendowanych metod 

-

normy ustalone dla określonego laboratorium stają się 

 

normami ogólnymi (identyczne dla każdego lab.) 

- wzrasta zaufanie lekarza do pracy laboratorium 

wzrasta prawdopodobieństwo otrzymania identycznych 

 

wyników kiedy materiał od tego samego pacjenta  

 

zostanie oznaczony w kilku laboratoriach 

licencjonowanie laboratoriów 

  

  

 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Materiał kontrolny: liofilizowany, rozpuszczany przed oznaczaniem 
przygotowywany przez firmy, biologicznie bezpieczny 

Materiał kontrolny komercyjny - normalny oraz patologiczny (lipemiczne, 
glikemiczne), m

ateriał kontrolny ma stabilny skład w seriach i między seriami. 

Kontrola wewnątrzlaboratoryjna:  kontrola metody przez personel laboratorium.   

Kontrola międzylaboratoryjna: centralnie rozdzielane jest ten sam materiał 
kontrolny do szeregu laboratoriów (laboratoria nie znają stężenia) - jednostka 
centralna zbiera wyniki i porównuje je. 

Metoda referencyjna (porównawcza) - ten sam materiał testowany identyczną 
metodą w wyselekcjonowanych laboratoriach. Średnia wartość jest uważana za 
wartość prawdziwą. Laboratorium referencyjne: laboratorium wykonujące testy 
dla metody referencyjnej. 

Wartość średnia grupy kontroli: wartość średnia danego parametru oznaczonego 
w tym samym materiale w rutynowych lab. dysponujących tym samym 
wyposażeniem technicznym. Zazwyczaj pośrednikiem I jednostką zbierającą 
wyniki jest laboratorium naukowe firmy produkującej sprzęt laboratoryjny

.

 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Warunkiem prawidłowego wyznaczenia powtarzalności a szczególnie 
odtwarzalności metody jest używanie odpowiedniego materiału kontrolnego.  

Materiałem (surowicą) kontrolną jest płynna lub stała (liofilizowana) surowica 
ludzka lub bydlęca która zachowuje stały stężenie (aktywność) badanych 
parametrów przez dłuższy okres czasu. Zwykle duża partia surowicy 
podzielona jest na porcje o identycznym składzie. Stosuje się zwykle materiał 
kontrolny zawierający stężenie składników spotykanych u osób zdrowych 
(poziom N) oraz osób chorych (poziom P).  

Preparaty krwi pełnej do kontroli jakości badań hematologicznych przygotowuje 
się analogicznie - trzy poziomy stężenia poszczególnych komórek. 

Surowica kontrola może być: 

1.    mianowana – laboratorium referencyjne fabrycznie oznaczyło stężenie 
określonych składników w surowicy kontrolnej. 

2.    niemianowana – znane są jedynie przybliżone wartości stężenia badanych 
składników. 

 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Kontrola jakości badań laboratoryjnych 

1.  

 

 Kontrola precyzji metody – polega na wielokrotnym oznaczeniu 

stężenia określonej substancji w tym samym materiale.  

Kontrolujemy powtarzalność metody – zgodność wyników 
oznaczania w tej samej próbce w jednej serii pomiarowej na tym 
samym aparacie i stosując ten sam system kalibracji aparatu – 
określamy najmniejszą możliwą zmienność analityczną jaką można 
osiągnąć za pomocą określonej metody analitycznej, określonego 
zestawu odczynników i określonego sprzętu. 

Kontrolujemy odtwarzalność metody

 

– zgodność wyników oznaczeń 

w poszczególnych dniach pracy aparatu.  

Wyniki odtwarzalności oznaczeń określonego parametru przez 21-
30 dni pozwalają na wyliczenie średniej arytmetycznej i odchylenia 
standardowego (rozproszenie wyników wokół wartości średniej). 
Karty kontroli Levy-Jenningsa. 

 

background image

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Kontrola odtwarzalności (międzyseryjnej) 

materiałem kontrolnym jest liofilizowana surowica bydlęca  - 
porcjowane, przechowywane w - 20

o

C . Materiał nie jest 

metrykowany. 

Metrykowanie materiału kontrolnego - oznaczanie parametrów 
przez 21 dni, określenie WZ, powinna być < niż 0,5 DGB 

Postępowanie z próbą kontrolną: 

a. włączenie jej do każdej serii badań 

b. włączenie do każdego wyniku badań - dyżur, cito 

 

obliczanie błędu = Xi x 100 / Xśr = bł(%) 

Materiał kontrolny 

Matryca analityczna: 

Materia

ł biologiczny o bardzo złożonym składzie 

chemicznym np. krew, mocz, PMR, ka

ł itp. zawiera szereg 

substancji chemicznych po

łączonych ze sobą w postaci 

kompleks

ów, soli złożonych, miceli woda-lipid. 

Wyst

ępowanie tego rodzaju połączeń może przeszkadzać w 

reakcji chemicznej lub immunochemicznej.  

Wyst

ępujący w materiale badanym określony układ 

substancja badana - substancje towarzysz

ące nazywamy 

matryc

ą analityczną. 

Zmiany sk

ładu chemicznego podczas reakcji chemicznej 

np. wytr

ącanie białka z surowicy przed oznaczaniem 

niekt

órych leków mogą mieć wpływ na ostateczny wynik 

badania. 

