LITANIA DO PRZEMIENIA PAŃSKIEGO 

Kyrie elejson, Chryste elejson 
Chryste usłysz nasz, Chryste wysłuchaj nas 
Ojcze z nieba Boże zmiłuj się nad nami 
Synu Odkupicielu świata Boże, Duchu Święty Boże 
Święta Trójco Jedyny Boże 
Jezu, przy Wcieleniu Twoim przemieniony 
Jezu, Słowo stawszy się Ciałem w nas mieszkające 
Jezu, na górze Tabor przemieniony 
Jezu, Piotra Jakuba i Jana na górę Tabor z sobą biorący 
Jezu, którego twarz zajaśniała jako słońce 
Jezu, którego szaty stały się białe jako śnieg 
Jezu, z Mojżeszem i Eliaszem o zejściu z tego świata rozmawiający 
Jezu, którego jasny obłok zasłonił z uczniami 
Jezu, któremu dał świadectwo Ojciec Przedwieczny 
Jezu, któryś przykazał Apostołom, żeby nie wyjawiali widzenia aż po 
Zmartwychwstaniu Twoim 
Jezu, na Mękę Twoją z góry Tabor zstępujący 
Jezu, w Najświętszym Sakramencie przemieniony 
Jezu, chleb i wino pod postaciami sakramentu w Ciało i Krew przemieniający 
Jezu, Pokarmie Najświętszy, który dajesz życie 
Jezu, przy Męce Twojej przemieniony 
Jezu, przy śmierci Twojej okrutnej przemieniony 
Jezu, przy Zmartwychwstaniu Twoim przemieniony 
Jezu, któryś się przemienił w osobę ogrodnika i płaczącej Magdalenie ukazał 
Jezu, któryś się przemienił w podróżnego przed uczniami idącymi do Emaus 
Jezu, przy Wniebowstąpieniu Twoim przemieniony 
Jezu, przemieniony chwałą i godnością ukoronowany 
Jezu, przemieniony chwało i żywocie nasz 
Jezu, przemieniony wszelkiego pragnienia ostatni terminie 
Jezu, przemieniony dolegliwości życia naszego miłosiernie przemieniający 
 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie 
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami 
Chryste usłysz nasz, Chryste wysłuchaj nas 
Kyrie elejson, Chryste elejson 
 

Módlmy się: 
Boże,  tyś  przy  chwalebnym  Przemienieniu  Jednorodzonego  Syna  Twojego  potwierdził 
tajemnice  świadectwem  wiary  Ojców,  a  przez  głos  wychodzący  z  jasnego  obłoku 
przedziwnie  zapowiedziałeś  doskonałe  przybranie  nas  za  dzieci,  spraw  łaskawie, 
abyśmy  się  stali  współdziedzicami  Króla  chwały  i  tejże  chwały  uczestnikami.  Przez 
Chrystusa Pana naszego. Amen. 

 

ROZWAŻANIE 

 

Na  górze  Przemienienia,  która  stała  się  sanktuarium  Pańskim,  Apostołowie 

przeżyli głęboko obecność Boga. "Zobaczyli Jego chwałę", a "z obłoku dał się słyszeć 
głos: Ten jest Synem moim wybranym, Jego słuchacie" (Łk 9, 32-33). Przeżyli również 
obecność  świętych  mężów  Mojżesza  i  Eliasza,  którzy  rozmawiali  z  Jezusem  "o  Jego 
odejściu,  którego  miał  dokonać  w  Jerozolimie".  Przeżycie  obecności  Pana  i  jego 
Świętych  dało  im  niewypowiedzianą  radość.  Dlatego  Piotr,  gdy  zobaczył.  że  Mojżesz  
i Eliasz "chcieli odejść od Jezusa", zawołał: "Mistrzu! Dobrze nam tu być, rozbijemy tu 
trzy  namioty,  jeden  dla  Ciebie,  jeden  dla  Mojżesza  i  jeden  dla  Eliasza".  Historia 
zbawienia  jest  historią  spotkań  Boga  z  ludźmi.  Rzec  można,  że  w  biegu  historii 
zbawienia szczęście Mojżesza, jakie przeżywał on, gdy rozmawiał z Bogiem w Namiocie 
Spotkania,  przemieni  się  w  szczęście  Piotra,  jakie  przeżywał  w  sanktuarium  Swojego 
Pana Przemienionego i przemienia się w szczęście tych, którzy przychodzą do kościoła 
parafialnego Ołpinach. 

"Dobrze  nam  tu  być"  (Łk  9,  33).  Tu  bowiem  jest  obecny  duchowo  "Bóg,  który 

Ciało  Swoje  Ukrzyżowane  i  Zmartwychwstałe  uczynił  świątynią":  w  nim  był  i  będzie 
nadal  Bóg,  który  swój  Przybytek  wybrał,  aby  w  Tajemnicy  Przemienienia  rozdawać 
hojnie swoje łaski. Bóg bowiem przez to miejsce prowadzi i nadal chce prowadzić nas 
do  jedynego  sanktuarium  w  ojczyźnie  niebieskiej.  Tym  jedynym  sanktuarium 
niebieskim  będzie  Sam  "Pan  Bóg  Wszechmogący  oraz  Baranek".  Sanktuarium 
niebieskie,  jak  objawił  Chrystus  Swojemu  ukochanemu  uczniowi  Janowi,  nie  będzie 
potrzebowało  "słońca  ani  księżyca,  bo  chwała  Boga  je  oświetliła,  a  jego  lampą  
-  Baranek"(  Ap  21,  22  -  23  ).  W  sanktuarium  niebieskim  Bóg  "zasiadający  na  tronie 
nad  tymi,  którzy  wędrowali  do  Jego  ziemskich  sanktuariów  rozciągnie  namiot"  i  "nie 
będą już pragnąć i nie porazi ich słońce ani żaden upał, bo paść ich będzie Baranek, 
który jest pośrodku tronu, i poprowadzi ich do źródeł wód życia: i każdą łzę otrze z ich 
oczu"(Ap  7,  15  -17).  Bóg  oglądany  przez  nas  "twarzą  w  twarz"  (Kor13,12)  stanie  się 
"wszystkim dla wszystkich" (2 Kor 5,28) i sam będzie naszym niebieskim sanktuarium.