background image

DECYZJE 

DECYZJE 

KONSUMENTA

KONSUMENTA

background image

ELASTYCZNO

ŚĆ

 DOCHODOWA POPYTU 

Popyt 

proporcjonalny

Popyt 

nieelastyczny

Popyt doskonale 

elastyczny

Popyt doskonale 

nieelastyczny

Popyt odwrotnie 

elastyczny

Dobra 

codziennego 

użytku 

Dobra 

zaspokajające 

potrzeby 

podstawowe, 

głównie żywność 

(dobra 

podstawowe)

Dobra wyższego 

rzędu i dobra 

luksusowe

Dobra niezbędne

Dobra, z których 

rezygnujemy 

przy wzroście 

dochodów (dobra 

gorszego 

gatunku, 

podrzędne)

Rodzaj dóbr

Elastyczność 

dochodowa 

popytu

Zmiana 

wielkości popytu

Zmiana udziału 

w budżecie, 

gdy budżet 

wzrasta

Przykłady

Popyt jest tym bardziej elastyczny, im wi

ę

ksza 

jest liczba bliskich substytutów, im wi

ę

kszy jest 

udział danego dobra w wydatkach konsumentów i 
im dłu

ż

szy czas upłynie od zmiany ceny.

popytu

gdy budżet 

wzrasta

d. luksusowe

E > 1

Popyt rośnie 
szybciej niż 
dochód

Wzrost

Jachty

d. pierwszej 
potrzeby

0 < E < 1

Popyt rośnie 
wolniej niż dochód

Spadek

Żywność

d. niższego 
rzędu

E < 0

Popyt spada, gdy 
dochód rośnie

Spadek

Chleb

background image

Koszt alternatywny 

– danego działania to warto

ść

 wszystkiego co musieli

ś

my 

po

ś

wi

ę

ci

ć

, by móc podj

ąć

 działanie.

– to warto

ść

 najbardziej cennej nie wykorzystanej 

alternatywy

Zasada optymalizacji kosztów i korzy

ś

ci

– dane działanie powinno podj

ąć

 si

ę

 tylko wtedy, gdy 

korzy

ść

 wynikaj

ą

ca z podj

ę

cia działania jest wi

ę

ksza ni

ż

 

korzy

ść

 wynikaj

ą

ca z podj

ę

cia działania jest wi

ę

ksza ni

ż

 

jego koszt. 

W gospodarce rynkowej zachowaniami producentów i 
konsumentów rz

ą

dzi ten sam motyw: maksymalizacja 

korzy

ś

ci materialnych:

u producentów – zysk 

u konsumentów – u

ż

yteczno

ść

.

background image

TEORIA U

Ż

YTECZNO

Ś

CI

celem działalno

ś

ci konsumenta jest maksymalizacja 

u

ż

yteczno

ś

ci (satysfakcji) czerpanej ze spo

ż

ycia 

koszyka dóbr (które mo

ż

e on naby

ć

 przy danym 

dochodzie nominalnym i danych cenach) oraz z czasu 
wolnego.

Optymalizacja funkcji celu wymaga podejmowania 
decyzji dotycz

ą

cych:

decyzji dotycz

ą

cych:

wyboru struktury konsumpcji bie

żą

cej

wyboru ilo

ś

ci czasu pracy i czasu wolnego

optymalizacji konsumpcji w czasie, czyli podj

ę

cie 

decyzji o wielko

ś

ci oszcz

ę

dno

ś

ci.

Równowaga konsumenta – stan stabilno

ś

ci 

zwyczajów nabywczych konsumenta, przy których 
osi

ą

ga on maksymaln

ą

 satysfakcj

ę

background image

Decyzje konsumenta co do wielko

ś

ci zakupów 

uwzgl

ę

dniaj

ą

:

zrównanie si

ę

 u

ż

yteczno

ś

ci kra

ń

cowych z cenami 

rynkowymi
suma kosztów musi by

ć

 równa alternatywnemu 

kosztowi  zakupu (koszt czasu, poszukiwania, itp.)
dochód, zjawisko substytucji, gusty i preferencje.

Model zachowania konsumentów bada:                        

Model zachowania konsumentów bada:                        
prawidłowo

ś

ci kieruj

ą

ce zachowaniem konsumentów 

i czynników wpływaj

ą

cych na te zachowania.

i obja

ś

nia:

zachowanie nabywców;
pozwala przewidywa

ć

 reakcje konsumentów na 

zmian

ę

 warunków rynkowych;

jak rynek okre

ś

la co mog

ą

 osi

ą

gn

ąć

 przy swoich 

dochodach i danych cenach.

background image

Konsumpcja – jest funkcj

ą

 rosn

ą

c

ą

 dochodu 

wraz ze wzrostem dochodu konsumpcja ro

ś

nie do 

pewnego momentu, bo skłonno

ść

 do konsumpcji 

maleje.    

S

k

= K/D

Kra

ń

cowa skłonno

ść

 do konsumpcji – stosunek 

przyrostu konsumpcji do przyrostu dochodu

przyrostu konsumpcji do przyrostu dochodu

KS

k

K/

D

U

ż

yteczno

ść

 - okre

ś

lenie subiektywnej przyjemno

ś

ci, 

lub zadowolenia płyn

ą

cego z konsumpcji dóbr i usług. 

U

ż

yteczno

ść

 dobra - wynika z jego zdolno

ś

ci do 

zaspokojenia pewnych potrzeb. 

background image

U

ż

yteczno

ść

 całkowita (UC) - suma satysfakcji z 

konsumowanej ilo

ś

ci dobra lub usługi. Ro

ś

nie wraz ze 

wzrostem konsumpcji a

ż

 do pełnego zaspokojenia 

potrzeby.

gdzie: Q - ilo

ść

 konsumowanego dobra „i” = 0,....,n

U C =

Q

i

i = 0

n

Im wi

ę

cej konsument nabywa dóbr, tym wi

ę

cej 

potrzeb zaspokaja za ich pomoc

ą

.

Dobro jest tym u

ż

yteczniejsze im intensywniej 

zaspokaja okre

ś

lon

ą

 potrzeb

ę

.

W miar

ę

 zaspokajania potrzeb trac

ą

 one na 

intensywno

ś

ci.                   

background image

U

ż

yteczno

ść

 kra

ń

cowa/marginalna (Uk, UM):

Dodatkowa satysfakcja uzyskana przez 
konsumenta ze spo

ż

ycia ka

ż

dego kolejnego dobra 

lub usługi.

Przyrost zadowolenia jakie powstaje w wyniku 
zwi

ę

kszania (zmniejszania) spo

ż

ycia dobra o 

UM =

 UC

 Q

i

kolejn

ą

 jednostk

ę

.