Materiał kontrolny 

Przykładem matrycy analitycznej jest surowica bydlęca 
lub surowica ludzka osób zdrowych stosowana do 
przygotowania „materiałów kontrolnych”
 

Materiał kontrolny 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Kontrola dokładności: 

metrykowany materiał kontrolny: Serostandard N i 
P, Europe Control Serum Hyland itp. 

cel: określenie błędu dokładności: 

  

 

% bł. = [X(śr z 3 ozn) - Xrz] x 100  /  Xrz  

  

Kontrolę prowadzi się na karcie kontroli odkładając 
% bł - data bad. 

  

Materiał nie służy jako wzorzec lub kalibrator. 

  

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

background image

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Reguły Westegarda: 

 

 

reakcja 

 1 

2S

 - > X +  2 OS           

 

 

(ostrzeżenie) 

 1 

3 S

 - > X +  3 OS 

 

 

(odrzucenie) 

(RE) 

2S

 -  dwukrotnie  > X +  2 OS 

 

(odrzucenie) 

(SE) 

 

    lub      > X  -  2 OS 

R

4S

 -  jedna 

> X +  2 OS 

 

(odrzucenie)  

(RE) 

następnie jedna  > X -  2 OS 

4

1S

 - czterokrotnie 

> X + 1 OS 

lub czterokrotnie

 

> X -  1 OS 

10

X

 - 

dziesięciokrotnie wynik będzie powyżej lub poniżej średniej 

  

Karta kontrolna - 

nanosi się wynik jako % odchylenia od wartości 

nominalnej. 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Kontrola powtarzalności - stosowana gdy są trudności w uzyskaniu 
trwałego materiału kontrolnego np. pełna krew 

„metoda nieznanego dubletu”   

oznacza się dwukrotnie, niezależnie badany składnik 

oblicza różnicę w wyniku 

przygotowuje zbiór 21 dubletów, oblicza 21 różnic, wylicza średnią 

 

 

2.5 x R(średnie) = 95% oznaczeń = 2S 

oblicza odsetkową wartość wsp. R 

 

[2.5 x R(średnie)] x 100 

 

-------------------------------- 

= błąd oznaczenia < DGB 

 

 

X(średnie) 

  

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Przykład: 

 Oznaczanie hematokrytu: 

 

 

X 1 

 

X 2 

 

R 1 

 

46,5   

47,3   

0,8 

 

 

... 

 

... 

 

... 

 

21 

43,0   

43,5   

0,5 

---------------------------------------------------------- 

 

n=21   

Xśr=46,0 

 

Rśr=0,64 

 

2.5 x Rśr = 2.5 x 0,64 = 1,6 

 

1,6 x 100 / 46 = 

3,5 %

 ( DGB dla Ht = 10%) 

 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Zapobieganie błędom w medycznym laboratorium 

diagnostycznym to QA (Quality Assurance) „system 

zapewniania jakości” w laboratorium. 

 
Definicja QA = Zespół działań powodujących że wynik 

badania jest wiarygodny i może spełnić określone 

zadania diagnostyczne umożliwiającą 

podejmowanie decyzji związanych z praktyką 

medyczną. 

 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Funkcjonowanie procedur zapewnienia jakości QA 

polega na identyfikacji i wyeliminowaniu tych 

czynności w postępowaniu przedanalitycznym które 

mogą zmienić własności fizyko-chemiczne próbki.  

 

Rozwiązaniem jest standaryzacja wszystkich procedur. 

 

Przygotować należy instrukcję zapewnienia jakości 

badań QAM – SOP która opisuje sposób 

postępowania z: 

 

  a. Pacjentem 

  b. Próbką materiału pobraną od pacjenta 

  c. Wynikiem badania 
 

background image

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Wymagania stawiane procedurom badawczym  (np. w formie SOP 

– standard 

operational procedure) 

- minimum informacji: 

1.

cel badania; 

2.

zasada wykorzystywanej procedury; 

3.

analityczne cechy metody: 

liniowość,  

precyzja,  

dokładność wyrażona jako standardowa niepewność pomiaru, 
próg wykrywalności,  

zakres pomiarowy, 

 

błąd systematyczny,  

czułość  

swoistość analityczna); 

4.

rodzaj próbki pierwotnej (z uwzględnieniem rodzaju pojemnika i 
substancji dodatkowych); 

KONTROLA JAKOŚCI BADAŃ LABORATORYJNYCH 

Wymagania stawiane procedurom badawczym  (np. w formie SOP) 

- minimum informacji: 

1.

wymagane wyposażenie i odczynniki lub system badań; 

2.

procedury kalibracyjne 

3.

etapy postępowania; 

4.

procedury kontroli jakości; 

5.

interferencje (np. lipemia, hemoliza, bilirubinemia) i reakcje krzyżowe; 

6.

podstawy procedury obliczania wyników, 

7.

zakres biologicznych wartości referencyjnych; 

8.

zakres wartości wydawanych wyników, 

9.

wartości alarmowe/krytyczne, gdzie ma to zastosowanie; 

10. interpretacja laboratoryjna; 

11.

środki ostrożności; 

12.

potencjalne źródła zmienności