Jest stosunkiem przyrostu u

ż

yteczno

ś

ci całkowitej 

do minimalnego przyrostu dobra o jednostk

ę

,

background image

Q

Krzywa u

ż

yteczno

ś

ci

całkowitej

Uc

Ilo

ść

0

1

2

3

4

najedzony

głodny

Ilo

ść

0

1

2

3

4

Q

Krzywa u

ż

yteczno

ś

ci

kra

ń

cowej

Uk

Ilo

ść

0

1

2

3

4

najedzony

głodny

background image

I Prawo Gossena
Prawo malej

ą

cej u

ż

yteczno

ś

ci kra

ń

cowej 

Zadowolenie z konsumpcji pierwszej jednostki dobra 
jest wi

ę

ksze ni

ż

 nast

ę

pnej tzn., ze u

ż

yteczno

ść

 

kolejnych jednostek jest coraz mniejsza. 

II Prawo Gossena
Prawo wyrównywania si

ę

 u

ż

yteczno

ś

ci 

Prawo wyrównywania si

ę

 u

ż

yteczno

ś

ci 

kra

ń

cowej

Maksymalne zadowolenie z konsumpcji dobra A i B 
konsument osi

ą

ga wtedy, gdy stosunek u

ż

yteczno

ś

ci 

kra

ń

cowych tych dóbr zrówna si

ę

 z relacj

ą

 ich cen.

U

k

(A)

P(A)

U

k

(B) = P(B)

background image

Teoria

wyboru

konsumenta

opiera

si

ę

na

zało

ż

eniu,

ż

e konsument dokonuje wyboru dóbr

na podstawie swoich preferencji, które układa
hierarchicznie wg u

ż

yteczno

ś

ci ka

ż

dego z nich.

Konsument mo

ż

e wej

ść

w posiadanie wielu dóbr,

które mog

ą

zaspokaja

ć

jego potrzeby. St

ą

d

d

ąż

enie

do

uzyskania

najwy

ż

szego

zadowolenia czyli maksymalizacji u

ż

yteczno

ś

ci

całkowitej

jest

zwi

ą

zane

z

konieczno

ś

ci

ą

rezygnacji

z

dóbr

dostarczaj

ą

cych

mniej

satysfakcji.

Konsument stoi przed konieczno

ś

ci

ą

wyboru

pewnej kombinacji rodzaju i ilo

ś

ci dóbr.

Jego istot

ę

opisuje kategoria krzywej oboj

ę

tno

ś

ci

konsumenta

-

kombinacji

konsumowanych

dóbr.

background image

Krzywa oboj

ę

tno

ś

ci konsumenta – obejmuje wszelkie 

mo

ż

liwe kombinacje dwóch dóbr, daj

ą

ce mu taki sam 

poziom zadowolenia.

Krzywe oboj

ę

tno

ś

ci nie mog

ą

 si

ę

 przecina

ć

 Wyra

ż

aj

ą

 

one zasad

ę

 malej

ą

cej kra

ń

cowej stopy substytucji.

background image

Wzrost cen lub zmniejszenie si

ę

 dochodów powoduje 

przesuni

ę

cie si

ę

 na ni

ż

sz

ą

 krzyw

ą

 oboj

ę

tno

ś

ci.

Obni

ż

ka cen lub wzrost dochodów konsumenta 

powoduje, 

ż

e mo

ż

e on naby

ć

 wi

ę

cej danego dobra. 

Krzywa dochód-konsumpcja 
– poł

ą

czenie kolejnych punktów optimum konsumenta, 

wynikaj

ą

ce ze zmiany dochodów

Krzywa cena-konsumpcja 
– poł

ą

czenie kolejnych punktów optimum konsumenta, 

– poł

ą

czenie kolejnych punktów optimum konsumenta, 

wynikaj

ą

ce ze zmian cen na dobro X

Krzywa cena-konsumpcja

background image

Interpretacja krzywej oboj

ę

tno

ś

ci konsumenta:

• ka

ż

da kombinacja daje konsumentowi takie same 

zadowolenie,

• dana krzywa oboj

ę

tno

ś

ci charakteryzuje si

ę

 

stałym poziomem zadowolenia,

• posiada ona nachylenie ujemne, które zmniejsza 

si

ę

 w miar

ę

 zwi

ę

kszania konsumpcji dobra 

si

ę

 w miar

ę

 zwi

ę

kszania konsumpcji dobra 

odło

ż

onego na osi rz

ę

dnych,

• krzywych oboj

ę

tnych mo

ż

e by

ć

 niesko

ń

czenie 

wiele, a ich wzajemne poło

ż

enie wskazuje na 

ż

nice w poziomach zadowolenia konsumenta,

• poziom zadowolenia wzrasta w miar

ę

 

przesuwania si

ę

 konsumenta z krzywej 

oboj

ę

tno

ś

ci poło

ż

onej ni

ż

ej, na poło

ż

on

ą

 wy

ż

ej.

background image

Układy krzywych oboj

ę

tno

ś

ci wskazuj

ą

ż

e:

• wszystkie dobra i usługi b

ę

d

ą

ce przedmiotem 

zachowa

ń

 nabywczych konsumentów tworz

ą

 swego 

rodzaju kosze konsumpcji,

• wzrost ilo

ś

ci jednego z dóbr lub usług w koszu 

konsumpcji powoduje wzrost jego rangi
powoduj

ą

c jednocze

ś

nie zmniejszenie ilo

ś

ci 

drugiego dobra lub usługi,

• kosze konsumpcji s

ą

 ró

ż

ne, nie ma dwóch takich 

• kosze konsumpcji s

ą

 ró

ż

ne, nie ma dwóch takich 

samych koszy - je

ś

li ilo

ść

 jednego dobra lub usługi 

na jednej z krzywych oboj

ę

tno

ś

ci jest równa ich 

ilo

ś

ci z kosza umiejscowionego na innej krzywej 

oboj

ę

tno

ś

ci, to kosze te ró

ż

ni

ą

 si

ę

 ilo

ś

ci

ą

 drugiego 

dobra lub usługi,

• konsument wzgl

ę

dnie wysoko ceni te dobra, 

których jest mało, nisko za

ś

 ceni te dobra, których 

jest du

ż

o.

background image

Przy zało

ż

eniu, 

ż

e dochód konsumenta jest stały -

zmiana ceny dobra wywołuje okre

ś

lone zmiany w 

popycie konsumentów zwane

efektem substytucyjnym lub dochodowym

Efekt substytucyjny - zast

ę

powanie dobra 

dro

ż

szego dobrem ta

ń

szym, które mo

ż

zrealizowa

ć

 okre

ś

lon

ą

 potrzeb

ę

.

Konsumenci d

ążą

 do uzyskiwania zadowolenia 

Konsumenci d

ążą

 do uzyskiwania zadowolenia 

(satysfakcji) po jak najni

ż

szym koszcie.

Efekt dochodowy - wzrost cen dóbr, przy stałym 

dochodzie konsumentów powoduje, 

ż

e mog

ą

 oni 

kupowa

ć

 mniej.  

Wzrost cen dóbr powoduje 

ż

e spada siła nabywcza 

dochodu (spada dochód realny).

background image

Ilo

ść

dobra

Y

A

I

2

B

C

y

1

y

y

DP

Py

Ilo

ść

dobra

X

0

DP

Px'

DP

Px

I

1

DP'

Px'

C

y

1

x

1

x

x

Efekt całkowity
Efekt substytucyjny
Efekt dochodowy

background image

Substytucyjno

ść

 dóbr - to mo

ż

liwo

ść

 zaspokojenia 

okre

ś

lonej potrzeby konsumpcj

ą

 ró

ż

nych, zamiennych 

wzgl

ę

dem siebie dóbr i usług, daj

ą

cych konsumentowi 

takie samo zadowolenie. 

Zwi

ę

kszenie konsumpcji jednego dobra wymaga 

zmniejszenia konsumpcji drugiego dobra.

Rozmiary substytucyjno

ś

ci jednego dobra przez drugie 

pozwala okre

ś

li

ć

 analiza krzywej oboj

ę

tno

ś

ci 

konsumenta. 

konsumenta. 

Kra

ń

cowa Stopa Substytucji KSS – okre

ś

la ilo

ś

ciowe 

zmniejszenie konsumpcji dobra Y spowodowane 
zwi

ę

kszeniem konsumpcji dobra X.

y

x

y

x

C

C

UK

UK

X

Y

X

Y

KSS

=

=

=

=

background image

Marginalna stopa substytucji
Okre

ś

la z jakiej ilo

ś

ci dobra Y nale

ż

y zrezygnowa

ć

aby zwi

ę

kszy

ć

 konsumpcj

ę

 dobra X o jednostk

ę

Rozpatrywana jest na krzywej oboj

ę

tno

ś

ci badanych 

dóbr.

background image

Prawo malej

ą

cej kra

ń

cowej (marginalnej) stopy 

substytucji - konsument zwi

ę

kszaj

ą

c konsumpcj

ę

 jest 

skłonny rezygnowa

ć

 z coraz mniejszych ilo

ś

ci dobra Y 

w zamian za powi

ę

kszenie konsumpcji dobra X o 

dodatkow

ą

 jednostk

ę

.

Wielko

ść

konsumpcji

0

konsumpcji

dobra Y

Y

Y

Y

X

X

X

Wielko

ść

 konsumpcji

dobra X

background image

Zachowania nabywcze ka

ż

dego konsumenta 

uzale

ż

nione s

ą

 od wielko

ś

ci 

ś

rodków 

pieni

ęż

nych, którymi dysponuje. 

Ź

ródłem dochodów bud

ż

etowych konsumentów                    

w wi

ę

kszo

ś

ci przypadków s

ą

 dochody płacowe 

i pozapłacowe

W sumie dochody płacowe i pozapłacowe tworz

ą

 

W sumie dochody płacowe i pozapłacowe tworz

ą

 

stron

ę

 przychodów w bud

ż

ecie konsumenta.

Bud

ż

et konsumenta

• jest zawsze wielko

ś

ci

ą

 dan

ą

• jest czynnikiem ograniczaj

ą

cym zachowania 

konsumenta

background image

Linia

(krzywa)

bud

ż

etowa

przedstawia

najlepsze z mo

ż

liwych koszyki dóbr, które

mo

ż

e naby

ć

konsument rozporz

ą

dzaj

ą

cy

okre

ś

lonym dochodem, przy zało

ż

eniu,

ż

e

cały dochód przeznacza na konsumpcj

ę

.

Pod krzyw

ą

bud

ż

etow

ą

le

żą

punkty, którym

odpowiadaj

ą

dost

ę

pne

dla

danego

odpowiadaj

ą

dost

ę

pne

dla

danego

konsumenta koszyki dóbr, których nabycie
nie wymaga wydania całego posiadanego
przez konsumenta dochodu.

Punkty znajduj

ą

ce si

ę

nad krzyw

ą

bud

ż

etow

ą

nie s

ą

osi

ą

galne dla danego konsumenta ze

wzgl

ę

du na zbyt mały dochód.

background image

Ograniczenie bud

ż

etu konsumenta przyjmuje 

posta

ć

:

DP  

≥≥≥≥

Qx * Px  +  Qy * Py

gdzie: 
DP 

- stały dochód konsumenta (w danym okresie)

Px, Py - ceny nominalne dóbr ukształtowane przez rynek
x, y 

- dobra konsumpcyjne.

0

Ilo

ść

dobra Y

2

4

6

8

10

1

2

3

4

Ilo

ść

 dobra X

Linia budżetowa

5

DP

Px

DP

Py

background image

Linia bud

ż

etu = linia ogranicze

ń

 bud

ż

etowych)

pokazuje kombinacje dóbr, które mog

ą

 by

ć

 zrealizowane 

przez gospodarstwo domowe przy danym dochodzie 
pieni

ęż

nym i przy danych cenach. Linia ta oddziela 

kombinacje osi

ą

galne od nieosi

ą

galnych. Poni

ż

ej linii 

bud

ż

etowej znajduj

ą

 si

ę

 kombinacje osi

ą

galne przy 

danym dochodzie, powy

ż

ej za

ś

 nieosi

ą

galne. 

Zmiana nachylenia linii 
ogranicze-nia bud

ż

etowego na 

skutek zmiany ceny dobra X

Zmiana nachylenia linii 
ogranicze-nia bud

ż

etowego na 

skutek zmiany ceny dobra Y

4

6

ILO

ŚĆ

 DOBRA X

background image

Przesuni

ę

cie linii ograniczenia bud

ż

etowego na skutek zmiany dochodu

ILO

ŚĆ

 DOBRA X

Równowaga konsumenta 
jest to optymalna sytuacja, w której przy okre

ś

lonym 

dochodzie i ustalonych na rynku cenach dochodzi do 
zaspokojenia w stopniu najwy

ż

szym preferencji 

konsumenta. Oznacz to, 

ż

e konsument nie jest wtedy 

zainteresowany zmian

ą

 osi

ą

gni

ę

tej kombinacji 

konsumowanych dóbr.

background image

Punkt równowagi konsumenta – maksymalne 
zadowolenie z konsumpcji (optimum konsumenta)

R

ó

wnanie linii 

budżetowej:

a

a

b

p

B

q

p

p

q

+

=

Kąt nachylenia linii budżetowej zależy od relacji
cen d

ó

br a i b, natomiast położenie względem

początku układu wsp

ó

łrzędnych związane jest z

poziomem dochod

ó

w realnych.

b

a

b

b

p

q

p

q

+

=

background image

Krzywa oboj

ę

tno

ś

ci wyra

ż

a pragnienia i upodobania 

konsumenta, natomiast krzywa bud

ż

etowa okre

ś

la jego 

realne mo

ż

liwo

ś

ci.

Punkt równowagi konsumenta b

ę

dzie si

ę

 znajdował w 

punkcie styczno

ś

ci krzywej bud

ż

etowej i krzywej 

oboj

ę

tno

ś

ci. przedstawia optymaln

ą

 tzn. najlepsz

ą

 

kombinacj

ę

 dóbr osi

ą

galn

ą

 dla konsumenta. 

Punkty le

żą

ce poni

ż

ej punktu styczno

ś

ci krzywej 

bud

ż

etowej z krzyw

ą

 oboj

ę

tno

ś

ci reprezentuj

ą

 ni

ż

szy 

bud

ż

etowej z krzyw

ą

 oboj

ę

tno

ś

ci reprezentuj

ą

 ni

ż

szy 

poziom u

ż

yteczno

ś

ci, 

Punkty le

żą

ce powy

ż

ej punktu styczno

ś

ci s

ą

 

nieosi

ą

galne ze wzgl

ę

du na zbyt niski dochód. 

Na zmiany stanu równowagi maj

ą

 wpływ ceny dóbr i 

usług nabywanych przez konsumenta oraz poziom jego 
dochodów. 

background image

Optimum bud

ż

etowe konsumenta = maksymalna 

korzy

ść

 z konsumpcji

Ilo

ść

dobra

Y

Linia budżetowa

PUNKT OPTIMUM

KSSxy = Px / Py

Ilo

ść

 dobra X

0

Y

I

1

I

2

I

3

Mapa (krzywe)

obojetności

PUNKT OPTIMUM

background image

Model decyzji konsumenta opiera si

ę

 na zało

ż

eniu, 

ż

konsument, przy danym ograniczeniu bud

ż

etowym, stara 

si

ę

 osi

ą

gn

ąć

 maksymalny poziom u

ż

yteczno

ś

ci.

gdzie:

B

q

p

q

q

q

q

U

n

i

i

i

n

i

=

1

2

1

max

)

,

...

,

,

....

,

,

(

i

- cena dobra i ;  (  i = 1, 2, ..., n )  ;

i

- ilo

ść

 dobra i ;

B - ograniczenie bud

ż

etowe

Analiza uproszona   (dwa dobra :  a i b)

B

q

p

q

p

q

q

U

b

b

a

a

b

a

+

max

)

,

(

background image

Krzywa oboj

ę

tno

ś

ci 

przedstawia wszystkie kombinacje ilo

ś

ciowe dóbr, które 

dla konsumenta s

ą

 oboj

ę

tne.

Szereg oboj

ę

tno

ś

ci 

zestawienie ilo

ś

ciowych kombinacji konsumpcji dwóch 

dóbr.

Mapa oboj

ę

tno

ś

ci 

Mapa oboj

ę

tno

ś

ci 

to system krzywych oboj

ę

tno

ś

ci, które charakteryzuj

ą

 si

ę

 

innym poziomem zadowolenia konsumenta w 
porównaniem z krzyw

ą

 wyj

ś

ciow

ą

, ale jednakowym dla 

całej krzywej.Krzywe oboj

ę

tno

ś

ci wyra

ż

aj

ą

 jego 

indywidualne upodobania propozycji konsumowanych 
dóbr. Im wy

ż

ej jest poło

ż

ona krzywa oboj

ę

tno

ś

ci tym 

wy

ż

sze jest spo

ż

ycie obu dóbr. Mi

ę

dzy tymi dobrami 

wyst

ę

puje zjawisko substytucyjno

ś

ci. 

background image

Nadwy

ż

ka konsumenta 

Nadwy

ż

ka konsumenta 

Zało

ż

enie: rynek znajduje si

ę

 w stanie równowagi a 

jednostka danego dobra kosztuje Po. 

Przebieg krzywej popytu wskazuje, 

ż

e istniej

ą

 

konsumenci, którzy byliby skłonni naby

ć

 to dobro po 

cenie wy

ż

szej ni

ż

 cena równowagi rynkowej Po. 

Przy cenie jednostkowej P1, konsumenci byliby skłonni 
naby

ć

 q1 jednostek dobra. Ta grupa konsumentów 

naby

ć

 q1 jednostek dobra. Ta grupa konsumentów 

osi

ą

ga korzy

ść

 z faktu, 

ż

e cena rynkowa jest ni

ż

sza ni

ż

 

cena, za któr

ą

 byliby skłonni naby

ć

 dane dobro. 

background image

Nadwy

ż

ka konsumenta 

Nadwy

ż

ka konsumenta 

Ilustracj

ą

 graficzn

ą

 nadwy

ż

ki konsumenta jest pole 

powierzchni pomi

ę

dzy prost

ą

 p = po, krzyw

ą

 popytu p = 

f(q) oraz osi

ą

 pionow

ą

 układu współrz

ę

dnych. 

Aby obliczy

ć

 nadwy

ż

k

ę

 konsumenta nale

ż

y od pola 

powierzchni znajduj

ą

cego si

ę

 pod wykresem funkcji 

popytu dla q = 0 do q = qo odj

ąć

 pole powierzchni 

znajduj

ą

ce si

ę

 pod prost

ą

 p = po tak

ż

e dla q = 0 do q = 

znajduj

ą

ce si

ę

 pod prost

ą

 p = po tak

ż

e dla q = 0 do q = 

qo. W tym celu wykorzystana zostanie całka oznaczona: 

Poniewa

ż

 funkcja popytu została oznaczona jako p = f(q), 

wówczas: 

background image

Nadwy

ż

ka producenta

Nadwy

ż

ka producenta

Zało

ż

enie: rynek znajduje si

ę

 w stanie równowagi a 

jednostka danego dobra kosztuje Po. 

Przebieg krzywej poda

ż

y wskazuje, 

ż

e istniej

ą

 

producenci, którzy byliby skłonni sprzeda

ć

 dane dobro 

po cenie ni

ż

szej ni

ż

 cena równowagi rynkowej Po. 

Przykładowo przy cenie jednostkowej P1, producenci ci 
byliby skłonni sprzeda

ć

 q1 jednostek dobra. Ta grupa

byliby skłonni sprzeda

ć

 q1 jednostek dobra. Ta grupa

producentów osi

ą

ga korzy

ść

 z faktu, 

ż

e cena rynkowa 

jest wy

ż

sza ni

ż

 cena, po której byliby skłonni sprzeda

ć

 

dane dobro. 

background image

Całkowit

ą

 korzy

ść

 finansow

ą

 ogółu producentów, którzy byliby skłonni 

sprzeda

ć

 jednostk

ę

 danego dobra, po cenie ni

ż

szej ni

ż

 cena 

równowagi rynkowej jest nazywana nadwy

ż

k

ą

 producenta 

i oznaczane skrótem PS. 
Ilustracj

ą

 graficzn

ą

 nadwy

ż

ki producenta jest pole powierzchni 

pomi

ę

dzy prost

ą

 p = po, krzyw

ą

 poda

ż

y p = g(q) oraz osi

ą

 pionow

ą

 

układu współrz

ę

dnych. 

Aby obliczy

ć

 nadwy

ż

k

ę

 konsumenta nale

ż

y od pola powierzchni 

znajduj

ą

cego si

ę

 pod prost

ą

 

p = po dla q = 0 do q = qo 
odj

ąć

 pole powierzchni znajduj

ą

ce si

ę

 pod wykresem funkcji poda

ż

tak

ż

e dla q = 0 do q = qo. W tym celu wykorzystana zostanie całka 

tak

ż

e dla q = 0 do q = qo. W tym celu wykorzystana zostanie całka 

oznaczona:

Poniewa

ż

 funkcja popytu została oznaczona jako p = g(q), wówczas: 

background image

DECYZJE 

DECYZJE 

PRODUCENTA

PRODUCENTA

PRODUCENTA

PRODUCENTA

background image

ZALEŻNOŚĆ MIĘDZY CENOWĄ ELASTYCZNOŚCIĄ POPYTU A 
ZMIANAMI PRZYCHOD

Ó

W PRZEDSIĘBIORSTWA

P

Q

U

=

Od reakcji konsument

ó

w na zmianę ceny zależy wzrost lub spadek 

przychod

ó

w całkowitych przedsiębiorstwa (U). Przychody 

przedsiębiorstwa mają ścisły związek z charakterem elastyczności 
cenowej popytu.
Jeśli popyt ma charakter elastyczny |E

D

| > 1 w

ó

wczas

wraz ze wzrostem ceny maleją przychody całkowite 
przedsiębiorstwa

2zł/kg x 10kg = 20zł

2,5zł/kg x 7kg = 17,5zł

wraz ze spadkiem ceny wzrastają przychody całkowite 

wraz ze spadkiem ceny wzrastają przychody całkowite 
przedsiębiorstwa

2zł/kg x 10kg = 20zł         1,5zł/kg x 15kg = 22,5zł

Jeśli popyt ma charakter nieelastyczny |E

D

| < 1 w

ó

wczas

wraz ze wzrostem ceny wzrastają przychody całkowite 
przedsiębiorstwa

2zł/kg x 10kg = 20zł        2,5zł/kg x 9kg = 22,5zł

wraz ze spadkiem ceny maleją przychody całkowite 
przedsiębiorstwa

2zł/kg x 10kg = 20zł        1,5zł/kg x 12kg = 18zł

Jeśli popyt ma charakter jednostkowy |E

D

| = 1 w

ó

wczas

wraz ze wzrostem lub spadkiem przychody całkowite 
przedsiębiorstwa nie zmieniają się

background image

Popyt elastyczny

Popyt nieelastyczny

Wzrost ceny powoduje ograniczenie 
sprzeda

ż

y

Wzrost ceny nie powoduje ograniczenia 
sprzeda

ż

y

Przychody ze sprzeda

ż

y malej

ą

Przychody ze sprzeda

ż

y rosn

ą

Opłaca si

ę

 obni

ż

a

ć

 cen

ę

Opłaca si

ę

 podnosi

ć

 cen

ę

ELASTYCZNO

ŚĆ

 POPYTU I ZMIANY 

PRZYCHODÓW PRZEDSI

Ę

BIORSTW

Dobra maj

ą

ce substytuty

Dobra nie maj

ą

ce substytutów 

Dobra luksusowe

Dobra pierwszej potrzeby 

Elastyczno

ść

 

popytu

Cena ro

ś

nie

Cena maleje

|Ep| > 1

Przychód całkowity maleje

Przychód całkowity ro

ś

nie

|Ep| < 1

Przychód całkowity ro

ś

nie

Przychód całkowity maleje

|Ep| = 1

Przychód całkowity nie zmienia si

ę

Przychód całkowity nie zmienia si

ę

background image

Koszt wytworzenia dowolnej wielko

ś

ci produkcji zale

ż

od wielko

ś

ci nakładów poszczególnych czynników 

produkcji oraz ich cen.

Je

ś

li przedsi

ę

biorstwo chce natychmiast zwi

ę

kszy

ć

 

produkcj

ę

, mo

ż

e to uczyni

ć

 przez zwi

ę

kszenie nakładów 

tylko niektórych czynników produkcji. Mo

ż

e zakupi

ć

 

wi

ę

cej surowców, zu

ż

y

ć

 wi

ę

cej energii, czy zaanga

ż

owa

ć

 

wi

ę

cej siły roboczej musi jednak zadowoli

ć

 si

ę

 

posiadanymi ju

ż

 budynkami oraz urz

ą

dzeniami. St

ą

posiadanymi ju

ż

 budynkami oraz urz

ą

dzeniami. St

ą

ż

nica mi

ę

dzy stałymi i zmiennymi czynnikami produkcji. 

Stały czynnik produkcji to taki, którego ilo

ść

 nie mo

ż

by

ć

 zwi

ę

kszona w krótkim okresie (np. budynki). 

Zmienny czynnik produkcji to taki, którego ilo

ść

 mo

ż

wzrosn

ąć

 w krótkim okresie.

Rozró

ż

nienie to pozwala zrozumie

ć

, czym jest krótki i 

długi okres.

background image

Krótki okres to okres, w którym przynajmniej jeden z 
czynników produkcji jest stały, a wielko

ść

 produkcji mo

ż

wzrasta

ć

 tylko przez zwi

ę

kszenie ilo

ś

ci czynników 

zmiennych.

Długi okres to czas wystarczaj

ą

co długi do tego, aby 

zmienia

ć

 nakłady wszystkich czynników. Wystarczaj

ą

co 

długi, aby przedsi

ę

biorstwo zbudowało drug

ą

 fabryk

ę

 czy 

zainstalowało nowe maszyny.

Produkcja w krótkim okresie podlega parwu malej

ą

cych 

przychodów: 

Je

ż

eli przedsi

ę

biorstwo krótkookresowo i statyczne, 

zakłada niezmienno

ść

 techniki i b

ę

dzie zwi

ę

kszało o t

ę

 

sam

ą

 jednostk

ę

 nakład jednego czynnika, nie zmieniaj

ą

ilo

ś

ci pozostałych czynników, to wynikaj

ą

ce st

ą

d przyrosty 

produkcji b

ę

d

ą

 coraz mniejsze.

background image

Koszt alternatywny - to warto

ść

 najbardziej cennej nie 

wykorzystanej alternatywy. Warto

ść

 produkcji, której nie 

realizujemy lub z której rezygnujemy w tym celu, aby 
zwi

ę

kszy

ć

 produkcj

ę

 innych dóbr. 

Koszty produkcji zale

żą

 od wykorzystywanych czynników 

produkcji. Im wi

ę

cej czynników jest zu

ż

ywanych, tym 

wy

ż

sze s

ą

 koszty. 

Zale

ż

no

ść

 ta opiera si

ę

 na dwóch elementach:

wydajno

ś

ci czynników produkcji 

wydajno

ś

ci czynników produkcji 

im wy

ż

sza wydajno

ść

 czynników produkcji, tym 

mniejsza ich ilo

ść

 b

ę

dzie potrzebna do wytworzenia 

danej wielko

ś

ci produkcji, czyli tym ni

ż

szy b

ę

dzie 

koszt produkcji;
cen czynników produkcji 
im wy

ż

sze b

ę

d

ą

 ich ceny, tym wy

ż

szy koszt produkcji. 

W krótkim okresie niektóre czynniki produkcji s

ą

 stałe. 

background image

Koszty stałe (TFC)

koszty, których wielko

ść

 nie zmienia si

ę

 przy zmianie 

wielko

ś

ci produkcji. (wydatki, zwi

ą

zane s

ą

 z 

funkcjonowaniem firmy.

Koszty zmienne (TVC)

koszty, których wielko

ść

 zmienia si

ę

 przy zmianie 

wielko

ś

ci produkcji (np. koszty zu

ż

ytych surowców, 

materiałów, koszty eksploatacji maszyn i urz

ą

dze

ń

).

Koszty całkowite (TC) TC = TVC + TFC.

suma całkowitych kosztów stałych i zmiennych.

suma całkowitych kosztów stałych i zmiennych.

Je

ż

eli koszty całkowite podzielimy przez ilo

ść

 produkcji 

otrzymamy koszt jednostkowy.
Koszty kra

ń

cowe 

okre

ś

lone s

ą

 przyrostem kosztów całkowitych w 

stosunku do przyrostu produkcji.

Koszty przeci

ę

tne 

zmienne lub całkowite wynikaj

ą

 z podzielenia TVC lub 

TFC przez ogólne rozmiary produkcji Q.

background image

Q (jednostki)

TFC

TVC

TC

0

12

0

12

1

12

10

22

2

12

16

28

3

12

21

33

4

12

28

40

5

12

40

52

6

12

60

72

7

12

91

103

Produkcja (O)

Kiedy wielko

ść

 produkcji przekroczy punkt 

m

pojawi

ą

 si

ę

 malej

ą

ce przychody

.

background image

.

Koszt przeci

ę

tny (AC) 

to 

ś

redni koszt wytworzenia jednostki produkcji 

AC = TC : Q 

to koszt całkowity przypadaj

ą

cy na jednostk

ę

 produkcji

AC = AFC + AVC

Podobnie jak koszty całkowite, koszt przeci

ę

tny zawiera 

element stały i element zmienny. 

Przeci

ę

tny koszt stały

koszt stały przypadaj

ą

cy na jednostk

ę

 produkcji

AFC = TFC : Q

Przeci

ę

tny koszt zmienny

koszt zmienny przypadaj

ą

cy na jednostk

ę

 produkcji 

AVC = TVC : Q

Koszt przeci

ę

tny (całkowity) stanowi sum

ę

 

przeci

ę

tnych kosztów stałych (AFC) i przeci

ę

tnych 

kosztów zmiennych (AVC)

AC TFC : Q  + TVC : Q

background image

.

Koszt kra

ń

cowy (MC)

koszt wytworzenia 
dodatkowej jednostki 
produkcji:

MC = 

TC/

Q

Przyrost kosztu 
całkowitego spowodowany 

całkowitego spowodowany 
wzrostem produkcji o 
jednostk

ę

Produkcja kra

ń

cowa

wyra

ż

a wydajno

ść

 

dodatkowo 
zaanga

ż

owanego czynnika 

produkcji. 

background image

Koszty kra

ń

cowe (marginalne) MC

stanowi

ą

 przyrost kosztów całkowitych w stosunku do 

przyrostu produkcji.
zmieniaj

ą

 si

ę

 jedynie pod wpływem kosztów zmiennych.

Q

TVC

Q

TVC

Q

TVC

TFC

Q

TC

MC

=

+

=

+

=

=

0

Powy

ż

ej pewnego poziomu produkcji pojawiaj

ą

 si

ę

 malej

ą

ce przychody. 

Oznaczone to jest jako punkt x, który odpowiada punktowi m na krzywej 
całkowitych kosztów zmiennych. Powy

ż

ej tego punktu koszt marginalny 

ro

ś

nie. Wytworzenie kolejnych dodatkowych jednostek produkcji kosztuje 

coraz wi

ę

cej, gdy

ż

 potrzeba do tego coraz wi

ę

kszych ilo

ś

ci zmiennych 

czynników produkcji.

background image

.

Głównym celem przedsi

ę

biorstwa jest maksymalizacja 

zysku stanowi

ą

cego ró

ż

nic

ę

 utargu całkowitego (warto

ść

 

dóbr sprzedanych przez przedsi

ę

biorstwo w danym okresie)

kosztu całkowitego (warto

ść

 czynników produkcji 

zu

ż

ytych w badanym okresie).

Zysk ekonomiczny (nadzwyczajny) jest to zysk 
przekraczaj

ą

cy dochód, który wła

ś

ciciel przedsi

ę

biorstwa 

mógłby otrzyma

ć

 w postaci odsetek, wypo

ż

yczaj

ą

c swój 

kapitał według rynkowej stopy procentowej.

kapitał według rynkowej stopy procentowej.

Koszt alternatywny jest to suma dochodów utraconych w 
wyniku niewykorzystania posiadanych zasobów w 
najlepszym z istniej

ą

cych zastosowa

ń

Inne mo

ż

liwe cele działalno

ś

ci przedsi

ę

biorstwa:

osi

ą

gni

ę

cie udziału w rynku na okre

ś

lonym poziomie

dominacja na rynku w okre

ś

lonych dziedzinach

uzyskanie zysku na okre

ś

lonym poziomie.

background image

.

Zysk - nadwy

ż

ka przychodów ze sprzedanej produkcji 

nad kosztami jej wytworzenia.

Zysk ksi

ę

gowy (zysk brutto) - to nadwy

ż

ka rocznych 

wpływów nad kosztami własnymi produkcji. 

Zysk ekonomiczny (nadzwyczajny)- jest nadwy

ż

k

ą

 

utargu całkowitego nad ł

ą

cznymi kosztami 

ekonomicznymi.

Zysk normalny - przedsi

ę

biorca otrzymuje go wówczas 

Zysk normalny - przedsi

ę

biorca otrzymuje go wówczas 

gdy sprzedaje swoj

ą

 produkcj

ę

 według kosztów 

ekonomicznych. 

Przychody

80000

Koszty

50000

Zysk księgowy

30000

Rachunek wyników 
w uj

ę

ciu ksi

ę

gowym

Rachunek wyników w uj

ę

ciu ekonomicznym

Przychody

80000

Koszty w ujęciu księgowym

50000

Koszt czasu pracy właściciela

25000

Koszt alternatywny kapitału firmy  
(30000) według stopy 10%

3000

Zysk ekonomiczny

2000

background image

.

Wyszczególnienie

Wartość [tys. zł]

Przychody (utarg całkowity)

1500

Koszty

1250

w tym:
Robocizna

400

Rachunek wyników (rachunek zysków i strat)
przedstawia powstałe w pewnym okresie przychody 
przedsi

ę

biorstwa i odpowiadaj

ą

ce im koszty.

Robocizna

400

Koszty energii i materiałów

300

Amortyzacja maszyn i urządzeń

150

Czynsz za wynajęcie hali fabrycznej 

250

Koszty ogólne 

100

Koszty kredytu bankowego

50

Zysk brutto

250

Podatek dochodowy

100

Zysk netto

150

background image

Utarg całkowity (TR)
jest to iloczyn liczby sprzedanych jednostek dobra i jego 
ceny w danym okresie.

TR = P * Q

Utarg przeci

ę

tny (AR)

utarg całkowity przypadaj

ą

cy na jednostk

ę

 produkcji. 

AR = TR : Q

Kiedy cała produkcja jest sprzedawana po tej samej 
cenie, utarg przeci

ę

tny b

ę

dzie równy cenie sprzeda

ż

y: 

Utarg kra

ń

cowy (MR)

to zmiana utargu całkowitego przy wzro

ś

cie sprzeda

ż

y o 

jednostk

ę

. (dodatkowy utarg uzyskany przy sprzeda

ż

kolejnej jednostki produkcji)

MR = 

TR :Q

background image

Je

ś

li utarg marginalny przyjmuje warto

ś

ci dodatnie 

oznacza to, 

ż

e utarg całkowity ro

ś

nie.

Je

ś

li utarg marginalny przyjmuje warto

ś

ci ujemne

oznacza to, 

ż

e utarg całkowity maleje.

Utarg całkowity osi

ą

ga maksimum tam, gdzie utarg 

marginalny jest równy 0.

background image

Próg rentowno

ś

ci  =          koszty stałe   

cena – jedn. koszt zmienny

Próg rentowno

ś

ci granica, do której produkcja i /lub 

sprzeda

ż

 nie przynosz

ą

 strat.

background image

Ilo

ś

ciowy próg rentowno

ś

ci BEP (ang. break-even 

point) jest to wielko

ść

 produkcji wyrobu wyra

ż

ona w 

jednostkach naturalnych, któr

ą

 nale

ż

y zrealizowa

ć

 przy 

zało

ż

onym poziomie kosztów i ceny, aby przychód ze 

sprzeda

ż

y wyrobu pokrywał koszty poniesione na jego 

wytworzenie.
Gdy funkcja kosztów całkowitych jest lini

ą

 prost

ą

, tzn. 

gdy jednostkowy koszt zmienny AVC = const. 
i cena P const., do wyznaczenia progu rentowno

ś

ci 

i cena P const., do wyznaczenia progu rentowno

ś

ci 

stosujemy wzór:

AVC – przeci

ę

tny koszt zmienny

FC – koszty stałe
P – cena sprzeda

ż

y

AVC

P

FC

BEP

=

TR

Q

O

A

TC

background image

Warto

ś

ciowy próg rentowno

ś

ci BEPV to wielko

ść

 

przychodu ze sprzeda

ż

y wyrobów, która zapewnia 

pokrycie kosztów poniesionych na ich wytworzenie 
(stałych i zmiennych), przy zało

ż

onej wysoko

ś

ci kosztów 

i ceny. Warto

ś

ciowy próg rentowno

ś

ci dla produkcji 

jednoasortymentowej okre

ś

la si

ę

 wzorem:

BEP

P

P

AVC

FC

BEPV

=

=

1

Gdy funkcja kosztów całkowitych jest liniowa, a cena 
maleje wraz ze wzrostem produkcji i popyt dany jest 
wzorem Q= -aP + b
gdzie a, b – parametry funkcji popytu,
progiem rentowno

ś

ci jest wielko

ść

 produkcji, przy której 

utarg przewy

ż

sza koszty:

P

1

FC

Q

AVC

Q

P

+

>

background image

Głównym celem przedsi

ę

biorstwa jest 

maksymalizacja zysku

Optimum ekonomiczne to taka wielko

ść

 produkcji, która 

zapewnia przedsi

ę

biorstwu najlepszy wynik ekonomiczny 

(maksymalny zysk lub minimaln

ą

 strat

ę

):

Zysk jest maksymalny, gdy:  MR MC.

Zysk jest maksymalny, gdy:  MR MC.

„Złota reguła”
Maksymalizuj

ą

c zysk, przedsi

ę

biorstwo powinno 

zwi

ę

ksza

ć

 produkcj

ę

 dopóty, dopóki utarg kra

ń

cowy 

przewy

ż

sza koszt kra

ń

cowy wyprodukowani kolejnej 

jednostki produkcji. 

background image

Optimum techniczne to wielko

ść

 produkcji 

zapewniaj

ą

ca przedsi

ę

biorstwu minimalizacj

ę

 kosztu 

przeci

ę

tnego:

Koszt przeci

ę

tny jest minimalny, gdy: AC = Min

Optimum ekonomiczne nie musi pokrywa

ć

 si

ę

 z optimum 

technicznym. 

technicznym. 

Decyzje produkcyjne:

gdy MR > MC, nale

ż

y zwi

ę

kszy

ć

 produkcj

ę

;

gdy MR < MC, nale

ż

y zmniejszy

ć

 produkcj

ę

gdy MR = MCwielko

ść

 produkcji jest optymalna. 

background image

.

Produkcja =  Produkcja Całkowita
przeciętna     Liczba zatrudnionych

Produkcja = Przyrost produkcji całkowitej
krańcowa     Przyrost liczby zatrudnionych

Liczba           Produkcja     Produkcja    Produkcja
robotników     całkowita     przeci

ę

tna    kra

ń

cowa

0               0                0               0

0               0                0               0
1             70              70             70
2            180             90            110
3            330            110           150
4            460            115           130
5            550            110            90
6            600            100            50
7            630             90             30
8            630             70              0
9            540             60           –90

10           400             40           -140

background image

.

Optimum techniczne (optymalna skala produkcji)

wielko

ść

 produkcji, dla której koszt przeci

ę

tny jest min.

Korzy

ś

ci skali – wyst

ę

puj

ą

, gdy wzrost produkcji 

prowadzi do obni

ż

enia kosztów jednostkowych 

jest to spadek długookresowego kosztu przeci

ę

tnego 

AC w miar

ę

 wzrostu produkcji (długookresowe)

Dyzekonomie skali – (długookresowy wzrost kosztu 

przeci

ę

tnego) gdy produkcja ro

ś

nie, zu

ż

ycie wszystkich 

przeci

ę

tnego) gdy produkcja ro

ś

nie, zu

ż

ycie wszystkich 

zasobów jest zwi

ę

kszane to koszt jednostkowy ro

ś

nie.

Minimalna skala efektywna produkcji 

to taki poziom produkcji, przy którym przestaj

ą

 

wyst

ę

powa

ć

 korzy

ś

ci skali (Q

B

).

Przewaga komparatywna - wzgl

ę

dnie ni

ż

szy koszt 

produkcji lub zdolno

ść

 do produkowania wyrobu po 

ni

ż

szym koszcie, ni

ż

 jest w stanie robi

ć

 to konkurent.

background image

.

Główne przyczyny wyst

ę

powania korzy

ś

ci skali:

niepodzielno

ść

 dóbr kapitałowych (maszyn, budynków 

itp.) aby osi

ą

gn

ąć

 wzrost skali produkcji konieczne jest 

wdro

ż

enia post

ę

pu organizacyjnego (zwi

ę

kszenia 

specjalizacji pracy) i technicznego 

zasada 2/3 – nakłady na powi

ę

kszenie obiektu s

ą

 

relatywnie mniejsze od osi

ą

gni

ę

tych efektów 

mo

ż

liwo

ść

 wprowadzenia produkcji wielofazowej, bez 

mo

ż

liwo

ść

 wprowadzenia produkcji wielofazowej, bez 

konieczno

ś

ci przesyłania półfabrykatów z jednej fabryki 

do drugiej

du

ż

e firmy dysponuj

ą

 wi

ę

kszymi 

ś

rodkami na 

prowadzenie prac badawczo-rozwojowych

mo

ż

liwo

ść

 ta

ń

szego zakupu czynników produkcji (np. 

surowców) z lepszymi warunkami płatno

ś

ci 

spowodowana wi

ę

ksz

ą

 sił

ą

 negocjacyjn

ą

background image

.

Główne przyczyny wyst

ę

powania korzy

ś

ci skali:

jednostkowe koszty pakowania i transportu malej

ą

 

wraz ze wzrostem skali produkcji 

utrzymanie działu sprzeda

ż

y, koszty bada

ń

 rynkowych i 

reklamy nie s

ą

 proporcjonalne do skali produkcji

Stochastyczne (statystyczne) korzy

ś

ci skali 

finansowe korzy

ś

ci skali – ni

ż

sze koszty pozyskiwania 

finansowe korzy

ś

ci skali – ni

ż

sze koszty pozyskiwania 

kapitału

du

ż

e firmy mog

ą

 łatwiej i na korzystniejszych 

warunkach uzyska

ć

 kredyt bankowy

du

ż

e firmy mog

ą

 korzysta

ć

 z wielu 

ź

ródeł 

finansowania: emisja akcji lub obligacji

background image

.

Przyczyny wyst

ę

powania niekorzy

ś

ci skali:

wraz ze wzrostem produkcji pojawiaj

ą

 si

ę

 kłopoty z 

zarz

ą

dzaniem 

• du

ż

e firmy wymagaj

ą

 wielu szczebli zarz

ą

dzania 

• problemy z koordynacj

ą

 poszczególnych działów

• prawo Parkinsona (je

ż

eli pracownik ma okre

ś

lony 

czas na wykonanie danego zadania, zadanie to 
zostanie wykonane w mo

ż

liwie najpó

ź

niejszym 

terminie. (efekt: wzrost liczby urz

ę

dników, 

terminie. (efekt: wzrost liczby urz

ę

dników, 

niezwi

ą

zany z ilo

ś

ci

ą

 i rodzajem pracy do wykonania)

konieczno

ść

 poszukiwania dalszych rynków zbytu

mo

ż

liwe kłopoty z pozyskiwaniem poszczególnych 

czynników produkcji 

skutkiem mo

ż

e by

ć

 pojawienie si

ę

 w

ą

skich gardeł 

(ograniczenia).

background image

KRZYWA TRANSFORMACJI 
(krzyw

ą

 mo

ż

liwo

ś

ci produkcyjnych)

Zało

ż

enia do krzywej mo

ż

liwo

ś

ci produkcyjnych:

przedsi

ę

biorstwo mo

ż

e swoje zasoby przeznaczy

ć

 na 

produkcj

ę

 dwóch dóbr

technologia jest dana
przedsi

ę

biorstwo zatrudnia tylu pracowników, 

ż

wykorzystany jest cały jego potencjał produkcyjny
wielko

ść

 wykorzystanych czynników produkcyjnych jest 

wielko

ść

 wykorzystanych czynników produkcyjnych jest 

stała

Krzywa transformacji reprezentuje mo

ż

liwo

ś

ci wyborów 

gospodarczych. Punkty le

żą

ce na krzywej transformacji 

informuj

ą

 o najlepszej mo

ż

liwej do uzyskania strukturze 

produkcji przy nie zmienionym zasobie czynników 
wytworzenia.
Obszar strefy realizacyjnej wyznaczaj

ą

 punkty le

żą

ce poni

ż

ej 

krzywej transformacji i informuj

ą

ż

e nie s

ą

 wykorzystywane 

zasoby w sposób optymalny.

background image

Czynniki zwi

ę

kszaj

ą

ce stref

ę

 realizacyjn

ą

 to: 

post

ę

p techniczny, inwestycje, odkrycia geograficzne, 

wzrost poziomu wykształcenia, wzrost aktywno

ś

ci 

zawodowej.
Podejmuj

ą

c decyzje gospodarcze ponosimy  koszt 

alternatywny - koszt utraconych mo

ż

liwo

ś

ci, 

Krzywa mo

ż

liwo

ś

ci 

produkcyjnych 

Kombina

cje

Dobro 

X

Dobro 

Y

Koszt 

alternaty

wny

A

B

C

D

E

F

produkcyjnych 

cje

X

Y

wny

A

100

0

B

92

10

8

C

80

20

12

D

60

30

20

E

34

40

26

F

0

50

34

30               60                  100